/a/
conjunction
…uzupełniania
en
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;
a capella
adverb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu
a capella
/a‿ˈkuku/
interjection
(infantylnie) …używana podczas nagłego pojawienia się
kiekeboe
adverb
uprzedzając fakty;
a priori
/a‿ˈpʲɕik/
interjection
…naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania
hatsjie
/a/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na zaprzeczenie lub brak jakiejś cechy
a-
/ˈa‿dur/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);
  1. A-groot
  2. A-majeur
/ˈa‿mɔl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);
a-klein
/a‿ˈː/
acronym
= Anonimowi Alkoholicy;
AA
/ˈaːk/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy;
aak
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
Aalen
pronoun
(geografia, geograficzny) belgijskie miasto w prowincji Flandria Wschodnia, położone nad rzeką Dender
Aalst
noun
dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy;
aam
/aˈːrɔ̃n/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  2. imię męskie;
Aäron
adverb
od początku
ab initio
adverb
od wewnątrz
insider-
/aˈbaja/
noun
(krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;
abaya
/aˈbaka/
noun
(włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;
abaca
/ˌabaˈkɔvat͡ɕ/
verb
(dawniej, dawny) wytyczać spławną drogę na wodzie
afbakenen
/aˈbakus/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  2. przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
abacus
/aˈbãndɔ̃n/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;
achterlating
noun
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;
abandonware
/ˌabaˈtat͡sɛpt/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, rekombinowane rozpuszczalne białko fuzyjne;
abatacept
/aˈbaza/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język abazyński
Abazijns
/aˈbazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;
abasie
/aˈbaʒur/
noun
osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło
  1. kap
  2. lampenkap
/apˈxasʲci/
adjective
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców
Abchazisch
/apˈxasʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;
Abchazisch
/apˈxazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;
Abchazië
/ˈabdɛst/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;
woedoe
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, prorok;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Obadja
/ˈabdɔ̃n/
pronoun
imię męskie;
Abdon
/abˈdukt͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) odchylenie kończyny od osi ciała;
abductie
pronoun
imię męskie
  1. Abdel
  2. Abdoel
/ˌabdɨˈkat͡sʲja/
noun
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej
abdicatie
/ˌabdɨˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji
    abdiceren
  2. (przenośnie, przenośnia) rezygnować z czegoś
    afstand doen
/ˈabɛl/
pronoun
  1. imię męskie;
  2. (biblijny) drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina
Abel
/aˈbɛlart/
pronoun
imię męskie;
Abaelardus
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);
Aberdeen
/ˌabɛrˈrat͡sʲja/, /ˌabɛrˈːat͡sʲja/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  2. (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  3. (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;
aberratie
noun
(optyka, optyczny) wada układów optycznych polegająca na tym, że różne kolory światła ogniskują się w różnych punktach po przejściu przez soczewkę
chromatische aberratie
/abʲˈid͡ʒãn/, /ˈabʲid͡ʒãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;
Abidjan
pronoun
imię żeńskie;
Abigaïl
/ˌabʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
nieożywiony
abiotisch
/ˌabʲiˈsalnɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) związany z abisalem, dotyczący abisalu lub w nim istniejący
abyssaal
/ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;
Abessinië
/ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii
abessijn
/abˈlat͡sʲja/
noun
  1. (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego
  2. (astronautyka, astronautyczny) niszczenie materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę
  3. (astronautyka, astronautyczny) sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię
  4. (astronomia, astronomiczny) niszczenie warstw powierzchniowych meteorytu podczas przejścia przez atmosferę
  5. (geologia, geologiczny) ablacja deszczowa: spłukiwanie zwietrzeliny skalnej przez spływające po stoku wody opadowe
  6. (geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych
ablatie
/abˈlut͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;
ablutie
/ˌablutɔ̃ˈmãɲja/
noun
(medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;
wasdwang
/ˌabɔlʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
  2. zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa
abolitionist
/ˌabɔlʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;
abolitionisme
/ˌabɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
(książkowy) obrzydzenie, wstręt, odraza
abominatie
/ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/
noun
  1. regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
  2. regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
abonnement
adjective
związany z abonentem, osobą opłacającą abonament
abonnements-
/aˈbɔ̃nɛ̃nt/
noun
osoba płacąca stałą opłatę, abonament;
abonnee
/ˌabɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty
  1. geabonneerd zijn op
  2. abonneren
/ˌabɔˈralnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego
aboraal
/aˈbɔrt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;
  1. abortus
  2. zwangerschapsonderbreking
/ˌabɔrˈt͡sɨjnɨ/
adjective
(książkowy) związany z aborcją
abortus-
/aˈbɔrdaʃ/
noun
(morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;
enteren
adjective
  1. związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
  2. związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca
inheems
/abˈraxãm/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Abraham
/ˌabrakaˈdabra/
interjection
słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;
abracadabra
/ˌabrakaˈdabra/
noun
(przenośnie, przenośnia) coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana
  1. onzin
  2. wartaal
/ˈabrãm/
pronoun
imię męskie
Abram
/abˈruzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;
Abruzzen
/a‿bɛ‿ˈːs/
acronym
(motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;
ABS
/ˈapst͡sɛs/
noun
(medycyna, medyczny) ropień
abces
/apˈsɛ̃nt͡sʲja/
noun
nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy
(arbeids)verzuim
/ˌapsɔˈlut͡sʲja/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;
  2. (przestarzałe, przestarzały) uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego
absolutie
/ˌapsɔˈlutʲɲɛ/
adverb
całkowicie, niezależnie od niczego, nie dopuszczając wyjątków
absoluut
/ˌapsɔˈlutnɨ/
adjective
  1. (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  2. całkowity, zupełny, bezwzględny
absoluut
/ˌapsɔˈlutɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;
absolutisme
/apˈsɔlvɛ̃nt/
noun
osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;
afgestudeerde
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna, współczynnik pochłaniania promieniowania
absorptie
/apˈsɔrbat/
noun
(chemia, chemiczny) składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji
geabsorbeerde stof
/apˈsɔrbɛr/
noun
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) sprzęt laboratoryjny lub urządzenie przemysłowe, służące do pochłaniania (absorpcji) niektórych składników mieszaniny gazowej przez ciecz;
neutronenvanger
/ˌapsɔrˈbɔvat͡ɕ/
verb
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
absorberen
/apˈsɔrpt͡sʲja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  2. (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;
absorptie
/ˌapstraˈxɔvat͡ɕ/
verb
(filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
abstraheren
/apsˈtrakt͡sʲja/
noun
  1. (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
    1. abstract kunstwerk
    2. abstractie
    1. nierealny pogląd
    2. pojęcie ogólne
    abstractie
/ˌapstrakt͡sʲjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(sztuka) związany z abstrakcjonizmem
abstractionistisch
/ˌapstrakˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;
abstractionisme
/ˌapstrakˈt͡sɨjnɨ/
adjective
nie mający związku z rzeczywistością
abstract
/ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;
abstinentie
/apsˈtɨ̃nɛ̃nt/
noun
osoba nie pijąca napojów alkoholowych
geheelonthouder
/ˌapsurˈdalnɨ/
adjective
  1. nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
  2. (logika, logiczny) wewnętrznie sprzeczny
  3. (potocznie, potoczny) ogromny
absurd
/ˈapsɨ̃nt/
noun
(spożywczy) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;
absint
/ˈabu ˈzabʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;
Aboe Dhabi
/aˈbud͡ʒa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nigerii;
Abuja
/aˈbulʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji
willoosheid
/aˈt͡sɛtɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;
aceton
/ˌat͡sɛˈtɨlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn
acetyleen
noun
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;
acetylcholine
/aˈxʲilːɛs/
pronoun
  1. (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Achilles
noun
(medycyna, medyczny) duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;
achromatopsie
adjective
(fizyka, fizyczny) o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe
achromatisch
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pokład rufowy;
campagnedek
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stalowa lina biegnąca od topu masztu do rufy, zapobiegająca wyginaniu się masztu do przodu;
achterstag
/ˈada/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 523;
  2. (zdrobniale) Adelajda, Adela, Adelina, Adriana, Adrianna
  3. imię żeńskie;
Ada
/ˈadãm/
pronoun
  1. imię męskie;
  2. (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;
Adam
/ˌadãˈmaʃɛk/
noun
(włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej
damast
/ˌadapˈtat͡sʲja/
noun
  1. przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  2. (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  3. (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  4. dostosowanie się organów do sytuacji
  5. efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)
adaptatie
noun
łatwość dostosowywania się
souplesse
/adˈːɛ̃ndũm/
noun
załączniki do pisma urzędowego (np. do umowy, podania)
addendum
/ˈaddʲis aˈbɛba/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Etiopii;
Addis Abeba
/ˌadɛˈkfatnɨ/
adjective
dokładnie czemuś odpowiadający
  1. adequaat
  2. evenredig
  3. passend
/ˌadɛˈlajda/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Australii;
Adelaide
/ˈadɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;
Aden
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;
adenine
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie węzłów chłonnych
adenopathie
noun
(medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;
adenotomie
noun
(biochemia, biochemiczny) nukleozyd purynowy złożony z adeniny i rybozy, pełniący ważne funkcje biologiczne, m.in. jako składnik ATP, ADP, AMP oraz jako neuroprzekaźnik; C10H13N5O4;
adenosine
noun
(biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;
adenosinetrifosfaat
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;
ezan
acronym
= (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) Attention Deficit Hyperactivity Disorder → zespół nadpobudliwości psychoruchowej
ADHD
noun
(fizyka, fizyczny) przyciąganie się wzajemne cząsteczek stykających się powierzchni różnych ciał;
adhesie
adjective
(fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem
adiabatisch
/ˌadmʲĩɲiˈstrat͡sʲja/
noun
  1. kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
  2. system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
  3. zarządzanie czymś, administrowanie
administratie
/ˌadmʲĩɲistraˈt͡sɨjnɨ/
adjective
związany z administracją i administrowaniem
administratief
/ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/
noun
osoba zarządzająca czymś
  1. administrateur
  2. beheerder
/ˌadmʲiraˈlʲit͡sʲja/
noun
władze naczelne marynarki wojennej
admiraliteit
/adˈmʲiraw/
noun
  1. (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  2. (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  3. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych
admiraal
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;
admittantie
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) suszona na słońcu, niewypalana cegła
leem
/ˈadɔlf/
pronoun
imię męskie;
Adolf
/aˈdɔ̃ɲis/
pronoun
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;
Adonis
/aˈdɔpt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;
adoptie
/ˌadɔpˈtɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać / dokonać adopcji
aannemen
noun
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w sztuce sakralnej postać klęcząca u stóp Chrystusa lub Maryi w geście uwielbienia;
adorant
/ˌadɔˈratɔr/
noun
mężczyzna zabiegający o względy drugiej osoby
aanbidder
/ˌadɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem
aanbidden
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
Adrastea
/ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;
adrenaline
/ˈadrɛs/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka
adres
/aˈdrɛsat/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.
geadresseerde
/ˌadrɛˈsɔvat͡ɕ/
verb
umieszczać adres na liście, przesyłkę
adresseren
noun
(geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;
zonzijde
/ˈadrʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Adriaan
/aˈdrʲjãnːa/
pronoun
imię żeńskie;
Adriana
adjective
dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)
adriatisch
/ˈadvɛ̃nt/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej
advent
/adˈvɔkat/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;
advocaat
/adˈvɔkad ˈdʲjabwa/
noun
(kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze
advocaat van de duivel
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;
Adyghe
/ˌaɛˈrat͡sʲja/
noun
napowietrzanie;
aëratie
/aˈɛrɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem
aero-
/ˌaɛˈrɔbʲik/
noun
forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;
aerobics
/ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;
aerobiologie
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych
aeroob
/ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką
aerodynamisch
/ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;
aerodynamica
noun
(fotografia) (lotnictwo, lotniczy) dziedzina fotografi polegająca na robieniu zdjęć powierzchni ziemi z dużych wysokości
luchtfotografie
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;
airbrush
/ˌaɛrɔˈlɔɟja/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;
aerologie
/ˌaɛˈrɔstat/
noun
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;
ballon
noun
(fizyka, fizyczny) nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych
aerostatica
/ˌaɛˈrɔʒɛl/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;
aerogel
adjective
(etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) dotyczący Afaru lub jego mieszkańców
Afar
/aˈfazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;
afasie
/ˌafɛˈrɛza/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;
  2. (medycyna, medyczny) zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek;
aferese
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą
affidavit
/ˌavɡãˈɲistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;
Afghanistan
/avˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Afganistanu
Afghaan
/avˈɡãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu
Afghaans
adjective
(matematyka, matematyczny) związany z przekształceniami afinicznymi, czyli wzajemnie jednoznacznymi przeształceniami geometrycznymi, odwzorowującymi proste na proste
affien
/ˈafʲiʃ/
noun
(poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej
affiche
/aˈfɔrɨsm̥/
noun
zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;
  1. aforisme
  2. kernspreuk
adjective
pozbawiony światła, niewystarczająco oświetlony; bez dostępu światła
afotisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski
Afrikaans
/ˈafrɔ/
noun
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;
afrokapsel
/ˈafrɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką
Afro-
adjective
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych
Afrikaans-Amerikaans
/ˌafrɔˈdɨta/
pronoun
(mitologia grecka) bogini miłości;
Aphrodite
/ˌafrɔˈdɨzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;
Aphrodisias
/ˌafrɔˈdɨzʲjak/
noun
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;
afrodisiacum
/ˈafrɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;
Afrika
pronoun
(geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;
Zuid-Afrika
/ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;
Afrikaans
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych
afrikanisering
verb
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie
afrikaniseren
/ˌafrɨˈkãŋka/
noun
mieszkanka Afryki
Afrikaanse
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) spółgłoska zwarto-szczelinowa;
affricaat
/ˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę
Afrikaans
noun
(herpetologia, herpetologiczny) Agama Daudin, rodzaj stepowych lub pustynnych gadów z rodziny agamowatych; u samców niektórych z jego gatunków charakterystyczna jest duża głowa otoczona skórzastą kryzą
agame
/ˈaɡat/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;
agaat
/aˈɡata/
pronoun
imię żeńskie;
Aagje
pronoun
imię męskie;
Agatho
noun
(socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;
leeftijdsdiscriminatie
/aˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
firma świadcząca różne usługi
agentuur
noun
(ekonomia, ekonomiczny) firma zajmująca się reklamą;
reclamebureau
/ˈaɡɛ̃nt/
noun
przedstawiciel jakiejś firmy
  1. agent
  2. vertegenwoordiger
/ˌaɟiˈtatɔr/
noun
osoba prowadząca agitację
agitator
/ˌaɟiˈtɔvat͡ɕ/
verb
zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei
agiteren
/aɡˈlaja/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie
Aglaïa
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) zespół miast i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;
agglomeratie
verb
(technologia, technika, techniczny) skupiać mechanicznie mniejsze kawałki, ziarna w większe kawałki, bryły, np. w procesie brykietowania węgla albo przeróbki rud
agglomereren
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany
agglutinerend
/ˈaɡnat/
noun
(dawniej, dawny) krewny w linii męskiej
familielid van vaderskant
/aɟˈɲɛʃka/
pronoun
imię żeńskie;
Agnes
/ˌaɡnɔˈstɨt͡sɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;
agnosticisme
/ˌaɡnɔˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami
agnostisch
/aˈɡnɔstɨk/
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu
agnosticus
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy
agogiek
/aˈɡɔ̃ɲja/
noun
  1. stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
  2. (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku
agonie
/ˌaɡɔraˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;
agorafobie
noun
bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji
agorisme
/aˈɡrafka/
noun
rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;
veiligheidsspeld
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (medycyna, medyczny) rodzaj afazji, niezdolność do prawidłowego łączenia wyrazów w zdania;
agrammatisme
/aˈɡrɛɡat/
noun
(technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze
aggregaat
/aˈɡrɛsʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  2. (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;
agressie
/ˈaɡrɛst/
noun
(spożywczy) owoc agrestu (1.1)
  1. kruisbes
  2. klapbes
adverb
w sposób agresywny
agressief
noun
cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni
agressiviteit
/aˈɡrɔ̃nɔ̃m/
noun
specjalista zajmujący się agronomią;
agronoom
/ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;
agronomie
/ˈaxa/
interjection
…wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
ah
/aˈxɔj/
interjection
pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy
ahoi
/ɛjts/
noun
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;
aids
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o półton;
aïs
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;
Aisne
/ˌajaˈtɔlːax/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;
ayatollah
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język, którym posługują się Indianie Ajmara;
Aymara
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;
ayran
/ajsˈxɨlɔs/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;
Aischylos
/ˌajurˈvɛda/
noun
(medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności
ayurveda
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;
ajvar
/aˈkat͡sʲja/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)
acacia
/ˌakaˈdɛ̃mʲja/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe
academie
/ˌakadɛ̃ˈmʲit͡sʲci/
adjective
  1. (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  2. zgodny z określonymi, utartymi wzorami
academisch
/ˌakaˈdɛ̃mʲik/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) członek akademii
    academicus
  2. (studencki) dom akademicki;
    slaapcel
/aˈkadʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;
Acadië
/ˌakalˈkulʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;
acalculie
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język (lub makrojęzyk) z podgrupy kwa rodziny języków nigero-kongijskich
Akan
noun
  1. (fizyka, fizyczny) przyrząd do przyspieszania elektrycznie naładowanych cząstek;
  2. (technologia, technika, techniczny) pedał gazu
gaspedaal
/ˈakt͡sɛ̃nt/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) specyficzny sposób wymawiania słów, często w połączeniu z charakterystyczną intonacją zdaniową
accent
/ˌakt͡sɛ̃ntɔˈvãɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnianie sylaby w wyrazie lub wyrazu w zdaniu poprzez sposób ich wypowiadania
accentuering
/ˌakt͡sɛpˈtɔvat͡ɕ/
verb
aprobować coś
aanvaarden
/ˈakt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
  1. aandeel
  2. actie
/ˌakt͡sʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;
aandeelhouder
adjective
związany z akcją, dotyczący akcji
aandelen-
/akˈt͡sɨza/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;
accijns
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;
Akko
/ˌaklãˈmat͡sʲja/
noun
jednogłośny wybór, uznanie czegoś
met algemene instemming
noun
(biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;
aanpassing
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;
acmeïsme
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (drukarstwo, drukarski) pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;
accolade
/ˌakɔˈlʲita/
noun
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;
acoliet
/ˌakɔ̃mɔˈdat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia
accommodatie
/ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;
  1. begeleiding
  2. accompagnement
/ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu
begeleider
/ˌakɔ̃mpãˈɲɔvat͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło
begeleiden
/ˈakɔrt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;
akkoord
/ˌakɔrˈdɛɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;
accordeon
/ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie
accordeonist
/akr̥/
noun
anglosaska jednostka powierzchni gruntów, równa ok. 4047 m²;
acre
/ˈakra/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Ghany;
Accra
noun
(astronomia, astronomiczny) opadanie materii na powierzchnię ciała niebieskiego w wyniku przyciągania grawitacyjnego;
accretie
noun
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
accreditatie
verb
udzielać akredytacji
accrediteren
/ˌakrɔˈbata/
noun
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie
acrobaat
adjective
związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki
acrobatisch
noun
(medycyna, medyczny) stan niebolesnej sinicy obwodowej, bez zaburzeń czucia
acrocyanose
/ˌakrɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;
hoogtevrees
noun
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;
acromegalie
/aˈkrɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) skrótowiec;
acroniem
/aˈkrɔpɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;
Akropolis
/aˈkrɔpɔl/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto
akropolis
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;
  1. acrostichon
  2. letterdicht
noun
(architektura, architektoniczny) dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu
akroterion
adjective
(chemia, chemiczny) zawierający akryl, wykonany z akrylu
acryl-
/aˈksãmʲit/
noun
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;
fluweel
/ˌaksãˈmʲitka/
noun
(botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;
afrikaantje
/ˌaksãˈmʲitnɨ/
adjective
(przenośnie, przenośnia) gładki, miękki, delikatny
fluwelig
/ˌaksʲjɔˈlɔɟja/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) konkretny system wartości
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wartościach;
axiologie
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z aksjologią, dotyczący aksjologii
aangaande de waardentheorie
/akˈsʲjɔ̃mat/
noun
(matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
axioma
/ˌaksʲjɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
oparty na aksjomatach
axiomatisch
/ˈaksɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;
axon
/akt/
noun
    1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
    2. czyn, działanie
    3. (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument
    akte
  1. (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
    naakt
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe oskarżyciela zawierające żądanie ukarania przez sąd sprawcy czynu zabronionego;
akte van beschuldiging
/ˈakt ˌurɔˈd͡zɛ̃ɲa/
noun
akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;
geboorteakte
noun
(urzędowy) urzędowy dokument stanu cywilnego, który potwierdza fakt śmierci danej osoby
doodceel
/akˈtɔʒɨ/, /ˈaktɔr/
noun
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;
acteur
/akˈtɔrka/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera
actrice
/ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący teraźniejszości
actueel
noun
(ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;
actuaris
/ˈaktɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;
actinium
adjective
(fizyka, fizyczny) dotyczący widma słonecznego i wywołujący reakcje chemiczne
actinisch
noun
(księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;
activa
adjective
związany z aktywizmem lub aktywistami
activistisch
noun
czynna postawa; bycie aktywnym
activisme
/akˈtɨvnɔɕt͡ɕ/
noun
działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału
activiteit
/akˈtɨvnɨ/
adjective
biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający
actief
noun
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś
  1. accumulatie
  2. opeenhoping
/ˌakũmuˈlatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)
  1. accumulator
  2. accu
verb
dokonywać akumulacji
vermeerderen
/ˌakuprɛˈsura/
noun
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;
acupressuur
/ˌakupũŋkˈtura/
noun
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;
acupunctuur
adverb
  1. (fizyka, fizyczny) odnosząc się do dźwięku i jego właściwości
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez użycia wzmacniaczy elektrycznych
akoestisch
adjective
odnoszący się do zjawisk dźwiękowych
akoestisch
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
  2. (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
akoestiek
/ˌakuˈʃɛrka/
noun
(przestarzałe, przestarzały) położna;
vroedvrouw
/ˌakfaˈfɔrta/
noun
  1. (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  2. (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;
ets
/ˌakfakulˈtura/
noun
(ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;
aquacultuur
/ˌakfãˈmarɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;
aquamarijn
/ˌakfaˈrɛla/
noun
(sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie
aquarel
/aˈkfarʲjũm/
noun
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę
aquarium
/aˈkfɛdukt/
noun
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;
aquaduct
/ˌakfʲiˈtãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;
Aquitanië
/aˈkfʲizɡrãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;
Aken
noun
mieszkanka Akwizgranu
Aakse
noun
mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu
Akenaar
adjective
związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu
Aaks
noun
(handel, handlowy) pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy
aanwinst
/ˌakfʲiˈzɨtɔr/
noun
osoba trudniąca się akwizycją
acquisiteur
/ˈal ˈdɛ̃ntɛ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki
al dente
/ˌalaˈbastɛr/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;
albast
/ˌalabaˈstrɔvɨ/
adjective
  1. dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
  2. (książkowy) przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością
albasten
/ˌalãˈɲĩna/
noun
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;
alanine
/ˈalarm/
noun
sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
alarm
/aˈlaska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Alaska
/ˈalba/
noun
(kościelny) długa biała szata liturgiczna;
albe
/alˈbãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;
Albanië
/alˈbãŋka/
noun
kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii
Albanese
/alˈbatrɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;
albatros
/alˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii
Albanees
/alˈbãj̃sʲci/
adjective
związany z Albanią, dotyczący Albanii
Albanees
/alˈbãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;
Albanees
/alˈbɛdɔ/
noun
(fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
albedo
/ˈalbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Albert
/alˈbɛrta/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Alberta
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;
Albi
/ˈalbʲĩn/
pronoun
imię męskie;
Alwin
/alˈbʲĩɲism̥/
noun
  1. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  2. (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
albinisme
/alˈbʲĩnɔs/
noun
(medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)
albino
/ˈalbʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;
albiet
/ˈalbɔ/
conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;
of
/ˈalbũm/
noun
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
album
/ˌalbũˈmʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;
albumine
/ˌalbũmʲĩˈnurʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) białkomocz;
albuminurie
/alˈxɛ̃mʲja/
noun
przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;
  1. alchemie
  2. alchimie
/alˈxɛ̃mʲik/
noun
osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu
alchemist
/ˌaldɛˈbarãn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;
Aldebaran
/alˈdɛxɨt/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;
aldehyde
/ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów
aldosteron
/ɛjl/, /ˈalɛ/
conjunction
…służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego
  1. maar
  2. echter
/ˈalɛf/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);
alef
/ˌalɛˈɡɔrʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;
allegorie
/ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny
allegorisch
/aˈlɛja/
noun
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;
  1. laan
  2. weg
/ˌalɛˈksãndɛr/
pronoun
imię męskie;
Alexander
/ˌalɛˈksãndra/
pronoun
  1. (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
  2. imię żeńskie;
Alexandra
/ˌalɛˈksãndrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;
Alexandrië
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;
alexandriet
/aˈlɛksʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Alexia
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii
Alemannisch
/aˈlɛ̃mbʲik/
noun
(dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej
alambiek
/aˈlɛpːɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;
Aleppo
/aˈlɛrɡɛ̃n/
noun
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;
allergeen
/aˈlɛrʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;
allergie
/ˌalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z alergią
allergisch
/aˈlɛrʲɟik/
noun
osoba uczulona na działanie alergenów
man met een allergie
/ˌalɛrˈɡɔlɔk/
noun
  1. (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób alergicznych
  2. (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka alergologii
allergoloog
/ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;
allergologie
adjective
związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)
Aleoetisch
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,
Aleoeten
/ˈalfa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;
alfa
/alˈfabɛt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;
  1. alfabet
  2. abc
/ˌalfabɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
alfabetisch
adjective
(informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry
alfanumeriek
/ˈalfɔ̃w̃s/
pronoun
imię męskie;
Alfons
/ˈalfɔ̃w̃s/
noun
(potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę
pooier
/alˈɡɛbra/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);
    algebra
  2. jeden z działów matematyki;
    1. algebra
    2. stelkunde
adverb
(matematyka, matematyczny) zgodnie z zasadami algebry
algebraïsch
adjective
dotyczący algebry
algebraïsch
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;
Alghero
/ˈalʲɟɛr/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Algierii;
Algiers
/alʲˈɟɛrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Algierii
Algerijn
/alʲˈɟɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;
Algerije
/alʲˈɟɛrka/
noun
obywatelka Algierii
Algerijnse
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii
Democratische Volksrepubliek Algerije
/alʲˈɟɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Algieria
Algerijns
adjective
(etnografia, etnograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący autochtonicznych ludów (Indian) północnej części Ameryki Północnej
Algisch
/algɔˈrɨtmɨ/, /alˈɡɔrɨtm̥/
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) ciąg ściśle określonych czynności pozwalających na rozwiązanie pewnego zadania;
algoritme
adjective
związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki
algoritmisch
/ˈalʲjãw̃s/
noun
przymierze między państwami
alliantie
/aˈlʲibʲi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;
alibi
/aˈlʲit͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Adelheid
/ˌalʲjɛ̃ˈnat͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie prawa własności na inną osobę
  2. (psychologia, psychologiczny) stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje;
vervreemden
/ˌalʲjɛ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przenosić prawo własności na inną osobę
vervreemden
/ˌalʲiˈɡatɔr/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;
alligator
/ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;
alimentatie
/ˌalʲitɛˈrat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;
  1. alliteratie
  2. stafrijm
/ˌalʲizaˈrɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;
alizarine
/ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/
noun
(chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;
alkaloïde
/ˈalkãn/
noun
(chemia, chemiczny) nasycony węglowodór alifatyczny, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;
alkaan
/ˈalʲcɛʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) wysunięty narożnik budynku z wydzielonym dachem;
voorbouw
/ˈalʲcĩn/
noun
(chemia, chemiczny) nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;
alkyn
/alˈkɔxɔl/
noun
  1. (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  2. (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;
alcohol
noun
(chemia, chemiczny) pochodna alkoholu - sól alkoholu powstająca przez zastąpienie atomu wodoru w grupie hydroksylowej (–OH) atomem metalu
alcoholaat
noun
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna podwójnej wymiany, zachodząca między alkoholem a innym związkiem organicznym, najczęściej estrem
alcoholyse
/ˌalkɔˈxɔlʲism̥/
noun
  1. (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo
    alcoholisme
  2. (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;
    1. alcoholisme
    2. drankzucht
/ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/
adjective
zawierający alkohol; związany z alkoholem
alcoholisch
/alˈkɔva/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej
alkoof
/ˈalːax/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;
Allah
noun
(gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;
allatief
/ˈalːɛl/
noun
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;
allel
/ˌalːɛˈluja/
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej
hallelujah
noun
(biochemia, biochemiczny) nietrwały związek siarkoorganiczny wytwarzany w czosnku po roztarciu lub przecięciu, wykazujący silne właściwości przeciwbakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybicze, C6H10OS2
allicine
/alˈmãnax/
noun
publikacja zawierająca artykuły z pewnej dziedziny nauki lub sztuki, najczęściej utwory literackie różnych autorów wydane w tym samym czasie;
almanak
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3
almandien
adjective
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący alodium
allodiaal
/aˈlɔɛs/
noun
(botanika, botaniczny) Aloë L., rodzaj sukulentów liściowych;
aloë
/aˈlɔfɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem
allofoon
/aˈlɔjzɨ/
pronoun
imię męskie;
Aloysius
/ˌalɔˈkat͡sʲja/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  2. planowe rozdysponowanie czegoś;
  1. allocatie
  2. toewijzing
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana morfemu, która ma inną postać fonologiczną, ale wyraża tę samą funkcję lub znaczenie
allomorf
noun
(medycyna, medyczny) łysienie
alopecie
/ˌalɔˈtrɔpʲja/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;
allotropie
/aˈlɔza/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;
elft
/alˈpaka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  2. wełna z lamy (1.1)
alpaca
/alˈpɛjsʲci/
adjective
związany z Alpami, dotyczący Alp
  1. alpijns
  2. alpine
/ˌalpʲĩˈɲista/
noun
osoba uprawiająca alpinizm;
alpinist
/alˈpʲĩɲism̥/
noun
(dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska
alpinisme
/ˈalpɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;
Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Alp Zachodnich w Szwajcarii;
Berner Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;
Alpes-de-Haute-Provence
pronoun
(geografia, geograficzny) część Alp Wapiennych rozciągająca się równoleżnikowo od północno-wschodnich Włoch, do Słowenii, ograniczona od północy doliną Sawy;
Julische Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich we Francji i Włoszech;
Cottische Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) część Alp Zachodnich na terenie Szwajcarii oraz we Włoszech;
Lepontische Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;
Alpes-Maritimes
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Alpach Zachodnich leżące na pograniczu Włoch i Szwajcarii;
Penninische Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich;
Urner Alpen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;
Hautes-Alpes
/alt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
  4. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem
alt
/alˈtãna/
noun
lekki, niewielki ogrodowy budynek;
prieel
/ˌaltɛrˈnatɔr/
noun
(motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;
alternator
/ˌaltɛrnaˈtɨva/
noun
  1. (logika, logiczny) suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;
  2. (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami
alternatief
adjective
  1. taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  2. taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane
alternatief
/ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/
noun
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom
altruist
/alˈtru<sup>j</sup>ism̥/
noun
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;
  1. altruïsme
  2. onzelfzuchtigheid
/alˈtufka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;
altviool
/ˌalũmʲĩˈɲɔvɨ/
adjective
  1. wykonany z aluminium
  2. związany z aluminium, dotyczący aluminium
aluminium-
adjective
(geologia, geologiczny) pochodzący z aluwiów
alluviaal
/aˈluzʲja/
noun
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost
allusie
adjective
związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją
zinspelend
/alˈzat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;
Elzas
/alˈzat͡sʲci/
adjective
związany z Alzacją
Elzassisch
/alˈzaṭt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu
Elzasser
/alˈzatka/
noun
mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu
Elzasserin
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;
rijangst
noun
  1. (chemia, chemiczny) proces łączenia się metalu z rtęcią i w ten sposób tworzenie amalgamatu, czyli stopu rtęci z innym metalem, głównie w celu wydobywania metali szlachetnych z rud
  2. (przenośnie, przenośnia) połączenie różnych elementów w jedną całość
  3. (technologia, technika, techniczny) (stomatologia, stomatologiczny) powlekanie amalgamatem
amalgamatie
noun
  1. (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  2. (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów
amalgaam
/ãˈmatɔr/
noun
  1. miłośnik, ktoś oddany czemuś
  2. osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo
amateur
adjective
taki, który jest nieudolny, niefachowy
amateuristisch
/ˌãmaˈzɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) dorzecze Amazonki i tropikalny las tego dorzecza;
Amazonië
/ˌãmaˈzɔ̃ɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;
amazoniet
/ˌãmaˈzɔ̃nka/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;
Amazone
/ˌãmbaˈsada/
noun
  1. stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  2. wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
ambassade
/ˌãmbaˈsadɔr/
noun
(administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej
ambassadeur
noun
(społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych
goodwillambassadeur
noun
(administracja) (urzędowy) przedstawicielka dyplomatyczna państwa lub organizacji międzynarodowej
ambassadrice
/ãmˈbʲit͡sʲja/
noun
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego
  1. ambitie
  2. eerzucht
/ãmˈbʲiɡrãm/
noun
grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;
ambigram
/ãmˈbʲitnɨ/
adjective
taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją
ambitieus
/ˌãmbʲivaˈlɛ̃nt͡sʲja/
noun
współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii
ambivalentie
/ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/
adjective
charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami
ambivalent
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;
amblygoniet
/ãmˈbɔ̃na/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; kościelna mównica; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej
kansel
/ˈãmbra/
noun
woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym;
amber
/ˌãmbraˈzura/
noun
otwór strzelniczy w miejscu umocnionym, obwarowanym lub opancerzonym;
schietgat
/ãmˈbrɔzʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
    ambrosia
  2. (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;
    ambrozijn
/ãmˈbrɔʒɨ/
pronoun
imię męskie;
Ambrosius
/ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony
ambulant
/ãˈmɛba/
noun
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;
amoebe
/ˈãmɛ̃n/
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy
amen
/ãˈmɛrɨk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;
americium
/ãˈmɛrɨka/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  2. (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki
Amerika
noun
(geografia, geograficzny) region geograficzny i kulturowy znajdujący się pomiędzy Ameryką Północną a Ameryką Południową, obejmujący wąski pas lądu łączący oba kontynenty, leżący między Oceanem Spokojnym a Morzem Karaibskim
Centraal-Amerika
/ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
Zuid-Amerika
/ãˈmɛrɨka puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;
Noord-Amerika
/ãˈmɛrɨka waˈt͡ɕĩj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;
Latijns-Amerika
/ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;
Midden-Amerika
/ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/
noun
mieszkaniec Ameryki – kontynentu
Amerikaan
/ˌãmɛrɨkãɲiˈzat͡sʲja/
noun
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;
amerikanisering
/ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/
noun
cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki
amerikanisme
verb
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację
amerikaniseren
/ˌãmɛrɨˈkãnka/
noun
obywatelka Stanów Zjednoczonych
Amerikaanse
/ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
  1. dotyczący Ameryki (kontynentu)
  2. dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki
Amerikaans
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;
amerikaanse staffordshire terriër
noun
cecha tego, co amerykańskie; amerykański charakter czegoś
Amerikaansheid
/ãˈmɛtɨst/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;
amethist
/ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;
amfetamine
/ãw̃ˈfʲibʲja/
noun
(motoryzacja) pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze
amfibievoertuig
noun
(starożytność) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna liga plemienna lub związek miast-państw w Grecji, utworzony w celu wspólnej ochrony świątyń, organizowania obrzędów religijnych oraz podejmowania decyzji politycznych w sprawach regionalnych
amphictionie
/ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej
amfitheater
/ãw̃ˈfɔra/
noun
wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;
amfora
adjective
(chemia, chemiczny) zdolny do reakcji z kwasem i zasadą
amfoteer
/ãmˈxarsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii;
Amhaars
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny o wzorze C₆H₅NH₂, złożony z pierścienia benzenowego (C₆H₆) połączonego z grupą aminową (NH₂)
aminobenzeen
noun
(biochemia, biochemiczny) związek chemiczny należący do grupy cukrów, w którym jedna z grup hydroksylowych (–OH) została zastąpiona grupą aminową (–NH₂) albo jej pochodną (np. –NHAc);
amino-suiker
/ˌãmʲĩˈnɔkfas/
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;
aminozuur
/ˈãmːãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii;
Amman
/ãmˈnɛstʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;
amnestie
/ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
udzielać / udzielić amnestii
amnestie verlenen
/ãmˈnɛzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zanik pamięci
amnesie
/ˈãmɔ̃n/
pronoun
  1. bóg egipski;
  2. imię męskie;
Amon
/ˈãmɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;
ammonium
/ãˈmɔ̃ɲak/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;
  1. amoniak
  2. ammoniak
noun
(biologia, biologiczny) proces biologicznego rozkładu organicznych związków azotu na amoniak (NH₃) lub jon amonowy (NH₄⁺) przez mikroorganizmy
ammonificatie
/ˌãmɔrˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
bezkształtny, niemający określonej budowy
amorf
noun
(ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych
afschrijving
/ˌãmɔrtɨˈzatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;
schokdemper
/ˈãmɔs/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, prorok;
  2. imię męskie
Amos
noun
dział botaniki oraz enologii zajmujący się opisem, klasyfikacją i rozróżnianiem odmian winorośli
ampelografie
/ˈãmpɛr/
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;
ampère
/ˌãmplʲiˈtuda/
noun
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;
amplitude
/ˌãmpuˈtat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;
amputatie
/ˌãmpuˈtɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać amputacji
amputeren
/ãmˈpuwka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
ampul
/ãmˈstɛrdãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;
Amsterdam
/ˌãmstɛrˈdãmsʲci/
adjective
odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)
Amsterdams
/ˌãmu‿ˈdarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;
Amu Darja
/ãˈmulɛt/
noun
(ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;
amulet
/ˌãmũˈɲit͡sʲja/
noun
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej
munitie
/ˈãmur/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;
Amoer
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anabaptyzmem lub anabaptystami
anabaptistisch
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie protestanckie odrzucające chrzest dzieci;
anabaptisme
noun
(biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;
  1. schijndood
  2. anabiose
noun
(fizjologia, fizjologiczny) część procesów metabolicznych w organizmie, które polegają na syntezie złożonych związków chemicznych z prostszych, z towarzyszącym zużyciem energii
anabolisme
/ˌãnaxɔˈrɛta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom
  1. anachoreet
  2. heremiet
adjective
  1. niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy
  2. błędny chronologicznie, przypisujący zjawiska, fakty i ludzi do niewłaściwych czasów i epok historycznych
anachronistisch
/ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/
noun
błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;
anachronisme
adjective
(ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki
anadroom
noun
(biologia, biologiczny) trzecia faza podziału komórkowego
anafase
/ˌãnafʲiˈlaksʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;
anafylaxie
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) odwołanie się w wypowiedzi do czegoś, co wcześniej zostało już wspomniane
anafoor
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody
anaforese
/ãˈnaɡrãm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;
  1. anagram
  2. letterkeer
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zdanie niepoprawne pod względem składniowym
anakoloet
/ˌãnaˈkɔ̃nda/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;
anaconda
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;
analciem
/ˌãnalfaˈbɛta/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś zupełnie nieznający się na czymś
analfabeet
noun
(edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;
analfabetisme
/ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z analizą
analytisch
/ˌãnaˈlʲitɨk/
noun
specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy
analist
/ˌãnaˈlʲiza/
noun
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;
  1. analyse
  2. ontleding
/ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨt͡ʃna/
noun
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;
wiskundige analyse
/ˌãnalʲiˈzatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, które wykonuje analizy
analysator
/ˌãnalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
przeprowadzać proces analizy
analyseren
/ãˈnalnɨ/
adjective
(książkowy) odbytniczy, odbytowy
anaal
/ˌãnaˈlɔɟja/
noun
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;
analogie
/ˌãnalɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
podobny do czegoś
analoog
adjective
(technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową
analoog
/ˌãnãmˈnɛza/
noun
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,
anamnese
/ãˈnãnas/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)
ananas
adjective
dotyczący ananasów, związany z ananasami
ananas-
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;
Anapa
/ãˈnapɛst/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w wierszach stopa metryczna złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej;
anapest
/ãˈnarxʲja/
noun
  1. forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
  2. (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
anarchie
adjective
związany z anarchią
anarchistisch
/ˌãnarˈxʲista/
noun
zwolennik anarchizmu
anarchist
/ãˈnarxʲism̥/
noun
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;
anarchisme
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku
anarchokapitalisme
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna łącząca anarchizm z syndykalizmem; kierunek anarchizmu głoszący, że związki zawodowe (syndykaty) są podstawowym narzędziem walki klasowej oraz przyszłą podstawą organizacji społeczeństwa, opartego na dobrowolnej federacji wolnych zrzeszeń pracowniczych;
anarchosyndicalisme
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;
anataas
/ˌãnaˈtɛ̃ma/
noun
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;
banvloek
/ˌãnaˈtɔlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;
Anatolië
/ˌãnaˈtɔlʲjãn/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;
Anatolische herder
/ˌãnatɔˈlʲijsʲci/
adjective
dotyczący Anatolii, związany z Anatolią
Anatolisch
/ãˈnatɔ̃m/
noun
uczony lub lekarz zajmujący się anatomią
anatoom
/ˌãnaˈtɔ̃mʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  2. (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
anatomie
adverb
zgodnie z anatomią
anatomisch
/ˌãnatɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z anatomią, dotyczący anatomii
anatomisch
noun
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;
ankh
/ãw̃ʃuˈ<sup>w</sup>a/, /ãw̃ʃˈwa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) określenie przetworów z solonych sardeli europejskich, pikantnych w smaku (niekiedy podfermentowanych), zwykle w postaci fileta, koreczka lub pasty;
ansjovis
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) absolutystyczny system społeczno-polityczny istniejący we Francji przed rewolucją francuską;
Ancien Régime
/ˌãndaˈluzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii
Andalusië
/ˌãndaluˈzɨjsʲci/
adjective
związany z Andaluzją, wywodzący się z Andaluzji
Andalusisch
/ˌãndaˈluzɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów;
andalusiet
noun
(geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;
andesiet
/ãnˈdɔra/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
Andorra
/ãnˈdɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Andory
Andorrees
/ãnˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do Andory (państwa)
Andorrees
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;
andradiet
/ãnˈdrɛa/
pronoun
imię żeńskie w kilku językach;
Andrea
noun
(psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami
androfobie
/ˌãndrɔɡɨ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) posiadający cechy zarówno męskie, jak i żeńskie
androgyn
/ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/
noun
robot mający postać człowieka;
androïde
/ãnˈdrɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii
androloog
/ˌãndrɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;
andrologie
pronoun
(mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;
Andromache
/ˌãndrɔ̃ˈmɛda/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  2. imię żeńskie;
Andromeda
noun
(biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy
androsteron
/ˈãnḍʒɛj/
pronoun
imię męskie;
  1. Andries
  2. Andreas
/ˈãndɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;
Andes
/ãnˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Andami, dotyczący Andów
Andes-
/ˌãnɛɡˈdɔta/
noun
krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia
anekdote
/ˈãnɛks/
noun
dodatek do publikacji
aanhangsel
/ãˈnɛksʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;
annexatie
/ˌãnɛkˈtɔvat͡ɕ/
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji
annexeren
noun
(geografia, geograficzny) obszar nie zamieszkany na stałe i nie wykorzystywany gospodarczo przez człowieka
anoecumene
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii
anemisch
noun
(technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd meteorologiczny służący do ciągłego rejestrowania prędkości i kierunku wiatru
anemograaf
/ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/
noun
(technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów
anemometer
/ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru
anemometrie
/ˌãnɛˈstɛzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) znieczulenie
anesthesie
/ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/
noun
  1. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  2. (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;
narcotiseur
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;
anesthesiologie
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;
Angara
/ãŋʲˈɟɛlka/
noun
kobieta narodowości angielskiej
Engelse
/ãŋʲˈɟɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami
Engels
/ãŋʲˈɟɛlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;
Engels
/ãŋʲˈɟĩna/
noun
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;
angina
/ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;
vaatbeschrijving
adjective
(medycyna, medyczny) związany z angiologią
angiologisch
/ˌãŋʲɟɔˈplastɨka/
noun
(medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg leczniczy polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych;
dotterbehandeling
noun
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) hormon peptydowy, który odgrywa kluczową rolę w regulacji ciśnienia krwi i gospodarki wodno-elektrolitowej organizmu
angiotensine
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek plemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;
Angel
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4
anglesiet
/ˈãŋɡlʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  2. (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
Engeland
/ãŋˈɡlʲit͡sɨsm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;
anglicisme
/ˈãŋɡlʲik/
noun
mężczyzna narodowości angielskiej
Engelsman
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;
anglicanisme
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem
anglicaans
noun
(książkowy) osoba mówiąca po angielsku
Engelssprekende
/ˌãŋɡlɔˈsasʲci/
adjective
  1. związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)
  2. związany z językiem anglosaskim (1.1)
Angelsaksisch
/ãŋˈɡɔla/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Angola
/ãŋˈɡɔlsʲci/
adjective
odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)
Angolees
/ˈãŋkstrɛ̃m/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;
ångström
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;
Anguilla
/ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;
anhedonie
/ˈãɲi/
conjunction
  1. …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  2. …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  3. …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  4. …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  5. …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego
noch
/ˈãɲi ˈbɛ ˈãɲi ˈmɛ ˈãɲi ˌkukuˈrɨku/
interjection
nie chcąc lub nie potrafiąc niczego powiedzieć
boe noch bah
/ˈãɲi ˈmru‿mru/
…mające skłonić do zachowania ciszy lub tajemnicy
mondje dicht
/ãˈɲɛlsʲci/
adjective
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami
  2. (przenośnie, przenośnia) na wzór anioła
engelachtig
/ˌãɲĩˈmat͡sʲja/
noun
rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;
animatie
/ãˈɲĩmɛ/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;
anime
noun
niechęć lub niesnaska wywołana urazą
animositeit
/ˈãɲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;
anion
/ˈãɲɔw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek
engel
/ˈãɲɔw ˈstruʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;
beschermengel
/ãˈɲita/
pronoun
imię żeńskie;
Anita
noun
(medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby;
anisocorie
noun
(fizyka, fizyczny) zależność właściwości ciała od kierunku, z którego się je bada;
anisotropie
adjective
(fizyka, fizyczny) wykazujący różne właściwości zależnie od kierunku
anisotroop
/ãŋˈkara/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;
Ankara
/ãŋʲˈcɛta/
noun
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza
  1. enquête
  2. onderzoek
/ˈãnːa/
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;
  1. Anna
  2. Anne
noun
dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;
annalen
/ãˈnɔda/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;
anode
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) stan całkowitego braku tlenu w tkankach organizmu
anoxie
/ˌãnɔ̃ˈmalʲja/
noun
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy
anomalie
adjective
stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły
abnormaal
noun
(socjologia, socjologiczny) załamanie się norm społecznych, pojawienie się poczucia niepewności i bezcelowości w społeczeństwie wskutek nagłych przemian społecznych;
anomie
/ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzat͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej
anonimisering
/ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest anonimowy;
anonimiteit
/ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/
adjective
o nieujawnionym nazwisku
  1. onbekend
  2. anoniem
/ˌãnɔˈrɛksʲja/
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;
  1. anorexie
  2. anorexia
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;
anorgasmie
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;
anorthiet
noun
(medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;
anosmie
/ˌãnɔsɔɡˈnɔzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) patologia występująca u osób, które nie są świadome swych własnych problemów kognitywnych;
anosognosie
/ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/
noun
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób
antagonismе
/ˌãntãnãnaˈrɨva/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;
Antananarivo
/ãnˈtarɛs/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;
Antares
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką
  1. Antarctisch
  2. antarctisch
/ˌãntarkˈtɨda/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;
Antarctica
/ãnˈtarktɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;
Antarctica
/ãnˈtɛ̃na/
noun
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;
antenne
pronoun
(mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości odwzajemnionej lub miłości nieodwzajemnionej i zemsty za miłość odrzuconą;
Anteros
pronoun
(społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) międzynarodowy, nieformalny antyfaszystowski ruch społeczny luźnych, niepowiązanych grup młodzieżowych, stanowiący siłowe ramię organizacji lewicowych i prospołecznych;
Antifa
/ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;
Antigua en Barbuda
adjective
związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)
Antiguaans
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;
  2. (geografia, geograficzny) współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;
Antiochië
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;
antleriet
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
anthofylliet
/ˌãntɔˈlɔɟja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;
bloemlezing
/ãnˈtɔ̃ɲi/
pronoun
imię męskie;
  1. Anton
  2. Antonie
/ãnˈtɔ̃ɲja/
pronoun
imię żeńskie;
Antonia
/ãnˈtɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego
antoniem
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;
antonomasie
/ãnˈtrat͡sɨt/
noun
(geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;
antraciet
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie wydzielone z przestrzeni parteru lub piętra budynku, nie stanowiące osobnej kondygnacji;
tussenverdieping
/ãnˈtrɔpɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem
antropo-
noun
(neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;
Antropoceen
adjective
skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu
antropocentrisch
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  2. interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka
antropocentrisme
/ˌãntrɔpɔˈfaɟja/
noun
(książkowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo
antropofagie
adjective
  1. dotyczący powstania i rozwoju człowieka jako gatunku biologicznego
  2. zachodzący lub powstały w wyniku działalności gospodarczej człowieka
antropogeen
/ˌãntrɔˈpɔlɔk/
noun
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;
antropoloog
/ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;
antropologie
/ˌãntrɔpɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z antropologią, dotyczący antropologii
antropologisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki zajmująca się pomiarami ciała ludzkiego
antropometrie
adjective
związany z antropometrią, dotyczący antropometrii
antropometrisch
adjective
przypominający wyglądem człowieka
antropomorfisch
/ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/
noun
nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;
antropomorfisme
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna duchowo-filozoficzna zakładająca, że poprzez wewnętrzny rozwój człowiek może intuicyjnie i duchowo poznać wyższe rzeczywistości oraz zrozumieć sens istnienia
antroposofie
adjective
związany z antropozofią, dotyczący antropozofii
antroposofisch
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek lub kawałek mięsa wołowego z części grzbietowej, między łopatką a częścią lędźwiową
entrecote
/ãntˈfɛrpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii;
Antwerpen
noun
mieszkaniec Antwerpii
Antwerpenaar
noun
mieszkanka Antwerpii
Antwerpse
/ãntˈfɛrpsʲci/
adjective
dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii
Antwerps
noun
niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych
antiamerikanisme
/ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii
antibacterieel
/ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/
noun
(medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;
antibiogram
adjective
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii
antibiotisch
/ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;
antibioticum
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;
antichrist
noun
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);
anticycloon
/ˌãntɨt͡sɨˈpat͡sʲja/
noun
przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego
anticipatie
/ãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. pochodzący z dawnych czasów
    aloud
  2. (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu
    antiek
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;
antideeltje
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady
antidemocratisch
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;
antidepressivum
/ˌãntɨfaˈʃɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu
antifascist
/ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/
adjective
nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów
antifascistisch
/ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;
antifascisme
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;
antifoon
/ãnˈtɨɡɛ̃n/
noun
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;
antigeen
/ˈãntɨk/
noun
(potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy
antiquiteit
/ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym
antiklerikaal
noun
przeciwnik klerykalizmu, zwolennik antyklerykalizmu
antiklerikaal
/ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/
noun
(medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;
anticoagulantia
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia, ruch społeczny i postawa polityczna sprzeciwiająca się kolonializmowi; sprzeciw wobec podbojów, dominacji i wykorzystywania ludności rdzennej przez obce państwa
anti-kolonialisme
/ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm
anticommunist
/ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem
anticommunistisch
/ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu
anticommunisme
/ˌãntɨkɔ̃nˈt͡sɛpt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu
anticonceptie
/ˌãntɨˈkfarʲjat/
noun
sklep z używanymi książkami;
antiquariaat
/ˌãntɨkfaˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący antykwariatu i przedmiotów w nim sprzedawanych
antiek
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich łukowato rozciągających się od Cieśniny Jukatańskiej do wybrzeży Wenezueli;
Antillen
/ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;
Nederlandse Antillen
/ˌãntɨˈlɔpa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy
antilope
/ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;
antimaterie
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa, pogląd lub ruch społeczny sprzeciwiający się militaryzmowi, czyli nadmiernej rozbudowie wojska, gloryfikacji armii i rozwiązywaniu konfliktów drogą militarną
antimilitarisme
/ãnˈtɨ̃mɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;
  1. antimoon
  2. antimonium
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;
stibniet
noun
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość ludzkiej prokreacji;
antinatalisme
noun
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe;
antinomie
/ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/
noun
(kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;
tegenpaus
/ˌãntɨˈpatʲja/
noun
niechęć do kogoś
  1. antipathie
  2. afkeer
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką protonu;
antiproton
noun
ruch społeczny i intelektualny skierowany przeciwko psychiatrii, jej założeniom i metodom
antipsychiatrie
/ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/
noun
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;
antisemitisme
/ˌãntɨsɛpˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby
antiseptisch
noun
(higiena, higieniczny) (mikrobiologia, mikrobiologiczny) zespół czynności mających na celu niszczenie lub hamowanie wzrostu mikroorganizmów na żywych tkankach;
antisepsis
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia oraz postawa polityczna wyrażająca sprzeciw wobec syjonizmu;
antizionisme
/ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;
antitheïsme
noun
twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego
antithese
noun
wizja społeczeństwa albo przyszłości przeciwna do utopii, to jest czarna, pesymistyczna, przedstawiająca często także regres ludzkości
dystopie
/ãˈnurʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) bezmocz
anurie
/ˈãnɨʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;
anijs
/aˈɔrta/
noun
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;
aorta
/aˈɔrɨst/
noun
(gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;
aoristus
/aˈparat/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny
  1. apparaat
  2. toestel
/aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
noun
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;
  1. fototoestel
  2. camera
/aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/
noun
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim
röntgenapparaat
/aˈparat swuˈxɔvɨ/
noun
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;
hoortoestel
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej
apparatsjik
/aˈpartxajt/, /aˈpartxɛjt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) ideologia głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras i polityka segregacji rasowej połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej w RPA w latach 1948-1990;
apartheid
/aˈpatʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;
apathie
/ˌapaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje
  2. będący przejawem stanu niewrażliwości na otoczenie
apathisch
/aˈpatɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;
apatiet
/ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;
Apennijnen
/ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Apeninami
Apennijns
/ˌapɛrˈt͡sɛpt͡sʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;
apperceptie
/ˌapɛrʲiˈtʲif/, /ˌapɛˈrʲitʲif/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu
aperitief
/ˌapɛrˈtura/
noun
(optyka, optyczny) otwór ograniczający wiązkę światła;
apertuur
/aˈpɛtɨt/
noun
chęć jedzenia, łaknienie;
  1. eetlust
  2. appetijt
/aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈd͡zɛ̃ɲa/
proverb
im więcej masz, tym więcej chcesz mieć
al etende krijgt men honger
noun
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;
aphelium
/ˈapʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Samoa;
Apia
/ˈaplaws/
noun
oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki
applaus
/ˌaplʲiˈkat͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
  1. applicatie
  2. aanbrengen
/ˌaplʲiˈkatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka
applicator
/ˌaplʲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
toedienen
/ˌapɔdɨkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(logika, logiczny) oczywisty, konieczny, definitywny, wypływający z przesłanek
apodictisch
adjective
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) przyjmujący raczej czym Bóg nie jest, niż czym jest
apofatisch
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
  2. moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej
apogeum
noun
(biblijny) ostatnia księga Nowego Testamentu
Openbaring
/ˌapɔkaˈlʲipsa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny
apocalyps
adjective
dotyczący apokalipsy, końca świata
apocalyptisch
/ˌapɔˈkɔpa/
noun
(fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;
apocope
/aˈpɔlːɔ/
pronoun
  1. (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;
Apollo
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dziedzina teologii i filozofii zajmująca się racjonalnym uzasadnianiem oraz obroną prawd wiary lub określonego światopoglądu przed zarzutami i krytyką
apologetiek
/ˌapɔˈplɛksʲja/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu
apoplexie
/ˌapɔˈptɔza/
noun
(biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;
apoptose
/aˈpɔrʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;
onzekerheid
/ˌapɔˈstata/
noun
osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady
afvallige
/ˌapɔˈstazʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;
  1. afvalligheid
  2. geloofsafval
noun
(oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)
apostille
/ˌapɔˈstɔlsʲci/
adjective
dotyczący apostołów
apostolisch
/aˈpɔstɔw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo
apostel
/aˈpɔstrɔf/
noun
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;
apostrof
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób
apostrof
/ˌapɔtɛˈɔza/
noun
  1. (książkowy) otoczenie osoby bądź rzeczy szczególną czcią;
  2. (sztuka) przedstawienie osoby, idei lub wydarzenia w sposób gloryfikujący
apotheose
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka ustępstw wobec żądań agresywnego państwa, mająca na celu złagodzenie jego postawy, osiągnięcie ugody i utrzymanie pokoju;
appeasement
/ˌaprɔˈbata/
noun
uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała
goedkeuring
/ˌaprɔˈbɔvat͡ɕ/
verb
uznawać coś za słuszne, godne poparcia, pozwalać, zgadzać się
goedkeuren
noun
  1. (książkowy) ujęcie czegoś w sposób przybliżony; zbliżenie się do czegoś
  2. (matematyka, matematyczny) przybliżenie wartości, funkcji lub wielkości, gdy dokładny wynik jest trudny lub niemożliwy do uzyskania
benaderen
/apˈtɛka/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;
apotheek
/apˈtɛkaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;
apotheker
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;
Apulië
/akˈfapark/
noun
wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;
  1. aquapark
  2. aquapretpark
  3. zwemparadijs
/ˈara/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
ara
/ˈara ˈmɔdra/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;
Spix' ara
/ˈarap/
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;
Arabier
/ˌaraˈbɛska/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;
  3. (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;
arabesk
adjective
związany z arabeską, arabeskami
arabesk-
/aˈrabʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;
Arabië
/aˈrabʲja sawˈdɨjska/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;
  1. Saoedi-Arabië
  2. Saudi-Arabië
/ˌaraˈbʲista/
noun
specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;
arabist
noun
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka
arabisering
/aˈrapka/
noun
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego
Arabier
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu
Arabische Republiek Egypte
/aˈrapsʲci/
adjective
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują
Arabisch
/aˈrapsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;
Arabisch
/ˌaraxnɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;
  1. arachnofobie
  2. spinnenangst
noun
(arachnologia, arachnologiczny) zoolog badający pajęczaki
arachnologe
/ˌaraxnɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;
arachnologie
adjective
związany z arachnologią, dotyczący arachnologii
arachnologisch
/ˌaraˈɡɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii
  1. Aragon
  2. Aragón
/ˌaraˈɡɔ̃ɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów, polimorficzna, rombowa odmiana węglanu wapnia;
aragoniet
/ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii
Aragonees
/ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;
Aragonees
/ˈarak/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;
arak
/ˌarãˈmɛjt͡ʃɨk/
noun
członek ludów semickich żyjących na pustyniach na zachód od Mezopotamii w II tysiącleciu p.n.e.;
Arameeër
/ˌarãˈmɛjsʲci/
adjective
związany z Aramejczykami, z dawną Syrią
Aramees
/ˌarãˈmɛjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy semickiej, używany na Bliskim Wschodzie od II tysiąclecia p.n.e. do czasów dzisiejszych;
Aramees
/arˈbʲitɛr/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór
arbiter
/ˌarbʲiˈtralnɨ/
adjective
narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu
arbitrair
noun
sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów
  1. arbitrage
  2. arbitratie
/ˈarbus/
noun
  1. (spożywczy) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
watermeloen
/ˌarxaˈ<sup>j</sup>it͡ʃnɨ/
adjective
będący typowym dla dawnych czasów
  1. archaïsch
  2. ouderwets
/arˈxa<sup>j</sup>ik/
noun
(geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi;
archaïcum
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia
archaïsme
/arˈxãŋʲɟɛlsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;
Archangelsk
/arˈxãɲɔw/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;
aartsengel
/arˈxɛɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią
archeo-
/ˌarxɛˈɔlɔk/
noun
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw
archeoloog
/ˌarxɛɔˈlɔɟja/
noun
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;
  1. archeologie
  2. oudheidkunde
/ˌarxɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z archeologią, dotyczący archeologii
  1. archeologisch
  2. oudheidkundig
/ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;
archeozoölogie
/arˈxɛtɨp/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  2. (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;
archetype
/ˌarxʲĩˈmɛdɛs/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;
Archimedes
/ˌarxʲiˈpɛlak/
noun
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;
  1. archipel
  2. eilandengroep
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp położona między południowo-wschodnią Azją a Australią, wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;
Soenda-eilanden
/arˈxʲitɛkt/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu
    architect
  2. (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
    1. architect
    2. bouwmeester
/ˌarxʲitɛkˈtura/
noun
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;
architectuur
/arˈxʲitraf/
noun
(architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;
architraaf
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista z zakresu archiwistyki, badacz archiwaliów
  2. pracownik archiwum
archivaris
noun
zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych
archivering
/arˈxʲivũm/
noun
  1. uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
  2. budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
archief
/ˌart͡sɨˈbʲiskup/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);
aartsbisschop
adjective
dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem
aartsbisschoppelijk
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  3. (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi
hogepriester
noun
  1. austriacki tytuł książęcy
  2. osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)
aartshertog
noun
  1. córka cesarza
  2. żona arcyksięcia
aartshertogin
noun
(szachy, pojęcie szachowe) szachista posiadający najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych;
grootmeester
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;
Ardennes
adjective
obojętny wobec kwestii religii
ongodsdienstig
/aˈrɛ̃na/
noun
  1. koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
arena
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru gęstości cieczy
areometer
/ˈarɛs/
pronoun
(mitologia grecka) bóg wojny;
Ares
/ˈarɛʃt/
noun
tymczasowe pozbawienie wolności;
arrest
/ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/
noun
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;
huisarrest
/ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/
noun
osadzenie kogoś w areszcie
aanhouding
/ˌarɛˈʃtɔvat͡ɕ/
verb
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa
arresteren
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Argentinië
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/
noun
obywatelka Argentyny
Argentijnse
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Argentyny
Argentijn
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny
Argentijns
noun
(biochemia, biochemiczny) aminokwas zasadowy, który uczestniczy w wielu przemianach azotowych;
arginine
/ˈarɡɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;
argon
noun
(mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;
Argonaut
/arˈɡũmɛ̃nt/
noun
fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
argument
noun
uzasadnianie za pomocą argumentów
argumentatie
verb
uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd
argumenteren
/ˌarɡuˈsɔvɛ ˈɔt͡ʃɨ/
idiom
umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok
argusogen
/ˈarʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;
aria
noun
(teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijańska, antytrynitarna doktryna teologiczna negująca boskość Jezusa i głosząca jego stworzenie lub zrodzenie przez Boga Ojca;
arianisme
/ˈarʲjɛl/
pronoun
  1. imię męskie;
  2. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  3. (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu
Ariel
noun
(wojskowość, wojskowy) straż tylna
achterhoede
pronoun
(biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;
Ark van het Verbond
/arˈkadʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim
Arcadië
/arˈkãw̃zas/, /ˈarkãw̃sɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Arkansas
/arˈkɛbus/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;
haakbus
noun
(geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;
arkose
/arkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego
Arctisch
/ˈarktɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;
Arctis
/ˈarkuʃ/
noun
płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.
blad
/ˈarkuʃ ˌkalkulaˈt͡sɨjnɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;
rekenblad
noun
(sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej włoskiej commedia dell’arte;
harlekijn
/ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;
Armageddon
/arˈmata/
noun
(wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;
kanon
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek;
reder
/arˈmɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Armenië
/arˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Armenii
Armeniër
/arˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Armenii
Armeens
/ˈarmʲja/
noun
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;
leger
pronoun
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;
Rode Leger
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;
Armorica
noun
(botanika, botaniczny) Arnica, rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych, obejmujący gatunki o żółtych, promienistych kwiatach, znanych ze swoich właściwości leczniczych (stosowane w leczeniu siniaków, stłuczeń, obrzęków i stanów zapalnych skóry)
arnica
noun
(botanika, botaniczny) Arnica montana L., gatunek rośliny wieloletniej z rodziny astrowatych;
berg-valkruid
/ˌarɔˈɡãnt͡sʲja/
noun
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się
aanmatiging
/ˌarɔˈɡãnt͡sʲci/
adjective
(książkowy) taki, którego cechą jest arogancja
arrogant
/aˈrɔ̃mat/
noun
zapach sprawiający przyjemność
aroma
/aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/
noun
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);
aromatherapie
/ˌarɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężone wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla
  2. mający silny, miły zapach
  3. o wyraźnym, bogatym smaku
aromatisch
verb
(chemia, chemiczny) nadawać zapachu
aromatiseren
/ˈarsɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;
  1. arseen
  2. arsenicum
/arˈsɛ̃naw/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej
arsenaal
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;
arsenopyriet
noun
(sztuka) styl w sztukach plastycznych i wzornictwie XX w. charakteryzującym się zgeometryzowaniem i dążeniem do syntetycznego ujmowania form;
art deco
/arˈtɛfakt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  2. (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
artefact
/ˌartɛ̃ˈmʲida/
pronoun
(mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;
Artemis
/arˈtɛrʲja/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) tętnica
  2. (motoryzacja) ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga
arterie
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;
Artesië
adjective
(geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;
artesisch
noun
(medycyna, medyczny) ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów;
artropathie
/ˈartur/
pronoun
imię męskie;
Arthur
noun
(fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;
articulatie
/arˈtɨkuw/
noun
  1. (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  3. (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  4. (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
artikel
/ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/
noun
urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku
huishoudelijke apparatuur
/ˌartɨˈlɛrʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej
artillerie
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk artyleryjskich
artillerist
/arˈtɨsta/
noun
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją
  1. kunstenaar
  2. artiest
/arˈtɨstka/
noun
kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją
kunstenares
/ˌartɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty
artistiek
/aˈruba/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;
Aruba
/aˈrɨjsʲci/
adjective
  1. (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów
  2. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków
Arisch
/ˌarɨstɔˈkrat͡sʲja/
noun
najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;
aristocratie
/ˌarɨstɔˈkrata/
noun
osoba należąca do arystokracji
aristocraat
/ˌarɨstɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z arystokracją
aristocratisch
/ˌarɨstɔˈtɛlɛs/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,
Aristoteles
/ˌarɨtmɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) dotyczący arytmetyki, związany z arytmetyką
aritmetisch
/ˌarɨtˈmɛtɨka/
noun
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;
  1. rekenkunde
  2. aritmetica
/aˈrɨtmʲja/
noun
(medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca
  1. aritmie
  2. hartritmestoornis
/a ɛs/, /as/
noun
  1. (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  2. osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą
aas
/ˌasafɛˈtɨda/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;
duivelsdrek
/asˈt͡sɛta/
noun
człowiek uprawiający ascezę
asceet
adjective
właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń
ascetisch
noun
filozofia i praktyki ascetów
ascese
/asˈt͡sɛza/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego
ascese
/ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;
aseksualiteit
/ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) pozbawiony seksu, zmysłowości
  2. (seksuologia, seksuologiczny) obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego
aseksueel
adjective
(medycyna, medyczny) pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych
aseptisch
/ˈasfalt/
noun
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;
asfalt
verb
pokrywać powierzchnię asfaltem
asfalteren
/asˈmara/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei;
Asmara
noun
(filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) kierunek w filozofii i psychologii, według którego myśli, pojęcia łączą się w umyśle dzięki skojarzeniom (asocjacjom) powstającym na podstawie doświadczenia
associationisme
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) rym polegający na identyczności tylko samogłosek
assonantie
/ˌasɔrˈtɨ̃mɛ̃nt/
noun
(handel, handlowy) wybór towarów lub usług, który jest proponowany klientom;
assortiment
/asˈpartãm/
noun
(chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący
aspartaam
/ˈaspɛkt/
noun
  1. (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  2. punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana [od 2. poł. XVI w.]
aanblik
verb
starać się, ubiegać się o coś
ambiëren nastreven
/ˌaspʲiˈrɨ̃na/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;
aspirine
adjective
obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego
asociaal
/ˈasːɛl/
noun
(geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 299 – 294,6 milionów lat temu;
Asselien
/aˈstãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kazachstanu;
Astana
/ˈastat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;
  1. astaat
  2. astatium
noun
(medycyna, medyczny) zmęczenie wzroku
asthenopie
/ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/
noun
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;
asthenosfeer
/ˌastɛˈrɔjda/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);
  1. asteroïde
  2. planetoïde
/aˈstɛrɨsk/
noun
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;
asterisk
/ˈastma/
noun
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;
astma
adjective
(medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy
astmatisch
/aˈstraxãɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;
Astrachan
/aˈstraɡal/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;
    astragaal
  2. (historia, historyczny, historycznie) zwierzęca kość śródstopia (lub jej naśladownictwo) używana do gry w starożytnej Grecji i Rzymie;
    bikkel
  3. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin bylinowych (Astragalus L.) z rodziny bobowatych;
    hokjespeul
  4. (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy pomiędzy wgłębieniem a kostką;
    sprongbeen
/ˌastrɔˈfʲizɨk/
noun
specjalista w zakresie astrofizyki
astrofysicus
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;
astrofysica
/ˌastrɔfɔtɔˈɡrafʲja/
noun
(fotografia) dział fotografii zajmujący się utrwalaniem zjawisk i obiektów widocznych na niebie;
astrofotografie
/ˌastrɔˈlabʲjũm/
noun
(astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich
astrolabium
/aˈstrɔlɔk/
noun
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich
astroloog
/ˌastrɔˈlɔɟja/
noun
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;
astrologie
/ˌastrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią
astrologisch
/ˌastrɔ̃ˈnawta/
noun
(astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej
  1. astronaut
  2. ruimtevaarder
/aˈstrɔ̃nɔ̃m/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista w zakresie astronomii;
sterrenkundige
/ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się badaniem kosmosu;
  1. astronomie
  2. sterrenkunde
adverb
  1. (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii
  2. (przenośnie, przenośnia) w znaczny sposób, niezwykle dużo
astronomisch
/ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  2. (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki
astronomisch
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo
Asturië
/ˌastuˈrɨjsʲci/
adjective
dotyczący Asturii, związany z Asturią
Asturisch
/ˌastuˈrɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;
Asturisch
noun
  1. (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  2. (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;
astigmatisme
noun
  1. (geometria) brak wzajemnej odpowiedniości części względem osi, punktu lub płaszczyzny
  2. (przenośnie, przenośnia) nierównomierny rozkład cech, wartości, sił lub zasobów w relacji, systemie czy strukturze
asymmetrie
/ˌasɨ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
niebędący symetrycznym, niemający symetrii
asymmetrisch
/ˌasɨ̃mpˈtɔta/
noun
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;
asymptoot
adjective
taki, który nie zachodzi równocześnie z innym procesem lub zdarzeniem; przebiegający niezależnie w czasie
asynchroon
/ˌasɨ̃nˈdɛtɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na łączeniu wyrazów bez spójnika;
asyndeton
/aˈsɨrʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;
  1. Assyrië
  2. Assyrische Rijk
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;
assyriologie
/ˌasɨˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;
Assyriër
/ˌasɨˈrɨjsʲci/
adjective
dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii
Assyrisch
/ˌasɨˈrɨjsʲci/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) (starożytność) dialekt asyryjski języka akadyjskiego;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) język asyryjski;
Assyrisch
noun
osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy
assistent
noun
kobieta asystent
assistente
/ˈasɨʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;
Assisi
/aʃˈxabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;
Asjchabad
/ˈatak/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  2. (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi
  3. agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś
aanval
/ˈatak ˈsɛrt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);
  1. hartaanval
  2. myocardinfarct
/ˌataˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
  2. występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś
  3. (sport, sportowy) próbować zdobyć przewagę
  4. o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu
aanvallen
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie koordynacji ruchów
ataxie
/ˌatavʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
o cechach podobnych jak u odległych przodków
atavistisch
/aˈtavʲism̥/
noun
występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków
atavisme
/ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów
atheïst
/aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;
  1. ateïsme
  2. atheïsme
/aˈtɛ̃na/
pronoun
(mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;
Athene
/aˈtɛ̃nɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;
Athene
/aˈtɛ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Atenami, dotyczący Aten – miasta, metropolii lub starożytnej polis
Atheens
/ˌatlãnˈtɨt͡sʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku
Atlantisch
/ˌatlãnˈtɨda/
pronoun
(mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;
Atlantis
/ˈatlas/
noun
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;
atlas
adjective
dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
atletisch
/ˌatmɔˈsfɛra/
noun
  1. (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
    atmosfeer
    1. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
    2. powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
    3. (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
    1. atmosfeer
    2. dampkring
/ˌatmɔsfɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z atmosferą ziemską
atmosferisch
/ˈatɔl/
noun
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;
atol
/ˈatɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;
atoom
/ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/
adjective
  1. charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu
  2. wykorzystujący energię powstającą przy rozszczepieniu jądra atomowego
atomair
noun
cecha utworu, który jest atonalny
atonaliteit
adjective
pozbawiony tonu
atonaal
noun
(medycyna, medyczny) dziedziczna skłonność organizmu do nadmiernej reakcji alergicznej na powszechnie występujące czynniki środowiskowe
atopie
suffix
tworzy rzeczowniki rodzaju męskiego, nazwy osób i rzeczy wykonujących czynność
ator
/aˈtrakt͡sʲja/
noun
(książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki
attractie
/ˌatrakˈt͡sɨjnɔɕt͡ɕ/
noun
wzbudzanie zainteresowania wyglądem, stylem, ogółem właściwości
aantrekkelijkheid
/ˌatrakˈt͡sɨjnɨ/
adjective
o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)
attractief
/aˈtrãmɛ̃nt/
noun
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego, używany do pisania lub drukowania;
inkt
/aˈtrɔfʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;
atrofie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z atrofią, dotyczący atrofii
atrofisch
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;
atropine
/aˈtrɨbut/
noun
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś
attribuut
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;
attaché
/ˈatːɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;
atto-
adjective
związany z Attyką
Attisch
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;
Attica
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) wódz Hunów (ok. 406–453 n.e.), który zjednoczył plemiona huńskie i prowadził liczne najazdy na tereny Cesarstwa Rzymskiego
Attila
verb
(termin karciany) wychodzić w atu; zagrywać kartą atutową; grać w atu; ściągać atuty
overtroeven
/ˈatwas/
noun
(włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;
satijn
/awˈdʲjɛ̃nt͡sʲja/
noun
oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku
audiëntie
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o słuchu
audiologie
adjective
dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych
audiovisueel
/ˌawdɨˈtɔrʲjũm/
noun
sala wykładowa, odczytowa;
auditorium
pronoun
(mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;
Augias
/ˈawɡmɛ̃nt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego;
augment
/ˈawɡzburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;
Augsburg
/ˈawɡust/
pronoun
imię męskie;
Austen
/awˈɡusta/
pronoun
imię żeńskie;
Augusta
/awˈɡustɨ̃n/
pronoun
imię męskie;
Augustinus
/ˈawkt͡sʲja/
noun
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;
veiling
/ˈawkt͡sʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/
noun
aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;
afslag
/awkˈt͡sʲjɔ̃nɛr/
noun
osoba prowadząca aukcję
afslager
/awˈrɔra/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 94, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1867 r.;
  2. (mitologia rzymska) bogini zorzy porannej, brzasku i świtu, utożsamiana z grecką Eos;
  3. imię żeńskie;
Aurora
pronoun
(geografia, geograficzny) region geograficzny obejmujący Australię, Nową Zelandię oraz wyspy położone w sąsiedztwie tych państw, zwłaszcza w zachodniej części Oceanii
Australazië
/awˈstralʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  2. (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;
Australië
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;
West-Australië
/ˌawstraˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec, obywatel Australii
Australiër
/ˌawstraˈlʲijka/
noun
mieszkanka, obywatelka Australii
Australische
/ˌawstraˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami
Australisch
noun
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;
australopithecus
/ˈawstrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Oostenrijk
/awstrʲˈjat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Austrii lub Austriaków
Oostenrijks
/awstrʲˈjat͡ʃka/
noun
mieszkanka lub obywatelka Austrii
Oostenrijkse
/ˈawstrʲjak/
noun
mieszkaniec lub obywatel Austrii
Oostenrijker
/ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;
Oostenrijk-Hongarije
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;
Austrofascisme
/awˈtarʲca/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;
autarkie
/ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością
authentiek
/ˈawtɔ/
noun
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;
auto
/ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/
noun
własnoręcznie napisany swój życiorys;
autobiografie
adjective
mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia
autobiografisch
/awˈtɔbus/
noun
(transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;
  1. bus
  2. autobus
adjective
związany z autochtonami, dotyczący autochtonów
autochtoon
/ˌawtɔdaˈfɛ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;
autodafe
adjective
niszczący samego siebie
zelfvernietigend
noun
(seksuologia, seksuologiczny) wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji
autoseksualiteit
noun
proces samorzutnego powstawania lub rozwoju organizmu, struktury albo zjawiska wyłącznie na podstawie jego własnych, wewnętrznych właściwości
autogenese
/awˈtɔɡraf/
noun
własnoręczny podpis
handtekening
/ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja/
noun
ironia dotycząca samego siebie
zelfspot
/awˈtɔkar/
noun
(motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży
reisbus
adjective
związany z autokatalizą; taki, w którym produkt reakcji chemicznej działa jako katalizator tej samej reakcji, przyspieszając jej przebieg
autokatalytisch
/ˌawtɔkɛˈfalʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezależność krajowej prawosławnej organizacji kościelnej od zagranicznych władz duchownych;
autocefalie
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii
autocefaal
/awˈtɔklaf/
noun
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;
autoclaaf
/ˌawtɔˈkrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;
autocratie
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z autokratyzmem jako systemem rządów
autocratisch
/awˈtɔ̃mat/
noun
maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;
automaat
/awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy
verkoopautomaat
/ˌawtɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka
  2. (przenośnie, przenośnia) wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli
  3. rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami
automatisch
noun
wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę
automatisering
noun
wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia
automatisme
/ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;
autonomie
/ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z autonomią; taki, który ma autonomię
autonoom
/ˌawtɔˈpɔrtrɛt/
noun
portret artysty wykonany przez siebie samego;
zelfportret
/awˈtɔpsʲja/
noun
sekcja zwłok;
autopsie
/ˈawtɔr/
noun
twórca jakiegoś dzieła (książki, obrazu, utworu muzycznego, programu komputerowego lub innej formy twórczości)
auteur
/ˌawtɔrɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) odnoszenie czegoś do samego siebie, porównywanie czegoś ze sobą, szukanie związków ze sobą
zelfreferentie
noun
fakt bycia twórcą dzieła
schrijverschap
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli
autoritarisme
/ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/
adjective
władczy, stanowczy
autoritair
/ˌawtɔˈrɨtɛt/
noun
  1. człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  2. wpływ osobisty, powaga, prestiż
autoriteit
/ˌawtɔstɔˈpɔvʲit͡ʃ/
noun
ktoś, kto podróżuje autostopem
lifter
/ˌawtɔˈstrada/
noun
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;
  1. autosnelweg
  2. snelweg
noun
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;
autotomie
noun
(ekologia, ekologiczny) organizm samożywny
autotroof
adjective
(sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska
uit
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;
autuniet
/ˌawtɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu
autistisch
/ˈawtɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;
autisme
/ˈavãw̃s/
noun
powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności
bevordering
verb
przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień
bevorderen
/aˈvarʲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie
averij
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;
Avaars
noun
(lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;
noodlanding
/ˌavaˈrɨjnɨ/
adjective
stworzony na wypadek awarii
nood
/aˈvatar/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
  2. (informatyka, informatyczny) w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga
avatar
/ˈavɛrs/
noun
(numizmatyka, numizmatyczny) przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;
voorzijde
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);
Avestisch
/aˈvʲĩɲɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;
Avignon
noun
(lotnictwo, lotniczy) (astronomia, astronomiczny) dziedzina techniki i przemysłu zajmująca się elektronicznymi systemami i urządzeniami stosowanymi w statkach powietrznych
avionica
/ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/
noun
(medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;
avitaminose
/ˌavɔˈkadɔ/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  3. (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
avocado
/ˈavɨ/
suffix
…modyfikujący znaczenie przymiotnika, wskazujący na istnienie słabszej relacji znaczeniowej (nieco, trochę, podobny do)
achtig
noun
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik;
azalea
/ˈazbɛst/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;
asbest
noun
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nagromadzeniem włókien azbestu w drogach oddechowych
asbestose
/ˌazɛrˈbɛjd͡ʒãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;
Azerbeidzjan
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu
  1. Azerbeidzjaan
  2. Azeri
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãŋka/
noun
mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu
Azerbeidzjaanse
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Azerbejdżan
Azerbeidzjaans
/ˈazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;
Azië
/ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;
Klein-Azië
pronoun
(geografia, geograficzny) region Azji
Zuid-Azië
noun
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;
Zuidoost-Azië
noun
(geografia, geograficzny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) region Azji obejmujący Chiny, Koreę, Japonię, Mongolię i Tajwan, wyróżniający się wspólnymi wpływami kulturowymi i historycznymi
Oost-Azië
pronoun
(geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;
West-Azië
pronoun
(geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;
Centraal-Azië
/aˈzʲjata/
noun
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego
Aziaat
/ˌazʲjaˈtɨt͡sʲci/
adjective
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji
Aziatisch
/aˈzɔrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;
Azoren
/ˈazɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;
stikstof
/aˈzɔtãn/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)
nitraat
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;
nitride
/asˈtɛt͡sʲci/
adjective
związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki
Azteeks
/aˈzurɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;
azuriet
/ˈazɨl/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych lub społecznych;
  2. miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie;
asiel
noun
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;
azimut
noun
(geologia, geologiczny) niecka w skałach luźnych powstająca wskutek wytapiania klinów lodowych na obszarach występowania wieloletniej zmarzliny;
alas
/ˈawũn/
noun
(chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu
aluin
noun
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;
aluniet
/aʃ/
conjunction
…wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność
totdat
noun
(handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną;
agio
noun
(sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale
ajourwerk
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)
Bes-groot
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)
bes-klein
/ˈbaba/
noun
(potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej
wijf
/ˈbapʲt͡ɕa/
noun
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)
  1. grootmoeder
  2. oma
pronoun
(biblijny) biblijna wieża opisana w Księdze Rodzaju
Babel
/ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/
noun
  1. nitki pajęczyny unoszone przez wiatr w pogodne dni wczesnej jesieni;
    herfstdraad
  2. wczesnojesienne dni;
    oudewijvenzomer
/baˈbʲilɔ̃n/
pronoun
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;
  1. Babylon
  2. Babel
/ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;
Babylonische Rijk
/ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Babilonią, Babilonem
Babylonisch
/ˈbapka/
noun
(botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;
weegbree
noun
(botanika, botaniczny) Plantago lanceolata L., gatunek byliny z rodziny babkowatych;
smalle weegbree
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;
Bachmoet
/ˈbat͡ʃnɔɕt͡ɕ/
interjection
(wojskowość, wojskowy) (harcerski) komenda nakazująca przyjęcie postawy stojącej, wyprostowanej, z rękami wyciągniętymi wzdłuż ciała i przylegającymi do boków, stopami złączonymi
geef acht
noun
nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;
bad trip
/ˈbadat͡ʃ/
noun
człowiek zajmujący się badaniami naukowymi
zoeker
/baˈdat͡ʃka/
noun
kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem
onderzoekster
/baˈdãɲɛ/
noun
  1. poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
  2. (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
  3. szczegółowa obserwacja i analiza
onderzoek
/ˈbadat͡ɕ/
verb
sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
onderzoeken
/ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec;
Baden-Württemberg
noun
  1. (botanika, botaniczny) Illicium L., rodzaj wiecznie zielonych drzew lub krzewów o lancetowatych liściach, występujący pierwotnie w Azji Wschodniej oraz w Ameryce Północnej i Środkowej;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszony owoc badianu właściwego w formie charakterystycznej gwiazdy złożonej z kilku mieszków
steranijs
/badˈmʲĩntɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;
badminton
noun
gracz w badmintona
badmintonspeler
verb
  1. uważać za niezbyt ważne
  2. przedstawiać jako mało ważne
bagatelliseren
/ˈbaɡaʃ/
noun
zapakowane przedmioty zabierane w podróż
bagage
/baˈɡaʒʲɲik/
noun
miejsce na bagaż na rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach (i tym podobne, i temu podobne)
bagagedrager
noun
(motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy
imperiaal
/ˈbaɡdat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Iraku;
Bagdad
/baɡˈdat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Bagdadu (stolicy Iraku)
Bagdads
/baˈɟɛ̃nːɨ/
adjective
związany z bagnem, dotyczący bagna, właściwy bagnom, rosnący na bagnach
moeras-
/baˈɟɛtka/
noun
(spożywczy) długa, cienka bułka;
stokbrood
/ˈbaɡnɛt/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;
bajonet
adjective
pokryty bagnami
drassig
/ˈbaɡnɔ/
noun
(ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;
moeras
/baˈxãmsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Bahamy
Bahamaans
/baˈxãmɨ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
Bahama's
/ˈbaxrajn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;
Bahrein
/baxˈrãj̃sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Bahrajn
  2. odnoszący się do wyspy Bahrajn
Bahreins
noun
hinduska tancerka pełniąca służbę przy świątyni
bajadère
noun
  1. (Lwów, Kraków, Warszawa) żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel;
  2. (sport, sportowy) w tenisie ziemnym: (potocznie, potoczny) wygrana seta do zera
bagel
/ˈbajka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;
fabel
noun
historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu
verhaaltje
/bajˈkalsʲci/
adjective
związany z Bajkałem, dotyczący Bajkału
Baikal-
/ˈbajkaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;
  1. Baikalmeer
  2. Bajkalmeer
/ˌbajkɔˈpʲisaʃ/
noun
pisarz zajmujący się tworzeniem bajek
fabeldichter
/ˈbajɔs/
noun
(geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;
Bajocien
/bajt/
noun
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;
byte
/bak/
noun
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;
tank
/baˈkarat/
noun
(termin karciany) hazardowa gra w karty;
baccarat
/ˈbakt͡sɨl/
noun
(przestarzałe, przestarzały) zarazek
bacil
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Krymie;
Bachtsjysaraj
/baˈkɛlʲit/
noun
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;
bakeliet
/bakˈlava/
noun
(cukiernictwo) słodki deser orientalny rozpowszechniony w kuchni tureckiej, bałkańskiej i innych, złożony z płatów ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami posiekanych orzechów (włoskich albo migdałów), nasączonych cukrowym syropem lub miodem;
baclava
/bakˈtɛrʲja/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;
bacterie
/ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;
bacteriëmie
/ˌbaktɛrʲjɔˈbujt͡ʃɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je
kiemdodend
/ˌbaktɛrʲˈjɔfak/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;
bacteriofaag
/ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii
bacterioloog
/ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;
bacteriologie
adjective
związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii
bacteriologisch
/ˌbaktɛˈrɨjnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie
bacterieel
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;
Bactrië
/ˈbaktrʲjãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;
kameel
/ˈbaku/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;
Bakoe
/bakˈwaʒãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  2. (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)
aubergine
/bal/
noun
uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;
bal
/ˈbalast/
noun
(morski) obciążenie stosowane głównie do obniżenia środka ciężkości i poprawienia stateczności;
ballast
/balˈdaxʲĩm/
noun
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny
baldakijn
/ˈbaldvʲĩn/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie;
Boudewijn
adjective
dotyczący Balearów
Baleaars
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;
de Balearen
/baˈlɛjaʃ/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu
benadrukken
/ˈbalɛt/
noun
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
ballet
/baˈlɛtka/
noun
(choreografia, choreograficzny) (środowiskowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lekki pantofel przystosowany do tańca na palcach, stosowany w balecie
balletschoen
pronoun
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;
Bali
/ˌbalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, który leci po krzywej balistycznej
  2. związany z balistyką, dotyczący balistyki
ballistisch
noun
nauka badająca ruch pocisków;
ballistiek
/ˈbalkɔ̃n/
noun
(architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą
balkon
/balˈːada/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;
ballade
noun
(medycyna, medyczny) lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami
balneoloog
/ˌbalnɛɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;
balneologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z balneologią, dotyczący balneologii
balneologisch
/ˈbalɔ̃n/
noun
ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;
ballon
noun
pasjonat latania balonem
ballonvaarder
/ˈbalsãm/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;
balsem
/balˈtazar/
pronoun
imię męskie;
Balthasar
/ˌbaluˈstrada/
noun
zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;
balustrade
/bãˈmakɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mali;
Bamako
/ˈbãmbus/
noun
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;
bamboe
adjective
związany z bambusem, dotyczący bambusa, zrobiony z bambusa, składający się z bambusa
bamboe-
/bãˈnalnɨ/
adjective
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności
  1. banaal
  2. gewoontjes
/ˈbãnãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  2. (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty
  1. banaan
  2. pisang
/ˌbãnãˈnɔvɨ/
adjective
  1. dotyczący bananów (drzew i owoców)
  2. przyrządzony z bananów, z dodatkiem bananów
bananen-
/ˈbãnda/
noun
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie
gezelschap
/ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Brunei;
Bandar Seri Begawan
/ˈbãndaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;
verband
/bãnˈdɛra/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przynależność państwowa statku wodnego lub floty;
vaandel
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;
bandoneon
/bãnˈdɨta/
noun
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw
bandiet
/ˈbãn͇d͡ʒul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gambii;
Banjul
/ˈbãŋʲɟi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;
Bangui
/ˈbãŋkːɔk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;
Bangkok
/ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/
adjective
związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu
Bengaals
/bãŋɡˈladɛʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;
Bangladesh
/ˈbãn͇d͡ʒɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;
banjo
/bãŋk/
noun
  1. (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  2. (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  3. (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów
  4. gry hazardowe zgromadzona kwota, przeznaczona na wygrane
bank
/ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/
noun
(potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem
bloedbank
/ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/
noun
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;
spermabank
noun
właściciel lub dyrektor banku
bankier
/ˈbãŋcɛt/
noun
wystawne, uroczyste przyjęcie
banket
/ˈbãŋknɔt/
noun
(bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);
  1. biljet
  2. bankbiljet
/bãŋˈkɔ̃mat/
noun
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;
  1. geldautomaat
  2. flappentap
/bãŋˈkrut͡stfɔ/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
  2. utrata znaczenia i wpływów, ideowy, moralny upadek, klęska planów życiowych
  3. niewypłacalność lub zawieszenie wypłat na rzecz wierzycieli
bankroet
/ˈbãŋkrut/
noun
osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność
bankroetier
noun
(etnografia, etnograficzny) grupa plemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;
Bantoe
/baˈɔbap/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;
baobab
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrzcielnica
baptisterium
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami
baptistisch
/ˈbaptɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;
baptisme
/bar/
noun
    1. (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
    2. (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
    3. (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol
    bar
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
    barium
/ˈbarak/
noun
prowizoryczny budynek
barak
/ˈbarãn/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;
Ram
/ˈbarãn/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
  2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota
ram
/baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;
Lam Gods
/ˌbarãˈɲĩna/
noun
(spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;
schaap
/barˈbadɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;
Barbados
/ˌbarbaˈdɔsʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa
Barbadaans
/barˈbara/
pronoun
imię żeńskie;
Barbara
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (zobacz) zapożyczenie;
barbarisme
/ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nt͡sa/
noun
  1. ktoś niecywilizowany, prymitywny
  2. (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
barbaar
adjective
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem
barbaars
noun
brak cywilizacji
barbaarsheid
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych
barbituraat
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa położona na Morzu Karaibskim, zaliczająca się do Wysp Nawietrznych, wchodząca w skład państwa Antigua i Barbuda;
Barbuda
/ˌbart͡sɛˈlɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;
Barcelona
/ˈbarxãn/
noun
(geologia, geologiczny) wydma w kształcie półksiężyca;
sikkelduin
/barˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
szeroki w barkach
breedgeschouderd
/bart/
noun
u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
bard
/ˈbard͡zɔ/
adverb
  1. służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo
    1. heel
    2. erg
    3. zeer
  2. bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
    1. meer
    2. meest
/bari/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);
Bari
/baˈrʲibal/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;
baribal
noun
  1. przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się
    barrière
  2. coś, co utrudnia lub uniemożliwia zajście czegoś
    1. barrière
    2. hinderpaal
    3. obstakel
noun
(fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej;
baryon
/bark/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
schouder
/ˈbarka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rodzaj statku o płaskim dnie, służącego do transportu ładunków zazwyczaj w żegludze śródlądowej;
aak
/ˌbarkaˈrɔla/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)
barcarolle
/ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/
noun
żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;
barkentijn
/barˈnaba/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Barnabas
/ˈbarɔk/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;
barok
/ˌbarɔˈkɔvɨ/
adjective
(sztuka) związany z barokiem, dotyczący baroku
barok(ke)
/ˌbarɔˈlɔɟja/
noun
(dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia
barologie
/baˈrɔ̃mɛtr̥/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;
  1. barometer
  2. drukmeter
/ˈbarɔ̃n/
noun
niski tytuł arystokratyczny;
baron
noun
żona barona
barones
/barʃt͡ʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;
borsjt
/ˈbartɛr/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;
ruilhandel
/bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/
pronoun
imię męskie;
Bartolomeüs
noun
(botanika, botaniczny) Vinca L., rodzaj roślin okrywowych z rodziny toinowatych, o zimotrwałych liściach i niebieskich kwiatach
maagdenpalm
/ˈbarvʲɲik/
noun
substancja służąca do barwienia innych rzeczy
  1. kleurstof
  2. verfstof
/ˈbarvnɨ/
adjective
  1. posiadający wiele kolorów
    bont
  2. (przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość
    1. bont
    2. kleurrijk
  3. mający jakiś kolor inny niż biały lub czarny
    kleurrijk
/ˌbarɨˈkada/
noun
doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;
barricade
verb
  1. budować barykady
  2. (przenośnie, przenośnia) tarasować drogę lub przejście
barricaderen
/baˈrɨtɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
bariton
noun
  1. jednostka objętości cieczy równa 143,12 litra
  2. mała beczka
barrel
/bas/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie
bas
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;
honkbal
/ˈbasɛ̃n/
noun
    1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
    2. sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych;
    bekken
  1. sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania
    1. zwembad
    2. zwembassin
pronoun
(geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;
Bekken van Parijs
/ˈbaɕa/
pronoun
imię żeńskie (zdrobniale) od Barbara
Babs, Babbe
/bask/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;
Bask
/baˈsʲcijka/
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską
Baskische
/baˈsʲcijsʲci/
adjective
związany z Baskami, dotyczący Basków
Baskisch
/baˈsʲcijsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;
Baskisch
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;
Bastia
/ˈbastʲjɔ̃n/
noun
(wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;
bastion
/ˌbastɔ̃ˈnada/
noun
(rzadki, rzadko używany) kara bicia kijami w pięty lub w plecy
bastonnade
adjective
związany z Baszkirami
Basjkiers
pronoun
(geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Bashkortostan
/ˈbaʃta/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje;
  1. muurtoren
  2. waltoren
/bat/
noun
przyrząd w postaci rzemienia lub sznura przymocowanego do pręta bądź kija, służący do popędzania lub wymierzania kary;
zweep
/baˈtalʲjɔ̃n/
noun
(wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
bataljon
noun
(botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;
zoete aardappel
/baˈtɛrʲja/
noun
  1. (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
  2. (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;
batterij
/ˈbatʲik/
noun
  1. (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;
  2. (włókiennictwo) tkanina barwiona tą techniką
batikken
/ˈbatmãn/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) popularny bohater filmów i komiksów;
Batman
/ˈbatɔ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;
Bathonien
/baˈtuta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;
dirigeerstok
/ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/
noun
dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;
bathymetrie
/baˈtɨskaf/
noun
statek podwodny do badań na dużych głębokościach;
bathyscaaf
/baˈvart͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Bawarii
Beier
/baˈvarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;
Beieren
/baˈvarka/
noun
mieszkanka Bawarii
Beierse
/baˈvarka/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) herbata z mlekiem;
melkthee
/baˈvarsʲci/
adjective
pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią
Beiers
/baˈvɛwna/
noun
  1. (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań i bielizny (domowej i osobistej)
  2. (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  3. (botanika, botaniczny) krzew uprawiany w celach przemysłowych, dostarczający surowca do wyrobów włókienniczych;
katoen
/ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/
adjective
wykonany z bawełny
katoenen
/ˈbavʲit͡ɕ/
verb
zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
onderhouden
/ˈbavuw/
noun
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;
buffel
/ˈbaza/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  2. podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia
basis
/ˈbazalt/
noun
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;
basalt
/baˈzuka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) granatnik przeciwpancerny
  2. (wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;
bazooka
/baˈzɔvat͡ɕ/
verb
  1. opierać się na czymś, mieć coś za podstawę
  2. (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, stacjonować
baseren
/ˌbazɨˈlɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;
Bazel
/baˈzɨlʲja/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);
basilicum
/baˈzɨlʲika/
noun
    1. (historia, historyczny, historycznie) wielka hala posiedzeń sądowych i zebrań publicznych na ateńskiej agorze
    2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
    3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
    4. (historia, historyczny, historycznie) hala sądowa i targowa na rzymskim forum
    basiliek
  1. (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od bocznych i oknami umieszczonymi ponad ich zadaszeniem (w odróżnieniu od kościoła halowego);
    1. basiliek
    2. basilica
noun
  1. (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek tropikalnych;
  2. (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie węża, zabijający wzrokiem i oddechem;
basilisk
/ˈbat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś
  1. vrezen
  2. duchten
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione
balkanisering
/bawˈkãnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;
Balkan
/bawˈkãj̃sʲci/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
    Balkan-
  2. (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)
    Balkanees
/bawˈtɨt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem
  1. Baltisch
  2. Oostzee
/bawˈtɨka/
pronoun
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;
Baltica
/ˈbawvãn/
noun
figura człowieka ulepiona ze śniegu;
  1. sneeuwman
  2. sneeuwpop
noun
czciciel bożków
afgodendienaar
adjective
związany z bałwochwalstwem lub bałwochwalcą, dotyczący bałwochwalstwa
afgodisch
/ˈbãɲka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) bańka mydlana
    bel
  2. (medycyna, medyczny) szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej
    laatkop
/ˈbãɲka mɨˈdlãna/
noun
  1. pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
  2. (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego
zeepbel
/baˈʒãɲt͡ɕi/
adjective
charakterystyczny dla bażanta; dotyczący, odnoszący się do bażanta
fazanten-
/ˈbaʒãnt/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;
fazant
/bɛˈata/
pronoun
imię żeńskie;
Beatrix
/ˌbɛaˈtrɨt͡ʃɛ/
pronoun
imię żeńskie;
Beatrix
/ˈbɛt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos
blaten
/ˈbɛt͡ʃka/
noun
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;
  1. vat
  2. ton
/ˈbɛt͡ʃka dãˈna<sup>j</sup>it/
noun
(przenośnie, przenośnia) (mitologia, mitologiczny) bezowocny i niekończący się trud;
het vat der Danaïden
/ˈbɛdnaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem
kuiper
/bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;
bedoeïen
/ˈbɛfʃtɨk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany
biefstuk
/bɛˈɡɔ̃ɲja/
noun
(botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;
begonia
noun
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;
behaviorisme
/ˈbɛjrut/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;
Beiroet
noun
(sport, sportowy) sportowe nakrycie głowy, wykonane z miękkiego materiału, z twardym daszkiem, zazwyczaj z tyłu posiada regulowalne zapięcie
baseballcap
/ˈbɛkas/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe;
houtsnip
/ˈbɛkat͡ɕ/
verb
odbijać się
boeren
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;
becquerel
/ˈbɛla/
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) arkusze papieru w określonej liczbie
  2. opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.
