{ "id": 5069, "wordhead": "俒", "explanation": "完也。《逸周書》曰:“朕實不明,以俒伯父。”从人从完。", "volume": "08", "radical": "人", "pronunciation": "胡困切", "variants": [], "seal_character": "撥", "pinyin": "hun", "pinyin_full": "hùn", "components": [ "人", "完" ], "xuan_note": "", "kai_note": "", "duan_notes": [ { "explanation": "完也。", "note": "以疊韵爲訓。" }, { "explanation": "逸周書曰。朕實不朙。㠯俒伯父。", "note": "逸周書者、謂漢志七十一篇之周書也。今大戒解有、朕實不明句。本典解云。今朕不知明德所則。政敎所行。字民之道。禮樂所生。非不念而知。故問伯父。許所據未知卽此以不也。以俒伯父。俒當爲溷字之假借。經史亦作慁。儒行曰。不慁君王。注。慁猶辱也。史記酈陸傳。無久慁公爲也。范雎蔡澤傳。是天以寡人慁先生。語意皆同。此引經說假借之例。" }, { "explanation": "从人。从完。", "note": "胡困切。按此字本義。當讀如完。在十四部。胡困切者、借爲溷字之音也。" } ], "indexes": [ "俒" ] }