  3. zwój np. papieru, tkaniny
baal
/ˈbɛlfast/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,
Belfast
/bɛlk/
noun
obywatel Belgii
Belg
/ˈbɛlʲɟja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;
    België
  2. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) do początku XIX wieku: Niderlandy, ziemie położone nad Morzem Północnym między Francją a Niemcami
    1. Lage Landen
    2. Nederlanden
/bɛlʲˈɟijka/
noun
obywatelka Belgii
Belgische
/bɛlʲˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do Belgii lub Belgów
Belgisch
/ˈbɛlɡrat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Serbii;
Belgrado
pronoun
(biblijny) jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;
Belial
/bɛˈlʲizɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;
Belize
/ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców
Belizaans
/ˈbɛlka/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  2. (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie
balk
/bɛlˈmɔpãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Belize;
Belmopan
/bɛˈlɔ̃na/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;
geep
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;
Beloetsjistan
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;
Beëlzebub
/ˈbɛ̃mɔl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;
mol
/bɛ̃ˈnɛdɨkt/
pronoun
imię męskie;
Benedictus
/ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji
Benedictijnen
adjective
związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów
Benedictijner-
/bɛ̃ˈnɛluks/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;
Benelux
/ˈbɛ̃ŋɡal/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;
Bengalen
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski
Bengaals
/bɛ̃ŋˈɡalsʲci/
adjective
związany z Bengalem, dotyczący Bengalu
Bengaals
/bɛ̃ŋˈɡalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski (1.1);
Bengaals
/ˈbɛ̃ɲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Benin
/bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce
Benins
/bɛ̃nˈtɔ̃ɲit/
noun
(geologia, geologiczny) skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;
bentoniet
/ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;
benzeen
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;
natriumbenzoaat
/bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/
noun
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;
benzine
/bɛˈɔt͡sʲja/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;
  2. (geografia, geograficzny) nomos w środkowej Grecji
Beotië
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;
Barbarije
/bɛrˈdɨt͡ʃuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;
Berdytsjiv
noun
dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób;
tikkertje
/ˈbɛrɛt/
noun
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;
baret
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;
Bergamo
noun
(medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;
beriberi
/ˈbɛrkɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;
berkelium
/ˈbɛrlʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;
Berlijn
/ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/
noun
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;
West Berlijn
/bɛrˈlʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Berlina
Berlijner
/bɛrˈlʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Berlin
Berlijns
/bɛrˈmudɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);
Bermuda
noun
(odzieżownictwo) męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży
bermudashort
adjective
dotyczący Bermudów
Bermudaans
/bɛrˈmɨt͡sa/
noun
wysoka futrzana czapka;
berenmuts
/ˈbɛrnart/
pronoun
imię męskie;
Bernaart
/bɛrˈnɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Berno
Berns
/bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲit͡sa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych;
brandgans
/bɛrʲˈɲikla ˌrd͡zavɔˈʃɨja/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze;
roodhalsgans
/ˈbɛrnɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  2. (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
Bern
/ˈbɛrɨl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;
beryllium
/ˈbɛrwɔ/
noun
ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;
scepter
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;
Bessarabië
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;
Beskiden
/ˈbɛstʲja/
noun
dzikie, drapieżne zwierzę
beest
/bɛˈstsɛlɛr/
noun
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny;
bestseller
/ˈbɛʃtat͡ɕ/
verb
ostro strofować
aansnauwen
/ˈbɛta/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa drugiej litery alfabetu greckiego, β;
bèta
pronoun
(astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;
Betelgeuze
/bɛˈtlɛjɛ̃m/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;
Bethlehem
/ˈbɛtɔ̃n/
noun
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;
beton
/ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
wykonany z betonu
betonnen
/bɛs/
noun
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;
vlier
/bɛs/
preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem
zonder
adverb
bez wątpienia, na pewno, z pewnością
ongetwijfeld
adverb
cały czas, nieprzerwanie
onophoudelijk
adverb
nie mając wątpliwości
ongetwijfeld
/bɛs/, /bɛz/
prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś
-loos
/ˈbɛza/
noun
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;
  1. meringue
  2. schuimpje
/ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/
adjective
niezawierający, pozbawiony alkoholu
alcoholvrij
adjective
jedyny możliwy, pozbawiony alternatywy
alternatiefloos
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym
bezaansmast
/bɛzˈbarvnɨ/
adjective
pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony
kleurloos
adjective
niezawierający białka
eiwitvrij
adjective
niepowodujący, niesprawiający bólu
pijnloos
/bɛzˈbɔʒʲɲik/
noun
(przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga
atheïst
/bɛzˈbɔʒnɨ/
adjective
  1. (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga
atheïstisch
/bɛzˈbrɔ̃nːɨ/
adjective
nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się
hulpeloos
adjective
wolny od błędu
foutloos
/ˌbɛst͡sɛˈlɔvɨ/
adjective
taki, który nie ma konkretnego celu, sensu
doelloos
/bɛsˈt͡sɛ̃nːɨ/
adjective
mający ogromną wartość
van onschatbare waarde
adverb
w sposób bezceremonialny
zonder pardon
/bɛsˈxmurnɨ/
adjective
charakteryzujący się brakiem chmur
wolkeloos
adjective
niemający ciała, nieistniejący fizycznie
vleesloos
adjective
niezawierający cukru
suikervrij
/bɛʃˈt͡ʃɛlnɨ/
adjective
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością
  1. schaamteloos
  2. brutaal
/bɛʃˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
brak aktywności
ledigheid
/ˈbɛzdɛx/
noun
(medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;
ademstilstand
/bɛzˈdɔ̃mnɨ/
adjective
taki, który nie ma domu
dakloos
/bɛzˈduʃnɨ/
adjective
mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek
zielloos
/bɛʑˈd͡ʑɛtnɔɕt͡ɕ/
noun
nieposiadanie potomstwa;
kinderloosheid
/bɛʑˈd͡ʑɛtnɨ/
adjective
niemający dzieci, potomstwa
kinderloos
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe
  2. nie wydający dźwięku (głosu)
stemloos
/ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu
glutenvrij
/ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki
koortsvrij
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest bezgrzeszne; cecha tych, którzy są bezgrzeszni
zondeloosheid
adjective
(poetycki, poetycko) bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny
zondeloos
/ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
nie mający imienia czy nazwy
naamloos
/ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/
adjective
taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków
onbaatzuchtig
noun
uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem
straffeloosheid
adjective
taki, który uchodzi bez kary
ongestraft
/ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/
adjective
niezawierający kofeiny
  1. cafeïnevrij
  2. decaf
  3. decafé
/ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ/
adjective
nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów
compromisloos
/ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób bezkrytyczny, bez słowa krytyki
lukraak
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;
ongewervelde
adjective
(zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu
ongewerveld
adjective
charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony
boomloos
/bɛzˈlʲistnɨ/
adjective
taki, który nie ma liści
bladerloos
/bɛzˈludnɨ/
adjective
taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym
verlaten
/ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇ja/
noun
stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz
wanhoop
/ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɨ/
adjective
pozbawiony wszelkiej nadziei
  1. hopeloos
  2. kansloos
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów
asymptomatisch
adjective
taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka
endoreïsch
/ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik/
noun
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;
infinitief
/ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/
adjective
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby
onpersoonlijk
adjective
niezawierający ołowiu
loodvrij
adjective
nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw
stateloos
/ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym
  1. veiligheid
  2. zekerheid
/bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób bezpieczny
veilig
/bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲik/
noun
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);
zekering
/bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi
veilig
adjective
nie mający piór
veerloos
/ˌbɛspɔtˈstavnɨ/
adjective
nieuzasadniony, niesłuszny, nie mający słusznych podstaw
ongegrond
/ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/
adjective
  1. taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost
  2. taki, który nie działa zgodnie z konwencjami lub konwenansami; jest szczery, naturalny
  3. taki, który nie jest oddzielony, jest tuż obok czegoś
direct
/ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/
adverb
w sposób bezpośredni
direct
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa
illegaal
adjective
(książkowy) bez precedensu
ongekend
adjective
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych
draadloos
adjective
(biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci
aseksueel
adjective
(biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się
onvruchtbaar
/bɛzˈradnɔɕt͡ɕ/
noun
niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;
hulpeloosheid
/ˌbɛzrɔˈbɔt͡ɕɛ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;
werkloosheid
/ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/
adjective
bez pracy, bez zajęcia
werkloos
/bɛsˈːɛ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;
  1. slapeloosheid
  2. insomnia
/bɛsˈːɛ̃nːɨ/
adjective
spędzony bez spania
slapeloos
/bɛɕˈːilnɨ/
adjective
taki, który nie potrafi z czymś się zmagać
machteloos
/bɛsˈːkʃɨdwɨ/
adjective
taki, który nie ma skrzydeł
vleugelloos
adjective
taki, który nie budzi wątpliwości
ontegenzeglijk
noun
cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny
onpartijdigheid
/bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/
adjective
taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)
onpartijdig
adjective
(termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków
schreefloos
adjective
nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów
naadloos
adverb
bez określonego terminu; na czas nieokreślony lub nieograniczony; bez ustalonego końca
(voor) altijd
adverb
bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie
aaneen
adjective
taki, który trwa ciągle, bez przerwy
voortdurend
noun
cecha tego, co bezużyteczne
nutteloosheid
/ˌbɛzuʒɨˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, z którego nie ma żadnego użytku
nutteloos
/ˌbɛzvartɔɕˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
nieposiadający żadnej wartości
waardeloos
/ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/
adjective
nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny
onvoorwaardelijk
/bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/
adjective
charakteryzujący się brakiem wiatru
windstil
noun
(chemia, chemiczny) tlenek niemetalu tworzący kwas lub zasadę w połączeniu z wodą
anhydride
adjective
  1. (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej
  2. pozbawiony wody, wilgoci
watervrij
noun
nieskromność w postępowaniu
schaamteloosheid
/bɛzˈvwadnɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu
traagheid
/bɛzˈvwɔsɨ/
adjective
niemający włosów, będący bez włosów
onbehaard
adjective
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi
onbemand
/bɛzˈːɛ̃mbnɨ/
adjective
taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów
  1. tandeloos
  2. tandloos
/ˈbɛwkɔt/
noun
(potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie
koeterwaals
verb
wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia
wartaal uitslaan
/bɛwt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pocisk kuszy;
bout
/bɛˈʒɔvɨ/
adjective
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku
beige
/ˈbutãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;
Bhutan
/buˈtãŋka/
noun
obywatelka Bhutanu
Bhutanese
/buˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Bhutanu
Bhutanees
/buˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji
Bhutanees
/ˈbʲjãŋka/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  2. imię żeńskie;
Bianca
noun
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;
biatlon
/ˈbʲjawa xɛrˈbata/
noun
herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji
witte thee
noun
laska używana przez osoby z niepełnosprawnością wzroku, zwykle składana i ze specjalnym zakończeniem wspierającym reakcje na przeszkody;
blindenstok
/bʲjaˈwat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;
leukemie
/bʲjaˈwavɨ/
adjective
mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny
witachtig
noun
(jubilerstwo, jubilerski) stop złota z niklem, srebrem lub platyną;
witgoud
/ˈbʲjawkɔ/
noun
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;
  1. eiwit
  2. proteïne
noun
(medycyna, medyczny) obecność białka w moczu;
proteïnurie
/ˌbʲjawɔˈruɕĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi
Wit-Rus
/ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi
Wit-Russische
/ˌbʲjawɔˈrusʲci/
adjective
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów
Wit-Russisch
/ˌbʲjawɔˈrusʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;
Wit-Russisch
/bʲjaˈwɔruɕ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  1. Wit-Rusland
  2. Belarus
/ˌbʲjawɔˈʒɨtka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;
tapuit
/bʲjaˈwɔzur/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;
giervalk
noun
(zoologia, zoologiczny) Delphinapterus de Lacépède, rodzaj morskich ssaków o białej skórze, z rodziny narwalowatych;
beloega
/ˈbʲjawɨ/
adjective
  1. mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.
    1. wit
    2. blank
    1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w odniesieniu do wina: powstały bez maceracji, w wyniku fermentacji winogron z usuniętymi skórkami, pestkami i szypułkami
    2. (historia, historyczny, historycznie) związany z Białymi
    wit
/ˈbʲjawɨ/
noun
(antropologia, antropologiczny) człowiek rasy białej
wit
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;
Witte Huis
/ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr/
noun
(chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych;
witte fosfor
/ˈbʲiblʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;
  1. Bijbel
  2. bijbel
/ˈbʲiblʲja/
noun
(przenośnie, przenośnia) najważniejsza książka w danej dziedzinie; ważna, ceniona książka omawiająca podstawy jakiejś nauki
bijbel
/bʲiˈblʲijnɨ/
adjective
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii
bijbels
/bʲiˈblʲjɔfʲil/
noun
miłośnik książek
bibliofiel
/ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/
noun
wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;
bibliografie
/ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/
noun
zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych
bibliomanie
/ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/
noun
    1. (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
    2. mebel do przechowywania książek
    bibliotheek
    1. instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
    2. zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem
    1. bibliotheek
    2. boekerij
/ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/
noun
pracownik biblioteki;
bibliothecaris
noun
  1. (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się formami i metodami pracy bibliotekarskiej
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) kierunek studiów dotyczących bibliotekoznawstwa (1.1)
  3. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) wydział na którym studiuje się bibliotekoznawstwo (1.2)
bibliotheekwetenschap
noun
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;
vloeipapier
noun
(anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;
biceps
noun
(szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej
en passant
/ˈbʲit͡sɨkl̥/
noun
(transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;
hoge bi
/bʲit͡ʃ/
noun
kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści
zweep
/ˈbʲidɛt/
noun
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;
bidet
/bʲjɛt͡s/
verb
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi
  1. rennen
  2. hollen
  3. lopen
/ˈbʲjɛda/
noun
stan braku środków do życia
armoede
/ˈbʲjɛdnɨ/
adjective
taki, któremu brakuje środków do życia
  1. arm
  2. behoeftig
/ˈbʲjɛdnɨ/
noun
osoba biedna (1.1), uboga
arme
/bʲjɛˈdrɔ̃nka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;
lieveheersbeestje
/bʲjɛk/
noun
poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki
loop
/ˈbʲjɛɡat͡ʃ/
noun
(sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi
  1. loper
  2. hardloper
/ˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi
rennen
/ˈbʲjɛɡũn/
noun
  1. jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  2. miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  3. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  4. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
pool
/bʲjɛˈɡũnka/
noun
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;
  1. diarree
  2. buikloop
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych;
kleine strandloper
/ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
bonte strandloper
/ˈbʲjɛɡwɨ/
adjective
mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie
bekwaam
/bʲjɛl/
noun
biały kolor;
blankheid
/ˈbʲjɛlʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;
zeearend
/bʲjɛˈlʲizna/
noun
(krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka
ondergoed
noun
(krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka
lingerie
verb
pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką
bleken
/ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/
noun
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);
passief roken
/ˈbʲjɛrʲɲik/
noun
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;
accusatief
/ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/
adjective
(gramatyka) dotyczący biernika
accusatief
/ˈbʲjɛrnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
    inert
  2. (gramatyka) związany ze stroną bierną
    passief
  3. niewykazujący inicjatywy
    1. passief
    2. lijdzaam
/bʲjɛʒˈmɔvat͡ɕ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania
bevestigen
/bʲjɛˈwuɡa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Huso huso, duża ryba drapieżna;
beloegasteur
/ˈbʲjɛʒʲɲa/
noun
(sport, sportowy) specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;
atletiekbaan
noun
  1. woda płynąca z otwartego kranu
  2. woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur
kraanwater
/bʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ/
adjective
taki, który właśnie, obecnie trwa
lopend
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych;
bifobie
/bʲiˈɡãmʲja/
noun
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;
bigamie
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała
bigorexia
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;
bijectie
/bʲiˈcĩɲi/
noun
dwuczęściowy damski kostium plażowy;
bikini
/ˈbʲikɔrn/
noun
dwurożny kapelusz;
steek
/ˈbʲilart/
noun
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
biljart
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);
buulbuul
/ˈbʲilɛt/
noun
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru
  1. ticket
  2. kaart
  3. kaartje
/ˈbʲilʲjart/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;
biljard
/ˈbʲilʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;
biljoen
/ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;
bilirubine
noun
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;
bilocatie
adjective
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym
binair
/ˈbʲĩŋɡɔ/
interjection
okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś
bingo
/ˈbʲĩŋɡɔ/
noun
rodzaj gry hazardowej
bingo
noun
rodzaj dawnych okularów zakładanych tylko na nos;
knijpbril
/bʲĩnˈturɔ̃ŋk/
noun
(zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong, ssak leśny południowo-wschodniej Azji;
beermarter
/bʲjɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi
bio-
/bʲjɔˈxɛ̃mʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;
biochemie
adjective
(biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii
biochemisch
/ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/
adjective
ulegający rozpadowi biologicznemu
bioafbreekbaar
/ˈbʲjɔdrɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda
heup
noun
dział etyki dotyczący analizy dylematów moralnych, które pojawiają się w naukach medycznych i biologicznych
bio-ethiek
adjective
dotyczący biofizyki
biofysisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;
biofysica
/ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;
biogeografie
/ˈbʲjɔɡraf/
noun
autor biografii;
biograaf
/bʲjɔˈɡrafʲja/
noun
opis życia i działalności jakiejś osoby;
biografie
/ˌbʲjɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z biografią, dotyczący biografii
biografisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki badająca wpływ klimatu i warunków pogodowych na organizmy żywe;
bioklimatologie
/ˈbʲjɔlɔk/
noun
  1. specjalista w zakresie biologii
    1. bioloog
    2. biologe
  2. kobieta biolog (1.1)
    bioloog
/bʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;
biologie
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach
moleculaire biologie
/ˌbʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z biologią, dotyczący biologii
biologisch
noun
(potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii
biologe
noun
(ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi
bioom
/bʲjɔ̃ˈmasa/
noun
  1. (ekologia, ekologiczny) materia zawarta w organizmach żywych;
  2. (ekologia, ekologiczny) masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
biomassa
/ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny
biomedisch
adjective
związany z biometrią, dotyczący lub służący do pomiarów istot żywych, także do rozpoznawania cech lub tożsamości
biometrisch
/bʲjɔ̇̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z bioniką
bionisch
noun
(biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;
bionica
/ˈbʲjɔpsʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;
biopsie
/ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
(ekologia, ekologiczny) zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji w przyrodzie;
biodiversiteit
/bʲjɔˈsfɛra/
noun
(ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe
biosfeer
/ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;
biotechnologie
noun
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika;
biotoop
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy z grupy mik ciemnych o barwie brunatnej do czarnej i charakterystycznie łupliwejbudowie; uwodniony glinokrzemian potasu, magnezu i żelaza
biotiet
/ˈbʲirma/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma
Birma
/bʲirˈmãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mjanmy (Birmy);
Birmaans
/ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;
biseksualiteit
/ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci
biseksueel
/ˈbʲiskup/
noun
(kościelny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;
bisschop
/bʲisˈkupʲi/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem
bisschoppelijk
noun
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa
episcopaat
/ˈbʲisːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;
Bissau
/ˈbʲistrɔ/
noun
(książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;
bistro
/ˈbʲiʃkɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kirgistanu;
Bisjkek
/bʲit/
noun
(informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1;
bit
/ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;
slagroom
noun
(finanse, finansowy) jedna z kryptowalut, wprowadzona do użytku w 2009 roku;
bitcoin
/ˈbʲitfa/
noun
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;
slag
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;
Bithynië
noun
(chemia, chemiczny) sprzęt laboratoryjny o kształcie (zazwyczaj) długiej i cienkiej rurki szklanej, z precyzyjną skalą objętości, który jest od dołu zakończony kranikiem i precyzyjnie wykonanym „dzióbkiem”, używany w chemicznej analizie objętościowej do odmierzania roztworów
buret
/ˈbʲjurkɔ/
noun
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania
  1. schrijftafel
  2. schrijfberd
/ˈbʲjurɔ/
noun
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;
  1. bureau
  2. kantoor
/ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/
noun
(turystyka, turystyczny) instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.
reisbureau
noun
(turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać
gevonden voorwerpen
/ˌbʲjurɔˈkrat͡sʲja/
noun
(potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów
ambtenarenapparaat
noun
urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych
bureaucraat
/bʲjuˈrɔvʲjɛt͡s/
noun
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym mieszczą się biura
kantoorgebouw
/bʲjust/
noun
popiersie
boezem
/bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/
noun
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;
  1. bustehouder
  2. beha
/ˈbʲivak/
noun
(turystyka, turystyczny) obozowanie pod gołym niebem w namiotach, najczęściej jedna z form obozów młodzieżowych
bivak
/bʲiˈzãnt͡sʲjũm/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;
Byzantion
/ˈbʲizmut/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;
  1. bismut
  2. bismuth
/ˈbʲiznɛs/
noun
interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk
businessclass
adjective
(handel, handlowy) dotyczący biznesu
  1. zakelijk
  2. zaken-
noun
(zarządzanie) szczegółowy plan działania firmy przygotowywany przed jej założeniem lub przed rozpoczęciem nowego projektu
ondernemingsplan
/ˈbʲizɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;
bizon
/bʲit͡ɕ/
verb
    1. o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
    2. w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
    3. o skrzydłach i rękach machać nimi
    4. uderzać w jakiś instrument perkusyjny
    slaan
  1. uderzać kogoś, zadawać komuś ból
    1. slaan
    2. kloppen
/ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/
noun
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;
sieraad
/ˈblaxa/
noun
cienki, płaski kawałek metalu;
blik
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy
blikslager
/ˈbladɨ/
adjective
  1. o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację
  2. o mało intensywnej barwie
bleek
/ˈblãnka/
pronoun
imię żeńskie;
Blanca
/blasˈfɛ̃mʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo
  1. blasfemie
  2. godslastering
/blask/
noun
  1. światło odbite, poblask
  2. jaskrawe światło
glans
/ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/
noun
(heraldyka, heraldyczny) opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki
blazoen
noun
(odzieżownictwo) rodzaj sportowej marynarki, o luźnym kroju, popularna wśród brytyjskich uczniów
blazer
/ˈblʲisʲci/
adjective
taki, który jest w niewielkiej odległości
  1. nabijgelegen
  2. nabij
/ˈblʲisʲci ˈfsxut/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;
Nabije Oosten
/ˈblʲiskɔ/
adverb
w niewielkiej odległości
  1. dichtbij
  2. nabij
/ˈblʲiskɔɕt͡ɕ/
noun
niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami
nabijheid
/ˈblʲizna/
noun
(medycyna, medyczny) ślad po ranie;
  1. litteken
  2. wondteken
noun
(biblijny) każdy człowiek
naaste
/ˈblʲiʑɲak/
noun
każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie
tweeling
/blʲiʑˈɲɛ̃nta/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;
Tweelingen
/blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/
noun
(medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;
siamese tweeling
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w RPA
Bloemfontein
/blɔk/
noun
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;
blog
/ˈblɔɡɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga
blogger
noun
(publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;
blogosfeer
/blɔk/
noun
duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
blok
/blɔˈkada/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
blokkade
/blɔ̃nt/
adjective
o włosach jasny, płowy
blond
/bluˈsɔvɨ/
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z bluesem, właściwy bluesowi
blues-
/blurp/, /blɛrp/
noun
streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;
flaptekst
/bluʃt͡ʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;
klimop
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) Hedera helix L., gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych;
klimop
/ˈbluza/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;
sweatshirt
/ˈbluska/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę
bloes
noun
ten, kto bluźni; osoba urągająca świętościom
godslasteraar
adjective
obrażający to, co święte; związany z bluźnierstwem
godslasterlijk
/bluʑˈɲɛrstfɔ/
noun
słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte
godslastering
acronym
= (medycyna, medyczny) wskaźnik masy ciała
BMI
/ˈbɔa/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;
boa
/ˈbɔpslɛj/
noun
sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;
bob
/bɔpsˈlɛjɛ/
noun
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;
bobsleeën
/ˈbɔxũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;
Bochum
/ˈbɔt͡ɕãn/
noun
    1. (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały
    2. (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;
    ooievaar
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
    1. ooievaar
    2. stork
/ˈbɔt͡ɕãn ˈbʲjawɨ/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;
ooievaar
/ˈbɔt͡ɕãn ˈt͡ʃarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;
zwarte ooievaar
/bɔˈt͡ɕä̃ɲɛ ˈɟɲazdɔ/
idiom
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (przenośnie, przenośnia) niewielka platforma w górnej części masztu żaglowca; dawniej punkt obserwacyjny
  1. kraaiennest
  2. mars
/ˈbɔd͡ʑɛt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
prikkeling
/bɔˈɡat͡stfɔ/
noun
    1. w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
    2. wielka ilość, różnorodność
    luxe
  1. majątek, posiadane dobra o dużej wartości
    rijkdom
/ˈbɔɡat͡ʃ/
noun
osoba bardzo bogata
rijkaard
/bɔˈɡatɨ/
adjective
  1. posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  2. taki, który obfituje w coś
  3. dający dużą możliwość wyboru
  1. rijk
  2. gefortuneerd
/bɔˈɟĩɲi/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej
godin
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (książkowy) bojący się gniewu boga lub bóstw
godvrezend
/bɔˈɡɔta/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;
Bogota
/bɔˈxatɛr/
noun
    1. człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
    2. osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia
    held
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
    1. personnage
    2. held
/ˌbɔxaˈtɛrka/
noun
  1. forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
  2. forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  3. forma żeńska od: bohater; postać utworu
heldin
/bɔˈxɔ̃mas/
noun
źle namalowany obraz
kladschilderij
/bɔxr̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;
bohrium
/ˈbɔjkɔt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;
boycot
verb
  1. zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu
  2. odrzucać coś, nie uczestniczyć w czymś, czegoś nie robić
boycotten
/ˈbɔjlɛr/
noun
zbiornik do podgrzewania wody
boiler
/bɔk/
noun
lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu
zijde
noun
(fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;
bokeh
/ˈbɔci ˈzrɨvat͡ɕ/
verb
śmiać się bez opamiętania
dubbel liggen
/bɔks/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
boksen
/ˈbɔksɛr/
noun
    1. (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
    2. (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;
    bokser
  1. (motoryzacja) silnik spalinowy o przeciwległych cylindrach
    boxer
/bɔˈksɛrʲci/
noun
(odzieżownictwo) męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami
boxer
noun
(geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;
bauxiet
/bɔˈlɛsnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny
pijnlijk
/ˈbɔlɛt͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu
  1. pijn doen
  2. zeer doen
/ˌbɔlɛɕˈt͡ɕivɨ/
adjective
pełen boleści
doloreus
noun
(astronomia, astronomiczny) meteor o dużej jasności;
bolide
/bɔˈlʲivʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;
  1. Bolivia
  2. Bolivië
/ˌbɔlʲiˈvʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Boliwii
Boliviaan
/ˌbɔlʲiˈvʲijka/
noun
obywatelka Boliwii
Boliviaanse
/ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Boliwii
Boliviaans
/bɔˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;
Bologna
/bɔˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii
Bolognees
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej
bolsjewiek
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu
bolsjewisme
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;
Bozen
/bɔ̃m/
noun
(marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;
giek
/ˈbɔ̃mba/
noun
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
bom
noun
(wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami
atoombom
/ˈbɔ̃mbaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Indiach;
Bombay
/bɔ̃mˈbarda/
noun
używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów
bombarde
/ˌbɔ̃mbardɔˈvãɲɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) zrzucanie bomb przez lotnictwo
bombardement
/ˌbɔ̃mbarˈdɔvat͡ɕ/
verb
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi
bombarderen
/bɔ̃mˈbɔvʲjɛt͡s/
noun
(wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;
bommenwerper
adjective
związany z bombą
bom-
/bɔ̃ˈnãw̃za/
noun
bogata żyła złota
goudader
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;
bonapartisme
/ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/
pronoun
imię męskie;
Bonaventura
/bɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
Bonn
/ˈbɔ̃nus/
noun
dodatek, premia
bonus
noun
(ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej
hausse
/bɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;
  1. boor
  2. borium
/bɔrˈdɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;
Bordeaux
/ˌbɔrɛˈlʲjɔza/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wielonarządowa choroba zakaźna przenoszona głównie przez kleszcze, którą wywołują krętki z rodzaju Borrelia;
borreliose
/bɔrˈnɛɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;
Borneo
/ˌbɔrɔˈvʲĩna/
noun
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;
fango
/ˈbɔrsuk/
noun
(zoologia, zoologiczny) Meles Brisson, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;
das
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim;
Boryspil
/bɔˈrufka/
noun
(botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;
bosbes
/bɔˈrufka bruʃʲˈɲit͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;
rode bosbes
/ˈbɔsak/
noun
(technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;
bootshaak
/ˈbɔsfɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;
Bosporus
/ˈbɔsʲci/
adjective
właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
goddelijk
/ˈbɔskɔɕt͡ɕ/
noun
boski charakter czegoś
goddelijkheid
/ˈbɔsmãn/
noun
  1. (morski) pracownik zarządzający małym portem lub przystanią;
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;
bootsman
/ˈbɔstɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) nazwa kilku miast, miejscowości (i tym podobne, i temu podobne);
Boston
/ˈbɔsɨ/
adjective
  1. o człowieku: taki, który ma nagie stopy
  2. o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch
barrevoets
/bɔt/
noun
(informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;
bot
/ˌbɔtãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z botaniką, dotyczący botaniki
botanisch
/bɔˈtãɲik/
noun
specjalista w zakresie botaniki
botanicus
/bɔˈtãɲika/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;
  1. plantkunde
  2. botanie
/bɔtsˈfãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Botswana
/bɔtsˈfãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Botswany
Botswaan
/bɔtsˈfãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Botswana
Botswaans
/bɔˈtulʲism̥/
noun
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;
botulisme
noun
  1. (włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
  2. (włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z bouclé (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami
bouclé
/ˈbɔzɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;
boson
/ˈbɔ̃j̃sʲci/
adjective
od Bonn
Bonns
/ˈbɔɕɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;
Bosnië
/ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;
Bosnië en Herzegovina
/bɔɕˈɲat͡sʲci/
adjective
związany z Bośnią lub Bośniakami
Bosnisch
/ˈbɔɕɲak/
noun
mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny
Bosniër
/ˈbɔʒɛ ˈt͡ɕawɔ/
noun
(potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;
Sacramentsdag
/ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;
  1. Kerstmis
  2. kerst
noun
(botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;
hemelboom
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;
Brabant
/braˈbãnt͡sʲja flãˈmãnt͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, we Flandrii;
Vlaams-Brabant
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;
Noord-Brabant
/braˈbant͡sja vaˈlɔ̃ɲska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, w Walonii;
Waals-Brabant
adjective
związany z Brabancją, dotyczący Brabancji
Brabants
noun
mieszkaniec Brabancji
Brabander
noun
mieszkanka Brabancji
Brabantse
noun
(żartobliwie) grono znających się osób
broederschap
noun
(slangowo) (pejoratywnie, pejoratywny) niskiej jakości, często absurdalne czy bezsensowne treści, popularne w mediach społecznościowych głównie pośród pokolenia Alfa
breinrot
/brak/
noun
  1. defekt, wada, usterka
    gebrek
  2. fakt nieistnienia czegoś
    1. gebrek
    2. gemis
/ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇t͡ʃʲci/
noun
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;
amenorroe
/braˈkɔvat͡ɕ/
verb
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać
  1. ontbreken
  2. mankeren
noun
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) cienka, jednostronnie bita w średniowieczu srebrna moneta denarowa w Europie XII-XV wieku ;
bracteaat
/ˈbrãma/
noun
(architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
poort
/ˈbrãmka/
noun
    1. (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
    2. (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
    doel
  1. (zdrobniale) od: brama
    poort
/ˈbrãmkaʃ/
noun
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;
  1. doelman
  2. doelwachter
/ˈbrãndɛ̃nburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (skrót, skrótowiec, skrótowo) Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;
Brandenburg aan die Havel
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;
Brandenburg
noun
ozdoba, biżuteria noszona na nadgarstku lub ramieniu
armband
/ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/, /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/
noun
ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;
armband
/ˈbrãw̃ʒa/
noun
gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności
sector
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Brazylii;
Brasilia
/brat/
noun
  1. potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich
  1. broer
  2. broeder
/braˈtãnɛk/
noun
syn brata
neef
/ˌbratãˈɲit͡sa/
noun
córka brata
nicht
/ˈbratɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;
  2. (botanika, botaniczny) Viola tricolor, jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach
reuzenviool
/braˈtɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do brata, braci
broederlijk
/braˈtɛrstfɔ/
noun
pokrewieństwo między synami jednych rodziców
broederschap
/ˈbratʲɲa ˈduʃa/
idiom
osoba bliska pod jakimś względem
zielsverwant
/ˌbratɔˈbujstfɔ/
noun
(książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.
broedermoord
/braˈtɔva/
noun
żona brata
  1. schoonzus
  2. schoonzuster
/ˌbratɨˈswava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;
Bratislava
noun
popisywanie się odwagą
dapperheid
/braˈzɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Brazilië
/ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;
brazilianiet
/ˌbrazɨˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Brazylii
Braziliaan
/ˌbrazɨˈlʲijka/
noun
obywatelka Brazylii
Braziliaanse
/ˌbrazɨˈlʲijsʲci/
adjective
związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
Braziliaans
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Konga;
Brazzaville
/brat͡ɕ/
verb
chwytać coś ręką, unosić coś
nemen
noun
(choreografia, choreograficzny) jeden ze stylów ulicznego tańca z elementami akrobacji na rękach i ewolucji w parterze; część subkultury hip hopu;
breakdance
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii;
Breda
noun
ozdoba spinająca klucze w jeden pęk
sleutelhanger
/ˈbrɛ̃ma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;
Bremen
adjective
odnoszący się do Bremy, związany z Bremą
Bremer
/brɛˈtãɲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;
Bretagne
/brɛˈtɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków
Bretons
/brɛf/
noun
(anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem
wenkbrauw
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;
brevier
noun
(historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej
Brexit
/ˈbrɛzɛ̃nt/
noun
gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;
dekzeil
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśni oraz dymu;
brie
/ˈbrʲifʲĩŋk/
noun
odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat
briefing
noun
(cukiernictwo) francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;
brioche
/ˈbrʲistɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;
Bristol
/ˈbrnɛ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Brna, związany z Brnem
van Brno
/brnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)
waden
/ˈbrɔda/
noun
  1. zarost na brodzie (1.1)
    baard
  2. (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
    kin
/brɔˈdatɨ/
adjective
mający zarost na dolnej części twarzy
bebaard
noun
  1. (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze
  2. (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze
wrat
/brɔˈdafka sutˈkɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;
tepel
/ˈbrɔd͡ʑɛt͡s ˈpwavnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
poelruiter
/ˈbrɔd͡ʑɛt͡sʲ ˈɕɲadɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;
zwarte ruiter
/ˈbrɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
chodzić po czymś grząskim
flodderen
/ˈbrɔkat/
noun
  1. (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
    brokaat
  2. połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;
    glitter
/ˈbrɔkuw/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)
broccoli
/ˌbrɔkuˈwɔvɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zrobiony z brokułu, zawierający brokuły
  2. odnoszący się do brokułu
broccoli-
/brɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;
broom
/ˌbrɔ̃matɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się badaniem żywności;
bromatologie
noun
(chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;
bromide
/ˈbrɔ̃na/
noun
  1. (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;
    1. eg
    2. egge
  2. (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;
    valhek
/ˈbrɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
odpierać atak
verdedigen
/brɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
(rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony
eggen
/brɔˈʃura/
noun
cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;
brochure
/ˈbrɔvar/
noun
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;
brouwerij
/brɔ̃ɲ/
noun
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;
wapen
/ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟit͡ʃna/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;
biologisch wapen
/ˈbrɔ̃ɲ xɛ̃ˈmʲit͡ʃna/
noun
(wojskowość, wojskowy) broń masowego rażenia wykorzystująca trujące związki chemiczne;
chemisch wapen
/ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/
noun
(wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;
vuurwapen
/brut/
noun
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś
vuil
noun
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;
vuile bom
/brudˈnɔpʲis/
noun
tekst roboczy
klad
/ˈbrudnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
    1. onkuis
    2. vuil
  2. mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
    1. vuil
    2. smerig
verb
czynić brudnym, pokrywać brudem
bevuilen
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;
Brugge
/bruk/
noun
nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;
kinderkopje
/ˈbrucɛf/
noun
(botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;
koolraap
/bruˈksɛla/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Belgii;
Brussel
/bruˈksɛlt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Brukseli
Brusselaar
/bruˈksɛlka/
noun
  1. mieszkanka Brukseli
    Brusselse
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;
    1. spruitkool
    2. spruitjes
/bruˈksɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Brukseli, dotyczący Brukseli, pochodzący z Brukseli
Brussels
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) …naśladujący odgłos pracy silnika samochodu
vroem
noun
nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
brumaire
noun
(potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) członek SA, hitlerowskich Oddziałów Szturmowych NSDAP
bruinhemd
/brũˈnatnɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) nazistowski, narodowosocjalistyczny, hitlerowski, faszystowski
  2. mający kolor ciemnobrązowy
bruin
/brũˈnɛji/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Brunei
/brũˈnɛjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Brunei
Bruneis
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;
Braunschweig
/bruˈtalnɨ/
adjective
  1. działający za pomocą siły, agresywny
    brutaal
  2. bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
    bruut
  3. pokazujący brutalność
    gewelddadig
/ˈbrutːɔ/
adverb
bez potrąceń
bruto
noun
(rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;
voor
/ˌbruzdɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;
muurfrees
/brɨt͡ʃ/
noun
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;
bridge
/brɨk/
noun
(morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;
brigantijn
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  2. (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji
brigade
/ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;
brigantijn
/ˈbrɨcɛt/
noun
bryła sprasowanego materiału sypkiego z dodatkiem lepiszcza palnego;
briket
/ˈbrɨlãnt/
noun
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;
briljant
adjective
związany z brylantem, zawierający brylant, taki jak brylant
briljant-
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów
brillantine
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  2. (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie
Brittannië
/brɨˈtɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Wielkiej Brytanii
Brit
/brɨˈtɨjsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  2. odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy
Brits
/brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ d͡ʑɛˈvʲit͡ʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;
Britse Maagdeneilanden
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;
Breisgau
noun
(fizyka, fizyczny) model fizyczny ciała, w którym odległość między dwoma dowolnymi punktami pozostaje stała niezależnie od wywieranych na nie sił;
star lichaam
/ˈbʒãna/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;
barbeel
/bʒɛk/
noun
pas lądu ograniczający zbiornik wodny;
  1. kust
  2. oever
/ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu
geluid
/bʒmʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
klinken
/bʒɔsˈkfʲĩɲa/
noun
  1. (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Persica Mill., drzewo z rodziny różowatych;
perzik
/ˈbʒɔza/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;
berk
noun
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pubescens Ehrh., gatunek mrozoodpornej brzozy rosnącej na wilgotnych glebach
zachte berk
/bʒɔˈzɔvɨ/
adjective
  1. będący częścią brzozy
  2. składający się z brzóz
  3. wykonany z drewna lub innej części brzozy
berken-
/bʒux/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;
buik
/ˌbʒuxɔ̃ˈmuft͡sa/
noun
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu
buikspreker
/ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/
noun
(książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;
buikspreken
/ˈbʒuʃnɨ/
adjective
związany z brzuchem, dotyczący brzucha
buik-
/ˈbʒɨtʲci/
adjective
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych
lelijk
/ˈbʒɨtʲcɛ kaˈt͡ʃɔ̃ntkɔ/
noun
(przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha
lelijk eendje
/bʒɨˈdɔta/
noun
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna
lelijkheid
verb
powodować obrzydzenie
doen walgen
/ˈbʒɨtfa/
noun
ostry nóż do usuwania zarostu;
scheermes
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;
schaarbek
/ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)
zoemer
/brut/
noun
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg
  1. voorde
  2. doorwaardbare plaats
/brɔ̃w̃s/
noun
    1. (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
    2. przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
    3. (sport, sportowy) brązowy medal
    brons
  1. kolor brązowy – kolor brązu (1.1)
    bruin
/ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/
adjective
mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy
bruinachtig
/brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/
adjective
  1. wykonany z brązu, zrobiony z brązu
    bronzen
  2. mający kolor brązu;
    bruin
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;
Bucephalus
verb
gwałtownie się rozprzestrzeniać
uitbarsten
/ˈbu.t͡ʂa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie kijowskim.
Boetsja
noun
las bukowy
beukenbos
/ˈbuda/
noun
schronienie dla psa
hondenhok
/buˈdapɛʃt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;
Boedapest
/ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)
Boedapester
/ˈbudːa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) założyciel buddyzmu;
Boeddha
/budˈːɨjsʲci/
adjective
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem
boeddhistisch
/budˈːɨsta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu
boeddhist
/ˈbudːɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;
boeddhisme
/ˈbutka/
noun
mała, wolnostojąca budowla
stand
/ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲit͡ʃna/
noun
(telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;
telefooncel
/buˈdɔva/
noun
  1. wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia
    bouw
  2. miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
    bouwplaats
/buˈdɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje
bouwen
noun
dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych
  1. bouw
  2. bouwkunde
/ˌbudɔvʲˈɲit͡ʃɨ/
noun
osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury
bouwer
/buˈdulɛt͡s/
noun
(budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno)
bouwmateriaal
/buˈdɨ̃nɛk/
noun
(architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej
gebouw
/ˈbudɨ̃ɲ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;
pudding
/ˈbud͡ʑik/
noun
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory;
wekker
/buˈd͡ʑiʃɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;
Bautzen
/ˈbuḍʒɛt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;
  1. begroting
  2. budget
/ˌbuḍʒɛˈtɔvɨ/
adjective
związany z budżetem, dotyczący budżetu
budgettair
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;
Buenos Aires
noun
  1. (chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
  2. (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
  3. (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
  4. (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt
buffer
/buk/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez terytorium Polski, Ukrainy i Białorusi;
Westelijke Boeg
noun
(botanika, botaniczny) Bougainvillea Comm. ex Juss., rodzaj obficie kwitnących roślin z rodziny nocnicowatych;
bougainvillea
/ˈbujda/
noun
coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo
sterk verhaal
/ˈbujnɨ/
adjective
  1. z rozmachem
    levendig
  2. taki, który się obficie rozrasta
    welig
/buk/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;
beuk
/buˈkarɛʃt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii;
Boekarest
/ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii)
Boekarester
/ˈbucɛt/
noun
wiązanka, pęk kwiatów;
boeket
/ˈbucɛf/
noun
(botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;
beukennootje
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie podzielona między Ukrainę a Rumunię;
Boekowina
/buˈkɔvɨ/
adjective
  1. będący częścią buka
  2. składający się z buka
  3. wykonany z drewna lub innej części buka
beuken-
/ˈbukʃpãn/
noun
(botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;
  1. buxus
  2. buksboom
/ˈbukʃprɨt/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;
boegspriet
noun
pojemnik kształtu spłaszczonego worka, często ze sznurkiem lub paskiem do zawieszenia, zwykle ze skóry, dawniej z pęcherza zwierzęcego, rzadziej z tkaniny, służący do przechowywania i przenoszenia płynów, najczęściej wody lub alkoholu
lapzak
/ˈbulaj/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko w burcie lub w ścianie nadbudówki statku;
patrijspoort
/ˈbuldɔk/
noun
(kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;
buldog
noun
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;
  1. boergoel
  2. bulgur
  3. burghul
/buˈlʲĩmʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;
boulimie
noun
(sport, sportowy) (urbanistyka, urbanistyczny) placyk albo ich kompleks do gry, w której wykorzystuje się bule, np. w petankę, bocce lub w grę prowansalską;
boulodrome
/ˈbulva/
noun
(botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;
knol
/ˈbulvar/
noun
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
boulevard
/bũˈmɛrãŋk/
noun
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;
boemerang
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek organizacji Bund
bundist
/bũnt/
noun
wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi
muiterij
noun
osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie
opstandeling
/ˈburak/
noun
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;
  1. beetwortel
  2. kroot
/ˈburak t͡suˈkrɔvɨ/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;
suikerbiet
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;
rode biet
verb
marudzić, zrzędzić
rommelen
/ˈburdɛl/
noun
(pospolicie) dom publiczny
  1. bordeel
  2. hoerenkast
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;
Boergas
/burˈɡɛ̃nlãnt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;
Burgenland
/burˈɡũndʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;
Bourgondië
adjective
  1. związany z Burgundią lub Burgundczykami, dotyczący Burgundii
  2. (historia, historyczny, historycznie) w XV wieku, we Francji: związany ze stronnictwem Burgundczyków
  3. (historia, historyczny, historycznie) związany z Księstwem Burgundii i jego dynastią panującą
Bourgondisch
/burʲˈjat͡s.ja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Boerjatië
adjective
związany z Buriacją albo Buriatami
Boerjatisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język buriacki;
Boerjatisch
/ˈburka/
noun
(odzieżownictwo) (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z Afganistanu element stroju noszonego przez niektóre muzułmanki, zasłaniający całą głowę oprócz niewielkiego obszaru wokół oczu (czasem z siatką w tym miejscu) lub całe ciało;
boerka
/burʲˈcĩna ˈfasɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;
Burkina Faso
/burʲˈcĩɲi/
noun
strój kąpielowy dla kobiet, które nie chcą lub ze względów religijnych nie mogą nadmiernie odsłaniać ciała;
boerkini
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) forma satyryczna wyśmiewająca poważne tematy przez przesadę, parodię, kontrast stylów, łącząc styl wysoki z niskim
burleske
/ˈburmʲisṭʃ/
noun
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;
burgemeester
/ˈburnus/
noun
rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem
boernoes
/ˈburʃtɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;
  1. amber
  2. barnsteen
/ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/
adjective
mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu
amberkleurig
/buˈrũndʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Burundi
/ˌburũnˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Burundi
Burundees
/ˌburũnˈdɨjka/
noun
obywatelka Burundi
Burundese
/ˌburũnˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Burundi
Burundees
/ˈbuʒa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);
  1. onweer
  2. storm
/ˈbuʒa ˈmuzɡuf/
idiom
metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;
brainstorm
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;
  1. zandstorm
  2. stofstorm
/ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnt͡sɛ ˈvɔdɨ/
noun
zamęt wywołany z błahych powodów
storm in een glas water
noun
zwarte zbiorowisko wysokiej roślinności stepowej, najczęściej łopianów i ostów;
onkruid
/ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/
noun
ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;
bourgeoisie
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji
burgerlijk
/ˈbuspas/
noun
pas ruchu dla autobusów
busbaan
/but/
noun
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy człowieka, rzadko zwierzęcia;
  1. schoen
  2. laars
/ˈbutãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;
butaan
/buˈtɛlka/
noun
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców
fles
verb
rozlewać płyn z większego naczynia do butelek
bottelen
/ˈbutʲik/
noun
(handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami
boetiek
noun
(technologia, technika, techniczny) pojemnik do przechowywania gazu pod wysokim ciśnieniem
gascilinder
noun
(krawiectwo) niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka; obecnie często fabrycznie zaszyty;
boutonnière
/ˈbuwɡar/
noun
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii
Bulgaar
/buwˈɡarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;
Bulgarije
/buwˈɡarka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii
Bulgaarse
/buwˈɡarsʲci/
adjective
związany z Bułgarią lub Bułgarami
Bulgaars
/buwˈɡarsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;
Bulgaars
/ˈbuw.ka/
noun
wypiek o niewielkich rozmiarach;
  1. broodje
  2. bolletje
  3. kadetje
/ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/
noun
(przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania
eitje
/ˌbuʒũmˈbura/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Burundi, dawniej stolica tego państwa;
Bujumbura
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;
Byblos
/ˈbɨdɡɔʃt͡ʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;
Bydgoszcz
/ˈbɨdwɔ/
noun
(zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;
vee
/bɨk/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;
Stier
/bɨk/
noun
(zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.
  1. bul
  2. stier
noun
(botanika, botaniczny) Artemisia vulgaris, gatunek rośliny z rodziny astrowatych;
bijvoet
/ˈbɨvat͡ɕ/
verb
  1. (książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go
    bezoeken
  2. (książkowy) być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś
    frequenteren
  3. (książkowy) zdarzać się
    gebeuren
/bɨt͡ɕ/
verb
  1. znajdować się w jakimś miejscu
    1. zijn
    2. liggen
  2. istnieć; trwać
    1. zijn
    2. wezen
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  1. misschien
  2. kan zijn
/ˈbɨt͡ɕ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/
idiom
być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym
in de zevende hemel zijn
/ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmat͡sɛˈdɔ̃ɲji/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ
Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië
/ˈbɨwɨ/
adjective
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli
voormalig
/ˈbzdura/
noun
coś nieprawdziwego, niedorzecznego
flauwekul
/ˈbzɨt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o lecących owadach: wydawać przeciągły bzyk
zoemen
/bup/
noun
(botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
tuinboon
/bupr̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;
bever
/buk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;
God
/buk/, /bɔˈgɔvʲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);
  1. god
  2. godheid
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;
God de Vader
/ˈbujka/
noun
awantura połączona z biciem;
vechtpartij
/bul/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne
    pijn
  2. (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
    1. pijn
    2. zeer
noun
(medycyna, medyczny) doznanie bólowe zlokalizowane w obrębie czaszki, skóry głowy, tkanek miękkich głowy lub struktur wewnątrzczaszkowych, wynikające z pobudzenia receptorów bólowych (nocyceptorów) znajdujących się m.in. w skórze, naczyniach, oponach mózgowych oraz mięśniach głowy; jeden z najczęstszych objawów w medycynie
  1. hoofdpijn
  2. koppijn
/ˈbɔ̃n͇t͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;
woudaap
/bɔ̃ŋk/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
    daas
  2. (fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu;
    1. gyroscoop
    2. tol
  3. (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
    hommel
  4. (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
    roerdomp
  5. (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
    1. scheet
    2. wind
  6. rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;
    tol
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Buphagus Brisson rodzaj afrykańskiego ptaka z rodziny bąkojadów, żerującego na dużych ssakach kopytnych, z których zwykle wyjada pasożyty
ossenpikker
/ˈbɛ̃mbɛ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;
  1. trommel
  2. drum
/ˈbɛ̃ŋkart/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
bastaard
/ˈbwaɡat͡ɕ/
verb
żarliwie, usilnie prosić
  1. bidden
  2. smeken
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;
Blagoëvgrad
/ˈbwaʒɛj/
pronoun
imię męskie;
Blasius
/ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
  1. (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
zegen
noun
(kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;
gezegend
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa
zegenen
/ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;
trommelvlies
/ˈbwɔ̃na d͡ʑɛˈvʲit͡ʃa/
noun
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;
maagdenvlies
/ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;
slijmvlies
/bwɔ̃ˈɲit͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawami są zapalenie błon śluzowych gardła i szarawe, włókniste naloty;
difterie
/ˈbwɔ̃ɲːik/
noun
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;
voedingsvezel
/ˈbwɔtʲɲak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;
kiekendief
/ˈbwɔtʲɲik/
noun
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół
spatbord
/ˈbwɔtɔ/
noun
mieszanina ziemi i wody;
modder
/bwɨsk/
noun
nagłe, krótkie światło
flits
/ˌbwɨskaˈvʲit͡sa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi
bliksem
/ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
bardzo szybko, prędko
bliksemsnel
/ˈbwɨʃt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
jaśnieć blaskiem
  1. blinken
  2. schijnen
  3. schitteren
adjective
taki, który się błyszczy
  1. briljant
  2. schitterend
/bwɔ̃nt/
noun
niezgodność z zasadami, założeniami
  1. fout
  2. vergissing
/ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
noun
błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;
spelfout
/ˈbwɔ̃nt pɔˈznaft͡ʃɨ/
noun
(psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;
  1. cognitieve fout
  2. denkfout
  3. redeneerfout
/ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/
noun
(logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;
vicieuze cirkel
/ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/
adverb
w sposób błędny
valselijk
/ˈbwɛ̃ndnɨ/
adjective
zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny
verkeerd
/bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/
noun
pochodzenie arystokratyczne
blauw bloed
/bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/
adjective
mający kolor intensywnie niebieski
azuurblauw
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)
C-groot
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym z trzema bemolami)
c-klein
/t͡sal/
noun
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;
duim
noun
wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;
callcenter
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;
Kamerijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;
Cambridge
noun
(optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;
camera obscura
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Australii;
Canberra
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;
Cannes
noun
(sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;
capoeira
noun
(spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;
cappuccino
/t͡sar/
noun
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);
tsaar
/kaˈrakas/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;
Caracas
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii
Carcassonne
/t͡saˈrɛvʲit͡ʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) syn cara
tsarevitsj
noun
(książkowy) możliwość swobodnego działania, wolna ręka, nieograniczone pełnomocnictwo otrzymane od kogoś
carte blanche
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  2. (historia, historyczny, historycznie) żona cara
tsarina
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;
Casablanca
noun
(środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora, prezentera, modelkę itp. (czasem także zwierzę) do jakiejś roli;
auditie
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;
hele noot
/ˈt͡sawka/
noun
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;
integraal
/ˈt͡sawʲcɛ̃m/
adverb
  1. w sposób całkowity, zupełny, pełny
    aardig
  2. w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę
    nogal
noun
(matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek
integraalrekening
/ˌt͡sawkɔˈvʲit͡ɕɛ/
adverb
w sposób całkowity, pełny, bez reszty
helemaal
/ˌt͡sawkɔˈvʲitɨ/
adjective
taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy
geheel
/t͡saˈwɔvat͡ɕ/
verb
  1. dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
  2. dawać i dostawać pocałunek
  1. kussen
  2. zoenen
/ˈt͡sawɔɕt͡ɕ/
noun
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę
geheel
noun
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;
  1. lijkwade
  2. lijkgewaad
/ˈt͡sawɨ/
adjective
  1. duży, wielki
    heel
    1. zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
    2. jedyny, wyłączny
    1. heel
    2. geheel
/ˈt͡sawɨ i‿ˈzdrɔvɨ/
adjective
o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory
veilig en wel
/sʲi‿ˈdʲi/, /t͡sɛ‿ˈdɛ/
acronym
= (angielski) compact disc → płyta kompaktowa
cd
/t͡sɛˈbula/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  1. ui
  2. ajuin
/ˌt͡sɛbuˈlʲit͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Scilla, gatunek byliny z rodziny hiacyntowatych, oszloch;
sterhyacint
noun
  1. (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych
    bloembol
  2. (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa
    wortel
/ˌt͡sɛbuˈlɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli
uien-
/ˈt͡sɛxa/
noun
  1. element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób
    eigenschap
  2. (matematyka, matematyczny) (zobacz) cecha logarytmu
    karakteristiek
/t͡sɛˈt͡sɨlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Cilla
/t͡sɛtr̥/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;
ceder
/ˈt͡sɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;
libanonceder
noun
naczynie kuchene z dziurkami w dnie;
vergiet
/t͡sɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
  1. (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  2. (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  3. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;
Cepheus
/t͡sɛˈɟɛlʲɲa/
noun
wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;
steenbakkerij
/t͡sɛɡˈlãnɨ/
adjective
wykonany z cegły
bakstenen
/ˈt͡sɛɡwa/
noun
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
baksteen
/ˈt͡sɛjlɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;
Ceylon
/t͡sɛjˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z wyspą Cejlon
Ceylonees
/t͡sɛl/
noun
  1. to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
    doel
  2. to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))
    1. doel
    2. bedoeling
/ˈt͡sɛl uɕˈfʲjɛ̃nt͡sa ˈɕrɔtʲci/
proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel
het doel heiligt de middelen
/ˈt͡sɛla/
noun
  1. pokój więźnia w więzieniu
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
cel
/t͡sɛˈlɛbɛs/
pronoun
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;
Celebes
/t͡sɛˈlɛstɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;
celestien
noun
(medycyna, medyczny) autoimmunologiczna choroba przewodu pokarmowego, w której spożywanie glutenu prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego;
coeliakie
/ˌt͡sɛluˈlʲitʲis/
noun
(medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej;
cellulitis
/ˈt͡sɛlʲɲik/
noun
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy
  1. douanebeambte
  2. douanier
/t͡sɛˈlɔfãn/
noun
przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;
cellofaan
/t͡sɛˈlɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
datief
adjective
(gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika
datief
/t͡sɛlt/
noun
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się ze środkowej Europy
Kelt
/t͡sɛlˈtɨt͡sʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą
Keltisch
noun
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) przezroczyste, dające się barwić na różne kolory, łatwopalne tworzywo sztuczne; termoplastyczny materiał organiczny powstający przez uplastycznienie azotanu celulozy kamforą, stosowany m.in. do wyrobu taśm filmowych, zabawek, grzebieni, guzików i wielu innych przedmiotów;
celluloid
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;
cellulose
/ˈt͡sɛ̃mɛ̃nt/
noun
(budownictwo) hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina);
cement
/ˌt͡sɛ̃mɛ̃nˈtɔvɨ/
adjective
dotyczący cementu, związany z cementem, wykonany z cementu, zawierający cement
cement-
/ˈt͡sɛ̃na/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar
prijs
/ˈt͡sɛ̃ɲit͡ɕ/
verb
uznawać walory kogoś/czegoś
  1. appreciëren
  2. op prijs stellen
/ˈt͡sɛ̃nːɨ/
adjective
mający dużą wartość
waardevol
/ˌt͡sɛ̃nɔˈbʲita/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik prowadzący życie wspólnotowe, mieszkaniec cenobium
cenobiet
/t͡sɛ̃ˈnɔ̃mãn/
noun
(geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek późnej kredy, trwający 99,6 – 93,5 milionów lat temu;
Cenomanien
/t͡sɛ̃ˈnɔtaf/
noun
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;
cenotaaf
/t͡sɛ̃nt/
noun
(jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;
cent
/ˈt͡sɛ̃ntawr/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Centaur
/ˈt͡sɛ̃ntawr/
noun
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;
  1. paardmens
  2. centaur
noun
proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku
centralisatie
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) system rządzenia polegający na ścisłym podporządkowaniu organów niższego szczebla władzy centralnej;
centralisme
noun
(budownictwo) system doprowadzania ciepła z jednego źródła do ogrzewania poszczególnych pomieszczeń w budynku;
centrale verwarming
/t͡sɛ̃nˈtralnɨ/
adjective
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka
centraal
/ˈt͡sɛ̃ntrũm/
noun
    1. środkowa część czegoś
    2. główna, zwykle środkowa część miasta
    centrum
  1. miejsce, gdzie coś się koncentruje
    middelpunt
noun
(handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi
winkelcentrum
/ˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥/
suffix
przyrostek tworzący wyrazy wskazujące, że to, co nazywa pierwszy człon złożenia, jest centrum jakiegoś systemu poglądów
centrisme
/ˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zespół poglądów reprezentowanych przez zwolenników centrum politycznego
centrisme
/t͡sɛ̃nˈturʲja/
noun
    1. (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału ludności w starożytnym Rzymie
    2. (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najmniejsza jednostka taktyczna w armii starożytnego Rzymu, część legionu, pierwotnie tworzona z centurii (1.2);
    centurie
    1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju centuria (1.3)
    2. (systematyka) (botanika, botaniczny) Centaurium Hill rodzaj roślin z rodziny goryczkowatych;
    duizendguldenkruid
/t͡sɛ̃nˈturʲjɔ̃n/
noun
(starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;
centurio
/t͡sɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/
noun
miara długości; jedna setna metra;
centimeter
/t͡sɛ̃w̃ˈzura/
noun
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;
censuur
verb
przeprowadzać cenzurę; kontrolować urzędowo środki masowego przekazu
censureren
/t͡sɛp/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;
  1. dorsvlegel
  2. vlegel
/t͡sɛr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;
cerium
/ˈt͡sɛra/
noun
  1. skóra na powierzchni twarzy
  2. wygląd cery (1.1)
teint
/t͡sɛˈrãmʲika/
noun
dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;
keramiek
/ˌt͡sɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/
noun
skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;
ceremonie
/ˈt͡sɛrɛs/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  2. (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;
Ceres
/t͡sɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie
stoppen
/ˌt͡sɛrtɨˈfʲikat/
noun
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia
certificaat
/t͡sɛˈsarsʲcɛ ˈt͡ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;
keizersnede
/t͡sɛˈsarstfɔ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;
keizerrijk
/ˈt͡sɛsaʃ/
noun
najwyższy stopień monarchiczny;
keizer
/ˌt͡sɛsaˈʒɔva/
noun
  1. kobieta cesarz
  2. żona cesarza
keizerin
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby
cessie
/ˈt͡sɛfka mɔˈt͡ʃɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;
urinebuis
/ˈt͡sɛvʲɲik/
noun
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;
catheder
/t͡sɛs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;
cesium
noun
(historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara
Caesar
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny, w którym monarcha sprawuje władzę zarówno kościelną jak i świecką;
cesaropapie
/t͡sɛˈzarɨ/
pronoun
imię męskie;
Caesarius
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;
chatsjapoeri
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;
Chakassië
/xalˈt͡sɛdɔ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;
chalcedon
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowej Mezopotamii, nad Zatoką Perską u ujścia Eufratu i Tygrysu — na obszarze dzisiejszego południowego Iraku
Chaldea
noun
(mineralogia, mineralogiczny) piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza;
chalcopyriet
/xãm/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, syn Noego;
Cham
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo zarządzane przez chana
kanaat
noun
(potocznie, potoczny) przygnębienie, często bez wyraźnej przyczyny;
  1. blues
  2. melancholie
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Karabachu;
Chankendi
/ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;
Chanty-Mansiejsk
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich;
Chanoeka
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) judaistyczny dziewięcioramienny świecznik zapalany tradycyjnie z okazji Chanuki;
chanoekia
/ˈxaɔs/
noun
  1. (mitologia grecka) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;
    chaos
  2. nieporządek, bezład
    1. chaos
    2. baaierd
/ˌxaɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany
chaotisch
/xaˈraktɛr/
noun
(psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
karakter
/ˌxaraktɛrɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
typisch
/ˈxarʲt͡ɕiɡ ˈvwɔsʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;
Italiaans windhondje
/ˈxarkuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;
  1. Charkiv
  2. Charkov
/ˈxarɔ̃n/
pronoun
  1. (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  2. (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
Charon
/xart/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;
windhond
/ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;
azawakh
/ˈxartũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu;
Khartoem
/xaˈrɨzma/
noun
cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;
charisma
adjective
  1. (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami
charismatisch
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;
chassidisme
/ˈxata/
noun
(architektura, architektoniczny) drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach;
hut
noun
(informatyka, informatyczny) wirtualna przestrzeń, gdzie odbywają się rozmowy uczestników czatu na określony temat lub grupujące użytkowników o podobnym profilu
chatbox
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w judaizmie) kantor synagogi, urzędnik synagogalny
chazan
/ˈxawka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, pleciony pszenny chleb wywodzący się z tradycji Żydów aszkenazyjskich wypiekających takie bochenki m.in. na święto Rosz ha-Szana;
challa
/ˈxawva/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;
halva
/xʲt͡ɕɛ̇t͡ɕ/
modal
odczuwać chęć zrobienia czegoś
willen
/ˈxʲt͡ɕivɔɕt͡ɕ/
noun
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś
  1. giergigheid
  2. hebzucht
/ˈxʲt͡ɕivɨ/
adjective
taki, który odznacza się chciwością
gierig
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;
kaasburger
/ˈxɛ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;
  1. chemie
  2. scheikunde
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się badaniem zależności między strukturą chemiczną substancji a ich właściwościami fizycznymi;
fysische chemie
/ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲit͡ʃna/
noun
(chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;
organische chemie
/xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z chemią
  1. scheikundig
  2. chemisch
/ˈxɛ̃mʲik/
noun
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią
scheikundige
/ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/
noun
preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne
chemicalie
/ˌxɛ̃mʲilũmʲĩnɛˈst͡sɛ̃nt͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) świecenie wywołane reakcją chemiczną;
chemiluminescentie
/ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;
chemotherapie
/ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/
noun
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;
chemotaxis
noun
(seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność
chemseks
/xɛrˈlavɨ/
adjective
o człowieku: wątły, słaby i chorowity
ziekelijk
/ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;
Chaeronea
/ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;
Chaeronea
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;
Cherson
/xʲi/
noun
nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;
chi
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;
Chicago
/ˈt͡ʃʲilɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Chili
noun
  1. (botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
  2. przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
  3. zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)
chili
/t͡ʃʲiˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Chile
Chileen
/t͡ʃʲiˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Chile
Chileens
/xʲĩˈmɛra/
pronoun
(mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;
Chimaera
/xʲĩˈmɛra/
noun
  1. (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  2. (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego
chimera
/xʲĩˈɲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;
kinine
/ˈxʲĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin
Chinese
/ˈxʲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;
China
noun
(ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;
chiromantie
/ˈxʲirurk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami
chirurg
/xʲiˈrurʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;
  1. chirurgie
  2. heelkunde
/xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨt͡ʃna/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała
plastische chirurg
/ˈxʲitɔ̃n/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionach;
  2. (zoologia, zoologiczny) Polyplacophora, mięczak z rodzaju chitonów;
chiton
noun
(biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;
chitosan
noun
(biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;
chitine
/ˈxʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
  1. obywatel Chin
  2. osoba narodowości chińskiej;
Chinees
/ˈxʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
gra planszowa dla 2-4 osób;
  1. Mens erger je niet!
  2. mens-erger-je-niet
/ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;
Volksrepubliek China
/ˈxʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Chin lub Chińczyków
  1. Chinees
  2. Chinese
/ˈxʲĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;
Chinees
/xʲĩj̃ˈʃt͡ʃɨzna/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) język chiński
    chinees
  2. (potocznie, potoczny) coś niezrozumiałego i trudnego
    koeterwaals
verb
wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku
bespatten
/xlɛp/
noun
pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;
brood
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) chleb wytwarzany z mąki razowej;
volkorenbrood
/ˈxlɛbak/
noun
średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;
broodtrommel
/xlɛf/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
  2. pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;
  1. varkensstal
  2. zwijnenstal
/xlɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;
chloor
/ˈxlɔrɛk/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;
chloride
/ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;
natriumchloride
/ˌxlɔrɔaˈt͡sɛtɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;
chlooraceton
/xlɔˈrɔfʲil/
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;
  1. bladgroen
  2. chlorofyl
/xlɔˈrɔfɔrm/
noun
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;
chloroform
/xlɔˈrɔplast/
noun
(biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;
bladgroenkorrel
/xmʲjɛl/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)
hop
/xmjɛlˈɲit͡s.ki/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie (polski egzonim)
Chmelnytsky
/ˈxmura/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;
wolk
adverb
  1. (meteorologia, meteorologiczny) będąc obfitym w chmury
    bewolkt
  2. (przenośnie, przenośnia) w sposób ponury czy mroczny
    somber
adjective
  1. sprawiający ponure wrażenie
    betrokken
  2. pokryty chmurami
    bewolkt
/ˈxɔxla/
noun
duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;
pollepel
/ˈxɔt͡ɕaʃ/
conjunction
…przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca
hoewel
/ˈxɔdʲɲik/
noun
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;
  1. stoep
  2. trottoir
/ˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
poruszać się za pomocą nóg
  1. lopen
  2. gaan
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;
Choedzjand
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;
hemlockspar
/xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/
noun
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;
kerstboom
/ˌxɔlɛt͡sɨstɛkˈtɔ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;
cholecystectomie
/xɔˈlɛra/
interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie
  1. verdomme
  2. gatver
  3. godver
/xɔˈlɛra/
noun
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;
cholera
/ˌxɔlɛˈstɛrɔl/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;
cholesterol
noun
(biochemia, biochemiczny) składnik odżywczy niezbędny dla zdrowia układu sercowo-naczyniowego i mózgu oraz przy tworzeniu błon komórkowych
choline
noun
(starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;
homer
/ˈxɔ̃mʲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;
hamster
noun
część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;
gareel
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) amerykańska potrawa pochodzenia chińskiego, składająca się przeważnie z ryżu, mięsa, grzybów i warzyw w sosie sojowym
tjaptjoi
pronoun
(astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 3784, znajdująca się w głównym pasie asteroid;
Chopin
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Rosji, lewy dopływ Donu;
Chopor
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) dawna największa prowincja Iranu
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej;
Khorasan
/ˌxɔrɛˈɔɡraf/
noun
(choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego
choreograaf
/ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/
noun
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych
choreografie
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;
chorizo
/xɔˈrɔba/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;
  1. ziekte
  2. aandoening
/xɔˈrɔba ˌkrɔjt͡sfɛlda‿jaˈkɔba/
noun
(medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;
creutzfeldt-jakobsyndroom
noun
(medycyna, medyczny) ciężka choroba zakaźna dróg oddechowych wywoływana przez bakterię Legionella pneumophila;
legionairsziekte
/xɔˈrɔba ˌlɔkɔ̃mɔˈt͡sɨjna/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu;
reisziekte
/xɔˈrɔba ˈmɔrska/
noun
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku
zeeziekte
/xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/
noun
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;
ziekte van Parkinson
noun
(medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;
stralingsziekte
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;
geestesziekte
/ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;
pathogeniteit
/xɔrˈvat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;
Kroatië
/xɔrˈvat͡sʲci/
adjective
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów
Kroatisch
/xɔrˈvat͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;
Kroatisch
/ˈxɔrvat/
noun
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji
Kroaat
/xɔrˈvatka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji
Kroatische
/ˈxɔrɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) dziwaczny, nienormalny
    ziek
  2. dotknięty chorobą
    1. ziek
    2. krank
/ˈxɔrɨ/
noun
osoba dotknięta chorobą
ziek
/xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;
vaandrig
/ˈxɔvat͡ɕ/
verb
  1. ukrywać kogoś / coś przed kimś
    1. verstoppen
    2. verbergen
  2. ukrywać się przed kimś
    zich verstoppen
/ˈxɔvad͡ʑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/
verb
(przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś
de kop in het zand steken
/xraˈpãɲɛ/
noun
o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu
gesnurk
/ˈxrapat͡ɕ/
verb
oddychać w trakcie snu charcząc
snurken
/ˌxrɛstɔ̃ˈmatʲja/
noun
(przestarzałe, przestarzały) wypisy, wybór fragmentów pism (z jakiegoś względu szczególnie ważnych, przydatnych do czegoś - np. do badań lub do ogólnej orientacji w piśmiennictwie jakiegoś typu)
chrestomathie
/xa‿ɛr‿ˈɛl/
acronym
= (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Chińska Republika Ludowa
VRC
/xrɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;
chroom
/ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/
noun
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;
chromosfeer
/xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/
noun
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;
  1. chromosom
  2. chromosoom
adjective
(biologia, biologiczny) związany z chromosomem, dotyczący chromosomów
chromosomaal
verb
pokrywać chromem
verchromen
/xrɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) trwający bardzo długo
chronisch
/ˈxrɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować
beschermen
/ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
następstwo, kolejność zdarzeń
chronologie
adjective
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie
chronologisch
noun
(metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;
chronometer
noun
cecha tego, co chropowate
ruwheid
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez świnię
knor
/xrust/
noun
suche gałęzie służące za opał;
rijshout
/ˈxruɕt͡ɕik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;
  1. schietmot
  2. kokerjuffer
  3. zijdebijter
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek ruchu chrześcijańskiego powstałego w USA w XIX wieku, wyznającego chrześcijaństwo oparte na własnej interpretacji Biblii
Broeder in Christus
/ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;
kerstening
/ˈxrɨstus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;
Christus
/xrɨˈzɔpras/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;
chrysopraas
/xʃãn/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)
mierik
/xʃʲt͡ɕɛlʲˈɲit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;
doopvont
verb
  1. (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością
dopen
/xʃɛst/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;
  1. doop
  2. doopsel
noun
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rytuał na jednostce pływającej dla osób pierwszy raz przepływających przez równik;
neptunusritueel
/ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃ɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa
christen
/ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z chrześcijaństwem i chrześcijanami, dotyczący chrześcijaństwa
christelijk
/ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃stfɔ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
christendom
/xʃɔ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od chrząknąć
grom
/ˈxʃɔ̃w̃stka/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sprężysty i zbity twór w pokarmie mięsnym, często nie konsumowana
kraakbeen
/xʃɔ̃w̃ʃt͡ʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
kever
noun
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej;
chondroom
/ˈxuxat͡ɕ/
verb
wydychać powietrze, wydobywać z siebie oddech
  1. ademen
  2. uitademen
adjective
wyglądający mizernie, sprawiający wrażenie pozbawionego sił czy chorego
mager
verb
stawać się chudszym, szczuplejszym
afslanken
/ˈxudɨ/
adjective
  1. o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
    1. dun
    2. mager
  2. o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu
    mager
/xuj/
noun
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
  2. (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny
lul
/xuˈjɔvɔ/
adverb
(wulgarnie, wulgaryzm) kiepsko, bardzo źle
kut
/xuˈstɛt͡ʃka/
noun
niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa
zakdoek
noun
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy
zakdoek
/ˈxustka/
noun
okrycie głowy
hoofddoek
/xfaˈlɛbnɨ/
adjective
godny pochwały
verdienstelijk
/ˈxfalʲit͡ɕ/
verb
  1. mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
    1. loven
    2. prijzen
  2. być z czegoś zadowolonym
    zich gelukkig prijzen
  3. podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach
    opscheppen
/xfast/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;
onkruid
/ˈxfawa/
noun
  1. chluba
  2. majestat
dankzegging
adjective
chylący się w różne strony
bibberig
/ˈxfʲila/
noun
  1. bardzo krótki czas
  2. punkt w czasie
  1. moment
  2. ogenblik
/xfʲiˈlɔvɔ/
adverb
przez chwilę; bardzo krótko
even
/ˈxfɨtat͡ɕ/
verb
szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać
grijpen
/ˈxɨba ˈʒɛ/
…wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym
tenzij
/ˈxɨtrɨ ˈdva ˈrazɨ ˈtrat͡ɕi/
proverb
przesadne oszczędzanie może przyczynić się raczej do poniesienia strat niż zysku
goedkoop is duurkoop
/xut/
noun
chodzenie, (zobacz) krok
gang
/xur/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  2. miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
  3. utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
koor
/ˈxuf ˈːsɔbnɨ/
noun
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;
inteelt
/ˈxɛ̃ntʲɲɛ/
adverb
z chęcią, z ochotą
graag
/ˈxɛ̃ntnɨ/
adjective
mający chęć zrobienia czegoś
gretig
/xɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś
  1. wens
  2. wil
/ˈxwɔdnɨ/
adjective
raczej zimny; rześki
koel
noun
(technologia, technika, techniczny) substancja, najczęściej ciecz, o specjalnym składzie, stworzona do odbierania ciepła ciałom chłodzonym;
koelmiddel
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;
lymfoom
/ˈxwɔpak/
noun
  1. dziecko płci męskiej
    jongen
  2. (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
    vriend
/ˈxwɔpt͡ʃɨk/
noun
(zdrobniale) od chłopiec
jongetje
/ˈxwɔpʲjɛt͡s/
noun
młody człowiek płci męskiej
jongen
noun
(sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu
ballenjongen
noun
chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia
loopjongen
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) marynarz najniższy stopniem, praktykant na statku;
scheepsjongen
noun
(historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;
boerenstand
/ˈxwɔstat͡ɕ/
verb
bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne)
  1. opzwepen
  2. zwepen
/xwut/
noun
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno
  1. frisheid
  2. kilte
  3. koelheid
/ˈt͡ɕasnɨ/
adjective
  1. o ubraniu: zbyt mały lub wąski
    dicht
  2. taki, w którym jest mało miejsca
    krap
/t͡ɕaˈstɛt͡ʃkɔ/
noun
(informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;
cookie
/ˈt͡ɕastɔ/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;
    1. deeg
    2. beslag
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
    1. gebak
    2. taart
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj wypieku otrzymywanego przez zaparzenie mąki pszennej mieszaniną wody i tłuszczu;
sous
/ˈt͡ɕawɔ/
noun
    1. zwłoki człowieka lub zwierzęcia
    2. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
    3. (matematyka, matematyczny) zbiór, którego każde dwa elementy mogą być dodane, odjęte, pomnożone i podzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
    lichaam
  1. organizm ludzki lub zwierzęcy
    1. lichaam
    2. lijf
/ˈt͡ɕawɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/
noun
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;
hemellichaam
/ˈt͡ɕawɔ ˈːpt͡sɛ/
noun
(medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów
vreemd lichaam
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;
vast
noun
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;
glasachtig lichaam
/ˈt͡ɕixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/
proverb
osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska
stille wateren hebben diepe gronden
/ˈt͡ɕixɨ/
adjective
o małej głośności
  1. stil
  2. geruisloos
/ˌt͡ɕɛ̇t͡ɕɛˈʒɨt͡sa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
    kikkererwt
  2. (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.2)
    1. kikkererwt
    2. Spaanse erwt
/ˌt͡ɕɛ̇t͡ɕɛˈʒɨt͡sa ˌpɔspɔˈlʲita/
noun
(botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;
kikkererwt
noun
(botanika, botaniczny) Securigera varia L., gatunek byliny z rodziny bobowatych o właściwościach leczniczych i trujących;
bont kroonkruid
/ˈt͡ɕɛt͡ʃ ˈwzɔva/
noun
(medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;
traanvocht
/ˌt͡ɕɛkaˈvɔstka/
noun
szczegół lub informacja budząca zainteresowanie
curiositeit
/t͡ɕɛˈkavɔɕt͡ɕ/
noun
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś
nieuwsgierigheid
adjective
(potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością
nieuwsgierig
/t͡ɕɛˈkavɨ/
adjective
  1. taki, który wzbudza zainteresowanie
    interessant
  2. taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
    nieuwsgierig
/ˈt͡ɕɛkwɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy
vloeibaar
/t͡ɕɛˈlɛsnɨ/
adjective
dotyczący ciała i cielesności
vleselijk
/t͡ɕɛˈlʲistɨ/
adjective
w kolorze skóry białego człowieka
vleeskleurig
verb
(zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo
kalven
/ˈt͡ɕɛlɛ/
noun
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;
kalf
/ˌt͡ɕɛlɛ̃ɲˈt͡ɕĩna/
noun
(spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)
kalfsvlees
/t͡ɕɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/
noun
(botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;
nieskruid
noun
(botanika, botaniczny) Helleborus niger, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych;
kerstroos
noun
(anatomia, anatomiczny) miękkie spojenie łączące kości czaszki płodu, noworodka i niemowlęcia, z czasem ulegające skostnieniu;
fontanel
noun
(astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;
donkere materie
noun
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;
doka
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu
donkerrood
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu
donkerblauw
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈvwɔsɨ/
adjective
mający ciemne włosy
donkerharig
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
w kolorze ciemnego odcienia zieleni
donkergroen
/ˈt͡ɕɛ̃mnɨ/
adjective
o kolorze: zbliżony do czarnego
  1. donker
  2. duister
verb
  1. (sztuka) nadawać cienie, różnicować natężenie światła lub barwy
  2. łagodnie przechodzić między wartościami słów, środków wyrazu, gestów
donker maken
/ˈt͡ɕɛ̃nʲci/
adjective
mający niewielki przekrój poprzeczny
dun
/ˈt͡ɕɛpwɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  2. uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  3. (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób
warmte
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) temperatura ciała
lichaamswarmte
/ˈt͡ɕɛpwɨ/
adjective
  1. mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  2. o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  3. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  4. (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny
warm
/ˈt͡ɕɛrlʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;
cirlgors
/ˈt͡ɕɛrʲɲik/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Gasterosteus aculeatus, mała ryba zamieszkująca słone i słodkie wody na półkuli północnej;
driedoornige stekelbaar
/t͡ɕɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. długotrwały lub silny ból
  2. (staropolski) cierpliwość
lijden
/ˈt͡ɕɛrpʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
    lijden
  2. znosić, tolerować
    ondergaan
/ˈt͡ɕɛrpʲci/
adjective
o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język
wrang
noun
cecha tego, co ma kwaskowaty smak
bitterheid
/t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych
geduld
/t͡ɕɛrˈplʲivɨ/
adjective
niezrażający się czekaniem
geduldig
/t͡ɕɛrʲɲ/
noun
(botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;
doorn
/ˈt͡ɕɛʃɨt͡ɕ/
verb
  1. dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
    1. verheugen
    2. blij maken
  2. być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
    1. blij zijn
    2. zich verheugen
/ˈt͡ɕɛṭʃɛf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;
korhoen
/t͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
  1. zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  2. (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  3. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego
  4. (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
schaduw
/ˈt͡ɕɛ̇ɕla/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów
timmerman
/t͡ɕɛ̇ɕˈɲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)
  1. straat
  2. zeestraat
  3. zee-engte
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;
Beringstraat
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;
Nauw van Kales
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Wschodniochińskie i Morze Żółte z Morzem Japońskim;
Straat Korea
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca wody Morza Tyrreńskiego i Morza Jońskiego;
Straat van Messina
/ˈt͡ɕɔ̇t͡ɕa/
noun
siostra matki
tante
/t͡ɕɔs/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia
    slagtand
  2. uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
    tegenslag
/ˈt͡ɕɔtka/
noun
  1. siostra matki
  2. siostra ojca
tante
/ˈt͡ɕipa/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy
eitje
/t͡sʲis/, /t͡ɕis/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
  1. taxus
  2. venijnboom
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju;
Tisza
/ˈt͡ɕiʃa/
noun
brak dźwięku
stilte
noun
pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)
stilte voor de storm
/t͡ɕɔ̃ŋk/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;
  2. układ rzeczy położonych jedna za drugą
rij
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡlɛ/
adverb
bez przerw, nieustannie
  1. bestendig
  2. continu
/ˈt͡ɕɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/
proverb
jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary
soort zoekt soort
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
wlec, przesuwać za sobą
trekken
noun
cecha tego, co ciągłe
continuïteit
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡwɨ/
adjective
nieustanny, ciągle trwający
  1. continu
  2. voortdurend
/t͡ɕɔ̇̃ɲt͡ɕ/
verb
dzielić na części ostrym narzędziem
snijden
/ˈt͡ɕɔ̃w̃ʒa/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;
zwangerschap
noun
(medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;
buitenbaarmoederlijke zwangerschap
noun
linka łącząca końce łuku albo kuszy;
boogpees
/ˈt͡ɕɛ̃w̃ʒar/
noun
obciążenie, utrudnienie, problem
last
/t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarɛk/
noun
przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy
gewicht
/t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarna/
noun
kobieta w ciąży
zwanger
/ˌt͡ɕɛ̃w̃ʒaˈrufka/
noun
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;
  1. vrachtauto
  2. vrachtwagen
noun
(chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;
zwaar water
/ˈt͡ɕɛ̃w̃ʃʲci/
adjective
taki, który dużo waży, ma dużą masę
  1. zwaar
  2. zware
/t͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
    1. bloeddruk
    2. druk
    1. (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
    2. presja, nacisk
    druk
noun
siła, jaką powietrze wywiera na jednostkę powierzchni na planecie, spowodowana ciężarem powietrza znajdującego się nad danym punktem;
luchtdruk
/t͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/
noun
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych
bloeddruk
noun
(publikatory) praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;
clickbait
/t͡smɛ̃nˈtarnɨ/
adjective
związany z cmentarzem, dotyczący cmentarza
kerkhof-
/ˈt͡smɛ̃ntaʃ/
noun
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;
  1. kerkhof
  2. begraafplaats
/ˈt͡snɔta/
noun
dodatnia cecha moralna
  1. deugd
  2. deugdzaamheid
/t͡snɔˈtlʲivɨ/
adjective
  1. pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi
    deugdzaam
  2. który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
    kuis
/t͡sɔ/
interrogativePronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki
wat
/t͡sɔ/
pronoun
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak
wat
wskazuje na sprawę w wypowiedzi typu zdanie podrzędnie złożone dopełnieniowe
over
… sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej
gezwegen van
/ˈt͡sɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/
proverb
dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań
twee hoofden zijn beter dan een
/ˈt͡sɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/
nie mniej niż
  1. minstens
  2. ten minste
/ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/
proverb
stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło
gedane zaken nemen geen keer
/ˈt͡sɔ ˈz‿ɔt͡ʃu ˈtɔ ˈs‿ːɛrt͡sa/
proverb
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina
uit het oog, uit het hart
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) anglosaski deser z owoców i ciasta
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drink alkoholowy z cukrem i sokiem cytrynowym
fruittaart
/t͡sɔˈd͡ʑɛ̇̃ɲːɛ/
adverb
w każdym dniu, co dzień
dagelijks
/t͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɨ/
adjective
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia
dagelijks
/t͡sɔˈkɔlvʲjɛk/
pronoun
wszystko jedno co; obojętnie który
hoegenaamd
/ˈt͡sɔkuw/
noun
  1. (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby
  2. (architektura, architektoniczny) najniższa, nadziemna, nieco wysunięta do przodu część budowli, filara lub kolumny
sokkel
/kəˈnɛtikət/
pronoun
(geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;
Connecticut
noun
autor tekstów i sloganów reklamowych;
copywriter
/ˌt͡sɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/
adjective
powtarzający się co tydzień
wekelijks
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z muzyką countrową, właściwy muzyce countrowej
country
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny;
country
/t͡sɔɕ/
indefinitePronoun
  1. …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  2. …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić
iets
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);
Cremona
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;
croissant
/kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/
symbol
= (matematyka, matematyczny) cotangens
cot
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny humanoidalny obcy bóg opisywany jako gigant z głową przypominającą ośmiornicę oraz smoczymi skrzydłami i pazurami, wokół którego rozwinął się szalony kult;
Cthulhu
/t͡sut/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;
  1. wonder
  2. mirakel
noun
osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk
wonderdoener
/t͡suˈdɔvnɛ ˈd͡ʑɛt͡skɔ/
idiom
dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek
wonderknaap
/t͡suˈdɔvnɨ/
adjective
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu
prachtig
/ˌt͡sud͡zɔˈʑɛ̃mʲjɛt͡s/
noun
osoba pochodząca z innego kraju
vreemdeling
/ˌt͡sud͡zɔwɔʒʲˈɲit͡sa/
noun
(przestarzałe, przestarzały) kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa
echtbreekster
/ˌt͡sud͡zɔˈwustfɔ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;
echtbreuk
/ˈt͡sud͡zɨ/
adjective
  1. należący do kogoś innego
    andermans
  2. cudzoziemski
    vreemd
/t͡suˈd͡zɨswuf/
noun
każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;
aanhalingsteken
/ˈt͡sucɛr/
noun
  1. (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  2. (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
suiker
/ˈt͡sucɛr ˈpudɛr/
noun
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;
poedersuiker
noun
(spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);
rietsuiker
/t͡suˈcɛrɛk/
noun
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;
  1. bonbon
  2. snoepje
/t͡suˈcɛrʲɲa/
noun
(cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)
banketbakkerij
/ˌt͡sucɛrʲˈɲit͡sa/
noun
naczynie, w którym podaje się cukier;
suikerpot
/t͡suˈcɛrʲɲik/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy
banketbakker
/t͡suˈcĩɲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej o podłużnych, zwykle obłych i ciemnozielonych owocach;
  2. (spożywczy) jarzyna z owoców cukinii (1.1)
courgette
/t͡suˈkrɔvʲɲa/
noun
fabryka cukru
suikerfabriek
/t͡suˈkrɔvɨ/
adjective
  1. dotyczący cukru, związany z cukrem
  2. zrobiony z cukru
suiker-
/t͡suˈkʃɨt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;
  1. diabetes
  2. suikerziekte
/ˈt͡sukʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;
suikerdiefje
/ˈt͡sũma/
noun
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;
landvast
/t͡sũˈmɔvat͡ɕ/
verb
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża
aanleggen
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;
curling
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  2. (spożywczy) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;
kerrie
adjective
umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel
achterbaks
noun
(jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;
galop
prefix
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sterowaniem, kontrolą
  2. (publikatory), (wojskowość, wojskowy) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)
cyber-
/ˌt͡sɨbɛrˈatak/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu
cyberaanval
noun
futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni
cybernaut
adjective
odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką
computer-
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;
cybernetica
/ˌt͡sɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/
noun
(przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń, w której komunikują się komputery
cyberspace
/t͡sɨˈbɛrsɛks/
noun
wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;
cyberseksen
/ˈt͡sɨbɔrk/
noun
organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;
cyborg
noun
(kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów;
ciborie
/ˈt͡sɨt͡sɛk/
noun
(pospolicie) kobieca pierś
tiet
/t͡sɨtr̥/
noun
(spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;
cider
/ˈt͡sɨfra/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
    2. symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
    cijfer
  1. (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
    1. cijfer
    2. nummer
/t͡sɨfˈrɔvɨ/
adjective
wykorzystujący technikę cyfrową
digitaal
/ˈt͡sɨɡãn/
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);
zigeuner
/ˌt͡sɨɡaˈrɛtka/
noun
cienkie cygaro;
cigarillo
/t͡sɨˈɡarɔ/
noun
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia
sigaar
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;
cyanide
/t͡sɨˈkada/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;
cicade
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) oryginalnie, kandyzowana skórka owocu cytronu stosowana jako dodatek cukierniczy do ciast i deserów
sukade
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;
Cycladen
/t͡sɨkˈlãmɛ̃n/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cyclamen L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju cyklamenów (1.1)
  3. (potocznie, potoczny) kolor różowy z odcieniem fioletowym
cyclaam
noun
cecha czegoś, co przebiega lub powtarza się w regularnych odstępach czasu, zgodnie z określonym cyklem
cycliciteit
/t͡sɨkˈlɔjda/
noun
(matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;
cycloïde
/ˈt͡sɨklɔ̃n/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
cycloon
/ˈt͡sɨklɔp/
noun
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;
cycloop
/t͡sɨkˈlɔtrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;
cyclotron
/t͡sɨˈkɔrʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju cykoria (1.1)
cichorei
/t͡sɨˈlʲĩndɛr/
noun
    1. (technologia, technika, techniczny) część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
    2. (informatyka, informatyczny) grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego
    3. (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz
    cilinder
  1. (odzieżownictwo) sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;
    hogehoed
/ˌt͡sɨlʲĩnˈdrɨt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który ma kształt cylindra
cilindervormig
/t͡sɨ̃mˈbawɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy;
dulcimer
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wspólna nazwa kilku potraw żydowskich, najczęściej rodzaj deseru z marchewki ze słodkimi dodatkami;
tsimmes
/ˈt͡sɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;
tin
/t͡sɨ̃ˈnãmɔ̃n/
noun
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;
kaneel
/ˌt͡sɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Cinnamomum Scheffer, rodzaj roślin z rodziny wawrzynowatych;
kaneelboom
/t͡sɨ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
lekceważąco odnoszący się do ogólnie uznawanych autorytetów i zasad etycznych
cynisch
/ˈt͡sɨ̃ɲism̥/
noun
wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych
cynisme
/t͡sɨ̃ŋk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;
zink
/t͡sɨ̃ˈnɔbɛr/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
    1. cinnaber
    2. vermiljoen
  2. jeden z odcieni koloru czerwonego;
    1. vermiljoen
    2. cinnaber
adjective
  1. związany z cyną, dotyczący cyny
  2. zrobiony z cyny
tinnen
/t͡sɨpr̥/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  2. (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;
Cyprus
/ˈt͡sɨpr̥ puwˈnɔt͡snɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo leżące w północnej części wyspy Cypr na Morzu Śródziemnym;
Noord-Cyprus
/ˌt͡sɨprɔflɔksaˈt͡sɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;
ciprofloxacine
/t͡sɨˈprɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)
Cyprioot
/ˈt͡sɨprɨs/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;
cipres
/ˌt͡sɨrãˈnɛt͡ʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas crecca, gatunek średniego, wędrownego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;
wintertaling
/t͡sɨˈrãnka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;
zomertaling
/ˌt͡sɨrɛ̃ˈnajka/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;
Cyrenaica
/t͡sɨrk/
noun
miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;
circus
/ˈt͡sɨrʲcɛl/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;
Passer
/ˈt͡sɨrʲcɛl/
noun
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;
passer
/ˈt͡sɨrkɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;
  1. zirkonium
  2. zirkoon
noun
obieg zamknięty
circulatie
/ˈt͡sɨrus/
pronoun
imię męskie;
Cyrus
/ˌt͡sɨrɨˈlʲit͡sa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;
cyrillisch
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą
cyrillisch
noun
(biochemia, biochemiczny) jeden z aminokwasów, zawierający siarkę w grupie tiolowej (-SH), syntetyzowany w organizmie z metioniny, uczestniczący w detoksykacji ustroju
cysteïne
/t͡sɨˈstɛrna/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  2. duży pojemnik do magazynowania wody
cisterne
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;
cisterciënzer
/ˌt͡sɨtaˈdɛla/
noun
(wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;
citadel
/ˈt͡sɨtat/
noun
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;
  1. citaat
  2. aanhaling
noun
(fizjologia, fizjologiczny) białko związane z procesem zapalnym
cytokine
/ˌt͡sɨtɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o komórce;
cytologie
adjective
(biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii
cytologisch
noun
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;
cytoplasma
noun
(biologia, biologiczny) system białkowych struktur komórki nadający jej kształt, zapewniający organizację jej cytoplazmy oraz uczestniczący w jej ruchu;
cytoskelet
noun
(biologia, biologiczny) płynna część cytoplazmy wypełniająca przestrzenie między elementami cytoszkieletu a organellami;
cytosol
/ˈt͡sɨtra/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;
citer
/ˈt͡sɨtrɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny
citrien
/t͡sɨˈtrɨ̃na/
noun
  1. (spożywczy) kwaśny owoc o żółtej skórce
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;
citroen
noun
(chemia, chemiczny) sól lub ester kwasu cytrynowego;
citraat
/ˌt͡sɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/
adjective
związany z cytryną, dotyczący cytryny
citroen-
noun
(zoologia, zoologiczny) Civettictis Pocock, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny wiwerowatych;
civetkat
/ˈt͡sɨvʲil/
noun
(wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;
burger
/ˌt͡sɨvʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;
beschaving
/ˌt͡sɨvʲilʲizaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
związany z cywilizacją
civilisationeel
verb
szerzyć cywilizację
civiliseren
/t͡sɨˈvʲilnɨ/
adjective
nie należący do wojska
civiel
/t͡ʃat/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;
Tsjaad
/ˈt͡ʃadɔr/
noun
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;
chador
/t͡ʃaˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Czad
Tsjadisch
/ˈt͡ʃajka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;
kievit
/t͡ʃajˈɲit͡ʃɛk/
noun
mały czajnik, np. do zaparzania herbaty
theepot
/ˈt͡ʃajɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;
fluitketel
/ˈt͡ʃãŋksʲĩŋk/
noun
(geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 253,8 – 251 milionów lat temu;
Changhsingien
/ˈt͡ʃapka/
noun
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;
pet
/ˈt͡ʃapla/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;
reiger
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;
grote zilverreiger
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;
blauwe reiger
noun
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;
sjabrak
noun
(botanika, botaniczny) patologiczna wyrośl na roślinach drzewiastych różnych gatunków w formie gęstego skupienia silnie rozgałęzionych, nienormalnie rozwiniętych pędów;
heksenbezem
noun
(mykologia, mykologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;
feeëncirkel
/ˈt͡ʃarna ˈd͡ʑura/
noun
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;
zwart gat
noun
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis
zwarte thee
/ˈt͡ʃarna ˈmaɟja/
noun
(ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;
zwarte magie
/ˈt͡ʃarna ˈɔft͡sa/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu
zwart schaap
/ˈt͡ʃarna pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  2. (spożywczy) owoc tego krzewu
zwarte bes
noun
  1. (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  2. (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej
zwarte doos
/ˈt͡ʃarna ˈvdɔva/
noun
(zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa pająka Latrodectus mactans;
zwarte weduwe
noun
(historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;
zwarte dood
/ˈt͡ʃarnɛ ˈzwɔtɔ/
noun
ropa naftowa
zwart goud
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;
Tsjernobyl
/ˌt͡ʃarnɔˈɡura/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;
Montenegro
/ˌt͡ʃarnɔˈɡursʲci/
adjective
dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców
Montenegrijns
/ˌt͡ʃarnɔˈɡursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;
Montenegrijns
/t͡ʃarˈnɔvrɔ̃n/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone corone Linnaeus, ptak z rodziny krukowatych, cały czarny z zielonkawym połyskiem;
kraai
/t͡ʃarˈnɔʑɛ̃m/
noun
(geologia, geologiczny) bardzo żyzna gleba wykształcona na lessach;
chernozem
/t͡ʃarˈnuʃka/
noun
(botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
nigelle
/t͡ʃarˈnuʃka ˈɕɛvna/
noun
(botanika, botaniczny) Nigella sativa, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych pochodzący z Azji;
nootmuskaatbloem
/ˈt͡ʃarnɨ/
adjective
  1. mający najciemniejszy możliwy kolor
  2. nielegalny
  3. (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  4. (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
zwart
/ˈt͡ʃarnɨ ˈxũmɔr/
noun
przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;
zwarte humor
/ˈt͡ʃarnɨ ˈrɨ̃nɛk/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;
zwarte markt
noun
  1. (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  2. (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska
heks
/ˌt͡ʃarɔvʲˈɲit͡sa/
noun
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
heks
noun
mężczyzna zajmujący się czarami
tovenaar
/ˌt͡ʃartɛrˈpartʲja/
noun
(morski) zestandaryzowana umowa o morski przewóz ładunku wynajętym w całości lub częściowo statkiem na jedną lub kilka podróży
chartepartij
/ˈt͡ʃarɨ/
noun
magiczne obrzędy
hekserij
/t͡ʃas/
noun
    1. wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
    2. chwila, moment, pora
    tijd
  1. (gramatyka) kategoria odmiany czasownika, polegająca na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
    1. tijd
    2. tempus
/ˈt͡ʃas ˈlɛt͡ʃɨ ˈrãnɨ/
proverb
po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało
de tijd heelt alle wonden
/ˈt͡ʃas ˈpʃɛʃwɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;
verleden tijd
/ˈt͡ʃas ˈpʃɨʃwɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;
  1. toekomende tijd
  2. futurum
/ˈt͡ʃas ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;
tegenwoordige tijd
/ˈt͡ʃas ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nt͡s/
proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło
tijd is geld
noun
wolne od zajęć, pracy
vrije tijd
/ˌt͡ʃasɔˈxwɔ̃nːɨ/
adjective
wymagający poświęcenia dużo czasu
tijdrovend
/ˌt͡ʃasɔˈpʲismɔ/
noun
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;
  1. tijdschrift
  2. magazine
  3. periodiek
  4. revue
/ˌt͡ʃasɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/
noun
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;
  1. ruimte-tijd
  2. ruimtetijd
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;
werkwoord
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/
noun
(gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności
modaal werkwoord
/t͡ʃaˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/
noun
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej
onovergankelijk werkwoord
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/
noun
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony
hulpwerkwoord
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/
noun
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej
  1. overgankelijk werkwoord
  2. transitief werkwoord
noun
(gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;
defectief werkwoord
/t͡ʃaˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/
noun
(gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny
wederkerend werkwoord
/ˈt͡ʃaʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;
  1. schedel
  2. doodshoofd
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki
craniaal
/ˈt͡ʃʲt͡ɕɔ̃nka/
noun
(potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym
font
/t͡ʃʲt͡ɕit͡ɕ/
verb
oddawać cześć
aanbidden
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;
Tsjeboksary
/ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;
Tsjechoslowakije
/ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲci/
adjective
dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją
Tsjechoslowaaks
/ˈt͡ʃɛxɨ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
    Bohemen
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;
    Tsjechië
/t͡ʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Tsjetsjenië
adjective
dotyczący Czeczenii, Czeczenów
Tsjetsjeens
/t͡ʃɛˈt͡ʃɔtka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;
barmsijs
/t͡ʃɛk/
noun
(bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;
cheque
/ˈt͡ʃɛkãn/
noun
(sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;
pickel
/t͡ʃɛˈkãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od czekać
afwachten
/ˈt͡ʃɛkat͡ɕ/
verb
  1. zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  2. przerywać wykonywanie jakiejś czynności
wachten
/ˌt͡ʃɛkɔˈlada/
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;
  1. chocolade
  2. chocola
/ˌt͡ʃɛkɔlaˈdɔvɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  2. mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady
chocolade-
/t͡ʃɛˈlabʲĩj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;
Tsjeljabinsk
/t͡ʃɛˈladʲɲik/
noun
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra
gezel
noun
(sport, sportowy) aktualny mistrz jakiejś dyscypliny
kampioen
noun
(sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania
badmuts
verb
(potocznie, potoczny) ujmować coś, by się tego trzymać
zich vasthouden aan
/ˈt͡ʃɛpʲjɛt͡s/
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;
netmaag
/t͡ʃɛˈrɛɕɲa/
noun
(spożywczy) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego
kers
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie:
Tsjerkasy
/t͡ʃɛrʲˈɲit͡sa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;
kuifeend
noun
(mykologia, mykologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;
geschubde inktzwam
/t͡ʃɛrʲˈɲɔft͡sɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;
Tsjernivtsi
/ˈt͡ʃɛrstfɨ/
adjective
o chlebie nieświeży, suchy
oudbakken
/t͡ʃɛrf/
noun
larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;
made
/t͡ʃɛrfˈt͡sɔvɨ/
adjective
od: czerwiec
juni-
/ˈt͡ʃɛrvʲjɛt͡s/
noun
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. juni
  2. zomermaand
/ˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲ/
noun
kolor czerwony
rood
/t͡ʃɛrˈvɔ̃na d͡ʑɛlʲˈɲit͡sa/
noun
rejon miasta, gdzie prostytutki oferują usługi seksualne
rosse buurt
/t͡ʃɛrˈvɔ̃na ˈkartka/
noun
(sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;
rode kaart
/t͡ʃɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  2. owoc tego krzewu
aalbes
/ˌt͡ʃɛrvɔ̃ˈnavɨ/
adjective
w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym
roodachtig
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɛ ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/
noun
(spożywczy) mięso o ciemnym kolorze: wieprzowina, wołowina, baranina, dziczyzna itp.
rood vlees
noun
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawem jest krwawa biegunka
dysenterie
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
  1. mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy
rood
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
noun
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunista, socjalista
rood
pronoun
przezwisko głównej postaci baśni ludowej, małej dziewczynki noszącej czerwone nakrycie głowy
Roodkapje
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/
pronoun
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;
Rode Kruis
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;
rode reus
/t͡ʃɛrʲɲ/
noun
czarny kolor
zwart
/ˈt͡ʃɛsat͡ɕ/
verb
(fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki
kammen
/ˈt͡ʃɛsʲci/
adjective
związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
Tsjechisch
/ˈt͡ʃɛsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;
Tsjechisch
/ˈt͡ʃɛʃka/
noun
osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech
Tsjechische
/t͡ʃɛɕt͡ɕ/
interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
  1. hallo
  2. hoi
  3. dag
adjective
związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów
Cherokee
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język czirokeski;
Cherokee
/ˈt͡ʃkafka/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;
hik
/t͡ʃkat͡ɕ/
verb
wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę
hikken
/t͡ʃɔp/
noun
(technologia, technika, techniczny) w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;
  1. spon
  2. stop
/ˈt͡ʃɔpɛk/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;
zetpil
/ˈt͡ʃɔsnɛk/
noun
  1. (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
    knoflook
  2. (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
    1. knoflook
    2. look
/t͡ʃɔwk/
noun
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;
tank
/t͡ʃɔwʲˈɟista/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz obsługujący czołg
tanksoldaat
/ˈt͡ʃɔwɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi
voorhoofd
/t͡ʃɔˈwɔvɨ/
adjective
frontowy, przedni
frontaal
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 40
veertigste
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od czterdzieści dziewięć (49)
negenenveertigste
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od czterdzieści jeden (41)
eenenveertigste
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi/
cardinalNumeral
liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;
veertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 44
vierenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 42
tweeënveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 49
negenenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 41
eenenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 48
achtenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 45
vijfenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 47
zevenenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 46
zesenveertig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 43
drieënveertig
/ˌt͡ʃtɛrɛxˈsɛtnɨ/
adjective
od czterysta
vierhonderdste
noun
(geometria) wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych
veertienhoek
/t͡ʃtɛrˈnastɨ/
adjective
od 14
veertiende
/t͡ʃtɛrˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
14
veertien
/ˌt͡ʃtɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
posługujący się czterema językami
viertalig
/ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 4
vier
noun
liczba 4000
vierduizend
/ˈt͡ʃtɛrɨsta/
cardinalNumeral
liczba 400
vierhonderd
/ˈt͡ʃubɛk/
noun
szpiczaste, ostre zakończenie czegoś
hint
/ˈt͡ʃujnɔɕt͡ɕ/
noun
zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo
  1. waakzaamheid
  2. waaksheid
/ˈt͡ʃuvak/
noun
(kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;
dodemansknop
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;
Tsjoevasjisch
/ˈt͡ʃuvat͡ɕ/
verb
  1. nie spać
  2. strzec, pilnować kogoś lub czegoś
waken
/t͡ʃut͡ɕ/
verb
  1. odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
  2. odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
voelen
noun
(zoologia, zoologiczny) wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;
voelspriet
/ˈt͡ʃuwɔɕt͡ɕ/
noun
  1. cecha kogoś, kto jest czuły
  2. uczuciowość, wrażliwość
gevoeligheid
/ˈt͡ʃfartɛk/
noun
czwarty dzień tygodnia
donderdag
/t͡ʃfartˈkɔvɨ/
adjective
związany z czwartkiem; dziejący się w czwartek
donderdag-
/t͡ʃfarˈtɔʒɛ̃nt/
noun
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;
Kwartair
/ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od 4
vierde
noun
jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu
vierling
/t͡ʃfɔˈrɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;
vierhoek
/ˌt͡ʃfɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ/
adjective
mający cztery nogi
viervoetig
/t͡ʃfɔˈrɔ̃nuk/
noun
zwierzę czworonożne
viervoeter
noun
(geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;
viervlak
/ˈt͡ʃfurka/
noun
nazwa cyfry 4
vier
/t͡ʃɨ/
conjunction
łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym
of
/t͡ʃɨ/
particle
słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”
of
/t͡ʃɨj/
pronoun
  1. używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  2. używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy
wiens
/ˈt͡ʃɨ̃m skɔˈrupka za‿ˈmwɔdu naˈɕɔ̃ŋʲcɲɛ ˈtɨ̃m na‿ˈstarɔɕt͡ɕ ˈtrɔ̃ɲt͡ɕi/
proverb
wychowanie wywiera wpływ na całe życie
jong geleerd is oud gedaan
/t͡ʃɨ̃n/
noun
działanie, postępek, akt;
daad
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;
klankbekken
/ˈt͡ʃɨ̃ɲit͡ɕ/
verb
robić coś, wykonywać
maken
/ˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
wykonywanie, robienie czegoś
  1. daad
  2. actie
  3. handeling
/t͡ʃɨ̃w̃ʃ/
noun
terminowa opłata za wynajem
huur
noun
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;
etterbuil
/ˈt͡ʃɨstɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Cistus, krzew z rodziny czystkowatych, liczący kilkanaście gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich
cistusroos
/ˈt͡ʃɨstka/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  2. fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych
zuivering
noun
działania mające na celu gwałtowne, przymusowe i masowe przepędzenie grupy etnicznej ze spornego terytorium;
etnische zuivering
/ˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ/
noun
wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna
kuisheid
/ˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
  1. moralnie bez skazy
    kuis
  2. bez dodatków, domieszek
    1. puur
    2. rein
  3. zupełny
    rein
  4. pozbawiony brudu
    1. schoon
    2. proper
/t͡ʃɨˈtãɲɛ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  2. fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  3. zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane
voorlezen
/ˈt͡ʃɨtat͡ɕ/
verb
  1. przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
    lezen
  2. wypowiadać na głos zapisane słowa
    voorlezen
/ˈt͡ʃɨtat͡ɕ ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/
verb
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost
tussen de regels door lezen
/t͡ʃɨˈtɛlʲɲa/
noun
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece
leeszaal
/t͡ʃɨˈtɛlʲɲik/
noun
  1. osoba, która czyta książki, gazety itp.
  2. osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni
lezer
/ˈt͡ʃɨɕt͡ɕɛt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;
  1. vagevuur
  2. purgatorium
/ˈt͡ʃɨɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
usuwać brud, zanieczyszczenia
schoonmaken
/t͡ʃuˈwɛ̃nkɔ/
noun
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;
schietspoel
/ˈt͡ʃɔ̃mbɛr/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego
bonenkruid
/ˈt͡ʃɔ̃w̃stka/
noun
  1. (zdrobniale) od część
    deeltje
  2. (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;
    1. partikel
    2. deeltje
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka, która nie składa się z mniejszych cząstek;
elementair deeltje
/ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔ/
adverb
(zobacz) częsty
  1. vaak
  2. meestal
  3. dikwijls
/ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈxɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;
Częstochowa
/ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;
frequentie
/ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest częste
frequentie
/ˈt͡ʃɛ̃w̃stɨ/
adjective
odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami
  1. frequent
  2. frequente
/t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɔ/
adverb
w jakiejś części, nie w całości
  1. gedeeltelijk
  2. deels
  3. ten dele
/t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś
  1. partieel
  2. gedeeltelijk
/t͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
  1. (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
    deel
  2. fragment jakiejś całości
    1. deel
    2. onderdeel
/ˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ ˈmɔvɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;
woordsoort
/ˈt͡ʃwɔ̃nɛk/
noun
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
lid
noun
bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej
lidmaatschap
noun
  1. (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki
  2. bycie człowiekiem
mensheid
/ˈt͡ʃwɔvʲjɛk/
noun
  1. ktoś, jakaś osoba
    1. man
    2. mens
  2. (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
    mens
/ˈt͡ʃwɔvʲjɛk ˌt͡ʃwɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/
proverb
ludzie nie są sobie życzliwi
de mens is de mens een wolf
/ˈt͡ʃwɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/
proverb
zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować
de mens wikt, God beschikt
noun
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach
verschrikkelijke sneeuwman
/ˈt͡surka/
noun
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)
dochter
/ˈt͡sɛ̃ntka/
noun
mała plamka na tle o jednolitej barwie
  1. vlek
  2. plek
/t͡swɔ/
noun
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;
douane
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)
D-groot
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem)
d-klein
/dax/
noun
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;
dak
/ˈdax nad‿ˈɡwɔvɔ̃w̃/
noun
dom, mieszkanie
onderdak
/daˈxufka/
noun
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;
dakpan
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Europie południowo-wschodniej;
Dacië
noun
domek letniskowy
datsja
adjective
(sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami
dadaïstisch
/daˈda<sup>j</sup>ism̥/
noun
(sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;
dadaïsme
noun
(fotografia) fotografia wykonana za pomocą dagerotypii
daguerreotype
noun
(fotografia) (historia, historyczny, historycznie) pierwsza technika otrzymywania obrazów fotograficznych;
daguerreotypie
/daˈɡɛstãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;
Dagestan
/ˈdakar/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu;
Dakar
/daˈkɔta/
pronoun
  1. (etnografia, etnograficzny) północnoamerykańskie plemię indiańskie
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa miast, gmin i hrabstw w Stanach Zjednoczonych
  3. (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej
Dakota
/daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;
Zuid-Dakota
/daˈkɔta puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;
Noord-Dakota
/ˈdaktɨl/
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) owoc daktylowca
dadel
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z daktylem (metrycznym)
dactylisch
noun
metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych
dactyloscopie
noun
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Phoenix L., drzewo z rodziny arekowatych, o pierzastych liściach;
dadelpalm
/ˈdalɛj/
adverb
nie przerywając, ciągle, wciąż
verder
/ˈdalɛj/
interjection
wezwanie do rozpoczęcia czynności
kom aan
/daˈlɛci/
adjective
taki, który jest w dużej odległości
ver
/daˈlɛci ˈfsxut/
pronoun
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;
Verre Oosten
/daˈlɛkɔ/
adverb
w znacznej odległości
ver
noun
(telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej
teleprinter
/ˈdalʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;
dahlia
/dalˈmat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;
Dalmatië
/ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;
dalmatiër
noun
przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;
afstandsmeter
/ˈdãma/
noun
  1. dystyngowana kobieta
    dame
  2. (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
    1. vrouw
    2. koningin
/ˌdãmaˈst͡sɛ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Damaszku, odnoszący się do Damaszku, pochodzący z Damaszku
Damascener
/dãˈmaʃɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Syrii;
Damascus
/ˈdãnɛ/
noun
  1. informacje na temat jakiejś osoby
  2. zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
  3. wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków
data
/ˈdãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;
Denemarken
/ˈdãɲɛ/
noun
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek
gerecht
/ˈdãɲɛl/
pronoun
imię męskie;
  1. Daniël
  2. Daneel
/ˈdãɲɛl/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Dama dama, gatunek roślinożernego ssaka z rodziny jeleniowatych;
  2. (zoologia, zoologiczny) ssak należący do gatunku danieli (1.1)
damhert
/darˈt͡ʃɨ̃j̃nt͡sa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba obdarowująca, ofiarodawca
schenker
/ˌdardãˈnɛlɛ/
noun
(geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;
Dardanellen
/ˈdarʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Darius
/ˈdarkrũm/
noun
specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;
darkroom
/ˈdarm̥ʃtat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;
darmstadtium
/ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/
proverb
nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie
een gegeven paard moet men niet in de bek kijken
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie
gift
/ˌdarvʲĩˈɲista/
noun
zwolennik darwinizmu
darwinist
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt;
darwinisme
/darʲɲ/
noun
zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;
graszode
/ˈdata/
noun
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;
datum
noun
pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne
bijdrage
verb
określać wiek obiektu
dateren
/ˈdavat͡ɕ/
verb
aspekt niedokonany od: dać
geven
/ˈdaft͡sa/
noun
  1. (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
  2. ten, który daje
gever
/ˈdavʲit/
pronoun
imię męskie;
David
/ˈdafka/
noun
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;
dosis
/ˈdavnɔ/
adverb
w odległych czasach
lang geleden
/ˈdavnɨ/
adjective
mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości
oud
/dat͡ɕ/
verb
wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
geven
/dɛ‿ˈfaktɔ/
adverb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym
de facto
/dɛˈbata/
noun
(książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów
debat
/ˌdɛbaˈtɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić debatę
debatteren
/ˈdɛbɛt/
noun
  1. (bankowość, bankowy) ujemne saldo na koncie;
  2. (księgowość) lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);
debet
/ˈdɛbʲjut/
noun
wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie
debuut
noun
ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji
debutant
verb
zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę
debuteren
pronoun
  1. (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
  2. imię żeńskie;
Debora
/dɛˈt͡sɨbɛl/
noun
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze, jednostka równa 1/10 bela;
decibel
/ˌdɛt͡sɨˈdɔvat͡ɕ/
verb
podejmować decyzję, postanawiać o czymś
besluiten
noun
(fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) dziesiąta część henra
decihenry
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;
decimeter
/dɛˈt͡sɨzʲja/
noun
rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle
  1. beslissing
  2. besluit
noun
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków;
afleiding
adjective
związany z dedukcją; oparty na dedukcji
deductief
/ˌdɛfɛˈkat͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;
defecatie
/ˌdɛfɛ̃nɛˈstrat͡sʲja/
noun
(książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;
defenestratie
/ˌdɛfʲibrɨˈlat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg medyczny, którego celem jest przywrócenie akcji serca, polegający na przystawieniu elektrod defibrylatora i krótkotrwałym działaniu na organizm chorego prądem stałym
defibrillatie
/ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;
defibrillator
/dɛˈfʲit͡sɨt/
noun
niedobór, brak;
tekort
/ˌdɛfʲit͡sɨˈtɔvɨ/
adjective
przynoszący większe straty niż zyski
verlieslatend
/ˌdɛfʲĩˈɲit͡sʲja/
noun
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;
definitie
/ˌdɛfʲĩˈɲɔvat͡ɕ/
verb
objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję
definiëren
/dɛˈflat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki
deflatie
adjective
(ekonomia, ekonomiczny) dotyczący deflacji
deflatoir
noun
(chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;
deflagratie
noun
(medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej
  1. defloratie
  2. ontmaagding
noun
zniekształcenie, pozbawienie czegoś jego pierwotnej formy
vervorming
/ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;
defragmentatie
/ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację
defragmenteren
/ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;
vergoddelijking
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z deizmem, dotyczący deizmu
deïstisch
/ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;
deïsme
pronoun
(mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;
Deimos
/ˈdɛka/
  1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
  2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć
deca-
/dɛˈkada/
noun
dziesięć lat
decennium
noun
(metrologia, metrologiczny) dziesięć litrów
decaliter
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;
decameter
noun
(chemia, chemiczny) alkan zawierający dziesięć atomów węgla w łańcuchu;
decaan
/dɛˈkãnat/
noun
(kościelny) jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele;
decanaat
/ˌdɛkapʲiˈtat͡sʲja/
noun
ucięcie głowy;
onthoofding
/ˈdɛkaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;
dakdekker
/dɛˈcɛlɛk/
noun
(fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem
lensklep
noun
ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego
declamatie
/ˌdɛklaˈrat͡sʲja/
noun
  1. oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego
  2. pismo zawierające deklarację (1.1)
verklaring
/ˌdɛklaˈrat͡sʲja ˌpɔdatˈkɔva/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;
belastingaangifte
/ˌdɛklʲĩˈnat͡sʲja/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
    declinatie
  2. (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;
    verbuiging
/ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;
dekolonisatie
/ˈdɛkɔlt/
noun
część ciała odsłonięta przez dekolt (1.1)
decolleté
noun
(informatyka, informatyczny) przywrócenie pierwotnego rozmiaru informacji, której rozmiar został uprzednio zmniejszony
decompressie
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie komunizmu, proces odchodzenia od komunizmu
decommunisatie
/ˌdɛkɔˈrat͡sʲja/
noun
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze
decoratie
/ˌdɛkɔraˈt͡sɨjnɨ/
adjective
związany z dekoracją, stanowiący dekorację
decoratief
/ˌdɛkɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
upiększać coś, dodawać dekoracje
decoreren
/ˈdɛkrɛt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;
decreet
noun
ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa
decriminalisering
noun
(biochemia, biochemiczny) prawoskrętna postać glukozy;
dextrose
/ˌdɛlɛˈɡat͡sʲja/
noun
wyjazd w sprawach służbowych
delegatie
verb
wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania
delegeren
/ˈdɛlfʲĩn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;
Dolfijn
/ˈdɛlfʲĩn/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  2. (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
  3. (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;
dolfijn
noun
obiekt przeznaczony do hodowli, tresury i pokazów wytresowanych delfinów lub innych waleni
dolfinarium
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto i sanktuarium w Grecji, położone na zboczu góry Parnas, w Fokidzie; jeden z najważniejszych ośrodków religijnych świata greckiego
Delfi
/ˌdɛlʲiˈkatnɨ/
adjective
charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
delicaat
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) ostra psychoza pod postacią przemijających zaburzeń świadomości, charakteryzująca się dezorientacją w czasie i miejscu, zmienną uwagą, zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji; często towarzyszą temu omamy, pobudzenie i lęk
delirium
/ˈdɛlta/
noun
  1. (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;
delta
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;
Bouches-du-Rhône
/dɛ̃ˈmaɡɔk/
noun
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie
demagoog
/ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/
noun
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;
demagogie
adjective
związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom
demagogisch
noun
wytyczenie granicy pomiędzy dwoma obszarami
afbakening
/ˈdɛ̃mʲjurk/
noun
(filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość
demiurg
/ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;
demografie
adjective
dotyczący demografii
demografisch
/ˌdɛ̃mɔˈkrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli;
democratie
/ˌdɛ̃mɔˈkrata/
noun
zwolennik demokracji
democraat
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;
Democratische Republiek Congo
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nt͡sɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce
Democratische Republiek Sao Tomé en Principe
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa
Democratische Socialistische Republiek Sri Lanka
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją
democratisch
/ˌdɛ̃mɔkratɨˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;
democratisering
/ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać procesu demokratyzacji
democratiseren
/ˈdɛ̃mɔ̃n/
noun
(mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;
demon
/ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami
demonologie
/ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstrat͡sʲja/
noun
czynność pokazywania czegoś
betoging
/dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/
noun
uczestnik demonstracji
demonstrant
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) eliminacja wpływów nazizmu, usunięcie nazistów z życia politycznego i społecznego;
denazificatie
noun
(technologia, technika, techniczny) metoda datowania drewna i wytworów z niego;
dendrochronologie
/ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/
noun
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;
  1. boomkunde
  2. dendrologie
adjective
(botanika, botaniczny) (leśnictwo) związany z dendrologią, wiedzą o drzewach
dendrologisch
/ˌdɛ̃nɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
  1. działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej
    1. irriteren
    2. ergeren
  2. być czymś przejętym, wzburzonym, podekscytowanym; odczuwać zdenerwowanie
    zich ergeren
noun
(medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;
dengue
/dɛ̃nˈtɨsta/
noun
(zobacz) stomatolog;
tandarts
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (filozofia, filozoficzny) dział etyki zajmujący się obowiązkami moralnymi i zasadami postępowania, zwłaszcza w określonych zawodach
deontologie
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii
deontologisch
/ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/
noun
  1. (administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,
  2. (administracja) jednostka podziału administracyjnego w niektórych państwach,
departement
noun
utrata barwy skóry
depigmentatie
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozostawiać gdzieś lub u kogoś pieniądze albo kosztowności, w celu ich zabezpieczenia ()
deponeren
noun
wyludnienie, zmniejszenie stanu zaludnienia
bevolkingsafname
/ˌdɛpɔrˈtat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
deportatie
/ˌdɛpɔrˈtɔvat͡ɕ/
verb
zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości
deporteren
noun
formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego
bewaargeving
/ˌdɛprɛt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
obniżać wartość, powodować utratę wartości
onderwaarderen
/dɛˈprɛsʲja/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  2. (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  3. (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
depressie
/dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;
postnatale depressie
/ˈdɛptak/
noun
ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych
wandelstraat
noun
członkini parlamentu lub innych władz wybieralnych
afgevaardigde
noun
wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu
afgevaardigde
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zniesienie lub ograniczenie przepisów określających coś
deregulering
/ˈdɛrɛ̃ɲ/
noun
(botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju dereń (1.1), często o jadalnych owocach
kornoelje
/ˈdɛrkat͡ʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;
kwartelkoning
/ˌdɛrmaˈtɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach
dermatoloog
/ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;
dermatologie
/ˈdɛrvʲiʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym
derwisj
/ˌdɛrɨˈvat͡sʲja ˈfstɛt͡ʃna/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) proces słowotwórczy tworzenia nowego wyrazu zazwyczaj poprzez usunięcie przyrostków lub końcówek z wyrazu motywującego
terugvorming
noun
wyraz pochodny
afleiding
/ˈdɛsɛr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym
  1. dessert
  2. nagerecht
/ˈdɛska/
noun
płaski kawałek drewna;
plank
noun
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności
snijplank
noun
specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny
strijkplank
/ˈdɛska rɔʑˈd͡ʑɛlt͡ʃa/
noun
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;
dashboard
noun
(sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu
surfplank
/ˌdɛskɔˈrɔlka/
noun
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;
skateboard
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces uwalniania cząsteczek z wnętrza lub z powierzchni ciała stałego lub cieczy;
desorptie
/dɛsˈpɔta/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
despoot
adjective
  1. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą
  2. (książkowy) narzucający własną wolę i wymagający od innych bezwzględnego posłuszeństwa
despotisch
/dɛsˈpɔtɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich
despotisme
/ˌdɛstabʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu
destabilisering
verb
wprowadzać destabilizację, doprowadzać do utraty stabilności przez jakiś podmiot, często w sensie politycznym
destabiliseren
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;
destalinisatie
/ˌdɛstrukˈt͡sɨjnɨ/
adjective
mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury
destructief
/ˌdɛstɨˈlat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);
  1. Destillatie
  2. destillatie
verb
(chemia, chemiczny) poddawać destylacji czyli procesowi odparowywania i skraplania cieczy w celu usunięcia z niej substancji nielotnych
destilleren
/dɛʃt͡ʃ/
noun
  1. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  2. (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie
regen
/dɛʃˈt͡ʃɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;
regenmeter
/dɛʃˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu
regenachtig
noun
(potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu
regenwater
/dɛˈtɛktɨf/
noun
człowiek zajmujący się w sposób niejawny dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik prywatnej agencji śledczej
detective
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców
hechtenis
/dɛˈtɛrɡɛ̃nt/
noun
(chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;
reinigingsmiddel
noun
(filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu;
determinisme
/ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/
noun
ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;
detonator
verb
pozbawiać panującego władzy monarszej
onttronen
/ˈdɛwtɛr/
noun
(chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;
deuterium
/dɛwˈtɛrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;
deuteriumkern
/ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;
  2. (książkowy) obniżenie (się) wartości lub znaczenia czegoś
devaluatie
noun
  1. (informatyka, informatyczny) twórca oprogramowania
  2. (drukarstwo, drukarski) magnetyczny proszek, który transportuje toner na wałek
projectontwikkelaar
noun
(książkowy) (psychologia, psychologiczny) osoba cierpiąca na zaburzenia psychiczne, przejawiające się w zachowaniu odbiegającym od norm moralnych lub obyczajowych
afvallige
noun
zasada postępowania, którą ktoś wyznaje
spreekwoord
/ˌdɛzaprɔˈbata/
noun
negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena
afkeuring
noun
(wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska
deserteur
noun
wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;
desinformatie
verb
(książkowy) celowo wprowadzać w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji
desinformeren
/ˌdɛzɔˈdɔrãnt/
noun
(higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;
deo
/ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać dezynfekcji
desinfecteren
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;
Dhaka
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  2. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  3. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  4. (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  5. (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);
dharma
/dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/
noun
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej
reuzenrad
/ˈdʲjabɛw/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;
  1. duivel
  2. drommel
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  2. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku diabłów tasmańskich (1.1)
  1. Tasmaanse duivel
  2. buidelduivel
/ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃt͡ʃɛˈɡuwax/
proverb
najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe
de duivel zit in de details
noun
  1. (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
  2. (przenośnie, przenośnia) zła kobieta
duivelin
/ˈdʲjadɛ̃m/
noun
złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;
diadeem
/ˌdʲjaɡnɔˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś
diagnostisch
/dʲjaˈɡnɔza/
noun
  1. (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby
  2. określenie stanu rzeczy lub zjawiska na podstawie dogłębnej analizy
diagnose
/ˌdʲjaɡnɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań
diagnosticeren
/ˈdʲjaɡrãm/
noun
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;
diagram
noun
(kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;
diaken
/ˈdʲjalɛkt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;
dialect
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;
dialectologie
noun
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.
dialyse
/ˈdʲjalɔk/
noun
rozmowa dwóch osób
dialoog
adjective
(fizyka, fizyczny) mający mniejszą przenikalność magnetyczną niż próżnia, słabo odpychany przez magnes
diamagnetisch
/ˈdʲjãmɛ̃nt/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;
diamant
/ˈdʲjãna/
pronoun
  1. imię żeńskie;
  2. (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
Diana
noun
(fotografia) slajd, przezrocze
dia
/dʲjaˈspɔra/
noun
  1. (książkowy) członkowie jakiegoś narodu lub wyznawcy jakiejś religii żyjący na obczyźnie lub poza miejscem tradycyjnego zamieszkania;
  2. (książkowy) rozproszenie wspólnoty narodowej lub religijnej poza obszar jej bazowego zamieszkania
diaspora
noun
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;
dichloordifenyltrichloorethaan
noun
fotografia penisa wysyłana przez Internet lub telefon
dickpick
/dʲjɛˈt͡sɛzʲja/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  2. (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;
  1. bisdom
  2. diocees
/ˌdʲiɛˈlɛktrɨk/
noun
materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;
diëlektricum
noun
  1. (termin typograficzny) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu;
trema
/ˈdʲjɛta/
noun
(medycyna, medyczny) sposób odżywiania się
dieet
/dʲiˈfalʲja/
noun
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa
diphallia
/dʲiˈɡãmːa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) litera z archaicznego alfabetu greckiego, oznaczająca głoskę [v] lub [w] oraz liczbę 6
digamma
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;
Dijon
/ˈdʲĩnar/
noun
(jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;
dinar
/ˈdʲĩŋɡɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;
dingo
/dʲĩˈnɔzawr/
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;
  1. dinosaurus
  2. dinosauriër
/ˈdʲjɔda/
noun
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;
diode
/dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/
pronoun
  1. (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  2. imię męskie;
Diogenes
/dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/
pronoun
(mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;
Dionysos
/dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/
pronoun
imię męskie;
Dennis
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg​[​Si2O6​]​;
diopsied
noun
(fizyka, fizyczny) dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła;
dioptrica
/dʲiˈplɔdɔk/
noun
(paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;
diplodocus
noun
rodzaj stroju ludowego, pochodzącego z rejonu Alp;
dirndl
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, w którym krzem występuje na IV stopniu utlenienia;
silicium dioxyde
/ˈdʲid͡ʒɛj/
acronym
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów;
DJ
/dla/
preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności
voor
/dlaˈt͡ʃɛɡɔ/
interrogativePronoun
…używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności
waarom
/dlaˈt͡ʃɛɡɔ/
pronoun
…używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności
waarom
/dlaˈtɛɡɔ/
conjunction
  1. …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego
  2. …używany w budowie podrzędnego zdania przyczynowego
daarom
noun
mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania
luchtkussen
/ˈdmuxat͡ɕ/
verb
wypuszczać powietrze z ust
blazen
/dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/
acronym
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;
  1. DNA
  2. DNZ
/dʲɲɛpr̥/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;
Dnjepr
pronoun
(geografia, geograficzny) Dniepr, miasto na Ukrainie (polski egzonim odpowiadający nazwie miasta w latach 1991-2016);
Dnipropetrovsk
/dnɔ/
noun
  1. dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu
  2. wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu
  3. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim
  4. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie
  5. (przenośnie, przenośnia), największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska
bodem
/dɔ/
preposition
  1. …określający maksymalną wartość
    aan
  2. …określający końcowy punkt w przestrzeni
    naar
  3. …określający końcowy punkt w czasie
    tot
adverb
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię
omhoog
/dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/
adverb
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy
ondersteboven
/dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/
proverb
trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść
driemaal is scheepsrecht
/ˌdɔ‿vʲiˈd͡zɛ̃ɲa/
interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś
  1. tot ziens
  2. dag
  3. doei
  4. houdoe
adverb
bardzo dużo i można wybierać według upodobania
te kust en te keur
/ˈdɔba/
noun
(jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
etmaal
/dɔˈbɛrmãn/
noun
(kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;
dobermann
/ˈdɔbɔʃ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;
trommelaar
/dɔˈbrãnɔt͡s/
interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy
  1. goedenacht
  2. welterusten
/ˈdɔbrɔ/
noun
czyjaś korzyść, zysk
welzijn
/dɔˈbrɔbɨt/
noun
dobre warunki materialne
  1. voorspoed
  2. welstand
  3. welvaart
  4. rijkdom
noun
działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym
liefdadigheid
noun
(książkowy) pozytywne skutki jakiegoś działania, rozwoju określonej dziedziny życia
voordeel
/ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/
adverb
w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli
vrijwillig
/ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/
adjective
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu
vrijwillig
/ˈdɔbrɨ/
adjective
  1. miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  2. pomyślny, udany
  3. świetny, znakomity w swojej dziedzinie
  4. korzystny
  5. o nastroju wesoły, radosny
  6. o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  7. odpowiedni, pasujący do czegoś
  8. smaczny
  9. grzeczny
goed
/ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛt͡ʃur/
interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem
  1. goedeavond
  2. goedenavond
/dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈt͡ɕãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/
proverb
mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego
de weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens
/ˈdɔbʒɛ/
adverb
  1. w należyty sposób
  2. przyjemnie
goed
adjective
taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie
braaf
/dɔˈt͡sɛ̃ɲät͡ɕ/
verb
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko
  1. appreciëren
  2. op prijs stellen
verb
  1. odzyskiwać przytomność
    bij bewustzijn komen
  2. stawać się znowu zdrowym, sprawnym, wypoczętym
    herstellen
/ˈdɔxut/
noun
  1. (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;
    1. inkomen
    2. inkomsten
  2. (ekonomia, ekonomiczny) kwota pozostająca do dyspozycji
    inkomsten
adjective
taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej
leergierig
/dɔˈt͡ɕɛrat͡ɕ/
verb
dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem
  1. bereiken
  2. aankomen
/dɔˈdatɛk/
noun
coś dodanego, dodatkowego
toevoeging
/ˌdɔdatˈkɔvɨ/
adjective
  1. dodany do istniejącej wcześniej reszty
  2. niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków
  1. aanvullend
  2. bijkomend
/dɔˈdatʲɲi/
adjective
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) większy od zera
positief
/ˌdɔdaˈvãɲɛ/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  2. (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  3. (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać
optellen
/dɔˈdavat͡ɕ/
verb
(matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
optellen
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii
dodecafonisch
pronoun
(geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;
Dodekanesos
/dɔˈdɔ̃ma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;
Dodoma
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
dogma
adjective
oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji
dogmatisch
noun
brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji
dogmatisme
adjective
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom
geschikt
/dɔˈɡrɨfka/
noun
(sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania
verlenging
adjective
sięgający sedna
diepgravend
/ˈdɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
  1. pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  2. (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo
melken
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do mechanicznego dojenia zwierząt;
melkmachine
noun
  1. (motoryzacja) droga dojazdowa
    toegangsweg
  2. czynność dojeżdżania gdzieś
    verplaatsing
/dɔˈjɛʒd͡ʒat͡ɕ/
verb
  1. jadąc, docierać gdzieś lub zbliżać się do kogoś, czegoś
    naderen
  2. jeździć regularnie do jakiegoś miejsca
    pendelen
noun
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały
maturiteit
/dɔjˈʒawɨ/
adjective
  1. o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  2. taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny
  1. rijp
  2. volgroeid
/ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/
noun
okres życia między dzieciństwem a dorosłością;
adolescentie
/ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/
adjective
(gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła
voltooid
noun
(kościelny) formuły liturgiczne głoszące chwałę Boga;
doxologie
/ˈdɔktɔr/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (grzecznościowo, grzecznościowy) lekarz
  2. stopień naukowy;
doctor
/dɔkˈtɔrãnt/
noun
osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora
promovendus
/ˌdɔktɔˈrãntka/
noun
forma żeńska od: doktorant
promovenda
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie
doctoraat
/dɔkˈtrɨ̃na/
noun
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii
doctrine
adjective
dotyczący doktryny
doctrinair
/dɔˈkũmɛ̃nt/
noun
  1. materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
  2. pismo urzędowe stwierdzające tożsamość
  3. przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy
document
/ˌdɔkũmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś
documentatie
adjective
opierający się na dokumentach lub faktach wziętych z życia, (także, też) mający wartość dokumentu
documentaire
/ˈdɔkɔ̃nt/
pronoun
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
waarheen
/dɔˈkwadʲɲɛ/
adverb
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły
precies
/dɔˈkwadnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co dokładne
precisie
/dɔˈkwadnɨ/
adjective
  1. o człowieku: robiący coś starannie
  2. wykonany z dużą starannością
exact
/ˈdɔlar/
noun
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;
dollar
/ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
choroba, schorzenie, problem zdrowotny
aandoening
/dɔˈlʲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;
  1. dal
  2. vallei
/ˈdɔlmɛ̃n/
noun
(archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;
hunebed
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;
Neder-Oostenrijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;
Neder-Beieren
pronoun
(geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;
Neder-Franken
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;
Laag-Normandië
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;
Nedersaksen
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;
Nederduits
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec jednopłatowy o skrzydłach umieszczonych stosunkowo nisko po bokach kadłuba
laagdekker
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnosaksoński;
Nedersaksisch
/ˌdɔlnɔwuˈʒɨt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki;
Nedersorbisch
/dɔˈlɔ̃mʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady węglanów;
dolomiet
/dɔ̃m/, /ˈdɔmɨ/
noun
    1. (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
    2. (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
    huis
  1. (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
    1. huis
    2. heem
  2. pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
    1. huis
    2. thuis
noun
(handel, handlowy) instytucja zajmująca się organizowaniem aukcji, czyli publicznej sprzedaży przedmiotów nabywanych przez licytację
veilinghuis
/ˈdɔ̃mʲ ˈd͡ʑɛt͡ska/
noun
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;
weeshuis
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) instytucja prowadząca działalność społeczno-kulturalną;
cultuurhuis
/ˈdɔ̃m puˈblʲit͡ʃnɨ/
noun
dom, w którym jest uprawiana prostytucja;
bordeel
/ˈdɔ̃m ˈstart͡suf/
noun
zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny
bejaardentehuis
/dɔ̃ˈmaɡat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie
  1. eisen
  2. vragen
noun
osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne
thuisblijver
/ˈdɔ̃mɛk/
noun
mały dom
huisje
/ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  2. budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki
kaartenhuis
/dɔ̃ˈmɛ̃na/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;
  2. (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
domein
/dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲit͡ʃna/
noun
ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;
publiek domein
noun
niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości
  1. bijmengsel
  2. bijvoegsel
  3. toevoegsel
/ˌdɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
(książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś
overheersing
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) piąty dźwięk skali lub gamy;
dominant
/dɔ̃ˈmʲĩɲik/
pronoun
imię męskie;
Dominic
/ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
Dominica
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Dominicaanse Republiek
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/
noun
obywatel Dominikany
Dominicaan
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;
dominicaan
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãnka/
noun
obywatelka Dominikany
Dominicaanse
noun
(geografia, geograficzny) (administracja) forma ustrojowa imperium brytyjskiego, pośrednia między samorządną kolonią a suwerennym państwem;
dominion
/dɔ̃ˈmʲĩnɔ/
noun
gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;
domino
/ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. panować nad czymś, nad kimś
  2. przeważać nad czymś, nad kimś
domineren
/ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/
adjective
oparty na przypuszczeniu
vermeend
/dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/
noun
urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;
intercom
/ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃt͡sa/
noun
(przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary
marskramer
/dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/
adjective
wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu
huisgemaakt
/dɔ̃ˈmɔvɨ/
adjective
  1. związany z domem, dotyczący domu
  2. wyprodukowany w domu
huiselijk
/ˈdɔ̃mra/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ukraiński i rosyjski ludowy instrument strunowy z okrągłym pudłem rezonansowym;
domra
/dɔ̃ˈmɨɕlʲit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
aspekt dokonany od: domyślać się
begrijpen
noun
(historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;
donatisme
pronoun
(geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe
Donetsbekken
/dɔ̃ˈɲit͡ʃka/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;
bloempot
/ˈdɔ̃ɲɛt͡sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;
Donetsk
/dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/
adverb
do żadnego określonego miejsca
nergens heen
noun
poufne zgłoszenie do władz o dokonaniu przez kogoś wykroczenia, przestępstwa albo o złamaniu obowiązujących norm
aangifte
/ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n/
noun
(architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;
donjon
/ˌdɔːˈkɔwa/
preposition
ze wszystkich stron
rond
noun
(fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;
dopamine
/dɔˈpɛwʲɲat͡ʃ/
noun
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;
genitief
/ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;
lijdend voorwerp
/dɔˈpʲjɛrɔ/
interjection
podkreślenie szczególności
  1. nog eens
  2. pas
/dɔˈpʲjɛrɔ/
particle
  1. dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno
    1. juist
    2. net
    3. pas
    1. zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające
    2. postawienie warunku
    3. przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
    pas
/ˈdɔpʲĩŋk/
noun
(sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości
doping
/ˌdɔpuʃˈt͡ʃalnɨ/
adjective
dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem
aannemelijk
verb
uznawać coś za możliwe
toelaten
/ˈdɔpwɨf/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora
  1. aftakking
  2. zijrivier
/dɔˈrada/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;
Goudbrasem
noun
osoba udzielająca porad
  1. adviseur
  2. raadgever
adjective
udzielający rad, służący radą
raadgevend
verb
udzielać rad, wskazywać wyjście z sytuacji
aanraden
verb
stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości
opgroeien
noun
cecha tego, co dorosłe
volwassenheid
/dɔˈrɔswɨ/
adjective
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym
  1. volwassene
  2. volwassen
/dɔˈrɔswɨ/
noun
dorosła (1.1) osoba
volwassene
/dɔrʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;
kabeljauw
/ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/
adverb
  1. w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie
  2. świetnie, w doskonały sposób
perfect
/ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕt͡ɕ/
noun
wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym
voortreffelijkheid
/ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/
adjective
  1. wspaniały, bardzo dobry, najlepszy z możliwych, pozbawiony wad
    perfect
  2. skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć
    1. perfect
    2. volmaakt
    3. ideaal
/ˌdɔstaˈtɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w wystarczającym stopniu
basta
/dɔˈstava/
noun
dostarczenie towaru np. do sklepu
levering
/dɔˈstavat͡ɕ/
verb
stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny
krijgen
/dɔˈstaft͡sa/
noun
(handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów
leverancier
verb
otrzymać odmowną odpowiedź po wyrażeniu propozycji matrymonialnej
een blauwtje lopen
verb
zwracać uwagę na coś, zauważać coś
waarnemen
/ˈdɔstɛ̃mp/
noun
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby
toegang
noun
  1. łatwość zdobycia czegoś
  2. możliwość dostania się do czegoś, możliwość dojścia gdzieś
toegankelijkheid
/dɔˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
(o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
toegankelijk
/dɔˈswɔvʲɲɛ/
adverb
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa
letterlijk
/dɔˈswɔvnɨ/
adjective
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia
letterlijk
verb
trzymać do określonego czasu
  1. behouden
  2. houden
/dɔˈtɨt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś
betreffen
/ˈdɔtɨk/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;
aanraking
/dɔˈtɨkat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
    aanraken
  2. zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
    1. aanraken
    2. aanroeren
/ˌdɔtɨˈkɔvɨ/
adjective
dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem
tactiel
/ˈdɔtɔ̃nt/
pronoun
… wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas
  1. tot nu toe
  2. tot nog toe
adjective
  1. umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy
    1. geestig
    2. grappig
  2. pełen dowcipu
    grappig
/ˈdɔvut/
noun
  1. przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
  2. (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
bewijs
/ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/
noun
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;
identiteitsbewijs
/dɔˈvutt͡sa/
noun
(wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;
bevelhebber
/dɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
wydzielać coś określonymi porcjami
doseren
/ˌdɔzvɔˈlɔ̃nɨ/
adjective
dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami
  1. geoorloofd
  2. toegestaan
  3. toelaatbaar
/dɔˈzɨmɛtr/
noun
(metrologia, metrologiczny) urządzenie do pomiaru dawek promieniowania jonizującego lub aktywności promieniotwórczej preparatów;
dosimeter
adjective
skierowany do środka
middelpuntzoekend
/ˌdɔɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności
  1. ervaring
  2. belevenis
/ˌdɔɕfʲjaṭˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
mający doświadczenie
ervaren
/dɔɕt͡ɕ/
indefiniteCardinalNumeral
  1. tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo
    1. genoeg
    2. voldoende
  2. w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę
    1. vrij
    2. tamelijk
    3. redelijk
    4. aardig
    5. best wel
/dɔɕt͡ɕ/
interjection
wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania
  1. basta
  2. afgelopen
  3. klaar
noun
(historia, historyczny, historycznie) tytuł wybieralnego naczelnika państwa w republikach Wenecji i Genui;
doge
adjective
bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę
intraveneus
/ˌdɔʒɨˈvɔt͡ɕɛ/
noun
(potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;
levenslang
/ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/
adjective
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia
levenslang
/draˈbʲĩna/
noun
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;
ladder
/ˈdraxma/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) moneta w starożytnej Grecji;
  2. (jednostka monetarna) nowożytna waluta Grecji w latach 1832-2002
drachme
noun
artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;
dragqueen
/draˈɡɔ̃mãn/
noun
(przestarzałe, przestarzały) tłumacz, przewodnik i pośrednik między cudzoziemcami a mieszkańcami Bliskiego Wschodu;
drogman
/ˈdraɡɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny
dragonder
/ˈdrãmat/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;
drama
adjective
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego
  2. (przenośnie, przenośnia) pełen napięcia, ciężki, poruszający
dramatisch
/ˈdrapat͡ʃ ˈxmur/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek
wolkenkrabber
noun
zabawka dla kota, często połączona z budkami, do których zwierzę może wchodzić, lub/i legowiskiem
krabpaal
/ˈdrapat͡ɕ/
verb
przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami
krabben
noun
(ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;
predatie
/draˈpʲjɛʒʲɲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar
  1. roofdier
  2. predator
/draˈpʲjɛʒnɨ/
adjective
  1. (biologia, biologiczny) taki, który żywi się innymi zwierzętami
  2. (przenośnie, przenośnia) cechami przypominający drapieżnika
roofachtig
adjective
  1. o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny
  2. pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności
drastisch
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju;
Drau
/ˈdraʒʲɲit͡ɕ/
verb
irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  1. irriteren
  2. ergeren
/ˈdrɛdnɔt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;
slagschip
noun
(elektryczność) jedna z elektrod w tranzystorze polowym
drain
noun
  1. (medycyna, medyczny) odprowadzanie z organizmu płynów ustrojowych (np. ropy, krwi, żółci) za pomocą drenów; sączkowanie;
  2. (technologia, technika, techniczny) osuszanie gleby za pomocą drenów umieszczanych pod powierzchnią ziemi; drenowanie
  3. (technologia, technika, techniczny) sieć kanałów podziemnych (drenów) służąca do osuszania i regulowania stopnia wilgotności gleby;
drainage
noun
(socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;
braindrain
/drɛs/
noun
(krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców
sportkleding
noun
zbiór zasad dotyczących ubioru w określonej sytuacji, grupie zawodowej, firmie;
dresscode
/drɛʃt͡ʃ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;
siddering
/drɛʃˈt͡ʃɔvʲjɛt͡s/
noun
rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;
thriller
/ˈdrɛvʲɲak/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie
klomp
/drɛvʲˈɲãnɨ/
adjective
wykonany z drewna
houten
/ˈdrɛvnɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
  2. materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;
hout
/ˈdrɛznɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;
Dresden
/drɛˈzɨ̃na/
noun
(kolejnictwo) mały pojazd kolejowy, wykorzystywany głównie przy pracach torowych;
draisine
/ˌdrɔbnɔʑarʲˈɲistɨ/
adjective
złożony z drobnych ziarenek, cząstek, zawierający drobne ziarna
fijnkorrelig
/ˈdrɔɡa/
noun
  1. każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
  2. sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)
weg
/ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/
noun
droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;
  1. autoweg
  2. expressweg
/ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;
kruisweg
/ˈdrɔɡa ˈmlɛt͡ʃna/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie
Melkweg
noun
(handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;
drogist
/ˈdrɔɟi/
adjective
  1. bliski uczuciowo
    1. dierbaar
    2. duur
  2. mający wysoką cenę
    1. duur
    2. kostbaar
/drɔ̃m/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drogą, torem, biegiem, wyścigiem
droom
/drɔ̃ˈmadɛr/
noun
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;
dromedaris
/drɔ̃n/
noun
bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych
drone
/drɔp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;
grote trap
noun
(spożywczy) cukierek w kształcie płaskiego walca
bolletje
/drɔst/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;
lijster
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus philomelos, gatunek ptaka z rodziny drozdowatych;
zanglijster
/ˈdrɔʑd͡ʑik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus iliacus, gatunek drozda, najmniejszy z europejskich przedstawicieli rodzaju Turdus;
koperwiek
/ˈdrɔʒd͡ʒɛ/
noun
  1. (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  2. (mykologia, mykologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;
gist
/ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;
Tweede Wereldoorlog
/ˈdruɟi/
adjective
zajmujący ostatnie miejsce w dwuelementowym zbiorze o określonej kolejności elementów
tweede
/ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/
noun
lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;
middageten
adjective
mniej ważny, niższej kategorii
secundair
/ˈdru<sup>j</sup>it/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytny kapłan celtycki;
druïde
/druk/
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) proces drukowania
  2. (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  3. (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)
afdruk
/druˈkarka/
noun
urządzenie służące do drukowania;
printer
/druˈkarʲɲa/
noun
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje
drukkerij
adjective
(informatyka, informatyczny) możliwy do wydrukowania
drukbaar
/druˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. dawać coś do druku, publikować
  2. robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
drukken
/ˈdrũmla/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;
mondharp
/drut/
noun
(technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;
draad
/ˈdrut kɔlˈt͡ʃastɨ/
noun
materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;
prikkeldraad
noun
mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;
getuige voor de bruidegom
/druˈʒɨ̃na/
noun
zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania
ploeg
/drval/
noun
człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;
houthakker
noun
chłopiec lub mężczyzna nadmiernie wyrośnięty i niezgrabny
slungel
/drɨˈblɔvat͡ɕ/
verb
(sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika
dribbelen
/drɨf/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znoszenie jednostki pływającej z kursu pod wpływem wiatru;
drift
/ˈḍʒazɡa/
noun
niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)
splinter
/ˈḍʒɛ̃mka/
noun
krótki sen, przespanie się
dutje
/ˈḍʒɛ̃mlʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;
smelleken
/ˈḍʒɛvɔ/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  2. (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);
  3. (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
boom
/ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟit͡ʃnɛ/
noun
graf przedstawiający koligacje rodzinne;
stamboom
/ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/
noun
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł
naaldboom
/ḍʒvʲi/
noun
  1. ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
    deur
  2. zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać
    1. deur
    2. portier
/drup/
noun
(zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)
  1. pluimvee
  2. gevogelte
/ˈdruʃka/
noun
wąska droga polna, leśna lub ogrodowa
rijstrook
/drɛ̃n͇ˈt͡ʃɨt͡ɕɛl/
noun
osoba, która kogoś dręczy, zamęcza, znęca się
pestkop
/ˈdrɛ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny
  1. kwellen
  2. folteren
/drʒɛt͡ɕ/
verb
trząść się, drgać, dygotać
beven
noun
(botanika, botaniczny) Briza L., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych o sercowatych kłosach, drżących przy najlżejszym podmuchu wiatru;
trilgras
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje
  2. dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.
dualisme
/ˈdubaj/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  2. (geografia, geograficzny) stolica Dubaju (1.1);
Dubai
/ˈdabʲĩŋk/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;
nasynchronisatie
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) jedno z dwóch lub kilku słów w języku, które ostatecznie współdzieli z nimi etymologię, lecz dotarło do tego języka inną drogą
  2. drugi albo kolejny identyczny egzemplarz czegoś [od 1827]
  3. (historia, historyczny, historycznie) rodzaj obcisłego kaftanu noszonego przez mężczyzn w Europie od XV do XVII wieku;
  4. (jubilerstwo, jubilerski) podrobiony kamień składający się z prawdziwego kamienia szlachetnego lub kryształu oraz kamienia o mniejszej wartości lub szkła [od 1572];
doublet
/ˈdablʲĩn/, /ˈdublʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii;
Dublin
/duˈblʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Dublin
Dublins
noun
(numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta o wartości 2 escudo używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;
dubloen
/dupn̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;
dubnium
/duˈbrɔvʲɲik/
pronoun
(geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;
Dubrovnik
/dux/
noun
  1. niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
  2. umysł, myśli ludzkie
geest
/ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;
Heilige Geest
noun
(kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;
priesterschap
/duˈxɔvɔɕt͡ɕ/
noun
to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka
spiritualiteit
/duˈxɔvɨ/
adjective
odnoszący się do sfery ducha i duchowości
geestelijk
/ˈdudɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;
hop
/ˈdudɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;
doedelzak
/ˈdud͡ʑaʃ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzykant grający na dudach
doedelzakspeler
/ˈdukat/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;
dukaat
/ˈdulka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;
dol
/ˈdũma/
noun
  1. poczucie osobistej godności
  2. (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  3. zbyt wysokie mniemanie o sobie
trots
/ˈdũmnɨ/
adjective
    1. zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś
    2. wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
    trots
  1. pewny siebie, mający poczucie własnej godności
    1. trots
    2. fier
/ˈdũmnɨ ˈjak ˈpaf/
adjective
bardzo dumny
trots als een pauw
/ˈdũnaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie;
Donau
/dũˈnajsʲci/
adjective
związany z rzeką Dunaj
Donau-
/ˈdũŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii
Deense
/dũŋʲˈcɛrka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;
Duinkerke
/ˈdupa/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt
kont
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) lizus
gatenlikker
noun
(medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;
paratyfus
/ˈdurʲjãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny wełniakowatych;
  2. (spożywczy) owoc duriana (1.1)
doerian
noun
(kryminologia, kryminologiczny) morderca duszący swoją ofiarę
wurger
/ˈduɕit͡ɕ/
verb
  1. tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
    wurgen
  2. ginąć z braku powietrza
    verstikken
/ˈduʃa/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba
    ziel
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;
    1. ziel
    2. geest
/duˈʃãnbɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;
Doesjanbe
noun
(medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;
ademnood
/ˈdũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii
Deen
/ˈdũj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Danii lub Duńczyków
Deens
/ˈdũj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;
Deens
/ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem duńskim
  2. spisany, stworzony w języku duńskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim
Deenstalig
/ˈduʒɔ/
indefiniteCardinalNumeral
w wielkiej ilości
veel
/ˈduʒɨ/
adjective
  1. taki, którego rozmiar jest ponadprzeciętny
  2. taki, którego ilość, natężenie, skala lub inna domyślna cecha jest znaczna w porównaniu z obiektami tego samego rodzaju
groot
/dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/
acronym
  1. = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  2. = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;
DVD
/dva/
ordinalAdjective
liczba 2
twee
noun
liczba 2000
tweeduizend
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa/
cardinalNumeral
liczba 20
twintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 24
vierentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 22
tweeëntwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 29
negenentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 21
eenentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 28
achtentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 25
vijfentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 27
zevenentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 26
zesentwintig
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 23
drieëntwintig
/dvãˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 12
twaalf
/ˈdvʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 200
tweehonderd
noun
składanie się z dwóch części, aspektów
dualiteit
/ˈdvɔrsʲci/
adjective
dotyczący dworu królewskiego, książęcego lub arystokratycznego
hoofs
/ˈdvɔʒɛt͡s/
noun
miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);
station
noun
(transport, transportowy) miejsce odprawy pasażerów autobusów
busstation
/ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/
adjective
taki, który ma dwa bieguny
bipolair
noun
(geometria) wielościan o dwudziestu czterech ścianach
icositetraëder
noun
(geometria) figura geometryczna, która ma dwadzieścia kątów i 20 boków; wielokąt, którego suma kątów wewnętrznych wynosi 3240°
twintighoek
/dvuˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 20
twintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od dwadzieścia cztery
vierentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈdruɟi/
adjective
od dwadzieścia dwa
tweeëntwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dwadzieścia dziewięć
negenentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od dwadzieścia jeden
eenentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dwadzieścia pięć
vijfentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od dwadzieścia siedem
zevenentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈʃustɨ/
adjective
od dwadzieścia sześć
zesentwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od dwadzieścia trzy
drieëntwintigste
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈusmɨ/
adjective
od dwadzieścia osiem
achtentwintigste
/dvuˈɡarbnɨ/
adjective
mający dwa garby (najczęściej o wielbłądzie)
tweebultig
/dvuˈɡwɔvɨ/
adjective
mający dwie głowy
tweekoppig
/ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. o człowieku: mówiący w dwóch językach
  2. napisany w dwóch językach
  3. zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami
tweetalig
/ˌdvucɛrũŋˈkɔvɨ/
adjective
działający, odbywający się w dwóch kierunkach, mający dwa kierunki
bidirectioneel
/dvuˈkrɔpɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć
  1. dubbelepunt
  2. dubbele punt
/dvuˈkrɔtʲɲɛ/
adverb
dwa razy
tweemaal
/dvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwa lata
  2. trwający dwa lata
tweejaarlijks
/ˌdvulʲiˈt͡sɔvɔɕt͡ɕ/
noun
cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka
dubbelhartigheid
/ˌdvulʲiˈt͡sɔvɨ/
adjective
postępujący według zasad podwójnej moralności
dubbelhartig
noun
(matematyka, matematyczny) suma lub różnica dwóch jednomianów;
binomium
/dvũˈnastka/
noun
nazwa liczby 12
twaalf
/ˌdvũnaˈstʲɲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;
  1. duodenum
  2. twaalfvingerige darm
noun
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach
twaalfhoek
noun
(geometria) wielościan o dwunastu ścianach
dodecaëder
/dvũˈnastɨ/
adjective
od 12
twaalfde
/dvũˈnɔʒnɨ/
adjective
wykonywany dwiema nogami
tweebenig
adjective
pozwalający na obserwowanie dwojgiem oczu
binoculair
/ˈdvupwat/
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;
dubbeldekker
/dvuˈsɛtnɨ/
adjective
od dwieście
tweehonderdste
/dvuˈɕɛt͡ʃna/
noun
(matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;
bissectrice
adjective
mający dwa skrzydła
tweevleugeligen
/dvuˈstrɔ̃nːɨ/
adjective
taki, którego można używać z dwóch stron tego czegoś
tweezijdig
/ˌdvutɛˈɔvʲɲik/
noun
kształtownik o kształcie dwóch liter T połączonych podstawami,
I-profiel
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu
dioxide
/dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/
noun
(chemia, chemiczny) CO2, związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;
kooldioxide
/ˌdvutɨˈɡɔdʲɲik/
noun
czasopismo wychodzące regularnie co dwa tygodnie
tweewekelijks
/ˌdvutɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/
adjective
ukazujący się raz na dwa tygodnie
tweewekelijks
adjective
wypukły z dwóch stron
biconvex
/dvuˈznat͡ʃnɨ/
adjective
zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby
dubbelzinnig
/ˈdvuznak/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter
digraaf
/ˈdvujka/
noun
nazwa cyfry 2
twee
noun
(neologizm) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyznawanie dwóch poglądów, które logicznie są ze sobą sprzeczne;
dubbeldenk
/dvur/
noun
siedziba władcy
hofhouding
/ˈdɨbuk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;
dibboek
noun
drewniane pęta zamykane na ręce, głowę a niekiedy i nogi skazańca;
schandpaal
/ˈdɨxa/
noun
(zgrubienie) dziesiątka (wszystkie znaczenia), zwykle dziesięć złotych
tientje
/ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć
dichotomie
/ˌdɨdakˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z dydaktyką
  2. wykonany w celu pouczania
didactisch
/ˈdɨftɔ̃ŋk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;
  1. diftong
  2. tweeklank
/dɨˈfuzʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w materialnym ośrodku – gazie, cieczy, ciele stałym lub plazmie;
diffusie
/dɨɟˈɲitaʃ/
noun
ktoś piastujący wysoki urząd
dignitaris
/ˈdɨkt͡sʲja/
noun
sposób wymawiania wyrazów i zdań
dictie
noun
(edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści
dictee
/dɨkˈtatɔr/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje wyłączną, nieograniczoną i nadzwyczajną władzę
  2. (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;
dictator
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;
dictatuur
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w marksizmie: ustrój polityczny, w którym nieograniczoną władzę sprawuje klasa robotnicza, następujący bezpośrednio po rewolucji socjalistycznej i mający prowadzić ostatecznie do ustanowienia w państwie socjalizmu lub komunizmu poprzez likwidację własności prywatnej i innych instytucji kapitalistycznych;
dictatuur van het proletariaat
noun
  1. (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  2. sytuacja wymagająca trudnego wyboru
dilemma
/dɨˈlɛtãnt/
noun
człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania
amateur
/dɨˈlʲiʒãw̃s/
noun
czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;
  1. diligence
  2. postkoets
/dɨ̃m/
noun
produkty spalania zawieszone w powietrzu
  1. rook
  2. walm
/ˈdɨ̃mʲit͡ɕ/
verb
wydzielać dym
roken
noun
(botanika, botaniczny) Fumaria L., rodzaj roślin zielnych z rodziny makowatych;
duivenkervel
noun
(biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;
dimorfie
/dɨ̃ˈmufka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;
boerenzwaluw
adjective
ruchliwy, zmienny, żywiołowy
dynamisch
/dɨ̃ˈnãmʲika/
noun
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;
dynamica
/dɨ̃ˈnãmʲit/
noun
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;
dynamiet
/dɨ̃ˈnãmɔ/
noun
(elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa
dynamo
/dɨ̃ˈnastʲja/
noun
  1. ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii
  2. (przenośnie, przenośnia) rodzina w której z rodzica na dziecko przekazywane jest stanowisko w rodzinnym przedsiębiorstwie
dynastie
adjective
związany z dynastią, dotyczący dynastii
dynastiek
/ˈdɨ̃ɲa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
pompoen
/ˈdɨplɔ̃m/
noun
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy
diploma
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi
diplomatie
/ˌdɨplɔ̃ˈmata/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa
diplomaat
adverb
w myśl zasad dyplomacji, zgodnie z dyplomacją
op diplomatieke wijze
/ˌdɨplɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą
  1. diplomatiek
  2. diplomatisch
/ˈdɨptɨk/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  2. (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba
diptiek
/dɨˈrɛktɔr/
noun
osoba zarządzająca jakąś instytucją
  1. directeur
  2. schoolhoofd
/ˌdɨrɛkˈtɔrka/
noun
forma żeńska od: dyrektor
directrice
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii
richtlijn
/dɨˈrɨɡɛ̃nt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom
dirigent
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie równowagi mikrobioty jelitowej
dysbiose
/ˌdɨst͡sɨˈplʲĩna/
noun
    1. dział nauki, techniki itp.
    2. rodzaj uprawianego sportu
    (zelf)beheersing
  1. rygorystyczne zasady postępowania
    discipline
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie
disciplinair
/ˌdɨsɛrˈtat͡sʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa, zwykle pisana w celu otrzymania stopnia naukowego
dissertatie
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;
dysfagie
/dɨsˈfɔrʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;
dysforie
adjective
związany z dysforią, dotyczący dysforii
dysfoor
/dɨsk/
noun
(sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;
discus
noun
(astronomia, astronomiczny) spłaszczona, wirująca struktura z materii (głównie gazów i pyłów) otaczająca ciało niebieskie o silnym polu grawitacyjnym, powstająca w wyniku akrecji
accretieschijf
/ˈdɨsk ˈtfardɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;
harde schijf
/ˌdɨskalˈkulʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie umiejętności matematycznych;
dyscalculie
/dɨsʲˈcɛtka/
noun
(informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;
diskette
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbiór nagrań muzycznych danego artysty; dorobek płytowy wykonawcy;
discografie
/ˌdɨskɔˈtɛka/
noun
lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);
discotheek
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Symphysodon discus Heckel, ryba z rodziny pielęgnicowatych występująca w dorzeczu Amazonki;
discus
noun
zdolność zachowywania tajemnic
discretie
verb
przedstawiać w złym świetle; próbować pozbawiać kogoś lub coś zaufania, autorytetu albo dobrej opinii
discrediteren
/dɨsˈkrɛtnɨ/
adjective
  1. (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru
  2. zachowujący tajemnice i taktowny
discreet
/ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym
discriminatie
verb
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.
discrimineren
noun
dyskusja, wymiana zdań
betoog
/dɨsˈkusʲja/
noun
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;
  1. bespreking
  2. discussie
/ˌdɨskuˈtɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić dyskusję
discussiëren
noun
(sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad
diskwalificatie
/dɨsˈlɛksʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;
dyslexie
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;
stoornis van de lichaamsbeleving
noun
  1. (chemia, chemiczny) proces rozpadu cząsteczek chemicznych na mniejsze cząsteczki, pojedyncze atomy lub jony;
  2. (psychologia, psychologiczny) spektrum doświadczeń (w tym zaburzeń), które łączy poczucie oddzielenia się od rzeczywistości, fizycznych doświadczeń lub emocji;
dissociatie
/dɨˈsɔ̃nãw̃s/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
  2. (przenośnie, przenośnia) brak zgodności, brak dopasowania
  1. dissonant
  2. dissonantie
noun
(medycyna, medyczny) nieprawidłowość budowy tkanki, narządu lub organizmu polegająca na niewłaściwych proporcjach ich części;
dysplasie
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie neurologiczne⁣ polegające na nieprawidłowym rozwoju koordynacji ruchowej u dziecka
dyspraxie
/ˈdɨsprɔs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;
dysprosium
noun
(medycyna, medyczny) komplikacja położnicza, w której po wyłonieniu się główki płodu dalszy poród jest utrudniony poprzez zahaczenie się barku płodu za łuk łonowy;
schouderdystocie
/dɨsˈtɔpʲja/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
  2. wizja rzeczywistości przedstawiona w dystopii (1.1)
  3. (medycyna, medyczny) patologiczne, złe umiejscowienie narządu, organu
dystopie
/ˌdɨstrɨˈbut͡sʲja/
noun
rozprowadzanie, rozdzielanie
distributie
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) typ depresji charakteryzujący się przewlekłym (trwającym minimum 2 lata lub dłużej) obniżeniem nastroju o przebiegu łagodniejszym niż w przypadku depresji endogennej;
dysthymie
/dɨˈsɨdɛ̃nt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
dissident
/ˈdɨʃa/
noun
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu
buis
/ˈdɨʃɛl/
noun
drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem;
dissel
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;
dithyrambe
/ˈdɨvãn/
noun
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;
  1. tapijt
  2. vloerkleed
/ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  2. powstawanie rozbieżności
  3. rozbieżność, różnorodność
divergentie
noun
(wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela
afleidingsmanoeuvre
/ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;
dividend
/dɨˈvʲizʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) jednostka taktyczna złożona z kilku pułków;
divisie
noun
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit
dysenterie
/d͡zbãn/
noun
naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;
  1. kruik
  2. kan
/ˈd͡zɛta/
noun
nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;
zèta
noun
(Poznań) motyka
schoffel
/ˈd͡ʑadɛk/
noun
    1. ojciec ojca
    2. ojciec matki
    1. grootvader
    2. opa
  1. (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
    1. opa
    2. grootvader
/ˈd͡ʑadɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/
noun
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;
notenkraker
/d͡ʑatˈkɔvʲjɛ/
noun
(potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek
grootouder
/d͡ʑaˈwalnɔɕt͡ɕ/
noun
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres
activiteit
/d͡ʑaˈwãɲɛ/
noun
zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś
actie
/ˈd͡ʑawat͡ɕ/
verb
  1. aktywnie uczestniczyć, pracować
  2. być sprawnym, funkcjonować
handelen
/ˈd͡ʑawka/
noun
  1. wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) ogród działkowy
volkstuin
/ˈd͡ʑawɔ/
noun
(wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru miotająca pociski na znaczne odległości;
kanon
/d͡ʑiˈt͡ʃɨzna/
noun
(spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej
wildvlees
/ˈd͡ʑɛ̇t͡ɕak/
noun
(rubaszny, rubasznie) (czasem (pieszczotliwie, pieszczotliwy)) dziecko
kind
/ˌd͡ʑɛ̇t͡ɕĩˈnada/
noun
  1. (potocznie, potoczny) sprawa niepoważna, błaha, prosta
  2. (potocznie, potoczny) zachowanie niepoważne, dziecinny postępek
kinderachtigheid
/ˌd͡ʑɛ̇t͡ɕɔˈbujt͡sa/
noun
(książkowy) zabójca dziecka lub dzieci
kindermoordenaar
/ˌd͡ʑɛ̇t͡ɕɔˈbujstfɔ/
noun
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;
kindermoord
/d͡ʑɛ̇ˈt͡ɕɛ̃nt͡sɨ/
adjective
przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku
kinderlijk
/d͡ʑɛ̇ˈt͡ɕĩj̃stfɔ/
noun
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;
  1. kindertijd
  2. kinderjaren
/ˈd͡ʑɛt͡skɔ/
noun
  1. potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  2. istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia
kind
/ˈd͡ʑɛ̇d͡ʑit͡s/
noun
osoba, która coś po kimś przejmuje
erfgenaam
noun
majątek przejęty po kimś
erfstuk
/ˌd͡ʑɛ̇d͡ʑiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć
erfelijkheid
adjective
przekazywany przez przodków lub przejęty od nich
erf-
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  2. być uprawnionym do takiego otrzymania
  3. o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
erven
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑĩna/
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
domein
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑĩɲɛt͡s/
noun
wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;
  1. binnenplaats
  2. binnenhof
noun
(edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;
decaan
/d͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;
  1. delen
  2. deling
/ˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ/
verb
  1. (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
    delen
  2. dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
    1. verdelen
    2. delen
/ˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ ˈskurɛ ˌna‿ɲɛ̇ˈd͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑu/
verb
przedwcześnie cieszyć się z osiągnięcia planowanych korzyści
de huid niet verkopen voor de beer geschoten is
/ˈd͡ʑɛlʲid͡ʑ ˈvwɔs na‿ˈt͡ʃfɔrɔ/
verb
przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś
haarkloven
noun
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonuje się działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik
deeltal
/d͡ʑɛlʲˈɲit͡sa/
noun
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;
  1. wijk
  2. vierdeel
noun
dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;
hoerenbuurt
/ˈd͡ʑɛlʲɲik/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;
deler
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲːik/
noun
(drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie
dagblad
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;
logboek
adjective
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa
journalistiek
/ˌd͡ʑɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/
noun
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek
journalistiek
/d͡ʑɛ̇̃ɲˈːikaʃ/
noun
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;
journalist
/ˈd͡ʑɛ̃nːɨ/
adjective
dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce, żyjący, pracujący, przeznaczony do użycia przed zmrokiem
dagactief
/ˈd͡ʑɛʒba/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;
klauwier
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) oznaczający relację przynależności lub posiadania
bezittelijk
/d͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntka/
noun
nazwa liczby 10
tien
/d͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od 10
tiende
noun
(historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;
tiende
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;
  1. tienkamp
  2. decatlon
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtufka/
noun
(numizmatyka, numizmatyczny) moneta o nominale dziesięciu centów
dubbeltje
noun
(geometria) wielokąt o dziesięciu bokach
tienhoek
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛt͡ɕɛ/
noun
okres dziesięciu lat
decennium
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziesięć lat
  2. trwający dziesięć lat
tienjarig
noun
(geometria) wielościan o dziesieciu ścianach
decaëder
/ˈd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 10
tien
noun
liczba 10 000
tienduizend
/d͡ʑɛˈvãnːa/
noun
(botanika, botaniczny) Verbascum L., roślina z rodziny trędownikowatych, uprawiana dla okazałych kwiatostanów;
koningskaars
/d͡ʑɛfˈt͡ʃɨ̃na/
noun
  1. (przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa
    dienstmeid
    1. młoda, niezamężna kobieta
    2. partnerka, nieformalna narzeczona, konkubina
    1. meisje
    2. meid
/d͡ʑɛfˈt͡ʃɨ̃nka/
noun
dziecko płci żeńskiej
meid
/d͡ʑɛfˈt͡ʃɛ̃nt͡sɨ/
adjective
dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki
meisjesachtig
/d͡ʑɛˈvʲit͡sa/
noun
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym
maagd
noun
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą
maagdelijkheid
/d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od 9
negende
noun
(geometria) wielokąt o dziewięciu bokach
negenhoek
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięć lat
  2. trwający dziewięć lat
negenjarig
noun
(geometria) wielościan o dziewięciu ścianach
negenvlak
noun
(geometria) wielokąt mający dziewiętnaście boków i dziewiętnaście kątów wewnętrznych
enneadecagoon
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtˈnastɨ/
adjective
od 19
negentiende
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 19
negentien
/ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 9
negen
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 90
negentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 92
tweeënnegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 99
negenennegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 91
eenennegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 98
achtennegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 95
vijfennegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 97
zevenennegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 93
drieënnegentig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt
negentigste
/ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛt/
numeral
liczba 900
negenhonderd
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtnɨ/
adjective
od dziewięćset
negenhonderdste
/ˈd͡ʑɛwɔ/
noun
  1. efekt pracy twórczej
  2. ogólnie – efekt czyichś działań
werk
/ˈd͡ʑɛwɔ ˈʃtuci/
noun
(sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną
kunstwerk
/d͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
  1. okres od świtu do zmierzchu
  2. okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba
dag
/ˈd͡ʑɛn ˈdɔbrɨ/, /ˈd͡ʑɛɲ ˈdɔbrɨ/
interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu
  1. goedemorgen
  2. goeiemorgen
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;
Moederdag
noun
(peryfrastyczny) niedziela
dag des Heren
noun
duże drewniane naczynie do rozczyniania ciasta na chleb;
bakkerstrog
/d͡ʑik/
noun
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;
  1. everzwijn
  2. wild zwijn
/ˈd͡ʑici/
adjective
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach
wild
/ˈd͡ʑici ˈzaxut/
noun
(historia, historyczny, historycznie) zachodnia część Stanów Zjednoczonych w okresie wzmożonego osadnictwa w XIX w.;
Wilde Westen
/ˈd͡ʑɔbak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchus, stekowiec z rodziny dziobakowatych;
vogelbekdier
/ˈd͡ʑɔbat͡ɕ/
verb
uderzać dziobem
pikken
/ˌd͡ʑɔbɔˈrɔʒɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;
neushoornvogel
/ˈd͡ʑiɕäj/
adverb
  1. cały dzień, który jest w tej chwili, dziś
  2. w obecnym czasie, w bieżącym okresie
vandaag
/d͡ʑiˈɕɛ̇jʃɨ/
adjective
  1. taki, który wydarzył się dziś
    hedendaags
  2. ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
    huidig
/ˈd͡ʑupla/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;
boomholte
/ˈd͡ʑura/
noun
otwór powstały wskutek uszkodzenia
  1. gat
  2. gaatje
/ˈd͡ʑurkad͡ʒ bʲjuˈrɔvɨ/
noun
(biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;
  1. buro-perforator
  2. perforator
/d͡ʑiˈvat͡ʃnɨ/
adjective
cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością
vreemd
/ˈd͡ʑivak/
noun
osoba, która nie zachowuje się normalnie, zgodnie z przyjętymi normami
kwast
/ˈd͡ʑivnɨ/
adjective
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym
  1. vreemd
  2. eigenaardig
/d͡ʑiˈvɔ̃ɲja/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus erythrinus, niewielki ptak należący do rodziny ziarnojadów;
roodmus
/d͡ʑup/
noun
  1. (morski) przednia część kadłuba statku;
    boeg
  2. (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
    1. snavel
    2. bek
/ˈd͡ʑɔ̃w̃swɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;
tandvlees
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae
specht
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw ˈt͡ʃarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;
zwarte specht
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw ˈduʒɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;
grote bonte specht
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw ˌtrujpalˈt͡ʃastɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;
drieteenspecht
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;
groene specht
/d͡ʑɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔwɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;
kleine bonte specht
/ˈd͡ʑɛ̃ŋʲɟɛl/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)
engelwortel
adjective
wyrażający wdzięczność
  1. dankbaar
  2. uit dankbaarheid
/ˈd͡ʑɛ̃ŋʲci/
preposition
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem
dankzij
/d͡ʑɛ̃ŋˈkɔvat͡ɕ/
verb
(dosłownie) składać podziękowanie
danken
/d͡ʑɛ̃ŋˈkujɛ/
interjection
zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność
  1. bedankt
  2. dank u
  3. dank je
/d͡ʑɛ̃ŋˈkujɛ ˈbard͡zɔ/
…wyrażający wdzięczność
dank je wel
/d͡zvɔ̃n/
noun
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;
  1. bel
  2. klok
/ˈd͡zvɔ̃nɛk/
noun
urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze
bel
/ˈd͡zvɔ̃nɛk ˌrɔvɛˈrɔvɨ/
noun
mechaniczny sygnalizator dźwiękowy przy rowerze;
fietsbel
/ˈd͡zvɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;
groenling
/ˈd͡zvɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne
bellen
/ˈd͡zvɔ̃ŋʲci/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki;
beiaard
/ˌd͡zvɔ̃nˈɲit͡sa/
noun
(architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;
klokkentoren
/ˈd͡zvɔ̃ɲːik/
noun
człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;
klokkenluider
/ˈd͡zvɔ̃nɨ ruˈrɔvɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kilka metalowych rur zawieszonych na wspólnej ramie wydających dźwięk po uderzeniu młotkiem;
buisklokken
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;
detente
/dɔ̃mp/
noun
  1. (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
    eik
  2. (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
    1. eik
    2. eikenboom
  3. drewno dębu (1.2)
    1. eik
    2. eikenhout
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus petraea (Matt.) Liebl., gatunek drzewa z rodziny bukowatych;
wintereik
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus rubra L., północnoamerykańskie drzewo z rodziny bukowatych;
Amerikaanse eik
/ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;
kurkeik
noun
(systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus ilex L., gatunek drzewa z rodziny bukowatych, pochodzący z obszaru śródziemnomorskiego;
eik
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus robur L., pospolity gatunek drzewa z rodziny bukowatych, z owocami (tj. żołędziami) osadzonymi na długiej szypułce;
zomereik
noun
(leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem
eikenbos
/dɛ̃mˈbɔvɨ/
adjective
  1. składający się z dębu
  2. wykonany z drewna lub innej części dębu
eiken
/dwɔ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;
  1. palm
  2. handpalm
/dwuk/
noun
to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;
schuld
/ˈdwuɟi/
adjective
  1. mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  2. trwający znaczny czas
  3. (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  4. (żartobliwie) o człowieku: wysoki
lang
/ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt/
noun
(potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień wolny od pracy;
lang weekeinde
/ˈdwuɡɔ/
adverb
przez, na znaczny czas
lang
/dwuˈɡɔpʲis/
noun
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem
balpen
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Megaptera novaeangliae Borowski, gatunek morskiego ssaka z rodziny płetwalowatych;
bultrug
adjective
trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji
langdurig
noun
  1. długie trwanie
  2. długie życie;
levensduur
/ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/
adjective
(książkowy) mający długie włosy
langharig
/ˈdwuɡɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
  1. lengte
  2. langdurigheid
/ˈdwuɡɔɕt͡ɕ ˈfalʲi/
noun
(fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;
golflengte
/ˈdwutɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;
beitel
/ˈdwuʒʲɲik/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;
debiteur
noun
ugodzenie ostrym przedmiotem
steek
/ˈd͡ʑvʲiɟɲa/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
  2. (fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
  3. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
  4. (ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
  5. (sport, sportowy) chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;
hefboom
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych
stemhebbend
/d͡ʑvʲjɛ̃ŋk/
noun
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;
  1. geluid
  2. klank
/d͡ʒaˈkarta/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji;
Jakarta
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w południowo-zachodnim Kirgistanie;
    Dzjalal-Abad
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;
    Jalalabad
/d͡ʒːɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;
  1. aardworm
  2. regenworm
/d͡ʒɛ̃m/
noun
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;
  1. confituur
  2. jam
/d͡ʒɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/
noun
mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,
heer
/ˈd͡ʒɛzva/
noun
tureckie naczynie kuchenne, zazwyczaj miedziane, przypominające tygielek i służące jako imbryk do przygotowywania kawy;
cezve
/d͡ʒʲiˈbutʲi/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);
Djibouti
/ˈd͡ʒʲixat/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia
jihad
/ˌd͡ʒʲixaˈdɨsta/
noun
zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu
Jihadistisch
/d͡ʒʲiˈxadɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rewolucyjny neofundamentalizm islamski, który dżihad uważa za indywidualny obowiązek islamisty i postrzega go jako jeden z filarów islamu;
jihadisme
noun
(mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie
djinn
/d͡ʒʲip/
noun
(motoryzacja) samochód marki Jeep;
jeep
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) podatek pogłówny nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich;
djizja
/ˈd͡ʒɔkɛj/
noun
(jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych
jockey
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;
jonk
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;
Djoeba
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;
Djedda
/d͡ʒul/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;
joule
/ˈd͡ʒũma/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;
  1. pest
  2. plaag
/ˈd͡ʒũŋɡla/
noun
wilgotny las tropikalny;
  1. oerwoud
  2. jungle
/ˈɛ‿dur/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)
E-groot
/ˈɛ‿mɔl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)
e-klein
/ɛ‿bɛ‿ˈt͡sɛ/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny
ECB
pronoun
(mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;
Ebisu
noun
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;
eboniet
/ˈɛbrɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;
Ebro
/ˈɛxɔ/
noun
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;
  1. echo
  2. weerklank
/ˌɛxɔˈlalʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;
echolalie
/ˈɛdɛ̃n/
pronoun
(biblijny) raj, ogród rajski;
Eden
/ˈɛdɡar/
pronoun
imię męskie;
Edgar
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
Edmonton
/ˈɛdɔ̃m/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie na południe od Morza Martwego;
Edom
/ɛˈdrɛdɔ̃n/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;
eidereend
/ˌɛdukaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
  1. (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu
  2. (książkowy) dotyczący kształtowania określonych postaw
opvoedkundig
/ˈɛdvart/
pronoun
imię męskie;
Edward
noun
jedna z imprez, która odbywa się cyklicznie, np. konkurs, festiwal lub konferencja
druk
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawa królewska
  2. (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie rozporządzenie urzędowe lub cesarskie
edict
/ɛˈdɨ̃nburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Szkocji,
Edinburgh
/ɛˈdɨta/
pronoun
imię żeńskie;
Edith
/ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/
noun
(informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu
tekstverwerker
/ˌɛdɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera
bewerken
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący naturalnie w roślinach z rodzaju Ephedra, działający pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy oraz sympatykomimetycznie (pobudza układ współczulny)
efedrine
/ˈɛfɛktʲ ˌt͡ɕɛplarʲˈɲãnɨ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;
broeikaseffect
/ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/
noun
  1. (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
  2. (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania
domino-effect
/ˈɛfɛkt uˈbɔt͡ʃnɨ/
noun
  1. dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek
    bijwerking
  2. (informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu
    nevenwerking
noun
bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku
efficiëntie
/ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/
adjective
  1. istotny, rzeczywisty
  2. skuteczny, wydajny
effectief
/ˌɛfɛ̃mɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który szybko przemija
eendaags
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;
Efeze
/ɛˈfʲjaltɛs/
pronoun
imię męskie;
Ephialtes
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj dalmatyki noszonej przez arcykapłanów w starożytnym Izraelu;
efod
pronoun
  1. (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie
  2. (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) nazwa jednego z dawnych plemion Izraela
  3. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jeden z regionów Izraela w środkowej części tego kraju
Efraïm
acronym
(skrót, skrótowiec, skrótowo) (ekonomia, ekonomiczny) = European Free Trade Association → Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu
EVA
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;
egalitarisme
/ɛˈɟida/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) opieka, patronat
    aegide
  2. (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;
    aegis
/ɛˈɟĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;
Egina
/ˌɛɟipˈt͡sʲjä̃ɲĩn/
noun
mieszkaniec Egiptu
Egyptenaar
/ˌɛɟipˈt͡sʲjãŋka/
noun
mieszkanka Egiptu
Egyptische
/ɛˈɟipsʲci/
adjective
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu
Egyptisch
/ɛˈɟipsʲcɛ t͡ɕɛ̃mˈnɔɕt͡ɕi/
noun
(biblijny) (przenośnie, przenośnia) całkowita, nieprzenikniona ciemność
stikdonker
/ˈɛɟipt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;
Egypte
/ˌɛɟipˈtɔlɔk/
noun
specjalista w dziedzinie egiptologii
egyptoloog
/ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/
noun
(archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;
egyptologie
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);
aegirien
/ˈɛɡɔ/
noun
(psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości;
ego
/ˌɛɡɔt͡sɛ̃nˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata
egocentrisch
noun
  1. (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  2. (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;
egocentrisme
/ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu
egoïstisch
/ɛˈɡɔtɨsm̥/
noun
(psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą;
eigenwaan
/ɛɡˈzãmʲĩn/
noun
(edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej
examen
/ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/
noun
(edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia
toelatingsexamen
/ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi
examineren
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;
exegese
/ˌɛɡzɛˈkut͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego
    doodstraf
    1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
    2. wykonanie wyroku śmierci
    terechtstelling
/ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/
noun
jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów
exemplaar
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (etnografia, etnograficzny) system norm kulturowych, który wymusza małżeństwo poza własną grupą;
exogamie
/ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;
exoniem
noun
(kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;
exorcist
noun
  1. (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;
  2. (kościelny) modlitwa, która ma usuwać wpływ szatana
exorcisme
/ˌɛɡzɔˈsfɛra/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;
exosfeer
adjective
(książkowy) przeznaczony dla ogółu, dostępny, popularny
bevattelijk
/ˌɛɡzɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie
exotisch
/ˌɛɡzɨˈstɛ̃nt͡sʲja/
noun
istnienie, byt, życie i jego warunki
bestaan
/ˌɛɡzɨstɛ̃nˈt͡sʲjalʲism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;
existentialisme
adjective
(książkowy) dotyczący egzystencji
existentieel
/ˈajn͇ʃtajn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;
einsteinium
/ˌɛjakuˈlat͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);
ejaculatie
noun
(fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku
ejaculaat
adjective
związany z ejdetyzmem
eidetisch
/ɛˈcɛrka/
noun
przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego
geodriehoek
/ˌɛklɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów
eclectisch
noun
tworzenie całości z różnych elementów
eclecticisme
noun
(teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;
ecclesiologie
/ɛkˈlʲiptɨka/
noun
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;
ecliptica
prefix
  1. (ekologia, ekologiczny) związany z ekologią
  2. (technologia, technika, techniczny) produkowany w sposób naturalny
  3. przyjazny środowisku
eco-
/ˌɛkɔxɨdrɔˈlɔɟja/
noun
nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym;
ecohydrologie
/ɛˈkɔlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią
ecoloog
/ˌɛkɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;
ecologie
/ˌɛkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody
ecologisch
/ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;
economie
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii
  2. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek odłamu rosyjskiej socjaldemokracji z przełomu XIX i XX wieku
econoom
/ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/
noun
  1. (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;
  2. (informatyka, informatyczny) ogół sprzętu i/lub oprogramowania współpracującego ze sobą dzięki dostarczaniu przez jednego producenta
ecosysteem
/ˈɛkrãn/
noun
  1. (elektronika, elektroniczny) część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  2. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
beeldscherm
/ˌɛkst͡sɛˈlɛ̃nt͡sʲja/
noun
tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)
excellentie
/ˌɛkst͡sɛ̃nˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
dziwaczny, odbiegający od normy
excentriek
/ˌɛksxʲibʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
  1. mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;
  2. (przenośnie, przenośnia) osoba, która przejawia skłonność do ujawniania swoich intymnych, często drastycznych spraw
exhibitionist
adjective
(psychologia, psychologiczny) odnoszący się do skłonności do publicznego pokazywania siebie, swojego ciała lub zachowań, często w celu zwrócenia na siebie uwagi lub wywołania reakcji innych
exhibitionistisch
/ˌɛksxʲibʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
  1. (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;
  2. (przenośnie, przenośnia) skłonność do obnażania się w sprawach intymnych, często drastycznych
exhibitionisme
verb
wydobywać pochowane zwłoki
opgraven
noun
(administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;
exclave
/ˌɛkskluˈzɨvnɨ/
adjective
  1. elegancki lub luksusowy
  2. odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu
  3. przeznaczony dla ograniczonej liczby osób
exclusief
/ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;
excommunicatie
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;
ex libris
/ɛksˈpãw̃sʲja/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
  2. rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze
expansie
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu;
expansionisme
noun
ktoś, kto opuścił swoją ojczyznę
expat
/ˌɛkspɛˈdʲjɛ̃ntka/
noun
kobieta, która sprzedaje towar w sklepie
verkoopster
/ˌɛkspɛˈdɨt͡sʲja/
noun
wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział
expeditie
/ˈɛkspɛrt/
noun
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu
  1. expert
  2. deskundige
/ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  2. pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu
experiment
/ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtatɔr/
noun
człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty
experimentator
verb
przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań
experimenteren
noun
(technologia, technika, techniczny) używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn
  1. exploitatie
  2. uitbuiting
/ˌɛksplɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
z hukiem i gwałtownie rozpadać się (rozpaść się) na mniejsze kawałki
  1. ontploffen
  2. exploderen
/ɛksˈplɔzʲja/
noun
rozerwanie się z hukiem;
explosie
/ɛksˈpɔ̃nat/
noun
przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.
tentoonstellingsstuk
/ˈɛkspɔrt/
noun
sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi
export
noun
(handel, handlowy) osoba lub firma zajmująca się wysyłką towaru za granicę
exporteur
/ˌɛkspɔrˈtɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego
exporteren
noun
(sztuka) artysta tworzący w nurcie ekspresjonizmu
expressionist
adjective
(sztuka) związany z ekspresjonizmem, dotyczący ekspresjonizmu albo ekspresjonisty
expressionistisch
/ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;
expressionisme
adjective
odznaczający się siłą wyrazu
expressief
/ɛkˈstaza/
noun
(psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;
extase
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa
uitlevering
/ˌɛkstrapɔˈlat͡sʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  2. prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
extrapolatie
/ˌɛkstravaˈɡãnt͡sʲci/
adjective
taki, który jest przejawem ekstrawagancji
extravagant
/ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/
adjective
krańcowy, skrajny
extreem
/ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/
noun
osoba o skrajnych, radykalnych poglądach
extremist
adjective
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów
extremistisch
/ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/
noun
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii
extremisme
/ˌɛkstrɛ̃ˈmɔfʲil/
noun
organizm żyjący w ekstremalnych warunkach;
extremofiel
/ɛksˈtɨ̃ŋkt͡sʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) miara zmniejszania się intensywności światła przechodzącego przez ośrodek
uitsterven
/ˌɛksɨˈkatɔr/
noun
rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;
desiccator
noun
  1. (biologia, biologiczny) zewnętrzna, nieziarnista warstwa cytoplazmy położona bezpośrednio pod błoną komórkową;
  2. (ezoteryka) substancja rzekomo wydobywająca się z ciała medium spirytystycznego podczas transu;
ectoplasma
noun
  1. (geografia, geograficzny) obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka
  2. (historia, historyczny, historycznie) obszar znany w starożytności Grekom
oecumene
adjective
  1. (książkowy) powszechny, otwarty
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu
oecumenisch
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (kościelny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;
oecumene
/ˈɛkus/
acronym
= (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;
EZVK
/ɛˈkfadɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;
Ecuador
/ˌɛkfaˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Ekwador
Ecuadoraans
noun
(logika, logiczny) błąd logiczny polegający na użyciu słowa w dwóch różnych jego znaczeniach w jednej wypowiedzi;
ambiguïteitsdrogreden
/ɛl/
noun
nazwa litery l/L
el
/ˌɛlaˈstɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co elastyczne
elasticiteit
/ˌɛlaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty
    elastisch
  2. (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący
    flexibel
/ɛlˈba<sup>j</sup>it/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
elbaiet
/ˈɛlbrus/
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Kaukazu;
Elbroes
/ˌɛlɛˈɡãnt͡sʲja/
noun
dobry smak w ubiorze i zachowaniu
elegantie
/ˌɛlɛˈɡãnt͡sʲci/
adjective
dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją
elegant
/ɛˈlɛɟja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;
elegie
/ɛˈlɛkt͡sʲja/
noun
proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy
verkiezing
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) książę uprawniony do wyboru cesarza w Rzeszy (Niemieckiej);
  2. ktoś powołany do wzięcia udziału w decydującym akcie wyborczym
  3. wyborca
kiesman
noun
ogół wyborców
electoraat
noun
(chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;
elektrochemie
adjective
związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii
elektrochemisch
/ˌɛlɛkˈtrɔda/
noun
(fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;
elektrode
noun
(medycyna, medyczny) urządzenie rejestrujące pracę serca
elektrocardiograaf
/ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;
elektrolyt
adjective
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem
elektrolytisch
/ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces rozkładu pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego
  2. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego
elektrolyse
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem
elektromagnetisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych;
elektromagnetisme
/ɛˈlɛktrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;
elektron
/ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z elektroniką, opierający się na elektronice
elektronisch
/ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/
noun
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;
elektronica
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) dziedzina nauki i techniki zajmująca się wytwarzaniem, przesyłaniem, przetwarzaniem i zastosowaniem energii elektrycznej
elektrotechniek
noun
(medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;
elektrotherapie
noun
(chemia, chemiczny) skłonność atomu pierwiastka do przyciągania elektronów w wiązaniu chemicznym;
elektronegativiteit
/ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/
noun
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;
  1. krachtcentrale
  2. elektriciteitscentrale
  3. energiecentrale
noun
(elektryczność) elektrownia wytwarzająca energię elektryczną przy wykorzystaniu rozszczepienia jąder atomowych;
kerncentrale
/ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  2. (potocznie, potoczny) prąd elektryczny
elektriciteit
/ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności
elektrisch
noun
(elektryczność) proces wprowadzania energii elektrycznej do miejsc, które jej wcześniej nie miały; rozbudowa infrastruktury elektrycznej
elektrificatie
/ɛˈlɛktrɨk/
noun
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi
elektricien
/ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/
noun
  1. część składowa pewnej całości, struktury
  2. (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy
element
/ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/
noun
(edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;
abecedarium
/ɛlf/
noun
istota fantastyczna;
elf
/ɛˈlʲipsa/
noun
  1. (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;
ellips
adjective
mający kształt elipsy
elliptisch
/ɛˈlʲita/
noun
  1. grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  2. wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju
elite
/ˌɛlʲiˈtarnɨ/
adjective
dostępny tylko dla niektórych osób
elitair
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;
elisie
noun
umiejętność pięknego wysławiania się
welbespraaktheid
/ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/
adjective
mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się
welsprekend
/ɛlʒˈbʲjɛta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Elisabeth
  2. Elizabeth
adjective
związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania
elizabethaans
/ɛ̃m/
noun
nazwa litery m/M
em
/ˌɛ̃mãnt͡sɨˈpat͡sʲja/
noun
(społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej
emancipatie
verb
promieniować, wydzielać coś z siebie
ontstaan uit
/ɛ̃mˈbarɡɔ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;
beslag
/ɛ̃mˈblɛ̃mat/
noun
kompozycja plastyczna symbolizująca coś, np. organizację, ideę
embleem
/ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;
embryologie
/ˌɛ̃mɛrɨˈtura/
noun
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;
pensioen
/ˌɛ̃mʲiˈɡrat͡sʲja/
noun
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim
uitwijking
/ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/
noun
ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną
emigrant
/ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvat͡ɕ/
verb
wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie
emigreren
/ɛ̃ˈmʲilʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Emmy
/ˌɛ̃mʲilʲja‿rɔ̃ˈmãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w północnych Włoszech;
Emilia-Romagna
/ˈɛ̃mʲir/
noun
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich
emir
/ɛ̃ˈmʲirat/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira
emiraat
/ɛ̃ˈmʲisʲja/
noun
    1. (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
    2. (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)
    uitgifte
  1. nadawanie programu telewizyjnego lub radiowego
    uitzending
/ɛ̃ˈmɔt͡sʲja/
noun
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;
emotie
noun
cecha tego, co jest emocjonalne
emotionaliteit
/ɛ̃mˈpatʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;
  1. empathie
  2. inlevingsvermogen
/ˌɛ̃mpʲiˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim
empirisch
/ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;
empirisme
/ˈɛ̃mu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)
emoe
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny umożliwiający powstanie emulsji;
emulgator
/ɛ̃ˈmulsʲja/
noun
mieszanina dwóch substancji;
emulsie
noun
(chemia, chemiczny) cząsteczka posiadająca odpowiednik, którego struktura jest lustrzanym odbiciem jej własnej struktury;
enantiomeer
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;
encefalopathie
/ˌɛ̃nt͡sɨklɔˈpɛdʲja/
noun
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;
encyclopedie
/ˌɛ̃nt͡sɨklɔpɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii
encyclopedisch
adjective
występujący tylko na określonym obszarze
endemisch
noun
(botanika, botaniczny) (zoologia, zoologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze;
inboorling
noun
(biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków
endogamie
noun
(botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu, powstająca ze skórki okrywającej wewnętrzną stronę owocolistka;
endocarp
/ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego
endocrinoloog
/ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/
noun
  1. (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  3. (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy
endocrinologie
noun
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;
endometriose
/ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;
endoniem
/ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;
endorfine
noun
(medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;
endoscoop
noun
(medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;
endoscopie
pronoun
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;
Aeneas
/ɛ̃ˈnɛrʲɟja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  2. entuzjazm, chęć do działania
energie
adjective
wymagający niewielkich nakładów energii do prawidłowego funkcjonowania lub uzyskania pożądanego rezultatu
energiezuinig
/ɛ̃ŋˈklava/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;
enclave
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;
encliticum
/ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy;
oenologie
/'ɛnsxɛdɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Holandii, w prowincji Overijssel;
Enschede
/ɛ̃nˈtalpʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;
enthalpie
/ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;
vrije energie
/ãnˈtãnta/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: państwa walczące z państwami centralnymi
  2. (historia, historyczny, historycznie) porozumienie Francji, Rosji i Wielkiej Brytanii utworzone w latach 1904-1907;
entente
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj wirusa wywołującego choroby u ssaków, w tym u ludzi, najczęstszy czynnik sprawczy aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych;
enterovirus
/ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;
entomologie
/ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii
entomologisch
/ɛ̃nˈtrɔpʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;
entropie
adverb
z entuzjazmem, w sposób entuzjastyczny
enthousiast
adjective
trwający w stanie zachwytu, emocjonalnie zaangażowany
enthousiastisch
/ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/
noun
stan zachwytu czymś; zapał, radość
  1. enthousiasme
  2. geestdrift
/ˈɛ̃w̃zɨ̃m/
noun
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;
enzym
noun
nauka o enzymach
enzymologie
/ɛˈɔt͡sɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) środkowa epoka paleogenu
eoceen
/ˈɛɔ̃n/
noun
wiek, era
eon
noun
(kościelny) jednostka administracyjna w Kościele wschodnim, odpowiednik diecezji
eparchie
/ˌɛpaˈtɔvat͡ɕ/
verb
wywoływać duże wrażenie; szokować
overdonderen
acronym
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) tworzywo sztuczne, rodzaj elastomeru, terpolimer otrzymywany z monomerów etylenowo-propylenowo-dienowych;
EPDM
/ˈɛpʲi/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś
epi-
noun
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi
epicentrum
adjective
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  2. (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny
episch
noun
(historia, historyczny, historycznie) (astronomia, astronomiczny) małe koło, po którego obwodzie porusza się planeta, a środek tego koła krąży po większym kole (zwanym deferentem); podstawowy element systemu geocentrycznego
epicykels
/ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;
epidemie
adjective
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii
epidemisch
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii
  1. epidemioloog
  2. epidemiologe
/ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;
epidemiologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii
epidemiologisch
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);
epidoot
noun
(filozofia, filozoficzny) zjawisko poboczne, towarzyszące temu głównemu, ale nieoddziałujące na nie
afgeleid gegeven
/ɛˈpʲifʲit/
noun
(botanika, botaniczny) roślina nie będąca pasożytem, która rośnie na innej roślinie służącej jej jako podpora;
epifyt
/ˌɛpʲiˈfɔra/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jedna z figur stylistycznych polegająca na powtórzeniu słowa lub zwrotu na końcu kilku następujących po sobie wersów lub zdań
epifoor
adjective
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z dziedzicznością pozagenową, dotyczący dziedziczności pozagenowej
epigenetisch
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;
epigenetica
/ɛˈpʲiɡraf/
noun
(historia, historyczny, historycznie) napis wykuty w kamieniu lub wycięty w drewnie, stanowiący element architektury, pomnika, nagrobka;
epigraaf
noun
nauka badająca napisy wykonane na materiałach twardych;
epigrafie
/ˌɛpʲiɡrãmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) od epigramat
epigrammatisch
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;
Epiklese
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof;
Epicurus
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik epikureizmu
  2. (książkowy) człowiek korzystający z życia
epicureeër
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z epikureizmem, dotyczący epikureizmu, poglądów Epikura
epicurisch
pronoun
(geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;
  1. Epirus
  2. Epiros
noun
(biologia, biologiczny) (genetyka) jeden z rodzajów współdziałań pomiędzy genami polegający na ścisłym wpływie produktu genu epistatycznego na ekspresję produktów jednego lub więcej genów (zwanych hipostatycznymi);
epistasie
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z poznawaniem, z wiedzą o czymś
epistemisch
/ˌɛpʲistɛ̃mɔˈlɔɟja/
noun
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;
kennistheorie
/ˌɛpʲiˈtafʲjũm/
noun
inskrypcja nagrobna;
grafschrift
/ɛˈpʲitɛt/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  2. (potocznie, potoczny) wyzwisko
attributief
noun
(medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet
episiotomie
/ɛˈpʲizɔt/
noun
zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)
episode
adjective
pojawiający się rzadko i nieregularnie
episodisch
noun
(weterynaria, weterynaryjny) duża liczba jednoczesnych zachorowań na tę samą chorobę zakaźną pewnej populacji zwierząt na danym obszarze;
epizoötie
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Ludowa;
EVP
/ɛˈpɔka/
noun
  1. (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  2. zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)
tijdperk
noun
(archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;
Bronstijd
noun
(archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;
steentijd
noun
(archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;
ijzertijd
/ɛˈpɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;
eponiem
/ˈɛpɔs/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych
epiek
/ɛpˈsʲilɔ̃n/
noun
nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;
epsilon
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady siarczanów, uwodniony siarczan magnezu, MgSO4·7H2O;
epsomiet
/ˈɛra/
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
era
/ɛˈratɔ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 62, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1860 r.;
  2. (mitologia grecka) driada i wieszczka z Arkadii; kapłanka Pana;
  3. (mitologia grecka) muza poezji miłosnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Erato
/ɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;
erbium
/ɛˈrɛkt͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;
erectie
/ɛrˈgatɨf/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) przypadek wyrażający sprawcę lub narzędzie czynności
ergatief
/ˌɛrɡaˈtɨvnɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim
ergatief
/ˌɛrɡɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;
ergonomie
adjective
oparty na ergonomii; dotyczący ergonomii
ergonomisch
/ˈɛrʲis/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  2. (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;
Eris
/ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ/
adjective
w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne
erogeen
/ˈɛrɔs/
pronoun
  1. (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  2. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;
Eros
/ˌɛrɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący erotyki, seksu
erotisch
/ɛˈrɔzʲja/
noun
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;
erosie
/ɛrˈːata/
noun
(drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki
errata
/ˌɛruˈdɨt͡sʲja/
noun
rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie
eruditie
/ɛˈrupt͡sʲja/
noun
(geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;
uitbarsting
/ˈɛrɨk/
pronoun
imię męskie;
Erik
/ˌɛrɨˈtrɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;
Eritrea
/ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/
adjective
związany z Erytreą, dotyczący Erytrei
Eritrees
/ˌɛrɨˈtrɔt͡sɨt/
noun
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;
erytrocyt
/ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/
noun
(spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;
erythrosine
/ɛˈrɨvãɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Armenii;
Jerevan
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku es (w zapisie nutowym z trzema bemolami)
es grote terts
/ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈt͡sɛ/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;
ESCB
noun
gra, w której uczestnicy zamykani są w pomieszczeniu, z którego muszą wydostać się w określonym czasie rozwiązując zagadki logiczne;
escaperoom
/ˌɛsxatɔˈlɔɟja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.
eschatologie
noun
istota, sedno
essentie
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) (morski) zespół okrętów jednego lub zbliżonego rodzaju dowodzony przez jednego dowódcę;
  2. (wojskowość, wojskowy) (lotnictwo, lotniczy) jednostka organizacyjna lotnictwa wojskowego, składająca się z kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu samolotów;
eskader
noun
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś
escalatie
/ˌɛskaˈpada/
noun
(książkowy) niebezpieczna, wesoła, swawolna, lekkomyślna wyprawa; wycieczka z przygodami
escapade
noun
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego;
escapisme
/ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/
adjective
związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów
Eskimo
/ɛˈskɔrta/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
  2. oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta
gevolg
/ˌɛspɛˈrãntɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język międzynarodowy, opracowany przez Ludwika Łazarza Zamenhofa w 1887 r.;
Esperanto
/ɛsˈprɛsːɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;
espresso
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii;
  2. (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;
  3. (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo istniejące we wschodniej Anglii w latach 527–825;
Essex
noun
  1. (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju
establishment
/ˈɛstɛr/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;
ester
/ɛˈstɛra/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Esther
/ɛˈstɛta/
noun
człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna
estheet
/ˌɛstɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna
esthetisch
/ɛˈstɛtɨka/
noun
ładny, gustowny wygląd czegoś
esthetica
/ɛˈstɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Estland
/ɛˈstɔ̃ŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii
Estlandse
/ɛˈstɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii
  1. Est
  2. Estlander
/ɛˈstɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Estonii lub Estończyków
  1. Estisch
  2. Ests
/ɛˈstɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;
  1. Estisch
  2. Ests
/ɛˈstraɡɔ̃n/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek
dragon
adjective
związany z Estremadurą (krainą w Hiszpanii)
Extremeens
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański;
Extremeens
/ɛˈstrɔɡɛ̃n/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;
  1. oestrogeen
  2. estrogeen
/ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/
noun
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;
estuarium
/ˈɛta/
noun
nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;
èta
/ˈɛtãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;
ethaan
/ɛˈtãnɔl/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;
ethanol
/ˈɛtap/
noun
odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania
halteplaats
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna promująca wizję silnego państwa angażującego się oraz ingerującego w gospodarkę
etatisme
/ˈɛtɛr/
noun
  1. (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  2. (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  3. w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
ether
/ˌɛtɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) związany z eterami, bliski ich właściwościom
  2. (książkowy) delikatny, subtelny
  3. (książkowy) niematerialny
etherisch
noun
  1. (medycyna, medyczny) przyczyny choroby
  2. badanie przyczyny zjawisk, procesów i faktów;
etiologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z etiologią, dotyczący etiologii
etiologisch
/ɛˈtʲjɔpt͡ʃɨk/
noun
obywatel Etiopii
Ethiopiër
/ɛˈtʲjɔpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
Ethiopië
/ɛˈtʲjɔpsʲci/
adjective
odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków
Ethiopisch
/ɛˈtʲjuda/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;
etude
pronoun
(geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;
Etna
/ɛtʲˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z przynależnością do grupy narodowej
etnisch
/ˌɛtnɔˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥/
noun
przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji;
etnocentrisme
noun
(etnografia, etnograficzny) proces kształtowania się grup etnicznych;
etnogenese
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze ludowej danej społeczności;
etnografie
adjective
związany z etnografią
etnografisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (etnografia, etnograficzny) specjalista zajmujący się etnologią
etnoloog
/ˌɛtnɔˈlɔɟja/
noun
(antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur
  1. etnologie
  2. volkenkunde
/ˌɛtɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt;
ethologie
/ɛˈtrusʲci/
adjective
dotyczący Etrurii lub Etrusków
Etruskisch
/ɛˈtrusʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;
Etruskisch
/ˌɛtruskɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;
etruscologie
/ɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z etyką, dotyczący etyki
ethisch
/ˈɛtɨka/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i środowisku
    ethiek
  2. (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;
    1. ethiek
    2. zedenkunde
/ˌɛtɨˈcɛta/
noun
  1. zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;
  2. nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.
etiquette
/ɛˈtɨlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) eten
etheen
/ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu
etymologie
/ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja luˈdɔva/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) analiza pochodzenia wyrazów oparta na skojarzeniach zamiast na naukowych metodach badawczych;
volksetymologie
adverb
(językoznawstwo, językoznawczy) w myśl zasad etymologii, zgodnie z etymologią
etymologisch
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii
etymologisch
/ɛˈtɨ̃mɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego
etymon
/ɛw.xa.rɨˈsti.a/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;
eucharistie
/ˌɛwxarɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią
eucharistisch
noun
(filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka
eudaimonisme
/ɛwˈfɛ̃mʲism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub ostrożne bądź aluzyjne wyrażenie zastępujące inne, zbyt drastyczne, dosadne lub nieprzyzwoite;
eufemisme
/ɛwˈfɔrʲja/
noun
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia
euforie
/ˈɛwfrat/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;
Eufraat
/ɛwˈɡɛ̃ɲika/
noun
(biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;
eugenetica
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;
eucalyptus
noun
  1. (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  2. (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami
eukaryoten
adjective
(biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami
eukaryoot
/ɛwˈklʲidɛs/
pronoun
grecki matematyk;
Euclides
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący pewników, których autorem został Euklides, starożytny grecki matematyk
euclidisch
/ˈɛwnux/
noun
  1. mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  2. (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec
eunuch
/ɛw.paˈtɔ.rja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Krymie, port nad Morzem Czarnym;
Jevpatorija
/ɛwˈrazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;
Eurazië
/ˌɛwrazʲjaˈtɨt͡sʲci/
adjective
związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji
Euraziatisch
/ɛwˈrɛka/
interjection
„znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu
eureka
/ˈɛwrɔ/
noun
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;
euro
/ˈɛwrɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską
euro-
/ɛwˈrɔt͡sɛ̃nt/
noun
(potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro
cent
/ˈɛwrɔp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;
europium
/ɛwˈrɔpa/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  2. (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  3. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  4. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;
Europa
pronoun
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej;
Zuid-Europa
pronoun
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej;
Noord-Europa
noun
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;
Oost-Europa
/ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;
West-Europa
/ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;
  1. Midden-Europa
  2. Centraal-Europa
/ˌɛwrɔˈpɛjt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Europy
Europeaan
/ˌɛwrɔˈpɛjka/
noun
mieszkanka Europy
Europeaanse
/ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
dotyczący Europy
Europees
/ˌɛwtãˈnazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;
euthanasie
/ɛwˈtɛrpɛ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 27, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1853 r.;
  2. (mitologia grecka) muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Euterpe
noun
(ekologia, ekologiczny) proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu
eutrofiëring
/ˈɛva/
pronoun
  1. (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  2. imię żeńskie;
Eva
/ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;
evacuatie
/ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca
evacueren
/ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/
noun
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;
evangelie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;
evangeliarium
adjective
związany z ewangelicyzmem
evangelisch
/ɛ‿vu‿ˈɟɛ/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza
EEG
/ˌɛvɔˈlut͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  2. proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
evolutie
/ˌɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji
  2. zwolennik ewolucjonizmu
evolutionist
/ˌɛvɔluˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;
evolutionisme
adjective
związany z ewolucją
evolutionair
verb
przechodzić od stadiów prostszych ku bardziej rozwiniętym
evolueren
adverb
poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem
ex situ
noun
(informatyka, informatyczny) sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego
exploit
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) specjalna kredka lub tusz do malowania kresek na brzegach powiek;
eyeliner
pronoun
(biblijny) imię męskie
Esau
/ˈɛzdraʃ/
pronoun
imię męskie;
Ezra
pronoun
(biblijny) imię męskie
Hizkia
/ɛˈzɛxʲjɛl/
pronoun
imię męskie;
Ezechiël
/ˈɛzɔp/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;
Aisopos
/ˌɛzɔtɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych
esoterisch
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem)
F-groot
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami)
f-klein
/ˈfabrɨka/
noun
produkcyjny zakład przemysłowy
fabriek
/faˈbrɨkãnt/
noun
(przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki
fabrikant
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) szereg wątków i motywów powiązanych czasowo i przyczynowo, przedstawionych w utworze literackim lub filmowym
verhaallijn
pronoun
(informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;
Facebook
/faˈt͡sɛlʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Phacelia, rodzaj roślin jednorocznych lub bylin z rodziny faceliowatych;
phacelia
/ˈfat͡sɛt/
noun
(potocznie, potoczny) mężczyzna
kerel
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie
fagottist
noun
(biologia, biologiczny) rodzaj komórki zdolnej do pochłaniania i trawienia obcych cząstek;
fagocyt
/ˈfaɡɔt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;
fagot
noun
uczciwa rywalizacja w sporcie
fair play
/ˈfajãw̃s/
noun
(technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;
faience
noun
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne
vuurwerk
/ˈfajka/
noun
przedmiot do palenia tytoniu;
pijp
/ˈfajnɨ/
adjective
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny
cool
/ˈfacir/
noun
żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;
fakir
noun
  1. dokładna reprodukcja rękopisu, dokumentu lub rysunku
  2. kopia podpisu odbita na dokumencie sposobem mechanicznym;
facsimile
/fakt/
noun
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;
feit
noun
(historia, historyczny, historycznie) (handel, handlowy) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;
factorij
/fakˈtura/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;
  1. factuur
  2. rekening
/fakˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
oparty na faktach
feitelijk
adjective
(książkowy) dobrowolny, pozostawiony do wyboru
facultatief
/faˈkultɛt/
noun
  1. wydział szkoły wyższej
  2. grono profesorskie w ramach wydziału
faculteit
/ˈfala/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;
    1. baar
    2. golf
  2. (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
    golf
    1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
    2. (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
    1. golf
    2. baar
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) nagła, gwałtowna zmiana parametrów fizycznych ośrodka, która rozchodzi się w przestrzeni z prędkością większą niż dźwięk;
schokgolf
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;
falafel
/faˈlãŋɡa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnej Grecji szyk bojowy ciężkozbrojnej piechoty;
falanx
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;
leefgemeenschap
noun
  1. dziedzina historii badająca ordery i odznaczenia;
  2. kolekcjonowanie orderów i odznaczeń
faleristiek
/falkˈlãndɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);
Falklandeilanden
adjective
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu
fallisch
/faˈlɔxrɔ̃n/
noun
konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;
golfbreker
/faˈlɔvut/
noun
(technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;
golfgeleider
/ˌfalsɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji
falsifieerbaarheid
adjective
charakteryzujący się fanatyzmem
fanatiek
/fãˈnatɨsm̥/
noun
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych
fanatisme
/fãnˈdãŋɡɔ/
noun
(choreografia, choreograficzny) hiszpański taniec ludowy w rytmie 3/4 lub 6/8, ostro wybijanym kastanietami, tańczony z akompaniamentem gitary;
fandango
noun
(botanika, botaniczny) forma życiowa roślin o pędach wzniesionych, odnawiających się z pąków znajdujących się co najmniej 0,5 m nad ziemią;
fanerofyt
noun
(geologia, geologiczny) najmłodszy eon, który trwa od około 540 milionów lat temu do dziś
Fanerozoïcum
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;
fanfare
/ˈfãŋklup/
noun
nieformalne zrzeszenie fanów;
fanclub
/ˌfãntaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  2. fikcyjny, zmyślony
fantasierijk
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;
sciencefiction
/fãnˈtazʲja/
noun
wyobraźnia
fantasie
/ˈfãntɔ̃m/
noun
  1. zjawa, przywidzenie
  2. (medycyna, medyczny) model anatomiczny, na którym odbywa się nauka anatomii, ćwiczenia udzielania pierwszej pomocy itp.
fantoom
/ˈfarat/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;
farad
/faˈraɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;
farao
/ˈfarba/
noun
(budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania
verf
/faˈrɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do Wysp Owczych
Faeröers
/faˈrɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;
Faeröers
noun
(technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności
windmolenpark
/ˌfarmat͡sɛwˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z farmacją
farmaceutisch
/ˌfarmaˈt͡sɛwtɨk/
noun
substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny
medicijn
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;
farmacokinetiek
/ˌfarmakɔˈlɔɟja/
noun
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków
farmacologie
/ˌfarmakɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z farmakologią, dotyczący farmakologii
farmacologisch
noun
zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi
farmacotherapie
/farʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;
farce
/ˈfartux/
noun
ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;
  1. voorschoot
  2. schort
/ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);
farizeeër
/faˈsada/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  2. (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;
façade
noun
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś
fascinatie
adjective
wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę
fascinerend
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) płaska powierzchnia kości lub zęba
  2. (budownictwo) wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
  3. (informatyka, informatyczny) jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
  4. (jubilerstwo, jubilerski) ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego
facet
/faˈsɔla/
noun
(botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
boon
/faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach
sperzieboon
adjective
o jadłodajni: serwująca fast food (1.1)
  1. flitskost
  2. gemakvoedsel
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;
  1. flitskost
  2. gemakvoedsel
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem
gevuld
/faˈʃɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu
fascist
/ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/
adjective
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom
fascistisch
/ˈfaʃɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;
fascisme
/ˌfataˈlʲista/
noun
osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu
fatalist
adjective
  1. (potocznie, potoczny) bardzo zły
    beroerd
  2. z góry przeznaczony przez los
    noodlottig
  3. niosący nieszczęście, pecha
    rampzalig
noun
zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;
fata morgana
/ˈfatfa/
noun
w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;
fatwa
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) służący samemu nawiązaniu lub podtrzymaniu kontaktu między rozmówcami, bez istotnej wymiany informacji
fatisch
/fawn/
noun
(mitologia, mitologiczny) figura bożka leśnego przedstawianego zazwyczaj pod postacią brodatego mężczyzny z kozimi rogami i kopytami;
faun
/ˈfawna/
noun
(biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;
fauna
noun
nieumyślne naruszenie niepisanych reguł danej społeczności
uitschuiver
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika kompozytorska, powstała w szkole burgundzkiej, oparta na równoległym prowadzeniu trzech głosów, w której do najniższego (cantus firmus) dopisywano dwa wyższe: środkowy o tercję wyżej i najwyższego o sekstę wyżej;
fauxbourdon
/faˈvɛla/
noun
(socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;
favela
noun
  1. ktoś lubiany, faworyzowany
  2. (sport, sportowy) osoba lub drużyna typowana na zwycięzcę w zawodach
favoriet
/ˈfaza/
noun
miejsce, etap
fase
/faw/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);
val
/fawʃ/
noun
nieprawda
onwaarheid
noun
osoba, która coś fałszuje
vervalser
/fawˈʃɨvɨ/
adjective
    1. niezgodny z rzeczywistością, z prawdą; błędny, mylny
    2. o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami
    3. pozorny, udający coś, symulowany, udawany
    onwaar
  1. sztuczny, podrobiony
    vals
/fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjät͡ɕɛl/
idiom
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;
valse vriend
/ˌfɛdɛˈrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;
  1. federatie
  2. bondsstaat
/ˌfɛdɛˈrat͡sʲja rɔˈsɨjska/
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji
Russische Federatie
/ˌfɛdɛraˈt͡sɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/
pronoun
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej
Federatieve Republiek Brazilië
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji
federatief
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji
federalisering
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system organizacji państwa lub sposób myślenia politycznego, w którym różne jednostki tworzą federację
federalisme
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii
Federale Democratische Republiek Ethiopië
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji
federaal
/ˈfɛlɡa/
noun
element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę
velg
noun
(publikatory) krótki utwór publicystyczny;
feuilleton
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor felietonu lub ich cyklu
columnist
noun
arabski rolnik
fellah
/fɛlˈːatʲjɔ/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;
fellatio
/ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek
feministisch
/fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/
noun
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;
feminisme
noun
(meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty, ciepły i suchy wiatr wiejący od grzbietów górskich w kierunku dolin;
föhn
/ˈfɛ̃nɛk/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;
fennek
/fɛ̃ˈɲit͡sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;
Fenicië
/ˌfɛ̃ɲiˈt͡sʲjä̃ɲĩn/
noun
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Fenicji
Feniciër
/fɛ̃ˈɲit͡sʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją
Fenicisch
/fɛ̃ˈɲit͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;
Fenicisch
/ˈfɛ̃ɲiks/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Phoenix
/ˈfɛ̃ɲiks/
noun
(mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;
feniks
/ˈfɛ̃nɔl/
noun
  1. (chemia, chemiczny) aromatyczny związek chemiczny zawierający jedną lub więcej grup hydroksylowych (–OH), związanych bezpośrednio z atomami węgla znajdującymi się w pierścieniu;
  2. (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna benzenu, C6H5OH;
fenol
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, który zajmuje się badaniem cyklicznych zjawisk w życiu roślin i zwierząt, szczególnie w zależności od warunków klimatycznych i pór roku;
fenologie
adjective
(ekologia, ekologiczny) związany z fenologią, dotyczący fenologii
fenologisch
noun
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;
fenomenalisme
noun
(filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;
fenomenologie
noun
(biologia, biologiczny) zespół wszystkich dostrzegalnych cech organizmu będący wynikiem współdziałania czynników dziedzicznych oraz warunków środowiska;
fenotype
/fɛrˈdɨ̃nãnt/
pronoun
imię męskie;
Ferdinand
/fɛrm/
noun
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;
fermium
/fɛrˈmata/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;
fermate
/ˌfɛrmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;
  1. fermentatie
  2. gisting
/ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. ulegać procesowi fermentacji
  2. powodować fermentację, poddawać fermentacji
gisten
/ˈfɛrmʲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;
fermion
/ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/
noun
substancja magnetyczna w postaci płynu;
ferrofluïdum
/ˌfɛrːɔ̃maɡˈnɛtɨk/
noun
(fizyka, fizyczny) ciało, w którym może wystąpić spontaniczne namagnesowanie;
ferromagneet
/fɛs/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton;
fes
/fɛˈstʲival/
noun
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem
festival
/ˈfɛstɔ̃n/
noun
dekoracyjnie upięta tkanina lub kwiaty
festoen
/ˈfɛta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;
feta
/ˈfɛtɨʃ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  3. (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną
fetisj
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej
fetisjisme
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;
  1. feodalisme
  2. leenstelsel
adjective
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem
feodaal
/fɛs/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Maroku;
Fez
/ˈfʲjaskɔ/
noun
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś
fiasco
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;
fibromyalgie
noun
(biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;
fibrinogeen
/ˌfʲidɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
zwolennik fideizmu
fideïst
/fʲiˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;
fideïsme
/ˈfʲidɛl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów;
vedel
/ˈfʲid͡ʒʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;
Fiji
/fʲiˈd͡ʒɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Fidżi
Fijiër
/fʲiˈd͡ʒɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Fidżi
Fijisch
/ˈfʲiɡa/
noun
(spożywczy) owoc figi (1.1)
vijg
/fʲiˈɡɔvʲjɛt͡s/
noun
(systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
vijgeboom
/fʲiˈɡɔvʲjɛt͡s ˌsɨkɔ̃ˈmɔra/
noun
(botanika, botaniczny) Ficus sycomorus L., gatunek drzew z rodziny morwowatych występujący w Egipcie, Palestynie, Syrii, Afryce subsaharyjskiej oraz wschodniej i uprawiany w basenie Morza Śródziemnego;
wilde vijgenboom
noun
(szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona
schaakstuk
noun
  1. coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystko to co jest wymyślone przez autora, to co nie jest historyczną prawdą
fictie
/fʲikˈt͡sɨjnɨ/
adjective
właściwy fikcji; wymyślony, zmyślony, wyimaginowany, istniejący tylko pozornie
fictief
/ˌfʲilaˈdɛlfʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;
Philadelphia
noun
człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących
filantroop
/ˌfʲilãnˈtrɔpʲja/
noun
bezinteresowne świadczenie pomocy
filantropie
adjective
związany z filantropią
filantropisch
noun
kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych
filatelist
/ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/
noun
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;
filatelie
/fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/
pronoun
imię męskie;
Filemon
/ˈfʲilʲja/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś
filie
/fʲiˈlʲiɡrãn/
noun
(jubilerstwo, jubilerski) technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;
filigraan
/ˈfʲilʲip/
pronoun
imię męskie;
  1. Filip
  2. Filippus
/ˌfʲilʲiˈpʲika/
noun
stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;
filippica
/ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;
Filipijnen
/ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/
adjective
związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny
Filipijns
noun
(książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach
Beotiër
adjective
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei
Filistijns
/ˌfʲilʲiˈʒãnka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)
    kopje
  2. niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje;
    1. kopje
    2. kop
/fʲilm/
noun
  1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  2. cienka i przejrzysta warstwa jakiejś substancji
film
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;
stomme film
noun
(potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) człowiek pracujący w branży filmowej
filmmaker
/fʲiˈlɔlɔk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w dziedzinie filologii
filoloog
/ˌfʲilɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;
filologie
/ˌfʲilɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) od: filologia
filologisch
/ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Filomena
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej;
filosemitisme
/fʲiˈlɔzɔf/
noun
(edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii
  1. filosoof
  2. wijsgeer
/ˌfʲilɔˈzɔfʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;
  1. filosofie
  2. wijsbegeerte
/ˌfʲilɔzɔˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii
filosofisch
verb
(filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię
filosoferen
/fʲiltr̥/
noun
  1. błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  2. (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  3. (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
filter
verb
  1. oczyszczać, przepuszczając przez filtr
  2. będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki
filteren
/fʲĩn/
noun
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii
Fin
noun
ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem
financiën
noun
specjalista w dziedzinie finansów
financier
verb
dostarczać finansów
financieren
adverb
pod względem finansów, pieniędzy
financieel
/ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/
adjective
dotyczący finansów
  1. financieel
  2. financiële
/ˈfʲĩnaw/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
  3. (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  4. koniec, zakończenie
finale
/ˈfʲĩnka/
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii
Finse
/fʲĩnˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;
Finland
/ˌfʲĩnlãndɨˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;
finlandisering
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;
gewone vinvis
noun
kolor fioletowy;
violet
/ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/
adjective
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;
  1. violet
  2. paars
/ˈfʲjɔlka/
noun
małe, szklane naczynie z zatyczką;
fiool
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;
Funen
/fʲjɔrt/
noun
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;
fjord
/ˈfʲjɔwɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;
viooltje
/ˈfʲirma/
noun
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo
firma
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych;
harmonium
adjective
dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa
fiscaal
noun
(zoologia, zoologiczny) substancja rogowa na podniebieniu wielorybów
balein
/ˈfʲiʃka/
noun
  1. mała kartka z informacją
    fiche
  2. kartonik z hasłem, słówkiem, datą historyczną lub pytaniem na awersie oraz definicją, tłumaczeniem, objaśnieniem lub odpowiedzią na rewersie, używany do nauki, też: cyfrowa wersja takiego kartonika
    steekkaart
/ˈfʲitɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością
fyto-
/ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/
noun
(botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;
fytopathologie
noun
osoba lecząca ziołami i ich pochodnymi
fytotherapeut
/fʲjut/
noun
  1. (pospolicie) (wulgarnie, wulgaryzm) penis
  2. (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) mężczyzna, facet
lul
/fʲiˈzʲjɔlɔk/
noun
specjalista w dziedzinie fizjologii
fysiologe
noun
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów
fysiologie
adjective
  1. dotyczący działu fizjologii
  2. odnoszący się do naturalnych czynności organizmu
fysiologisch
/ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/
noun
(medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii
fysiotherapeut
adjective
(medycyna, medyczny) związany z fizjoterapią, dotyczący fizjoterapii
fysiotherapeutisch
adverb
w sposób odnoszący się do zjawisk fizyki
lichamelijk
/fʲiˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. dostępny zmysłom
  2. dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej
  3. służący do badań w dziedzinie fizyki
fysiek
/ˈfʲizɨk/
noun
naukowiec zajmujący się fizyką
  1. fysicus
  2. natuurkundige
/ˈfʲizɨka/
noun
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;
  1. fysica
  2. natuurkunde
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki badający budowę i właściwości atomów;
atoomfysica
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki badający jądra atomowe;
kernfysica
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;
fuselier
/ˈfʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii
Fins
/ˈfʲĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;
  1. Fins
  2. Finse taal
/ˈflaɡa/
noun
  1. chorągiew w barwach państwowych lub organizacyjnych, niekiedy z herbem lub godłem;
    vlag
  2. płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu
    1. vlag
    2. vaandel
/ˈflaci/
noun
(spożywczy) części żołądka wołowego lub cielęcego, produkt na flaki (1.1)
pens
noun
mężczyzna narodowości flamandzkiej
Vlaming
noun
mężczyzna narodowości flamandzkiej
Vlaming
noun
kobieta narodowości flamandzkiej
Vlaamse
adjective
odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii
Vlaams
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii
Vlaams
/ˈflãndrʲja/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
Vlaanderen
/ˈflãndrʲja ˈfsxɔdʲɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) prowincja w Belgii;
Oost-Vlaanderen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym;
West-Vlaanderen
noun
mieszkaniec Flandrii
Vlaming
noun
mieszkanka Flandrii
Vlaamse
adjective
związany z Flandrią, dotyczący Flandrii
Vlaams
/flãˈnɛla/
noun
(włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;
flanel
adjective
wykonany z flaneli
flanellen
noun
jedna z form street artu polegająca na tym, że grupa ludzi spotyka się w umówionym miejscu i wykonuje pewną czynność;
flashmob
/flaˈʃɔvʲjɛt͡s ˌmʲjɛ̃ŋkːɔt͡ɕɛrʲˈɲistɨ/
noun
(botanika, botaniczny) gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli;
zuurzak
/flɛˈt͡ɕista/
noun
muzyk, który gra na flecie
fluitist
/ˌflɛɡmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny
flegmatisch
noun
osoba stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską
flexitariër
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;
flerovium
/flɛt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;
fluit
/ˈflɛt pɔˈpʃɛt͡ʃnɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;
dwarsfluit
/ˈflɛtʲɲa ˈpãna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;
panfluit
noun
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) europejski XVII-wieczny żaglowiec trójmasztowy, używany głównie w celach handlowych i niekiedy wojennych;
  1. fluit
  2. fluitschip
noun
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) członek zorganizowanej wielonarodowej społeczności piratów i przemytników, czynnej w XVII–XVIII w. na Karaibach;
flibustier
/flʲirt/
noun
krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa;
flirten
verb
uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci
flirten
/ˈflʲisak/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek zawodowo trudniący się spławem rzecznymi tratwami drewna, zboża i innych towarów do portów morskich, zajmujący się flisactwem;
vlotter
/flɔˈrɛ̃nt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;
Florence
/flɔˈrɛ̃nt͡sʲci/
adjective
związany z Florencją, dotyczący Florencji
Florentijns
noun
  1. (sport, sportowy) konkurencja szermiercza, w której zawodnicy walczą pchnięciami przy użyciu floretu (1.1)
  2. cienka, sprężysta broń kolna, przeznaczona do zadawania trafień czubkiem klingi; lekka broń szermiercza o czworograniastej klindze
floret
/ˈflɔru<sup>j</sup>it/
preposition
(książkowy) określenie poprzedzające datę lub przedział dat dla wskazania, kiedy dana osoba bądź też organizacja czy szkoła była aktywna;
bloei
/flɔˈrɨda/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;
Florida
noun
nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
bloemmaand
/ˈflɔta/
noun
  1. (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;
  2. (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) zbiór pojazdów, np. samochodów, ciężarówek, samolotów
vloot
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statki morskie, które transportują różnego rodzaju towary w sposób nielegalny
schaduwvloot
noun
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) jednostka wojskowa występująca w marynarce wojennej odpowiadająca dywizji piechoty.
flottielje
/ˈflu<sup>w</sup>ɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;
fluor
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu fluorowodorowego;
fluoride
noun
(fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki;
fluorescentie
/ˈfɔbʲja/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś
fobie
/ˈfɔbʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;
fobie
/ˈfɔbɔs/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;
Phobos
/fɔk/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;
fok
/ˈfɔka/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;
  1. zeehond
  2. rob
noun
(dawniej, dawny) ogród podmiejski będący miejscem rozrywki
vauxhall
/ˈfɔldɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog
map
/ˈfɔlʲja/
noun
cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;
Aluminiumfolie
noun
folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;
noppenfolie
/fɔlk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;
folk
/ˈfɔlklɔr/
noun
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.
folklore
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;
fondue
/ˈfɔ̃nɛ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;
foneem
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki
fonetisch
/fɔ̃ˈnɛtɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;
  1. fonetiek
  2. klankleer
/ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;
fonologie
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii
fonologisch
/fɔ̃nˈtãnːa/
noun
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;
fontein
noun
(historia, historyczny, historycznie) (zarządzanie) metoda organizacji pracy stworzona na początku XX w. przez Henry'ego Forda;
fordisme
/ˈfɔrma/
noun
  1. sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
    manier
  2. zewnętrzny kształt
    vorm
/fɔrˈmat͡sʲja/
noun
  1. (geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii
  2. (wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy
formatie
/ˌfɔrmaˈlʲista/
noun
człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania
formalist
/fɔrˈmalnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
  2. czynność wykonywana według przepisów, urzędowo
formaliteit
/fɔrˈmalnɨ/
adjective
  1. zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku
  2. dotyczący formy
formeel
noun
(fizyka, fizyczny) składnik dźwięku nadający mu swoistą barwę
formant
/ˌfɔrmaˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt
  2. (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) kasować zawartość dysku
  3. (informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików
lay-outen
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) sztuczne mrowisko;
formicarium
/ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;
formoterol
/fɔrˈmulaʃ/
noun
blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia
formulier
noun
cykl prestiżowych międzynarodowych wyścigów samochodowych;
Formule 1
verb
określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
formuleren
/fɔrt/
noun
(wojskowość, wojskowy) budowla obronna
vesting
/fɔrˈtɛt͡sa/
noun
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;
vesting
/fɔrˈtɛpʲjãn/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;
piano
/fɔrˈtũna/
noun
  1. los, szczególnie ten dobry
  2. wielkie bogactwo
lot
/ˈfɔrũm/
noun
  1. miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  2. spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat
forum
/ˈfɔsa/
noun
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;
slotgracht
/ˈfɔsfɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;
fosfor
noun
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;
fosfaat
/ˈfɔzɡɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek organiczny z grupy chlorków kwasowych, bezbarwny gaz o zapachu świeżo skoszonej trawy lub zgniłych owoców, stosowany jako bojowy środek trujący z grupy duszących w czasie I wojny światowej;
fosgeen
/ˈfɔtɛl/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) rodzaj jednoosobowego siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;
  1. fauteuil
  2. leunstoel
adjective
korzystnie wyglądający na zdjęciach
fotogeniek
/fɔˈtɔɡraf/
noun
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;
fotograaf
/ˌfɔtɔˈɡrafʲja/
noun
  1. (fotografia) sztuka wykonywania fotografii (1.1);
  2. (fotografia) nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
fotografie
/ˌfɔtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć
fotografisch
/ˌfɔtɔɡraˈfɔvat͡ɕ/
verb
robić zdjęcie, robić fotografię
fotograferen
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;
fotometer
/ˈfɔtɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;
foton
noun
(fizyka, fizyczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem zastosowań fotonów w przesyłaniu informacji;
fotonica
/ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlat͡ʃ/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał;
fotomultiplier
noun
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;
fotosynthese
/ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/
noun
(botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;
fototropie
noun
(sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł;
fauvisme
noun
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;
foyer
noun
  1. (handel, handlowy) opłata pobierana przez przewoźnika za fracht (1.1)
  2. (handel, handlowy) przewóz towarów w określone miejsce jakimś środkiem transportu
  3. (handel, handlowy) ładunek, który transportowany jest podczas frachtu (1.1)
cargo
/ˈfraɡmɛ̃nt/
noun
wyodrębniona część czegoś
bonk
/ˌfraɡmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
podział na części, wydzielenie fragmentów
fragmentatie
adjective
stanowiący fragment, nieobejmujący całości
fragmentarisch
/ˈfrajda/
noun
(potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś
pret
/ˈfrajɛr/
noun
(potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane
stommeling
/frak/
noun
część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;
jacquet
/frãɲˈt͡ɕiʃɛk/
pronoun
imię męskie;
  1. Frans
  2. Franciscus
/frãɲˈt͡ɕiʃka/
pronoun
imię żeńskie;
Francisca
/frãɲˈt͡ɕiʃkaɨ̃j̃sʲci/
adjective
związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek
franciscaans
/frãɲˈt͡ɕiʃkaɨ̃j̃sʲci/
possessiveAdjective
należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością
franciscaans
/ˈfrãnt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;
Frankrijk
/frãnˈt͡susʲci/
adjective
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji
Frans
/frãnˈt͡susʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;
Frans
/frãnˈt͡susʲci ˌpɔt͡saˈwũnɛk/
noun
namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;
tongzoen
/frãnˈt͡suskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem francuskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
  3. spisany, stworzony w języku francuskim
Franstalig
/ˈfrãnt͡sus/
noun
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji
Fransman
/frãnˈt͡suska/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji
  1. Française
  2. Franse
/frãŋk/
noun
(jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich
frank
/frãŋʲˈcijsʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemieniem)
Frankisch
/frãw̃s/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;
francium
noun
(potocznie, potoczny) błahostka
bagatel
noun
antykonsumpcyjny styl życia;
freeganisme
noun
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie udostępniane za darmo, którego kod źródłowy nie jest udostępniany użytkownikowi
freeware
/frɛˈɡata/
noun
    1. (marynarka) (wojskowość, wojskowy) średniej wielkości, pomocniczy okręt wojenny, współcześnie o wyporności w granicach 1500-2500 ton;
    2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
    fregat
  1. (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
    fregatvogel
/ˈfrɛja/
pronoun
  1. imię żeńskie
  2. nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
Freja
noun
(historia, historyczny, historycznie) obecnie uznawana za pseudonaukową dziedzina wiedzy badająca związek między ukształtowaniem czaszki człowieka a jego cechami psychicznymi;
frenologie
/ˈfrɛɔ̃n/
noun
grupa chloro- i fluoropochodnych węglowodorów alifatycznych;
freon
/frɛsk/
noun
  1. (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)
  2. (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
fresco
/ˈfrɛtka/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;
fret
adjective
(psychologia, psychologiczny) związany z Zygmuntem Freudem;
freudiaans
/frɛs/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie skrawające do obróbki powierzchni
frees
noun
nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
frimaire
/frɔ̃nt/
noun
  1. (budownictwo) przód budynku
  2. (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
front
noun
(architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;
fronton
noun
nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
fructidor
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;
fructose
noun
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;
frustratie
noun
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;
fruitarisme
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);
Vrijburcht
/frɨˈdɛrɨk/
pronoun
imię męskie;
Frederik
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;
Frygië
adjective
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii
Phrygisch
noun
punkt gastronomiczny sprzedający frytki
friettent
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;
  1. frituurpan
  2. friteuse
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu germańskiego ((historia, historyczny, historycznie) plemienia) zamieszkującego Fryzję, jej pogranicze oraz Szlezwik-Holsztyn;
Fries
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;
Friesland
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region położony w północnej części holenderskiej prowincji Holandia Północna
West Friesland
/ˈfrɨzʲjɛr/
noun
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem
kapper
/frɨˈzʲjɛrka/
noun
forma żeńska od: fryzjer
coiffeuse
/frɨˈzura/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;
  1. kapsel
  2. coiffure
noun
(etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji
Friese
adjective
dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)
Fries
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie
Fries
/ˈfud͡ʒʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;
Fuji
/ˈfuɡa/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;
fuga
interjection
(potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia
bah
/fuˈjarka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) drewniany instrument muzyczny w postaci rurki z otworami, rodzaj fletu prostego;
schalmei
/ˈfuksʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;
  2. fioletowo-czerwony kolor
foksia
noun
(geologia, geologiczny) gorący wyziew gazów wulkanicznych, głównie chlorowodoru, dwutlenku siarki i pary wodnej, towarzyszący czynnym wulkanom;
fumarole
/fũnˈdat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;
stichting
/fũnˈdãmɛ̃nt/
noun
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;
fundering
noun
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji
fundamentalisme
/ˈfũnduʃ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele
fonds
/fũŋʲˈɟit͡sɨt/
noun
(biochemia, biochemiczny) (mykologia, mykologiczny) środek mający działanie grzybobójcze;
fungicide
noun
terenowa szynowa kolej linowa z wagonem na stałe przymocowanym do liny napędowej;
funiculaire
/ˈfũŋkt͡sʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  2. przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  3. (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
functie
/ˈfũŋkt͡sʲja ˈstãnu/
noun
(fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu
toestandsfunctie
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;
bijectie
/ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. cecha tego, co jest funkcjonalne
  2. funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia
functionaliteit
/ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy
functioneren
/fũnt/
noun
(jednostka monetarna) waluta niektórych państw
pond
noun
(chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;
furaan
/ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy
furosemide
/ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
noun
(sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły
American football
/ˌfudbɔˈlʲista/
noun
(sport, sportowy) zawodnik grający w piłkę nożną
voetballer
/fuˈtɛraw/
noun
ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu
foedraal
/ˈfutrɔ/
noun
  1. (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
    bont
  2. (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu
    1. pels
    2. vacht
/ˈfutsal/
noun
(sport, sportowy) halowa piłka nożna;
zaalvoetbal
noun
mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe
futuroloog
/ˌfuturɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  2. taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości
futuristisch
/ˈfuzʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe
fusie
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)
G-groot
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)
g-klein
/ˌɡabarˈdɨ̃na/
noun
(włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.
gabardin
/ɡaˈbʲĩnɛt/
noun
pokój przeznaczony do pracy umysłowej
studeerkamer
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;
schaduwkabinet
/ˈɡabɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Gabon
/ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Botswany;
Gaborone
/ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce
Gabonees
/ˈɡabrʲjɛl/
pronoun
imię męskie;
Gabriël
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Plecotus, rodzaj wielkouchego nietoperza z podrodziny mroczków;
grootoorvleermuis
/ɡat/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;
reptiel
/ˌɡadaˈtlʲivɨ/
adjective
taki, który dużo i chętnie mówi
spraakzaam
/ɡaˈdɔlʲĩn/
noun
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;
gadolinium
/ɡaˈdɔʒɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;
slangenarend
/ɡaˈdulstfɔ/
noun
(potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie
woordenvloed
/ɡaˈduwa/
noun
osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi
kletskous
/ˈɡad͡ʒɛt/
noun
(neologizm) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;
gadget
noun
nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się
blunder
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym;
gaffel
/ˈɡaɡat/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;
git
/ɡaɡaˈ<sup>w</sup>usʲci/
adjective
dotyczący Gagauzów i Gagauzji, związany z Gagauzami i Gagauzją
Gagaoezisch
/ɡaɡaˈ<sup>w</sup>usʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Gagauzów, ludu pochodzenia tureckiego, osiadłego w większości w południowej Mołdawii w Gagauzji;
Gagaoezisch
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;
Gagaoezië
/ɡaj/
noun
(książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących
bosje
/ˈɡaja/
pronoun
(mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;
Gaia
/ɡaˈjufka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;
tuinfluiter
/ɡal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;
gallium
adjective
związany z galaktyką, dotyczący galaktyki
galactisch
/ɡaˈlaktɨka/
noun
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;
  1. sterrenstelsel
  2. melkwegstelsel
/ɡaˈlɛra/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;
galei
/ɡaˈlɛrʲja/
noun
  1. (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum
  2. (sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki
galerie
/ˈɡalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie
Gallië
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii
Galicië
/ɡaˈlʲit͡sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;
Galicië
/ˌɡalʲiˈt͡sɨjsʲci/
adjective
dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)
Galicisch
/ɡaˈlʲit͡sɨsm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;
gallicisme
adjective
związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów
Gallisch
/ˌɡalʲiˈlɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
Galilea
/ˈɡalɔ̃n/
noun
(jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
gallon
/ˈɡalɔp/
noun
(jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;
galop
adjective
(chemia, chemiczny) (elektryczność) (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z galwanizmem, dotyczący galwanizmu
galvanisch
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego;
galvanometer
noun
(medycyna, medyczny) metoda leczenia, polegająca na zastosowaniu prądu stałego o niskim napięciu i natężeniu
galvanotherapie
/ˈɡãma/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;
toonladder
/ˈɡãmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Gambia
/ɡãmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce
Gambiaans
/ˈɡãmbʲit/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;
gambiet
/ɡãˈmɛta/
noun
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;
  1. gameet
  2. geslachtscel
/ˈɡãmːa/
noun
nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;
gamma
/ˈɡãmɔ̃ɲ/
noun
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny
onnozel
/ɡãnˈdava/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii;
Gent
adjective
związany z Gandawą, dotyczący Gandawy
Gents
/ˈɡãnɛk/
noun
przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów
portiek
noun
długa, zwykle roczna przerwa od nauki, pracy lub kariery spożytkowana na podróż, realizację marzeń itp.;
tussenjaar
/ˈɡapʲit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się
staren
/ˈɡaraʃ/
noun
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;
garage
/ɡarp/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) wypukłość na grzbiecie zwierzęcia, zwykle wypełniona tłuszczem
    1. bochel
    2. bult
  2. (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
    bult
/ˈɡarbaʃ/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór
looier
/ɡarˈbatɨ/
adjective
  1. mający wypukłość, wybrzuszenie, zgrubienie lub skrzywienie
  2. z widocznym skrzywieniem kręgosłupa; z garbem
gebocheld
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od garbować
looien
/ˈɡarbus/
noun
(potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen
kever
/ɡarˈdɛ̃ɲja/
noun
(botanika, botaniczny) Gardenia J.Ellis, roślina z rodziny marzanowatych;
gardenia
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
stemorgaan
/ˈɡarʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
minachten
/ˈɡardwɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;
  1. keel
  2. keelgat
adjective
    1. (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła
    2. (fonetyka, fonetyczny) artykułowany gardłem
    faringisch
  1. o dźwięku: chrapliwy lub niski
    gutturaal
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;
Gargantua
/ˈɡarʲik/
noun
(ekologia, ekologiczny) (botanika, botaniczny) zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego
garrigue
/ɡarn̥ˈt͡sarstfɔ/
noun
rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;
potterij
/ˈɡarn̥t͡saʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne
pottenbakker
/ˈɡarnɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;
pot
/ɡarʲˈɲitur/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;
kostuum
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania garnizonu (1.1)
  2. (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu
garnizoen
/ɡaˈrɔ̃nːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;
Garonne
/ɡaˈrɔta/
noun
broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary;
  1. Garotte
  2. Garrotte
/ɡarʲɕt͡ɕ/
noun
ilość mieszcząca się w garści (1.1)
handvol
/ˈɡaɕit͡ɕ/
verb
  1. o wapnie palonym: łączyć z wodą
  2. przerywać palenie
doven
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się czynnościami i schorzeniami układu pokarmowego i gruczołów trawiennych;
gastro-enterologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z gastroenterologią, dotyczący gastroenterologii
gastro-enterologisch
/ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
  1. działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.
  2. sztuka przyrządzania potraw
gastronomie
/gaˈtuŋki/, /ɡaˈtũnɛk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
  2. odmiana czegoś, typ, rodzaj
soort
/ɡawr/
noun
(zoologia, zoologiczny) Bos gaurus, gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;
gaur
noun
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;
gaviaal
verb
(potocznie, potoczny) o niemowlętach: wydawać pierwsze dźwięki, będące zalążkiem mowy artykułowanej
brabbelen
/ˈɡavrɔ̃n/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;
roek
adjective
(środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;
homovriendelijk
/ɡas/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  2. (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  3. (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
gas
/ˈɡasʲ ˌt͡ɕɛplarʲˈɲãnɨ/
noun
gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;
broeikasgas
noun
(górnictwo, górniczy) mieszanina gazów wydzielająca się w kopalniach, składająca się głównie z metanu, tworząca z powietrzem mieszaninę wybuchową
grauwvuur
/ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego
mosterdgas
/ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;
edelgas
/ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/
noun
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;
aardgas
noun
(potocznie, potoczny) środek drażniący, który powoduje silne podrażnienie błon śluzowych oczu, nosa, gardła i skóry, prowadząc do łzawienia, kaszlu, pieczenia i trudności w oddychaniu
traangas
/ˈɡaza/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
  2. (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;
Gaza
noun
(włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana
gaas
adjective
dotyczący Gazy lub Strefy Gazy, związany z Gazą lub Strefą Gazy
Gazaans
/ɡaˈzɛla/
noun
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;
gazelle
/ɡaˈzɛta/
noun
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;
  1. krant
  2. dagblad
/ɡaˈzɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;
gasleiding
/ɡasˈpat͡ʃɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem;
gazpacho
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;
Galați
/ˈɡawka/
noun
regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych
knop
/ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;
muskaatnoot
noun
(anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół
oogappel
/ˈɡawɔ̃w̃ɕ/
noun
(botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu
tak
/ɡaɕˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;
brandblusser
/ˈɡdakat͡ɕ/
verb
o kurze: wydawać głos
kakelen
/ɡdãj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Polsce, stolica województwa pomorskiego;
Gdansk
/ɡdɨ/
conjunction
…rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego
toen
/ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈt͡sujɔ̃w̃/
proverb
kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.
als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel
verb
(potocznie, potoczny) snuć przypuszczenia; rozwodzić się nad tym, co by było, gdyby
vermoeden
/ˈɡdɨ̃ɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;
Gdynia
/ɟd͡ʑɛ/
interrogativePronoun
służący do tworzenia pytań o lokalizację
waar
/ɟd͡ʑɛ/
pronoun
…względny, zastępujący określenie miejsca
waar
/ˈɟd͡ʑɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛt͡sɔ̃w̃/
proverb
uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje
waar gehakt wordt vallen spaanders
/ˈɟd͡ʑɛ ˈĩɲd͡ʑɛ̇j/
adverb
  1. do innego miejsca
  2. w innym miejscu
elders
/ˈɟd͡ʑɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕt͡ɕ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈt͡sɔ ˈjɛ̇ɕt͡ɕ/
proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu
er kunnen geen twee kapiteins zijn op een schip
/ɟd͡ʑɛˈkɔlvʲjɛk/
indefinitePronoun
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce
overal
/ɟd͡ʑɛ̇ɕ/
indefinitePronoun
  1. w pewnym miejscu
  2. (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości
ergens
noun
(slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;
computerfreak
/ɡɛj/
noun
homoseksualny mężczyzna;
homo
/ˈɡɛjʃa/
noun
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;
geisha
/ˈɡɛjzɛr/
noun
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;
geiser
/ˈɡɛkɔ̃n/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach
gekko
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;
    Gelderland
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnej holenderskiej prowincji Geldria (1.2) oraz niemieckiego powiatu Kleve;
    Gelre
adjective
związany z Geldrią, pochodzący z Geldrii
Gelders
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;
Gelendzjik
noun
(ezoteryka) odczytywanie wartości numerologicznej ze słów na podstawie liter, z których się składają, popularne w dawnej żydowskiej hermeneutyce biblijnej i współczesnym wróżbiarstwie;
gematria
/ˌɡɛ̃mʲĩˈnata/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) podwojona spółgłoska w wyrazie;
geminaat
/ˈɡɛ̃mːa/
pronoun
imię żeńskie;
Alphekka
noun
(mineralogia, mineralogiczny) nauka o kamieniach szlachetnych;
gemmologie
/ɡɛ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;
gen
noun
(psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, przypisanych kulturowo i społecznie do każdej z płci
gender
/ˌɡɛ̃nɛaˈlɔɟja/
noun
geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje
genealogie
adjective
związany z genealogią
genealogisch
noun
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku
generatie
noun
(informatyka, informatyczny) modele sztucznej inteligencji służące do generowania treści, np. tekstów, obrazów, muzyki, filmów, programów komputerowych, itp.;
generatieve kunstmatige intelligentie
/ɡɛ̃ˈnɛraw/
noun
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;
generaal
/ˌɡɛ̃nɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką
genetisch
/ɡɛ̃ˈnɛtɨka/
noun
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;
erfelijkheidsleer
/ɡɛ̃ˈnɛva/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
  2. (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
Genève
/ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/
adjective
dotyczący Genewy, związany z Genewą
Geneefs
adjective
  1. znakomity
  2. wybitnie uzdolniony
geniaal
/ˈɡɛ̃ɲjuʃ/
noun
  1. osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  2. czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent
genie
/ˈɡɛ̃nɔ̃m/
noun
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;
genoom
/ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
(architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta
gentrificatie
/ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;
Genua
/ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃nka/
noun
mieszkanka Genui, kobieta pochodząca z tego miasta
Genuese
adjective
(astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia
geocentrisch
noun
(mineralogia, mineralogiczny) wnęka w masie skalnej, której ściany obrośnięte są minerałem;
geode
/ˌɡɛɔˈdɛta/
noun
osoba zajmująca się geodezją
geodeet
/ˌɡɛɔˈdɛzʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;
  1. geodesie
  2. landmeetkunde
/ˌɡɛɔdɛˈzɨjnɨ/
adjective
dotyczący geodezji, związany z geodezją
geodetisch
noun
(botanika, botaniczny) ziemnopączkowa roślina z organami wegetatywnymi odnawiającymi się pod ziemią;
geofyt
adjective
dotyczący geofizyki
geofysisch
noun
naukowiec zajmujący się geofizyką
geofysicus
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej;
geofysica
noun
(sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;
geoglief
/ɡɛˈɔɡraf/
noun
osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii
geograaf
/ˌɡɛɔˈɡrafʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;
  1. geografie
  2. aardrijkskunde
adverb
w sposób odnoszący się do geografii
geografisch
/ˌɡɛɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z geografią, odnoszący się do geografii
  1. geografisch
  2. aardrijkskundig
/ɡɛˈɔlɔk/
noun
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii
geoloog
/ˌɡɛɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;
  1. geologie
  2. aardkunde
/ˌɡɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z geologią
geologisch
/ˌɡɛɔ̃ˈmãnt͡sʲja/
noun
niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;
  1. geomantie
  2. geomantiek
/ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;
    1. geometrie
    2. meetkunde
  2. (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
    1. meetkunde
    2. geometrie
/ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii
geometrisch
noun
specjalista w dziedzinie geomorfologii; badacz kształtu terenu, jego powstania oraz zmian, które zachodzą w czasie, zarówno naturalnych, jak i wpływających na niego działalności człowieka
geomorfologe
/ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;
geomorfologie
adjective
(geologia, geologiczny) związany z geomorfologią, dotyczący geomorfologii
geomorfologisch
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne
geopolitiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;
Georgia
adjective
związany z ciepłem i gorącymi źródłami we wnętrzu Ziemi
geothermisch
/ˈɡɛpart/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;
  1. jachtluipaard
  2. cheeta
pronoun
imię żeńskie;
Geralda
/ɡɛrʲˈjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;
geriatrie
/ˈɡɛrmãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;
germanium
noun
(edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim
germanistiek
/ɡɛrˈmãɲism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;
germanisme
/ɡɛrˈmãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Germanów lub Germanii
Germaans
noun
nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
germinal
/ˌɡɛrɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
nauka badająca wpływ procesów starzenia się na organizm człowieka;
gerontologie
/ɡɛrˈtruda/
pronoun
imię żeńskie;
Geertruida
/ɡɛrˈvazɨ/
pronoun
imię męskie;
Gervasius
/ɡɛst/
noun
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi
  1. gebaar
  2. handgebaar
noun
ruchy rąk, które uwypuklają treść wypowiedzi, wykonywanie gestów
gebaar
/ˌɡɛstɨkuˈlɔvat͡ɕ/
verb
poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku
gesticuleren
/ˈɡɛtːɔ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  3. dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  4. w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej
getto
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
Göttingen
/ˈɡãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Akrze;
Ghana
/ˈɡãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Ghana
Ghanees
noun
(mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;
ghoul
/ˈɟibɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona
gibbon
/ɟiˈbraltar/
pronoun
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego
Gibraltar
adjective
związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru
Gibraltarees
noun
(historia, historyczny, historycznie) pomocnik rycerza przygotowujący się do stanu rycerskiego;
schildknaap
/ɟɛs/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;
horzel
/ˈɟɛwda/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;
beurs
/ɟik/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) jednokonny powozik dwukołowy
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) wąska, szybka łódź wiosłowa o ściętej rufie
giek
noun
(informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 megabajtom;
gigabyte
noun
(jednostka miary) jednostka częstotliwości równa miliardowi herców
gigahertz
noun
mania budowania rzeczy gigantycznych, ponad potrzeby
gigantomanie
/ˌɟiɡãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
ogromny, bardzo duży
gigantisch
/ɟil/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczakowatych;
    goudvink
  2. (ornitologia, ornitologiczny) jedna z ras gołębia o czerwonym upierzeniu, pochodząca z Albanii;
    vinkduif
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w starożytnej Palestynie, pomiędzy rzekami Arnon i Jarmuk;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych
Gilead
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (mitologia sumeryjska) król sumeryjskiego miasta Uruk w epoce wczesnodynastycznej (ok. XXVII–XXVI w. p.n.e.)
Gilgamesj
/ˌɟilɔˈtɨ̃na/
noun
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;
  1. guillotine
  2. valbijl
/ɟiˈluʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus sibiricus, gatunek ptaków z rodzaju Carpodacus
langstaartroodmus
/ˌɟĩmnaˈstɨt͡ʃka/
noun
(sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna uprawiająca gimnastykę – sportową, akrobatyczną lub artystyczną
turnster
/ɟĩmˈnastɨka/
noun
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną
gymnastiek
/ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii
  1. gynaecoloog
  2. vrouwenarts
/ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;
gynaecologie
/ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii
gynaecologisch
/ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem
gynaecomastie
/ˈɟĩnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. wymierać (o dużej grupie organizmów)
  2. umierać, zdychać (o pojedynczych organizmach)
omkomen
/ɟips/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;
  2. (potocznie, potoczny) opatrunek unieruchamiający wykonany z gipsu
gips
noun
dekoracyjny łańcuch z kwiatów lub liści;
slinger
/ɟiˈtara/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;
gitaar
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;
basgitaar
/ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;
elektrische gitaar
/ˌɟitaˈʒɨsta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze
  1. gitarist
  2. gitaarspeler
/ˌɡlat͡sʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;
  1. glaciologie
  2. gletsjerkunde
/ɡlaˈdʲjatɔr/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;
gladiator
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;
glaucofaan
noun
(rolnictwo, rolniczy) specjalista w dziedzinie gleboznawstwa
bodemkundige
/ˌɡlʲit͡sɛˈrɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;
glycerol
noun
(biochemia, biochemiczny) najprostszy aminokwas białkowy, endogenny i niepolarny, m.in. pełniący rolę neurotransmitera hamującego w układzie nerwowym; C2H5NO2;
glycine
/ɡlʲĩn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; [od 1850 r.]
aluminium
/ˈɡlʲĩna/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;
klei
/ɡlʲĩˈɲãnɨ/
adjective
sformowany, ulepiony z gliny
kleien
adjective
  1. przypominający glinę (np. zwartością, kolorem)
  2. zawierający dużo gliny
kleiachtig
noun
(budownictwo) cegła z niewypalonej gliny, często z domieszką, żwiru, piasku lub słomy
adobe
/ˌɡlɔbalʲiˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;
  1. mondialisering
  2. globalisering
noun
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) globalizacja
globalisme
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) glob ziemski jako wspólne miejsce zamieszkania dzięki mediom elektronicznym;
mondiaal dorp
/ɡlɔˈbalnɛ ˌɔt͡ɕɛˈplɛ̃ɲɛ/
noun
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;
klimaatopwarming
/ɡlɔˈbalnɨ/
adjective
ogólnoświatowy, obejmujący cały świat
globaal
/ˈɡlɔbus/
noun
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;
  1. globe
  2. wereldbol
/ɡlɔ̃n/
noun
Algae, rodzaj organizmów wodnych;
alge
noun
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy
glossarium
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) rzekomy dar (np. od boga, szatana, istot pozaziemskich) mówienia językami, których się nie zna, zwykle w chwilach ekstazy religijnej;
glossolalie
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;
glottochronologie
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;
  1. glucose
  2. druivensuiker
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych;
mononatriumglutamaat
/ˈɡlutɛ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;
gluten
/ɡmax/
noun
okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja
gebouw
/ˈɡmʲĩna/
noun
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;
gemeente
/ɡnat͡ɕ/
verb
popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi
drijven
/ɡnɛjs/
noun
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;
gneis
/ˈɟɲazdɔ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;
    nest
  2. (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
    stopcontact
noun
(biologia, biologiczny) proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów
verrotting
/ˈɟɲida/
noun
jajo wszy;
neet
/ɟɲɛf/
noun
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;
  1. toorn
  2. woede
verb
czuć gniew
toornen
/ˈɟɲɛvʲɲɛ/
adverb
w sposób gniewny
toornig
adjective
  1. mający w sobie gniew lub podatny nań
  2. wyrażający gniew
toornig
/ɟɲit͡ɕ/
verb
ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów
verrotten
/ˈɡnɔ̃mɔ̃n/
noun
prosty zegar słoneczny
gnomon
noun
sztuka budowania zegarów słonecznych;
gnomonica
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;
gnosticisme
/ɡnu/
noun
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;
gnoe
/ɡnuj/
noun
(rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;
mest
/ɡɔ/
noun
rodzaj gry planszowej;
go
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;
Goa
/ˈɡɔblʲĩn/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;
aardmannetje
adjective
związany z Gotami, dotyczący Gotów
Gothisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;
Gothisch
/ˈɡɔtfrɨt/
pronoun
imię męskie;
Godfried
/ˈɡɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;
waardigheid
/ˈɡɔdnɨ/
adjective
wart, zacny
waardig
/ɡɔˈd͡ʑilːa/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;
Godzilla
/ɡɔˈd͡ʑĩna/
noun
    1. moment w ciągu doby wyrażony w jednostkach czasu
    2. (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
    uur
  1. (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
    1. uur
    2. stonde
noun
ekologiczna akcja wygaszania świateł, obchodzona jako święto w ostatnią sobotę marca;
Uur der Aarde
/ɡɔˈd͡ʑĩna ˌpɔlʲiˈt͡sɨjna/
noun
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;
  1. spertijd
  2. avondklok
adjective
odnoszący się do godziny
vertrekstaat
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg
spits
/ˈɡɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
zgadzać się z czymś
zich verzoenen
/ˈɡɔdwɔ/
noun
  1. (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
    embleem
  2. graficzny symbol państwa
    1. wapen
    2. wapenschild
/ɡɔfr̥/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;
wafel
/ˌɡɔfrɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów;
wafelijzer
noun
(potocznie, potoczny) (ironicznie) mężczyzna przesadnie dbający o swój wygląd
dandy
/ɡɔj/
noun
(potocznie, potoczny) określenie używane przez żydów w stosunku do innowierców, np. chrześcijan;
goj
/ɡɔl/
noun
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób
  1. doelpunt
  2. doel
  3. goal
/ˈɡɔlɛ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;
scheen
/ɡɔlf/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;
golf
pronoun
(geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;
Golgotha
pronoun
(biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;
Goliat
/ˈɡɔlʲit͡ɕ/
verb
  1. usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze
    scheren
  2. usuwać zarost samemu sobie
    zich scheren
pronoun
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;
Gomorra
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) gruczoł płciowy produkujący komórki rozrodcze;
gonade
/ɡɔ̃nˈdɔla/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  2. (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca
gondel
noun
zdobiona chorągiew noszona w orszaku lub procesji
gonfalon
/ɡɔ̃ŋk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;
gong
/ˈɡɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;
loper
noun
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;
schalie
/ˈɡuɡɔl/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba o wartości 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100
googol
/ɡɔrˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
  2. (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew
mosterd
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miasto w południowej Holandii;
Gorinchem
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, stolica Republiki Ałtaju;
Gorno-Altajsk
/ˈɡɔrsɛt/
noun
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;
korset
noun
(botanika, botaniczny) Gentiana verna L., gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych;
  1. lentegentiaan
  2. voorjaarsgentiaan
/ˈɡɔrɨl/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  2. (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany
gorilla
/ɡɔˈʒɛlʲɲa/
noun
zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;
distilleerderij
/ˈɡɔʃʲci/
adjective
  1. taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  2. (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny
bitter
/ɡɔˈrɔ̃nt͡sɨ/
adjective
  1. bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie
    heet
  2. (przenośnie, przenośnia) serdeczny
    warm
/ɡɔˈrɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego
    koorts
  2. (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
    1. koorts
    2. verhoging
    3. temperatuur
noun
(medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;
Lassakoorts
/ɡɔˈrɔ̃n͇t͡ʃka ˈzwɔta/
idiom
nagły pęd do poszukiwania złota;
goudkoorts
/ˈɡɔspɛl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;
gospel
/ˌɡɔspɔˈdarka/
noun
całokształt działalności gospodarczej
economie
/ˌɡɔspɔˈdarstfɔ/
noun
  1. posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie
    boerderij
    1. ogół spraw związanych z rodziną, domem
    2. inwentarz domowy, mienie, sprzęty znajdujące się w domu
    huishouden
noun
(ekonomia, ekonomiczny) wszelkie czynności i przedmioty składające się na prowadzenie domu
gezin
/ɡɔsˈpɔdaʃ/
noun
  1. osoba przyjmująca gości
  2. (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
gastheer
/ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi/
noun
  1. kobieta gospodarująca na gospodarstwie rolnym
  2. kobieta gospodarująca w domu
  3. właścicielka mieszkania lub domu
hospita
/ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/
noun
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi
huisvrouw
/ˌɡɔtɔˈvãɲɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (rzeczownik odczasownikowy) od gotować
koken
/ɡɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
    1. przyrządzać ciepłą potrawę
    2. (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
    koken
  1. (przestarzałe, przestarzały) przygotowywać się do czegoś
    zich voorbereiden
/ɡɔˈtɔvɨ/
adjective
skończony, wykonany
  1. klaar
  2. gereed
/ɡɔˈtufka/
noun
pieniądze w postaci banknotów lub monet
contant geld
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto położone w zachodniej części Holandii;
Gouda
pronoun
(geografia, geograficzny) druga co do wielkości wyspa archipelagu Wysp Maltańskich;
Gozo
/ɡɔˈwɔlɛt͡ɕ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);
ijzel
/ˈɡɔwɨ̃m ˈɔcɛ̃m/
adverb
bez przyrządów optycznych
met het blote oog
/ˈɡɔwɔ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;
duif
noun
(zootechnika, zootechniczny) odmiana udomowionego gołębia skalnego (Columba livia domestica), którą człowiek od wieków hoduje i tresuje do przenoszenia wiadomości na duże odległości;
postduif
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych
postduif
/ɡɔˈwɔ̃mbɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;
koolrollade
/ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/
noun
(zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi
duivenkot
noun
wizyta, odwiedziny połączone z poczęstunkiem
bezoek
noun
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom
gastvrijheid
/ɡɔɕˈt͡ɕĩnːɨ/
adjective
chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości
gastvrij
/ɡɔɕt͡ɕ/
noun
  1. osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
  2. osoba, która zatrzymała się w hotelu, w restauracji
gast
/ˈɡɔʑd͡ʑik/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
    anjer
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;
    kruidnagel
/ɡra/
noun
  1. zabawa według ustalonych reguł;
  2. (sport, sportowy) mecz
  3. granie na instrumencie
spel
noun
(informatyka, informatyczny) program komputerowy umożliwiający prowadzenie elektronicznej gry, w której gracz kontroluje obraz wyświetlany na ekranie;
computerspel
noun
rodzaj gry towarzyskiej, w której gracze rywalizują lub współpracują, wykonując ruchy po ustalonej planszy lub planszach, zgodnie z określonymi zasadami
bordspel
/ˈɡra ˈswuf/
noun
budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów
woordspeling
/ɡrap/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  2. drewno grabu (1.1)
haagbeuk
/ˈɡrabaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;
doodgraver
/ˈɡrabʲjɛ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;
  1. hark
  2. riek
/ˈɡrabʲit͡ɕ/
verb
zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi
harken
/ɡrat͡ʃ/
noun
uczestnik gry lub zawodów
speler
/ɡrat/
noun
  1. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  2. (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę
hagel
/ˈɡradʲjɛ̃nt/
noun
  1. płynne przejście jednego koloru w drugi;
  2. (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;
gradiënt
/ˌɡradɔˈbʲit͡ɕɛ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu
hagelbui
noun
(medycyna, medyczny) guzek (zgrubienie) powstający na górnej lub dolnej powiece
chalazion
/ɡraf/
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;
graaf
noun
najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;
grafeem
/ɡrafˈfʲitʲi/
noun
(sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;
graffiti
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją
grafie
/ɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
(sztuka) dotyczący grafiki (sztuki)
grafisch
/ˈɡrafʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;
grafiet
noun
specjalista w dziedzinie grafologii
grafoloog
/ˌɡrafɔˈlɔɟja/
noun
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;
grafologie
adjective
związany z grafologią, dotyczący grafologii
grafologisch
noun
mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych
grafomanie
/ɡrãm/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy, która jest równa jednej tysięcznej kilograma;
gram
adjective
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;
gramnegatief
/ˌɡrãmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  2. zgodny z regułami gramatyki
grammaticaal
/ɡrãˈmatɨk/
noun
specjalista w dziedzinie gramatyki
grammaticus
/ɡrãˈmatɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;
  1. grammatica
  2. spraakkunst
/ɡrãˈmɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;
platenspeler
/ˈɡrãnat/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
    granaat
  2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
    granaatappel
  3. (spożywczy) owoc granatowca
    1. granaatappel
    2. granaat
noun
(wojskowość, wojskowy) indywidualna lub zespołowa, gładkolufowa broń palna, służąca do wystrzeliwania granatów na niewielką odległość;
granaatwerper
/ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;
granaatappel
/ˌɡrãnaˈtɔvɨ/
adjective
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;
  1. donkerblauw
  2. marineblauw
/ɡrãnt/
noun
tytuł szlachecki pochodzenia hiszpańskiego;
grande
/ˌɡrãɲaˈstɔswup/
noun
(geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;
prisma
/ɡrãˈɲit͡sa/
noun
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
grens
/ɡrãˈɲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. mieć wspólną granicę, sąsiadować
  2. (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać
grenzen aan
/ˈɡrãɲit/
noun
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;
graniet
/ɡrãˈnɔla/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;
crunchy
noun
(biologia, biologiczny) leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;
granulocyt
/ˈɡrapːa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)
grappa
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;
  1. thymus
  2. zwezerik
/ɡraˈsɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać napadów, gwałtów na określonym terenie
roven
noun
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby
gelukwens
/ˌɡratuˈlɔvat͡ɕ/
verb
składać wyrazy uznania
feliciteren
/ˌɡratɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.
gratificatie
/ˌɡravʲiˈtat͡sʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;
  1. zwaartekracht
  2. gravitatie
  3. aantrekkingskracht
/ˌɡravʲitaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji
gravitationeel
noun
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;
graviton
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;
Graz
/ɡrat͡ɕ/
verb
  1. brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  2. o przedmiocie: wydawać dźwięki
  3. wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
  4. być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie
spelen
/ˈɡrɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;
Griekenland
/ˈɡrɛt͡sʲci/
adjective
  1. związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
  2. związany z Greckim Kościołem Prawosławnym
Grieks
/ˈɡrɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;
Grieks
/ɡrɛˈt͡ʃɨ̃nka/
noun
osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji
Griekse
/ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do papieża Grzegorza I; ,
  2. odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,
gregoriaans
/ˈɡrɛjpfrut/
noun
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;
  1. grapefruit
  2. pompelmoes
/ɡrɛk/
noun
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji
Griek
/ɡrɛ̃ˈnada/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)
Grenada
/ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów;
grenadier
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;
Grenadines
noun
mieszkaniec Grenlandii
Groenlander
/ɡrɛ̃nˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;
Groenland
/ɡrɛ̃nˈlãnt͡sʲci/
adjective
od Grenlandia
Groenlands
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
Grenoble
/ɡrʲil/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przenośny ruszt do pieczenia potraw
  2. (środowiskowy) (motoryzacja) atrapa przednia pod maską
grill
/ˈɡrɔbla/
noun
wał ziemny zbudowany w celu spiętrzenia wody lub rozdzielenia stawów;
dijk
/ɡrɔˈbɔvʲjɛt͡s/
noun
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;
tombe
/ɡrɔx/
noun
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
erwt
noun
(botanika, botaniczny) odmiana grochu, która nie ma wyściółki pergaminowej w strąkach
peul
/ɡrɔˈxufka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;
erwtensoep
noun
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;
sterrenhoop
/ɡrɔ̃ˈmad͡ʑit͡ɕ/
verb
składać, zbierać w jednym miejscu
accumuleren
/ɡrɔ̃mʲˈɲit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; (zobacz) też gromnica w Encyklopedii staropolskiej
kaars
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) przydomek Zeusa
bliksemslingerend
/ˈɡrɔ̃nɔ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
  2. (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych
tros
/ɡrɔ̃ˈnɔstaj/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;
hermelijn
/ɡrɔ/, /ɡrɔs/
noun
(przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;
gros
/ɡrɔʃ/
noun
(jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;
groot
/ˈɡrɔʃɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion
erwt
/ɡrɔt/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;
grootzeil
/ˈɡrɔta/
noun
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;
grot
/ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/
adjective
podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny
grotesk
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;
grote mast
/ˈɡrɔʑit͡ɕ/
verb
straszyć czymś, zapowiadać coś złego
  1. dreigen
  2. bedreigen
/ˈɡrɔʑba/
noun
  1. zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.
    dreigement
  2. zagrożenie; coś, co zagraża
    dreiging
/ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/
adjective
ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki
grof
/ɡruˈbɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;
appelvink
noun
wymiar w krótszej osi
dikte
/ˈɡrubɨ/
adjective
  1. otyły
  2. mający dużą grubość, średnicę
  1. dik
  2. vet
noun
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd
barrel
/ɡruˈt͡ʃɔlak/
noun
(medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;
adenoom
noun
(medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu
adenocarcinoom
/ˈɡrut͡ʃɔw/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;
klier
noun
(anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;
melkklier
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł skórny odpowiedzialny za wytwarzanie potu
zweetklier
/ˈɡrud͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
december
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;
grunge
/ˈɡrupa/
noun
  1. zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  2. zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  3. (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
groep
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;
doelgroep
noun
(chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;
functionele groep
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych
bloedgroep
/ɡruˈpɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć grupy, porządkować w grupach
groeperen
/ˈɡruʃa/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
perenboom
/ˈɡruʃka/
noun
(spożywczy) owoc gruszy;
peer
/ˈɡruʑĩn/
noun
osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji
  1. Georgiër
  2. Georgisch
/ɡruˈʑĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji
Georgische
/ɡruˈʑĩj̃sʲci/
adjective
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami
Georgisch
/ɡruˈʑĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Gruzji;
Georgisch
/ˈɡruzʲja/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;
Georgië
/ɡruʑˈlʲit͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;
  1. tuberculose
  2. tering
adjective
(medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy
tuberculeus
/ɡrɨf/
noun
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;
griffioen
/ˈɡrɨka/
noun
(botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;
boekweit
/ˈɡrɨ̃mas/
noun
wykrzywienie twarzy
grimas
noun
(historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;
toverboek
/ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/
noun
  1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
  2. niebieskozielony kolor grynszpanu (1.1)
groenspaan
/ˈɡrɨpa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;
griep
/ɡrɨˈzɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;
Graubünden
/ˈɡrɨzɔ̃ɲ/
noun
ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;
knaagdier
/ɡrɨɕt͡ɕ/
verb
zatapiać w czymś zęby
bijten
/ˈɡʒãnka/
noun
przyrumienione pieczywo pokrojone w kostkę z dodatkiem przypraw lub bez
crouton
/ˈɡʒawka/
noun
zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku
dompelaar
/ɡʒbʲjɛt/
noun
  1. (potocznie, potoczny) plecy
  2. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
  3. górna lub tylna część podłużnej rzeczy
rug
/ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
kam
/ɡʒɛx/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;
zonde
/ˈɡʒɛx ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzech popełniony w raju przez Adama i Ewę, dziedziczony następnie przez wszystkich ludzi;
erfzonde
verb
wydawać z siebie grzechot
alarmeren
/ɡʒɛˈxɔtka/
noun
rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu
rammelaar
/ɡʒɛˈxɔtʲɲik/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;
ratelslang
/ˈɡʒɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
uprzejmy sposób zachowania
beleefdheid
/ˈɡʒɛt͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
  2. o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
  1. beleefd
  2. aardig
  3. braaf
/ˈɡʒɛɡɔʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Gregorius
  2. Gregoor
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń
radiator
/ɡʒɛʃʲˈɲit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej
zondares
/ˈɡʒɛʃʲɲik/
noun
ktoś, kto grzeszy
zondaar
/ˈɡʒɛʃnɨ/
adjective
popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne
zondig
/ˈɡʒɛʃɨt͡ɕ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny
zondigen
verb
  1. o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
    donderen
  2. mówić głośno i dobitnie
    bulderen
  3. wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot
    donderen
/ɡʒmɔt/
noun
huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi
  1. donder
  2. donderslag
/ɡʒɨp/, /ˈɡʒɨbɨ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
    1. champignon
    2. zwam
  2. (mykologia, mykologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
    zwam
  3. owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
    1. zwam
    2. champignon
noun
(spożywczy) nazwa młodego, nierozwiniętego owocnika pochwiaka wielkopochwowego, Volvariella volvacea
Tropische beurszwam
noun
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;
mycose
noun
(biologia, biologiczny) (mykologia, mykologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;
mycelium
/ˌɡʒɨbɔˈbujt͡ʃɨ/
adjective
(mykologia, mykologiczny) taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się
schimmeldodend
/ˈɡʒɨva/
noun
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi
maan
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Columba palumbus L., gatunek ptaka wędrownego z rodziny gołębiowatych o szarobrązowym upierzeniu, z dwiema wyraźnymi białymi plamami po bokach szyi oraz białymi pasami na skrzydłach;
houtduif
/ˈɡʒɨfka/
noun
(fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło
pony
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne
boete
adjective
o gruncie: taki, w którym się zapada, grzęźnie
  1. drassig
  2. zompig
/ˈɡʒɛ̃nda/
noun
wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie
bed
/ɡrup/
noun
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;
graf
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;
guacamole
/ˈɡu<sup>w</sup>ãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;
Guam
/ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/, /ˈɡwãnɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;
guano
/ˌɡubɛrˈnatɔr/
noun
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;
gouverneur
adjective
odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem
gouverneurs
noun
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;
goebernija
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie;
Guernsey
/ɡuˈjãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;
Guyana
/ɡuˈjãna frãnˈt͡suska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;
Frans-Guyana
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) była kolonia Holandii w Ameryce Południowej, dzisiejszy Surinam;
Suriname
/ɡuˈjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Gujany, państwa
Guyaans
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;
  1. goelasj
  2. goulash
/ˈɡũma/
noun
rodzaj rozciągliwego tworzywa;
rubber
noun
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;
kauwgom
noun
(spożywczy) guma balonowa w formie kulki, zazwyczaj pokryta kolorową polewą
kauwgombal
/ˈɡũmka/
noun
(edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
  1. gom
  2. gum
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji
Goeria
/ˈɡuru/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
goeroe
/ɡus/
noun
zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem
bult
/ˈɡuʑɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;
knobbelzwijn
/ˈɡuʑik/
noun
  1. (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  2. (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk
knoop
/ˈɡuwak/
noun
system obozów pracy przymusowej w ZSRR;
goelag
/ˌɡvadɛˈlupa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;
Guadeloupe
/ɡvaˈrãnt͡sʲja/
noun
poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś
garantie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;
gardiaan
noun
  1. (sztuka) kryjąca farba wodna z domieszką kredy, bieli cynkowej lub bieli ołowianej oraz gumą arabską jako spoiwem;
  2. (sztuka) praca malarska w technice gwaszu (1.2)
  3. (sztuka) technika malarska wykorzystująca gwasz (1.1)
gouache
/ˌɡvatɛ̃ˈmala/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;
Guatemala
/ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Gwatemala
  2. odnoszący się do miasta Gwatemala
  1. Guatemalaans
  2. Guatemalteeks
/ɡvawʲˈt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba dopuszczająca się gwałtu
verkrachter
/ˈɡvawʲt͡ɕit͡ɕ/
verb
zmuszać do stosunku płciowego
verkrachten
/ɡvawt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;
verkrachting
/ɡvawˈtɔvnɨ/
adjective
  1. nagły, szybki
  2. o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy
gewelddadig
/ˈɡvʲjazda/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
ster
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;
kerstster
noun
(żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;
Davidsster
/ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/
noun
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;
sterrenbeeld
/ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  2. (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;
Guinee
/ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;
Guinee-Bissau
/ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Equatoriaal-Guinea
noun
(technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek
schroefdraad
/ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/
noun
narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;
draadtap
noun
wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór
fluittoon
/ˈɡvʲizdat͡ɕ/
verb
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie
fluiten
/ˈɡvʲizdɛk/
noun
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;
  1. fluitje
  2. fluit
/ɡvuɕt͡ɕ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
    hoogtepunt
  2. podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;
    1. nagel
    2. spijker
/ˈɡɨrɔs/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodząca się z Grecji potrawa, składająca się z opiekanego mięsa, pomidorów, cebuli i sosu tzatziki, często podawana zawinięta w placek;
gyros
/ɡzɨ̃ms/
noun
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;
deklijst
/ˈɡura/
noun
  1. (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś
    berg
  2. (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
    1. berg
    2. gebergte
/ˈɡura lɔˈdɔva/
noun
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;
ijsberg
pronoun
(geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;
Olijfberg
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych
klipdas
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;
Opper-Oostenrijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w południowej Bawarii ze stolicą w Monachium;
Opper-Beieren
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;
Hoog-Normandië
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.
Opper-Volta
noun
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;
mijnbouw
adjective
związany z górnictwem, dotyczący górnictwa
mijn-
/ˈɡurʲɲik/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin;
  1. mijnwerker
  2. kompel
/ˌɡurnɔwuˈʒɨt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język górnołużycki (1.1);
Oppersorbisch
pronoun
(geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;
Opper-Silezië
/ˈɡursʲci/
adjective
związany z górami, dotyczący gór
berg-
/ˈɡursʲci kaˈrabax/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;
Nagorno Karabach
/ɡuˈʒɨstɨ/
adjective
pełen gór, wzniesień, pokryty górami
bergachtig
/ˈɡuvʲɲaʃ/
noun
(dawniej, dawny) człowiek wywożący nieczystości
putjesschepper
/ˈɡuvnɔ/
noun
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
    poep
  2. (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
    1. stront
    2. poep
/ˈɡuwka/
noun
(botanika, botaniczny) Gymnadenia, storczyk rosnący w górach, mający pachnące, zazwyczaj różowe kwiaty;
muggenorchis
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;
Göteborg
/ɡɔ̃mpˈt͡ʃastɨ/
adjective
mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty
sponzig
/ˈɡɔ̃mpka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  2. najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
spons
/ˈɡɔ̃ŋɡɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;
brilduiker
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;
buffelkopeend
/ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲit͡sa/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
  2. (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie
rups
/ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi
  1. ganzerik
  2. gander
/ˈɡɔ̃w̃ɕɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) pisklę gęsi
ganzenkuiken
/ˈɡɛ̃mba/
noun
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta
klep
/ɡɛ̃ŋˈɡava/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;
grauwe gans
/ˈɡɛ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
o gęsiach: wydawać głos
snateren
/ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/
noun
(potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;
kippenvel
/ˈɡɛ̃w̃stɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) stosunek masy do objętości;
  2. (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości
  3. cecha gęstych substancji
dichtheid
/ˈɡɛ̃w̃stɔʑd͡ʑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
(statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;
bevolkingsdichtheid
/ˈɡɛ̃w̃stɨ/
adjective
taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie
dicht
/ɡɛ̃j̃ɕ/, /ɡɛ̃w̃ɕ/, /ɡɛ̃ɕ/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  3. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona
gans
/ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈt͡ʃɛlna/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;
kolgans
/ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈd͡ʑɔba/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;
kleine rietgans
/ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;
dwerggans
/ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;
rietgans
/ˈɡwatʲci/
adjective
mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości
glad
/ˈɡwatkɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest gładkie
gladheid
/ɡwaˈd͡ʑit͡sa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;
schol
/ˌɡwaɡɔˈlʲit͡sa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;
Glagolitisch
/ˈɡwaskat͡ɕ/
verb
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni
  1. aaien
  2. strelen
/ˈɡwasnɔst/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;
glasnost
/ɡwas/
noun
  1. (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;
    kei
  2. (potocznie, potoczny) ogromny kamień
    rolsteen
/ˈɡwɔdnɨ/
adjective
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny
  1. hongerig
  2. honger hebben
verb
nie dawać komuś lub czemuś jedzenia lub dawać je w zbyt małej ilości
uithongeren
/ɡwɔs/
noun
  1. dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  2. decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
  3. zdanie, osąd, opinia
  4. zdolność wydawania głosu (1.1)
  5. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  6. prawo / pozwolenie przemawiania
stem
/ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/
noun
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
stemming
/ɡwɔˈsɔvat͡ɕ/
verb
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania
stemmen
/ˈɡwɔva/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś
    2. (przenośnie, przenośnia) umysł (w związkach frazeologicznych)
    hoofd
    1. (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
    2. (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
    1. hoofd
    2. kop
/ˈɡwɔva dɔ‿ˈɡurɨ/
interjection
nie ma się czym martwić, nie martw się
kop op
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju
staatshoofd
/ˈɡwɔva rɔˈd͡ʑĩnɨ/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie
heer des huizes
/ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;
tafeleend
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;
inktvis
/ˈɡwɔɕɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;
luidspreker
/ˈɡwɔɕnɨ/
adjective
taki, który jest dobrze słyszalny
  1. luid
  2. hard
/ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/
adjective
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić
doofstom
/ɡwuˈxɔta/
noun
utrata zdolności słyszenia;
doofheid
/ˈɡwuxɨ/
adjective
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu
  1. doof
  2. dove
/ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/
adjective
(przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie
potdoof
/ˈɡwuxɨ tɛˈlɛfɔ̃n/
noun
zabawa dziecięca dla dowolnej liczby osób uczestniczących;
doorfluistertje
/ˈɡwupʲi/
adjective
    1. bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
    2. naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać
    dom
  1. niemądry, ograniczony intelektualnie
    1. dom
    2. stom
/ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/
adjective
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) bardzo, beznadziejnie głupi
plank voor het hoofd
/ˈɡwupʲjɛt͡s/
noun
osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna
dwaas
verb
(potocznie, potoczny) stawać się głupim
dommer worden
/ɡwuˈpɔta/
noun
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia
domheid
/ˈɡwuptak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;
jan-van-gent
/ˈɡwuʃɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;
auerhoen
/ˈɡwuʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cia, ptak z rodziny trznadlowatych;
grijze gors
/ɡwut/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
  1. honger
  2. trek
/ɡwuk/
noun
    1. (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju głóg (1.1)
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce głogu (1.2) o działaniu leczniczym używane do wyrobu win, soków pitnych i innych przetworów
    meidoorn
  1. (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;
    1. meidoorn
    2. haagdoorn
/ˈɡwuvnɨ/
adjective
taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy
hoofd-
/ɡwufˈʃt͡ʃɨzna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniędzy należna rodzinie lub panu feudalnemu za głowę zabitego
bloedgeld
/ɡwɛ̃mˈbɔci/
adjective
  1. charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  2. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
  3. mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
diep
/ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/
adverb
daleko w głębi
diep
/ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕt͡ɕ/
noun
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza
diepte
/ɡʒɛl/
noun
(geologia, geologiczny) ostatni, najmłodszy wiek pensylwanu (późnego karbonu), trwający 303,9 – 299 milionów lat temu;
Gzhelien
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)
  1. B-groot
  2. B-majeur
/xa/
interjection
  1. powtórzony kilkakrotnie oznacza śmiech
  2. wyraz o funkcji ekspresywnej, podkreślającej wyrażane uczucia
ha
pronoun
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
Habakuk
/ˌxabãˈnɛra/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do habanery (1.1) lub w jej rytmie
Habanera
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;
habilitatie
/ˈxabʲit/
noun
ubiór zakonny;
  1. pij
  2. habijt
/ˌxabʲituˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;
gewenning
adjective
związany z Habsburgami, dotyczący dynastii Habsburgów
Habsburgese
noun
(meteorologia, meteorologiczny) burza piaskowa związana z prądem zstępującym frontu burzowego;
haboob
noun
(rolnictwo, rolniczy) duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej;
haciënda
noun
(informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;
hackathon
/ˈxat͡ʃɨk/
noun
trudny do zauważenia podstęp lub problem
struikelblok
/ˈxadɛs/
pronoun
(mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;
Hades
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: krótki przekaz o słowach i czynach Mahometa lub jego towarzyszy;
Hadith
/ˈxadrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;
hadron
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) maszyna do haftowania
    borduurmachine
  2. kobieta zajmująca się hafciarstwem
    borduurster
/xafn̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72
hafnium
/xaft/
noun
dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;
borduren
/ˈxaɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii;
  1. Den Haag
  2. 's-Gravenhage
pronoun
(biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;
Hagar
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku
haggis
noun
mężczyzna zajmujący się hagiografią, żywotami świętych i legendami o nich
hagiograaf
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;
hagiografie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego
hagiologie
noun
(architektura, architektoniczny) (kościelny) element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie
hagioscoop
/xaˈ<sup>j</sup>iku/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;
haiku
/ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Haiti
Haïtiaans
/xaˈ<sup>j</sup>itʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;
Haïti
/xak/
noun
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.
haak
/ˌxalaˈbarda/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;
hellebaard
/ˈxalal/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgodny z nakazami szariatu (prawa islamskiego)
halal
/xaˈlʲibut/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;
heilbot
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, chlorek sodu;
haliet
/ˈxalɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Niemiec, w Saksonii-Anhalcie, położone nad Soławą;
Halle
/xɛlɔˈ<sup>j</sup>ĩn/
noun
święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;
Halloween
/ˈxalɔ/
noun
zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;
aureool
/ˌxalut͡sɨ̃ˈnat͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;
hallucinatie
adjective
związany z halucynacjami, dotyczący halucynacji; będący halucynacją
hallucinair
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja wywołująca halucynacje
hallucinogeen
/ˈxãmak/
noun
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;
hangmat
noun
mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga
Hamburger
/ˈxãmburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
Hamburg
/xãmˈburɡɛr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;
hamburger
/xãmˈbursʲci/
adjective
związany z Hamburgiem
Hamburger
/ˈxãmlɛt/
pronoun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie
  3. (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  4. (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA
Hamlet
/xãˈmɔvat͡ɕ/
verb
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
remmen
/xãˈmulɛt͡s/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;
rem
/ˈxãndɛl/
noun
rodzaj działalności polegającej na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;
  1. handel
  2. commercie
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;
mensenhandel
/ˈxãndlaʃ/
noun
osoba zajmująca się drobnym handlem
handelaar
/xãnˈdlɔvɨ/
adjective
związany z handlem, odnoszący się do handlu
commercieel
/ˈxãŋɡar/
noun
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);
  1. hangaar
  2. hangar
adverb
zasługując na hańbę
schandelijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons;
Henegouwen
/ˈxãnɔj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;
Hanoi
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;
Hannover
/ˌxãw̃zɛaˈtɨt͡sʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy
hanzeatisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) słowo lub wyrażenie użyte tylko raz w danym dziele lub całej twórczości autora;
hapax
/ˌxaplɔˈlɔɟja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;
haplologie
noun
(biologia, biologiczny) w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli;
haplotype
/ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/
noun
(sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;
happening
/xapˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.
haptisch
noun
(współcześnie) (potocznie, potoczny) niesłuszna lub wygórowana opłata wymuszona przy użyciu siły lub gróźb
  1. smeergeld
  2. zwijggeld
/xaˈrarɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;
Harare
/ˈxart͡sɛʃ/
noun
(harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej
  1. padvinder
  2. verkenner
  3. scout
noun
(informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera
hardware
/ˈxarɛ̃m/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)
harem
/ˈxarfa/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;
harp
/xarˈfʲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie
harpist
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostra pasta używana jako przyprawa w kuchni Maghrebu, wytwarzana z papryki chili i czosnku, często z innymi przyprawami i z dodatkiem oliwy, czasem także pomidorów;
harissa
/xarˈmɔ̃ɲja/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  2. ład
harmonie
adjective
płynny, rytmiczny, melodyjny
harmonieus
/xaˈrɔvat͡ɕ/
verb
ciężko pracować
zwoegen
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) złośliwy starogrecki kobiecy demon wichru i burzy, w ptasiej postaci porywający dusze zmarłych i będący narzędziem kary bogów wobec ludzi;
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta okrutna, wyrachowana, istota drapieżna, nienasycona; także osoba natarczywa, natrętna, namolna, nękająca, udręczająca sobą kogoś
  3. (ornitologia, ornitologiczny) Harpia harpyja, duży ptak drapieżny z latynoamerykańskiej strefy tropikalnej;
harpij
/ˈxarpũn/
noun
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;
harpoen
noun
(morski) wielorybnik używający harpuna
harpoenier
/xas/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;
hassium
/ˈxasʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Haga
Haags
/ˈxaʃɨʃ/
noun
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;
  1. hasj
  2. hasjiesj
  3. hash
/ˈxaswɔ/
noun
tajny wyraz lub ciąg znaków
  1. wachtwoord
  2. paswoord
/xaw/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa
  1. waf
  2. woef
  3. kef
  4. blaf
/xawˈbʲit͡sa/
noun
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;
houwitser
noun
sztuka projektowania ekskluzywnych kreacji przez wybitne domy mody
haute couture
/xaˈvajɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;
Hawaï
/xaˈvajsʲci/
adjective
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów
Hawaïaans
/xaˈvajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach;
Hawaïaans
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;
Le Havre
/ˈxazart/
noun
gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;
  1. kansspel
  2. gokspel
  3. gokken
/ˌxazarʲˈd͡ʑista/
noun
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy
  1. gokker
  2. kansspeler
/ˈxawas/
noun
głośne, uciążliwe dźwięki;
lawaai
/ˌxawaɕˈlʲivɨ/
adjective
powodujący hałas
driest
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);
heavy metal
/ˈxɛbãn/
noun
cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;
  1. ebben
  2. ebbenhout
adjective
  1. głęboko czarny lub bardzo ciemny
  2. wykonany z hebanu, dotyczący hebanu
ebben
/ˈxɛbɛ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 6;
  2. (mitologia grecka) bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas;
Hebe
/xɛˈbrajsʲci/
adjective
związany z Hebrajczykami
Hebreeuws
/xɛˈbrajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;
Hebreeuws
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim ciągnący się wzdłuż północno-zachodnich wybrzeży Szkocji;
Hebriden
/ˈxɛt͡sa/
noun
(potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) zabawna sytuacja najczęściej wywołująca zaskoczenie
gedol
adjective
właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom
hedonistisch
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia
  1. hedonisme
  2. genotzucht
/ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś
hegemonie
/xɛj/
interjection
zwrócenie czyjejś uwagi
hoi
noun
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;
hekatombe
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa
hexameter
/ˈxɛksãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;
hexaan
/ˈxɛktar/
noun
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);
hectare
prefix
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary 10² (sto) razy większe od podstawowych;
hecto-
noun
(jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom
hectoliter
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;
hectometer
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia równa 100 paskalom
hectopascal
/xɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
gorączkowy
hectisch
/xɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;
helium
/xɛˈlɛ̃na/
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;
Helene
/ˈxɛlʲjɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym
helio-
adjective
(astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia
heliocentrisch
/ˌxɛlʲjɔˈt͡sɛ̃ntrɨsm̥/
noun
(astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca w Układzie Słonecznym;
heliocentrisme
/ˌxɛlʲjɔˈpawza/
noun
(astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery
heliopauze
noun
(geometria) skręcona krzywa przestrzenna przypominająca sprężynę lub gwint śruby, o stałym promieniu i równomiernym nachyleniu zwojów względem osi
helix
noun
inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności
Helleen
adjective
związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów
Helleens
/xɛlˈsʲĩnʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii;
  1. Helsinki
  2. Elsenfors
/xɛlˈsʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Helsinki
Helsinkisch
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;
hematologie
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);
hematiet
noun
(botanika, botaniczny) roślina z pąkami zimującymi na lub tuż pod powierzchnią ziemi;
hemikryptofyt
/ˈxɛ̃mɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią
hemo-
noun
(medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych
hemodynamiek
noun
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;
  1. hemofilie
  2. bloederziekte
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią
hematofobie
noun
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu
hemoglobine
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;
hemoglobinurie
/ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/
noun
(biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;
hemolyse
/ˈxɛ̃nːa/
noun
(biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;
henna
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) występowanie bóstwa naczelnego w religii politeistycznej, którego wyłączna cześć z czasem przeradza się w religię monoteistyczną;
henotheïsme
/ˈxɛ̃nrɨk/
pronoun
imię męskie;
  1. Hendrik
  2. Henk
/xɛ̃nˈrɨka/
pronoun
imię żeńskie;
Hendrika
/ˈxɛ̃ntaj/
noun
(sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;
hentai
/ˌxɛpaˈrɨ̃na/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;
heparine
/ˈxɛptãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;
heptaan
/ˈxɛra/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  2. (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, małżonka Zeusa;
Hera
/ˌxɛralˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący heraldyki
heraldisch
noun
(heraldyka, heraldyczny) nauka o herbach i rodach szlacheckich;
  1. heraldiek
  2. wapenkunde
/xɛrp/
noun
  1. (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  2. (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;
  1. wapenschild
  2. wapen
/ˌxɛrbaˈt͡ɕãnɨ/
adjective
  1. dotyczący herbaty, związany z herbatą, zawierający domieszkę herbaty
  2. mający kolor pomarańczowożółty lub pomarańczowobrązowy, taki jak kolor naparu z suszonych liści herbaty
thee-
/ˌxɛrbaˈt͡ɕarʲɲa/
noun
(gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty
theehuis
/xɛrˈbata/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z herbaty (1.2);
  2. susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
  3. (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis;
  4. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
  5. popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)
thee
/xɛrˈbʲit͡sɨt/
noun
(biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;
herbicide
/ˌxɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;
Herzegovina
/ˌxɛrɛˈtɨt͡sʲci/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) sprzeczny z poglądami ogółu
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji
ketters
/xɛˈrɛzʲja/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
    ketterij
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
    1. ketterij
    2. heresie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;
  1. aartsketter
  2. heresiarch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;
hermeneutiek
/ˈxɛrmɛs/
pronoun
  1. (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  2. (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;
Hermes
adjective
(technologia, technika, techniczny) bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza
hermetisch
pronoun
imię męskie
Herodotus
/ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;
heroïne
/ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;
herpetologie
/ˈxɛsʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;
Hessen
/ˈxɛsʲci/
adjective
od Hesja
Hessisch
/ˈxɛstʲja/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 46;
  2. (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;
Hestia
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;
dwaalleer
adjective
  1. (książkowy) złożony ze składowych o różnej naturze albo charakterze
  2. (chemia, chemiczny) złożony z widocznie (gołym okiem albo pod mikroskopem) różnych składowych
  3. (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) taki układ lub proces, w którym występuje więcej niż jedna faza (ciekła, gazowa, stała) na raz
heterogeen
adjective
zawierający elementy o różnym pochodzeniu lub cechach
heterogeen
/ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej;
heteroseksualiteit
/ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej
heteroseksueel
/ˈxɛtmãn/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura o możliwości poruszania w każdym kierunku;
dame
/xɛwˈrɨstɨka/
noun
(logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;
heuristiek
/xɛzˈbɔlːax/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;
Hezbollah
/ˈxɛzʲjɔt/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik, obok Homera najwybitniejszy poeta Grecji archaicznej;
Hesiodus
/xɛwˈmʲjatka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;
krooneend
/ˈxʲjat͡sɨ̃nt/
noun
  1. (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  2. (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;
  3. (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)
hyacint
/ˈxʲid͡ʒap/
noun
(odzieżownictwo) rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;
  1. hidjab
  2. hijab
/ˈxʲjɛ̃na/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;
hyena
noun
(zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;
  1. bruine hyena
  2. strandwolf
/ˈxʲjɛ̃na t͡smɛ̃nˈtarna/
noun
człowiek okradający groby;
grafrover
noun
(zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;
gestreepte hyena
/xʲjɛˈrarxʲja/
noun
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;
  1. hiërarchie
  2. rangorde
adjective
taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią
hiërarchisch
noun
uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii
de hierarcharizatie
/xʲjɛˈrɔɡlʲif/
noun
starożytne egipskie pismo obrazkowe;
hiëroglief
/xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/
pronoun
imię męskie;
  1. Jeroen
  2. Hiëronymus
/xʲiˈɟɛ̃na/
noun
dbanie o czystość ciała
hygiëne
adjective
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia
hygiënisch
noun
choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;
hikikomori
/xʲiˈlarɨ/
pronoun
imię męskie;
Hilarius
/ˈxʲilda/
pronoun
imię żeńskie;
Hilda
/ˌxʲĩmaˈlajɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;
Himalaya
/ˈxʲĩndʲi/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii;
Hindi
/ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu
hindoeïstisch
/xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/
noun
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;
hindoeïsme
/ˈxʲĩndus/
noun
obywatel Indii
Indiër
/xʲĩnˈdustãn/
pronoun
inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego
Hindoestan
/xʲjɔp/
pronoun
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;
Job
/xʲjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕt͡ɕ/
noun
(biblijny) (potocznie, potoczny) zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja
jobstijding
interjection
okrzyk wyrażający entuzjazm lub euforię
hieperdepiep hoera
/ˈxʲip‿xɔp/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu
hip-hop
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne objawiające się zwiększonym ponad dopuszczalny poziom stężeniem amoniaku w surowicy krwi;
hyperammoniëmie
/ˌxʲipɛrˈbɔla/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
hyperbool
adjective
(matematyka, matematyczny) będący hiperbolą lub z nią związany; dający się hiperbolą wyrazić
hyperbolisch
/ˌxʲipɛrxɔlɛstɛrɔˈlɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) podwyższone ponad normę stężenie cholesterolu we krwi;
hypercholesterolemie
noun
dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków
hypergamie
noun
(medycyna, medyczny) wzrost stężenia glukozy we krwi powyżej górnej granicy normy
hyperglykemie
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania
hypergrafie
noun
utrata wartości pieniądza powyżej pięćdziesięciu procent miesięcznie
hyperinflatie
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;
hyperlipidemie
noun
(handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;
hypermarkt
/ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;
hyperoniem
/xʲipɛrˈtɛkst/
noun
(informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;
hypertext
/ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;
zonnesteek
noun
  1. (biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym
  2. (zobacz) przerost
hypertrofie
noun
(medycyna, medyczny) forma terapii z wykorzystaniem hipnozy
hypnotherapie
noun
człowiek stosujący hipnozę
hypnotiseur
verb
wprowadzać kogoś w hipnozę
hypnotiseren
/xʲipˈnɔza/
noun
wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;
hypnose
/ˌxʲipɔalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii
allergeenarm
noun
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości
hypochondrie
/ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z hipochondrią lub hipochondrykami
hypochonder
/ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/
noun
człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory
hypochonder
noun
(architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta
  1. hippodroom
  2. renbaan
noun
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej
hypo
noun
(anatomia, anatomiczny) element układu limbicznego odpowiedzialny za pamięć, konsolidację i orientację przestrzenną;
hippocampus
/ˌxʲipɔˈkrɨta/
noun
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa
huichelaar
/ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;
  1. hypocrisie
  2. schijnheiligheid
noun
(medycyna, medyczny) niedostateczna zawartość tlenu w tkankach narządu lub w całym organizmie;
hypoxie
/ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością
hypomanie
/xʲiˈpɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;
hyponiem
/ˌxʲipɔˈpɔtãm/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;
  1. nijlpaard
  2. hippopotamus
adjective
związany z hipoteką, dotyczący hipoteki
hypothecair
/ˌxʲipɔˈtɛka/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;
hypotheek
/ˌxʲipɔˈtɛrmʲja/
noun
(medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;
hypothermie
adverb
tworząc hipotezę; w sposób domniemany
hypothetisch
adjective
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia
hypothetisch
/ˌxʲipɔˈtɛza/
noun
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;
hypothese
noun
(matematyka, matematyczny) hipoteza głosząca, że każdy nieskończony podzbiór zbioru liczb rzeczywistych jest równoliczny ze zbiorem liczb naturalnych lub z całym zbiorem liczb rzeczywistych, a pomiędzy ich wielkościami nie istnieje żadna możliwa wielkość zbioru;
continuümhypothese
/ˈxʲipstɛr/
noun
przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem;
hipster
/ˌxʲirɔˈʃʲĩma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;
Hiroshima
/xʲirˈsutɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;
hirsutisme
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;
Hispano-Amerika
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;
baarmoederverwijdering
/ˌxʲistɛˈrɛza/
noun
zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;
hysterese
adjective
właściwy histerii
hysterisch
/xʲiˈstɔɡrãm/
noun
(matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;
histogram
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach
  1. histologie
  2. weefselleer
adjective
(biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii
histologisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział patologii zajmujący się badaniem zmian chorobowych w tkankach
histopathologie
/xʲiˈstɔrʲja/
noun
  1. nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
    1. geschiedenis
    2. historie
  2. krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
    1. verhaal
    2. geschiedenis
noun
piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych
geschiedschrijving
adjective
dotyczący historiografii, właściwy historiografii
historiografisch
/ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;
geschiedfilosofie
/ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość
  2. o czymś starym, dawnym
  3. o czymś doniosłym, ważnym
historisch
/xʲiˈstɔrɨk/
noun
  1. specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
  2. specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów
historicus
/ˈxʲiʃpãn/
noun
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii
Spanjaard
/xʲiʃˈpãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;
Spanje
/xʲiʃˈpãnka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii
Spaanse
/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
adjective
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów
Spaans
/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;
Spaans
/xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem hiszpańskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim
  3. spisany, stworzony w języku hiszpańskim
Spaanstalig
/xʲit/
noun
utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie
hit
/ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców
hitleriaans
/xʲif/
acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;
HIV
/xm̥m/
interjection
…sygnalizujący namysł
hm
/ˈxɔbbʲi/
noun
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie;
hobby
/xɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania
fokken
/xɔˈdɔft͡sa/
noun
osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin)
fokker
/xɔˈdɔvla/
noun
(rolnictwo, rolniczy) zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych;
fokkerij
noun
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni
vrijgevigheid
/ˈxɔkɛj/
noun
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;
hockey
/ˈxɔkɛj na‿ˈlɔd͡ʑɛ/
noun
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;
ijshockey
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;
Hokkaido
/xɔˈlãndʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
    Holland
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
    1. Nederland
    2. Holland
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;
Zuid-Holland
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;
Noord-Holland
/xɔˈlɛ̃ndɛr/
noun
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii
Nederlander
/ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/
adjective
  1. związany z Holandią, dotyczący Holandii (krainy)
    Hollands
  2. związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)
    Nederlands
/ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;
Nederlands
pronoun
  1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) ośrodek amerykańskiej kinematografii w dzielnicy (1.1)
  2. (geografia, geograficzny) dzielnica miasta Los Angeles w USA;
Hollywood
/xɔlm/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;
holmium
pronoun
(biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;
Holofernes
/xɔˈlɔɡrãm/
noun
(optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe
hologram
/xɔˈlɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;
holoniem
/xɔˈlɔvʲɲik/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;
sleepboot
/ˈxɔ̃mar/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)
    1. hommer
    2. zeekreeft
  2. (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
    1. kreeft
    2. hommer
    3. zeekreeft
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Białorusi;
Homel
pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: podobny
homeo-
/ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/
noun
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;
homeopathie
adjective
związany z homeopatią, właściwy homeopatii
homeopathisch
/ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/
noun
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu
homeostase
/ˈxɔ̃mɛr/
pronoun
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;
Homerus
/ˌxɔ̃mɛˈrɨt͡sʲci/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odnoszący się do Homera lub jego twórczości;
homerische
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;
preek
/xɔ̃ˈmʲĩɲit/
noun
(zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) małpa z rzędu ssaków naczelnych
mensachtige
/ˈxɔ̃mɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity
homo-
/ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/
noun
silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja osób homoseksualnych;
homofobie
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz dźwiękowo identyczny z innym lub innymi wyrazami, odmienny jednak pod względem pisowni i treści, np. morze i może
homofoon
noun
(biologia, biologiczny) wybieranie partnera podobnego fenotypowo do wybierającego
homogamie
/xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu
homoniem
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) tak samo brzmiący, ale mający inny rodowód i znaczenie
gelijknamig
/ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;
homofiel
/ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci;
homoseksualiteit
/ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu
homoseksueel
noun
(biologia, biologiczny) (genetyka) organizm posiadający dwa identyczne allele danego genu;
homozygoot
/xɔ̃nˈduras/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Honduras
/ˌxɔ̃nduˈrasʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Honduras
Hondurees
/ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;
Hongkong
/ˌxɔ̃nɔˈlulu/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;
Honoloeloe
/xɔˈplʲita/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;
hopliet
/xɔˈrat͡sɨ/
pronoun
imię męskie;
Horatius
/ˈxɔrda/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  2. (książkowy) tłum, zgraja, banda
horde
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedmiot lub postać z uniwersum Harrego Pottera, w którym ukryta jest cząstka czyjejś duszy;
gruzielement
/ˈxɔrmɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;
hormoon
adjective
dotyczący hormonów, opierający się na hormonach
hormonaal
/ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie
hormoonafhankelijk
/xɔˈrɔskɔp/
noun
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię
horoscoop
/ˈxɔrːɔr/
noun
(przenośnie, przenośnia) straszne zdarzenie, dramatyczna sytuacja, uciążliwe okoliczności
horror
/xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju hortensja (1.1)
  3. (potocznie, potoczny) kwiat hortensji (1.2)
hortensia
/ˈxɔrus/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;
Horus
/xɔˈrɨzɔ̃nt/
noun
linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
horizon
noun
(astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;
waarnemingshorizon
/ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/
adjective
(książkowy) taki, który ma poziomy kierunek
horizontaal
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;
hosanna
noun
(medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;
hospice
/ˌxɔspʲitalʲiˈzat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) umieszczenie pacjenta w szpitalu
hospitalisatie
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zwyżka cen papierów wartościowych lub towarów notowanych na giełdzie;
stierenmarkt
/xɔst/
noun
(informatyka, informatyczny) komputer świadczący usługi w sieci komputerowej
host
/ˈxɔstɛl/
noun
tani hotel, o niższym standardzie
herberg
/ˈxɔstʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;
hostie
/ˈxɔd ˈːɔk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;
hotdog
/ˈxɔtɛl/
noun
(hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;
hotel
/ˈxrabʲja/
noun
tytuł szlachecki;
graaf
/xraˈbʲĩna/
noun
żona hrabiego
gravin
adjective
odnoszący się do hrabiego
graaflijk
/ˈxrapstfɔ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  2. (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych
graafschap
/ˈxrɨvna/
noun
(jednostka monetarna) waluta Ukrainy;
grivna
/ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl/
acronym
= (informatyka, informatyczny) hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);
HTML
/ˈxuba/
noun
(potocznie, potoczny) (mykologia, mykologiczny) Polyporus, grzyb pasożytniczy, rosnący na drzewach, mający zwykle stwardniały owocnik
elfenbankje
pronoun
(mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;
Hubal
/ˈxubɛrt/
pronoun
imię męskie;
Hubert
noun
materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;
tondel
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek wspólnoty Kościoła francuskich ewangelików reformowanych;
hugenoot
/xuk/
noun
głośny odgłos słyszalny w czasie wybuchu, wystrzału albo upadku ciężkiego przedmiotu, uderzenia pioruna
  1. knal
  2. lawaai
/ˌxulajˈnɔɡa/
noun
(transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi
step
noun
człowiek spędzający czas głównie na hulankach
zwelger
verb
spędzać czas na hucznych zabawach lub pijatykach
zuipen
/ˌxũmãˈɲista/
noun
przedstawiciel humanizmu
humanist
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych
humanistisch
/ˌxũmãɲiˈtarnɨ/
adjective
szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu
humanitair
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  2. postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością
humanisme
/ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it/
noun
twór przypominający człowieka
humanoïde
adjective
mający cechy ludzkie
humanoïde
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;
Oeman
noun
(kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;
amict
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;
hummus
/ˈxũmɔr/
noun
zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
humor
/ˌxũmɔˈrɛska/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia
humoreske
adjective
dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy
humoristisch
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;
Hun
/xuˈraɡãn/
noun
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;
orkaan
/xurt/
noun
(handel, handlowy) kupno i sprzedaż towarów w dużych ilościach, po cenach niższych niż w handlu detalicznym
groothandel
adjective
(handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym
grootschalig
adjective
związany z Hurytami, dotyczący Hurytów
Hurrisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język hurycki;
Hurrisch
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;
  1. hoerí
  2. hoeri
/ˈxuta/
noun
zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale
staalfabriek
noun
(hutnictwo, hutniczy) dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;
metaalbewerking
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;
huzaar
/xuɕˈtafka/
noun
przyrząd do bujania dzieci;
schommel
noun
(seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;
hibristofilie
/xɨ.ˈbrɨ.da/
noun
  1. (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
  3. (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie
hybride
/ˈxɨdra/
pronoun
    1. (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
    2. (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
    3. (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;
    Hydra
    1. (geografia, geograficzny) główne miasto na wyspie Hydra (1.4)
    2. (geografia, geograficzny) wyspa należąca do archipelagu Wysp Sarońskich;
    Waterslang
/ˈxɨdrãnt/
noun
urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;
brandkraan
/ˌxɨdrawˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą
hydraulisch
/xɨˈdrawlʲik/
noun
robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania
loodgieter
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;
hydraulica
adjective
związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki
hydrodynamisch
adjective
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody
hydro-elektrisch
/ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/
noun
(geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego
hydrografie
/ˌxɨdrɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;
  1. hydrologie
  2. waterkunde
adjective
związany z hydrologią, dotyczący hydrologii
hydrologisch
/xɨˈdrɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna zbiornika wodnego, rzeki, jeziora itp.;
hydroniem
/xɨˈdrɔplãn/
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;
watervliegtuig
/ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/
noun
bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;
hydrocultuur
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;
hydrosfeer
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki
hydrostatisch
/ˌxɨdrɔˈstatɨka/
noun
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;
hydrostatica
/xɨ̃mn/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;
  1. hymne
  2. lofzang
/ˈxɨpnɔs/
pronoun
  1. (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  2. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;
Hypnos
noun
(botanika, botaniczny) Hyssopus L., rodzaj rośliny zielnej lub półkrzewu z rodziny jasnotowatych
hysop
particle
(potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie
hè
/i/
conjunction
  1. …łączący słowa i zdania równorzędne
  2. …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)
en
mimo to, mimo wszystko
desondanks
adverb
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia
  1. enzovoort
  2. enzovoorts
  3. et cetera
/i‿ˈlup/
conjunction
łącznik pomiędzy warunkami, które muszą zajść jednocześnie lub alternatywnie
en/of
adjective
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Iberią na Kaukazie
  2. (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii
Iberisch
/ˈibʲis/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;
ibis
/iˈbʲiza/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  2. (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;
Ibiza
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego
ibuprofen
/ix/
pronoun
3. (osoba) lm
hun
/ˌixtʲjɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;
ichtyologie
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Ichthyosaurus, rodzaj wymarłego gada morskiego, który żył w erze mezozoicznej (od triasu do kredy) i przypominał ryby lub delfiny;
ichthyosauriër
/it/
noun
(psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)
Es
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Idaho
/iˈdɛa/
noun
  1. myśl przewodnia;
  2. pomysł
idee
/ˌidɛaˈlʲista/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  2. osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami
  3. (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
idealist
/ˌidɛˈalnɨ/
adjective
taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny
  1. ideaal
  2. perfect
noun
doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień
ideaal
/ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  2. (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  3. (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę
identificatie
adjective
dający się zidentyfikować
herkenbaar
verb
ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest
identificeren
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów
ideografie
/ˌidɛˈɔɡrãm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;
ideogram
noun
twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii
ideoloog
/ˌidɛɔˈlɔɟja/
noun
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego
ideologie
/ˌidɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z ideologią, mający cechy ideologii
ideologisch
/ˈidʲjɔ̃m/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  2. (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze
idioom
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem
idiomatisch
adjective
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;
idiopathisch
noun
cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów
idiosyncrasie
/iˈdʲjɔta/
noun
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak
idioot
/ˌidʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi
idioot
/ˈidɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;
Ido
/ˈidɔl/
noun
  1. osoba, którą się podziwia
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa
afgod
/ˈidɨ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca;
iden
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
  2. (potocznie, potoczny) sielankowe życie
idylle
/ˌidɨlˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. pogodny, beztroski, sielankowy
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) o utworze literackim: będący idyllą lub mający jej cechy
idyllisch
/ˈid͡ʑi/
pronoun
imię męskie;
Aegidius
/iˈdɛ ˈfʲiks/
noun
(książkowy) natrętna myśl zaprzątająca ciągle umysł (myślenie), często cel, który ma być osiągnięty
idee-fixe
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii;
Ieper
pronoun
imię żeńskie;
Iphigenia
/iɡˈlʲit͡sa/
noun
(architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę
spits
/ˈiɡlu/, /ˈiɡlɔ/
noun
kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;
iglo
/iɡˈnat͡sɨ/
pronoun
imię męskie;
Ignatius
/ˌiɡnɔˈrãnt͡sʲja/
noun
brak wiedzy na jakiś ważny temat
  1. onwetendheid
  2. ignorantie
adjective
nacechowany lekceważeniem faktów
ignorant
verb
traktować coś bez należnej powagi, robić sobie z czegoś zabawkę, lekceważyć ryzyko lub uczucia
spelen
/iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/
noun
(sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;
Olympische Spelen
/ˈiɡwa/
noun
  1. (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  2. (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
  3. (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
naald
/iˈkɔ̃na/
noun
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;
icoon
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;
  2. (książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
  3. (książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
iconografie
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z ikonografią (nauką)
iconografisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;
iconologie
/ˈikra/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb
kuit
/ˈilɛ/
interrogativePronoun
  1. używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
  2. używany do pytania o wielkość
hoeveel
/ˈilɛ/
pronoun
  1. rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
  2. rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś
hoeveel
adverb
w nieograniczonej ilości
naar hartenlust
/iˈlɔt͡ʃɨ̃n/
noun
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego
product
noun
(matematyka, matematyczny) iloczyn długości dwóch wektorów i cosinusa kąta między tymi wektorami;
scalair product
/iˈlɔras/
noun
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia
quotiënt
adjective
dotyczący ilości
kwantitatief
/ˈilɔɕt͡ɕ/
noun
liczba określająca objętość lub masę;
hoeveelheid
/ˌiluˈstratɔr/
noun
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami
illustrator
verb
  1. opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
  2. (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją
illustreren
noun
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie
illusie
/ĩˈmadwɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;
bankschroef
/ˈĩmãm/
noun
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;
imam
/ĩmˈbɛt͡sɨl/
noun
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek
imbeciel
/ˈĩmbʲir/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
gember
/ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/
noun
dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;
naamdag
/ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/
noun
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba
naamgenoot
adjective
(gramatyka) dotyczący imiesłowu
deelwoordelijk
/ĩˈmʲjɛswuf/
noun
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;
deelwoord
/ˌĩmʲiˈɡrat͡sʲja/
noun
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
  1. immigratie
  2. inwijking
/ĩˈmʲiɡrãnt/
noun
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
immigrant
verb
przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia
immigreren
/ˌĩmʲiˈtɔvat͡ɕ/
verb
naśladować coś lub kogoś
imiteren
/ˈĩmʲjɛ/
noun
  1. imię (1.1) i nazwisko
    naam
  2. indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;
    1. naam
    2. voornaam
/ˌĩmːũˈɲitɛt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom
immuniteit
/ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;
immunologie
adjective
związany z immunologią, dotyczący immunologii
immunologisch
noun
(medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;
immunotherapie
/ĩmˈpala/
noun
(zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;
impala
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;
afzetting
noun
(elektryczność) (fizyka, fizyczny) wielkość charakteryzująca przeciwstawianie się przepływowi prądu zmiennego w obwodzie elektrycznym;
impedantie
adjective
dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata
imperialistisch
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta na militaryzmie, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium
imperialisme
adjective
dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium
imperiaal
/ĩmˈpɛrʲjũm/
noun
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje
  1. rijk
  2. keizerrijk
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;
  1. Osmaanse Rijk
  2. Ottomaanse Rijk
/ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(publikatory) (urzędowy) (informatyka, informatyczny) wdrożenie czegoś w życie;
implementatie
adjective
wzbudzający uznanie i zachwyt
indrukwekkend
/ˈĩmpɔrt/
noun
  1. (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
  2. zaimportowane towary
import
/ĩmˈpɔrtɛr/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy
importeur
verb
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów
importeren
/ˌĩmpɔˈtɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;
  2. (przenośnie, przenośnia) niezdolność do działania
impotentie
noun
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia
impressionist
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;
impressionisme
/ĩmˈprɛza/
noun
(potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie
fuif
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów
  2. prezentować, wykonywać coś bez przygotowania
improviseren
/ˈĩmpuls/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
  2. (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania
impuls
adverb
w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu
in situ
/ĩˈnat͡ʃɛj/
adverb
  1. w innym przypadku
  2. w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie
anders
/ˌĩnawɡuˈrat͡sʲja/
noun
  1. (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)
    inauguratie
  2. (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia) [od XVIII w.]
    inhuldiging
/ĩnˈt͡sɨdɛ̃nt/
noun
nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie
incident
/ĩnt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;
indium
/ˈĩndɛks/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
  2. (informatyka, informatyczny) dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
  3. (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie
index
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów;
  2. (informatyka, informatyczny) wprowadzanie opisów do bazy danych ułatwiających przeglądanie i uporządkowanie zbioru
indexering
noun
(filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;
indeterminisme
/ĩnˈdʲjãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;
Indiana
/ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z Indianami, dotyczący Indian
Indiaans
/ˈĩndʲjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
India
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) zbiorcza nazwa wysp leżących między Morzem Karaibskim a Oceanem Atlantyckim;
West-Indië
adjective
  1. o języku: stosowany na subkontynencie indyjskim, wywodzący się z indoirańskiej grupy języków indoeuropejskich
  2. odnoszący się do Ariów (mieszkańców starożytnych Indii)
Indo-Arisch
/ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację
Indo-Europees
/ˌĩndɔktrɨ̃ˈnat͡sʲja/
noun
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;
indoctrinatie
verb
(książkowy) wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię
indoctrineren
/ˌĩndɔˈlɛ̃nt͡sʲja/
noun
(książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację
lusteloosheid
/ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;
Indonesië
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Indonezji
Indonesiër
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Indonezja
Indonesisch
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji;
Indonesisch
/ˈĩndus/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;
Indus
noun
(chemia, chemiczny) ciemnoniebieski barwnik kadziowy
indigo
/ĩnˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Indiami, dotyczący Indii
Indiaas
/ˈĩndɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;
kalkoen
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu
  2. człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie
individualist
adjective
związany z indywidualizmem, charakteryzujący się indywidualizmem
individualistisch
noun
poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów
individualisme
/ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕt͡ɕ/
noun
zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność
individualiteit
/ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
  1. osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  2. właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty
individueel
/ĩnˈfɛkt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;
infectie
verb
(medycyna, medyczny) wywoływać infekcję
infecteren
/ĩnˈflat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;
inflatie
/ĩnˈflãntɨ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;
Lijfland
/ˌĩnfɔrˈmat͡sʲja/
noun
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie
informatie
/ˌĩnfɔrˈmatɔr/
noun
osoba udzielająca informacji
informant
/ˌĩnfɔrˈmatɨk/
noun
człowiek zajmujący się zawodowo informatyką
informaticus
/ˌĩnfɔrˈmatɨka/
noun
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;
  1. informatica
  2. computerwetenschap
/ˌĩnfɔrˈmɔvat͡ɕ/
verb
przekazywać wiadomość i objaśniać
  1. informeren
  2. inlichten
noun
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);
infrageluid
/ˌĩnfrastrukˈtura/
noun
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;
infrastructuur
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Ingoesjetië
/ˌĩnxaˈlatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;
inhalator
/ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/
noun
(chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;
inhibitor
noun
  1. propozycja zrealizowania określonych działań
  2. skłonność do samodzielnego inicjowania działań
  3. w grach: pierwszeństwo dające przewagę
initiatief
noun
(medycyna, medyczny) zastrzyk
inspuiting
/ˌĩŋkãnˈtat͡sʲja/
noun
(książkowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzędowe zaklęcie
bezwering
noun
(fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia
inclinatie
noun
coś włączonego lub wbudowanego w całość
toevoeging
noun
(medycyna, medyczny) nietrzymanie wydalania – moczu lub stolca;
incontinentie
/ˈĩŋkup/
noun
(etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu
incubus
/ˌĩŋkuˈbatɔr/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
  2. (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;
couveuse
/ˌĩŋkũˈnabuw/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);
incunabel
/ˌĩŋkfʲiˈzɨt͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;
inquisitie
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek sądu inkwizycyjnego
inquisiteur
noun
proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś
innovatie
adjective
dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego
innovatief
noun
bycie innym, odznaczanie się cechami różniącymi daną rzecz czy osobę od innej
anderszijn
/ˈĩnːɨ/
adjective
odmienny, wyglądający, zachowujący się inaczej niż zwykle
ander
/ˈĩnːɨ/
indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny
ander
/ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach
met andere woorden
/ĩˈnɔxut/
noun
(zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;
telgang
/ˌĩw̃st͡sɛ̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie
enscenering
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów;
insectarium
/ĩw̃ˈskrɨpt͡sʲja/
noun
(książkowy) trwały, pamiątkowy napis zwykle wykuty w kamieniu, czasem wyryty w metalu lub drewnie;
inscriptie
/ˌĩw̃spʲiˈrat͡sʲja/
noun
  1. wpływ wywierany na kogoś; impuls, bodziec będący przyczyną działania
    inspiratie
  2. natchnienie, twórczy zapał, wena
    1. inspiratie
    2. ingeving
verb
dostarczać natchnienia
inspireren
/ˌĩw̃staˈlat͡sʲja/
noun
  1. (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  2. (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  3. (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość
installatie
/ˌĩw̃staˈlɔvat͡ɕ/
verb
  1. (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  2. (technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
installeren
/ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/
noun
    1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
    2. (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
    3. (technologia, technika, techniczny) narzędzie
    4. (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
    instrument
  1. (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
    1. middel
    2. instrument
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z drgającym wewnątrz słupem powietrza wdmuchiwanym przez ustnik lub wtłaczanym;
blaasinstrument
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;
muziekinstrument
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku są napięte struny pobudzane smyczkiem;
strijkinstrument
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu
instrumentaal
noun
zestaw narzędzi służących wykonywaniu precyzyjnych czynności
instrumentarium
/ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/
noun
wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji
instinct
adverb
w sposób instynktowny
instinctief
/ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/
adjective
(przymiotnik) od: instynkt
instinctief
/ˌĩw̃stɨˈtut͡sʲja/
noun
zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
instelling
/ˌĩw̃stɨtut͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności
institutioneel
/ĩw̃ˈstɨtut/
noun
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;
instituut
/ˌĩw̃suˈlʲĩna/
noun
  1. (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
insuline
noun
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji
insinuatie
verb
sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe
insinueren
/ˌĩntɛˈɡrat͡sʲja/
noun
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)
integratie
noun
człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;
geestelijk
noun
nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych
intellectualisatie
/ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący intelektu lub intelektualistów
verstandelijk
/ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;
intelligentie
/ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/
adjective
odznaczający się inteligencją
intelligent
/ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś
verheviging
verb
czynić dane zjawisko, czynność lub stan bardziej intensywnym; zwiększać natężenie czegoś, co było zbyt słabe; wzmacniać, pogłębiać lub dynamizować przebieg czegoś
intensiveren
/ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕt͡ɕ/
noun
stopień nasilenia czegoś; natężenie
intensiteit
/ˌĩntɛraˈɡɔvat͡ɕ/
verb
(rzadki, rzadko używany) oddziaływać, prowadzić interakcję
interageren
/ˌĩntɛrˈakt͡sʲja/
noun
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń
interactie
/ˌĩntɛrˈt͡sɨza/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej
huwelijksvoorwaarden
noun
(kościelny) zakaz odprawiania obrzędów religijnych (sakramentów)
interdictie
/ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
ciekawy, zajmujący
interessant
/ĩnˈtɛrfɛjs/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  2. (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  3. (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;
interface
/ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/
noun
(informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;
gebruikersinterface
noun
(fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;
interferentie
/ˌĩntɛrˈfɛrɔ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;
interferon
/ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;
Interlingua
noun
współpraca, solidarność międzynarodowa
internationalisme
/ĩnˈtɛrnɛt/
pronoun
(informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa, międzysieć;
internet
/ˌĩntɛrʲˈɲista/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych
internist
/ˌĩntɛrˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  2. pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie
interneren
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę
interpellatie
pronoun
międzynarodowa organizacja policji kryminalnej;
Interpol
/ˌĩntɛrprɛˈtat͡sʲja/
noun
wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;
interpretatie
/ˌĩntɛrprɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
rozumieć coś na swój sposób
interpreteren
/ˌĩntɛrˈpũŋkt͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie;
interpunctie
/ĩnˈtɛrvaw/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;
interval
/ˌĩntɛrˈvɛ̃nt͡sʲja/
noun
wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel
tussenkomst
/ˌĩntɛrvɛ̃nˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa
interventionisme
/ˌĩntɔ̃ˈnat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
intonatie
/ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/
noun
(drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;
boekbinder
noun
wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego
intronisatie
noun
człowiek niemile widziany w danym miejscu
indringer
/ĩnˈtrɨɡa/
noun
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu
intrige
/ˌĩntuˈ<sup>j</sup>it͡sʲja/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  2. (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  3. (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;
intuïtie
noun
(filozofia, filozoficzny) prąd epistemologiczny przyjmujący intuicję za podstawę poznania;
intuïtionisme
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest intuicyjne
intuïtiviteit
/ˌĩntu<sup>j</sup>iˈt͡sɨjnɨ/
adjective
wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji
intuïtief
adverb
w sposób intymny (bardzo osobisty)
intiem
noun
cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter
intimiteit
/ĩnˈtɨ̃mnɨ/
adjective
  1. mocno osobisty
  2. związany z erotyką
intiem
/ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzat͡sʲja/
noun
spisywanie inwentarza
inventarisatie
/ĩnˈvɛ̃ntaʃ/
noun
trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej
inventaris
/ĩnˈvɛstɔr/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji
investeerder
/ˌĩnvɛˈstɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać inwestycji
investeren
/ˌĩnvɛˈstɨt͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;
investering
/ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/
noun
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;
ingenieur
/ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/
noun
nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi
techniek
/ˈi<sup>j</sup>ɔ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  2. (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  3. (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;
Io
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Iowa
/iˈrat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Irak
Iraaks
/ˈirak/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;
Irak
/ˈirãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Iran
/iˈrãŋka/
noun
obywatelka Iranu
Iraanse
/iˈrãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Iranu
Iraniër
/iˈrãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Iran
Iraans
/iˈrɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Irene
/ˈirɡa/
noun
(botanika, botaniczny) Cotoneaster, rodzaj roślin z rodziny różowatych;
dwergmispel
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;
Irkoetsk
/irˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej
Ier
/irˈlãndʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;
Ierland
/irˈlãndʲja puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;
Noord-Ierland
/irˈlãntka/
noun
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej
Ierse
/irˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków
Iers
/irˈlãnt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;
Iers
/iˈrɔ̃ɲja/
noun
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;
ironie
/ˌirɔ̃ˈɲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie
ironisch
/ˌirɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego
ironisch
/ˌirːat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem
irrationeel
noun
(zobacz) irredenta
irredentisme
/ˈirɨt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77;
iridium
/ˌirɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
denerwować się, wpadać w irytację
ergeren
adjective
(psychologia, psychologiczny) taki, który irytuje; wywołujący rozdrażnienie
irritant
/isˈfaxãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Iranie, położone w oazie na Wyżynie Irańskiej, u stóp łańcucha górskiego Zagros;
Isfahan
noun
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Państwo Islamskie
ISIS
/ˈiskat͡ɕ/
verb
usuwać pasożyty żyjące we włosach ludzi lub sierści zwierząt poprzez wyszukiwanie i łapanie (wyskubywanie) ich palcami
ontluizen
/ˈiskra/
noun
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości
vonk
/ˈislãm/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;
islam
/ˌislãˈmabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Pakistanu;
Islamabad
/ˌislãˈmʲistɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki zajmująca się badaniami nad islamem;
islamologie
/ˌislãmʲiˈzat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu
islamisering
/isˈlãmʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;
islamisme
/ˌislãmɔˈfɔbʲja/
noun
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;
islamofobie
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;
Islamitische Republiek Afghanistan
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa
Islamitische Republiek Iran
/isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii
Islamitische Republiek Mauritanië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa
Islamitische Republiek Pakistan
/isˈlãmsʲci/
adjective
związany z islamem, dotyczący islamu
islamitisch
/isˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii
IJslander
/isˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;
  1. IJsland
  2. IJsland
/isˈlãntka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii
IJslandse
/isˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków
  1. IJslands
  2. IJslands
/isˈlãnt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;
  1. IJslands
  2. IJslands
/ˈistʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
być, występować w rzeczywistości
bestaan
/iˈstɔta/
noun
  1. stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać
    1. schepsel
    2. wezen
  2. coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy
    wezen
  3. charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
    1. wezen
    2. aard
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Morza Adriatyckiego, podzielony między Chorwację, Słowenię i Włochy;
Istrië
/iˈtaka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;
Ithaka
/ˌitɛˈrat͡sʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
    herhaling
  2. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;
    iteratie
/ˈitɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;
ytterbium
/itr̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;
yttrium
/ˌivɔˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej
Ivoriaans
/iˈzaːk/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Izaak
/iˈzajaʃ/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;
Jesaja
/ˈizba/
noun
(urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach
huis
/ˈizba ˈɲiʃːa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy
lagerhuis
/ˌizɔˈbara/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;
isobaar
/ˌizɔˈɡlɔsa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej
isoglosse
noun
(metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;
isohyeet
noun
  1. (elektryczność) warstwa materiału o niskiej przewodności elektrycznej;
  2. oddzielenie od otoczenia lub uniemożliwienie kontaktu z otoczeniem
isolatie
/ˌizɔlaˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;
isolationisme
noun
  1. (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
    isolatie
  2. materiał izolujący
    isolator
verb
  1. wydzielać z całości
  2. pokrywać izolacją
  3. oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia
isoleren
/ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥/
noun
(matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje
isomorfisme
/ˌizɔˈtɛrma/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) linia łącząca na mapie punkty o tej samej temperaturze;
isotherm
/iˈzɔtɔp/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;
isotoop
/izˈraɛl/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  2. (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  3. imię męskie;
Israël
/ˌizraˈɛlt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael
Israëli
/ˌizraɛˈlʲita/
noun
(starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;
Israëliet
/ˌizraˈɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Izrael
Israëlisch
/iɕt͡ɕ/
verb
  1. udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
    gaan
  2. poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
    1. lopen
    2. gaan
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Newy;
Izjora
/ja/
noun
jaźń, jestestwo
ik
/ja/
personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej
  1. ik
  2. 'k
/ˈjap.kɔ/, /ˈjap.w̥kɔ/
noun
  1. (spożywczy) owoc jabłoni
  2. przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający
appel
/ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/, /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/
noun
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn);
adamsappel
/japw̥ˈkɔvɨ/, /japˈkɔvɨ/
adjective
zrobiony z jabłek, zawierający jabłka
appel-
/ˌjabwɔ̃ˈɲɔvɨ/
adjective
  1. będący częścią jabłoni
  2. składający się z jabłoni
  3. wykonany z drewna lub innej części jabłoni
appelbomen-
/ˈjabwɔ̃ɲ/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Malus Mill., drzewo, na którym rosną jabłka;
  1. appelboom
  2. appelaar
/jaxt/
noun
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;
jacht
/jadɨ/, /jat/
noun
(chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;
  1. gif
  2. venijn
/jaˈdalʲɲa/
noun
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków
eetkamer
/jaˈdalnɨ/
adjective
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
eetbaar
/jaˈdɛ<sup>j</sup>it/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;
jadeiet
adjective
zawierający jad
venijnig
/jadˈvʲiɡa/
pronoun
  1. imię żeńskie;
    Hadewig
  2. (astronomia, astronomiczny) jeden z kraterów na powierzchni Wenus;
    Jadwiga
pronoun
(biblijny) postać starotestamentowa, jeden z synów Noego;
Jafet
noun
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;
trachoom
/jäɟˈɲɔ̃ntkɔ/
noun
(zdrobniale) od: jagnię
lammetje
verb
(zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię
lammeren
/ˈjäɟɲɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode owcy;
lam
/ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈt͡ɕĩna/
noun
(spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)
lamsvlees
/jaˈɡɔda/
noun
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;
bes
/jaˈɡu<sup>w</sup>ar/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;
jaguar
/ˈjaxfɛ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;
Jahwe
/ˈjäja/
noun
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra
ballen
verb
(fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową
ovuleren
/ˌjäjɛt͡ʃʲˈɲit͡sa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;
roerei
noun
element zastawy stołowej służący do podawania ugotowanych jaj, w którym to umieszcza się je w okrągłym zagłębieniu;
eierdopje
/ˈjäjkɔ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce
  1. ei
  2. eendenei
  3. kippenei
  4. slangenei
/ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/
idiom
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;
ei van Columbus
/ˈjäjkɔ na‿ˈtfardɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko ugotowane do całkowitego ścięcia się zawartości;
hardgekookt ei
/ˈjäjkɔ saˈd͡zɔ̃nɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem
spiegelei
/ˈjäjɲik/
noun
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;
  1. eierstok
  2. ovarium
/ˈjäjɔ/
noun
  1. (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;
    ei
  2. (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
    1. ei
    2. eendenei
    3. kippenei
    4. slangenei
adjective
(zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki
eierleggend
/ˌjäjɔˈvatɨ/
adjective
kształtem przypominający ptasie jajo
eivormig
/jäˈjɔvut/
noun
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;
eileider
/jak/
conjunction
  1. …łączący zdania wtrącone
    als
  2. …wprowadzający porównanie
    1. als
    2. hoe
/jak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;
jak
/jak/
preposition
…wprowadzający porównanie
  1. als
  2. hoe
/jak/
pronoun
  1. …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
    hoe
  2. …używany w pytaniach o sposób lub stan
    1. hoe
    2. als
/ˈjäc‿t͡ɕɛ ˈvʲid͡zɔ̃w̃ ˈtac‿t͡ɕɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/
proverb
ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu
kleren maken de man
/ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój
hoe gaat het ermee
/ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwad͡ʑɛ ˌpɔrt͡sɛˈlãnɨ/
adverb
w sposób niezręczny, nieumiejętny
als een olifant in een porseleinkast
/ˈjaɡbɨ/
conjunction
…określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa
alsof
/ˈjäci/
pronoun
  1. …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
  2. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy
wat voor
/ˈjäci ˈɔjt͡ɕɛt͡s ˈtaci ˈsɨ̃n/
proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec
zo vader, zo zoon
/ˈjäciɕ/
indefinitePronoun
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany
een of ander
/ˈjakɔ/
preposition
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot
als
/ˈjakɔ ˈʒɛ/
skoro; ponieważ; z uwagi na fakt, że
  1. aangezien
  2. daar
  3. omdat
/ˈjakɔɕ/
pronoun
w pewien, nie do końca określony, sposób
eenderhoe
adjective
odnoszący się do jakości, związany z jakością
kwalitatief
/ˈjakɔɕt͡ɕ/
noun
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu
kwaliteit
/ˈjakup/
pronoun
  1. imię męskie;
    1. Jacobus
    2. Jakob
    3. Jacob
  2. (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
    Jakob
/jaˈkut͡sʲci/
adjective
  1. związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów
  2. związany z Jakuckiem
Jakoetisch
/jaˈkut͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;
Jakoetisch
noun
(anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;
buikholte
/jãˈmajka/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  2. (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;
Jamaica
/ˈjãmʲɲik/
noun
  1. (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  2. (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)
  1. dashond
  2. teckel
/ˈjãmraj/
noun
(zoologia, zoologiczny) Peramelemorphia Ameghino, niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;
neusbuideldas
/ˈjãmtxũnt/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji;
Zweedse elandhond
/ˌjãmuˈsukrɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;
Yamoussoukro
/jãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Jan
  2. Johan
  3. Johannes
  4. Joannes
noun
ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel
Hans Modalus
/ˈjãn ˈmajɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;
Jan Mayen
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz dawnej regularnej, doborowej piechoty tureckiej, tworzonej początkowo z młodych chrześcijańskich brańców zmuszonych do przyjęcia islamu;
janitsar
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) najdłuższa rzeka Chin i Azji;
Blauwe Rivier
noun
(pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin
Yankee
noun
(botanika, botaniczny) Genista L., rodzaj roślin o żółtych kwiatach, z rodziny bobowatych;
brem
/ˈjãnus/
pronoun
  1. (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  2. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;
Janus
/jaˈpɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Japan
/jaˈpɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) (obraźliwie) Japończyk
Jap
/jaˈpɔ̃nka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii
Japanse
/jaˈpɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii
  1. Japanner
  2. Japanees
/jaˈpɔ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków
Japans
/jaˈpɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;
Japans
noun
okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;
keppel
/ˈjarmuʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;
boerenkool
/jaˈrɔswaf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;
Jaroslavl
/ˈjaʒmɔ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  2. (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
juk
noun
(systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus aria Crantz, gatunek drzewa z rodziny różowatych;
meelbes
/jaˈʒɔ̃mbɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek niewielkiego eurazjatyckiego grzebiącego ptaka łownego (Tetrastes bonasia Linnaeus), z rzędu kuraków, zamieszkującego gęste starodrzewy;
hazelhoen
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Curruca nisoria Bechstein, gatunek niedużego ptaka wędrownego z rodziny pokrzewkowatych;
sperwergrasmus
/ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  2. owoc jarzębiny (1.1)
wilde lijsterbes
/ˈjasʲcɛr/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)
boterbloem
/jaˈsʲcĩɲa/
noun
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;
  1. grot
  2. hol
/ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛt͡s/
noun
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek zamieszkujący w jaskiniach;
holbewoner
/jaˈskuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;
zwaluw
/jasˈnɔvʲit͡s/
noun
(ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami
ziener
/ˈjasnɔɕt͡ɕ/
noun
światło wysyłane przez źródło światła
helderheid
/ˈjasnɨ/
adjective
  1. o kolorze: mało intensywny
    1. helder
    2. duidelijk
  2. pełen światła, słońca, nie zaciemniony
    1. licht
    2. helder
/ˈjaspʲis/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;
jaspis
/ˈjasṭʃɔ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;
havik
noun
(potocznie, potoczny) duża jaszczurka
sauriër
/jaʃˈt͡ʃurka/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;
hagedis
noun
(herpetologia, herpetologiczny) Lacerta agilis Linnaeus, gatunek jaszczurki z rodziny jaszczurek właściwych;
zandhagedis
/jawnˈdɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kamerunu;
Yaoundé
noun
(informatyka, informatyczny) popularny obiektowy język programowania;
Java
/ˈjava/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);
Java
/ˈjava/
noun
rzeczywistość
  1. realiteit
  2. werkelijkheid
noun
mieszkaniec Jawy
Javaans
/jaˈvajsʲci/
adjective
związany z Jawą, dotyczący Jawy
Javaans
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer pseudoplatanus, gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach;
gewone esdoorn
/jas/
noun
(technologia, technika, techniczny) zapora, tama;
stuw
/ˈjazda/
noun
przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji
rit
/ˈjazɡaʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;
pos
/d͡ʒɛs/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;
jazz
/jawˈmuʒna/
noun
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania
aalmoes
noun
  1. (dawniej, dawny) urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy
  2. osoba rozdająca jałmużnę
aalmoezenier
/jaˈwɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należąca do rodzaju jałowcowatych;
  1. jeneverbes
  2. jeneverstruik
/ˈjawta/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;
Jalta
/jaˈwufka/
noun
(zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica, głównie w odniesieniu do krów
vaars
/ˈjäɕmʲĩn/
noun
(botanika, botaniczny) Jasminum L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);
jasmijn
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus idus L., gatunek słodkowodnej ryby stadnej z rodziny karpiowatych;
winde
/ˈjɛxat͡ɕ/
verb
  1. o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne
  2. o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
rijden
/ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 1
  1. één
  2. een
adverb
pojedynczo i bez przerw
de een na de ander
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność
één voor allen, allen voor één
noun
(geometria) figura geometryczna, która ma jedenaście boków i jedenaście kątów
elfhoek
/ˌjɛdɛ̃ˈnastɨ/
adjective
od 11
elfde
/ˌjɛdɛ̃ˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 11
elf
/ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈt͡ʃɨ̃ɲi/
proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów
een zwaluw maakt de lente niet
/ˈjɛdnak/
conjunction
…łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego
echter
/ˌjɛdnɔˈt͡ʃɛsnɨ/
adjective
odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili
gelijktijdig
/ˌjɛdnɔˈt͡ʃɛɕɲɛ/
adverb
w tej samej chwili, w jednym czasie
tegelijkertijd
verb
  1. łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
  2. łączyć się w jedno
  3. łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei
verenigen
/ˌjɛdnɔˈɡarbnɨ/
adjective
o wielbłądach: mający jeden garb
eenbultig
/ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. napisany w jednym języku
  2. posługujący się jednym językiem
eentalig
/ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki
eencellig
noun
(matematyka, matematyczny) wyrażenie będące iloczynem liczby oraz zmiennych podniesionych do potęg naturalnych;
eenterm
/ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ/
noun
zupełna zgodność zdań, opinii, myśli
eensgezindheid
adjective
bez różnic w przekonaniach
eensgezind
/ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/
adjective
mający jedną nogę
eenbenig
/ˌjɛdnɔˈːci/
adjective
taki, który ma tylko jedno oko
eenogi
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;
eendekker
/ˌjɛdnɔˈrɔt͡ʃnɨ/
adjective
mający lub trwający jeden rok
eenjarig
adjective
mający identyczne cechy
gelijk
/ˌjɛdnɔˈrɔʒɛt͡s/
noun
(mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;
eenhoorn
noun
(potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;
eenarmige bandiet
/jɛdˈnɔstka/
noun
(matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis, w którym podawana jest dana wartość
eenheid
noun
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;
astronomische eenheid
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat stanowi -1;
imaginaire eenheid
adverb
w sposób jednostronny
eenzijdig
adjective
dokonywany przez jedną ze stron
eenzijdig
/ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby
eenlettergrepig
/ˈjɛdvap/
noun
  1. (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  2. (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;
  1. zijde
  2. zij
adjective
przypominający jedwab swoją miękkością, gładkością i połyskiem
zijdezacht
/jɛdˈvabʲɲik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;
zijdevlinder
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;
zijdevlinder
/jɛdˈvabnɨ/
adjective
  1. dotyczący jedwabiu, związany z jedwabiem
  2. zrobiony, wyprodukowany z jedwabiu
zijden
noun
(historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;
zijderoute
/jɛˈdɨ̃ɲɛ/
particle
  1. …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
  2. …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy
  1. alleen maar
  2. enkel
/jɛˈdɨ̃nka/
noun
nazwa cyfry 1 i liczby 1
één
/jɛˈdɨ̃nɨ/
adjective
istniejący tylko w jednym egzemplarzu
enig
/jɛˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
coś, co można jeść; żywność, pokarm
  1. eten
  2. voedsel
/ˈjɛɡɔ/
pronoun
  1. 3. (osoba) lp, rodzaj męski
  2. 3. (osoba) lp, rodzaj nijaki
zijn
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii
Jehova
/jɛ̇j/
pronoun
3. (osoba) lp, rodzaj żeński
haar
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;
Jekaterinenburg
/ˈjɛlɛt͡s/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus, rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny karpiowatych
serpeling
/ˈjɛlɛ̃ɲ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców, przynależny do podrodziny jeleni (Cervinae);
hert
/jɛˈlʲitɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;
darm
noun
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;
dunne darm
noun
(anatomia, anatomiczny) część jelita cienkiego położona między dwunastnicą a jelitem krętym
nuchtere darm
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;
dikke darm
noun
(anatomia, anatomiczny) ostatnia, końcowa część jelita cienkiego, leżąca między jelitem czczym a kątnicą;
ileum
noun
(anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka
blindedarm
/ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/
adjective
(przymiotnik) od jelito
intestinaal
/jɛˈlɔ̃nɛk/
noun
młody jeleń
hertenjong
/jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡat͡ʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;
hertkever
/ˈjɛ̃mɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;
Jemen
/jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim
Jemenitisch
/jɛ̃ˈmʲjɔwa/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;
  1. maretak
  2. mistel
/ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;
pestvogel
/jɛ̃n/
noun
(jednostka monetarna) waluta Japonii;
yen
/ˈjɛ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;
Jena
/ˈjɛ̇̃ɲɛt͡s/
noun
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;
krijgsgevangene
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (wojskowość, wojskowy) żołnierz pojmany przez nieprzyjaciela w czasie wojny
krijgsgevangene
/jɛ̇̃ˈɲisɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;
Jenisej
/jɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;
keep
/ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/
noun
(biblijny) (potocznie, potoczny) biadolenie, lament, skarga
jeremiade
/jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Jeremia
/ˌjɛrɔzɔˈlʲĩma/, /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;
Jeruzalem
/jɛˈrɨxɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;
Jericho
/ˈjɛʒɨ/
pronoun
imię męskie;
  1. Joris
  2. Jurgen
/ˈjɛʒɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;
gierzwaluw
/jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/
adjective
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią
  1. herfst-
  2. najaars-
/ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/
noun
pora roku między latem a zimą;
  1. herfst
  2. najaar
/ˈjɛ̇ɕɔ̃n/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;
es
/ˈjɛ̇ɕɔtr̥/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser Linnaeus, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;
steur
obecna sytuacja nie jest najlepsza, ale trzeba się z nią pogodzić
het is wat het is
/ˈjɛʃt͡ʃɛ/
particle
  1. …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  2. …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  3. w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  4. …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już
nog
/ˈjɛzdʲɲa/
noun
część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów
rijbaan
/jɛ̇ˈʑɔrɔ/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;
meer
/jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;
Aralmeer
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;
  1. Bodenmeer
  2. Meer van Konstanz
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna;
Vierwoudstrekenmeer
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;
Meer van Genève
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju;
meer van Zürich
adjective
  1. dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
  2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie
jezuietisch
noun
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;
jezuïet
noun
zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom
jesuitism
/ˈjɛzus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;
Jezus
/ˈjɛzus ˈxrɨstus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;
Jezus Christus
/ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjd͡ʑɛʃ ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakat͡ɕ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/
proverb
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację
’s lands wijs, ’s lands eer
/jɛ̇ɕt͡ɕ/
verb
przyjmować pokarmy
eten
/ˈjɛ̇ɕt͡ɕ ɕɲaˈdãɲɛ/
verb
spożywać posiłek w godzinach porannych
ontbijten
/ˈjɛ̇ʑd͡ʑɛt͡s/
noun
(jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;
ruiter
adjective
związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa
hippisch
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych
paardrijden
/ˈjɛ̇ʑd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. poruszać się na grzbiecie konia
  2. przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji
rijden
/jɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami
egel
/jɛˈʒɛlʲi/
conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego
  1. indien
  2. als
noun
(zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;
zee-egel
/jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)
stekelvarken
/jɛˈʒɨ̃na/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
  2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
braam
/ˈjidɨʃ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;
  1. Jiddisch
  2. Jiddisj
/jɔˈaxʲĩm/
pronoun
imię męskie;
Joachim
/jɔˈãnːa/
pronoun
imię żeńskie;
Johanna
/jɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;
  1. jodium
  2. jood
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy halogenków alkilu, środek antyseptyczny o silnym zapachu;
jodoform
/ˈjɔdwa/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
  1. spar
  2. zilverspar
/jɔdˈwɔvat͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;
jodelen
/ˈjɔɛl/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Joël
/ˈjɔɡa/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  2. tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych
yoga
noun
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;
jogging
noun
buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;
yogi
/ˈjɔɡurt/
noun
(spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;
  1. yoghurt
  2. joghurt
noun
(slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;
joint
noun
(botanika, botaniczny) Simmondsia chinensis, (zobacz) simondsja kalifornijska
jojoba
/jɔl/
noun
(marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;
jol
/jɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);
ion
/ˈjɔ̃naʃ/
pronoun
imię męskie;
Jonas
/ˌjɔ̇̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;
ionisatie
verb
(fizyka, fizyczny) powodować jonizację
ioniseren
noun
(geofizyka) (meteorologia, meteorologiczny) zjonizowana warstwa atmosfery;
ionosfeer
adjective
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) związany z jonem lub jonami, dotyczący jonu lub jonów
ionisch
/ˈjɔrdãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;
Jordaan
/jɔrˈdãɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;
Jordanië
/jɔrˈdãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Jordanii
Jordanier
/jɔrˈdãj̃sʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania
Jordaanse
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa
Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië
/jɔt/
noun
nazwa litery J
jee
/ˈjɔta/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;
jota
adjective
(książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu
  1. joviaal
  2. gemoedelijk
/ˈjɔvʲiʃ/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  2. (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;
Jupiter
pronoun
imię męskie;
Josafat
/jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Jozua
adjective
  1. (geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego
  2. (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Jonii
ionisch
/ˈju<sup>w</sup>ãn/
noun
(jednostka monetarna) waluta Chin;
yuan
/juˈbʲilɛr/
noun
osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych
juwelier
/ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/
noun
ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś
jubileum
/juxt/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) (garbarstwo) rodzaj nieprzemakalnej skóry bydlęcej używanej głównie na buty
jucht
/ˈjuda/
pronoun
  1. imię męskie; imię biblijne;
  2. (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  3. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;
Juda
/juˈda<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;
jodendom
pronoun
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;
Judas
/juˈdɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;
Judea
/ˌjuɡɔˈswavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;
Joegoslavië
/ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii
Joegoslavisch
/jüˈjuba/, /ʒuˈʒuba/
noun
(botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;
jujube
/juk/
noun
każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła
zadeltas
/ˈjukɔ̃n/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej;
Yukon
/ˈjulʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Julie
/ˈjulʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Julian
/juˈlʲjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  2. z czasów Juliusza Cezara
juliaans
/ˈjulʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Julius
/ˈjü̃ɲɔr/
noun
  1. (sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
  2. młodszy wiekiem członek rodziny
  3. syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec
jongerejaars
noun
(historia, historyczny, historycznie) niższy tytuł szlachecki w Belgii i Holandii, a używany także w części Niemiec dla synów mających wstąpić do armii
jonkheer
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)
junta
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;
  2. (geografia, geograficzny) góry na granicy Francji i Szwajcarii, stanowiące północne odgałęzienie Alp;
  3. (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Burgundia-Franche-Comté;
Jura
/ˈjura/
noun
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;
jura
/ˈjurta/
noun
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;
yurt
noun
grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie
jury
pronoun
imię męskie;
Justin
/ˈjuta/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  2. (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  3. (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny
jute
/juˈtlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;
Jutland
/ˈjutrɔ/
adverb
następnego dnia po obecnym
morgen
/ˈjutrɔ/
noun
dzień następny w stosunku do obecnego
morgen
/juʃ/
particle
  1. …określająca granicę między przeszłością, a przyszłością
    niet meer
  2. …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń
    1. reeds
    2. al
/ˈjuzɛf/
pronoun
imię męskie;
  1. Jozef
  2. Josef
/ˌjuzɛˈfʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Josephine
noun
(biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;
nucleolus
/ˈjɔ̃ndrɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
    kern
  2. (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
    1. testikel
    2. zaadbal
    3. teelbal
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) centralna część atomu złożona z protonów i neutronów;
atoomkern
/jɔ̃nˈdrɔvɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego
kern
verb
(rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały
hakkelen
/jɔ̃ŋˈkawa/
noun
  1. (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  2. (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka
stotteraar
verb
o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie
kreunen
/ˈjɛ̃n͇t͡ʃmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
    1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
    2. (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
    gerst
  1. (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
    strontje
/ˈjɛ̃nḍʒɛj/
pronoun
imię męskie;
Andries
/jɛ̃ŋk/
noun
  1. żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  2. żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.
kreun
/ˈjɛ̃ntka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;
eendagsvlieg
noun
(anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;
huig
/ˈjɛ̃w̃zɨk/
noun
    1. (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
    2. część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
    1. taal
    2. spraak
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
    1. taal
    2. tong
  2. (obuwnictwo, obuwniczy) część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
    tong
  3. (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
    1. tong
    2. taal
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) uproszczona mowa powstała w wyniku kontaktu grup posługujących się wzajemnie niezrozumiałymi językami, w odróżnieniu od pidżynu charakteryzująca się ustabilizowanym systemem gramatycznym i dobrze wypracowanym słownictwem, służąca danemu społeczeństwu jako język etniczny;
creools
/ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/
noun
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi;
gebarentaal
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpt͡sɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty
vreemde taal
/ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈt͡ʃɨstɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;
moedertaal
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/
noun
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych;
programmeertaal
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (językoznawstwo, językoznawczy) mowa tradycyjnie używana na terenie państwa przez mniejszą liczebnie od reszty grupę obywateli, różniąca się od oficjalnego języka urzędowego oraz niebędąca ani dialektem oficjalnego języka tego państwa, ani językiem migrantów;
streektaal
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język, który został utworzony przez człowieka w sposób zamierzony i systematyczny;
kunsttaal
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) język o uprzywilejowanym statusie prawnym, używany przez organy władzy i administracji państwowej w komunikacji z obywatelami;
ambtstaal
/ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;
linguïstiek
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) południowokoreańska odmiana muzyki popularnej inspirowanej stylem zachodnim;
K-pop
/ka/
noun
nazwa litery k / K
kaa
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;
Ka'aba
/kaˈbarɛt/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);
cabaret
/ˈkabɛl/
noun
(elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
kabel
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);
kaapstander
/ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛt͡s/
noun
statek do kabotażu
coaster
/ˈkabul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;
  1. Kaboel
  2. Kabul
noun
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;
holster
/kaˈbɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii
Kabylië
/kat͡s/
noun
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;
kater
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;
Kacheti
/ˈkat͡ʃka/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
  3. (ornitologia, ornitologiczny) samica kaczki (1.1)
eend
/ˈkat͡ʃka ˌd͡ʑɛ̇̃ɲːiˈkarska/
noun
(publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;
canard
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;
wilde eend
/ˈkat͡ʃɔr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki
  1. draak
  2. mannetjeseend
/ˈkat͡ʃɔr ˈdɔ̃nalt/
pronoun
bohater filmów animowanych;
Donald Duck
/ˌkadavɛˈrɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";
cadaverine
/kaˈdɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;
    ambtstermijn
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;
    cadens
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;
    intonatie
/ˈkadʲi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sędzia muzułmański
kadi
/katm̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;
cadmium
/kaˈd͡ʑidwɔ/
noun
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń
wierook
/ˈkadwup/
noun
  1. (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku
    casco
  2. (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu
    romp
noun
duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;
teil
/ˈkafar/
noun
maszyna do wbijania pali w grunt;
heistelling
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;
Kafarnaüm
/ˈkaftãn/
noun
(krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;
kaftan
/ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfa/
noun
bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;
dwangbuis
noun
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: władca wśród niektórych ludów tureckojęzycznych;
grootkan
/kaˈɡãɲɛt͡s/
noun
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;
  1. muilkorf
  2. muilband
pronoun
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;
Kaïn
/ˈka<sup>j</sup>ir/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu;
Caïro
/ˈkaja/
pronoun
imię żeńskie;
Kayah
/ˈkajak/
noun
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;
kajak
noun
para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;
handboeien
noun
metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów
boeien
/kaˈjɛ̃nːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;
Cayenne
pronoun
  1. (biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
  2. imię męskie
Kajafas
/ˈkajmãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;
kaaiman
/kajˈmãnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;
Caymaneilanden
/kaˈjuta/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;
kajuit
/kajˈzɛrka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu;
kaiserbroodje
/kaˈkadu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;
kaketoe
/kaˈkaɔ/
noun
  1. (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  3. (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
cacao
/ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/
noun
nieprzyjemne połączenie dźwięków;
kakofonie
/ˈkaktus/
noun
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;
cactus
/kaˈlabrʲja/
noun
(geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;
Calabrië
/kaˈlafʲjɔr/
noun
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;
bloemkool
/ˌkalaˈfɔ̃ɲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;
colofonium
noun
(technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;
kalender
/ˌkalaˈrɛpa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)
koolrabi
/ˈkalt͡sɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych, polimorficzna, trygonalna odmiana węglanu wapnia;
calciet
/kalˈdɛra/
noun
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;
caldeira
/ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;
Caledonië
/ˌkalɛˈdɔ̃j̃sʲci/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Kaledonii
  2. (geografia, geograficzny) odnoszący się do Nowej Kaledonii
  3. (geologia, geologiczny) odnoszący się do orogenezy kaledońskiej
Caledonisch
/ˌkalɛjˈdɔskɔp/
noun
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;
caleidoscoop
/kaˈlɛka/
noun
  1. człowiek dotknięty kalectwem
  2. kobieta dotknięta kalectwem
kreupele
/kaˈlɛ̃ndaʃ/
noun
  1. system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
  2. spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
kalender
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;
adventskalender
noun
kalendarz słoneczny obowiązujący obecnie w większości krajów świata;
gregoriaanse kalender
/kaˈlɛ̃ndɨ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;
kalenden
/ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/
noun
(krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;
lange onderbroek
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini
Kálii
/kaˈlʲibɛr/
noun
(wojskowość, wojskowy) średnica otworu lufy w milimetrach
kaliber
/ˈkalʲif/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;
kalief
/kaˈlʲifat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;
kalifaat
/kaˈlʲifɔrn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;
californium
/ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;
Californië
noun
mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych
Californiër
/ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/
adjective
związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii
Californisch
/kaˈlʲiɡraf/
noun
osoba zajmująca się kaligrafią, pisząca zgodnie z jej prawidłami
kalligraaf
/ˌkalʲiˈɡrafʲja/
noun
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;
kalligrafie
/kaˈlʲĩna/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;
sneeuwbal
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;
Kaliningrad
/kaˈlʲjɔpa/
pronoun
(mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Kalliope
/ˌkalkuˈlatɔr/
noun
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
  1. rekenmachine
  2. zakrekenmachine
/kalˈkuta/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w delcie Gangesu w północno-wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni;
Calcutta
pronoun
(astronomia, astronomiczny) drugi co do wielkości księżyc Jowisza, trzeci w Układzie Słonecznym;
Callisto
/ˈkalmar/
noun
(zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
inktvis
/kaˈlɔrʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;
calorie
/ˌkalɔˈrɨfɛr/
noun
element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna;
radiator
/ˈkalɔʃ/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;
Rubberlaars
/kalˈvʲĩɲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;
calvinisme
/kãmˈbɔd͡ʒa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;
Cambodja
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży
Cambodjaan
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãŋka/
noun
obywatelka Kambodży
Cambodjaanse
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kambodża
Cambodjaans
/kãmpr̥/
noun
(geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;
cambrium
/ˈkãmbus/
noun
(marynarka) kuchnia na statku (jednostce pływającej);
kombuis
/kãmˈt͡ʃatka/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;
Kamtsjatka
noun
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;
camee
/ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/
noun
  1. (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  2. (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy
kameleon
/kãˈmɛra/
noun
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;
camera
noun
starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe
butler
/kãˈmɛrlʲĩŋk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;
camerlengo
/kãˈmɛrũn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Kameroen
/ˌkãmɛˈrũŋka/
noun
obywatelka Kamerunu
Kameroense
/ˌkãmɛˈrũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Kamerunu
Kameroener
/ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kamerun
Kameroens
/kãw̃ˈfɔra/
noun
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;
kamfer
noun
rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni
steenhouwer
/ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲit͡sa/
noun
duży, murowany budynek mieszkalny
herenhuis
noun
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia
huurhuis
noun
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;
steengroeve
/ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/
adjective
taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni
steenachtig
/kãˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni
stenen
/ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;
    1. ketelsteen
    2. steen
    1. (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
    2. (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
    steen
/ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/
noun
  1. słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;
  2. (przenośnie, przenośnia) bardzo ważny, przełomowy moment
mijlpaal
noun
(technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna
  1. maalsteen
  2. molensteen
noun
(stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;
tandsteen
noun
(chemia, chemiczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) kwaśny winian potasu;
wijnsteen
/ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/
noun
  1. (biblijny) (przenośnie, przenośnia) kamień fundamentowy jako niewzruszona podstawa wszelkiej konstrukcji, najważniejsza część czegoś
  2. (budownictwo) kamień znajdujący się w węgle
  3. (budownictwo) obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne
hoeksteen
noun
(medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;
galsteen
/ˌkãmʲiˈkad͡zɛ/, /ˌkãmʲiˈkazɛ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w czasie II Wojny Światowej: żołnierz japoński przeprowadzający samobójczy atak na większego przeciwnika za pomocą silnego ładunku wybuchowego; samolot lub inny pojazd używany przez tego żołnierza;
kamikaze
/ˌkãmʲiˈzɛlka/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki
vest
/kãmˈpala/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Ugandy;
Kampala
/kãmˈpãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;
Campanië
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;
verkiezingscampagne
noun
nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;
campanologie
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;
Kampuchea
/ˈkãmpus/
noun
kompleks budynków i terenów uniwersyteckich
campus
/kãˈmuʃʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Arenaria interpres, średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;
steenloper
pronoun
  1. (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  3. (biblijny) imię biblijne
Kanaän
/kãˈnada/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Canada
/ˌkãnaˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kanady
Canadees
/ˌkãnaˈdɨjka/
noun
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;
Canadese kano
/ˌkãnaˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Kanadą, dotyczący Kanady
Canadees
/kãˈnalʲja/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa
schoft
/kãˈnapa/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia dla kilku osób
bank
/kãˈnapka/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim;
    boterham
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
    1. boterham
    2. sandwich
/kãˈnarɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;
kanarie
adjective
  1. dotyczący kanarka
  2. koloru jasnożółtego, koloru upierzenia kanarków
kanariegeel
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi
Canarisch
/ˈkãnaw/
noun
wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków
kanaal
/ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/
noun
(geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym
Panamakanaal
/ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/
noun
(geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;
Suezkanaal
/ˌkãnt͡sɛˈlʲista/
noun
(przestarzałe, przestarzały) pisarz kancelaryjny, niższy urzędnik kancelarii
griffier
/kãɲˈt͡ɕastɨ/
adjective
taki, który ma kanty
hoekig
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech
  2. (administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi
kanselier
/kãnˈdaxar/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;
Kandahar
/kãnˈdɛla/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI;
candela
noun
stojący kilkuramienny świecznik;
kaarsenstandaard
/kãnˈdɨdat/
noun
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś
kandidaat
noun
  1. wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję
  2. bycie kandydatem do czegoś lub kogoś
kandidatuur
/ˈkãŋɡur/
noun
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;
kangoeroe
/ˈkãɲa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;
wouw
/kãˈɲibal/
noun
  1. człowiek, który jada ludzkie mięso
  2. zwierzę, które jada przedstawicieli własnego gatunku
  3. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek okrutny, krwiożerczy
kannibaal
/ˌkãɲiˈbalʲism̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;
kannibalisme
/ˌkãɲiˈkuwa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia
hondsdagen
/kãˈɲistɛr/
noun
(motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;
jerrycan
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) japońskie pismo ideograficzne, wywodzące się z pisma chińskiego;
kanji
/ˈkãnɔ̃n/
noun
  1. (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  2. (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  3. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  4. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  5. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  6. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie
canon
/ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości
kanonneerboot
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny katolicki uhonorowany członkostwem w kapitule katedralnej lub kolegiackiej;
kanunnik
/ˌkãnɔ̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;
heiligverklaring
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym
heilig verklaren
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej
Cantabrië
adjective
związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii
Cantabrisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język romański używany w Kantabrii
Cantabrisch
/ˌkãntaˈlupa/
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana melona z gatunku Cucumis melo (ogórek melon), która ma pomarańczowy, słodki miąższ
kantaloep
/ˈkãntar/
noun
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;
halster
/kãnˈtata/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;
cantate
/ˈkãntɔ̃n/
noun
kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;
kanton
/ˈkãntɔr/
noun
miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
geldwisselkantoor
adjective
związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)
Kantonees
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;
Kantonees
/kaˈɔlʲĩn/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;
kaolien
/ˈkaɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) każdy z czterech mezonów stanowiących połączenie kwarka lub antykwarka dziwnego i kwarka lub antykwarka górnego lub dolnego;
kaon
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;
Cappadocië
/ˈkapar/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa
kappertje
/ˈkapat͡ɕ/
verb
o cieczy spadać kroplami
  1. druppelen
  2. druppen
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy
capecitabine
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;
kapelaan
/kaˈpɛluʃ/
noun
(odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy o różnym kształcie, najczęściej z płaskim rondem i częścią wypukłą (główką) pośrodku;
hoed
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy
hoedenmaker
/ˈkapɛt͡ɕ/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) obuwie używane tylko w domu
pantoffel
/ˌkapʲitaˈlʲista/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem
kapitalist
/ˌkapʲitalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi
kapitalistisch
/ˌkapʲiˈtalʲism̥/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;
kapitalisme
/kaˈpʲitãn/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;
  2. (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  3. (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
  1. kapitein
  2. gezagvoerder
noun
  1. (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) władze portu;
  2. (marynarka) siedziba kapitanatu (1.1)
havenkantoor
/kaˈpʲitaw/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  2. (ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy
  3. (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania
kapitaal
/kaˈpʲitɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;
Capitolijn
/ˌkapʲituˈlat͡sʲja/
noun
    1. zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
    2. warunki poddania się
    capitulatie
  1. rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
    overgave
noun
(kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;
kapittel
/kaˈplʲit͡sa/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem
kapel
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mechaniczny przyrząd podwyższający strój instrumentów strunowych;
capo
/ˈkapːa/
noun
nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;
kappa
/ˈkapral/
noun
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;
korporaal
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;
capsaïcine
/ˈkapsɛl/
noun
metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;
kroonkurk
/kapˈsuwka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;
capsule
noun
(biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;
  1. capside
  2. eiwitmantel
/ˈkapʃtat/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;
Kaapstad
/ˈkaptur/
noun
(krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;
kap
/kapˈturka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;
zwartkop
/kaˈpu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;
Capua
/kaˈput͡sɨ̃n/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;
kapucijner
/kaˈpusta/
noun
(botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;
kool
noun
(spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;
zuurkool
/kapˈwãnka/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną
priesteres
noun
  1. (kościelny) sakrament święceń w chrześcijaństwie;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność lub urząd kapłana
priesterschap
noun
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;
kapoen
/ˈkara/
noun
dolegliwość wymierzona jako sankcja
straf
/ˈkara t͡ɕɛˈlɛsna/
noun
kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;
lijfstraf
/ˈkara ˈɕmʲjɛrʲt͡ɕi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;
doodstraf
/kaˈrabax/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu;
Karabach
/kaˈrabʲĩn/
noun
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;
geweer
/kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;
  1. machinegeweer
  2. mitrailleur
/ˌkaraˈbʲĩnɛk/
noun
indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;
karabijn
/kaˈrat͡ʃʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;
Karachi
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;
Karadsch
/kaˈrafka/
noun
rodzaj butelki z wąską szyjką;
karaf
/ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci/
adjective
dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego
Caraïbisch
/ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;
Caraïben
/kaˈraka/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (marynarka) duży śródziemnomorski trójmasztowy żaglowiec handlowy i wojenny, używany w XIV-XVII wieku;
kraak
/kaˈralnɨ/
adjective
taki, który podlega karze
strafbaar
/kaˈralux/
noun
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;
kakkerlak
/ˌkaraˈɔkɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach
karaoke
/kaˈrapaks/
noun
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twarda grzbietowa powłoka zewnętrzna ciała niektórych zwierząt;
carapax
/ˈkarat/
noun
  1. dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;
  2. jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;
karaat
/kaˈratɛ/
noun
(sport, sportowy) japońska sztuka walki;
karate
noun
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami
  1. lijkwagen
  2. rouwkoets
/ˌkaraˈvãna/
noun
wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;
karavaan
noun
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;
karavanserai
/ˌkaraˈvɛla/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich kasztelach, gładkim poszyciu i płytkim zanurzeniu, używany od XV do XVII wieku;
karveel
/ˈkarat͡ɕ/
verb
wymierzać karę
straffen
/ˈkarbɔ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;
carboon
/karˈbɔ̃j̃sʲci/
adjective
(geologia, geologiczny) dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie
carbonisch
/karˈbũŋkuw/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)
karbonkel
noun
(więziennictwo, więzienny) kara przebywania w celi bez pryczy
eenzame opsluiting
/ˈkart͡ʃɔx/
noun
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;
artisjok
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju karczownik (2.1)
waterrat
/karˈdãmɔ̃n/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
kardemom
/karˈdʲiɡãn/
noun
(odzieżownictwo) rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;
cardigan
/ˈkardʲjɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem
cardio-
/ˌkardʲjɔˈxʲirurk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami kardiologicznymi
hartchirurg
noun
(technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) zapis graficzny pracy serca wykonany za pomocą kardiografu
cardiogram
/karˈdʲjɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego
cardioloog
/ˌkardʲjɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;
cardiologie
/ˌkardʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z kardiologią, dotyczący kardiologii
cardiologisch
/karˈdɨ̃naw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;
kardinaal
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kardynałów;
rode kardinaal
/kaˈrɛlʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;
Karelië
adjective
związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów
Karelisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;
Karelisch
/kaˈrɛtka/
noun
(medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych
ambulance
/ˌkarʲjaˈtɨda/
noun
(architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;
kariatide
/karʲˈjɛra/
noun
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
carrière
noun
(turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;
slaapmat
noun
(biologia, biologiczny) zestaw chromosomów właściwy dla danego organizmu;
karyotype
/kark/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu
nek
/karˈmazɨ̃n/
noun
barwa intensywnie czerwona
dieprood
adjective
intensywnie czerwony
dieprood
/ˈkarmɛl/
noun
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa
karamel
noun
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;
karamelisatie
/ˈkarmʲĩn/
noun
odcień intensywnej, głębokiej czerwieni
karmijn
/ˌkarmʲĩˈnɔvɨ/
adjective
mający kolor czerwony, taki jak kolor karminu
karmijnen
/ˈkarmʲit͡ɕ/
verb
dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś
voeden
verb
(fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego
zogen
/ˈkarmʲɲik/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
vetmuur
/ˈkarnal/
noun
kapturek zakładany sokołowi przez sokolnika dla ograniczenia agresywności
huif
pronoun
(geografia, geograficzny) południowoindyjski stan ze stolicą w Bangalore
Karnataka
/karˈnavaw/
noun
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;
carnaval
noun
(socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt
carnisme
/ˈkarnɨ/
adjective
dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą
straf-
/ˈkarɔ/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;
ruiten
/ˈkarɔl/
pronoun
imię męskie;
  1. Karel
  2. Charel
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;
Zuid-Carolina
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;
Noord-Carolina
/ˌkarɔˈsɛrʲja/
noun
wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);
carrosserie
noun
(biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;
caroteen
/karp/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;
karper
/karˈpat͡sʲci/
adjective
dotyczący Karpat, związany z Karpatami, pochodzący z Karpat
Karpatisch
/karˈpatɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;
Karpaten
/ˈkarta/
noun
prostokątny kawałek kartonu oznaczony symbolami o umownych znaczeniach, używany do gier lub wróżenia
  1. kaart
  2. speelkaart
noun
(bankowość, bankowy) (finanse, finansowy) karta płatnicza pozwalająca płacić tylko do wysokości środków zgromadzonych na rachunku;
debetkaart
/ˈkarta d͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔva/
noun
(informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;
geluidskaart
/ˈkarta ɡraˈfʲit͡ʃna/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;
grafische kaart
/ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/
noun
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;
  1. creditcard
  2. kredietkaart
noun
(lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku
boarding pass
noun
(informatyka, informatyczny) elektroniczny instrument płatniczy;
betaalkaart
noun
(telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;
simkaart
/ˌkartaˈɟĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu
Carthago
/ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/
adjective
związany z Kartaginą
Carthaags
/ˈkartɛl/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;
kartel
adjective
związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza
cartesisch
/ˈkartka/
noun
luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony
blad
/kartˈkɔvat͡ɕ/
verb
oglądać pobieżnie książkę, gazetę itp., przewracając kartka po kartce
bladeren
/karˈtɔɡraf/
noun
specjalista w zakresie kartografii; rysownik map
cartograaf
/ˌkartɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o tworzeniu map;
cartografie
/ˌkartɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący kartografii
cartografisch
noun
(książkowy) wróżenie z kart
cartomancie
/ˈkartɔ̃n/
noun
tekturowe pudełko
kartonnen doos
/ˈkaruk/
noun
klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;
vislijm
/ˌkaruˈzɛla/
noun
urządzenie do zabawy, które się kręci;
  1. draaimolen
  2. carrousel
/ˌkarɨkaˈtura/
noun
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;
karikatuur
noun
(sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur
karikaturist
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii
Karinthië
/ˈkaʒɛw/
noun
  1. (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  2. postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  3. (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;
  1. dwerg
  2. dwergster
/ˈkasa/
noun
  1. (potocznie, potoczny) pieniądze
  2. miejsce przechowywania pieniędzy
  3. stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
kas
/kaˈsat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie od orzeczenia sądu niższej instancji skierowane do sądu wyższej instancji;
cassatie
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie
cassette
/kaˈsɛtɔ̃n/
noun
(architektura, architektoniczny) modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;
cassette
/ˈkaɕaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) złodziej okradający kasy pancerne
kluizenkraker
/ˈkasʲjɛr/
noun
pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze
kassier
/kaˈskada/
noun
(geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;
waterval
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach
stuntman
/ˈkasta/
noun
(społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi grupami tworząca hierarchię;
kaste
noun
rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;
boksbeugel
/ˈkastɔr/
pronoun
  1. (mitologia grecka) (mitologia rzymska) ubóstwiony heros, patron żeglarzy i żołnierzy, syn Tyndareosa (lub Zeusa) i Ledy, przeniesiony (wraz z bratem Polideukesem) na firmament jako gwiazdozbiór Bliźniąt; ,
  2. imię męskie;
  3. (astronomia, astronomiczny) druga najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt;
Castor
/kaˈstrat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi;
castratie
/kaˈstrɔvat͡ɕ/
verb
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji
castreren
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;
Castilië
adjective
związany z Kastylią, dotyczący Kastylii
Castiliaans
/kaˈsɨ̃nɔ/
noun
ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;
  1. casino
  2. speelhuis
/ˈkaʃa/
noun
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;
gort
/kaˈʃalɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;
potvis
/kaˈʃãnka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z gotowanej kaszy lub ryżu i krwi zwierzęcej oraz niekiedy podrobów;
bloedworst
/ˈkaʃɛl/
noun
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;
hoest
/ˈkaʃlɛt͡ɕ/
verb
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc
hoesten
/ˈkaʃmʲir/
pronoun
(geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim
Kasjmir
noun
(włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;
kasjmier
/kaʃˈmʲirsʲci/
adjective
pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze
Kasjmiri
/kaʃˈmʲirsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język kaszmirski;
Kasjmiri
/ˈkaʃtãn/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
kastanje
/ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛt͡s/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., drzewo lub krzew o dużych, dłoniastych liściach i kolczastych owocach zawierających duże, brązowe nasiona;
paardenkastanje
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (administracja) urzędnik zarządzający grodem, zamkiem lub kasztelanią
  2. (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Polsce urzędnik ziemski zasiadający w radzie królewskiej, następnie w senacie;
kastelein
/kaˈʃupsʲci/
adjective
odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów
Kasjoebisch
/kaˈʃupsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;
Kasjoebisch
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Polsce;
Kasjoebië
/kat/
noun
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;
beul
/kaˈtafalk/
noun
podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;
katafalk
noun
gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie
cataclysme
/ˌkataˈkũmbɨ/
noun
cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;
catacombe
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała
catalepsie
/ˌkatalʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie
katalytisch
/ˌkatalʲiˈzatɔr/
noun
(chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;
katalysator
verb
  1. (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  2. (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać
katalyseren
/kaˈtalɔk/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  2. spis zawartości biblioteki
  3. usystematyzowany zbiór dokumentów
folder
noun
(informatyka, informatyczny) podstawa hierarchii katalogów, w których osoba użytkująca umieszcza wszystkie swoje dane;
persoonlijke map
/ˌkatalɔˈɡɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć katalog
catalogeren
/ˌkataˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
Catalonië
noun
osoba płci żeńskiej narodowości katalońskiej, mieszkanka Katalonii
Catalaanse
/ˌkataˈlɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii
Catalaan
/ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Katalonią
Catalaans
/ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;
Catalaans
/kaˈtãna/
noun
rodzaj miecza japońskiego;
katana
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;
Catania
/ˌkataˈpulta/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;
katapult
/ˈkatar/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;
Qatar
/ˈkatar/
noun
  1. (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)
    loopneus
  2. (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
    neusverkoudheid
  3. (potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)
    snot
/ˌkataˈrakta/
noun
(geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;
cataract
/kaˈtarsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Katar
Qatarees
/ˌkataˈrɨ̃ɲaʃ/
noun
uliczny grajek grający na katarynce
orgeldraaier
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;
draaiorgel
/ˌkataˈʒɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Catharina
  2. Katrijn
  3. Catharijne
noun
(geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów
kadaster
/ˌkataˈstrɔfa/
noun
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi
  1. ramp
  2. catastrofe
/ˌkatastrɔˈfalnɨ/
adjective
mający cechy katastrofy, tragiczny
rampzalig
noun
pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu
catastrofisme
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;
catechese
noun
  1. (kościelny) podręcznik do katechezy
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;
catechismus
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie: przygotowanie do przyjęcia sakramentu chrztu w życiu dorosłym (nauki, skrutinia i obrzędy);
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: okres przygotowania do przyjęcia sakramentu chrztu w życiu dorosłym;
catechumenaat
/kaˈtɛdra/
noun
(kościelny) główny kościół diecezji;
kathedraal
adjective
odnoszący się do katedry, związany z katedrą
kathedraal
/ˌkatɛˈɡɔrʲja/
noun
każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji
categorie
/ˌkatɛɡɔˈrɨt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób kategoryczny
categorisch
/ˌkatɛɡɔrɨˈzat͡sʲja/
noun
podział na kategorie, klasyfikacja
  1. categorisatie
  2. categorisering
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;
Katharevousa
/ˈkatʲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;
kation
noun
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich samobieżnych wyrzutni rakietowych wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej;
Katjoesja
/katˈmãndu/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu;
Kathmandu
/kaˈtɔda/
noun
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;
kathode
/ˌkatɔˈlʲit͡sʲci/
adjective
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu
katholiek
/ˌkatɔˈlʲit͡sɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;
katholicisme
/kaˈtɔlʲik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego
katholiek
/ˌkatɔˈvʲit͡sɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;
Katowice
noun
sala tortur
folterkamer
/ˈkawt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania
borg
/ˈkawkas/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
  2. (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;
Kaukasus
/ˈkava/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  2. (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
  3. (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;
koffie
/ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛt͡sku/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią);
Turkse koffie
/kaˈvalɛr/
noun
mężczyzna, który nigdy nie był żonaty
vrijgezel
/ˌkavaˈlɛrʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;
  1. cavalerie
  2. ruiterij
/ˌkavalˈkada/
noun
grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem
cavalcade
/kaˈvawɛk/
noun
  1. (zdrobniale) od: kawał
    1. component
    2. stuk
  2. fragment pewnej całości
    stuk
/kaˈvʲjarka/
noun
ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy
  1. moka
  2. mokkapot
/kaˈvʲjarʲɲa/
noun
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;
  1. café
  2. koffieshop
/ˈkavʲjɔr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;
kaviaar
noun
(fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;
cavitatie
/ˈkafka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;
kauw
/ˈkazax/
noun
osoba narodowości kazachskiej;
Kazak
/kaˈzaxsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków turkijskich, język państwowy Kazachstanu;
Kazachs
/kaˈzaxstãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;
Kazachstan
noun
(wojskowość, wojskowy) w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn
kazemat
/kaˈzãɲɛ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
preek
/ˈkazat͡ɕ/
verb
wydać rozkaz zrobienia czegoś
  1. bevelen
  2. opdragen
  3. zeggen
/ˈkazãɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;
Kazan
/ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;
caseïne
noun
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;
  1. incest
  2. bloedschande
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;
  1. verkondiger
  2. prediker
/kaˈzu<sup>w</sup>ar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;
kasuaris
/kaˈwãmaʃ/
noun
niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;
inktpot
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;
Kalmukkië
adjective
(etnografia, etnograficzny) odnoszący się, związany z Kałmukami
Kalmuks
/kaˈwuʒa/
noun
płytki dołek wypełniony wodą, błotem
plas
/ˈkaʒdɨ/
pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku
  1. ieder
  2. elk
/ˈkaʒdɨ ˈsɔbʲjɛ ˈʒɛpkɛ ˈskrɔbʲjɛ/
proverb
każdy dba przede wszystkim o swoje własne interesy
ieder voor zich
/ct͡ɕuk/
noun
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;
duim
/ka‿dɛ‿ˈpɛ/
acronym
= (kolejnictwo) kolej dużych prędkości
HST
/ˈkɛbap/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;
kebab
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;
Quechua
/ˈkɛt͡ʃup/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;
tomatenketchup
/kɛˈfʲija/
noun
tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;
keffiyeh
/ˈkɛfʲir/
noun
(spożywczy) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;
kefir
/ˈkɛlnɛr/
noun
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy
ober
/kɛlˈnɛrka/
noun
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy
serveerster
/kɛˈlɔvɛj/
noun
(geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;
Callovien
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia zapoczątkowana przez Mustafę Kemala Atatürka;
kemalisme
/ˈkɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  1. Kenya Kenia
  2. Kenia
  3. Kenya
/kɛ̃ˈɲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Kenii
Keniaan
/kɛ̃ˈɲijka/
noun
obywatelka Kenii
Keniaanse
/kɛ̃ˈɲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kenia
Keniaans
/ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/
noun
(geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;
Cenozoïcum
/ˌkɛraˈtɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) białko o strukturze włókienkowej, występujące w rogach, włosach, paznokciach, skórze;
keratine
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;
Kertsj
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, którego cząsteczka zawiera grupę karbonylową (>C=O) umieszczoną wewnątrz łańcucha węglowego
keton
/ˈcibɔrt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy;
keyboard
/ˈkaci/, /ˈkxaci/
adjective
(książkowy) płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;
kaki
/ˈkaci/, /ˈkxaci/
noun
(książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty
kaki
/ˈkmɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach;
  1. Cambodjaans
  2. Khmer
/cat/
noun
(jednostka monetarna) waluta Mjanmy (Birmy)
kyat
/ˈcibʲit͡s/
noun
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;
schragen
/ˈcibut͡s/
noun
izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;
kibboets
/ˈcixat͡ɕ/
verb
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz
niezen
noun
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem
genies
/cit͡ʃ/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu
kitsch
/ˈcɛdɨ/
pronoun
  1. …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  2. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
wanneer
/ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/
adverb
w dowolnym, nieokreślonym czasie
ooit
/ˈcɛdɨɕ/
indefinitePronoun
w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)
ooit
/ˈcɛlʲix/
noun
naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;
kelk
/cɛˈlʲiʃɛk/
noun
zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;
wijnglas
/ˈcɛlʲɲa/
noun
narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;
troffel
/ˈcɛpsʲci/
adjective
(potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły
  1. slecht
  2. zwak
/ˈcɛrmaʃ/
noun
(kościelny) uroczystość poświęcenia kościoła;
kermis
/cɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. udzielać wskazówek, zawierać wskazówki
  2. wydawać komuś polecenia
leiden
/cɛˈrɔft͡sa/
noun
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)
  1. bestuurder
  2. chauffeur
/ˌcɛrɔvʲˈɲit͡sa/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową
    richtlijn
  2. (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;
    stuur
/cɛˈrũnɛk/
noun
droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel
richting
/ˌcɛrũŋˈkɔfskas/
noun
(motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się;
  1. richtingaanwijzer
  2. knipperlicht
/ˈcɛʃɛ̃ɲ/
noun
(krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;
zak
/ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/
noun
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki
zakgeld
/ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛt͡s/
noun
  1. (potocznie, potoczny) ten, kto kradnie przedmioty z cudzych kieszeni
    1. zakkenroller
    2. gauwdief
  2. (potocznie, potoczny) tania książka niewielkiego formatu, mieszcząca się w kieszeni
    pocketboek
/ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/
adjective
o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni
in zakformaat
/cɛw/
noun
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;
  1. hoektand
  2. vangtand
/cɛwˈbasa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;
worst
/cij/
noun
długi patyk;
stok
noun
(sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej
hockeystick
/ciˈjãnka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;
    1. dikkop
    2. kikkervisje
    3. dikkopje
  2. (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;
    wasklopper
/ˈcijuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;
  1. Kiëv
  2. Kiev
/ˈcikut/
noun
(anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona
stomp
/cil/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Kiel
/ˌcilʲĩmãn͇ˈd͡ʒarɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;
Kilimanjaro
/ˈcilka/
indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)
  1. enkel
  2. sommige
/ˈcilɔ/
prefix
(fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;
kilo-
/ˈcilɔf/
noun
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;
houweel
/ciˈlɔɡrãm/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;
kilogram
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców
kilohertz
/ciˈlɔ̃mɛtr̥/
noun
jednostka długości równa tysiącowi metrów;
kilometer
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni
vierkante kilometer
noun
(astronomia, astronomiczny) (jednostka miary) jednostka długości w astronomii równa tysiącowi parseków
kiloparsec
noun
(fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) tysiąc watów (jednostka mocy)
kilowatt
/cilˈvatɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek
kielzog
/cĩˈmɔ̃nɔ/
noun
(odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;
kimono
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) technika i sztuka kręcenia filmów; także: przemysł filmowy, twórczość filmowa
filmkunst
/ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/
noun
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;
kinematica
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą;
Kinesjma
adjective
(fizyka, fizyczny) odnoszący się do kinetyki, do zmiany położenia danego obiektu
kinetisch
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;
King Kong
/ˈcĩŋkstɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jamajki;
Kingston
/ˈcĩnɔ/
noun
(sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
  1. bioscoop
  2. cinema
/cĩw̃ˈʃasa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;
Kinshasa
/cɔsk/
noun
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy
kiosk
pronoun
(geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;
Kyoto
verb
gwałtownie wrzeć
schuimen
/cir/
noun
czarny materiał lub strój symbolizujący żałobę;
lijkkleed
/ciˈrasʲjɛr/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz ciężkiej jazdy w zbroi płytowej;
kurassier
/cirʲˈɟisʲci/
adjective
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów
Kirgizisch
/cirʲˈɟisʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;
  1. Kirgizisch Kirgizisch
  2. Kirgizisch
/cirʲˈɟistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;
  1. Kirgizië
  2. Kirgizstan
/ˈcirʲɟis/
noun
człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu
Kirgiziër
/cirʲˈɟiska/
noun
obywatelka Kirgistanu
Kirgizische
/ˌcirʲiˈbatʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;
Kiribati
/ˈcirɨs/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) tułowiowa część zbroi;
kuras
verb
  1. (spożywczy) poddawać produkt spożywczy fermentacji mlekowej, np. kapustę, ogórki, mąkę żytnią
  2. (spożywczy) być poddawanym fermentacji mlekowej
inmaken
verb
(biologia, biologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ulegać fermentacji mlekowej
toespitsen
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzany lub przyrządzony w procesie kiszenia, tzn. poddawania procesowi fermentacji mlekowej
gepekeld
/ciˈʃɨ̃ɲuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;
Chisinau
/cit/
noun
(budownictwo) masa plastyczna do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.
kit
/cjur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;
curium
/ˈki.vʲi/
noun
  1. (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;
kiwi
/ˈciwa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;
syfilis
/ciɕt͡ɕ/
noun
pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów
tros
/klat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;
merrie
noun
(zdrobniale) klacz (młoda klacz)
merrieveulen
/ˈklaksɔ̃n/
noun
(motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);
  1. toeter
  2. claxon
/ˈklapa/
noun
wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki
revers
/ˈklapka/
noun
przesłona na oczy konia, ograniczająca pole widzenia
oogklep
/klaps/
noun
  1. uderzenie otwartą dłonią w pośladek
    klap voor de billen
  2. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;
    klapbord
/ˌklarnɛˈt͡ɕista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie
klarinettiste
/ˈklarnɛt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;
klarinet
/ˈklasa/
noun
  1. pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
    klas
  2. (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
    1. klas
    2. klasse
    1. dobry styl
    2. poziom jakości jakiegoś przedmiotu, oceniany na podstawie użytych materiałów, wykonania itp.
    klasse
/ˈklasa spɔˈwɛt͡ʃna/
noun
(socjologia, socjologiczny) grupa społeczna na określonym poziomie hierarchii ekonomiczno-kulturowej;
sociale klasse
noun
(socjologia, socjologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uprzedzenie lub dyskryminacja ze względu na klasę społeczną; określenie związane z koncepcją walki klas;
klassisme
/ˈklaskat͡ɕ/
verb
wielokrotnie uderzać dłonią o dłoń, zwykle wyrażając w ten sposób uznanie
applaudisseren
noun
zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą;
hinkelen
noun
(architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;
classicisme
/klaˈsɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z kulturą starożytnych Greków lub Rzymian
  2. tradycyjny, uznawany za doskonały w poprzednim okresie
  3. wyróżniający się harmonią i dobrymi proporcjami
klassiek
/ˌklasɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  2. zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.
classificatie
verb
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady
classificeren
/ˈklaʃtɔr/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły
  2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom buddyjskiej wspólnoty mniszej
klooster
/ˈklatka/
noun
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki
kooi
/ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;
  1. borst
  2. romp
/ˈklatka sxɔˈdɔva/
noun
biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;
trappenhuis
/ˈklawdʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Claudia
/ˈklawdʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Claudius
/ˌklawstrɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym;
  1. claustrofobie
  2. engtevrees
/klawˈzula/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;
clausule
/klaˈvɛsɨ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;
klavecimbel
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klawesynie
klavecinist
/ˌklavʲjaˈtura/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
  1. toetsenbord
  2. klavier
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument klawiszowy strunowy;
klavechord
/ˈklavʲiʃ/
noun
element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;
toets
/ˈklɛ<sup>j</sup>ik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom
havergort
/klɛj/
noun
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów;
lijm
noun
klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem
plakstift
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski
  2. (przenośnie, przenośnia) cenna rzecz lub osoba
juweel
/ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/
pronoun
imię męskie;
Clemens
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)
clementine
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;
kleptocratie
/ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;
kleptomanie
noun
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;
klerikalisme
adjective
związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu
klerikaal
/klɛʃt͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;
teek
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Squalius cephalus L., gatunek średniej wielkości ryby słodkowodnej z rodziny karpiowatych;
kopvoorn
/ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/
noun
(handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej, dowolny usługobiorca
  1. klant
  2. cliënt
/ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/
noun
ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.
cliëntèle
/klʲif/
noun
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;
klip
/ˈklʲika/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;
    clique
  2. (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;
    kliek
noun
stan względnej równowagi w środowisku / biocenozie
hoogtepunt
/ˈklʲĩmat/
noun
(geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;
klimaat
noun
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu
klimatologie
adjective
związany z klimatologią, dotyczący klimatologii
klimatologisch
/ˌklʲĩmatɨˈzat͡sʲja/
noun
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;
airconditioning
/ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;
airconditioner
/klʲĩn/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  2. kształt tej maszyny
wig
adjective
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów
Klingon
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"
Klingon
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego
klinisch
/ˈklʲĩɲika/
noun
(medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;
kliniek
adjective
w kształcie klina
spijkerschrift
/ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;
  2. (geografia, geograficzny) grecka wieś w północnej części Lesbos
  3. (mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris
  4. (mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  5. imię żeńskie
Clio
noun
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;
klipper
/ˈklʲistrɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;
klystron
acronym
(lotnictwo, lotniczy) Królewskie Towarzystwo Lotnicze, nazwa holenderskich linii lotniczych;
KLM
/klɔt͡s/
noun
gruby pniak
blok
/klɔ̃n/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;
    1. esdoorn
    2. ahorn
  2. (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
    kloon
/ˈklɔʃart/
noun
odziany w łachy żebrak, często bezdomny
clochard
/klup/
noun
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach
  1. club
  2. sociëteit
noun
lokal rozrywkowy otwarty w nocy;
nachtclub
noun
(sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;
sportclub
/klut͡ʃ/
noun
    1. przyrząd do otwierania zamka;
    2. narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
    3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
    4. podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
    5. kod do szyfru;
    6. (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
    7. (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego
    sleutel
  1. (architektura, architektoniczny) zwornik, element konstrukcyjny w kształcie klina w najwyższym punkcie sklepienia lub łęku;
    sluitsteen
/ˈklut͡ʃ frãnˈt͡susʲci/
noun
(technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;
  1. Engelse sleutel
  2. bahco
  3. bahcosleutel
/ˈklud͡ʒ ˌvʲjɔlʲĩˈnɔvɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;
g-sleutel
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kara wyłączenia kogoś ze wspólnoty wiernych
    excommunicatie
  2. (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
    vervloeking
  3. życzenie komuś nieszczęścia
    vloek
/klɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
vloeken
/ˈklɔ̃ɲt͡ɕ ˈjak ˈʃɛft͡s/
verb
kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać
vloeken als een ketter
/ˈklɛ̃n͇t͡ʃɛt͡ɕ/
verb
mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji
knielen
/ˈklɛ̃ŋkat͡ɕ/
verb
zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich
knielen
/ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲit͡ʃnɨ/, /‿ka‿ˈɛ̃m/
symbol
= (metrologia, metrologiczny) koń mechaniczny (jednostka)
pk
/ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
  2. (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  3. (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku
komijn
/ˈkmʲĩnɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
    karwij
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie
    komijn
/ˈknaɡa/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) listwa znajdująca się wzdłuż burty łodzi, służąca do osadzania dulek
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających lub doków, służące do unieruchamiania różnych lin olinowania ruchomego;
kikker
/ˈknɛbɛl/
noun
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;
knevel
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) uciszać kogoś, odbierać prawo głosu, ograniczać swobodę wypowiedzi
  2. wkładać komuś knebel do ust
knevelen
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela
Knesset
noun
(botanika, botaniczny) (systematyka) Caltha palustris L., gatunek rośliny zielnej z rodziny jaskrowatych, szeroko rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej;
gewone dotterbloem
/knɔt/
noun
część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym
lont
noun
(chemia, chemiczny) zjawisko łączenia się cząstek fazy rozproszonej w cieczy (np. w zawiesinie lub koloidzie) w większe agregaty, prowadzące do ich oddzielenia od cieczy;
bloedstolling
/kɔˈala/
noun
(zoologia, zoologiczny) Phascolarctos cinereus Goldfuss, nadrzewny ssak australijski;
  1. koala
  2. koalabeer
/ˌkɔaˈlʲit͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji
coalitie
/ˈkɔbalt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;
kobalt
/kɔˈbʲjɛ̇t͡ɕaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) mężczyzna lubiący flirty z kobietami
rokkenjager
noun
cecha tego, co kobiece
vrouwelijkheid
/kɔˈbʲjɛta/
noun
dorosły człowiek płci żeńskiej;
vrouw
noun
(kryminologia, kryminologiczny) zabójstwo kobiety lub dziewczynki z powodu jej płci, morderstwo motywowane mizoginią lub przemoc wobec kobiet o charakterze śmiertelnym
femicide
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Niemiec, u ujścia Mozeli do Renu;
Koblenz
/ˈkɔbra/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;
  1. cobra
  2. brilslang
/ˈkɔbus/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;
boomvalk
/kɔˈbɨwa/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia
  2. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku
merrie
/kɔt͡s/
noun
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem
deken
noun
okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie
  1. verwarmingsdeken
  2. elektrische deken
/kɔˈxãnɛk/
noun
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński
minnaar
/kɔˈxãnka/
noun
kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną
buitenvrouw
/ˈkɔxat͡ɕ/
verb
  1. odczuwać miłość do kogoś
    1. houden van
    2. liefhebben
    1. uwielbiać jakąś rzecz
    2. uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
    1. liefhebben
    2. houden van
  2. być w kimś zakochanym
    1. verliefd zijn
    2. vrijen
/ˈkɔ.t͡ɕi/
possessiveAdjective
należący do kota
katachtig
noun
(zoologia, zoologiczny) samica kota domowego
kattin
noun
(motoryzacja) sygnalizator odblaskowy wmontowywany w nawierzchnię drogi jako uzupełnienie znaków poziomych
kattenoog
noun
(botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;
Nepeta
/ˈkɔt͡ɕɔw/
noun
    1. (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)
    2. duże naczynie metalowe z pokrywą;
    ketel
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny z grupy membranofonów;
    pauk
/ˈkɔt͡ɕɛ/
noun
młody kot
kitten
/kɔt͡ʃˈkɔdãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;
meerkat
noun
(etnografia, etnograficzny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce
nomade
/kɔt/
noun
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;
code
noun
(genetyka) system reguł, według których informacja zapisana w DNA lub RNA zostaje przetłumaczona na sekwencję aminokwasów tworzących białka
genetische code
/ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/
noun
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;
  1. barcode
  2. streepjescode
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek
postcode
noun
(informatyka, informatyczny) dwuwymiarowy, matrycowy kod prezentujący dane w postaci czarno-białych kwadratów;
QR-code
/ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;
broncode
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju
strafwetboek
/ˌkɔdɔˈvãɲɛ/
noun
kod, sposób zakodowania
codering
verb
  1. (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe
  2. szyfrować używając kodu
coderen
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) formalne uregulowanie norm danego języka w wydawnictwach normatywnych;
  2. ujęcie czegoś w spójny system;
codificatie
verb
istnieć lub funkcjonować równocześnie z kimś lub czymś innym
coëxisteren
noun
(biochemia, biochemiczny) niebiałkowy związek organiczny niezbędny do działania niektórych enzymów;
co-enzym
/ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;
cafeïne
/ˈkɔfta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej
köfte
/ˌkɔɡɛ̃nɛˈrat͡sʲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni
warmte-krachtkoppeling
/ˈkɔɡut/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;
haan
/ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/
adjective
będący spójną całością
coherent
/kɔˈxɔrta/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;
cohort
noun
zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;
box
/ˈkɔjɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;
coyote
/kɔk/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy
haarknot
/ˈkɔka/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Erythroxylum coca Lam., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę
coca
/ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;
cocaïne
/kɔˈkarda/
noun
rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka
kokarde
noun
(zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;
cocon
noun
(botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;
gewone salomonszege
/ˈkɔkɔs/
noun
(spożywczy) owoc palmy kokosowej
kokos
/kɔks/
noun
(technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;
cokes
/ˈkɔktajl/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;
cocktail
/ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/
noun
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;
molotovcocktail
/ˌkɔlabɔˈrat͡sʲja/
noun
współpraca z okupantem, wrogiem;
collaboratie
/kɔˈlat͡sʲja/
noun
posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia
  1. avondeten
  2. diner
noun
(biochemia, biochemiczny) białko włókienkowe stanowiące główny składnik tkanki łącznej kręgowców, nadający jej elastyczność;
collageen
/kɔˈlãnɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;
knie
/kɔˈlarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;
  1. wielrennen
  2. wielersport
noun
(sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;
collage
/ˈkɔlba/
noun
(wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;
kolf
/ˌkɔlxʲiˈt͡sɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;
colchicine
noun
(botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;
boksdoorn
/kɔlˈt͡ʃatka/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;
mierenegel
/kɔlˈt͡ʃuɡa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;
maliënkolder
/ˈkɔlt͡ʃɨk/
noun
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,
  1. oorbel
  2. oorring
/kɔˈlɛpka/
noun
kołyska, łóżeczko dla dziecka
wieg
/kɔˈlɛɡa/
noun
towarzysz pracy, nauki lub zabawy
collega
noun
(kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego;
gymnasium
/ˌkɔlɛˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
ślad, wgłębienie pozostawione przez koła lub płozy pojazdu;
spoor
/ˈkɔlɛj/
noun
  1. następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
    rij
  2. środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;
    1. spoorweg
    2. spoor
noun
(historia, historyczny, historycznie) (kolejnictwo) pierwotna forma kolei, czyli system przewozu oparty na torach z żelaza i pojazdach poruszających się po nich;
spoorwegen
/kɔˈlɛjaʃ/
noun
(kolejnictwo) pracownik kolei
spoorwegman
/kɔˈlɛjka/
noun
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
rij
noun
urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;
achtbaan
/kɔˈlɛjnɔɕt͡ɕ/
noun
uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy
  1. volgorde
  2. orde
/ˌkɔlɛˈjɔvɨ/
adjective
związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów
spoorweg
/kɔˈlɛkt͡sʲja/
noun
  1. zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
  2. (informatyka, informatyczny) obiekt mogący przechowywać w określonej strukturze danych dowolną liczbę innych obiektów
  3. zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon
collectie
noun
(medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;
colectomie
noun
nadawanie czemuś formy kolektywnej;
collectivisatie
noun
(socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;
collectivisme
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidować indywidualną własność środków produkcji (głównie gospodarstw rolnych) i przekształcać ją we własność wspólną, zarządzaną przez spółdzielnie lub przedsiębiorstwa państwowe
collectiviseren
/kɔˈlɛ̃ndra/
noun
(botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;
koriander
/kɔˈlʲibɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;
kolibrie
noun
  1. (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej
    koliek
  2. (medycyna, medyczny) kłucie w boku
    zijsteek
/kɔˈlɔfɔ̃n/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) formuła umieszczona na końcu tekstu z tytułem dzieła, datą i miejscem powstania, imieniem pisarza, czasem jego funkcją i pochodzeniem;
colofon
/ˌkɔlɔˈkat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;
collocatie
/kɔˈlɔ̃mbɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;
Colombo
/kɔˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;
Keulen
/kɔˈlɔ̃ɲja/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  2. (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
kolonie
/ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;
kolonialisme
/ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/
adjective
związany z terytorium kolonii, dotyczący terytorium kolonii
koloniaal
noun
tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych
kolonisatie
verb
przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię
koloniseren
/ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/
noun
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;
  1. colonoscopie
  2. coloscopie
/ˈkɔlɔr/
noun
  1. cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  2. (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;
kleur
/ˌkɔlɔrɔˈvãnka/
noun
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;
kleurboek
/ˈkɔlɔs/
noun
(książkowy) olbrzymi posąg
kolos
/ˈkɔlũmp/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba
Christoffel
/ˌkɔlũmˈbarʲjũm/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  2. (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych
columbarium
/kɔˈlũmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
  1. Colombia
  2. Colombië
/kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Brits-Columbia
/ˌkɔlũmˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kolumbii
Colombiaan
/kɔˈlũmna/
noun
  1. stała rubryka w czasopiśmie
    column
  2. (drukarstwo, drukarski) obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią;
    kolom
  3. pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury
    zuil
  4. (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;
    1. zuil
    2. pijler
    3. kolom
/ˌkɔlũmˈnada/
noun
(architektura, architektoniczny) dekoracyjny rząd połączonych kolumn lub kilka takich rzędów
colonnade
/kɔˈlɛ̃nda/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;
kerstlied
/ˈkɔ̃ma/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
  2. (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej
coma
/ˈkɔ̃mar/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;
  1. mug
  2. muskiet
/ˈkɔ̃mbajn/
noun
(rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów
maaidorser
/ˈkɔ̃mbʲi/
noun
(motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)
stationwagen
noun
łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania
combinatie
noun
(matematyka, matematyczny) dział matematyki zajmujący się badaniem liczby możliwych do utworzenia konfiguracji, które spełniałyby określone warunki w danej strukturze matematycznej;
combinatoriek
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne, rodzaj szczypiec o uniwersalnym zastosowaniu;
combinatietang
noun
plechy jadalnych wodorostów, najczęściej listownicy japońskiej, używane w kuchniach wielu krajów wschodnioazjatyckich;
kombu
/kɔ̃ˈmɛdʲja/
noun
  1. obłudne zachowanie kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści
    komedie
  2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
    1. komedie
    2. blijspel
/kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/
noun
  1. uwaga odnośnie czegoś lub kogoś
  2. objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora
commentaar
/ˌkɔ̃mɛ̃ntaˈtɔrka/
noun
forma żeńska od: komentator
commentatrice
/ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi
  1. becommentariëren
  2. commentariëren
/ˌkɔ̃mɛrt͡sʲjalʲiˈzat͡sʲja/
noun
ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych;
commercialisatie
/ˌkɔ̃mɛrˈt͡sɨjnɨ/
adjective
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań
commercieel
/kɔ̃ˈmɛta/
noun
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;
  1. komeet
  2. staartster
/kɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny
komisch
/ˈkɔ̃mʲik/
noun
artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami
humorist
/ˈkɔ̃mʲiks/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na historię;
  1. stripverhaal
  2. stripboek
/ˈkɔ̃mʲĩn/
noun
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;
schoorsteen
/kɔ̃ˈmʲĩnɛk/
noun
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;
open haard
/ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/
noun
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy
bivakmuts
/kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/
noun
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;
schoorsteenveger
noun
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa
commissaris
/kɔ̃ˈmʲisʲja/
noun
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;
commissie
/kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;
Europese Commissie
/kɔ̃ˈmʲitɛt/, /ˈkɔ̃mʲitɛt/
noun
grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań
comité
/kɔ̃mˈnata/
noun
pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu;
slaapkamer
/kɔ̃ˈmɔda/
noun
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;
ladekast
/kɔ̃ˈmɔra/
noun
wydzielone pomieszczenie
kamer
/kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/
noun
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;
gaskamer
adjective
  1. (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) związany z komorami mózgu
  2. (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) związany z komorami serca
ventriculair
/kɔ̃ˈmɔrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Comoren
/ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Komory
Comorees
noun
(botanika, botaniczny) Chenopodium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny szarłatowatych;
ganzenvoet
/kɔ̃mˈpãɲja/
noun
kilka osób spędzających wspólnie czas
compagnie
/ˈkɔ̃mpas/
noun
(geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;
kompas
/kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/
noun
książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy;
compendium
/ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsat͡sʲja/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) wzajemne umorzenie wierzytelności u dwóch osób, które są dla siebie zarówno dłużnikami, jak i wierzycielami
  2. (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) przejmowanie funkcji niepełnosprawnego lub utraconego narządu lub czynnika biologicznego
compensatie
/ˌkɔ̃mpɛˈtɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. zakres czyiś uprawnień, władzy, spraw, którymi ktoś zajmuje się
  2. zakres czyjejś wiedzy
bekwaamheid
adjective
uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje
competent
/ˌkɔ̃mpʲiˈlat͡sʲja/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  2. (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
  3. dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  4. wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)
compilatie
/ˈkɔ̃mplɛks/
noun
  1. (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  2. (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  3. zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość
complex
noun
(psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;
minderwaardigheidscomplex
/ˌkɔ̃mplɛ̃mɛ̃nˈtarnɔɕt͡ɕ/
noun
wzajemne uzupełnianie się
complementariteit
/ˌkɔ̃mplɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/
adjective
wzajemnie się uzupełniający
aanvullend
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z godzin kanonicznych w Liturgii godzin;
completen
/kɔ̃mˈplɛtnɨ/
adjective
cały, będący w komplecie
volledig
noun
część składowa, element
onderdeel
/ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
componeren
/ˈkɔ̃mpɔst/
noun
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)
compost
/ˈkɔ̃mpɔt/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;
compote
/ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę;
  1. componist
  2. toondichter
/ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/
noun
kobieta tworząca, komponująca muzykę
componiste
/kɔ̃mˈprɛsʲja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;
  2. (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów;
compressie
/kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/
noun
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;
compromis
/ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvat͡ɕ/
verb
o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność
blameren
/kɔ̃mˈputɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;
  1. computer
  2. rekenaar
noun
komputer wykorzystujący zasady mechaniki kwantowej do wykonywania niektórych rodzajów obliczeń znacznie szybciej niż konwencjonalne komputery;
kwantumcomputer
noun
(informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;
personal computer
noun
(informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;
computerisatie
/kɔ̃ˈmũɲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament eucharystii;
communie
/ˌkɔ̃mũɲiˈkat͡sʲja/
noun
ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;
communicatie
verb
mieć kontakt
communiceren
/ˌkɔ̃mũˈɲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu
communist
/ˌkɔ̃mũɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu
communistisch
/kɔ̃ˈmũɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;
communisme
/kɔ̃ˈmurka/
noun
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
cel
/ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/
adjective
związany z komórką
cellulair
/kɔ̃ˈnakrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei;
Conakry
/ˌkɔ̃nt͡sɛ̃nˈtrat͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) skupienie uwagi
concentratie
noun
(spożywczy) zagęszczony przecier pomidorowy pozbawiony pestek i skóry
tomatenpuree
/kɔ̃nˈt͡sɛpt͡sʲja/
noun
ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu
concept
/ˈkɔ̃nt͡sɛrn/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej;
onderneming
/ˈkɔ̃nt͡sɛrt/
noun
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;
concert
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek
concertmeester
noun
(urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej
concessie
/ˌkɔ̃nt͡sɨˈlʲjat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) metoda rozwiązywania sporów międzynarodowych przy pomocy komisji pojednawczej
verzoening
/ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego
condensatiereactie
/ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/
noun
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;
condensator
/ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/
noun
terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;
gemeenschappelijk bestuurd gebied of eigendom
/ˈkɔ̃ndɔr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny
condor
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Gymnogyps californianus Shaw, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;
Californische condor
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów królewskich (1.1)
  2. (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sarcoramphus papa Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;
koningsgier
/ˌkɔ̃ndɨɡˈnat͡sʲja/
noun
poziom w budynku
  1. verdieping
  2. etage
/kɔ̃ˈnɛfka/
noun
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;
gieter
/ˌkɔ̃nfɛdɛˈrat͡sʲja/
noun
(społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania
confederatie
pronoun
(oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;
Zwitserse Confederatie
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konfederacją, dotyczący konfederacji; będący konfederacją
confederaal
/ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nt͡sʲja/
noun
zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień
conferentie
/ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nt͡sʲja praˈsɔva/
noun
spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;
persconferentie
noun
(kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;
biechtstoel
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa
confiscatie
/ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać konfiskaty
confisqueren
/ˌkɔ̃nfʲiˈtura/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;
  1. confituur
  2. jam
/ˈkɔ̃nflʲikt/
noun
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności;
conflict
noun
porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne
confrontatie
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;
confucianisme
/kɔ̃ŋʲˈɟijt͡ʃɨk/
noun
  1. obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  2. obywatel Konga
Congolees
/kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  2. odnoszący się do państwa Kongo
Congolees
/ˈkɔ̃ŋɡɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
    Congo
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Afryce;
    1. Congo
    2. Kongo
/ˈkɔ̃ŋɡrɛs/
noun
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji
congres
/ˈkɔ̃ɲak/
noun
(spożywczy) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;
cognac
/ˌkɔ̃ɲiˈt͡ʃɨ̃na/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  2. liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść
klaver
/ˈkɔ̃ɲɛt͡s/
noun
    1. chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
    2. okoliczności końca (1.2)
    3. miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
    einde
  1. ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek
    1. einde
    2. eind
/ˈkɔ̃ɲɛt͡sʲ ˈɕfʲjata/
noun
chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny;
einde van de wereld
adverb
bezwzględnie, absolutnie
noodzakelijkerwijs
/kɔ̃ˈɲɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
coś, czego nie można uniknąć
noodzaak
/kɔ̃ˈɲɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny
noodzakelijk
/ˈkɔ̃ɲik/
noun
(potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty[potrzebne źródło]
iemand die toegangskaarten meestal duur doorverkoopt
/ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;
zeepaardje
/ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju konik;
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający pasikonika lub szarańczę;
sprinkhaan
/kɔ̃ˈɲĩna/
noun
(spożywczy) mięso końskie;
paardenvlees
noun
(slangowo) onanista
rukker
/kɔ̃ˈɲɔkrat/
noun
złodziej koni
paardendief
/ˌkɔ̃ɲuˈɡat͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) bezpośrednie przekazywanie DNA z jednej komórki do drugiej.
    uitwisseling
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;
    1. vervoeging
    2. conjugatie
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji
cokathedraal
noun
  1. (informatyka, informatyczny) łączenie łańcuchów tekstowych
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) powtarzanie i rozwijanie w kolejnym zdaniu, wersie itp. wyrazu lub wyrażenia, którym się kończy poprzednie zdanie, wers;
aaneenschakeling
/kɔ̃ŋˈklavɛ/
noun
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia;
conclaaf
/kɔ̃ŋˈkluzʲja/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek strony w procesie, żądanie
  3. wniosek końcowy
conclusie
noun
  1. (genetyka) prawdopodobieństwo, że para osobników będzie miała tę samą cechę fenotypową, zakładając, że jedna z tych osób ma tę cechę
  2. (geologia, geologiczny) zgodność wzajemnego stosunku stykających się ze sobą 2 warstw skał osadowych
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) (informatyka, informatyczny) wystąpienie szukanej frazy lub słowa w tekście, ich zestawie lub korpusie językowym z dodatkowym krótkim kontekstem, też: zbiór takich wystąpień
  4. alfabetyczny spis wyrazów, zdań, znaków, symboli lub motywów znajdujących się w jakimś dziele literackim lub zbiorze dokumentów czy ksiąg;
  5. zestawienie tekstów, symboli, znaków czy dat dotyczących tego samego przedmiotu
concordantie
/kɔ̃ŋˈkɔrdat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;
concordaat
adverb
w sposób dokładnie określony
concreet
/kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/
adjective
    1. dobrze określony
    2. o człowieku: logiczny, ścisły
    concreet
  1. praktyczny, rzeczowy
    specifiek
/ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/
noun
związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;
concubinaat
/ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o tę samą niszę ekologiczną
  2. (ekonomia, ekonomiczny) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży
  3. ogólnie: proces wyłaniania zwycięzców spośród pewnej grupy
  4. (ekonomia, ekonomiczny) jednostki konkurujące ze sobą
concurrentie
verb
robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo
  1. wedijveren
  2. beconcurreren
  3. concurreren
/ˈkɔ̃ŋkurs/
noun
(sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony
wedstrijd
/ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕt͡ɕi/
noun
impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek;
schoonheidswedstrijd
/kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/
noun
(botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;
hennep
/ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/
noun
(handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;
beurtvaartadres
/kɔ̃ˈnɔvaw/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) zły, kiepski lekarz
kwakzalver
/ˈkɔ̃nrat/
pronoun
imię męskie;
Koenraad
/ˌkɔ̃w̃sɛˈkfɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. skutek czegoś, rezultat
  2. spójność działań, wytrwałość w robieniu czegoś
consequentie
adjective
taki, który jest wynikiem konsensusu, obopólnego porozumienia i wyrażonej zgody
afgesproken
/kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/
noun
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu
  1. consensus
  2. eensgezindheid
noun
(technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;
onderhoud
noun
(chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;
conserveermiddel
noun
(edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uczelnia wyższa specjalizująca się w edukacji muzycznej i artystycznej
conservatorium
/ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk
conservatief
/ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów
  2. zachowawczy, nie lubiący zmian
conservatief
/ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  2. postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;
conservatisme
/ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie
conserveren
noun
dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji
conciërge
/kɔ̃w̃ˈsɔrt͡sʲjũm/
noun
(zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;
consortium
noun
tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy
samenzwering
/kɔ̃w̃ˈstãnt͡sʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
  2. imię żeńskie;
Konstanz
/kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/
pronoun
imię męskie;
Constantijn
/ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;
Constantinopel
/ˌkɔ̃w̃stɛrˈnat͡sʲja/
noun
stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji
consternatie
/kɔ̃w̃ˈstruktɔr/
noun
ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki
constructeur
noun
(sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;
constructivisme
adjective
taki, który sprzyja rozwojowi, pomaga znaleźć rozwiązanie, prowadzi do pozytywnego rezultatu
constructief
/ˌkɔ̃w̃stɨˈtut͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;
    1. constitutie
    2. lichaamsbouw
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;
    1. grondwet
    2. constitutie
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgodność ustawy albo przepisu prawnego z ustawą zasadniczą
grondwettelijkheid
/ˌkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɨ/
adjective
  1. dotyczący konstytucji
  2. zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji
  1. constitutioneel
  2. grondwettelijk
/ˈkɔ̃w̃sul/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;
  3. (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
consul
/kɔ̃w̃ˈsulat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;
consulaat
/ˌkɔ̃w̃sulˈtat͡sʲja/
noun
  1. narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
  2. zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy
  3. udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
consultatie
verb
spożywać, jeść
consumeren
/kɔ̃w̃ˈsũmpt͡sʲja/
noun
  1. spożywanie, jedzenie
  2. zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie
consumptie
/ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nt͡sʲja/
noun
poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość
consistentie
/ˈkɔ̃ntakt/
noun
zetknięcie się
contact
/ˈkɔ̃ntɛkst/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
  2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń
context
/ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvat͡ɕ/
verb
pogrążać się głęboko w myślach
beschouwen
/kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;
container
/ˈkɔ̃ntɔ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;
rekening
/kɔ̃nˈtrabas/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;
contrabas
/ˈkɔ̃ntrakt/
noun
umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia
contract
/ˈkɔ̃ntrast/
noun
  1. (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
  2. (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
contrast
verb
być kontrastem dla czegoś; odznaczać się w zestawieniu z czym
contrasteren
/kɔ̃nˈtrɔla/
noun
sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi
controle
/kɔ̃nˈtrɔla jaˈkɔɕt͡ɕi/
noun
świadome działania przedsiębiorstwa mające na celu dbanie o jakość towarów i usług;
kwaliteitscontrole
/kɔ̃nˈtrɔlɛr/
noun
  1. osoba kontrolująca, sprawdzająca coś
  2. (informatyka, informatyczny) program sterujący
  3. (technologia, technika, techniczny) urządzenie kontrolujące pracę maszyn
controller
/ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być
controleren
noun
niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki
controverse
/ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/
adjective
wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje
omstreden
/ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;
Contrareformatie
/ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈlut͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;
contrarevolutie
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji
antirevolutionair
/kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/
noun
instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;
contraspionage
/ˈkɔ̃ntur/
noun
linia, zarys kształtu
omtrek
/kɔ̃nˈtuzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność
  1. kneuzing
  2. contusie
/kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/
noun
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;
  1. continent
  2. werelddeel
noun
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności
voortzetting
/ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś
  1. voortzetten
  2. verdergaan
/ˌkɔ̃nurˈbat͡sʲja/
noun
zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;
conurbatie
/kɔ̃nˈvalʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;
  1. lelietje-van-dalen
  2. meiklokje
/kɔ̃nˈvɛ̃nt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa
overeenkomst
noun
  1. (chemia, chemiczny) proces jednostkowy, który ma na celu zmianę właściwości przekształcanych materiałów w wyniku różnych reakcji chemicznych, przeprowadzanych w aparatach zwanych konwertorami
  2. (informatyka, informatyczny) zmiana formatu pliku na mogący być odczytany przez inny program komputerowy niż ten, w którym został utworzony
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmiana wyznania w obrębie religii chrześcijańskiej lub przejście na chrześcijaństwo z innej religii
  4. przemiana, przekształcenie postaci czegoś
omzetting
/ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) dokonywać zmiany warunków pożyczki
  2. (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne
bekeren
/ˈkɔ̃nvuj/
noun
(wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;
konvooi
/kɔ̃ˈnɨza ˌkãnaˈdɨjska/
noun
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny astrowatych pochodzący z Ameryki Północnej i Środkowej i rozprzestrzeniony w innych rejonach świata;
Canadese fijnstraal
/ˌkɔːpɛˈrat͡sʲja/
noun
współpraca, współdziałanie
coöperatie
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany
Coöperatieve Republiek Guyana
noun
organizowanie i planowanie wspólnych działań
coördinatie
verb
kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie
coördineren
noun
ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem
graver
/kɔˈpalʲɲa/
noun
(górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;
mijn
/kɔˈparka/
noun
(maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu
graafmachine
/ˈkɔpat͡ɕ/
verb
  1. wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny
    graven
  2. uderzać kogoś / coś nogą
    slaan
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;
Assepoester
/kɔpʲˈt͡ɕuʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Phoenicurus ochruros, mały ptak z rzędu wróblowatych;
zwarte roodstaart
/ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Danii;
Kopenhagen
/ˈkɔpɛr/
noun
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;
dille
/ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/
noun
  1. (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kopru włoskiego (1.1)
  3. (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona kopru włoskiego (1.2)
  4. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna ze zgrubiałych łodyg kopru włoskiego (1.2)
venkel
/kɔˈpɛrʲɲik/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;
copernicium
adjective
związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika
Copernicaans
possessiveAdjective
należący do Kopernika
Copernicaans
/kɔˈpɛrta/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;
  1. enveloppe
  2. omslag
  3. envelop
/ˈkɔpʲja/
noun
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał
kopie
noun
(książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia
terp
/kɔˈpʲjɛ̇jka/
noun
(jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;
kopeke
/ˌkɔprɔˈlalʲja/
noun
obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych
coprolalie
noun
(etnografia, etnograficzny) członek ludu egipskiego, potomek starożytnych Egipcjan, którzy przyjęli chrześcijaństwo
kopt
/kɔpˈtɨjsʲci/
adjective
(antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców
Koptisch
/kɔpˈtɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich;
Koptisch
noun
(fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie
copulatie
/ˌkɔpuˈlɔvat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny
copuleren
/kɔˈpuwa/
noun
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;
koepel
adjective
taki, który ma kopyta
gehoefd
/kɔˈpɨtɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;
hoef
/ˈkɔra/
noun
  1. (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  2. (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
schors
/ˈkɔral/
noun
(biologia, biologiczny) koralowiec
koraal
noun
(zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;
koraal
/ˈkɔrãn/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;
Koran
/kɔrt/
noun
(staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;
hartsvanger
/kɔˈrɛa/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa;
  2. (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa
Korea
/kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Zuid-Korea
/kɔˈrɛa puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Noord-Korea
/ˌkɔrɛˈãŋka/
noun
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej
Koreaanse
/ˌkɔrɛˈãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej
Koreaan
/ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna/
pronoun
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;
Democratische Volksrepubliek Korea
/ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków
Koreaans
/ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;
Koreaans
/ˈkɔrɛk/
noun
  1. zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie
    1. afvoerstop
    2. gootsteenstop
  2. bezpiecznik w instalacji elektrycznej;
    1. elektrische zekering
    2. smeltveiligheid
    3. stop
    4. stoppenkast
  3. (transport, transportowy) (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;
    file
  4. (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
    1. kurk
    2. kurken
    3. kurklaag
  5. zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
    1. kurk
    2. stop
    3. stopsel
/kɔˈrɛktɔr/
noun
  1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk przeznaczony do ukrywania wad skóry;
    concealer
  2. przyrząd piśmienniczy służący do zamalowywania błędów na kartce papieru;
    tipex
/ˌkɔrɛˈlat͡sʲja/
noun
(statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;
correlatie
/ˌkɔrɛˈlɔvat͡ɕ/
verb
mieć związek, być powiązanym, współzależeć
correleren
/ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nt͡sʲja/
noun
wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)
briefwisseling
noun
ktoś kto koresponduje
correspondent
/ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić korespondencję, wymieniać się listami
corresponderen
/kɔrˈkɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;
kurkentrekker
/kɔrˈmɔrãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;
aalscholver
/kɔrˈnɛlʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Cornelius
/ˈkɔrnɛt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy
kornet
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;
Cornisch
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;
Cornwall
noun
nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;
draagstok
/kɔˈrɔ̃na/
noun
  1. (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  2. atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  3. (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie;
  4. (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  5. (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  6. (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  7. monarchia
  8. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość
kroon
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
doornenkroon
/kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;
Zuiderkroon
/kɔˈrɔ̃na puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Noorderkroon
noun
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu
kroning
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;
coronavirus
/kɔˈrɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;
kroonduif
/kɔˈrɔ̃nka/
noun
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;
kant
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego
kronen
noun
proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;
corrosie
/ˌkɔrpɔˈrat͡sʲja/
noun
  1. bractwo studenckie
  2. duża firma
corporatie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrus rozkładany na ołtarzu pod naczynia mszalne podczas liturgii eucharystii oraz używany w innych miejscach podczas mszy;
corporale
/ˈkɔrpus/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór tekstów będący podstawą badań językoznawczych;
corpus
/kɔrˈrʲida/
noun
(etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii;
stierenvechten
noun
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;
zeerover
/kɔrˈsɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;
Corsica
/ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki
Corsicaans
/ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany na Korsyce;
Corsicaans
/kɔrt/
noun
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;
baan
/ˈkɔrũnt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;
korund
/kɔˈrupt͡sʲja/
noun
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;
corruptie
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  2. (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;
korvet
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  2. (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo
Korinthe
/kɔˈrɨtaʃ/
noun
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;
  1. gang
  2. corridor
/ˈkɔʒɛ̃ɲ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;
  2. (anatomia, anatomiczny) element organu tkwiący wewnątrz innej części ciała
wortel
/kɔˈʒɨstat͡ɕ/
verb
  1. używać czegoś
    gebruiken
  2. uzyskiwać z czegoś korzyści
    profiteren
/kɔˈʒɨstnɨ/
adjective
  1. sprzyjający
  2. o cenach: niski
gunstig
/ˈkɔʒɨɕt͡ɕ/
noun
zysk, pożytek
voordeel
/kɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;
Kos
/kɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)
merel
/ˈkɔsa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;
zeis
/ˈkɔsaʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;
hooiwagen
/ˌkɔsmɛˈtɨt͡ʃka/
noun
torebka, saszetka do noszenia / przechowywania kosmetyków
toilettas
/kɔsˈmɛtɨka/
noun
sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów
cosmetica
/kɔsˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. odbywający się w kosmosie
  2. związany z kosmosem, dotyczący kosmosu
  3. (przenośnie, przenośnia) bardzo duży
kosmisch
/ˈkɔsmɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kosmosem
kosmo-
/kɔsˈmɔdrɔ̃m/
noun
(astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;
kosmodroom
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) dział astronomii zajmujący się badaniem początków wszechświata;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór wyobrażeń i opowieści na temat pochodzenia świata;
kosmogonie
adjective
związany z kosmogonią, dotyczący kosmogonii
kosmogonisch
/ˌkɔsmɔˈlɔɟja/
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;
kosmologie
adjective
związany z kosmologią, dotyczący kosmologii
kosmologisch
/ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/
noun
człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej
kosmonaut
/ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/
noun
człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe
  1. wereldburger
  2. kosmopoliet
noun
niewielki pukiel włosów
weerborstel
/kɔˈsɔvɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;
Kosovo
adjective
odnoszący się do Kosowa
Kosovaars
/ˌkɔstaˈrɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Costa Rica
/ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/
noun
obywatel Kostaryki
Costa Ricaan
/ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej
Costa Ricaans
/ˈkɔstka/
noun
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
enkel
noun
niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników
dobbelsteen
noun
lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie
ijsklontje
/ˈkɔstka ˌrɔsɔˈwɔva/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) koncentrat z mięsa wołowego lub kurzego i przypraw w postaci kostki, służący głównie do rozpuszczania w wodzie w celu uzyskania wywaru
bouillonblokje
/ˈkɔstka ruˈbʲika/
noun
zabawka logiczna o kształcie sześcianu;
Rubiks kubus
/kɔˈstʲɲit͡sa/
noun
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;
mortuarium
/ˈkɔstnɨ/
adjective
związany z kością
  1. benig
  2. knokig
/kɔʃ/
noun
  1. pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
    1. mand
    2. korf
  2. pojemnik na odpady
    1. vuilnisbak
    2. prullenbak
adjective
taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków
koosjer
/ˈkɔʃmar/
noun
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;
nachtmerrie
/kɔʃˈmarnɨ/
adjective
bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze
nachtmerrieachtig
/kɔʃt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek
kost
/kɔˈʃtɔvat͡ɕ/
verb
mieć jakąś cenę w pieniądzu
kosten
/kɔˈʃula/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;
  1. hemd
  2. overhemd
noun
(krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;
nachthemd
/kɔˈʃɨt͡ʃɛk/
noun
  1. (pszczelarstwo, pszczelarski) zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy
  2. mały koszyk
korfje
/ˈkɔʃɨk/
noun
  1. mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów
    korf
  2. (zdrobniale) od: kosz
    mand
/kɔˈʃɨkaʃ/
noun
(sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę
basketballer
/ˌkɔʃɨˈkufka/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;
basketbal
/kɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Felis catus Linnaeus, zwierzę domowe;
kat
noun
coś nabywanego bez uprzedniego sprawdzenia przez nabywcę
een kat in de zak kopen
/ˈkɔtɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot
katje
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak morski z rodziny uchatkowatych, cuchujący się bardzo gęstym futrem, obecnością małych małżowin usznych oraz zdolnością do sprawnego poruszania się na lądzie dzięki podwijaniu tylnych płetw pod tułów
zeebeer
/ˈkɔtka/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica kota
kat
/ˈkɔtlɛt/
noun
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;
kotelet
/kɔˈtɔ̃nu/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Beninie;
Cotonou
/kɔtˈfʲit͡sa/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;
anker
/ˌkɔtfʲit͡sɔˈvʲiskɔ/
noun
(marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;
ankerplaats
noun
tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);
cotillon
/kɔˈvadwɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;
  1. aambeeld
  2. aanbeeld
/ˈkɔval/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;
  1. smid
  2. hoefsmid
adjective
(chemia, chemiczny) dotyczący wiązania chemicznego polegającego na współdzieleniu pary (lub par) elektronów przez dwa atomy
covalent
/kɔˈvalʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;
boomklever
/ˌkɔvarʲˈjãnt͡sʲja/
noun
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji Pearsona i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;
covariantie
/ˈkɔvbɔj/
noun
pasterz bydła w Ameryce;
cowboy
pronoun
(geografia, geograficzny) drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;
Kaunas
/ˈkɔza/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich, z rodzaju Capra;
geit
/ˈkɔzak/
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;
Kozak
/ˈkɔʑa ˈbrutka/
noun
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki
kinbaardje
/kɔˈʑit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;
gems
noun
  1. (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)
fenegriek
/ˌkɔʑɔˈrɔʒɛt͡s/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;
Steenbok
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;
  1. steenbok
  2. ibex
/ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  2. (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
zondebok
/kɔˈʑɔwɛk/
noun
(zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł
geitenlam
/ˈkɔwxɔs/
noun
(historia, historyczny, historycznie) spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;
kolchoz
/ˈkɔwt͡ʃãn/
noun
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;
pijlkoker
/ˈkɔwdra/
noun
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu
dekbed
/ˈkɔwʲɲɛʃ/
noun
  1. występ na powierzchni elementu konstrukcyjnego otaczający go na całym obwodzie, który służy do połączeń;
    beugel
  2. część ubrania otaczająca szyję;
    boord
/ˈkɔwɔ/
noun
    1. (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
    2. określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
    3. (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
    cirkel
  1. przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;
    1. wiel
    2. rad
noun
(mitologia, mitologiczny) (filozofia, filozoficzny) zmienność losu
rad van fortuin
/ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈt͡sarsʲcɛ/
noun
urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;
pottenbakkersschijf
/ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/
noun
przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;
reddingsboei
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;
waterrad
/ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/
noun
(mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;
tandwiel
/kɔˈwɔd͡ʑɛ̇j/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;
wagenmaker
noun
(mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;
spinnewiel
noun
(motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;
naafdop
/ˌkɔwɨˈsãnka/
noun
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły;
wiegeliedje
/kɔˈwɨska/
noun
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;
wieg
/kɔ̃ɲ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  2. (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
  3. (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
paard
/ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲit͡ʃnɨ/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;
paardenkracht
/ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/
idiom
(przenośnie, przenośnia) pozornie przyjacielski podarunek, w rzeczywistości stanowiący zagrożenie; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp;
paard van Troje
/kɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɨ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców
ledemaat
/ˈkɔ̃j̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
  1. eindigen
  2. ophouden
/kɔ̃j̃nˈt͡sufka/
noun
  1. (szachy, pojęcie szachowe) ostatnia faza partii szachów, gdy w grze pozostało niewiele bierek;
    eindspel
  2. (potocznie, potoczny) ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych
    laatst
  3. (potocznie, potoczny) końcowa część czegoś
    1. rest
    2. eindje
  4. (informatyka, informatyczny) (przestarzałe, przestarzały) terminal
    terminal
  5. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) końcowy element wyrazu podlegający odmianie
    uitgang
/ˈkɔɕt͡ɕi zɔˈstawɨ ʒuˈt͡sɔ̃nɛ/
idiom
(książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;
de teerling is geworpen
/ˈkɔɕt͡ɕuw/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;
kerk
/ˈkɔɕt͡ɕuw ˌkatɔˈlʲit͡sʲci/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;
Katholieke Kerk
noun
(kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;
parochiekerk
noun
(architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;
staafkerk
/kɔɕˈlavɨ/
adjective
(anatomia, anatomiczny) kątem skierowany do wewnątrz, osią odchylony na zewnątrz od osi symetrii ciała
x-benen
/kɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
    1. bot
    2. been
  2. wielościan z oczkami służący do gry;
    1. dobbelsteen
    2. teerling
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;
  1. staartbeen
  2. stuit
/ˈkɔɕt͡ɕ kʃɨˈʒɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;
heiligbeen
noun
(anatomia, anatomiczny) niewielka, cienka kość parzysta w górnej części nosa, stanowiąca szkielet jego nasady;
neusbeen
/ˈkɔɕt͡ɕ ɕiˈtɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość nieparzysta, ograniczająca jamę czaszki, oczodoły i jamę nosową;
zeefbeen
noun
(anatomia, anatomiczny) kość po stronie bocznej goleni, łącząca się z piszczelą;
fibula
/ˈkɔɕt͡ɕ swɔ̃ˈɲɔva/
noun
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;
ivoor
noun
(zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej
geitje
/ˈkɔʒux/
noun
wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu
vel
verb
odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić
verschalken
/kra/
noun
tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;
ijsschots
/krap/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;
    krab
  2. (architektura, architektoniczny) w gotyku ozdoba w kształcie liścia lub pąka
    hogel
/krax/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne
beurscrash
/ˈkrad͡ʑɛʃ/
noun
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej
diefstal
/kraj/
noun
  1. (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  2. państwo (obszar państwa)
land
/ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/
noun
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;
deelstaat
/ˈkrajad͡ʒ dɔ‿ˈsɛra/
noun
(zobacz) [[krajacz, do, ser]]
kaasschaaf
/kraˈjɔbras/
noun
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
landschap
/ˈkrakat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy
  2. wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk
krassen
/ˈkrakɛ̃n/
noun
(mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;
kraak
/ˈkrakfa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;
krakeend
/ˈkrakuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;
Krakau
/kraˈma.tɔrsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Ukrainie;
Kramatorsk
/krãn/
noun
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;
kraan
/ˈkraska/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, ptak o jaskrawym upierzeniu, najczęściej owadożerny;
scharrelaar
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;
Krasnodar
/krasˈnɔjarsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;
Krasnojarsk
/ˈkrata/
noun
(budownictwo) krzyżujące się pręty metalowe lub drewniane; ażurowe zamknięcie otworu (wejściowego, okiennego) lub rodzaj ogrodzenia konkretnej przestrzeni wewnątrz lub na zewnątrz budowli
rooster
/ˈkratɛr/
noun
  1. (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  2. (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;
krater
/ˈkravat/
noun
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;
  1. das
  2. stropdas
/krafˈt͡sɔva/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem
kleermaakster
/ˈkravʲjɛt͡s/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;
kleermaker
/ˈkravɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
    1. (geometria) odcinek łączący dwa sąsiednie wierzchołki wielościanu lub powierzchni wielościennej;
    2. (matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
    grens
  1. miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś
    kant
/kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/
noun
(budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią
stoeprand
/kraɕt͡ɕ/
verb
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela
  1. stelen
  2. jatten
/ˌkrɛaˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);
creationisme
noun
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury
  1. assistent
  2. wizard
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny w mięśniach organizmów zwierzęcych oraz w ludzkim, pośredniczący w magazynowaniu i uwalnianiu energii niezbędnej do wielu procesów chemicznych zachodzących w komórkach, w tym do syntezy białek mięśniowych; stosowany jako suplement przy zwiększaniu masy mięśniowej;
creatine
/ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;
creatinine
noun
cecha tego, co kreatywne; cecha tych, którzy są kreatywni
creativiteit
/ˈkrɛda/
noun
    1. (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);
    2. (sport, sportowy) kostka z kredy (1.1) używana do smarowania końcówki kija bilardowego
    krijt
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
    1. krijt
    2. krijtgesteente
  2. (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
    1. krijt
    2. krijtje
/ˈkrɛtka/
noun
ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania
kleurpotlood
/ˈkrɛdɨt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie
krediet
/krɛ̃m/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
crème
/ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/
noun
krem do ochrony przed słońcem
zonnecrème
/krɛ̃ˈmat͡sʲja/
noun
spalenie ciała zmarłej osoby
crematie
/ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/
noun
budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;
crematorium
pronoun
  1. (architektura, architektoniczny) kreml w Moskwie, Kreml moskiewski
  2. (publikatory) (przenośnie, przenośnia) najwyższe władze państwowe Rosji, a wcześniej ZSRR
Kremlin
noun
(historia, historyczny, historycznie) warownia w obrębie dawnych miast ruskich ;
kremlin
adjective
związany z Kreolami, dotyczący Kreolów; będący kreolem
creools
/ˈkrɛska/
noun
zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa
streek
/krɛt/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;
mol
/ˈkrɛta/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;
Kreta
/krɛˈtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Krety
  1. Kretenzer
  2. Kretenzische
/ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/
noun
  1. teren pokryty kretowiskami (1.1)
  2. kopczyk ziemi usypany przez kreta
molshoop
/ˈkrɛtɨ̃n/
noun
  1. (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem
    cretin
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
    idioot
/krɛf/
noun
  1. (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  2. (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa
bloed
/krɛˈvɛtka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  2. (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;
garnaal
/ˈkrɛvnɨ/
noun
człowiek mający z kimś wspólnego przodka
bloedverwant
noun
  1. (chemia, chemiczny) roztwór wodny skrobii roślinnej
  2. mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana
  3. (rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów
stijfsel
/krɔxˈmalʲit͡ɕ/
verb
nasycać tkaninę krochmalem, usztywniać
stijven
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem
  1. perineum
  2. bilnaad
/krɔˈɡulɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;
sperwer
/krɔk/
noun
przestawienie nogi, by wykonać ruch
stap
/ˈkrɔcɛt/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie;
kroket
/ˈkrɔcɛf/
noun
(budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;
dakspant
/krɔˈkɔdɨl/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;
krokodil
/krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;
stappenteller
noun
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;
saffloer
noun
  1. (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokoszów barwierskich (1.1)
saffloer
/ˈkrɔkus/
noun
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;
krokus
/ˈkrɔ̃mka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem
plakje
/ˈkrɔ̃ɲika/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;
kroniek
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która napisała lub pisze kronikę
  2. osoba śledząca i opisująca przebieg faktów, np. w czasopiśmie
kroniekschrijver
noun
(kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;
wijwaterkwast
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu
wijwatervat
noun
(jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy, dłuższe od czapraka;
paardendekkleed
/ˈkrɔpka/
noun
  1. znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  2. krótki sygnał w alfabecie Morse'a
  3. małe wypełnione kółko, plamka
punt
/ˈkrɔpla/
noun
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;
druppel
/ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈt͡ʃarɛ/
noun
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.
de druppel die de emmer doet overlopen
/krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli
druppelaartje
/krɔ.pɘvˈnɘt͡s.ki/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie (polski egzonim)
Kropyvnytsky
/ˈkrɔsnɔ/
noun
(włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;
weefgetouw
/ˈkrɔsta/
noun
(medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;
puist
/ˈkrɔva/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety
koe
/ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨt͡ʃɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/
proverb
z przechwałek niewiele wynika
blaffende honden bijten niet
noun
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) krowie odchody tworzące okrągłą, płaską masę, zwykle na łące lub pastwisku
koeienvlaai
/kr̥tãɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;
strottenhoofd
/ˈkruxɨ/
adjective
(przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
  1. broos
  2. fragiel
/kruˈt͡sʲjata/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  2. (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś
kruistocht
/kruˈt͡sɨfʲiks/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;
  1. crucifix
  2. kruisbeeld
/kruk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;
raaf
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  2. (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;
raaf
/ˈkrupa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny;
korrelhagel
noun
pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole;
croupier
/kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/
noun
(botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych;
sporkehout
/kruʒˈɡãnɛk/
noun
(architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;
kloostergang
noun
tracenie krwi
bloeding
/ˈkr̥favʲit͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych
bloeden
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju krwawników (1.1)
duizendblad
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) Achillea millefolium L., gatunek roślin z rodziny astrowatych;
duizendblad
adjective
(przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny
bloederig
noun
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie;
hematoom
/ˈkr̥fʲĩnka/
noun
(biologia, biologiczny) komórka krwi
bloedcel
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) krwinka odpowiadająca za ochronę ustroju
witte bloedcel
noun
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny
bloedbaan
/kr̥fʲjɔˈdafstfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) oddawanie własnej krwi na cele medyczne;
bloeddonatie
/kr̥fʲjɔˈpʲijt͡sa/
noun
ten, który pije krew
bloeddrinker
noun
(medycyna, medyczny) odpluwanie wydzieliny zmieszanej z krwią;
hemoptoë
/kr̥fʲjɔˈʒɛrt͡ʃɨ/
adjective
o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych
bloeddorstig
adjective
taki, który zawiera krew
halfrauw
/ˈkr̥fɔtɔk/
noun
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;
bloeding
/ˈkrɨcɛt/
noun
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;
cricket
/krɨl/
noun
rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;
krill
/krɨ̃m/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;
Krim
/ˌkrɨ̃mʲĩˈnalnɨ/
adjective
  1. odnoszący się do przestępstwa, związany z popełnieniem przestępstwa
  2. związany ze ściganiem przestępców
crimineel
/ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);
criminologie
/ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący kryminologii, związany z kryminologią
criminologisch
/ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/
adjective
odnoszący się do Tatarów krymskich
Krims
/ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język krymskotatarski;
Krims
/ˈkrɨpta/
noun
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;
crypte
noun
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie
  1. cryptografie
  2. geheimschrift
noun
(kryptografia, kryptograficzny) dziedzina kryptografii opierająca się na parach kluczy: klucza prywatnego, pozostającego do wyłącznej dyspozycji danego użytkownika, oraz klucza publicznego, udostępnianego pozostałym biorącym udział w komunikacji;
asymmetrische cryptografie
adjective
związany z kryptografią, dotyczący kryptografii
cryptografisch
/ˈkrɨptɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;
krypton
noun
złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko
codenaam
noun
waluta elektroniczna oparta na mechanizmach kryptograficznych;
cryptogeld
/ˈkrɨspʲĩn/
pronoun
imię męskie;
Crispinus
/ˌkrɨstaˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który występuje pod postacią kryształu
glashelder
verb
(chemia, chemiczny) tworzyć strukturę krystaliczną
kristalliseren
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) interdyscyplinarna nauka zajmująca się badaniem struktury, właściwości i sposobów powstawania kryształów
kristallografie
/ˈkrɨstʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Christiaan
/krɨˈstɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Christina
/ˈkrɨʃ.taw/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;
  2. (potocznie, potoczny) przezroczyste, ciężkie szkło ołowiowe do wyrobu dekoracyjnych wazonów, kielichów itp.; również wyrób z takiego szkła;
kristal
noun
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru
criterium
/ˈkrɨtɨka/
noun
surowa lub negatywna ocena
kritiek
/ˌkrɨtɨˈkɔvat͡ɕ/
verb
oceniać negatywnie, wytykać błędy, niepowodzenia, wady
  1. bekritiseren
  2. kritiseren
noun
  1. (książkowy) (krawiectwo) dawny plisowany lub fałdowany kołnierz;
  2. (zoologia, zoologiczny) wyróżniający się kołnierz z sierści lub pierza u niektórych gatunków zwierząt
lubbenkraag
/ˈkrɨzɨs/
noun
  1. zła sytuacja (trwająca dłużej)
  2. (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
crisis
noun
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;
midlifecrisis
/krɨt͡ɕ/
verb
  1. (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: pilnować przeciwnika, starając się uniemożliwić mu skuteczną grę, zdobywanie punktów, bramek
  2. (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach: zapładniać
  3. chować coś, zwykle jakąś część ciała, zasłaniając czymś
bespringen
/kʃak/
noun
(potocznie, potoczny) krzew
struik
/kʃɛ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; [od 2. poł. XIX wieku]
silicium
/ˈkʃɛ̃mʲjãn/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;
silicaat
noun
(geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;
vuursteen
/kʂɛˈmjɛɲ.t͡ʂuk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, siedziba rejonu krzemieńczuckiego, w obwodzie połtawskim.
Krementsjoek
adjective
silny fizycznie, pełen tężyzny
robuust
verb
(fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą
stollen
noun
dawne narzędzie do rozniecania ognia;
vuursteen
/ˈkʃɛswɔ/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);
  1. stoel
  2. zetel
/ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃnɛ/
noun
(elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;
elektrische stoel
/ˈkʃɨt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
  1. o niemowlęciu: płakać
    huilen
  2. mówić lub wołać bardzo głośno
    1. roepen
    2. schreeuwen
  3. wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu
    schreeuwen
/kʃɨk/
noun
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki
  1. schreeuw
  2. kreet
/ˈkʃɨʃtɔf/
pronoun
imię męskie;
  1. Christoffel
  2. Christoffer
/ˈkʃɨva/
noun
(geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;
  1. kromme
  2. curve
/ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈt͡ɕadwɔ/
noun
lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz
lachspiegel
noun
(medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;
  1. rachitis
  2. Engelse ziekte
noun
(geometria) miara zakrzywienia linii, powierzchni lub przestrzeni; wielkość określająca, jak silnie dana figura odbiega od prostoliniowości lub płaskości
kromming
/ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą
meineed
/ˈkʃɨvɨ/
adjective
wygięty, powyginany, nieprosty
krom
/kʃɨʃ/
noun
  1. konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  2. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  3. order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
kruis
/ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;
Zuiderkruis
/kʃɨˈʒɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Loxia, rodzaj ptaków z rodziny łuszczaków, w polskiej ornitofaunie reprezentowny przez trzy gatunki
kruisbek
noun
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych
kruisvaarder
/ˈkʃɨʒɨk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;
-kruis
/kʃɨˈʒufka/
noun
zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;
  1. kruiswoordraadsel
  2. kruiswoordpuzzel
noun
(krawiectwo) styl, wygląd, fason ubrania
snit
/krul/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
  3. (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  4. (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;
koning
/kruˈlɛstfa/, /kruˈlɛstfɔ/
noun
ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;
  1. koninkrijk
  2. rijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Arabii Saudyjskiej jako państwa;
Koninkrijk Saoedi-Arabië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;
Koninkrijk Bahrein
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii
Koninkrijk België
/kruˈlɛstfɔ buˈtãnu/
pronoun
pełna, oficjalna nazwa państwa Bhutan
Koninkrijk Bhutan
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;
Koninkrijk Denemarken
pronoun
(oficjalnie) oficjalna nazwa Hiszpanii
Koninkrijk Spanje
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kambodży jako państwa
Koninkrijk Cambodja
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa
Koninkrijk Marokko
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Holandii jako państwa;
Koninkrijk der Nederlanden
pronoun
(teologia, teologiczny) urzeczywistniające się panowanie Boga;
hemelrijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa;
Koninkrijk Noorwegen
/kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛt͡sʲji/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej
Koninkrijk Zweden
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajlandii jako państwa
Koninkrijk Thailand
/kruˈlɛvʲit͡ʃ/
noun
syn króla
koningskind
/kruˈlɛ.vjɛt͡s/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;
Koningsbergen
/kruˈlɛfsʲci/
adjective
  1. mający związek z królem lub królową
  2. (przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu
koninklijk
/kruˈlʲit͡ʃɛk/
noun
  1. kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  2. młody, mały królik
  3. zabawka lub słodycze w kształcie królika
konijntje
/ˈkrulʲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;
konijn
/ˌkrulʲiˈkarʲɲa/
noun
pomieszczenie przeznaczone do hodowli królików
konijnenhok
/kruˈlɔva/
noun
    1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
    2. (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
    3. żona króla
    koningin
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
    1. koningin
    2. vorstin
/ˈkrutʲci/
adjective
  1. mający małą długość
  2. trwający niedługo
  3. zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach
kort
/ˌkrutkɔˈvzrɔt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;
  1. bijziendheid
  2. myopie
adjective
(medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty
bijziend
/ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/
adjective
(książkowy) mający krótkie włosy
kortharig
/ˈkrufka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru;
karamel
/ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/
noun
(sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej
puck
/krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;
kruiser
/ˈkrɔ̃w̃ʒɨt͡ɕ/
verb
robić okrążenie, obieg
cirkelen
noun
(medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;
stijve nek
noun
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup
wervel
noun
pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle
kegel
/krɛ̃ŋˈɡɔswup/
noun
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;
  1. ruggengraat
  2. wervelkolom
/krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;
  1. gewervelde
  2. vertebraat
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący kręgów
wervel
/krɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
  1. onieśmielać, żenować
    in verlegenheid brengen
  2. być onieśmielonym, zażenowanym
    verlegen zijn
/krɛ̃nˈtɔɡwuf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny krętogłowów, Jynginae;
draaihals
/ksaˈvɛrɨ/
pronoun
imię męskie;
Xaverius
/ˈksɛ̃nɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z czymś obcym, odmiennym
xeno-
noun
(książkowy) sympatia dla cudzoziemców i cudzoziemszczyzny
xenofilie
/ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;
  1. xenofobie
  2. vreemdelingenhaat
adjective
związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii
  1. xenofobisch
  2. xenofoob
/ˈksɛ̃nɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;
xenon
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców
Xerxes
  1. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z czynnością kserowania
  2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z tym, co suche
xero-
noun
(botanika, botaniczny) roślina sucholubna (przystosowana do życia na obszarach suchych)
xerofyt
/ksʲi/
noun
czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;
ksi
/cɕɔ̃nt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;
priester
/cɕɔ̃w̃ˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: książka
  2. kilkustronicowy dokument w formie małej książki
  3. mała książka
boekje
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;
boek
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/
noun
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;
kookboek
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲit͡ʃna/
noun
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;
  1. telefoonboek
  2. telefoongids
/cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/
adjective
odnoszący się do książki, zawarty w książce
eigengereid
/ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/
noun
  1. wysoki tytuł szlachecki
    hertog
  2. syn monarchy
    prins
  3. władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;
    1. prins
    2. vorst
/ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ mawˈʒɔ̃nɛk/
noun
w niektórych krajach: tytuł przysługujący małżonkowi panującej monarchini, niemającemu władzy monarchy ani tytułu królewskiego
prins-gemaal
adjective
odnoszący się do księcia, związany z księciem
prinselijk
/cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/
noun
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;
  1. boekhandel
  2. boekwinkel
noun
(handel, handlowy) handel książkami
boekhandel
noun
(anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;
boekmaag
/cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych
    boekhouding
  2. (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;
    1. boekhouding
    2. boekhouden
/cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/
adjective
związany z księgowością
boekhoudings-
/cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/
noun
(księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych
boekhouder
/ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
    hertogdom
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;
    vorstendom
pronoun
(geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa
Vorstendom Andorra
pronoun
(geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa;
Vorstendom Liechtenstein
/ˈcɕɛ̃w̃ʒna/
noun
  1. kobieta, która sprawuje władzę w księstwie
  2. członkini rodu, której nadano tytuł książęcy
  3. żona księcia
hertogin
/cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲit͡ʃka/
noun
córka księcia i/lub księżnej
prinses
possessiveAdjective
należący do księdza
  1. pastoors-
  2. priester-
  3. priesterlijk
/ˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;
Maan
/ˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
noun
  1. Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  2. (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;
maan
/ˈksɨlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik;
xyleen
/ksɨˈlʲitɔl/
noun
(chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;
xylitol
/ksɨˈlɔfɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;
xylofoon
/kʃtawt/
noun
zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina
vorm
/kʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;
snip
/ktɔ/
indefinitePronoun
(zobacz) ktoś
iemand
/ktɔ/
interrogativePronoun
…służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę
wie
/ktɔ/
pronoun
…służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę
wie
/ˈktɔ ˈmʲjɛt͡ʃɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛt͡ʃa ˈɟĩɲɛ/
proverb
jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami
wie leeft bij het zwaard, zal sterven bij het zwaard
proverb
pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel
wie het eerst komt, die het eerst maalt
/ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/
proverb
intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi
wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in
/ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/
proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg
De ochtendstond heeft goud in de mond
/ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nt͡sɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/
proverb
po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni
door schade en schande wordt men wijs
/ktɔɕ/
indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek
iemand
/ˈkturɨ/
pronoun
  1. …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego
    1. die
    2. welke
  2. …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
    1. welk
    2. welke
noun
(historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;
Ku Klux Klan
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malezji;
Kuala Lumpur
/ˈkuba/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  2. (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;
Cuba
/kuˈbãŋka/
noun
obywatelka Kuby
Cubaanse
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Rosji, w zachodniej części Przedkaukazia;
Koeban
/kuˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Kuby
Cubaan
/kuˈbãj̃sʲci/
adjective
związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby
Cubaans
/ˈkubɛk/
noun
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,
  1. beker
  2. mok
  3. kop
/ˈkubʲism̥/
noun
  1. (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się na spłaszczeniu perspektywy i zgeometryzowaniu kształtów;
  2. (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
kubisme
/ˈkubuɕ puˈxatɛk/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;
Winnie de Poeh
/kut͡s/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
  2. (fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające
pony
noun
(zoologia, zoologiczny) niewielki koń pochodzący z Wysp Szetlandzkich;
shetlander
/ˈkut͡sat͡ɕ/
verb
obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach
hurken
/kuˈxarka/
noun
kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy
kokkin
/ˈkuxaʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;
kok
/kuˈxɛ̃nka/
noun
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania
fornuis
/ˈkuxʲɲa/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  3. komplet mebli kuchennych
  4. sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  5. piec kuchenny
keuken
/ˈkuxʲɲa pɔˈlɔva/
noun
mobilny piec kuchenny na kołach, głównie do użytku wojskowego;
veldkeuken
/ˈkut͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od kuć
smidse
/ˈkut͡sɨk/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;
paardenstaart
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) (folklor) polski taniec ludowy pochodzący z Kujaw;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do kujawiaka (1.1);
kujawiak
/kuˈjavɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;
Koejavië
/ˈkujɔ̃n/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia
blokker
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;
kookaburra
/ˌkukuˈrɨd͡za/
noun
    1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
    mais
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
    1. mais
    2. maïs
/ˌkukuˈrɨku/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta
kukeleku
/kuˈkuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;
koekoek
/ˈkukwa/
noun
przedmiot wykonany na podobieństwo postaci człowieka, zwykle przedstawionej karykaturalne
effigie
/ˈkula/
noun
    1. (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby;
    2. każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
    1. bol
    2. kogel
  1. (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
    1. kogel
    2. bal
  2. (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
    kruk
/ˈkult͡ʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;
europese kanarie
/ˌkulʲĩˈnarnɨ/
adjective
taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw
culinair
/ˈkulɔ̃mp/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;
coulomb
adjective
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej
kogelvrij
/kult/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
cultus
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;
persoonsverheerlijking
/kulˈtura/
noun
    1. (biologia, biologiczny) sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek
    2. umiejętność obcowania z ludźmi
    cultuur
  1. całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
    1. cultuur
    2. teelt
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze
cultuurwetenschappen
noun
(sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę
bodybuilder
/kulˈtɨvar/
noun
(botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;
cultivar
noun
(rolnictwo, rolniczy) drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów;
cultivator
/kũm/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę
kwak
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia;
Koema
/ˈkũmkfat/
noun
mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny
kumquat
/ˈkũmpɛl/
noun
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel
  1. maat
  2. kameraad
  3. vriend
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej
kumpir
/ˈkũmɨs/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;
koemis
/ˈkũna/
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;
marter
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Martes foina Erxleben, euroazjatycki gatunek małego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych, uznawany za zwierzę synantropijne
steenmarter
/ˈkũndɛl/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) każdy pies (najczęściej zachowujący się niewłaściwie) niezależnie od jego pochodzenia
    koter
  2. (kynologia, kynologiczny) pies niezaliczany do żadnej z ras psów
    mormel
/ˈkũŋɡur/
noun
(geologia, geologiczny) czwarty, najmłodszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 275,6 – 270,6 milionów lat temu;
Kungurien
pronoun
(mitologia rzymska) bóg, uosobienie miłości;
Cupid
/ˈkupʲjɛt͡s/
noun
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego
zakenman
/ˈkupʲit͡ɕ/
verb
(zobacz) kupować
aanschaffen
/ˈkupnɔ/
noun
nabywanie czegoś
koop
/kuˈpɔvat͡ɕ/
verb
  1. pozyskiwać zawodnika z innego klubu, płacąc pieniędzmi
    klant
  2. nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy
    kopen
/ˈkuprɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;
cupriet
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego;
Koera
/ˈkura/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;
  1. hen
  2. kip
noun
(historia, historyczny, historycznie) (choreografia, choreograficzny) francuski taniec dworski popularny w XVI wieku;
courante
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba wyznaczona przez sąd do sprawowania nadzoru nad kimś i realizacją przez niego orzeczeń;
reclasseringsbeambte
/ˈkurt͡ʃak/
noun
  1. (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
    kip
  2. większe kurczę (pisklę kury)
    1. kip
    2. hoen
/ˈkurt͡ʃɛ/
noun
pisklę kury
kuiken
/kurˈdɨjsʲci/
adjective
dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów
Koerdisch
/kurˈdɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów
Koerdisch
pronoun
(geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;
Koerdistan
/ˈkurɛk/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;
    hamer
  2. (etnografia, etnograficzny) łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich
    weerhaan
/ˈkurxãn/
noun
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;
koergan
/ˈkurka/
noun
(potocznie, potoczny) (mykologia, mykologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;
hanenkam
/kurˈkũma/
noun
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi
kurkuma
/ˈkurʲɲik/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;
  1. kippenhok
  2. hoenderhok
noun
(etnografia, etnograficzny) legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem
slangdraak
/ˌkurɔˈpatfa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;
patrijs
/kurs/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
    1. cursus
    2. koers
  2. (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
    1. koers
    2. cursus
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;
Koersk
/ˈkursɔr/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
  2. (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury
cursor
noun
odręczne pismo pochyłe
cursief
/ˈkurtka/
noun
(krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;
jas
/kurˈtɨ̃na/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni
gordijn
/ˌkurtɨˈzãna/
noun
(przestarzałe, przestarzały) prostytutka
courtisane
/ˈkurva/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
hoer
/kuʃ/
noun
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.
stof
noun
(botanika, botaniczny) Anagallis L., rodzaj niskich, zwykle płożących się roślin z rodziny pierwiosnkowatych, o pięciopłatkowych kwiatach koloru czerwonego, niebieskiego lub białego;
guichelheil
/ˈkuskus/
noun
(spożywczy) tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;
couscous
/ˈkustɔʃ/
noun
(kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię
curator
/kuʃ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;
Kus
/ˈkuʃa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;
kruisboog
noun
  1. (kolejnictwo) leżanka w przedziale kolejowym;
    ligplaats
  2. (kolejnictwo) wagon kolejowy z miejscami do leżenia
    slaapwagon
noun
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop żelaza o bardzo małej zawartości węgla
smeedijzer
/ˈkutɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;
kotter
/ˈkuvɛjt/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  2. (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);
Koeweit
/ˈkuzɨ̃n/
noun
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki
  1. neef
  2. kozijn
/kuˈzɨ̃nka/
noun
córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki
nicht
/ˈkud͡ʑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nt͡sɛ/
proverb
robić coś, wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem, póki jest to możliwe
het ijzer smeden terwijl het nog heet is
noun
(historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;
koelak
/ˈkuʑɲa/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  2. warsztat kowala;
  3. (architektura, architektoniczny) dom z warsztatem kowala
smederij
noun
zwyczajowe opóźnienie rozpoczęcia zajęć, spotkań lub wydarzeń akademickich o około 15 minut względem oficjalnie ustalonej godziny
Leids kwartiertje
/ˈkfadrat/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego;
    vierkant
  2. (geometria) wielokąt o czterech bokach równej długości i czterech kątach prostych, czworokąt foremny;
    1. vierkant
    2. kwadraat
/ˌkfadraˈtɔvɨ/
adjective
  1. (metrologia, metrologiczny) przy jednostkach miary: podniesiony do drugiej potęgi
  2. (matematyka, matematyczny) o funkcji, równaniu, pierwiastku: drugiego stopnia
  3. zbliżony kształtem do kwadratu, kanciasty
vierkant
/ˌkfadraˈtura ˈkɔwa/
noun
  1. (geometria) jeden ze starożytnych, nie mających rozwiązania problemów matematyki greckiej, polegający na skonstruowaniu kwadratu, którego pole równe jest polu danego koła, przy użyciu wyłącznie cyrkla i linijki bez podziałki;
  2. (przenośnie, przenośnia) cel niemożliwy do osiągnięcia, sytuacja bez wyjścia
kwadratuur van de cirkel
/kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;
quadriljoen
/ˈkfakat͡ɕ/
verb
o kaczce: wydawać charakterystyczne odgłosy
kwaken
noun
członek Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (protestanckiej grupy wyznaniowej)
quaker
/kfãnt/
noun
(fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;
kwantum
/kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/
noun
(fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;
kwantumcascadelaser
noun
(statystyka, statystyczny) liczba określająca dla jakiej wartości zadany procent rozkładu statystycznego leży na lewo od niej;
kwantiel
noun
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią
quarantaine
/kfart͡s/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;
kwarts
/kfark/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;
quark
noun
dawna miara, czwarta część
kwart
/ˈkfartaw/
noun
trzy miesiące, czwarta część roku
kwartaal
/ˈkfartɛt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków
kwartet
/kfas/
noun
  1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;
  2. (slangowo) narkotyk LSD
zuur
/ˈkfas ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów żywicznych, żółte ciało stałe występujące naturalnie w żywicach drzew iglastych;
abiëtinezuur
/ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;
acrylzuur
/ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze AsO(OH)3;
arseenzuur
/ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;
ascorbinezuur
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;
azelaïnezuur
/ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3
salpeterzuur
/ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie;
chlorogeenzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca;
citroenzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych
desoxyribonucleïnezuur
/ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;
  1. foliumzuur
  2. folaat
noun
(biochemia, biochemiczny) aminokwas endogenny zawierający grupę karboksylową w łańcuchu bocznym; jeden z podstawowych składników białek, pełniący ważną rolę w metabolizmie i funkcjonowaniu układu nerwowego;
glutaminezuur
noun
(biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;
hyaluronan
noun
(chemia, chemiczny) kwas organiczny zawierający jedną lub więcej grup karboksylowych;
carbonzuur
/ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;
crotonzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;
boterzuur
/ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;
melkzuur
/ˈkfas mrufˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;
mierenzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) (biologia, biologiczny) (genetyka) organiczny związek chemiczny, który buduje materiał genetyczny organizmów, przechowuje i przekazuje informacje genetyczne
nucleïnezuur
/ˈkfas ɔt͡sˈtɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;
azijnzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) (zobacz) tretynoina
retinolzuur
/ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;
zwavelzuur
noun
(chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym
zoutzuur
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;
oxaalzuur
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny z klasy kwasów karboksylowych, zawierający jedną grupą karboksylową i alifatyczny łańcuch węglowy, jeden z głównych składników m.in. lipidów;
vetzuur
/ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;
koolzuur
noun
(chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie
zuurgraad
/kfaˈtɛra/
noun
mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy
  1. accommodatie
  2. logeeradres
  3. onderdak
/ˈkfazar/
noun
(astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;
quasar
/ˈkfaɕnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
    zuur
  2. (dosłownie) mający cierpki smak
    1. zuur
    2. wrang
noun
(ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;
zure regen
/ˈkfɛstʲja/
noun
wypowiedź aktora na scenie
lijn
noun
arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia
vragenlijst
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) dział ogrodnictwa (gospodarki rolnej) zajmujący się hodowlą i produkcją roślin ozdobnych;
sierteelt
/ˈkfʲjät͡ɕaʃ/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) hodowca kwiatów
bloemist
/kfʲjat/
noun
  1. (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  3. (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  4. (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności
bloem
/kfʲjaˈtɔstãn/
noun
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;
  1. bloeiwijze
  2. bloeigestel
/kfʲjaˈtuʃɛk/
noun
(zdrobniale) od: kwiat
bloemetje
/ˈkfʲit͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o świni: wydawać charakterystyczny głos
knorren
/ˈkfʲit͡ʃɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;
kramsvogel
/ˈkfʲid͡zɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim;
Kwidzyn
/ˈkfʲjɛ̇t͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. april
  2. grasmaand
  3. kiemmaand
  4. paasmaand
/kfʲjɛtʲˈɲɔvɨ/
adjective
charakterystyczny dla kwietnia, związany z kwietniem; taki, jak w kwietniu
april-
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;
quiëtisme
noun
(dawniej, dawny) układ pięciu obiektów, w którym cztery znajdują się na kątach, a piąty w środku; również motyw dekoracyjny o takim układzie;
groepering per vijf
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami
kwint
/ˈkfʲĩntal/
noun
jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym;
honderd kilo
/ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nt͡sʲja/
noun
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy
kwintessens
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków
kwintet
/ˈkfʲitnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
  2. (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować
bloeien
/ˈkfɔrũm/
noun
liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji
quorum
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami
canofobie
/ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o psach;
kynologie
/ˌkɨ̃nɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z kynologią, dotyczący kynologii
kynologisch
/ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/
noun
popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;
boter, kaas en eieren
/ˈkɔ̃ŋkɔl/
noun
(botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;
bolderik
/ˈkɔ̃mpat͡ɕ/
verb
  1. zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych
    baden
  2. zanurzać przedmiot w cieczy w celu pokrycia go czymś
    in bad doen
  3. zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych
    baden
/ˈkɔ̃mpʲjɛl/
noun
  1. kąpanie kogoś, kąpanie się
  2. (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś
  3. (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji
  4. woda przygotowana do kąpania lub woda, do której się wchodzi
bad
/ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/
noun
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli
zwembroek
/kɔ̃nt/
noun
(geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku
hoek
/ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/
noun
(geometria) kąt o mierze 90 stopni;
rechte hoek
noun
przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;
gradenboog
/kɛ̃w̃s/
noun
tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach
hap
/ˈkwatka/
noun
  1. most dla pieszych i rowerzystów
  2. prowizoryczny mostek
voetgangersbrug
/ˈkwãmat͡ɕ/
verb
świadomie mówić nieprawdę
liegen
/ˈkwãmt͡sa/
noun
mężczyzna lub chłopiec, który kłamie
leugenaar
/ˈkwãmstfɔ/
noun
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;
leugen
/ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/
proverb
kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw
al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel
/kwaɕt͡ɕ/
verb
  1. umieszczać coś w jakimś miejscu
    leggen
  2. zmieniać pozycję na leżącą
    1. gaan liggen
    2. liggen
/ˈkwɔda/
noun
pień zrąbanego drzewa ociosany z gałęzi
boomstam
/ˈkwɔpɔt/
noun
przykra sytuacja, wymagająca reakcji
probleem
/kwɔs/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;
aar
/ˈkwɔsɛk/
noun
(botanika, botaniczny) kwiatostan charakterystyczny dla traw
aartje
/kwus/
noun
(jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;
draf
verb
(łowiectwo, łowiecki) nielegalnie polować na zwierzynę lub łowić ryby
stropen
noun
(łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt
wildstropen
/kwuˈsɔvʲɲik/
noun
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta
stroper
/ˈkwut͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. doprowadzać do kłótni, niezgody
    ruzie stoken
  2. toczyć spór, spierać się
    ruzie maken
/ˈkwutka/
noun
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;
  1. hangslot
  2. slot
/ˈkwutʲɲa/
noun
brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura
ruzie
noun
(zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;
schoft
/ˈkwɔ̃n͇t͡ʃɛ/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie
    1. rizoom
    2. wortelstok
  2. (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
    1. wortelstok
    2. rizoom
/ˈkwɛ̃mbɛk/
noun
  1. przędza (np. nić) zwinięty w kulkę
  2. kręcące się drobiny zawieszone w powietrzu
kluwen
/la/
interjection
…zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii
la
/la/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur);
la
pronoun
(geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;
Kanaal
/laˈbʲirɨ̃nt/
noun
(budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;
  1. labyrint
  2. doolhof
adjective
mający formę labiryntu; związany z labiryntem
als
/laˈbɔrãnt/
noun
pracownik laboratorium
laborant
/ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/
noun
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;
laboratorium
/laˈbradɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) kanadyjski półwysep;
Labrador
/ˌlabraˈdɔrɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) skała w większości utworzona z labradoru
labradoriet
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) osoba wykonująca na mężczyźnie seks oralny
kankerlijer
/ˈlat͡sʲjũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;
Lazio
noun
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym gracze używają specjalnych kijów z siatką (tzw. crosse) do łapania, noszenia i podawania piłki oraz zdobywania bramek
lacrosse
/ˈladɨ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek środkowego triasu, trwający 237 – 228,7 milionów lat temu;
Ladinien
adjective
związany z językiem ladyńskim, dotyczący języka ladyńskiego
Ladinisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język ladyński;
Ladinisch
/laˈɡũna/
noun
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;
lagune
/ˈlaxar/
noun
(geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;
lahar
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;
Lahore
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwiązany z religią
wereldlijk
/ˌla<sup>j</sup>it͡sɨˈzat͡sʲja/
noun
zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego
laïcisme
/ˈla<sup>j</sup>ik/
noun
ktoś niekompetentny
leek
/lak/
noun
topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;
zegelwas
/ˈlacɛr/
noun
(technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony
lak
/ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔct͡ɕi/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych
nagellak
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) alkoholowy, wodno-alkoholowy lub rzadziej wodny roztwór żywicy w sprayu używany do utrwalenia fryzury;
haarlak
verb
pokrywać, powlekać coś lakierem
lakken
/ˈlakmus/
noun
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;
lakmoes
adverb
w sposób lakoniczny
laconiek
/lakˈtaza/
noun
enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;
lactase
/lakˈtɔza/
noun
(biochemia, biochemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;
lactose
/ˈlalka/
noun
dziecięca zabawka mająca ludzką postać;
pop
/ˈlãma/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  2. jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi
lama
/lãˈma<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tybetański odłam buddyzmu
lamaïsme
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) starożytny rodzaj bóstwa opiekuńczego, skrzydlaty lew lub byk o ludzkim obliczu ukoronowanym tiarą, którego ogromne posągi parami strzegły bram świątyń i pałaców w starożytnej Mezopotamii;
stierman
/ˈlãmbda/
noun
nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;
lambda
noun
(medycyna, medyczny) wada wymowy polegająca na zastępowaniu głoski r głoską l;
lambdacisme
/ˈlãmpa/
noun
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;
lamp
noun
(elektronika, elektroniczny) przyrząd w postaci szczelnej bańki z zamontowanymi wewnątrz elektrodami, między którymi zachodzi wyładowanie elektryczne w próżni lub ośrodku gazowym, używany m.in. do generowania lub wzmacniania sygnałów elektrycznych lub prostowania prądu elektrycznego;
elektronenbuis
noun
(elektronika, elektroniczny) przyrząd w postaci szczelnej bańki wypełnionej próżnią, w której zachodzi wyładowanie elektryczne między elektrodami;
elektronenbuis
/ˈlãmpart/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;
luipaard
/ˌlãnt͡sɛtɔˈvatɨ/
adjective
kształtem przypominający lancet: podłużny, płaski i spiczasto zakończony
lancetvormig
/lãŋˈɡusta/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;
langoest
/ˈlãntãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;
  1. lanthanium
  2. lanthaan
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;
Laon
/ˈlaɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Laos
/ˌlaɔˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Laosu
Laotiaan
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa
Democratische Volksrepubliek Laos
/ˌlaɔˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków
Laotiaans
/ˌlaparɔˈskɔpʲja/
noun
(medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;
laparoscopie
/ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;
laparotomie
/ˈlapʲis laˈzulʲi/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie
lapis lazuli
/laˈpɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;
Lapland
/ˈlaptɔp/
noun
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;
  1. portátil
  2. laptop
pronoun
(geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) kontynent istniejący w późnej kredzie, 98-65 mln lat temu, który obejmował tereny stanowiące współcześnie zachód Ameryki Północnej;
Laramidia
/ˈlarva/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;
larve
/ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła
laryngoloog
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami gardła i krtani
laryngologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z laryngologią lub laryngologiem, dotyczący laryngologii lub laryngologa
laryngologisch
/las/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) acykliczny graf nieskierowany;
    2. (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś
    1. bos
    2. woud
  1. gęste zbiorowisko drzew;
    1. woud
    2. bos
pronoun
(geografia, geograficzny) zalesiony region niskich gór w Bawarii, w Niemczech;
Beierse Woud
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi;
Bregenzerwaldgebirge
noun
(ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;
regenwoud
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  2. (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;
lasagne
/ˈlasɛr/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;
laser
/ˈlaska/
noun
(potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
griet
noun
(geografia, geograficzny) formacja roślinna stanowiąca strefę przejściową między stepem a lasem liściastym, macharakter mozaiki tworzonej przez przemieszane wzajemnie płaty zbiorowisk stepowych i leśnych;
bossteppe
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki
ovenvogel
/ˌlataˈjɔ̃nt͡sɨ ˈspɔdɛk/
noun
(potocznie, potoczny) (zobacz) UFO
vliegende schotel
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;
Latakia (stad)
/laˈtarka/
noun
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło
  1. zaklamp
  2. zaklantaarn
/laˈtarʲɲa/
noun
  1. lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
  2. (architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze;
lantaarn
/laˈtarʲɲa ˈmɔrska/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;
vuurtoren
noun
(marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;
lichtschip
/laˈtavʲjɛt͡s/
noun
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;
vlieger
/ˈlatat͡ɕ/
verb
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie
vliegen
/ˈlatɛks/
noun
(chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;
latex
noun
(informatyka, informatyczny) opóźnienie czasowe podczas przesyłania informacji
vertraging
/ˈlatɔ/
noun
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;
  1. zomer
  2. zomertijd
/laˈtrɨ̃na/
noun
prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej;
latrine
noun
  1. (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  2. (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej
latinisering
/laˈtɨ̃ɲism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;
latinisme
adjective
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej
Latijns-Amerikaans
/laˈtɨ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)
Latijns
noun
(Śląsk Cieszyński) piłka do drewna
figuurzaag
/ˈlawra/
pronoun
imię żeńskie;
Laura
/ˈlava/
noun
(geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;
lava
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki podpłomyk z kuchni ormiańskiej;
lavash
/laˈvɛ̃nda/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;
lavendel
/laˈvɛta/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych
    affuit
  2. (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów
    takelwagen
/laˈvʲĩna/
noun
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;
lawine
/ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;
Azurenkust
/ˈlat͡ɕ ˈjak ˈs‿t͡sɛbra/
verb
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu
pijpenstelen regenen
adjective
odnoszący się do Lechii lub Lechitów, związany z Lechią lub Lechitami
Lechitisch
/ˈlɛt͡ɕɛ̇t͡ɕ/
verb
przemieszczać się w powietrzu
vliegen
noun
(biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej
lecithine
/lɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od leczyć
behandeling
/lɛt͡ʃʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
pomagający wyzdrowieć
geneeskrachtig
/ˈlɛt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby
helen
/ˈlɛdvɔ/
adverb
  1. … sposobu: z trudem, z ledwością
  2. … czasu: niedawno, dopiero co
nauwelijks
/ˌlɛɡalʲiˈzat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem
legalisatie
/lɛˈɡalnɨ/
adjective
  1. produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  2. zgodny z prawem
  1. legaal
  2. wettelijk
/lɛˈɡɛ̃nda/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;
legende
/ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/
adjective
  1. fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  2. rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy
legendarisch
/ˈlɛɟja ˌt͡sud͡zɔˈʑɛ̃mska/
noun
(wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;
vreemdelingenlegioen
/ˈlɛɟɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;
legio
adjective
dotyczący legislacji
wetgevend
noun
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych
leguaan
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;
Leiden
noun
urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;
trechter
/lɛˈkarka/
noun
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) kobieta pracująca jako lekarz
arts
/lɛˈkarstfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy
medicijn
/ˈlɛkaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;
  1. arts
  2. dokter
  3. geneesheer
/ˌlɛkt͡sɛˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
nie przywiązywać do czegoś wagi
negeren
adjective
świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu
  1. oneerbiedig
  2. respectloos
/ˈlɛkt͡sʲja/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
  2. (przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą
les
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca czytania mszalne;
lectionarium
/ˈlɛcːi/
adjective
  1. łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia
    1. gemakkelijk
    2. makkelijk
    1. o małej wadze, małym ciężarze
    2. o słabej sile, niskim natężeniu
    licht
/ˈlɛkːɔ/
adverb
w sposób znamionujący lekkość, zwinnie
handig
/ˌlɛkːɔaˈtlɛta/
noun
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę
atleet
/ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/
noun
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;
atletiek
adjective
  1. czyniony bez głębszego namysłu
    lichtzinnig
  2. o osobie: taki, który nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji własnych poczynań
    roekeloos
noun
cecha tego, co lekkie
lichtheid
/ˈlɛksɛ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;
lexeem
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii
lexicograaf
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  2. tworzenie słowników, słownikarstwo
lexicografie
adjective
dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii
lexicografisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;
lexicologie
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do leksykologii, mający związek z leksykologią
lexicologisch
noun
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;
lexicon
noun
to, co ktoś czyta lub będzie czytał
lectuur
/ˈlɛktɨka/
noun
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;
draagstoel
/ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;
nachtzwaluw
noun
(matematyka, matematyczny) twierdzenie pomocnicze, używane do udowodnienia innego twierdzenia
lemma
/ˈlɛ̃mʲjɛʃ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;
ploegijzer
/ˈlɛ̃mʲĩŋk/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lemmus Link, niewielki gryzoń występujący licznie w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;
lemming
/ˈlɛ̃mːa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) kanoniczna forma wyrazu, używana np. w słownikach;
lemma
noun
(matematyka, matematyczny) krzywa płaska w kształcie ósemki (∞), symetryczna względem dwóch osi;
lemniscaat
/ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaskowaty napój orzeźwiający z wody, cukru i soku cytrynowego;
  1. limonade
  2. kwast
/ˈlɛ̃mur/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lemur Linnaeus, madagaskarska ogoniasta małpiatka o puszystym futrze;
lemuur
/lɛ̃n/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  2. (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)
  3. (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)
vlas
noun
osłabienie artykulacyjno-akustyczne dźwięku;
lenitie
/lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991
Leningrad
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna stworzona przez Włodzimierza Lenina;
leninisme
/ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/
adjective
związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu
leninistisch
/lɛ̃ˈɲistfɔ/
noun
odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku
luiheid
verb
(potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności
  1. luieren
  2. niksen
/lɛ̃ˈɲivʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);
luiaard
/lɛ̃ˈɲivɨ/
adjective
charakteryzujący się lenistwem
lui
/lɛˈɔ̃nart/
pronoun
imię męskie;
Lennard
/lɛˈɔpɔlt/
pronoun
imię męskie;
Leopold
noun
pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;
vliegenstrip
/ˌlɛpʲidɔptɛˈrɔlɔk/
noun
specjalista zawodowo zajmujący się badaniem motyli;
lepidopterist
/lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;
lepidopterologie
/ˈlɛpʲjɛ̇j/
adverb
powinno się (coś zrobić)
beter
/ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈft͡salɛ/
proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale
beter laat dan nooit
/ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡat͡ɕ ˈɲiʃ ˈlɛt͡ʃɨt͡ɕ/
proverb
bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów
voorkomen is beter dan genezen
/ˈlɛpʲci/
adjective
mający właściwości kleju
  1. kleverig
  2. plakkerig
noun
(fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego
viscositeit
/ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm/
noun
izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych;
  1. leprakolonie
  2. leprozerie
/ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕt͡ɕi ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/
proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał
beter één vogel in de hand dan tien in de lucht
/ˈlɛptɔ̃n/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  2. (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;
lepton
noun
(pogardliwie, pogardliwy) lesbijka
pot
/lɛzˈbʲijka/
noun
homoseksualna kobieta;
  1. lesbienne
  2. lesbi
adjective
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom
lesbisch
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) prefektura grecka (nomos) na Lesbos (1.1);
  2. (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;
Lesbos
/lɛˈsɔtɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Lesotho
/lɛs/
noun
(geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;
Limburgse klei
/lɛʃt͡ʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;
brasem
/lɛʃˈt͡ʃɨ̃na/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;
hazelaar
noun
(medycyna, medyczny) stan pozornej śmierci, polegający na głębokim śnie, w którym zanikają reakcje na bodźce;
lethargie
adjective
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) taki jak w letargu: senny, ospały, apatyczny, bezwładny
  2. (medycyna, medyczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi
lethargisch
/ˈlɛtʲɲi/
adjective
ciepły, lecz nie gorący
lauw
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;
leucine
/lɛf/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;
  1. Leeuw
  2. Leo
/lɛf/
noun
    1. (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
    2. (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)
    leeuw
  1. (jednostka monetarna) dawna bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;
    lev
noun
(zoologia, zoologiczny) pacyficzny ssak morski, przedstawiciel rodziny uchatkowatych
zeeleeuw
/ˈlɛvãnt/
pronoun
(książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);
Levant
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Lewantem, dotyczący Lewantu
Levantijns
noun
(technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów
krik
pronoun
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;
Levi
/lɛˈvʲit͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;
  1. links
  2. linkerkant
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik lewicy
linkse
/ˌlɛvʲiˈt͡sɔvɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy
links
noun
  1. (fizyka, fizyczny) unoszenie się dzięki oddziaływaniu sił równoważących siłę grawitacji;
  2. unoszenie się wbrew grawitacji, dzięki zjawiskom paranormalnym;
draadloze ophanging
noun
(botanika, botaniczny) Matthiola R. Br., rodzaj roślin z rodziny kapustowatych;
violet
/ˈlɛvɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) o człowieku, interesach: podejrzany
    achterdochtig
  2. znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka
    1. linker
    2. links
/lɛɕˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną
  2. (urzędowy) dział gospodarki zajmujący się zagospodarowaniem, ochroną i użytkowaniem zasobów leśnych
bosbouw
/ˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
  1. zachowywać pozycję poziomą
    liggen
  2. o ubraniu dobrze się układać na kimś
    passen
acronym
= (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;
LHBT
/ˈlasa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;
Lhasa
/ˈlʲjãna/
noun
(botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;
liaan
/lʲiˈbat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczaj wylewania alkoholu, oliwy lub innych cennych płynów na ofiarę bogu;
plengoffer
/ˈlʲibãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;
Libanon
/lʲiˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Libanu
Libanees
/lʲiˈbãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Liban
  1. Libanees
  2. Libanesisch
/ˌlʲibɛˈralʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;
liberalisme
/ˌlʲibɛˈralnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  2. nieuznający przymusu, tolerancyjny
vrijzinnig
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu
liberaal
/lʲiˈbɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Liberia
/lʲiˈbɛrʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich
livrei
/lʲiˈbɛrɔ/
noun
(sport, sportowy) w siatkówce: zawodnik mogący brać udział jedynie w obronie, wyróżniający się spośród kolegów z zespołu innym kolorem koszulki
libero
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;
libertarisme
/ˌlʲibɛˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Liberia
Liberiaans
/ˈlʲibʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Libië
/lʲiˈbʲidɔ/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;
libido
/lʲiˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Libii
Libisch
/lʲiˈbrɛtːɔ/
noun
tekst utworu muzycznego (opery, operetki, oratorium), scenariusz baletu lub pantomimy;
libretto
/lʲiˈt͡sɛ̃nt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;
  1. licentie
  2. vergunning
/lʲiˈt͡sɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;
lyceum
/ˌlʲixɛ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o porostach;
lichenologie
noun
metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;
lichenometrie
noun
(marynarka) duża barka portowa, niekiedy z własnym napędem, przeznaczona do rozładowania statków;
lichter
/ˈlʲixfa/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;
woeker
adjective
(pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza
woeker-
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek udzielający pożyczek na wysoki procent
woekeraar
/ˈlʲid͡ʒba/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
    aantal
  2. grupa o określonej liczebności
    1. aantal
    2. getal
    1. (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
    2. zapis liczby (1.1)
    1. getal
    2. aantal
/ˈlʲid͡ʒba ˌːtɔ̃ˈmɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;
atoomnummer
/ˈlʲid͡ʒba ˌt͡sawkɔˈvʲita/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;
geheel getal
/ˈlʲid͡ʒba ˈmnɔɡa/
noun
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element
meervoud
noun
  1. (matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
  2. (matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;
naturligt tal
noun
(matematyka, matematyczny) liczba całkowita niepodzielna przez dwa
oneven getal
/ˈlʲid͡ʒba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;
irrationaal getal
/ˈlʲid͡ʒba ˈpʲjɛrfʃa/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;
priemgetal
/ˈlʲid͡ʒba pɔˈdvujna/
noun
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;
  1. dualis
  2. tweevoud
/ˈlʲid͡ʒba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇t͡ʃa/
noun
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;
enkelvoud
/ˈlʲid͡ʒba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków;
  2. (oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności
ranggetal
noun
(matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;
reëel getal
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią;
imaginair getal
noun
(matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;
rationaal getal
noun
(matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste, a i reprezentuje jednostkę urojoną;
complex getal
/lʲiˈt͡ʃɛbʲɲik/
noun
(gramatyka) nazwa liczby
telwoord
noun
(gramatyka) nazwa liczby całkowitej
hoofdtelwoord
noun
(gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu
rangtelwoord
noun
(botanika, botaniczny) Litchi Sonn., rodzaj drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych
  1. litsji
  2. litsjiboom
/ˈlʲit͡ʃʲɲik/
noun
(matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
teller
/ˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek
    talrijk
  2. (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie
    veel
/ˈlʲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
    rekenen
  2. określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
    1. tellen
    2. berekenen
  3. pokładać swoje zaufanie
    rekenen op
  4. brać pod uwagę, respektować
    rekening houden met
/ˈlixtɛnʂtajn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;
Liechtenstein
noun
obywatel Liechtensteinu
Liechtensteiner
/ˈlʲiɡa/
noun
  1. (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  2. zrzeszenie osób, organizacji lub państw
liga
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków różnego pochodzenia, która na skutek długotrwałego wzajemnego oddziaływania wykształciła podobieństwa, np. pod względem słownictwa, gramatyki czy fonologii;
taalbond
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pierwsza w historii międzynarodowa organizacja o charakterze uniwersalnym powołana w celu utrzymania pokoju na świecie i zapobiegania wojnom, działająca w latach 1920–1946
Volkenbond
noun
(biochemia, biochemiczny) nierozpuszczalna w wodzie substancja organiczna, budulec ściany komórkowej roślin;
lignine
/lʲiˈɡurʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;
Ligurië
noun
(botanika, botaniczny) Ligustrum L., rodzaj roślin krzewiastych lub drzew z rodziny oliwkowatych, często używanych jako ozdobne;
liguster
noun
urojenie polegające na przekonaniu, że jest się zwierzęciem, zwłaszcza wilkiem
weerwolfsziekte
/ˈlʲicɛr/
noun
(spożywczy) słodki i mocny napój alkoholowy;
likeur
noun
(historia, historyczny, historycznie) rzymski niższy funkcjonariusz państwowy, stanowiący ochronę urzędników;
lictor
/ˌlʲikfʲiˈdat͡sʲja/
noun
pozbycie się
liquidatie
/ˈlʲilak/
noun
(botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;
vlier
/ˈlʲilʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;
  2. (potocznie, potoczny) kwiat lilii (1.1)
lelie
/lʲiˈlʲjɔvɨ/
adjective
mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego
lila
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji;
Rijsel
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malawi;
Lilongwe
/ˈlʲĩma/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;
Lima
/ˈlʲĩma/
noun
  1. (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;
  2. owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy
limoenenboom
/ˈlʲĩmba/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku sosna limba;
alpenden
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;
    Limburg
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
    1. Limburg
    2. Belgisch-Limburg
  3. (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
    1. Limburg
    2. Nederlands-Limburg
/lʲĩmˈbursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;
Limburgs
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki wiersz o groteskowej treści i skodyfikowanej budowie;
limerick
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z limfą, dotyczący limfy
lymfatisch
/ˈlʲĩmʲit/
noun
granica niemożliwa do przekroczenia
limiet
/ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;
limnologie
noun
(motoryzacja) luksusowy samochód;
limousine
/lʲĩn/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;
zeelt
/ˈlʲĩna/
noun
elastyczne cięgno z włókna lub drutów;
  1. touw
  2. lijn
  3. koord
/lʲĩŋɡˈvʲistɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku
linguïstiek
/ˈlʲĩɲja/
noun
  1. trasa dla środków lokomocji
    lijn
  2. kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
    1. lijn
    2. regel
noun
(lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;
luchtvaartmaatschappij
verb
(zoologia, zoologiczny) zrzucać stare okrycia skórne, np. pióra, włosy, sierść czy naskórek w celu odnowy okrywy ciała
ruien
/lʲĩˈɲijka/
noun
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;
  1. liniaal
  2. meetlat
/lʲĩˈɲɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek regularnie kursujący między danymi punktami;
passagiersschip
/lʲĩˈɲjɔvɨ/
adjective
mający związek z linią
lineair
/lʲĩŋk/
noun
(informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie
link
/ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;
linoleum
/ˌlʲĩnɔˈskɔt͡ʃɛk/
noun
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie
koorddanser
pronoun
(informatyka, informatyczny) każdy system operacyjny z rodziny systemów zapoczątkowanej w latach 90. XX w. przez Linusa Torvaldsa i opartych na stworzonym przez niego jądrze;
Linux
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;
Linz
/ˈlʲipa/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;
  1. linde
  2. lindeboom
/lʲipˈt͡sɔvɨ/
adjective
związany z lipcem, dotyczący lipca
juli-
/ˈlʲipʲjɛt͡s/
noun
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. juli
  2. hooimaand
/ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;
afspiegeling
/ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;
lipodystrofie
/ˌlʲipɔˈsukt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;
liposuctie
/lʲipsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;
Leipzig
/ˈlʲipsʲci/
adjective
związany z Lipskiem, dotyczący Lipska
Leipzigs
/lʲir/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;
lire
/ˈlʲira/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;
lier
/ˈlʲira kɔrˈbɔva/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;
draailier
/lʲiˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z liryką, lirykiem
lyrisch
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;
lyriek
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwiastek uczuciowy w utworze lub zachowaniu osób
lyrisme
/lʲis/
noun
(zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;
vos
/ˈlʲisɛk/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Vosje
/ˈlʲiɕi/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) chytry, postępujący nieszczerze
  2. charakterystyczny dla lisa; dotyczący, odnoszący się do lisa
vos
/lʲiˈɕit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica lisa
wijfjesvos
/lʲist/
noun
  1. wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  2. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  3. papier, na którym napisano list (1.1)
brief
noun
(historia, historyczny, historycznie) dokument wydawany przez rząd państwa uprawniający kapitanów statków do ścigania oraz konfiskowania wrogich okrętów oraz przewożonych przez nie ładunków;
kaperbrief
noun
list przedstawiający powody, dla których piszący interesuje się pewnym stanowiskiem i dla których jest odpowiednim kandydatem na nie, wręczany potencjalnemu pracodawcy zwykle wraz z życiorysem;
begeleidbrief
/ˈlʲist ɔtˈfartɨ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;
open brief
/ˈlʲista/
noun
elementy zapisane w kolejności
lijst
/ˈlʲista ˌdɨskuˈsɨjna/
noun
(informatyka, informatyczny) rodzaj grupy dyskusyjnej, gdzie wiadomości są rozsyłane e-mailami;
adressenlijst
/ˈlʲista pwat͡s/
noun
rejestr pracowników uprawnionych do otrzymania wynagrodzenia
loonlijst
/ˈlʲistɛk/
noun
  1. (zdrobniale) od: liść
  2. jedna z blaszek liściowych, część liścia złożonego, osadzona na wspólnej osadce
blaadje
/lʲiˈstɔ̃nɔʃ/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki
postbode
/lʲiˈstɔpat/
noun
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
  1. november
  2. nevelmaand
  3. slachtmaand
noun
(budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze
plint
noun
(medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w postaci wykwitów pęcherzowo-ropnych, zasychających w miodowożółte strupy
impetigo
/lʲit/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;
lithium
/lʲiˈtãɲja/
noun
(kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;
litanie
/lʲiˈtɛra/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;
  1. letter
  2. karakter
/ˌlʲitɛˈrat͡sʲci/
adjective
mający związek z literaturą
literair
/ˌlʲitɛraˈtura/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;
  1. literatuur
  2. litteratuur
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;
non-fictie
/ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;
literatuurwetenschap
verb
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa
spellen
/ˌlʲitɛˈrufka/
noun
błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie
tikfout
/lʲiˈtɛfsʲci/
adjective
odnoszący się do Litwy lub Litwinów
Litouws
/lʲiˈtɛfsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;
Litouws
/ˌlʲitɔˈɡrafʲja/
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  2. (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)
lithografie
adjective
(biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z litoralem, dotyczący litoralu
kust-
/ˌlʲitɔˈsfɛra/
noun
(geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;
lithosfeer
/ˌlʲitɔˈɕt͡ɕivɨ/
adjective
pełen litości, mający litość
medelijdend
/ˈlʲitɔɕt͡ɕ/
noun
współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś
  1. medelijden
  2. erbarmen
/lʲitr̥/
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;
liter
/lʲiˈturʲɟja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;
liturgie
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii
liturgisch
/ˈlʲitfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;
Litouwen
/ˈlʲitfʲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy
Litouwer
/lʲitˈfʲĩŋka/
noun
kobieta narodowości litewskiej, mieszkanka, obywatelka Litwy
Litouwse
adjective
odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem
liverpools
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;
livermorium
/ˈlʲizak/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (kolejnictwo) przyrząd policjanta drogowego lub kolejarza służący do pomocy przy kierowaniu ruchem
    lekstok
  2. twardy cukierek na patyku
    lolly
noun
(leśnictwo) stojak lub miejsce do podawania soli mineralnych zwierzętom leśnym lub hodowlanym
liksteen
/ˈlʲizat͡ɕ/
verb
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym
likken
/lʲizˈbɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;
Lissabon
/lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Lizbona
Lissabons
noun
(biologia, biologiczny) organella komórkowa otoczone pojedynczą błoną, zawierające enzymy hydrolityczne, uczestniczące w trawieniu wewnątrzkomórkowym zużytych organelli, makrocząsteczek i drobnoustrojów;
lysosoom
noun
(biochemia, biochemiczny) aminokwas egzogenny uczestniczący w budowie białek (np. histonów), wzroście i naprawie tkanek oraz w syntezie hormonów, enzymów i przeciwciał; prekursor kadaweryny;
lysine
/lʲiɕˈt͡ɕastɨ/
adjective
(botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście
bladverliezend
/ˈlʲiɕt͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
(biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;
zaadlob
/lʲiɕt͡ɕ/
noun
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;
blad
/ˈlʲiɕt͡ɕ lawˈrɔvɨ/
noun
(spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;
daun salam
/lɔˈara/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  2. (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;
Loire
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych
lobbyen
/ˈlɔbbʲi/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)
lobby
noun
(medycyna, medyczny) zabieg neurochirurgiczny, który polega na odcięciu połączeń pomiędzy korą przedczołową oraz innymi strukturami mózgowia;
lobotomie
/lɔx/
noun
podziemne pomieszczenie pod dużą budowlą, najczęściej zamkiem, wykorzystywane dawniej jako więzienie;
kerker
/ˈlɔxa/
noun
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni
zeug
noun
zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy
lockdown
/ˌlɔdɔˈvatɨ/
adjective
zimny jak lód, bardzo zimny
ijskoud
/ˌlɔdɔfˈt͡sɔvɨ/
adjective
związany z lodowcami i ich działalnością
glaciaal
/lɔˈdɔvʲjɛt͡s/
noun
(geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;
gletsjer
/ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/
noun
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;
  1. ijsbaan
  2. schaatsbaan
/ˌlɔdɔˈwãmat͡ʃ/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;
ijsbreker
/ˈlɔdɨ/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków
  1. ijs
  2. roomijs
  3. ijsje
/lɔˈdufka/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis Linnaeus, gatunek morskiej kaczki;
    ijseend
  2. pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;
    koelkast
/lɔk/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką
loge
/lɔˈɡarɨtm̥/
noun
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;
logaritme
noun
(matematyka, matematyczny) logarytm o podstawie e, tzw. liczbie Eulera, równej w przybliżeniu 2{,}718281828...;
natuurlijke logaritme
/ˌlɔɡarɨtˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, którego wartość zmienia się zgodnie z określonym logarytmem
  2. związany z logarytmami, dotyczący logarytmów
logaritmisch
/ˈlɔɟja/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką
logie
/lɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z logiką, zgodny z logiką
logisch
/ˈlɔɟik/
noun
osoba zajmująca się zawodowo logiką
logicus
/ˈlɔɟika/
noun
  1. poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych
    logica
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
    1. redeneerkunde
    2. logica
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  2. (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;
logistiek
/ˈlɔɡɔ/
noun
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;
logo
noun
nauka o wadach mowy;
logopedie
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  2. logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;
logo
/lɔˈjalnɨ/
adjective
rzetelny, uczciwy w relacjach z innymi
loyaal
noun
człowiek usługujący w bogatym domu lub na dworze panującego
  1. lakei
  2. livreibediende
noun
miejsce oddawania głosów w wyborach
stembureau
/lɔˈkalnɨ/
adjective
  1. związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca
  2. (informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku
lokaal
/lɔˈkatɔr/
noun
ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu
huurder
/ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/
noun
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .
locomotief
/lɔˈkufka/
noun
  1. (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów
    krulspeld
  2. (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco
    krultang
/ˈlɔ̃mbart/
noun
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;
  1. lommerd
  2. pandjeshuis
/lɔ̃mˈbardʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;
Lombardije
noun
(potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw
  1. lommerd
  2. pandjesbaas
/lɔ̃mˈbart͡sʲci/
adjective
związany z Lombardią
Lombardisch
/lɔ̃mˈbart͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język lombardzki;
Lombardisch
/ˈlɔ̃ndɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;
Londen
/lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Londynu
Londenaar
/lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/
adjective
pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu
Londens
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Svalbardu,
Longyearbyen
/lɔ̃nt/
noun
(wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika
lont
/ˈlɔrɛ̃w̃s/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;
lawrencium
/lɔrˈnɛtka/
noun
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;
verrekijker
/lɔs/
noun
  1. mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej
  2. fatum, przeznaczenie
  3. wydarzenia, bieg czyjegoś życia
lot
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;
Los Angeles
/lɔt/
noun
przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
vlucht
/ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;
Lotharingen
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w Belgii, położona na południowym krańcu prowincji Luksemburg
Belgisch-Lotharingen
/lɔˈtɛrʲja/
noun
gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie
loterij
/ˈlɔtka/
noun
(lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
rolroer
/lɔtʲˈɲit͡stfɔ/
noun
ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;
luchtvaart
/ˈlɔtʲɲik/
noun
  1. (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi
  2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz służący w lotnictwie
  1. vliegenier
  2. vlieger
/lɔtʲˈɲiskɔ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;
  1. luchthaven
  2. vliegveld
/ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛt͡s/
noun
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;
vliegdekschip
adjective
  1. (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  2. łatwo unoszący się w powietrzu
licht ontvlambaar
/ˈlɔtɔs/
noun
(botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;
lotus
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu maryjnego we Francji;
Lourdes
/lɔˈzãnːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
Lausanne
noun
(architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;
loge
/luˈ<sup>w</sup>ãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Angoli;
Luanda
/lup/
conjunction
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;
of
/ˈlupt͡ʃɨk/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;
  1. lavas
  2. maggiplant
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;
Lübeck
/ˈlubʲit͡ɕ/
verb
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem
  1. leuk vinden
  2. lusten
  3. mogen
/luˈblãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;
Ljubljana
/ˈlublʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;
Lublin
/luˈt͡sɛrna/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  2. (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;
Luzern
/luˈt͡sɛrna/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;
luzerne
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie
Lucifer
/luˈt͡sɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Lucina
/lut/
noun
  1. zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem
  2. warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
volk
/ˈludnɔɕt͡ɕ/
noun
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium
bevolking
/ˌludɔˈbujstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;
  1. volkerenmoord
  2. genocide
/luˈdɔvɨ/
adjective
pochodzący od ludu
volk
/ˌludɔˈʒɛrt͡sa/
noun
człowiek zjadający mięso ludzkie
antropofaag
/ˈludvʲik/
pronoun
imię męskie;
Lodewijk
/ˈlut͡sʲci/
adjective
  1. cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka
  2. (przenośnie, przenośnia) humanitarny, dobry
  3. odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
menselijk
/ˈlut͡skɔɕt͡ɕ/
noun
ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie
  1. mensheid
  2. mensdom
/ˈlufa/
noun
część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;
loop
noun
otwieralna część w skrzydle okna umożliwiająca wietrzenie pomieszczenia
luchtraampje
pronoun
(geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;
Louisiana
/luk/
noun
  1. specjalna komora na statku, w samolocie, autobusie itp., do przewozu towarów lub bagażu
    bagagevak
  2. otwór w pokładzie statku do ładowni, otwarty ku górze, zamykany pokrywą
    luik
/ˈluka/
noun
  1. brak lub niedobór czegoś
  2. puste miejsce
hiaat
noun
(architektura, architektoniczny) pionowe okienko na dachu, które doświetla poddasze;
dakraam
adjective
przynoszący spore zyski
lucratief
/luˈkrɛt͡sʲja/
noun
  1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory
    drop
  2. (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
    1. drop
    2. dropje
/luks/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia oświetlenia w układzie SI;
lux
/ˌluksɛ̃mˈburt͡ʃɨk/
noun
obywatel Luksemburga
Luxemburger
/luˈksɛ̃mburk/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);
Luxemburg
/ˌluksɛ̃mˈburka/
noun
obywatelka Luksemburga
Luxemburgse
/ˌluksɛ̃mˈbursʲci/
adjective
  1. odnoszący się do miasta Luksemburg
  2. odnoszący się do państwa Luksemburg
Luxemburgs
/ˌluksɛ̃mˈbursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Luksemburga;
Luxemburgs
/ˈluksus/
noun
warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;
luxe
adjective
taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia
luxueus
/ˈlulat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) kołysać dziecko (najczęściej do snu)
in slaap wiegen
noun
(botanika, botaniczny) Hyoscyamus niger L., gatunek rośliny z rodziny psiankowatych o własnościach leczniczych i trujących w większej ilości;
bilzekruid
/lũmˈbaɡɔ/
noun
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;
spit
/ˈlũmɛ̃n/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary strumienia świetlnego w układzie SI;
lumen
noun
(fizyka, fizyczny) emisja światła przez materiał w wyniku procesów innych niż termiczne
luminescentie
noun
(socjologia, socjologiczny) (pogardliwie, pogardliwy) warstwa społeczna składająca się z miejskiej biedoty, ludzi trwale bezrobotnych żyjących na marginesie społeczeństwa;
lompenproletariaat
/lũˈnatɨk/
noun
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm
slaapwandelaar
/lãn͇t͡ʃ/
noun
posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni
lunch
/lũˈnɛta/
noun
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;
verrekijker
/ˈlupa/
noun
wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;
loep
/luˈsaka/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zambii;
Lusaka
/luˈstɛrkɔ ˈfstɛt͡ʃnɛ/
noun
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy
achteruitkijkspiegel
/ˈlustrɔ/
noun
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;
spiegel
/ˌlutɛˈrãɲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;
lutheranisme
adjective
związany z luteranizmem
lutheraans
/ˈlutɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;
lutetium
/ˈlutʲɲa/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;
luit
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od lutować
solderen
/luˈtɔvat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem
solderen
/ˌlutɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;
soldeerbout
/ˈlutɨ/
noun
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
  1. februari
  2. regenmaand
  3. sprokkelmaand
adjective
(dosłownie) związany z Luwią lub Luwijczykami, dotyczący Luwii lub Luwijczyków
Luwisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język luwijski;
Luwisch
adverb
o towarach: bez opakowania, pojedynczo
los
pronoun
(geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;
Luzon
/ˈluʑnɔ/
adverb
w sposób luźny, swobodny
ruim
/ˈluʑnɨ/
adjective
    1. mało restrykcyjny, łagodny, pobłażliwy
    2. swobodny, niewymuszony
    doorlaatbaar
    1. nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
    2. nieumocowany
    los
/lvʲi/
possessiveAdjective
należący do lwa
leeuwen-
/ˈlvʲja ˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
znaczna, większa część czegoś
leeuwendeel
/ˈlvʲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica lwa
leeuwin
/lvuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;
Lviv
/lʲjɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;
Lyon
/lut/
noun
  1. stały stan skupienia wody;
  2. (potocznie, potoczny) lodowisko
  3. (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę
ijs
/lɔ̃nt/
noun
obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;
land
/ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od lądować
landing
/lɔ̃nˈdɔvat͡ɕ/
verb
osiadać na czymś – z powietrza lub wody
landen
/ˈlɛ̃ɲd͡ʑvʲjɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą
lende
/lɛ̃ɲd͡ʑˈvʲjɔvɨ/
adjective
(przymiotnik) od lędźwie
lenden
/lɛ̃ŋk/
noun
(psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;
angst
/lɛ̃ŋkˈlʲivɨ/
adjective
(o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć
  1. timide
  2. angstig
  3. bangelijk
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;
L’Aquila
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii;
Maastricht
/ˈmat͡sa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;
matse
verb
dotykać czegoś palcami, stopą itp., próbując wyczuć, rozpoznać coś
tasten
noun
kawa espresso z odrobiną mleka;
macchiato
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃ɲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Macedonië
/ma.t͡sɛˈdɔ.ɲa puwˈnɔt͡s.na/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;
Noord-Macedonië
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃j̃sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków
  2. odnoszący się do krainy Macedonii w Grecji lub mieszkańców tego regionu
Macedonisch
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃j̃sʲci/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii;
Macedonisch
verb
(spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) moczyć jakiś surowiec w jakiejś cieczy w celu rozmiękczenia lub wydzielenia określonego składnika
weken
/ˈmaxat͡ɕ/
verb
szybko, wahadłowo ruszać czymś
  1. zwaaien
  2. wuiven
/maˈt͡ɕit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;
baarmoeder
adjective
dotyczący macicy
baarmoeder-
/ˈmat͡ɕɛ̇j/
pronoun
imię męskie;
Matthias
/ˈmat͡ɕɛʃ/
noun
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica liczb lub innych elementów pewnego pierścienia;
matrix
noun
(matematyka, matematyczny) macierz, zwykle kwadratowa, której wszystkie niezerowe elementy znajdują się na przekątnej głównej;
diagonaalmatrix
noun
(matematyka, matematyczny) macierz o jednakowej liczbie wierszy i kolumn
vierkante matrix
/ˌmat͡ɕɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/
noun
bycie matką
moederschap
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)
    tentakel
  2. (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
    1. tentakel
    2. vangarm
/maˈt͡sɔxa/
noun
żona ojca, ale nie matka;
stiefmoeder
/maˈt͡ʃɛta/
noun
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;
kapmes
noun
jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;
knuppel
/ˌmadaˈɡaskar/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
Madagaskar
/maˈdɛra/
pronoun
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;
Madeira
/maˈdrɨt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Madryt
Madrileens
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) świecki, wielogłosowy utwór wokalny, popularny głównie w epoce renesansu
madrigaal
/ˈmadrɨt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;
Madrid
noun
chińska gra dla czterech graczy;
mahjong
/maˈɛstrɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka
maestro
/ˈmafʲja/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce
maffia
/maˈɡazɨ̃n/
noun
  1. pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów
    magazijn
  2. czasopismo ilustrowane
    tijdschrift
/ˌmaɡaˈzɨ̃nɛk/
noun
(wojskowość, wojskowy) zasobnik na amunicję
magazijn
/maɡˈdɛburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;
Maagdenburg
/maˈɡɛ̃nta/
noun
barwa purpurowa;
magenta
/ˈmaɡrɛp/
pronoun
(geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;
Magreb
/maˈɡrɛpsʲci/
adjective
dotyczący regionu Maghrebu, charakterystyczny dla Maghrebu
Maghrebijns
/ˈmaɟja/
noun
(ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;
magie
/maˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z magią, dotyczący magii
magisch
/ˈmaɟik/
noun
osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii
goochelaar
/ˈmaɡma/
noun
(geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;
magma
/ˈmaɡnɛs/
noun
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);
magneet
/ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;
  1. bandopnemer
  2. bandrecorder
noun
(biologia, biologiczny) zdolność organizmu do rozpoznawania kierunku pola magnetycznego;
magnetoceptie
/ˌmaɡnɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
magnetisch
/maɡˈnɛtɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady tlenków, o silnych właściwościach magnetycznych, najbogatsza ruda żelaza;
magnetiet
noun
(fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;
magnetisme
/ˈmaɡnɛs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12
magnesium
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;
magnesiet
/maɡˈnɔlʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;
magnolia
noun
(historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim
maharadja
/maˈxɔ̃mɛt/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;
Mohammed
adjective
związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu
mohammedaans
noun
(botanika, botaniczny) Swietenia Jacq., rodzaj tropikalnych drzew z rodziny meliowatych, dostarczających cennego drewna (mahoń);
mahonie
/ˈmaxɔ̃ɲ/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) mahoniowiec
  2. (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
  3. drewno otrzymywane z mahoniowca
  4. kolor czerwonobrunatny
mahonie
noun
(łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań
  1. tersel
  2. tarsel
  3. telsel
  4. tercelet
  5. tessel
  6. tiercelet
/maj/
noun
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
  1. mei
  2. bloeimaand
/ˌmajɛˈrãnɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)
marjolein
/maˈjɛstat/
noun
dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy
majesteit
/ˌmajɛstaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) pełen dostojnej powagi
majestueus
/maˈjɔ̃nɛs/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;
mayonaise
/ˈmajɔr/
noun
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;
majoor
pronoun
(geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;
Majorca
/maˈjɔtːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;
Mayotte
noun
(potocznie, potoczny) osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi
doe-het-zelver
/majˈstɛrʃtɨk/
noun
(książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie
meesterproef
/mak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju mak (1.1)
    klaproos
  2. (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;
    1. klaproos
    2. papaver
  3. (spożywczy) nasiona maku (1.2)
    1. maanzaad
    2. klaproos
/ˌmakaˈbrɨt͡ʃnɨ/
adjective
wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu
macaber
/ˈmakak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;
makaak
/maˈkarɔ̃n/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;
  1. macaroni
  2. deegwaren
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów;
bitterkoekje
/ˈmakaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;
Macau
/maˈcijaʃ/
noun
  1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
    1. make-up
    2. opmaak
  2. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz
    1. make-up
    2. schoonheidsmiddelen
/ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;
kneu
/maˈkrɛla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;
makreel
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na duże rozmiary lub dużą skalę tego, co jest nazwane drugim członem
macro-
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (ekonomia, ekonomiczny) dział ekonomii zajmujący się gospodarką jako całością, w skali krajowej lub globalnej
macro-economie
adjective
dotyczący makroekonomii, związany z makroekonomią
macro-economisch
noun
(medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego
macrosomie
/ˈmaksʲĩmũm/
noun
największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość
maximum
noun
(książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania
kernspreuk
/ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/
adjective
taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)
maximaal
/ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Maximiliaan
/ˌmakulaˈtura/
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) arkusze zużyte podczas druku, arkusze z defektem
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bezwartościowe, mierne książki
oud papier
/maˈlabɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;
Malabo
pronoun
(biblijny) imię męskie;
Maleachi
/maˈlaxʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;
malachiet
/maˈlajsʲci/
adjective
dotyczący Malajów (lub Malezji)
Maleis
/maˈlajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów
Maleis
/ˌmalakɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;
malacologie
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;
verhaspeling
/maˈlarʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;
malaria
/maˈlarka/
noun
(sztuka) artystka, która maluje obrazy
kunstschilderes
/maˈlarstfɔ/
noun
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);
schilderkunst
/ˈmalaʃ/
noun
  1. (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
    schilder
  2. (sztuka) artysta, który maluje obrazy
    1. schilder
    2. kunstschilder
/maˈlavʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;
Malawi
/ˌmalaˈvʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Malawi
Malawisch
/ˈmalɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malediwów;
Malé
/ˈmalɛt͡s/
noun
mały chłopiec
dreumes
/ˌmalɛˈdʲift͡ʃɨk/
noun
obywatel Malediwów
Maldiviër
/ˌmalɛˈdʲivɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;
Maldiven
/maˈlɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Maleisië
adjective
związany z Malgaszami, dotyczący Malgaszów
Malgasy
/ˈmalʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;
Mali
/maˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Mali
Malinees
/maˈlʲĩna/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  2. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  3. (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej
framboos
/maˈlʲĩnka/
noun
(potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;
zuigplek
/ˌmalʲĩˈnɔvɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  2. dotyczący malin (krzewów i owoców)
  3. mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony
frambozen-
/ˈmalmɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;
Malmö
/maˈlɔvat͡ɕ/
verb
  1. (regionalizm) (fryzjerstwo, fryzjerski) nakładać farbę na włosy
    verven
  2. (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
    1. verven
    2. schilderen
  3. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ukazywać coś
    schetsen
  4. (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
    schilderen
  5. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) nakładać kolorowe kosmetyki na twarz (np.: szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.)
    1. grimeren
    2. schminken
  6. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) robić sobie makijaż
    zich schminken
adjective
pełny walorów malarskich
  1. pittoresk
  2. schilderachtig
/ˈmalta/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Malta
/malˈtãŋka/
noun
obywatelka Malty
Maltese
/malˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Malty
Maltees
/malˈtãj̃sʲci/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  2. (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta
Maltees
/malˈtãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;
Maltees
noun
(biochemia, biochemiczny) disacharyd składający się z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem glikozydowym; C12H22O11;
maltose
/ˌmaltrɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
znęcać się nad kimś lub czymś
mishandelen
/ˈmalva/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju malwa (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Alcea L., liczący około 50 gatunków rodzaj roślin z rodziny ślazowatych;
stokroos
/ˈmãma/
noun
(potocznie, potoczny) matka
mammie
/ˈmãmba/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;
mamba
noun
(historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;
mameluk
/ˈmãmka/
noun
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko
voedster
/mãmˈrɔtat͡ɕ/
verb
mówić cicho i niewyraźnie
mompelen
/mãˈmuɕa/
noun
(zdrobniale) matka
mama
/ˈmãmut/
noun
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;
mammoet
/mãˈnãma/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;
Manama
/mãˈnatʲci/
noun
(potocznie, potoczny) drobiazgi, rzeczy osobiste, pakunki
boeltje
/mãnˈdala/
noun
motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;
mandala
noun
(historia, historyczny, historycznie) urzędnik w cesarskich Chinach;
mandarijn
/ˌmãndaˈrɨ̃nka/
noun
(spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce
mandarijn
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;
Mandarijn
/ˈmãndat/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;
    boete
    1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej;
    2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uzyskane w wyborach upoważnienie do pełnienia urzędu;
    mandaat
/mãnˈdɔla/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny, szarpany instrument strunowy;
mandola
/ˌmãndɔˈlʲĩna/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;
  2. (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ręczna szatkownica do warzyw
mandoline
/mãn͇ˈd͡ʒurʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;
Mantsjoerije
/mãn͇ˈd͡ʒursʲci/
adjective
dotyczący Mandżurii, związany z Mandżurią, pochodzący z Mandżurii
Mantjoe-
/mãn͇ˈd͡ʒursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język mandżurski;
Mantjoe-
/mãˈnɛcĩn/
noun
figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;
mannequin
/ˈmãnɛfr̥/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
  2. (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  3. zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania
manoeuvre
/ˈmãŋɡa/
noun
japoński komiks;
manga
/ˈmãŋɡãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;
  1. mangaan
  2. manganium
/ˈmãŋɡɔ/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
  1. mango
  2. mangoboom
noun
(spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię
mangistan
/mãŋˈɡusta/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;
mangoeste
/ˈmãɲja/
noun
silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś
manie
/ˈmãɲak/, /ˈmãɲjak/
noun
  1. (medycyna, medyczny) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej
  2. (potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany
maniak
noun
sposób zachowania
omgangsvormen
/mãˈɲifɛst/
noun
(urzędowy) wykaz ładunku
manifest
/mãˈɲila/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Filipin;
Manilla
/ˌmãɲipuˈlat͡sʲja/
noun
celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje
manipulatie
/ˌmãɲiˈtɔba/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Manitoba
/ˈmãŋʲcɛt/
noun
(krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę
manchet
/mãŋʲˈcĩɲi/
noun
rodzaj ekstrawaganckiego męskiego stroju plażowego z szelkami
mankini
/mãˈnɔ̃mɛtr̥/
noun
przyrząd do mierzenia ciśnienia;
manometer
noun
(socjologia, socjologiczny) nieformalna sieć blogów, forów internetowych i stron WWW, skupiających się na kwestiach związanych z mężczyznami i męskością, często toksyczna i interpretowana jako przejaw maskulinizmu;
manosfeer
/mãw̃ˈsarda/
noun
pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym;
zolderkamer
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);
Mantua
noun
(mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;
manticore
noun
(zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;
manoel
/mãˈnuskrɨpt/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;
manuscript
/mãŋks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;
Manx
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;
maoïsme
adjective
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów
Maori
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;
Maori
/ˈmapa/
noun
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;
  1. kaart
  2. landkaart
/ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲit͡ʃna/
noun
dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;
topografische kaart
/maˈputɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mozambiku;
Maputo
/maˈrabut/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos Lesson;
maraboe
/maˈrabut ˌafrɨˈkãj̃sʲci/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos crumeniferus Lesson, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;
Afrikaanse maraboe
/maˈrabut ĩnˈdɨjsʲci/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos dubius Gmelin, duży ptak z rodziny bocianowatych;
Indische maraboe
noun
(spożywczy) (botanika, botaniczny) owoc męczennicy jadalnej, Passiflora edulis Sims
passievrucht
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;
Marathi
/maˈratɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;
marathon
/marˈt͡sɛpãn/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób z marcepanu (1.1)
marsepein
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;
Le Marche
/ˈmarxɛf/
noun
(botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;
wortel
noun
(historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;
mark
/ˈmarʲt͡ɕĩn/
pronoun
imię męskie;
  1. Maarten
  2. Martijn
/mar.ˈt͡sɔ.vɨ/
adjective
odnoszący się do marca, trzeciego miesiąca roku
maarts
pronoun
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać z Księgi Estery, opiekun Estery;
Mordechai
/ˈmarɛk/
pronoun
imię męskie;
Mark
/ˌmarɡaˈrɨ̃na/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;
margarine
/ˈmarʲɟɛl/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;
mergel
noun
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;
kantlijn
/marˈɡrabʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii
markgraaf
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł i urząd margrabiego
  2. (historia, historyczny, historycznie) ziemie zarządzane przez margrabiego
markgraafschap
/ˈmarʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Maria
  2. Marieke
/marʲˈjãnɨ puwˈnɔt͡snɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;
Noordelijke Marianen
/ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/
noun
substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;
marihuana
/maˈrʲĩmba/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy idiofonów;
marimba
/maˈrʲĩna/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;
jachthaven
/ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków;
marionet
/ˈmarʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Marius
/ˈmarka/
noun
(handel, handlowy) znak producenta umieszczany na wyrobach danej firmy;
merk
/marˈkat͡ʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;
zwarte zee-eend
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;
marcasiet
noun
tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;
markies
/marʲˈciza/
noun
arystokratka – żona markiza
markiezin
adjective
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu
marxistisch
/ˈmarʲcɕism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;
marxisme
/marˈlɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Marleen
noun
(potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny żaglicowatych, Istiophoridae
zwaardvis
/ˌmarmɔˈlada/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;
marmelade
/ˈmarmur/
noun
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;
marmer
verb
tracić wartość, stawać się marnym
verslappen
/marˈnɔvat͡ɕ/
verb
wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści
verspillen
/ˈmarnɨ/
adjective
będący w złym stanie, o niewielkiej wartości
  1. miserabel
  2. nietig
/ˌmarɔˈkãŋka/
noun
obywatelka Maroka
Marokkaanse
/ˌmarɔˈkãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Maroka
Marokkaan
/ˌmarɔˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Maroka
Marokkaans
/maˈrɔkɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;
Marokko
/marˈːakɛʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;
Marrakesh
/mars/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  2. (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
Mars
/marˈsʲjä̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Marsa, związany z Marsem
Mars-
/marˈsɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;
Marseille
/marʃ/
noun
  1. przemieszczanie się, pochód wojsk;
  2. rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;
mars
/ˈmarʃãnt/
noun
(książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki
kunsthandelaar
/marˈʃawɛk/
noun
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;
maarschalk
/marʃˈruta/
noun
wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu
route
/ˈmarta/
pronoun
imię żeńskie;
Martha
/ˈmartfa naˈtura/
noun
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;
stilleven
/ˈmartfɛ ˈpɔlɛ/
noun
fragment przestrzeni wokół pojazdu niewidoczny dla kierującego w żadnym z lusterek;
blinde hoek
/ˈmartfʲit͡ɕ/
verb
  1. wzbudzać niepokój, obawę, smutek
    ongerust maken
  2. niepokoić się, smucić się
    1. zich ongerust maken
    2. zich zorgen maken
/ˈmartfɨ/
adjective
taki, który umarł
dood
/ˌmartɨ̃ˈɲika/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach
Martinique
/maˈrɨja/
pronoun
(teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;
Maria
/ˌmarɨ̃ˈnarka/
noun
(wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie
  1. zeemacht
  2. vloot
/ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/
noun
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;
marine
/maˈrɨ̃naʃ/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień w polskiej marynarce wojennej;
    matroos
  2. (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;
    1. zeeman
    2. matroos
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;
marinade
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej
marineren
/ˈmaʒɛt͡s/
noun
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
maart
/maˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś
  2. ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
droom
/marzˈnɔ̃nt͡sɨ ˈdɛʃt͡ʃ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;
ijzel
noun
ten, kto marzy
dromer
/ˈmaʒɨt͡ɕ/
verb
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło
dromen
noun
(handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk;
  1. marge
  2. handelsmarge
/ˈmasa/
noun
(fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;
massa
noun
(fizyka, fizyczny) liczba określająca ile razy masa pierwiastka jest większa od 1/12 masy atomu węgla 12C;
atoommassa
/ˈmasa krɨˈtɨt͡ʃna/
noun
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa
kritische massa
/ˈmasa pɛrˈwɔva/
noun
ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;
parelmoer
/maˈsakra/
noun
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;
bloedbad
/ˈmasaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;
massage
/ˌmasaˈʒɨstka/
noun
kobieta wykonująca masaż
masseuse
/maˈsɛru/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Lesotho;
Maseru
/ˈmaska/
noun
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;
masker
noun
bal, którego uczestnicy noszą maski i przebrania
gemaskerd bal
/ˈmaskat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Omanu;
Maskate
/maˈskɔ̃nur/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;
papegaaiduiker
/maˈskɔtka/
noun
coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście
mascotte
verb
(technologia, technika, techniczny) czynić niedostrzegalnym, niewidocznym, używając jakiejś techniki zasłaniania
camoufleren
noun
  1. (książkowy) (psychologia, psychologiczny) człowiek znajdujący satysfakcję w odczuwaniu cierpienia
  2. (seksuologia, seksuologiczny) człowiek odczuwający satysfakcję seksualną, gdy partnerką lub partnerem znęcają się nad nim
masochist
adjective
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) odnoszący się do masochizmu lub masochisty
masochistisch
/maˈsɔxʲism̥/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  2. przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;
masochisme
verb
wykonywać masaż
masseren
/maˈsɔvɨ/
adjective
obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów
massaal
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;
Massachusetts
/maˈstaba/
noun
(archeologia, archeologiczny) grobowiec egipski w kształcie ściętego ostrosłupa;
mastaba
/ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;
mastectomie
/ˈmastʲif/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa charakteryzującego się masywną budową ciała, o pomarszczonym czole i obwisłych uszach;
mastiff
noun
(fizjologia, fizjologiczny) mazista, serowata wydzielina gruczołów apokrynowych gromadząca się na zewnętrznych narządach płciowych
smegma
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;
mastodont
/ˌmasturˈbat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm
masturbatie
/ˌmasturˈbɔvat͡ɕ/
verb
pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem
masturberen
/ˈmasɨf/
noun
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę
massief
verb
iść miarowym, równym krokiem
marcheren
/maʃt/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
    mast
  2. (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
    1. mast
    2. stok
noun
wykwalifikowany pracownik obsługujący konie w stadninach
stalmeester
/maˈʃɨ̃na/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy
machine
/maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;
schrijfmachine
/maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨt͡ɕa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;
naaimachine
/maˈʃɨ̃nka dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) szczególnie krwawe działania wojenne
  2. mechaniczne narzędzie kuchenne, służące do rozdrabniania mięsa;
gehaktmolen
/ˈmaswɔ/
noun
  1. (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  2. (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych
boter
/ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;
pindakaas
/mat/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;
mat
/ˈmata/
noun
  1. plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.
    1. kleedje
    2. vloerkleedje
  2. (sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych
    matje
/maˈtadɔr/
noun
(etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;
stierenvechter
adverb
w sposób dotyczący matematyki; pod względem matematyki
wiskundig
/ˌmatɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z matematyką
wiskundig
/ˌmatɛ̃ˈmatɨk/
noun
osoba zajmująca się zawodowo matematyką;
  1. wiskundige
  2. mathematicus
/ˌmatɛ̃ˈmatɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;
  1. wiskunde
  2. mathematica
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (matematyka, matematyczny) dział matematyki zajmujący się opracowywaniem i wykorzystywaniem metod matematycznych do rozwiązywania problemów praktycznych w nauce, technice, ekonomii i innych dziedzinach działalności człowieka
toegepaste wiskunde
/maˈtɛrat͡s/
noun
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;
matras
/maˈtɛrʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;
materie
/ˌmatɛrʲjaˈlʲista/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  2. (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych
materialist
/ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/
noun
kierowanie się w życiu względami materialnymi
materialisme
/ˌmatɛrʲˈjalnɨ/
adjective
  1. związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi
    materieel
  2. dotyczący materii, związany z pojęciem materii
    materiële
/maˈtɛrʲjaw/
noun
  1. to, z czego są wytwarzane przedmioty
    1. materiaal
    2. grondstof
  2. to, z czego się szyje m.in. ubrania; tkanina, dzianina
    stof
/maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/
noun
związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;
  1. explosief
  2. springstof
/maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Matteüs
  2. Matthijs
/ˈmatka/
noun
  1. rodzic płci żeńskiej;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  3. (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo
moeder
noun
(książkowy) zabójca własnej matki
moedermoordenaar
/maˈtɔvɨ/
adjective
bez połysku
mat
/ˌmatrʲjarˈxalnɨ/
adjective
dotyczący matriarchatu
matriarchaal
/maˈtrʲjarxat/
noun
(socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;
matriarchaat
/maˈtrʲjɔʃka/
noun
rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;
matroesjka
noun
(przestarzałe, przestarzały) (książkowy) stateczna i dostojna starsza kobieta wzbudzająca szacunek
matrone
/maˈtɨlda/
pronoun
imię żeńskie;
Machteld
/mawr/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;
Moor
/ˌmawrɛˈtãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;
  1. Mauritanië
  2. Mauretanië
/ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/
adjective
  1. (architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego
  2. odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce
Mauritaans
/mawˈrʲitʲjus/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
Mauritius
/mawˈrɨt͡sɨ/
pronoun
imię męskie;
Maurits
noun
(wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet
Mauser
/ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;
mausoleum
/maˈzɔfʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;
Mazovië
/maˈzurɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;
ringmus
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;
Mazurië
noun
(chemia, chemiczny) oleista ciecz pozostała po destylacji ropy naftowej niskiej jakości, używana jako paliwo lub olej opałowy;
mazoet
/ˈmawa ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;
Kleine Beer
noun
(potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania
klein bier
/ˌmawɡɔˈʒata/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Margriet
  2. Margreet
/ˈmawɔ/
indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś
  1. weinig
  2. beetje
/ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/
adjective
taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy
zwijgzaam
/ˌmawɔˈpɔlska/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;
Klein-Polen
noun
(medycyna, medyczny) zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej prawidłowych wartości
trombocytopenie
/ˈmawpa/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;
    1. aap
    2. apin
  2. (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
    1. apenstaartje
    2. at
/ˈmawpka/
noun
(zdrobniale) od: małpa
aapje
noun
(potocznie, potoczny) półczłowiek półmałpa
aapmens
verb
(potocznie, potoczny) naśladować kogoś lub coś w sposób bezkrytyczny i bezmyślny
imiteren
/ˈmawɨ/
adjective
  1. występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)
    klein
  2. mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
    1. klein
    2. minuscuul
/ˈmawɨ/
noun
dziecko, niedorosły
  1. kleintje
  2. klein
/ˈmawɨ ˈɛkrãn/
noun
telewizja
kleine scherm
/ˈmawɨ ˈlɛf/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Kleine Leeuw
/ˈmawɨ ˈpalɛt͡s/
noun
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi
pink
/mawʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;
mossel
/mawˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem
echtelijk
/mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
  1. huwelijk
  2. echt
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;
huwelijksdwang
/mawˈʒɔ̃nɛk/
noun
  1. mąż (czyjś)
  2. mąż lub żona (czyiś)
gemaal
noun
(anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia;
oorschelp
/ˈmaɕlac ˈɕitaʃ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek;
koeienboleet
/maɕˈlãnka/
noun
(spożywczy) napój mleczny, pozostający ze śmietany po zrobieniu z niej masła;
  1. karnemelk
  2. botermelk
/maɕˈlãnɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zrobiony z wykorzystaniem masła
boterachtig
/maɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;
zalf
noun
dziewczyna lub kobieta, która w stylizowanym, galowym mundurze uczestniczy w pokazowych przemarszach z elementami musztry i choreografii;
majorette
/ˈmdwɔɕt͡ɕi/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;
misselijkheid
/mdwɨ/
adjective
bez wyrazistego smaku
flauw
/mɛˈãndɛr/
noun
(geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U;
meander
/ˈmɛbɛl/
noun
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;
meubel
noun
opieka materialna lub organizacyjna nad twórcami, naukowcami bądź instytucjami kultury, sprawowana przez osobę prywatną, instytucję albo państwo
mecenaat
/mɛx/
noun
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach
mos
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd postulujący możliwość wyjaśnienia wszystkich zjawisk zachodzących w przyrodzie za pomocą praw i pojęć mechaniki;
mechanisme
/ˌmɛxãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki
  2. związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu
mechanisch
/mɛˈxãɲik/
noun
osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń
mecanicien
/mɛˈxãɲika/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;
  2. (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
  3. (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów
  4. sposób działania mechanizmu
mechanica
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;
kwantummechanica
noun
(astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;
hemelmechanica
/mɛˈxãɲism̥/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  2. (książkowy) grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań
mechanisme
/ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/
noun
dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;
mechatronica
/mɛt͡ʃ/
noun
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy
wedstrijd
/ˈmɛt͡ʃɛt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;
moskee
/ˈmɛdal/
noun
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;
  1. medaille
  2. erepenning
/mɛˈdalʲik/
noun
niewielki krążek z metalu do noszenia na szyi
medaille
/mɛˈdalʲjɔ̃n/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki
medaillon
/mɛˈdɛa/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 212, okrążająca Słońce w głównym pasie asteroid;
  2. (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni;
Medea
/ˈmɛdʲja/
noun
(publikatory) (zobacz) mass media
media
/mɛˈdʲjãna/
noun
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);
mediaan
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina historii zajmująca się zagadnieniami epoki średniowiecza;
mediëvistiek
/mɛˈdʲjɔlãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;
Milaan
/ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/
adjective
związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu
Milanees
pronoun
(mitologia grecka) jedna z gorgon z mitologii grecka, potwór o kobiecej postaci i wężowych włosach, którego spojrzenie miało zabijać;
Medusa
/mɛˈduza/
noun
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę wodne o parasolowatym ciele unoszonym przez toń;
kwal
/ˌmɛdɨˈt͡sɨ̃na/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia;
  1. geneeskunde
  2. artsenij
/mɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z medycyną, dotyczący medycyny
medisch
/ˈmɛdɨk/
noun
(potocznie, potoczny) student medycyny (kierunku lekarskiego)
medicijnenstudentje
noun
(socjologia, socjologiczny) (medycyna, medyczny) proces, którego wynikiem jest zawłaszczenie określonych sfer życia społecznego przez przedstawicieli służby zdrowia, przez co stają się domeną medyczną oraz są traktowane wyłącznie w kategoriach problemów zdrowotnych;
medicalisatie
/ˌmɛdɨˈtat͡sʲja/
noun
  1. w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
  2. pogrążanie się w myślach
meditatie
/ˌmɛdɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
uprawiać medytację
mediteren
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) upadły anioł;
Mephistopheles
possessiveAdjective
(książkowy) należący do diabła
mefistofelisch
/mɛˈɡafɔ̃n/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  2. (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego
megafoon
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców
megahertz
/mɛˈɡalʲit/
noun
duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;
megaliet
noun
(astronomia, astronomiczny) (jednostka miary) jednostka długości w astronomii równa milionowi parseków
megaparsec
noun
(fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) milion watów (jednostka mocy)
megawatt
/ˈmajtnɛr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;
meitnerium
/mɛˈjɔza/
noun
(biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;
meiose
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;
Mekka
adjective
związany z Mekką, dotyczący Mekki
Mekkaans
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;
Mecklenburg-Voor-Pommeren
/ˈmɛkɔ̃ŋk/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;
Mekong
/ˈmɛksɨk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Mexico
/ˌmɛksɨˈkãɲĩn/
noun
obywatel Meksyku
Mexicaan
/ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Meksyk
Mexicaans
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś
mexicaansheid
/ˌmɛlãnˈxɔlʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia
  1. melancholie
  2. weemoed
/ˌmɛlãˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;
Melanesië
/mɛˈlasa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;
melasse
/ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;
melatonine
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;
Melbourne
/ˈmɛlxʲjɔr/
pronoun
imię męskie;
Melchior
pronoun
(biblijny) imię męskie;
Melchizedek
/mɛˈlʲisa/
noun
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;
bijenkruid
/mɛˈlɔdʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;
  1. melodie
  2. deun
adjective
dotyczący melodramatu
melodramatisch
adjective
odnoszący się do melodyki
melodisch
adjective
o przyjemnym brzmieniu
  1. melodieus
  2. melodisch
/mɛˈlɔ̃mãn/
noun
miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)
melomaan
/ˌmɛlɔ̃ˈmãɲja/
noun
zamiłowanie do muzyki, zwłaszcza klasycznej
melomanie
/ˈmɛlɔ̃n/
noun
  1. (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ogórek melon, należącego do rodziny jednorocznych dyniowatych;
  3. (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) wydatna kobieca pierś
meloen
/mɛˈlɔ̃ɲik/
noun
sztywny, półkolisty kapelusz męski
bolhoed
pronoun
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;
Melusine
/mɛ̃m/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) internetowe: chwytliwy obrazek, powielany przez kolejne osoby w internecie;
  2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;
meem
/mɛ̃mˈbrãna/
noun
(technologia, technika, techniczny) cienka elastyczna przegroda między dwoma ośrodkami
membraan
/ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;
menagerie
/mɛ̃nˈdɛlɛf/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;
mendelevium
noun
(dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu mendykanckiego
bedelmonnik
/ˈmɛ̃nxʲir/
noun
(archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);
menhir
noun
(fizyka, fizyczny) wygięcie powierzchni cieczy przy ściance naczynia powstałe na skutek działania sił napięcia powierzchniowego;
meniscus
noun
przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;
  1. munt
  2. munthuis
/mɛ̃ˈnɔra/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;
menora
/ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;
menstruatie
noun
człowiek, który zajmuje się mentalizmem
mentalist
noun
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości
mentaliteit
adjective
dotyczący sposobu myślenia
mentaal
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja o silnym, charakterystycznym zapachu, występująca w olejku miętowym;
menthol
noun
  1. (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu
  2. karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  3. zestaw dań składających się na posiłek
menu
noun
(choreografia, choreograficzny) rodzaj francuskiego tańca dworskiego
menuet
/mɛrˈkurɨ/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  2. (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;
Mercurius
/mɛˈrɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;
meroniem
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;
meritocratie
/mɛˈsʲjä̃ɲism̥/
noun
wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość
messianisme
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)
Messias
noun
(przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia
Messias
noun
nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
messidor
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;
Messina
noun
(statystyka, statystyczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) analiza polegająca na uogólnianiu informacji zawartych w innych badaniach o podobnej tematyce, w celu otrzymania dokładniejszych wniosków, wyników;
meta-analyse
adjective
(biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu
metabool
/ˌmɛtaˈbɔlʲit/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny powstający w organizmie w wyniku przemiany materii
metaboliet
/ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/
noun
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;
  1. stofwisseling
  2. metabolisme
/ˌmɛtafʲiˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków
metafysisch
noun
(filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu
metafysica
/ˌmɛtaˈfɔra/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;
metafoor
adjective
dotyczący metafory
metaforisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język służący do opisu innego języka
metataal
/ˈmɛtal/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  2. (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
metaal
/ˌmɛtaˈlɔvɨ/
adjective
(chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu
metalen
noun
nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;
metallurgie
adjective
związany z metalurgią
metallurgisch
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;
methamfetamine
adjective
ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku
metamorf
/ˌmɛtãmɔrˈfɔza/
noun
przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną
metamorfose
/ˈmɛtãn/
noun
(chemia, chemiczny) CH4, najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;
methaan
noun
(medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego
uitzaaiing
noun
reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz
metempsychose
/mɛˈtɛɔr/
noun
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);
meteoor
/ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it/
noun
(astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie;
meteoroïde
/ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę
  1. meteoroloog
  2. weerkundige
/ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;
  1. meteorologie
  2. weerkunde
/ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z meteorologią, dotyczący meteorologii
meteorologisch
/ˌmɛtɛˈɔrɨt/
noun
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;
meteoriet
noun
(biochemia, biochemiczny) egzogenny aminokwas zawierający siarkę, potrzebny do syntezy białek oraz wielu procesów metabolicznych
methionine
/mɛˈtɔda/
noun
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
methode
/ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/
noun
nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;
methodologie
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z metodologią
methodologisch
/mɛˈtɔdɨ/
pronoun
imię męskie;
Methodius
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt protestantyzmu zapoczątkowany przez Johna Wesleya;
methodisme
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;
metonymie
/mɛtr̥/
noun
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;
meter
/ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/
noun
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;
vierkante meter
noun
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;
kubieke meter
noun
(dawniej, dawny) kochanka i utrzymanka, zazwyczaj króla lub magnata
maîtresse
/ˈmɛtrɔ/
noun
(transport, transportowy) podziemna kolej miejska
metro
/ˌmɛtrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z metrologią, dotyczący metrologii
metrologisch
/mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;
metronoom
/ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/
noun
  1. (administracja) (kościelny) prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
    1. metropolis
    2. metropool
  2. (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) bardzo duże, główne miasto kraju lub regionu
    1. metropool
    2. metropolis
/ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii
metroman
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;
methylfenidaat
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji;
Metz
/ˈmɛva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;
meeuw
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Chroicocephalus philadelphia Ord, gatunek stosunkowo małej mewy, który występuje głównie w Ameryce Północnej, szczególnie w Kanadzie i na północy Stanów Zjednoczonych
kleine kokmeeuw
/ˈmɛva srɛˈbʒɨsta/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Larus argentatus Pontoppidan, gatunek dużej mewy spotykany nad morzem i w głębi lądu;
zilvermeeuw
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Rissa tridactyla, gatunek mewy;
drieteenmeeuw
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (archeologia, archeologiczny) (antropologia, antropologiczny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;
Meso-Amerika
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka subatomowa złożona z pary kwark–antykwark; hadron o spinie całkowitym, uczestniczący w oddziaływaniach silnych;
meson
/ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;
  1. Mesopotamië
  2. Tweestromenland
/ˌmɛzɔpɔˈtãmsʲci/
adjective
związany z Mezopotamią, dotyczący Mezopotamii
Mesopotamisch
/ˌmɛzɔˈsfɛra/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;
mesosfeer
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;
mezoeza
/ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Międzynarodowy Fundusz Walutowy;
IMF
/ˈmɡlʲistɨ/
adjective
pełen mgły
mistig
/mɡwa/
noun
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;
  1. mist
  2. nevel
/mɡwaˈvʲit͡sa/
noun
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;
  1. nevel
  2. nevelvlek
/maˈjãmʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;
Miami
/ˌmʲjãnɔˈvʲit͡ɕɛ/
conjunction
  1. służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  2. służy wprowadzeniu wyliczenia
namelijk
/mʲjãˈnɔvʲɲik/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;
    noemer
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
    1. nominatief
    2. eerste naamval
adjective
(gramatyka) związany z mianownikiem, dotyczący mianownika
nominatief
/ˈmʲjara/
noun
rozmiar
maat
/mʲjaˈstɛt͡ʃkɔ/
noun
małe miasto
stadje
/mʲjaˈstɛ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych;
myasthenia
/ˈmʲjastɔ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
    stad
  2. (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)
    1. stad
    2. binnenstad
    3. stadskern
  3. (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
    1. stad
    2. plaats
noun
opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami
spookstad
/mʲjaw/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota
miauw
/ˈmʲjawt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
(zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos
miauwen
verb
rozbijać na miazgę
verbrijzelen
adjective
taki, który miażdży; powodujący zgniecenie, rozgniecenie czegoś
verpletterend
/mʲiˈt͡sɛla/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;
micel
/ˈmʲixaw/
pronoun
imię męskie;
  1. Michiel
  2. Michaël
  3. Michel
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie
Micha
/ˈmʲi<sup>j</sup>t͡ʃʲiɡɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;
Michigan
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Rosji, w obwodzie tambowskim;
Mitsjoerinsk
/mʲjɛx/
noun
(technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach
blaasbalg
/mʲjɛt͡ʃ/
noun
(wojskowość, wojskowy) obosieczna broń z długim, prostym ostrzem;
zwaard
/ˈmʲjɛd͡ʒ ˌdãmɔkˈlɛsa/
noun
symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;
zwaard van Damocles
/mʲjɛt͡ʃ‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/
noun
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;
  1. lichtzwaard
  2. lichtsabel
/ˈmʲjɛt͡ʃɨk/
noun
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;
  1. gladiool
  2. zwaardlelie
/mʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ/
adjective
zawierający miedź lub zrobiony z miedzi
koperen
/mʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;
  1. koper
  2. roodkoper
/ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ/
noun
    1. (sport, sportowy) ranga, pozycja
    2. miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
    3. wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
    plaats
  1. obszar lub punkt w przestrzeni
    1. plaats
    2. plek
    3. locatie
/ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ ˌartɨkuˈlat͡sʲji/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) miejsce, w którym narządy mowy zbliżają się do siebie podczas wymawiania danej głoski
articulatiepunt
/mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;
locatief
/mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvɔɕt͡ɕ/
noun
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą;
oord
noun
bilet uprawniający do zajęcia konkretnego siedzenia w środkach transportu publicznego
zitplaatsreservering
/ˈmʲjɛ̇jsʲci/
adjective
związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)
  1. stads-
  2. stedelijk
/mʲjɛˈlʲizna/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;
ondiepte
/ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;
bezit
adjective
taki, który daje się zmierzyć
meetbaar
/ˈmʲjɛʒɨt͡ɕ/
verb
liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar
meten
/ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nt͡s/
noun
(jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
maand
/ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nt͡s mʲjɔˈdɔvɨ/
noun
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje
wittebroodsweken
/mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
czasopismo wydawane co miesiąc;
maandblad
/mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
związany z okresem jednego miesiąca
maandelijks
/ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/
noun
  1. dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą
  2. połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości (i tym podobne, i temu podobne)
mengsel
/ˈmʲjɛʃat͡ɕ/
verb
łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
  1. mengen
  2. mixen
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast
burgerlijk
/mʲjɛʃˈt͡ʃãj̃stfɔ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;
burgerij
/mʲjɛˈʃkãɲɛ/
noun
  1. miejsce, gdzie dana osoba mieszka
    woning
  2. zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;
    1. woning
    2. appartement
/mʲjɛˈʃkãɲɛt͡s/
noun
osoba, która gdzieś mieszka (żyje)
  1. inwoner
  2. bewoner
/mʲjɛˈʃkãnka/
noun
kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)
bewoonster
/ˈmʲjɛʃkat͡ɕ/
verb
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem
wonen
/mʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. być w coś ubranym
    aanhebben
    1. być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
    2. dążyć do oddania czegoś komuś
    3. dysponować środkami na wykonanie czegoś
    4. czuć coś
    5. czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
    hebben
  2. musieć coś zrobić
    1. hebben
    2. moeten
/ˈmʲjɛ̇d͡ʑ ˈdvʲjɛ ˈlɛvɛ ˈrɛ̃nt͡sɛ/
verb
być niezdarnym, nie mieć żadnych zdolności manualnych; być fajtłapą lub nie nadawać się do pracy
twee linkerhanden hebben
verb
(przenośnie, przenośnia) pośrednio lub bezpośrednio odpowiadać za czyjąś śmierć, przyczynić się do czyjejś śmierci
bloed aan zijn handen hebben
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ/
idiom
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć
plaatsvinden
verb
myśleć o kimś lub o czymś
in gedachte hebben
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ naˈd͡ʑɛ̇jɛ/
verb
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że
hopen
/mʲiˈɡafka/
noun
część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;
sluiter
/ˈmʲiɡat͡ɕ/
verb
świecić przerywanym światłem
flikkeren
/ˈmʲiɡdaw/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  2. (zobacz) migdałowiec
  3. (anatomia, anatomiczny) (zobacz) migdałek
amandel
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku
amandelboom
/ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/
adjective
zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem
amandelkleurig
/mʲiˈɡɔtka/
noun
(anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt;
knipvlies
/mʲiˈɡrat͡sʲja/
noun
zjawisko przemieszczania się – ludzi, zwierząt, czasem przedmiotów lub idei
migratie
/mʲiˈɡrɛ̃na/
noun
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;
migraine
/ˈmʲijät͡ɕ/
verb
  1. przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś
    1. passeren
    2. voorbijgaan
  2. o czasie, zjawiskach: stawać się przeszłością, przemijać, upływać, kończyć się
    1. voorbijgaan
    2. passeren
noun
(botanika, botaniczny) (mykologia, mykologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;
zwamwortel
/mʲiˈkɔwaj/
pronoun
imię męskie;
  1. Nicolaas
  2. Klaas
/ˈmʲikrɔ/
  1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem
micro-
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia prądu elektrycznego równa jednej milionowej ampera
microampère
/ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;
microbiologie
noun
(motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób
busje
noun
(technologia, technika, techniczny) fala elektromagnetyczna o stosunkowo wysokiej częstotliwości i niskiej długości;
microgolf
noun
(technologia, technika, techniczny) specjalny nośnik informacji w postaci fotograficznej miniatury dokumentów, który możliwia przechowywanie dużej ilości tekstu, obrazów lub dokumentów na małej rolce lub karcie filmowej
microfilm
/mʲiˈkrɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;
microfoon
noun
(metrologia, metrologiczny) jednostka objętości równa jednej milionowej części litra
microliter
noun
  1. (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  2. (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości;
micrometer
/ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  2. (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;
  1. Micronesië
  2. Micronesia
/ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do Mikronezji
Micronesisch
/ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem
micro-organisme
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;
micropaleontologie
noun
mikroskopijne cząstki tworzyw sztucznych wyprodukowane umyślnie lub powstające na skutek degradacji tworzyw, w większości klasyfikacji mające średnicę poniżej pięciu milimetrów, często rozpatrywane jako zanieczyszczenie środowiska;
microplastic
noun
(jednostka miary) jednostka czasu równa jednej milionowej części sekundy;
microseconde
/mʲiˈkrɔskɔp/
noun
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;
microscoop
noun
(optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym
elektronenmicroscoop
/ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/
adjective
bardzo mały, w skali mikro
microscopisch
/ˈmʲiksɛr/
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie kuchenne, elektryczne lub ręczne, do mieszania produktów;
mengar
/ˈmʲila/
noun
(jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;
mijl
/ˈmʲilt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
nie mówić, nie wydawać głosu
zwijgen
adjective
przebiegający bez użycia słów
stilzwijgend
/mʲiˈlɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Milena
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne jońskie miasto i polis na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej, współcześnie stanowisko archeologiczne;
Milete
/ˈmʲilʲi/
(fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;
milli-
/ˈmʲilʲjart/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 = 109;
miljard
/mʲiˈlʲjardɛr/
noun
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy
miljardair
/mʲiˈlʲit͡sʲja/
noun
  1. (administracja) w niektórych państwach (również w PRL) nazwa policji
  2. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) terytorialne oddziały złożone ze zbrojnych i przeszkolonych obywateli, powoływane na czas wojny
militie
/mʲiˈlʲiɡrãm/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa jednej tysięcznej grama
milligram
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego
milliliter
/mʲiˈlʲĩmɛtr̥/
noun
tysięczna część metra;
millimeter
/ˈmʲilʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 = 106;
miljoen
/mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/
noun
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony
miljonair
/ˌmʲilʲjɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
od milion
miljoenste
noun
(jednostka miary) jednostka czasu równa jednej tysięcznej części sekundy;
milliseconde
/ˌmʲilʲitarɨˈzat͡sʲja/
noun
zwiększenie liczby wojska przez państwo
militarisering
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne;
militarisme
/mʲiˈlʲivɔlt/
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta
millivolt
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;
Mulhouse
łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało
  1. hoewel
  2. alhoewel
/mʲĩˈmɔza/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj tropikalnych roślin, rozpowszechniony w Ameryce Południowej oraz na wyspach Oceanu Spokojnego;
mimosa
/ˈmʲĩna/
noun
(wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
mijn
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;
minarchisme
/mʲĩˈnarɛt/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;
minaret
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kazalnica w meczecie;
preekstoel
noun
(historia, historyczny, historycznie) zarządzający dawną mennicą
muntmeester
adjective
nie będący organicznym
  1. mineraal
  2. mineraal-
/ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach;
mineralogie
/mʲĩˈnɛraw/
noun
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;
  1. mineraal
  2. delfstof
/ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/
noun
zwolennik minimalizmu
minimalist
/ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzat͡sʲja/
noun
sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów
minimaliseren
/ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/
noun
ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)
minimal art
/ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ/
adjective
(książkowy) bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum
minimaal
/ˈmʲĩɲĩmũm/
noun
najmniejsza możliwa, niezbędna lub wymagana ilość, wielkość
minimum
/ˌmʲĩɲispudʲˈɲit͡ʃka/
noun
(krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;
minirok
/mʲĩˈɲistɛr/
noun
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;
minister
adjective
(administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem
ministerieel
/ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/
noun
(administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;
ministerie
/mʲĩˈɲistrãnt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;
misdienaar
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;
Minorca
/ˈmʲĩntaj/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;
alaskakoolvis
/ˈmʲĩnus/
conjunction
oprócz, z wyjątkiem
min
/ˈmʲĩnus/
noun
(termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;
min
/ˌmʲĩnuˈskuwa/
noun
(termin typograficzny) mała litera;
minuskel
/mʲĩˈnuta/
noun
  1. (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  2. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  3. odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)
minuut
noun
(zdrobniale) od: minuta
minuutje
noun
czasomierz z alarmem, który odmierza upływ minut
eierwekker
noun
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, podobne do węgorza zwierzę z nadgromady bezżuchwowców, o długim ciele pozbawionym łusek i uzębionym otworze gębowym bez szczęki, którego używa, by przysysać się do innych ryb i żywić się ich krwią;
  1. lamprei
  2. prik
/ˈmʲjɔt͡sɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) pierwsza (starsza) epoka neogenu;
Mioceen
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Meliphagidae;
honingeter
noun
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego
muon
/ˈmʲjɔtat͡ʃ/
noun
(sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
werper
/ˈmʲjɔtwa/
noun
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;
bezem
noun
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;
miose
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce śliwy mirabelki (1.1)
kroosjespruim
/mʲiˈrãnda/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  2. imię żeńskie;
Miranda
/ˈmʲiraʃ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;
  2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś
luchtspiegeling
noun
  1. (książkowy) dziesięć tysięcy
  2. (książkowy) ogromna ilość czegoś
myriade
/ˈmʲirːa/
noun
(botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;
mirre
/mʲirt/
noun
(botanika, botaniczny) Myrtus L., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych;
mirte
/ˈmʲisa/
noun
duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia
kom
/ˈmʲisʲja/
noun
posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
missie
/mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej
missionaris
/ˈmʲiska/
noun
mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;
  1. schaal
  2. schotel
/ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;
Mississippi
/mʲiˈzurʲi/
pronoun
  1. (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;
Missouri
/mʲisṭʃ/
noun
osoba najlepsza w czymś
kampioen
noun
(sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie
kampioenschap
/mʲiˈsṭʃɔstfɔ/
noun
  1. (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  2. (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
kampioenschap
/mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi/
noun
zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw;
kampioene
/mʲiˈstɨt͡sɨsm̥/
noun
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;
mystiek
adjective
  1. charakteryzujący się tajemniczością
    duister
  2. związany z mistyką, mistycyzmem
    mystiek
noun
  1. osoba doświadczająca stanów mistycznych
  2. wyznawca mistycyzmu
mysticus
/ˈmʲistɨka/
noun
duchowość opierająca się na mistycyzmie
mystiek
/mʲit/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
  2. (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego
mythe
noun
(biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;
  1. mitochondrion
  2. mitochondrium
/ˌmʲitɔˈlɔɟja/
noun
  1. funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  2. nauka zajmująca się mitami
mythologie
/ˌmʲitɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z mitologią, dotyczący mitologii
mythologisch
noun
(biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;
mitose
/ˈmʲitra/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;
mijter
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca mitraizmu
Mithraïst
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult solarnego boga Mitry
mithraïsme
/mʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z mitem, mitologią
mythisch
noun
(książkowy) ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość
mensenhater
/ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/
noun
niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;
misantropie
noun
(psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt do mężczyzn;
misandrie
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;
smetvrees
/ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;
misofonie
/ˌmʲizɔˈɟĩɲja/
noun
patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;
misogynie
/mʲjut/
noun
  1. (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
    honing
  2. (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;
    mede
/ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;
mede
/mʲjɔ̃w̃ʃ/
noun
miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu
vruchtvlees
/ˈmʲjɛ̃n͇t͡ʃak/
noun
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;
  1. weekdier
  2. mollusk
/ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ/
preposition
  1. …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  2. …określający przedział czasowy
  3. …podkreślający pośredni charakter czegoś
  4. …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  5. …zaznaczający możliwość wyboru
tussen
adverb
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa
onder andere
/ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/
adverb
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami
tussen pest en cholera
/mʲjɛ̃nˈd͡zɨt͡ʃas/
noun
(sport, sportowy) czas zawodnika na pewnym fragmencie wyścigu
ondertussen
adjective
(astronomia, astronomiczny) odbywający się lub znajdujący się pomiędzy różnymi galaktykami
intergalactisch
noun
(anatomia, anatomiczny) część mózgu między kresomózgowiem a śródmózgowiem;
tussenhersen
/ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃narɔˈdɔvɨ/
adjective
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów
internationaal
noun
(fonetyka, fonetyczny) system znaków stworzony w celu precyzyjnego zapisu wymowy wszystkich mówionych języków świata
Internationaal Fonetisch Alfabet
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący miejsca między palcami
tussen de vingers
/ˌmʲjɛ̃nd͡zɨplãnɛˈtarnɨ/
adjective
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami
interplanetair
adjective
odbywający się z udziałem różnych rządów
intergouvernementeel
adjective
znajdujący się między żebrami
intercostaal
/ˈmʲjɛ̃ŋʲca ˈvɔda/
noun
(chemia, chemiczny) woda zawierająca w sobie niewielką ilość rozpuszczonych minerałów, szczególnie soli wapnia i magnezu; w której środki myjące łatwo się pienią;
zacht water
/ˈmʲjɛ̃ŋʲci/
adjective
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem
  1. zacht
  2. week
noun
(medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;
sarcoom
/ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;
spier
/ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈt͡sɔvɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca;
hartspier
/ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/
noun
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;
vlees
/ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie
  1. kanonnenvlees
  2. kanonnenvoer
/ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)
gehakt
/ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem
vleeseter
/ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem
carnivoor
/ˈmʲjɛ̃nta/
noun
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;
munt
noun
(botanika, botaniczny) Mentha × piperita
pepermunt
/mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/
adjective
  1. (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  2. taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni
mint
/ˈmʲjɛ̃ntus/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;
kwabaal
/mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/
adjective
dotyczący mięśni
  1. musculair
  2. spier
interjection
zwrot używany przy porannym pożegnaniu
een prettige dag verder
/ˌmʲiwɔˈɕɛrʲd͡ʑɛ/
noun
okazywane współczucie, dobroć lub litość
  1. barmhartigheid
  2. genade
/ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/
adjective
okazujący dobroć i współczucie cierpiącym
barmhartig
/mʲiˈwɔsnɨ/
adjective
dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś
amoureuze
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  2. osoba, którą się kocha
  3. silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
  4. przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
  5. kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku płciowego
liefde
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/
proverb
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha
liefde is blind
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/
noun
zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy
liefde op het eerste gezicht
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌplatɔ̃ˈɲit͡ʃna/
noun
miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna
platonische liefde
/ˈmʲiwɨ/
adjective
  1. wywołujący przyjemne uczucie
  2. uprzejmy, serdeczny
aangenaam
/mʲĩj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi;
Minsk
/mʲiɕ/
noun
zabawka wyobrażająca misia (1.1);
teddybeer
/ˈmʲiɕɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;
Meißen
/m̥knɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
(książkowy) poruszać się bardzo szybko naprzód
wegrennen
/mlɛt͡ʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;
hom
noun
(zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko
  1. zuivelwinkel
  2. melkfabriek
/ˈmlɛt͡ʃaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka
melkboer
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina wytwarzana przez gruczoły gardzielowe młodych robotnic pszczoły miodnej, która służy jako pokarm dla larw oraz dla królowej;
koninginnenbrij
/ˈmlɛt͡ʃnɨ/
adjective
  1. dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka
    melk-
  2. (zootechnika, zootechniczny) o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka
    zuivel-
/ˈmlɛkɔ/
noun
  1. (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm
  2. (biologia, biologiczny) wydzielina gruczołów mlecznych samic ssaków służąca jako pokarm dla swojego potomstwa dostępna w okresie laktacji;
melk
/ˈmlɛkɔ ːˈfʲɕãnɛ/
noun
napój otrzymywany z ziaren owsa;
havermelk
/ˈmlɛkɔ rɔɕˈlʲĩnːɛ/
noun
(spożywczy) roślinny zamiennik mleka pochodzenia zwierzęcego
plantaardige melk
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krowie mleko ze zredukowaną ilością wody
gecondenseerde melk
/ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/
noun
(spożywczy) tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;
  1. sojamelk
  2. sojadrank
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mleko, z którego usunięto niemal całą wodę w procesie suszenia, pozostawiając suchy proszek
melkpoeder
/mlɛt͡ɕ/
verb
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów
vermalen
/mʲɲãm/
interjection
służy do wyrażenia, że mówiącemu coś bardzo smakuje bądź ma na to apetyt
mjam
/mʲɲix/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich
monnik
/ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.
    minderheid
  2. mniejsza część jakiejś całości
    1. minderheid
    2. minoriteit
/ˈmnɔɟi/
adjective
dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości
meervoudig
/mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
vermenigvuldiging
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie po wschodniej stronie Morza Martwego;
  2. (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych Ameryki;
  3. (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych
Moab
/ˌmɔbʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej
mobilisatie
/mɔt͡s/
noun
siła, umiejętność, zdolność do wysiłku
kracht
/ˈmɔt͡snɔ/
adverb
w sposób mocny
  1. hard
  2. stevig
/ˈmɔt͡snɨ/
adjective
  1. mający dużą siłę fizyczną lub psychiczną
    geconcentreerd
    1. mający duże natężenie i wyraźnie widoczny lub wyczuwalny
    2. wywołujący silne wrażenia lub zrodzony pod ich wpływem
    3. charakterystyczny dla kogoś o dużej sile
    krachtig
    1. mający dużą moc
    2. mający w sobie duże stężenie substancji czynnej
    3. odporny na działanie czynników fizycznych i przez to trudny do zniszczenia
    4. skuteczny dzięki dostatecznym możliwościom lub wpływom
    sterk
/mɔt͡ʃ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;
urine
noun
(hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe
moeras
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, diamid kwasu węglowego;
ureum
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;
urineleider
/ˈmɔda/
noun
zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa
mode
adjective
  1. (gramatyka) określający sposób odbywania się czynności
  2. (logika, logiczny) odnoszący się do stopnia pewności sądu
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mający związek z dawnymi skalami kościelnymi
  4. (ontologia, ontologiczny) dotyczący rodzaju bycia
  5. (statystyka, statystyczny) powiązany z najczęstszą wartością cechy
modaal
/ˈmɔdɛl/
noun
mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody
model
/ˈmɔdɛ̃m/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;
modem
/mɔˈdɛ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
Modena
adjective
  1. związany z modernizmem, dotyczący modernizmu
  2. podobny do modernizmu, mający cechy modernizmu
modernistisch
/ˌmɔdɛrʲɲiˈzat͡sʲja/
noun
unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej
modernisering
/mɔˈdɛrʲɲism̥/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
  2. (teologia, teologiczny) katolicki ruch religijny przełomu XIX i XX w. uznający potrzebę dostosowania doktryny do sytuacji w danej epoce dziejów Kościoła;
modernisme
/mɔˈdlʲiʃka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;
bidsprinkhaan
/ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;
gebedenboek
/mɔˈdlʲitfa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;
gebed
/ˈmɔdlʲit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś
bidden
/ˈmɔdnɨ/
adjective
będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas
modieus
/ˈmɔḍʒɛf/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;
  1. lariks
  2. lork
noun
(technologia, technika, techniczny) celowa zmiana wybranego parametru
modulatie
noun
wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości
module
adjective
składający się z modułów (odrębnych, wymiennych części)
modulair
/mɔˈdɨstka/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się wyrabianiem damskich kapeluszy;
modiste
/ˌmɔɡaˈdʲiʃu/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Somalii;
Mogadishu
/mɔˈɡũnt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;
Mainz
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;
moheel
/ˈmɔxɛr/
noun
wełna z kóz angorskich;
mohair
adverb
wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia
volgens mij
/mɔˈxʲi.tɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;
mojito
/ˈmɔjʒɛʃ/
pronoun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  2. imię męskie;
Mozes
possessiveAdjective
(przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza
mozaïsch
verb
stawać się mokrym, zazwyczaj od deszczu
zweten
/mɔˈkradwɔ/
noun
obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;
drasland
/ˈmɔkrɨ/
adjective
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą
nat
noun
(potocznie, potoczny) sen o treści erotycznej, który często łączy się z polucją
nachtejeculatie
/mɔl/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;
mol
adjective
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś
moleculair
/ˌmɔlɛˈkuwa/
noun
(chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;
molecuul
/mɔˈlʲibdɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;
molybdeen
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;
molybdeniet
/ˈmɔlɔ/
noun
pomost spacerowy wychodzący w morze;
pier
/ˈmɔ̃mɛ̃nt/
noun
krótki odcinek czasu
ogenblik
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;
momo
pronoun
(mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;
Momus
/mɔ̃ˈnaxʲjũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;
München
/mɔ̃ˈnakɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;
  2. (geografia, geograficzny) stolica Monako (1.1)
Monaco
/mɔ̃ˈnarxa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;
monarch
/mɔ̃ˈnarxʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;
monarchie
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, którego ustrojem jest monarchia konstytucyjna (1.1)
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym monarcha sprawuje władzę ograniczaną przez konstytucję lub jest jedynie symboliczną głową państwa
constitutionele monarchie
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu)
monarchaal
/ˌmɔ̃narˈxʲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu
monarchist
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, według którego władza państwowa powinna należeć do monarchy – dziedzicznego lub ustanowionego – jako głowy państwa;
monarchisme
/mɔ̃ˈnɛta/
noun
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;
  1. munt
  2. muntstuk
  3. geldstuk
  4. specie
/mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;
Mongolië
/mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/
adjective
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów
Mongools
/mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;
Mongools
/ˈmɔ̃ŋɡɔw/
noun
obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej
Mongool
/mɔ̃ˈɲika/
pronoun
imię żeńskie;
Monique
/mɔ̃ˈɲitɔr/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
    beeldscherm
  2. (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera
    monitor
verb
systematycznie kontrolować stan czegoś lub przebieg jakichś procesów
controleren
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd głoszący jednorodność materii i rzeczywistości;
monisme
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy
mono-
/mɔ̃ˈnɔt͡sɨkl̥/
noun
rower z jednym kołem
eenwieler
/mɔ̃ˈnɔdʲja/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem
monodie
/ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/
noun
(teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;
monofysitisme
/mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy
monoftong
/ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;
monoftongering
/ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem
monogamie
adjective
(socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii
monogaam
/mɔ̃ˈnɔɡrãm/
noun
ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;
monogram
/ˌmɔ̃nɔˈcĩɲi/
noun
bardzo mocno wycięty jednoczęściowy strój kąpielowy przypominający bikini, zazwyczaj połączony tylko na brzuchu
monokini
noun
soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku
monocle
/ˌmɔ̃nɔkulˈtura/
noun
system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;
monocultuur
/mɔ̃ˈnɔlɔk/
noun
dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym
monoloog
/mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/
noun
(chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;
monomeer
/mɔ̃ˈnɔpɔl/
noun
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;
monopolie
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;
monosacharide
/ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom
monotheïstisch
/ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;
monotheïsme
noun
(rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) związek chemiczny utworzony z jednego atomu tlenu i innego pierwiastka
monoxide
noun
(chemia, chemiczny) woda;
diwaterstofmonoxide
/ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/
adjective
ciągle taki sam, bez urozmaicenia
monotoon
adjective
(biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu
monotypisch
/mɔ̃nˈrɔvʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Liberii;
Monrovia
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej
  1. monstrans
  2. ostensorium
/ˈmɔ̃w̃sũn/
noun
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;
moesson
/mɔ̃nˈtãna/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  3. (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii
Montana
/ˈmɔ̃ntaʃ/
noun
(maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;
montage
/ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;
Montevideo
/mɔ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
budować coś z części
in elkaar zetten
/mɔ̃nˈtrɛal/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;
Montréal
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
Montserrat
/mɔp/
noun
zmywak do podłogi na kiju;
  1. mop
  2. zwabber
/mɔps/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;
mopshond
/mɔˈralɛ/
noun
czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki
moreel
/mɔˈralnɔɕt͡ɕ/
noun
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;
  1. moraal
  2. ethiek
/mɔˈralnɨ/
adjective
  1. postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością
  2. dotyczący moralności, opisujący moralność
moreel
/ˌmɔraˈtɔrʲjũm/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) czasowe wstrzymanie określonych działań ze względu na szczególne okoliczności
moratorium
/mɔˈravsʲci/
adjective
związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw
Moravisch
/mɔˈravɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;
Moravië
/ˈmɔraw/
noun
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący
moraal
/ˈmɔrda/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia
    1. snuit
    2. muil
  2. (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz lub usta człowieka
    tronie
/mɔrˈdɛrt͡sa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo
  1. moordenaar
  2. doder
  3. killer
/mɔˈrɛla/
noun
  1. (spożywczy) owoce tego drzewa
    abrikoos
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
    1. abrikoos
    2. abrikozenboom
/mɔˈrɛ̃na/
noun
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;
morene
/ˈmɔrfɛ̃m/
noun
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;
morfeem
/mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
(mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;
Morpheus
/ˌmɔrfɔˈlɔɟja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) dział gramatyki dotyczący budowy wyrazów;
morfologie
adjective
(biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii
morfologisch
/mɔˈrɔʃka/
noun
(botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
kruipbraam
/mɔrs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;
walrus
/ˈmɔrsʲci/
adjective
związany z morzem, dotyczący morza
maritiem
/ˈmɔrʃt͡ʃuk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;
heek
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Morus L., rodzaj dużych krzewów lub niewielkich drzew liściastych z rodziny morwowatych;
  1. moerbei
  2. moerbeiboom
/ˈmɔ.ʒɛ/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  2. (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś
zee
/ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;
Adriatische Zee
/ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;
Arabische Zee
/ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;
Zee van Azov
pronoun
(geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;
Baffinbaai
/ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;
Barentszzee
/ˈmɔʒɛ bawˈtɨt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;
Oostzee
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;
Beringzee
/ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;
Witte Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;
Keltische Zee
/ˈmɔʒɛ ˈt͡ʃarnɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;
Zwarte Zee
/ˈmɔʒɛ t͡ʃɛrˈvɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką a Półwyspem Arabskim;
Rode Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;
Tsjoektsjenzee
/ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;
Egeïsche Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Filipijnenzee
/ˈmɔʒɛ irˈlãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;
Ierse Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;
Japanse Zee
/ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;
Ionische Zee
/ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;
Caraïbische Zee
/ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;
Kaspische Zee
/ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;
Koraalzee
/ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;
Dode Zee
/ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;
Noorse Zee
/ˈmɔʒɛ ɔˈxɔt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Zee van Ochotsk
/ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Zuid-Chinese Zee
/ˈmɔʒɛ puwˈnɔt͡snɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;
Noordzee
/ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;
Tyrreense Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;
Waddenzee
pronoun
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;
Oost-Sibirische Zee
pronoun
(geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;
Laptevzee
/ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;
Middellandse Zee
/ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;
Gele Zee
/ˈmɔrʲɕfʲĩn/
noun
(dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;
bruinvis
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;
bruinvis
/ˈmɔɕɔ̃nt͡s/
noun
stop miedzi z cynkiem;
  1. messing
  2. geelkoper
/mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/
adjective
wykonany z mosiądzu
geelkoperen
/mɔˈsʲcɛfsʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy
Moskous
/ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/
noun
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);
klamboe
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;
moscovium
/ˈmɔskfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Rosji;
Moskou
/mɔst/
noun
(architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;
brug
noun
(budownictwo) rodzaj mostu, w którym pomost wisi w powietrzu, podtrzymywany przez liny lub kable zawieszone na wieżach lub filarach, a nie stoi bezpośrednio na podporach znajdujących się pod mostem
hangbrug
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;
basculebrug
/ˈmɔstɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
borstbeen
/mɔʃt͡ʃ/
noun
  1. (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
  2. (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw
most
/ˈmɔʃna/
noun
(anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;
scrotum
/ˈmɔtɛl/
noun
hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;
motel
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielogłosowy utwór wokalny, zwykle o charakterze religijnym, wykonywany a cappella lub z minimalnym akompaniamentem, często oparty na łacińskim tekście biblijnym lub liturgicznym
motet
/mɔˈtɔt͡sɨkl̥/
noun
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;
motorfiets
/ˌmɔtɔˈrʲɲit͡ʃɨ/
noun
osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;
trambestuurder
/ˌmɔtɔˈrɔvɛr/
noun
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;
  1. bromfiets
  2. brommer
/ˌmɔtɔˈrufka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem (motorem);
motorboot
noun
(włókiennictwo) przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy;
handhaspel
/ˈmɔtːɔ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) cytat poprzedzający treść utworu;
motto
/mɔˈtɨka/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;
  1. schoffel
  2. hak
/ˈmɔtɨl/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;
    1. vlinder
    2. kapel
  2. (sport, sportowy) styl pływacki: delfin
    vlinderslag
  3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) trójkątny żagiel: spinaker
    spinnaker
/ˈmɔtɨf/
noun
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania
motivatie
/ˌmɔtɨˈvat͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzasadnienie czyichś działań lub decyzji
    motivatie
  2. coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji
    1. motivatie
    2. motivering
verb
zachęcać do działania
motiveren
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;
Mount Everest
/ˈmɔva/
noun
  1. przemówienie, wypowiedź;
  2. zdolność mówienia;
spraak
/ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈt͡ʃɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/
proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć
spreken is zilver, zwijgen is goud
noun
(socjologia, socjologiczny) (publikatory) wypowiedzi mające na celu znieważenie, wyszydzenie bądź poniżenie jakiejś osoby lub grupy osób;
haat zaaien
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) uroczyste przemówienie wygłaszane przez monarchę lub głowę państwa przy otwarciu sesji parlamentu
troonrede
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie, bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;
Mowgli
/ˈmɔza/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie;
Maas
/mɔˈzajka/
noun
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;
mozaïek
/mɔˈzãmbʲik/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Mozambique
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu;
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Grand Est;
Moezel
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;
mozzarella
/mɔwˈdavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;
Moldavië
/mɔwˈdafsʲci/
adjective
odnoszący się do Mołdawii
Moldavisch
/mɔwˈdafsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii
Moldavisch
/ˈmɔʑd͡ʑɛʃ/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
mortier
/ˈmɔʒɛ/
particle
  1. …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby
    misschien
  2. …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
    1. misschien
    2. wellicht
/mɔʒˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)
  1. mogelijkheid
  2. gelegenheid
/mɔʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić
mogelijk
/ˈmɔʒna/
verb
jest dozwolone; pozwala się na coś
men mag
/ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/
pronoun
(informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;
mp3
/ˈmrɔt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
  2. pogrążony w mroku
duister
/mrɔk/
noun
brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca
duisternis
/mrɔˈvʲiskɔ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
  1. mierenhoop
  2. mierennest
/ˈmrɔʑnɨ/
adjective
przejmująco zimny
vorstig
/mrɔˈʒɔ̃nt͡sɨ ˈkrɛv ˈː‿ʒɨwax/
idiom
straszny, okropny
bloedstollend
/ˈmruɡat͡ɕ/
verb
wykonywać szybkie ruchy powiekami
knipperen
/ˈmrufka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae
mier
/mrufˈkɔjat/
noun
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;
miereneter
/mrufˈkɔlɛf/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Myrmeleon, owad, którego larwy budują piaskowe pułapki na mrówki (którymi się żywią);
mierenleeuw
/ˈmruvʲɲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;
aardvarken
/mrus/
noun
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;
vorst
acronym
= (astronautyka, astronautyczny) Międzynarodowa Stacja Kosmiczna;
ISS
/m̥ʃa/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
mis
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;
  1. misboek
  2. missaal
/ˈm̥ʃɨt͡sa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;
bladluis
/mu/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło
boe
/ˈmu.xa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;
vlieg
noun
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;
huisvlieg
/muˈxɔ̃mɔr/
noun
(systematyka) (mykologia, mykologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;
vliegenzwam
/muˈxɔ̃mɔr t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;
vliegenzwam
/muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;
Panteramaniet
/ˌmuxɔˈwufka ˈʃara/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Muscicapa striata, mały ptak z rzędu wróblowatych, którego głównym pożywieniem są muchy i inne owady chwytane w locie;
grauwe vliegenvanger
/ˈmut͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos
loeien
noun
muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;
moedjahedien
/muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;
muezzin
noun
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;
mof
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;
moeflon
/ˈmuɡɔl/
noun
(fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;
dreuzel
/mult͡ʃ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;
bodembedekking
noun
mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek
multimiljonair
/ˈmũmʲja/
noun
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;
mummie
verb
robić mumię
mummificeren
noun
(zoologia, zoologiczny) Muntiacus, gatunek małego, azjatyckiego ssaka parzystokopytnego;
muntjak
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;
Muntenië
/mur/
noun
  1. (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  2. (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
  3. (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
muur
/ˈmural/
noun
(sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;
muurschildering
/ˈmuraʃ/
noun
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów
metselaar
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii
Murcia
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;
murene
/ˈmurmãj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;
Moermansk
adjective
(potocznie, potoczny) taki, który będzie na pewno
staalhard
/ˈmuʒɨ̃n/
noun
(etnografia, etnograficzny) niekiedy uważane za (obraźliwie) człowiek czarnoskóry
neger
/ˈmuʒɨ̃n/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca ciężko, intensywnie, lecz bez należytego wynagrodzenia
    ghostwriter
  2. (potocznie, potoczny) osoba wykonująca anonimowo określoną pracę za kogoś
    neger
/mus/
noun
(potocznie, potoczny) przymus
moetje
/muˈsaka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;
moussaka
/ˈmuzʲikal/, /ˈmʲjuzʲikal/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;
musical
/ˈmuɕɛ̇t͡ɕ/
modal
  1. być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  2. potrzebować zrobić coś
moeten
/muˈskɔvʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;
muscoviet
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii
muesli
/ˈmuʃka/
noun
(krawiectwo) rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;
vlinderdas
/ˈmuʃʲcɛt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,
musket
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;
musketier
/muˈʃtarda/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;
mosterd
noun
(wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;
dril
/muˈtat͡sʲja/
noun
(biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;
mutatie
noun
(genetyka) czynnik zdolny do wywołania mutacji w żywym organizmie;
mutageen
/ˈmutãnt/
noun
(biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym
mutant
/ˈmuza/
noun
(mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;
muze
/muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
  1. (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  2. (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
museum
/ˌmuzuwˈmãɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;
moslim
/ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/
adjective
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów
moslims
/muˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką
muzikaal
/ˈmuzɨk/
noun
osoba, która zajmuje się muzyką;
  1. musicus
  2. muzikant
/ˈmuzɨka/
noun
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
muziek
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nurt muzyki artystycznej o ugruntowanej tradycji europejskiej, obejmujący twórczość komponowaną od średniowiecza po współczesność, opartą na zapisie nutowym i rozwiniętych formach muzycznych
klassieke muziek
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka ukształtowana w tradycji europejskiej od średniowiecza po współczesność, oparta na zapisie nutowym, bogatej strukturze formalnej, wykonywana przez zawodowych muzyków, której celem jest realizacja założeń estetycznych i artystycznych
klassieke muziek
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka tworzona głównie w celu masowego użytkowania (dla szerokiej publiczności), zabawy czy relaksu, zwykle prosta w formie i łatwa w odbiorze
amusementsmuziek
noun
(edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) badacz twórczości muzycznej
musicoloog
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;
musicologie
/muw/
noun
(zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
muildier
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w szyizmie: honorowy tytuł teologa lub prawnika muzułmańskiego;
mullah
/ˈmuɕlʲĩn/
noun
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;
mousseline
/mɨ/
personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca
  1. we
  2. wij
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma
Myanmar
verb
nacierać zmoczonym mydłem
inzepen
noun
(botanika, botaniczny) Saponaria L., rodzaj roślin z rodziny goździkowatych;
zeepkruid
/mɨdlʲˈɲit͡sa lɛˈkarska/
noun
(botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;
zeepkruid
/ˈmɨdwɔ/
noun
(higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania
zeep
/mɨˈkɔlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) człowiek biegły w dziedzinie mykologii
mycoloog
/ˌmɨkɔˈlɔɟja/
noun
(mykologia, mykologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;
mycologie
/ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o mrówkach;
myrmecologie
/ˌmɨɕiˈkrulʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;
goudhaantje
/mɨʃ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  2. (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora;
  3. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych
muis
/ˈmɨʃka ˈmʲici/
pronoun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya;
Mickey Mouse
/mɨˈʃɔwuf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo Lacépède, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;
buizerd
/mɨt͡ɕ/
verb
czyścić coś za pomocą wody
wassen
/mɨɕl̥/
noun
  1. efekt pracy umysłu
  2. zbiór powiązanych idei
gedachte
/ˈmɨɕlɛt͡ɕ/
verb
  1. kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
  2. mieć zdanie
  3. chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  4. skupiać się nad czymś
denken
noun
człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość
denker
/mɨɕˈlʲivʲjɛt͡s/
noun
(lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;
jachtvliegtuig
/mɨɕˈlʲivɨ/
noun
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta
jager
noun
(neologizm) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zbrodnia, którą popełnia niepoprawnymi myślami obywatel podporządkowany wszechwładnemu ustrojowi; myślenie podniesione do rangi karygodnego występku;
gedachtemisdaad
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (socjologia, socjologiczny) troje ludzi w związku ze sobą, w relacji romantycznej lub seksualnej
driehoeksrelatie
/mut͡s/
modal
  1. mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
    kunnen
    1. być w stanie coś wykonać, zrobić
    2. mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
    1. kunnen
    2. mogen
/muj/
pronoun
1. (osoba) lp
mijn
/ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
  2. (przenośnie, przenośnia) osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu
boekenwurm
/ˈmuvʲit͡ɕ/
verb
  1. używać mowy
    1. praten
    2. spreken
    1. rozmawiać
    2. posługiwać się jakimś językiem
    1. spreken
    2. praten
  2. (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
    1. zeggen
    2. spreken
verb
mówić o czymś, czego się nie rozumie, nie wie, nie zna
lullen
/ˈmuvʲit͡ɕ na‿ˈtɨ/
verb
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)
tutoyeren
/musk/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;
  1. hersenen
  2. brein
  3. hersens
/ˌmuzɡɔˈt͡ʃaʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki;
hersenpan
/muzˈɡɔvɨ/
adjective
związany z mózgiem, dotyczący mózgu
cerebraal
noun
(anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
kleine hersenen
/ˈmɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
sproszkowany surowiec techniczny
meel
adjective
  1. przypominający mąkę konsystencją, wyglądem
  2. zawierający mąkę
brokkelig
/ˈmɔ̃ndrɛj ˈɡwɔvʲjɛ ˈdɔʑd͡ʑ ˈdvʲjɛ ˈswɔvʲjɛ/
proverb
mądremu człowiekowi nie trzeba wiele mówić, bo szybko rozumie, o co chodzi
een goed verstaanderheeft weinig woorden nodig
/ˈmɔ̃ndrɔɕt͡ɕ/
noun
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem
wijsheid
/ˈmɔ̃ndrɨ/
adjective
odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
wijs
/ˈmɔ̃nḍʒɛ/
adverb
w sposób mądry; na sposób świadczący o inteligencji lub wiedzy
wijselijk
/ˈmɔ̃ŋka/
noun
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;
  1. meel
  2. bloem
noun
(spożywczy) mąka spożądzona z ziaren kukurydzy;
maïsmeel
noun
(spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;
  1. tarwemeel
  2. tarwebloem
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mąka uzyskiwana z gotowanych w całości ziemniaków, suszonych i mielonych na proszek;
aardappelzetmeel
noun
(spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;
roggemeel
/mɔ̃w̃ʃ/
noun
mężczyzna będący w małżeństwie
  1. man
  2. echtgenoot
/mɔ̃w̃ʃ stãnu/
noun
wybitny polityk lub dyplomata
staatsman
/ˌmɛ̃n͇t͡ʃɛ̃ɲˈːit͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju męczennica (1.2)
passiebloem
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;
  1. martelaar
  2. martelares
/ˈmɛ̃nḍʒɛt͡s/
noun
osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu
wijze
/ˈmɛ̃ŋka/
noun
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)
kwelling
/ˈmɛ̃ŋʲci tãnˈtala/
noun
(książkowy) cierpienie wynikające z niemożności zaspokojenia pragnienia rzeczy, które wydają się osiągalne
tantaluskwelling
/ˈmɛ̃w̃sʲci/
adjective
  1. (gramatyka) (zobacz) rodzaj męski
  2. dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
  3. (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom
mannelijk
/ˈmɛ̃w̃skɔɕt͡ɕ/
noun
(antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;
mannelijkheid
/mɛ̃w̃ʃˈt͡ʃɨzna/
noun
dorosły człowiek płci męskiej;
  1. man
  2. mannen
/ˈmwɔdɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej
welp
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;
Jonge Turke
/ˈmwɔdɔɕt͡ɕ/
noun
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością
jeugd
/ˈmwɔdɨ/
adjective
  1. znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością
    1. jong
    2. jeugdig
  2. niedawno wyrosły
    nieuw
/ˈmwɔdɨ/
noun
(potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody
bruidegom
/ˈmwɔd͡ʑɛʃ/
noun
młodzi ludzie
jeugd
noun
(fizjologia, fizjologiczny) pierwszy pokarm wydzielany przez gruczoły sutkowe ssaków zaraz po wydaniu potomka na świat;
voormelk
/mwɔt/
noun
  1. (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  2. (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek
hamer
noun
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie robocze wykorzystujące energię sprężonego powietrza do wykonywania szybkich, powtarzalnych uderzeń, przeznaczone do rozbijania i kucia twardych powierzchni;
drilboor
/mwɔˈtɛt͡ʃɛk/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element mechanizmu fortepianu i pianina, który uderza w strunę
hamer
/ˈmwɔtɛk/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ
hamer
/mwɨ̃n/
noun
  1. budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  2. maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów
molen
noun
budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;
watermolen
/mwɨ̃ˈnarka/
noun
kobieta, która miele mąkę w młynie
molenaarster
/ˈmwɨ̃naʃ/
noun
człowiek, który miele mąkę w młynie
molenaar
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy
koffiemolen
verb
(rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn
dorsen
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;
kmo
/ˈm̥ʲɕt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się
wreker
/ˈm̥ʲɕt͡ɕivɨ/
adjective
skłonny do zemsty, niewybaczający
wraakzuchtig
/ˈmʒafka/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;
  1. motregen
  2. drop
verb
(meteorologia, meteorologiczny) padać bardzo drobno i delikatnie
druppen
/na/
preposition
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność tak, że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
  1. op
  2. aan
/ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/
adverb
(przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym
rechtstreeks
/ˌna‿baˈrãna/
adverb
o noszeniu kogoś na plecach lub na barkach
meeliften
adjective
losowy, przypadkowy, niezaplanowany
blindelings
/na‿ˈt͡ʃːɔ/
adverb
przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku
nuchter
adverb
ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego
bovendien
adverb
mieć z kimś dobre relacje
op goede voet
adverb
w rzeczywistości, tak naprawdę, w istocie, tak na dobrą sprawę
in de praktijk
idiom
w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu
op den duur
/na‿ˈɡlãnt͡s/
adverb
(potocznie, potoczny) bardzo czysty, lśniący, gładki, z połyskiem
brandschoon
adverb
na wyższym piętrze budynku
boven
adverb
tak, że wyraźnie słychać
hardop
/na‿ˈkɔ̃ɲɛt͡s/
adverb
wreszcie
uiteindelijk
/na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/
adverb
o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz
binnenstebuiten
adverb
  1. blisko, niedaleko, w pobliżu
  2. tam, dokąd się zmierza, u celu, w prawidłowym (docelowym) położeniu
  3. tam, gdzie się ktoś / coś znajduje, tam, gdzie się coś wydarzyło
ter plaatse
/ˌna‿ɔˈstatʲɲix ˈnɔɡax/
adverb
resztkami sił, będąc bardzo wyczerpanym
op je tandvlees lopen
/na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
adverb
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać
uit het hoofd
/na‿ˈpɛvnɔ/
adverb
z całą pewnością, bez wątpliwości
zeker
/na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy
op het eerste gezicht
wyrażenie zaznaczające, co jest podstawą wykonania danej czynności, dzieła, utworu lub przedmiotu
aan de hand van
/na‿ˈpɔkas/
adjective
czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu
opzichtig
/na‿ˈpʃɨkwat/
… poprzedzająca wyliczenie przykładów
bijvoorbeeld
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności
ten behoeve van
/na‿ˈruvʲɲi/
adverb
w równym stopniu, tak samo, podobnie, jednakowo
op voet van gelijkheid
/na‿ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ/
adverb
szczęśliwie, fartownie
gelukkig
/na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/
adverb
przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym
voor het geval dat
/na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/
adverb
samodzielnie, na własną odpowiedzialność
op eigen houtje
adverb
bez możliwości zmiany danego stanu
eeuwig
/na‿ˈzdrɔvʲjɛ/
interjection
  1. zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął
    1. gezondheid
    2. proost
  2. zwrot używany przed toastem
    proost
/na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
  1. poza daną ograniczoną przestrzenią
  2. w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią
buiten
/na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
adverb
  1. poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
  2. w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
buiten
/ˈnabʲjaw/
noun
(spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;
zuivel
/ˈnablus/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
Nablus
noun
(kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;
  1. dienst
  2. eredienst
/naˈbɨft͡sa/
noun
osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno
koper
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (książkowy) wejść w posiadanie czegoś
bekomen
/ˈnabuj/
noun
(wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;
patroon
/naˈt͡ɕiskat͡ɕ/
verb
działać na coś siłą
  1. drukken
  2. duwen
verb
napinać przez ciągnięcie
  1. aanspannen
  2. spannen
noun
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;
episiotomie
/ˌnat͡sʲjɔ̃naˈlʲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu
nationalist
/ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów
nationalistisch
/ˌnat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;
nationalisme
/ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego
nationaliseren
noun
(zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;
primaat
noun
przyczepa, której część spoczywa na pojeździe silnikowym, pozbawiona przedniej osi oraz silnika
oplegger
/naˈt͡ʃɨ̃ɲak/
noun
(medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego;
angioom
/naˈt͡ʃɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/
noun
łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych
hemangioom
/naˈt͡ʃɨ̃ɲɛ/
noun
rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
vat
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia
  1. bloedvat
  2. ader
/nat/
preposition
  1. …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
    1. boven
    2. over
  2. …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia
    over
/ˈnadal/
adverb
w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze
  1. nog steeds
  2. nog
/naˈdavat͡ɕ/
verb
  1. wyposażać w jakieś cechy
    afgeven
  2. zlecać wysłanie za pomocą poczty
    1. posten
    2. versturen
  3. emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
    uitzenden
/naˈdaft͡sa/
noun
  1. ten, kto nadaje komunikat, wiadomość
    afzender
  2. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
    zender
noun
(medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne
hypertensie
/nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;
Transnistrië
/ˌnadʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/
adjective
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)
supersonisch
/naˈdɛpnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś
trappen
/nadˈɡarstɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;
pols
adjective
nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał
opdringerig
/ˈnadʲir/
noun
(astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;
nadir
/ˌnatkɔ̃w̃ˈsũmpt͡sʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) zjawisko masowego wydawania pieniędzy ponad możliwości finansowe
overconsumptie
/nadˈlut͡sʲci/
adjective
taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość
bovenmenselijk
/nadˈmʲjɛrʲɲɛ/
adverb
w sposób nadmierny
buitensporig
/nadˈmʲjɛrnɨ/
adjective
taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę
bovenmatig
/nadˈnɛrt͡ʃɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;
bijnier
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;
superreus
/ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;
supergeleiding
/ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) ciało, w którym w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny
supergeleider
pronoun
(geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;
Rijnland
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;
  1. Noordrijn-Westfalen
  2. Noord-Rijnland-Westfalen
/ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;
Rijnland-Palts
/naḍˈʒɛvnɨ/
adjective
żyjący lub rosnący na drzewie, związany z życiem na drzewie
arboreal
noun
(biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy
superorde
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny zawierający grupę nadtlenkową (O₂²⁻), tj. dwa atomy tlenu połączone wiązaniem pojedynczym
peroxide
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem
misbruik
/nadˈvaɡa/
noun
  1. nadmierna waga czegoś
  2. (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;
overgewicht
noun
część górna pojazdu;
carrosserie
noun
(medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;
verziendheid
/naˈd͡ʑɛ̇ja/
noun
  1. osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia
    hoop
  2. oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
    1. hoop
    2. uitzicht
/ˌnadzvɨˈt͡ʃajɲɛ/
adverb
w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo
uitzonderlijk
/ˈnadzur/
noun
sprawowanie dozoru lub opieki, strzeżenie, pilnowanie
toezicht
verb
być w stanie rozumieć lub śledzić rozwój sytuacji
volgen
/ˈnafta/
noun
(chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;
kerosine
/naˈɡãɲat͡ʃ/
noun
(środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) osoba naganiająca zwierzynę w kierunku stanowisk myśliwych podczas polowania
drijver
adjective
taki, który zasługuje na naganę
afkeurenswaardig
/ˈnaɟi/
adjective
bez ubrania, rozebrany do naga
naakt
/naˈɟɛtɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nagietek (1.1)
goudsbloem
/ˈnaɡlɛ/
adverb
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób
plots
/ˈnaɡɔɕt͡ɕ/
noun
brak ubrania na ciele
naaktheid
verb
przyznawać nagrodę
bekronen
/naˈɡrãɲɛ/
noun
zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku
opname
/naˈɡrɔbɛk/
noun
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;
  1. grafsteen
  2. zerk
/naˈɡrɔda/
noun
  1. wynagrodzenie za wyrzeczenia, trudności lub straty
    beloning
  2. wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę
    1. prijs
    2. onderscheiding
    3. beloning
/ˌnaɡrɨˈvarka/
noun
(elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;
brander
/naˈɡrɨvat͡ɕ/
verb
rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku
opnemen
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scophthalmus rhombus L., gatunek morskiej ryby przydennej z rodziny nagładowatych;
griet
/ˈnaɡwɨ/
adjective
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka
plotseling
/naˈɡwuvɛk/
noun
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem
  1. krantenkop
  2. kop
pronoun
(biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie;
Nahum
/ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kenii;
Nairobi
/naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/
adjective
taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności
argeloos
/naj/
prefix
…służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków
-st
noun
(mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,
najade
/najˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ̇j/
adverb
zwykle
gewoonlijk
/najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/
idiom
(eufemistycznie) prostytucja
oudste beroep ter wereld
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;
bijbal
/naˈkrɛ̃ntka/
noun
(technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie
moer
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;
  1. kompashuis
  2. nachthuis
/ˈnakwat/
noun
liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma
druk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;
Naltsjik
verb
mocno lub uparcie domagać się czegoś
aandringen
/naˈlɛvat͡ɕ/
verb
napełniać cieczą
  1. uitschenken
  2. uitscheppen
/naˈlɛɕɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;
pannenkoek
/naˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
  1. być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
    behoren
  2. być w posiadaniu czyimś
    1. toebehoren
    2. behoren
/ˈnalɔt/
noun
(potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.
arrestatie
/ˈnalɔd ˌːɨvãˈnɔvɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) atak lotniczy z użyciem samolotów bombowych, mający na celu całkowite zniszczenie wyznaczonego terenu;
tapijtbombardement
adjective
  1. możliwy do wyczucia zmysłem dotyku
  2. niewątpliwy, oczywisty, pewny
te snijden
/nãˈmʲibʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Namibië
/ˌnãmʲiˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Namibii
Namibiër
/ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Namibia
Namibisch
/ˈnãmʲjɔt/
noun
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;
tent
/nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/
adjective
żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś
hartstochtelijk
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  2. (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;
Namen
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;
Nancy
/ˈnãndu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;
nandoe
/ˈnãŋʲcĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;
Nanking
/ˈnãnɔ/
prefix
  1. (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem
nano-
/nãˈnɔ̃mɛtr̥/
noun
jednostka długości równa jednej miliardowej metra
nanometer
noun
(jednostka miary) jednostka czasu równa jednej miliardowej części sekundy;
nanoseconde
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) interdyscyplinarna dziedzina nauki zajmująca się tworzeniem i zastosowaniem materiałów oraz urządzeń w skali nanometrycznej (1–100 nm) czyli na poziomie pojedynczych atomów i cząsteczek;
nanotechnologie
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;
Nantes
/ˈnapalm/
noun
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;
napalm
/ˌnapaˈlɔ̃nɨ/
adjective
(potocznie, potoczny) podniecony seksualnie
geil
/ˈnapar/
noun
spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;
infusie
/naˈparstɛk/
noun
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;
vingerhoed
noun
(botanika, botaniczny) Digitalis, rodzaj trujących roślin zielnych z rodziny babkowatych, o dużych, dzwonkowatych kwiatach;
vingerhoedskruid
/naˈpastʲɲik/
noun
strona atakująca, osoba dokonująca napaści
aanvaller
/naˈpɛwʲɲät͡ɕ/
verb
  1. sprawiać, że coś staje się pełne
  2. wywoływać stany emocjonalne
opvullen
/ˈnapʲis/
noun
napisana informacja o czymś
inscriptie
/naˈpʲivɛk/
noun
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;
  1. fooi
  2. drinkgeld
/naˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia
  2. stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją
spanning
/naˈplɛtɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;
voorhuid
adjective
dotyczący życia i polityki Napoleona, charakterystyczny, typowy dla Napoleona, taki jak u Napoleona
napoleontisch
/ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(książkowy) karcące ostrzeżenie
bevelen
/naˈprava/
noun
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów
reparatie
/naˈpravdɛ/
particle
  1. …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
  2. …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego
echt
/naˈpravʲjät͡ɕ/
verb
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności
maken
preposition
po przeciwnej stronie
tegenover
/ˈnapʃut/
adverb
do przodu, przed siebie
voorwaarts
/ˈnapuj/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;
drank
noun
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla
frisdrank
adjective
związany z napędem, dotyczący napędu
propulsief
/narʲˈt͡ɕarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;
skiën
/ˈnarʲt͡ɕaʃ/
noun
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo
skiër
/ˈnart͡sɨs/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  2. (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)
  3. (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
narcis
noun
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby
narcisme
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;
narcolepsie
/narˈkɔ̃mãn/
noun
osoba uzależniona od narkotyków
drugsverslaafde
/narˈkɔtɨk/
noun
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;
  1. drug
  2. narcoticum
adjective
związany z narkotykami
drugs-
/ˌnarɔˈdɔvɔɕt͡ɕ/
noun
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;
nationaliteit
/ˌnarɔˈdɔvɨ/
adjective
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem
  1. nationaal
  2. landelijk
/ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈt͡sʲjalʲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;
nationaalsocialisme
/ˌnarɔˈd͡ʑĩnɨ/
noun
  1. akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka
  2. (przenośnie, przenośnia) powstanie, początek, rozpoczęcie się czegoś
geboorte
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony;
verhaal
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedstawiający sobą występujące po kolei zdarzenia; stanowiący narrację
narratief
/ˈnarta/
noun
(sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;
ski
/naˈruʃat͡ɕ/
verb
zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu
schenden
/ˌnaruˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od naruszyć
breken
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);
Narva
/ˈnarval/
noun
(zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych;
narwal
/ˌnaʒɛˈt͡ʃɔ̃na/
noun
kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona
verloofde
noun
mężczyzna w okresie narzeczeństwa
verloofde
noun
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu
geslachtsorgaan
/naˈʒɛ̃ndʲɲik/
noun
(gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;
achtste naamval
/naˈʒɛ̃ɲd͡ʑɛ/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania
    gereedschap
  2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;
    1. gereedschap
    2. werktuig
/ˈnarut/
noun
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;
natie
/ˈnasa/
noun
(administracja) (astronautyka, astronautyczny) amerykańska Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, zajmująca się planowaniem, koordynacją i realizacją badań nad kosmosem;
NASA
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder
zaadleider
noun
(botanika, botaniczny) Ophioglossum L. rodzaj roślin z rodziny nasięźrzałowatych (Ophioglossaceae);
addertong
/naˈskurɛk/
noun
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;
opperhuid
/ˈnasːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bahamów;
Nassau
noun
(sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;
altaarstuk
/naˈstavʲɲa/
noun
(kolejnictwo) budynek z urządzeniami sterowania ruchem kolejowym;
het seinhuisje
/ˈnastruj/
noun
(psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
humeur
/naˈsturt͡sʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;
klimkers
/naˈstɛ̃mpt͡sa/
noun
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.
opvolger
/naˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
mający nastąpić, kolejny
  1. volgend
  2. aanstaand
/ˌnastɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
występować po sobie kolejno
opvolgen
noun
nakładka naklejana na pierś by zasłonić sutek
tepellapje
/naʃ/
pronoun
1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)
  1. ons
  2. onze
/naˈʃɨjɲik/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;
  1. halsketting
  2. halssnoer
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna;
  2. imię męskie;
Nathan
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów;
Natangen
/naˈtaʃa/
pronoun
imię żeńskie;
Natasja
noun
coś, co powoduje twórcze działanie
inspiratie
noun
osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym
  1. moedertaalspreekster
  2. moedertaalspreker
noun
kobieta korzystająca z konkretnego języka jako języka ojczystego
moedertaalspreekster
/ˈnatɔ/
acronym
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;
NAVO
/naˈtɔ̃mʲjast/
conjunction
w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej
  1. anderzijds
  2. daarentegen
  3. echter
/naˈtrɛ̃ntnɨ/
adjective
taki, który się komuś naprzykrza, taki, który nie daje spokoju, powraca lub powtarza się
vervelend
/naˈtura/
noun
przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
aard
/ˌnaturalʲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku;
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;
inburgering
/ˌnatuˈralʲism̥/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  2. (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  3. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  4. (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  5. (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;
naturalisme
/ˌnatuˈralʲɲɛ/
adverb
  1. w sposób naturalny, zgodnie z naturą
  2. w sposób oczywisty
natuurlijk
/ˌnatuˈralʲɲɛ/
interjection
wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie
natuurlijk
/ˌnatuˈralnɨ/
adjective
  1. wykonany z surowców występujących w naturze
    naturel
  2. charakterystyczny dla natury
    natuurlijk
/naˈtɨxmʲjast/
adverb
bardzo szybko, bez zwłoki
  1. meteen
  2. onmiddellijk
  3. dadelijk
  4. ogenblikkelijk
/naˈtɨvnɨ/
adjective
  1. (informatyka, informatyczny) właściwy danemu środowisku informatycznemu, programowi, językowi programowania itd.
  2. rodzimy
  3. taki, jak w warunkach naturalnych
natief
/ˌna<sup>w</sup>uˈt͡ʃɨt͡ɕɛl/
noun
osoba zajmująca się nauczaniem;
  1. leraar
  2. onderwijzer
/ˌna<sup>w</sup>ut͡ʃɨˈt͡ɕɛlka/
noun
(edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem
  1. Leraar
  2. Lerares
/naˈ<sup>w</sup>uka/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;
  2. proces uczenia (siebie lub kogoś)
wetenschap
/ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛt͡s/
noun
człowiek zajmujący się nauką;
wetenschapper
adverb
w sposób naukowy
wetenschappelijk
/ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/
adjective
związany z nauką
wetenschappelijk
/naˈ<sup>w</sup>uru/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);
Nauru
/ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nauru,
Nauruaans
/naˈ<sup>w</sup>uʃʲɲik/
noun
każda z dwóch osłon na uszy
oorwarmers
adjective
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) związany z nautyką, dotyczący nautyki
nautisch
/ˈnava/
noun
(architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;
schip
/naˈvakʃut/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;
Noeaksjot
/naˈvarːa/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;
Navarra
/ˈnavɛt/
particle
  1. …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  2. …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
zelfs
/ˈnavʲjas/
noun
  1. (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  2. (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)
haakje
/naˈvʲjɛʃxʲɲa/
noun
górna część drogi, placu, chodnika;
wegdek
/naˈvʲjɛṭʃnɨ/
adjective
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znajdujący się po stronie, na którą wieje wiatr
loef
noun
(astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych
navigatie
noun
(lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określanie pozycji statku lub samolotu na podstawie ostatniej zmierzonej pozycji obiektu oraz szacunków jego prędkości, kursu oraz czasu podróży;
gegist bestek
verb
zwijać coś na coś
wikkelen
/ˈnavɨk/
noun
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;
gewoonte
/naˈvzajɛ̃m/
adverb
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
elkaar
/ˈnavus/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;
mest
noun
(botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;
guldenroede
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mjanmy;
Naypyidaw
/ˈnazat/
adverb
  1. wstecz, za siebie, w tył
  2. z powrotem
terug
/naˈzajuṭʃ/
adverb
(książkowy) na drugi dzień, kolejnego dnia
  1. 's anderendaags
  2. de volgende dag
/naˈzarɛt/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;
Nazareth
/ˈnaʑism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;
nazisme
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Kapadocji w Azji Mniejszej;
Nazianze
/ˈnazva/
noun
wyraz lub termin określający coś
naam
/ˈnazva ˈvwasna/
noun
(gramatyka) (zobacz) rzeczownik własny
eigennaam
/naˈzvʲiskɔ/
noun
nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;
  1. achternaam
  2. familienaam
noun
nazwisko rodowe kobiety przed pierwszym wyjściem za mąż
  1. meisjesnaam
  2. geboortenaam
noun
nazwisko wpisane w akcie urodzenia będące najczęściej nazwiskiem ojca
achternaam
/naˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. określać nazwą, mianem
  2. nadawać nazwę lub imię
noemen
/naˈzɨvad͡ʑ ˈʒɛt͡ʃɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
verb
mówić szczerze, bez ogródek
een kat een kat noemen
/ˈnaɕt͡ɕɛ/
suffix
tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie
tien
/ˌnaɕlaˈdɔvat͡ɕ/
verb
powtarzać po kimś jakąś czynność
nabootsen
/n͇d͡ʒãˈmɛ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Czadu;
Ndjamena
/ˌnɛãndɛrˈtalt͡ʃɨk/
noun
  1. (paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;
  2. (przenośnie, przenośnia) (ekspresywnie, ekspresywny) osoba nieokrzesana
neanderthaler
/nɛˈapɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;
Napels
/ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/
adjective
związany z Neapolem lub neapolitańczykami
Napolitaans
pronoun
imię męskie;
Naftali
/ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/
adjective
  1. niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  2. stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)
  3. wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący
negatie
pronoun
(geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;
Negev
noun
rozmowy prowadzone przez upoważnionych przedstawicieli dwu lub większej liczby państw, organizacji itp.
onderhandelingen
/ˌnɛɡɔˈt͡sʲjɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić rozmowy w celu ustanowienia kompromisu lub dojścia do porozumienia
onderhandelen
pronoun
(biblijny) imię męskie
Nehemia
noun
(seksuologia, seksuologiczny) parafilia polegająca na pociągu seksualnym do martwych ciał;
necrofilie
/nɛˈkrɔlɔk/
noun
notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;
necrologie
noun
(ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;
dodenbezwering
noun
osoba praktykująca nekromancję
dodenbezweerder
noun
(biologia, biologiczny) nieodwracalny proces obumierania komórek lub tkanek spowodowany urazem, niedokrwieniem, zakażeniem, toksynami lub innymi czynnikami patologicznymi
necrose
/ˈnɛktar/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
  2. (mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność
nectar
/ˌnɛktaˈrɨ̃nka/
noun
  1. (spożywczy) owoc nektarynki (1.1)
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;
nectarine
noun
(ekologia, ekologiczny) zespół organizmów aktywnie pływających w zbiornikach wodnych
nekton
/nɛˈɔdɨ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;
neodymium
/ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;
neofascisme
noun
  1. człowiek, który zmienił wyznanie na inne
  2. nowy, żarliwy wyznawca jakiejś doktryny, nauki lub ideologii
neofiet
/nɛˈɔɡɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) drugi okres ery kenozoicznej;
neogeen
noun
(ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;
neoliberalisme
/nɛˈɔlʲit/
noun
(historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia
neolithicum
/ˌnɛɔˈlɔɟism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;
neologisme
/ˈnɛɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;
neon
/ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;
neonatologie
/ˌnɛɔ̃naˈʑista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neonazizmu
neonazi
/ˈnɛpal/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Nepal
/nɛˈpalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nepal
Nepalees
/nɛˈpalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nepalu;
Nepalees
/nɛˈpɔtɨsm̥/
noun
obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi
  1. nepotisme
  2. vriendjespolitiek
/ˈnɛptũn/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  2. (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;
Neptunus
/ˈnɛptũn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;
neptunium
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;
Nertsja
/nɛrt/
noun
osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;
nerd
/ˈnɛrka/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;
nier
/nɛrˈkɔvɨ/
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek
renaal
/nɛrf/
noun
(anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
zenuw
/nɛrˈvɔvɨ/
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z nerwami, dotyczący nerwów
gespannen
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu
nestoriaans
/ˌnɛtɨˈcɛta/
noun
zbiór zasad obowiązujących w Internecie, np. w społecznościach internetowych, na forach, IRC-u, czacie itp.;
netetiquette
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;
neurasthenie
/ˌnɛwrɔˈxʲirurk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami układu nerwowego
neurochirurg
/ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;
neurochirurgie
/ˌnɛwrɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;
neurologie
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący neurologii
neurologisch
/ˈnɛwrɔ̃n/
noun
(anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;
neuron
/ˌnɛwrɔˈpatʲja/
noun
(medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;
neuropathie
noun
(medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie neuropatologii
neuropatholoog
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) termin oznaczający uznawanie i szanowanie wyjątkowych sposobów funkcjonowania mózgu poszczególnych osób, obejmując szereg różnic neurologicznych, w tym ADHD, spektrum autyzmu, dysleksję, synestezję i inne bez patologizowania ich;
neurodiversiteit
/ˌnɛwrɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę
neurotisch
/ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕt͡ɕ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami
neutraliteit
/nɛwˈtralnɨ/, /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/
adjective
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny
onzijdig
/nɛwˈtrʲĩnɔ/
noun
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;
neutrino
/nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/, /ˈnɛwtrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;
neutron
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;
Nevada
noun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;
New Jersey
/ɲaˈɡara/
pronoun
(geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);
Niagarawatervallen
/ˈɲãmɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nigru;
Niamey
/ˈɲä̃ɲa/
noun
kobieta zajmująca się zawodowo dziećmi, opiekująca się nimi
kindermeisje
/ɲit͡s/
indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu
  1. niets
  2. niks
/ɲiˈt͡sɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;
Nice
/ˌɲidɛrˈlãndɨ/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna składająca się z ziem nad Morzem Północnym, nad rzekami: Renem, Mozą, Skaldą i Emsem, obecnie podzielona między Holandię, Belgię, Luksemburg oraz w niewielkiej części Francję i Niemcy;
    1. Lage Landen
    2. Nederlanden
  2. (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia
    Nederland
/ˌɲidɛrˈlãnt͡sʲci/
adjective
związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów
Nederlands
/ɲɛ/
particle
  1. zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś
    1. nee
    2. neen
    1. zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
    2. wyraża zakaz
    niet
/ˈɲɛ‿ma/
verb
  1. forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  2. forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu
geen
/ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/
proverb
nie ma skutku bez przyczyny
  1. waar rook is, is vuur
  2. geen rook zonder vuur
/ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈt͡sɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/
proverb
każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany
achter de wolken schijnt de zon
interjection
uprzejma odpowiedź na „dziękuję”
graag gedaan
/ˈɲɛ‿mʲjɛ̇d͡ʑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲt͡ɕa/
verb
całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie
geen flauw idee hebben
/ˈɲɛ‿mʲjɛ̇t͡ɕ ˈfʃɨstʲciγ ˈv‿dɔ̃mu/
idiom
(potocznie, potoczny) zachowywać się odmiennie od standardów, irracjonalnie, naiwnie, wbrew czyimś oczekiwaniom, być niespełna rozumu
een vijs kwijt zijn
/ˈɲɛ‿mʲjɛ̇d͡ʑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲt͡ɕa/
verb
nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać
geen flauw idee hebben
/ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/
proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników
  1. Keulen en Aken zijn niet op één dag gebouwd
  2. Rome is niet op één dag gebouwd
verb
być właśnie w stanie dużej radości
jubelen
/ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇t͡ɕi/
proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości
het is niet alles goud wat er blinkt
/ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/
proverb
nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi
slapende honden wekt men niet
/ɲɛ/
prefix
  1. zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy
    niet
    1. niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
    2. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
    on-
adjective
taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania
onaanvaardbaar
adjective
taki, który nie przyciąga zainteresowania; pozbawiony atrakcyjności
onaantrekkelijk
adjective
niemający związku z bakteriami; nie powodowany przez bakterie
abacterieel
/ˌɲɛbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody
gevaar
/ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
tak, iż jest to groźnym, ryzykownym
gevaarlijk
/ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego
gevaarlijk
adjective
  1. budzący zachwyt, podziw
  2. związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba
hemels
/ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/
adjective
w kolorze podobnym do niebieskiego
blauwig
/ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;
blauw
/ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/
adjective
taki, który ma niebieskie oczy
blauwogig
adjective
taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci
non-binair
/ˈɲɛbɔ/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie
  1. hemel
  2. lucht
/ɲɛˈbɔʃt͡ʃɨk/
noun
człowiek zmarły
overledene
/ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/
interjection
wiwat na cześć kogoś lub czegoś
lang leve
/ɲɛˈxlujnɨ/
adjective
niestaranny, generujacy błędy, niedbały, byle jaki
slordig
/ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ/
adverb
w sposób niechętny, pełen niechęci
met tegenzin
/ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/
adjective
nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu
aarzelend
noun
  1. (botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju niecierpek (1.1)
balsemien
/ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś
ongeduld
/ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɨ/
adjective
taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości
ongeduldig
adjective
(książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny
oneervol
/ɲɛˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego
onreinheid
adjective
niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki
onzuiver
adjective
niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać
onleesbaar
/ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/
proverb
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach
de appel valt niet ver van de boom
/ɲɛˈdavnɔ/
adverb
w niedalekiej przeszłości
  1. onlangs
  2. recentelijk
  3. kort geleden
noun
niestaranność, niedbałość, brak dbałości
nalatigheid
adjective
  1. świadczący o braku staranności
  2. wyrażający lekceważenie
achteloos
/ɲɛˈdɔbur/
noun
zbyt mała ilość czegoś
tekort
adjective
nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia
onaf
/ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;
ischemie
/ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;
bloedarmoede
/ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑd͡ʑ zwɔɕˈlʲiva/
noun
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12
pernicieuze anemie
adjective
wykonujący coś bez dbałości o dokładność
  1. oppervlakkig
  2. niet precies
/ˌɲɛdɔˈpawɛk/
noun
niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu
peuk
adjective
taki, którego nie można tolerować
onaanvaardbaar
/ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃnɨ/
adjective
nie do rzeczy, niemający sensu
grotesk
/ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕt͡ɕ/
noun
brak doskonałości
imperfectie
adjective
niepozbawiony wad; posiadający słabe strony
imperfect
/ˌɲɛdɔˈstatɛk/
noun
  1. brak środków do życia
    gering aantal
  2. zbyt mała ilość
    schaarste
/ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć
onverkrijgbaar
noun
nie dawanie wiary czemuś
wantrouwen
adjective
niemający doświadczenia w określonej dziedzinie
onervaren
/ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów;
ondervoeding
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla/
noun
siódmy i ostatni dzień tygodnia;
zondag
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla palˈmɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;
Palmzondag
noun
(kościelny) najważniejsze święto w chrześcijaństwie, obchodzone na pamiątkę zmartwychwstania Jezusa Chrystusa
  1. paaszondag
  2. eerste paasdag
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛlnɨ/
adjective
odbywający się w niedzielę (niedziele), nawiązujący do niedzieli
zondags
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛlnɨ cɛˈrɔft͡sa/
idiom
(żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)
zondagsrijder
/ɲɛ̇ˈd͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑi/
adjective
związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia
beer
/ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia
berin
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Arctia caja, gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych;
grote beer
/ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);
beer
noun
(zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;
bruine beer
/ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ pɔˈlarnɨ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus Phipps, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;
  1. ijsbeer
  2. poolbeer
adjective
pozbawiony elastyczności
inelastisch
/ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ/
adjective
nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia
ongunstig
/ˌɲɛɡɔˈd͡ʑivʲjɛt͡s/
noun
(książkowy) ktoś niegodziwy, zły, nieuczciwy, nikczemny
schelm
adjective
taki, który nie jest gościnny
onherbergzaam
/ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/
adjective
bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy
verwaarloosbaar
/ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/
adjective
nienadający się do jedzenia
oneetbaar
/ɲɛ̇ˈjasnɨ/
adjective
  1. ciemny, słabo oświetlony
    donker
  2. trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości
    1. vaag
    2. onduidelijk
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co niejednoznaczne, mające więcej niż jedno znaczenie
  2. (książkowy) cecha tego, co niejednoznaczne, ambiwalentne i dwuznaczne
ambiguïteit
noun
brak odpowiednich kompetencji
incompetentie
/ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/
adjective
nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu
onbekwaam
/ɲɛˈkturɨ/
indefinitePronoun
pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy
enigen
/ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/
adjective
niezgodny z prawem
  1. illegaal
  2. strafbaar
noun
w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia
minderjarig
adjective
sprzeczny z prawidłami logiki
onlogisch
adjective
pozbawiony lojalności
ontrouw
adjective
taki, który nie może latać
niet-vliegend
/ɲɛˈlut͡sʲci/
adjective
nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi
onmenselijk
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Duitsland
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990
Oost-Duitsland
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ zaˈxɔdʲɲɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;
West-Duitsland
/ˈɲɛ̃mɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;
Memel
/ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s/
noun
człowiek narodowości niemieckiej
  1. Duitser
  2. Duits
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡ska rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;
Duitse Democratische Republiek
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci/
adjective
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec
Duits
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);
  1. Duits
  2. de Duits taal
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem niemieckim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim
  3. spisany, stworzony w języku niemieckim
Duitstalig
/ˈɲɛ̃mka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec
Duitse
…przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu
nochtans
/ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/
noun
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;
zuigeling
noun
cecha tego, co niemożliwe
onmogelijkheid
/ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, którego nie da się urzeczywistnić
onmogelijk
adjective
taki, który nie ma zdolności muzycznych
onmuzikaal
/ˈɲɛ̃mɨ/
adjective
taki, który nie może mówić
stom
adjective
(przenośnie, przenośnia) nieznający umiaru; stale pragnący więcej
onverzadigbaar
/ˌɲɛ̃natuˈralnɨ/
adjective
taki, który nie wynika z praw natury
onnatuurlijk
/ˌɲɛ̃naˈvʲid͡ʑit͡ɕ/
verb
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś
haten
adjective
  1. budzący nienawiść
  2. wyrażający nienawiść
hatelijk
/ɲɛ̃ˈnavʲiɕt͡ɕ/
noun
silna niechęć, awersja, wrogość;
haat
/ˌɲɛɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ/
noun
brak kogoś w jakimś miejscu
afwezigheid
/ˌɲɛɔˈbɛt͡snɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej
    1. absent
    2. afwezig
  2. taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
    1. afwezig
    2. absent
adjective
  1. niedający się przewidzieć lub wytłumaczyć
  2. reagujący w sposób nieoczekiwany
  3. taki, którego nie można obliczyć
onberekenbaar
/ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãnɨ/
adjective
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się
onverwacht
/ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same
onverbogen
adjective
  1. taki, którego nie sposób odeprzeć
    onmiskenbaar
  2. taki, któremu nie da się oprzeć
    onweerstaanbaar
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni
onverantwoordelijkheid
/ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ/
adjective
taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać
onverantwoordelijk
adverb
bez odwołania, bezpowrotnie
onherroepelijk
adjective
niemożliwy do odwołania, cofnięcia
onherroepelijk
noun
cecha tego, co nieodwracalne
onomkeerbaarheid
adjective
taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu
onomkeerbaar
adjective
taki, który zawsze towarzyszy komuś lub czemuś
onscheidbaar
adjective
taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości
officieus
/ˌɲɛɔɡrãɲiˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany
onbegrensd
/ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
adjective
niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony
  1. ongedefinieerd
  2. willekeurig
/ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/
adjective
nieposiadający ogłady towarzyskiej
grof
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieomylne; cecha tych, którzy są nieomylni
onfeilbaarheid
adjective
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych
anorganisch
/ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa
oneven
/ɲɛˈpɛvnɔɕt͡ɕ/
noun
brak pewności
onzekerheid
/ɲɛˈpɛvnɨ/
adjective
ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny
hachelijk
/ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/
adjective
nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała
andersvalide
/ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/
noun
osoba niepełnosprawna (1.1)
andersvalide
adjective
nieobejmujący całości
incompleet
/ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;
  1. onafhankelijkheid
  2. zelfstandigheid
adjective
taki, którego nie da się podważyć
onweerlegbaar
adjective
niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia
  1. onbegrijpelijk
  2. onbevattelijk
pronoun
(teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;
Onbevlekte Ontvangenis
adjective
w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą
brandschoon
adjective
wzbudzający niepokój; zakłócający spokój
verontrustend
/ɲɛˈpɔkuj/
noun
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi
onrust
/ɲɛpɔlʲiˈt͡ʃalnɨ/
adjective
  1. (o rzeczownikach) taki, który ma tylko liczbę pojedynczą i nie może mieć przedimka nieokreślonego
  2. taki, który nie daje się policzyć
ontelbaar
adjective
taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić
onverbeterlijk
/ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji
misverstand
adjective
nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny
onvergelijkbaar
/ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa
ongehoorzaamheid
adjective
odznaczający się nieposłuszeństwem
ongehoorzaam
/ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/
adjective
taki, który nie jest potrzebny
onnodig
/ˌɲɛpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka
mislukking
adjective
wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju
uniek
adjective
taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego
ongewenst
/ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/
adjective
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej
  1. intransitief
  2. onovergankelijk
adjective
niedający się przekupić
onkreukbaar
/ˌɲɛpʃɛ̃maˈkalnɨ/
adjective
nieprzepuszczający wody ani wilgoci
waterdicht
adjective
trwający bez przerwy
ononderbroken
adjective
taki, który nie został przetworzony
onbehandeld
/ˌɲɛpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ/
adjective
niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język
onvertaalbaar
noun
cecha tego, co nieprzewidywalne; cecha tych, którzy są nieprzewidywalni
onvoorspelbaarheid
/ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/
adjective
taki, którego nie da się przewidzieć
onvoorspelbaar
/ˌɲɛpʃɨɡɔtɔˈvãnɨ/
adjective
taki, który zaniedbał przygotowań
onvoorbereid
/ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/
adjective
nastawiony niechętnie, wrogo
  1. vijandig
  2. onvriendelijk
  3. bot
noun
nieprzyjemna sytuacja albo rzecz
onaangenaamheid
/ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/
adjective
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia
onplezierig
/ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/
adjective
taki, który stracił przytomność, świadomość
bewusteloos
noun
brak przyzwoitości
onfatsoenlijkheid
/ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/
adjective
niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)
onfatsoenlijk
adjective
  1. o roślinie: nie rodzący owoców
  2. o ziemi, glebie: jałowy, nieurodzajny, pustynny
onvruchtbaar
/ˈɲɛras/
adverb
  1. czasami, niekiedy
    soms
  2. wiele razy, często
    vaak
adjective
nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie
roestvrij
adjective
pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu
onregelmatig
/ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ/
adjective
taki, który nie daje się rozpoznać
onherkenbaar
adjective
taki, którego nie można rozpuścić
onoplosbaar
adjective
bez rozsądku
onverstandig
/ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;
onroerend goed
/ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/
adjective
bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia
bewegingsloos
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi
ontucht
/ɲɛˈruvnɔɕt͡ɕ/
noun
brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości
ongelijkheid
/ɲɛˈruvnɨ/
adjective
  1. mający zmienne tempo
  2. niemający równej, gładkiej, jednolitej powierzchni
oneven
/ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ/
adjective
  1. bardzo intensywny, wyróżniający się nasileniem
  2. wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy
  1. exceptioneel
  2. uitzonderlijk
/ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ/
adverb
w sposób nieskazitelny
onberispelijk
adjective
bez skazy, bez zanieczyszczeń
onberispelijk
/ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
niemający końca, niekończący się
oneindig
adjective
pozbawiący skuteczności, niedziałający
ineffectief
/ɲɛˈsmat͡ʃnɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący
onsmakelijk
/ˌɲɛspɔˈd͡ʑãŋka/
noun
coś, czego się ktoś nie spodziewa
verrassing
/ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/
adjective
  1. będący ciągle w ruchu, wciąż podejmujący nowe działania
    onrustig
  2. nerwowy
    rusteloos
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  2. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z typu niesporczak (1.1)
beerdiertje
/ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
  1. brak sprawiedliwości
  2. niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie
onrecht
/ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/
adjective
taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości
onrechtvaardig
/ɲɛˈstɛtɨ/
particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce
  1. helaas
  2. jammer genoeg
/ɲɛˈʃt͡ʃɛʒɛ/
adverb
w sposób nieszczery, nieuczciwy, fałszywy
oneerlijk
/ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕa ˈxɔd͡zɔ̃w̃ paˈrãmʲi/
proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne
een ongeluk komt nooit alleen
/ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ/
noun
przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie
ongeluk
adjective
niestanowiący zagrożenia
ongevaarlijk
/ɲɛˈʃpuwka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna
  2. owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu
  3. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Eriobotrya, nieśplik japoński, miszpelnik japoński
mispel
noun
brak dobrej opinii
schande
adjective
okryty niesławą, okryty hańbą
berucht
/ˌɲɛswɨˈxãɲɛ/
adverb
w sposób niesłychany, bardzo, niesamowicie
ongehoord
/ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/
adjective
taki, którego nie da się usłyszeć
onhoorbaar
/ˌɲɛtɔlɛˈrãnt͡sʲja/
noun
  1. brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  2. negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.
intolerantie
adjective
wykazujący się brakiem tolerancji
intolerant
/ɲɛˈtɔpɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;
vleermuis
adjective
krótko nadający się do użytku
bederfelijk
adjective
taki, którego coś chroni, nie można go tknąć
onaantastbaar
/ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/
adjective
inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu
atypisch
adverb
w sposób nieuchronny
onvermijdelijk
adjective
  1. niedający się uchwycić, ująć
    moeilijk beschrijfbaar
  2. trudny do określenia
    ongrijpbaar
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ/
adjective
taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu
oneerlijk
/ɲɛuˈdanɨ/
adjective
taki, który nie udał się, nie spełnił oczekiwań
  1. onsuccesvol
  2. vruchteloos
adjective
  1. nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
    1. onbekwaam
    2. ongeschikt
  2. świadczący o braku radzenia sobie
    ongeschikt
/ɲɛˈ<sup>w</sup>ufnɨ/
adjective
niemający zaufania do kogoś lub czegoś, mający sceptyczne usposobienie
wantrouwend
adjective
o osobie niedający się przekonać, pokonać lub zmienić
onbuigzaam
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈt͡ʃalnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia
ongeneeslijk
adverb
wykonując niechcący; bez zamiaru
onbedoeld
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/
adjective
taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść
  1. onafwendbaar
  2. onvermijdelijk
adjective
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości
grof
adjective
taki, który nie ustaje
onophoudelijk
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/
adjective
dzielny, nie ulegający strachowi
onbevreesd
adjective
niewyposażony w broń lub uzbrojenie
vapenlös
noun
(fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;
gewichtloosheid
/ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny
ondankbaarheid
/ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności
ondankbaar
/ɲɛˈvʲjara/
noun
brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie
areligieus
/ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/
adjective
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem
ongelofelijk
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni
onzichtbaarheid
/ˌɲɛvʲiˈd͡ʑalnɨ/
adjective
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi
onzichtbaar
/ɲɛˈvʲjɛd͡za/
noun
brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie
onwetendheid
/ɲɛˈvʲjɛlʲci/
adjective
  1. taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu
  2. taki, który ma małe znaczenie lub wartość
klein
/ɲɛˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ/
noun
zdrada, bycie niewiernym
ontrouw
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej
ongelovige
/ɲɛˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu
onschuld
/ɲɛˈvʲĩnːɨ/
adjective
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy
  1. onschuldig
  2. onnozel
/ɲɛˈvɔla/
noun
  1. brak wolności, suwerenności; zamknięcie
    dienstbaarheid
  2. areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
    gevangenschap
noun
(starożytność) zwyczajowe określenie wygnania Żydów z Judy;
Babylonische ballingschap
/ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;
slavernij
/ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
dotyczący niewolnika lub niewolnictwa
slaafs
/ɲɛˈvɔlʲɲik/
noun
osoba będąca w niewoli
slaaf
adjective
  1. pozbawiony wrażliwości
    1. gevoelloos
    2. harteloos
  2. niepodatny na działanie
    onkwetsbaar
/ˌɲɛvɨbaˈt͡ʃalnɨ/
adjective
taki, którego nie można wybaczyć
onvergeeflijk
noun
(medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej
hartfalen
adjective
o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący
niet van pas komend
/ˌɲɛvɨkʃtawˈt͡sɔ̃nɨ/
adjective
niemający wykształcenia
ongeschoold
adjective
niemożliwy do zmierzenia, niedający się wyrazić w liczbach
irrationaal
/ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/
adjective
(książkowy) niedający się wyobrazić
onvoorstelbaar
adjective
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom
ontoereikend
/ˌɲɛvɨswɔˈvʲjɔ̃nɨ/
adjective
niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów
onuitsprekelijk
adjective
nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia
onverklaarbaar
/ˈɲɛvut/
noun
(rybołówstwo, rybacki) rodzaj dużej sieci rybackiej;
zegen
/ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/
adverb
najprawdopodowniej tak jest (taki jest stan rzeczy lub wyrażający daną opinię jest o tym przekonany)
ongetwijfeld
/ˌɲɛzadɔvalaˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
niespełniający oczekiwań, niezbyt dobry, pozostawiający wiele do życzenia
onbevredigend
/ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem
ontevredenheid
/ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający niezadowolenie
ontevreden
/ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. bycie niezależnym od kogoś lub czegoś
  2. (statystyka, statystyczny) brak wpływu jednego zdarzenia losowego na warunkowe prawdopodobieństwo drugiego;
  3. (statystyka, statystyczny) brak wpływu wartości jednej zmiennej losowej na warunkowy rozkład prawdopodobieństwa drugiej;
onafhankelijkheid
/ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
    1. onafhankelijk
    2. autonoom
  2. samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego
    1. onafhankelijk
    2. zelfstandig
  3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
    onpartijdig
/ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/
noun
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
  1. vergeet-mij-niet
  2. vergeet-me-niet
noun
(botanika, botaniczny) Myosotis sylvatica, gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych;
bosvergeet-mij-nietje
adjective
taki, którego nie można zapomnieć
onvergetelijk
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) cecha systemu poprawnie działającego przez wymagany czas;
  2. cecha tego, co nie zawodzi, na czym lub kim można polegać
betrouwbaarheid
adjective
  1. taki, który nie zawodzi
  2. prawidłowo i bezawaryjnie funkcjonujący
betrouwbaar
/ˈɲɛzbɨt/
adverb
w małym stopniu, tylko trochę
niet al te zeer
/ɲɛˈzdarnɨ/
adjective
  1. będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie
    onbeholpen
  2. charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności
    onhandig
/ˌɲɛzdɛt͡sɨdɔˈvãɲɛ/
noun
nieumiejętność podjęcia decyzji
besluiteloosheid
adjective
niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji
onbekwaam
/ɲɛˈzdrɔvɨ/
adjective
  1. chory lub nie do końca zdrowy
  2. szkodliwy dla zdrowia
ongezond
/ɲɛˈzɡɔda/
noun
brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś
onenigheid
/ɲɛˈzɡɔdnɨ/
adjective
taki, który jest w sprzeczności z czymś
  1. in tegenspraak met
  2. niet overeenstemmend
noun
obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;
UFO
/ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany
onveranderlijk
/ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/
adjective
taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany
onbekend
/ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/
noun
osoba nieznana, obca
onbekend
/ɲɛˈznãnɨ/
adjective
  1. ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
  2. mało znany
onbekend
/ˌɲɛzʲɲiʃˈt͡ʃalnɨ/
adjective
taki, którego nie da się zniszczyć
onverwoestbaar
/ɲɛˈznɔɕnɨ/
adjective
taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący
bij de beesten af
/ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/
adjective
  1. niedający się zrozumieć
    onbegrijpelijk
  2. (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
    onverstaanbaar
adjective
(książkowy) taki, któremu nie można dorównać
ongeëvenaard
/ˌɲɛzvɨt͡ɕɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/
adjective
taki, którego nie da się zwyciężyć
onoverwinnelijk
/ɲɛˈzvɨklɛ/
adverb
w sposób niezwykły, nietypowy
ongewoon
noun
cecha tego, co niezwykłe
ongebruikelijkheid
/ɲɛˈzvɨkwɨ/
adjective
  1. wyróżniający się, wybitny
    buitengewoon
  2. rzadko spotykany, nietypowy
    1. ongewoon
    2. ongebruikelijk
/ɲɛˈwupka/
noun
(botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;
dopvrucht
adjective
taki, który nie pochodzi ze związku małżeńskiego
illegitiem
/ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie
verlegenheid
/ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/
adjective
niemający pewności siebie, wstydliwy
verlegen
/ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ/
noun
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;
onsterfelijkheid
/ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/
adjective
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający
  1. onsterfelijk
  2. ondoodbaar
/ɲɛ̇ɕt͡ɕ/
verb
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym
dragen
/ˈɲiɡdɨ/
pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji
  1. nooit
  2. nimmer
/ˈɲiɟd͡ʑɛ/
adverb
w żadnym miejscu
nergens
/ˈɲiɡɛr/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);
Niger
/ɲiˈɡɛrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nigru
Nigerees
/ɲiˈɡɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;
Nigeria
/ɲiˈɡɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Niger
Nigerees
/ˌɲiɡɛˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nigerii
Nigeriaan
/ˌɲiɡɛˈrɨjka/
noun
obywatelka Nigerii
Nigeriaanse
/ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nigeria
Nigeriaans
adjective
właściwy nihiliście lub nihilizmowi
nihilistisch
noun
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;
nihilisme
/ɲiˈjäci/
adjective
(gramatyka) rodzaj nijaki
onzijdig
/ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Nicaragua
/ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nikaragua
Nicaraguaans
pronoun
(mitologia grecka) bogini zwycięstwa;
Nikè
/ˈɲicɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;
nikkel
verb
(technologia, technika, techniczny) pokrywać powierzchnię przedmiotów metalowych warstwą niklu
vernikkelen
/ˌɲikɔˈtɨ̃na/
noun
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;
nicotine
/ɲiˈkɔzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Cypru;
Nicosia
/ɲikt/
pronoun
żadna osoba
niemand
/ɲil/
pronoun
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;
Nijl
/ˈɲĩmbus/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) chmura deszczowa
nimbus
/ˈɲĩw̃fa/
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  2. (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów
nimf
/ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/
noun
(medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;
nymfomanie
/ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m/
adverb
(urzędowy) tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)
hierbij
/ˈɲĩn͇d͡ʒa/
noun
japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;
ninja
/ɲɔp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;
niobium
/ɲirˈvãna/
noun
w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;
nirwana
/ˈɲisʲci/
adjective
    1. mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
    2. oceniany ujemnie w sensie moralnym
    laag
  1. mający mały wymiar w pionie
    1. laag
    2. kort
/ˌɲiskɔtwuʃˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu
vetarm
noun
(architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
niche
noun
urządzenie służące do niszczenia dokumentów;
versnipperaar
/ˈɲiʃt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
vernietigen
/ɲit/
noun
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;
klinknagel
verb
(technologia, technika, techniczny) łączyć elementy za pomocą nitów
popnagelen
/ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/
noun
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień
nuance
/ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  2. (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii
Niue
noun
nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
nivôse
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;
Nivch
/ɲiks/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;
Nix
/ɲiˈʑĩna/
noun
(geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.
laagland
pronoun
(geografia, geograficzny) pas nizin, leżących na północ od Ardenów, Średniogórza Niemieckiego, Masywu Czeskiego i Wyżyn Polskich a na południe od mórz Północnego i Bałtyckiego;
Noord-Europese Laagvlakte
/ɲit͡ɕ/
noun
cienkie włókno używane np. do szycia
draad
noun
(stomatologia, stomatologiczny) cienki, elastyczny pasek włókna (zazwyczaj nylonowego lub teflonowego), który służy do czyszczenia przestrzeni międzyzębowych;
tandzijde
/ɲiʃ/
conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami
dan
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;
Nizjni Novgorod
/nɔ/
particle
(potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie
jep
/ˈnɔbɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;
nobelium
/nɔt͡s/
noun
okres od zmierzchu do świtu;
nacht
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) noc z 30 kwietnia na 1 maja, związana z dawnymi pogańskimi wierzeniami ludowymi (uważano, że tej nocy czarownice zbierają się na sabatach) i obchodzona głównie w krajach Europy Środkowej i Północnej; dziś święto folklorystyczne i towarzyskie
Walpurgisnacht
/nɔˈt͡sɛbɔ/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy przyjmowania placebo;
nocebo
noun
spanie nocą poza miejscem zamieszkania
overnachting
/ˈnɔt͡sna ˈzmʲjãna/
noun
  1. okres czasu pracy przebiegający w nocy
  2. grupa pracowników wykonująca swoje obowiązki nocą
nachtdienst
/ˈnɔt͡sʲɲik/
noun
naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;
pispot
/ˈnɔt͡snɨ/
adjective
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy
nachtelijk
/ˈnɔt͡snɨ ˈmarɛk/
noun
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień
  1. nachtuil
  2. nachtbraker
/ˈnɔt͡sɔ̃w̃/
adverb
wtedy, gdy trwa noc
's nachts
/ˈnɔɛ/
pronoun
  1. (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Noach
/ˈnɔɡa/
noun
  1. element budowy mebla
    been
  2. (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
    1. been
    2. poot
/nɔˈɡafka/
noun
(krawiectwo) część spodni okrywająca nogę
broekspijp
noun
(sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;
knock-out
noun
  1. oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  2. zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska
nominatie
adjective
  1. (ekonomia, ekonomiczny) wyrażony wartością przypisaną czemuś, ale niekoniecznie zgodną ze stanem rzeczy
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z częścią mowy odmieniającą się przez przypadki
  3. istniejący tylko z nazwy dla pełnienia danej funkcji, lecz niekoniecznie realnie ją wykonujący
nominaal
/nɔ̃ˈmɔɡrãm/
noun
(matematyka, matematyczny) wykres pozwalający na szybkie wyznaczenie przybliżonej wartości funkcji na podstawie przecięcia się kreślonych linii z jego osiami;
nomogram
/ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/
noun
zupełny brak sensu, niedorzeczność;
nonsens
adjective
(książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco
nonchalant
/ˈnɔra/
noun
(zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt
hol
/ˈnɔrbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Norbert
/ˈnɔrfɔlk/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;
Norfolkeiland
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;
nerts
/ˈnɔrma/
noun
ogólnie przyjęta zasada;
norm
noun
  1. doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  2. opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności
normalisatie
noun
cecha tego, co normalne; brak dziwactw
normaliteit
/nɔrˈmalnɨ/
adjective
  1. zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  2. (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
normaal
/nɔrˈmãndʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;
Normandië
noun
cecha tego, co normatywne;
normativiteit
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) wirus ssRNA z grupy kaliciwirusów wywołujący wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego;
norovirus
/ˈnɔrvɛk/
noun
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii
Noor
/nɔrˈvɛɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;
Noorwegen
/nɔrˈvɛsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów
Noors
/nɔrˈvɛsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Norwegii;
Noors
/nɔrˈvɛʃka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii
Noorse
/ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii, w kraju związkowym Bawaria;
Neurenberg
/nɔs/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  2. dziób samolotu
  3. koniec buta
neus
/ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
  2. fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
dragen
/ˌnɔsɔˈrɔʒɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;
  1. neushoorn
  2. rinoceros
noun
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros sondaicus Desmarest, ssak z rodziny nosorożcowatych, zagrożony wyginięciem;
Javaanse neushoorn
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) cecha artykulacyjna dźwięków mowy polegająca na tym, że część powietrza podczas artykulacji przechodzi przez jamę nosową, ponieważ podniebienie miękkie jest opuszczone
nasaliteit
/nɔˈsɔvɨ/
adjective
  1. (anatomia, anatomiczny) związany z nosem, dotyczący nosa
  2. (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
nasaal
/nɔˈstalʲɟja/
noun
tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym
nostalgie
noun
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;
  1. brancard
  2. draagbaar
/nɔˈtat͡sʲja/
noun
pewien ściśle określony sposób zapisu
notatie
adjective
odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem
notarieel
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron
notaris
/ˈnɔtɛs/
noun
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;
cursusblok
/ˌnɔtɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany
berucht
/ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;
Newfoundland
/ˈnɔva fũnˈdlãndʲja ˌi‿laˈbradɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Newfoundland en Labrador
/ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;
Nieuw-Guinea
/ˈnɔva xɔˈlãndʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna kolonia holenderska w Ameryce Północnej u ujścia rzeki Hudson, na terenie obecnego Nowego Jorku;
Nieuw-Nederland
/ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;
Nieuw-Caledonië
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;
Nieuw-Zuid-Wales
/ˈnɔva ˈʃkɔt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  1. Nieuw-Schotland
  2. Nova Scotia
/ˈnɔva zɛˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Nieuw-Zeeland
/ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Indii;
  1. Nieuw Delhi
  2. New Delhi
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki pisany prozą i mający prostą zwięzłej fabule
novelle
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;
noveen
/nɔˈvʲit͡sʲjat/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres próbny kandydata do zakonu;
noviciaat
adjective
związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii
Nieuw-Caledonisch
noun
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;
Nieuwspraak
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)
pasgeboren
/ˌnɔvɔˈrɔdɛk/
noun
człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;
boreling
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;
Nieuw-Rusland
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;
Novorossiejsk
/ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;
Novosibirsk
/ˌnɔvɔzɛˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nowej Zelandii
Nieuw-Zeelander
/ˌnɔvɔzɛˈlãntka/
noun
obywatelka Nowej Zelandii
Nieuw-Zeelandse
/ˌnɔvɔzɛˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nowa Zelandia
Nieuw-Zeelands
/ˈnɔvɔɕt͡ɕ/
noun
cecha czegoś nowego
nieuwheid
/ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s/
noun
mężczyzna świeżo po ślubie
pas getrouwd stel
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;
Vroegmoderne Tijd
/ˈnɔvɨ/
adjective
  1. istniejący od niedawna
  2. taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego
nieuw
/ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
New Brunswick
/ˈnɔvɨ ˈjɔrk/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
New York
/ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;
New Mexico
/ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;
New Orleans
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) teoria spiskowa tłumacząca istotne zmiany w polityce międzynarodowej rzekomą zmową „zakonspirowanej elity globalnej władzy” przejmującej rządzenie państwami;
Nieuwe Wereldorde
/ˈnɔvɨ ˈrɔk/
noun
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim
Nieuwjaar
/ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;
Nieuwe Testament
/ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/
pronoun
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;
Nieuwe Wereld
/ˈnɔzḍʒɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa
neusgat
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;
nosologie
/ˈnɔɕɲik/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) urządzenie transportujące coś
  2. coś, co przekazuje, przechowuje, propaguje jakąś treść, informację, ważne wartości
  3. coś, po czym lub w czym coś przepływa, jest przenoszone lub na czym coś się osadza
drager
noun
(dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże
messenmaker
/nɔˈʒɨt͡ʃʲci/
noun
małe nożyce;
schaar
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp
nagelschaar
/ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/
acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna
DDR
/ˈnubʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;
Nubië
adjective
związany z Nubią, dotyczący Nubii, pochodzący z Nubii
Nubisch
/ˈnudnɨ/
adjective
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie
saai
/ˈnud͡ʑit͡ɕ/
verb
powodować nudę
vervelen
noun
(fizyka, fizyczny) proton lub neutron;
nucleon
noun
(astronomia, astronomiczny) (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) proces powstawania jąder atomowych pierwiastków chemicznych z protonów i neutronów, zachodzący w warunkach wysokich temperatur i ciśnień
nucleosynthese
noun
(fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;
nuclide
/ˈnũmɛr/
noun
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
nummer
noun
(telekomunikacja) unikalny zestaw cyfr służący do identyfikacji i nawiązywania połączenia telefonicznego
abonneenummer
noun
(ezoteryka) pseudonauka badająca rzekome profetyczne właściwości i symbolikę liczb oraz ich wpływ na koleje losu;
numerologie
/ˌnũmɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami
nummeren
/ˌnũmɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
składający się z liczb lub cyfr
numeriek
/nũˈmʲidʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;
Numidië
noun
specjalista w dziedzinie numizmatyki, naukowy badacz historycznych monet
numismaat
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem, opisem i klasyfikowaniem monet i medali;
  1. numismatiek
  2. muntkunde
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;
Nunavut
/nur/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;
  2. skok do wody
duiker
/ˈnur ˌt͡ʃarnɔˈʃɨji/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;
parelduiker
/ˈnurɛk/
noun
człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych
duiker
/nurˈkɔvat͡ɕ/
verb
pływać pod powierzchnią wody
duiken
/ˈnurʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cepphus, morski ptak z rodziny alk;
zeekoet
/ˈnurʲɲik ˌalɛˈ<sup>w</sup>ut͡sʲci/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cepphus columba, gatunek ptaka z rodziny alk, rodzaju nurników, występujący na północy Oceanu Spokojnego,
duifzeekoet
/nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;
grote zaagbek
/ˈnuta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość
noot
noun
  1. (botanika, botaniczny) ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie
  2. (fizyka, fizyczny) zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;
nutatie
/ˈnutrʲja/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;
beverrat
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Grenlandii;
Nuuk
noun
(weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;
schurft
/nɨks/
pronoun
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;
Nox
/ˈnɨlɔ̃n/
noun
(włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;
nylon
/nuf/
noun
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;
nieuwe maan
/nuʃ/
noun
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;
mes
noun
składany nóż zawierający schowaną w rękojeści głownię, która wysuwa się po uruchomieniu mechanizmu sprężynowego, zwykle za pomocą przycisku;
springmes
/ˈnɛ̃nd͡za/
noun
stan ubóstwa w najwyższym stopniu, brak środków do życia
ellende
/ˈnɛ̃nd͡znɨ/
adjective
niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony
ellendig
/ɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta litera polskiego alfabetu;
over
/ɔˈaza/
noun
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;
oase
acronym
= (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);
BSE
/ɔp/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie nowosybirskim;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;
Ob
/ˈɔba/
collective
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego; i jeden, i drugi
  1. beide
  2. allebei
  3. beiden
/ˈɔpt͡sas/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) spodnia tylna część buta, podpierająca piętę i unosząca ją wyżej;
hak
verb
obchodzić się z kimś lub czymś bardzo ostrożnie, ze szczególną delikatnością
op eieren lopen
noun
kontrolne obejście danego miejsca
  1. bezoek
  2. rondgang
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do przecinania rur
pijpsnijder
/ˌɔpt͡sɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. odnoszący się do innego języka
  2. posługujący się językiem obcym
anderstalig
/ˈɔpt͡sɨ/
adjective
nienależący do jakiegoś kręgu
vreemd
/ˈɔpt͡sɨ/
noun
ktoś nienależący do danej grupy
vreemdeling
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.
tang
/ɔbˈd͡ʒɛktɔr/
noun
(wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;
dienstweigeraar
/ɔˈbɛt͡sʲɲɛ/
adverb
teraz, aktualnie, w tym momencie
momenteel
/ɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ/
noun
bycie, znajdowanie się
aanwezigheid
/ɔˈbɛt͡snɨ/
adjective
  1. osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili
    1. aanwezig
    2. tegenwoordig
  2. dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
    1. tegenwoordig
    2. aanwezig
/ˌɔbɛjˈmɔvat͡ɕ/
verb
  1. otaczać ramionami
    1. omhelzen
    2. omarmen
  2. mieścić w sobie
    omvatten
/ɔˈbɛlɡa/
noun
  1. obraźliwe słowo skierowane do kogoś
  2. ubliżenie komuś słowem
schimpwoord
/ɔˈbɛlʲisk/
noun
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;
obelisk
/ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/
noun
(potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu
wolkbreuk
/ɔpˈfʲitɔɕt͡ɕ/
noun
duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś
overvloed
/ɔpˈfʲitɨ/
adjective
występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś
overvloedig
/ˈɔbʲjat/
noun
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;
  1. middageten
  2. middagmaal
/ˌɔbʲjɛˈt͡sɨvat͡ɕ/
verb
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę
beloven
/ˌɔbʲjɛˈt͡sɨvad͡ʑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/
verb
składać obietnice bez pokrycia
gouden bergen beloven
/ˈɔbʲjɛkt/
noun
  1. rzecz fizycznie istniejąca
  2. osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
  3. (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
object
/ɔˈbʲjɛktɨf/
noun
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia
objectief
/ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/
noun
(fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;
groothoeklens
adverb
w sposób obiektywny
objectief
noun
cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność
objectiviteit
/ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/
adjective
odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń
objectief
/ɔˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
schillen
/ˌɔbʲjɛtʲˈɲit͡sa/
noun
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości
  1. belofte
  2. toezegging
/ˈɔbʲjast/
noun
  1. (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek
    omleiding
  2. objeżdżanie, odwiedzanie
    rondreis
/ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  1. volume
  2. inhoud
verb
(wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie
belegeren
/ˌɔblʲiˈɡat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;
obligatie
/ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia
belegering
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na oboju
hoboïst
/ɔˈbɔjt͡ʃɨk/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;
sleutelbeen
/ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕt͡ɕ/
noun
brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś
onverschilligheid
/ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/
adjective
taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś
onverschillig
/ˈɔbɔk/
preposition
w niedużej odległości
naast
noun
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;
obool
/ɔˈbɔra/
noun
(zootechnika, zootechniczny) budynek gospodarski dla bydła, miejsce jego przebywania;
koestal
/ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/
noun
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary
plicht
/ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/
adjective
będący czyimś obowiązkiem
verplicht
/ˌɔbraˈbʲjarka/
noun
maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;
werktuigmachine
/ɔbˈrabʲjät͡ɕ/
verb
nadawać kształt
bewerken
/ɔbˈrat͡sat͡ɕ/
verb
wprawiać w ruch obrotowy, utrzymywać w takim ruchu, powodować obrót
draaien
/ˈɔbras/
noun
  1. widok na ekranie urządzenia
    1. afbeelding
    2. beeld
    1. całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
    2. wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia
    3. scena rozgrywająca się w wyobraźni lub pamięci
    beeld
  2. (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
    1. schilderij
    2. beeld
/ˌɔbraʑˈlʲivɨ/
adjective
stanowiący obrazę dla kogoś, będący obrazą dla kogoś; sprawiający, że ktoś się obraża
beledigend
/ɔbˈraʒat͡ɕ/
verb
sprawiać komuś przykrość
beledigen
/ɔˈbrɔ̃na/
noun
  1. przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  2. (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
  1. verdediging
  2. verweer
noun
(szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;
Siciliaans
/ɔbˈrɔtʲɲik/
noun
(anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;
draaier
/ɔbˈrɔ̃j̃nt͡sa/
noun
  1. osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
verdediger
/ɔbˈrɔʒa/
noun
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego
halsband
/ˈɔbrus/
noun
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;
  1. tafellaken
  2. tafelkleed
/ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;
besnijdenis
/ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/
adjective
(książkowy) budzący odrazę
walgelijk
noun
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;
oedeem
noun
(medycyna, medyczny) choroba skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków;
angio-oedeem
/ˈɔbrut/
noun
  1. ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny
    omwenteling
  2. (informatyka, informatyczny) obrót o n\; miejsc: działanie, polegające na zmianie pozycji wszystkich bitów w taki sposób, że bit o indeksie i\; znajdzie się na pozycji (i + n)\mod k, gdzie k\; to liczba bitów w danym słowie;
    rotatie
noun
(jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;
trouwring
/ˈɔbrɛ̃n͇t͡ʃ/
noun
(sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;
hoepel
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.
bezetting
/ˌɔpst͡sɛ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych
  1. obsceen
  2. schunnig
/ˌɔpsɛrˈvat͡sʲja/
noun
dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
observatie
/ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/
noun
miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;
  1. observatorium
  2. sterrenwacht
adjective
możliwy do zaobserwowania w jakikolwiek sposób
observeerbaar
/ˌɔpsɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś
observeren
/ɔpˈsɛsʲja/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) objaw choroby (nerwicy lub psychonerwicy), polegający na uporczywych myślach i czynnościach i niemożności uwolnienia się od nich;
    obsessie
  2. (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności
    1. obsessie
    2. bezetenheid
adjective
właściwy obsesji, taki, jak w obsesji
obsessief
/ɔpˈsɨdʲjãn/
noun
(geologia, geologiczny) kwaśna skała wylewna;
lavaglas
/ˈɔpʃar/
noun
ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów
gebied
/ɔpˈʃɛrnɨ/
adjective
dużych rozmiarów
ruim
verb
  1. wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem
    verontwaardigen
  2. odczuwać oburzenie
    1. verontwaardigd zijn
    2. zich verontwaardigen
/ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem
verontwaardiging
/ˌɔbuˈʒɔ̃nɨ/
adjective
  1. odczuwający oburzenie
  2. wyrażający oburzenie
verontwaardigd
/ˌɔbuˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
posługujący się z równą sprawnością obiema rękami
tweehandig
/ɔˈbuvʲjɛ/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami
schoeisel
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie;
OVSE
/ˌɔbvɔdʲˈɲit͡sa/
noun
droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;
ring
/ˈɔbvut/
noun
(geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
omtrek
noun
(elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;
printplaat
/ˌɔbɨˈvatɛl/
noun
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;
burger
noun
osoba, która nie utożsamia się wyłącznie z jednym krajem, lecz czuje się częścią całej ludzkości, ma postawę otwartą, międzynarodową
wereldburger
/ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/
adjective
związany z obywatelem, właściwy obywatelowi
civiel
/ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;
  1. staatsburgerschap
  2. burgerschap
/ˈɔbuj/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;
hobo
/ˈɔbus/
noun
wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje
kamp
noun
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;
vluchtelingenkamp
/ˈɔbus ˌkɔ̃nt͡sɛ̃ntraˈt͡sɨjnɨ/
noun
miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup;
concentratiekamp
noun
miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;
vernietigingskamp
/ˈɔbwɔk/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów
wolk
/ɔbˈwudnɨ/
adjective
fałszywy, nieszczery
hypocriet
/ɔbˈʒarstfɔ/
noun
nadmierne spożywanie pokarmów
vraatzucht
noun
ten, kto ocalał
overlevende
/ɔˈt͡sɛãn/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi
  1. oceaan
  2. wereldzee
/ɔˈt͡sɛãn arkˈtɨt͡ʃnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;
  1. Noordelijke IJszee
  2. Arctische Oceaan
/ɔˈt͡sɛãn ˌatlãnˈtɨt͡sʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;
Atlantische Oceaan
/ɔˈt͡sɛãn ĩnˈdɨjsʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;
Indische Oceaan
/ɔˈt͡sɛãn spɔˈkɔjnɨ/
pronoun
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;
Grote Oceaan
/ˌɔt͡sɛˈãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;
Oceanië
adjective
dotyczący oceanu, związany z oceanem
oceanisch
/ˌɔt͡sɛãnɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o oceanach i morzach;
oceanografie
/ɔˈt͡sɛlɔt/
noun
  1. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  2. (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)
  1. ocelot
  2. pardelkat
/ɔˈt͡sɛ̃na/
noun
(edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi
cijfer
/ɔˈt͡sɛ̃ɲät͡ɕ/
verb
(edukacja, edukacyjny) stawiać ocenę, stopień
schatten
/ˈɔt͡sɛt/
noun
(spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;
azijn
noun
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z wina w procesie fermentacji octowej, w którym stężenie kwasu octowego wynosi zwykle od 6 do 10%
wijnazijn
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;
ochlocratie
/ɔˈxɔta/
noun
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś
zin
/ˈɔxra/
noun
barwa żółtobrunatna
oker
/ɔxˈrɔ̃na/
noun
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu
bescherming
noun
(ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;
milieubescherming
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który ochrypł
schor
noun
(technologia, technika, techniczny) przedmiot do samoczynnego osączania mokrych naczyń i/lub sztućców po ich umyciu
afdruiprek
noun
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;
acetaat
verb
wywoływać u kogo uczucie fascynacji, urzeczenia
betoveren
/ˌɔt͡ʃɛciˈvãɲɛ/
noun
  1. czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
    1. afwachting
    2. verwachting
  2. pragnienie, żądanie
    1. verwachting
    2. afwachting
/ˌɔt͡ʃɛˈcivat͡ɕ/
verb
  1. spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś
    verwachten
  2. dłużej czekać
    1. verwachten
    2. afwachten
    3. wachten op
verb
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle
verguizen
/ɔˈt͡ʃɔduw/
noun
(anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;
oogkas
adjective
taki, który przeczytał wiele książek
belezen
/ˌɔt͡ʃɨˈvʲistɨ/
adjective
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać
  1. overduidelijk
  2. voor de hand liggend
/ˌɔt͡ʃɨˈvʲiɕt͡ɕɛ/
interjection
wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie
  1. natuurlijk
  2. uiteraard
/ˌɔt͡ʃɨˈvʲiɕt͡ɕɛ/
particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości
  1. natuurlijk
  2. uiteraard
  3. vanzelfsprekend
/ɔt/
preposition
  1. …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  2. …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
van
/ɔt‿ˈt͡ʃasu dɔ‿ˈt͡ʃasu/
adverb
co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często
af en toe
/ɔd‿ˈɡrɔ̃ma/
(potocznie, potoczny) bardzo dużo, mnóstwo
bij de vleet
/ˈɔda/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;
  1. lofdicht
  2. ode
/ˌɔdaˈlʲiska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim
odalisk
/ɔdˈbʲit͡ɕɛ/
noun
obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni
weerspiegeling
/ɔdˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. zabierać kogoś z jakiegoś miejsca
    oppikken
  2. zabierać coś z miejsca, do którego wcześniej się to zanosiło
    terugnemen
/ɔdˈbʲijat͡ʃ/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;
stootkussen
/ˈɔdbʲjur/
interjection
słowo używane podczas korzystania z radia na końcu wypowiedzi, aby poinformować rozmówcę o jej zakończeniu
over
/ˈɔdbʲjur/
noun
  1. (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  2. (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów
ontvangst
/ˌɔdbuˈdɔva/
noun
odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone
restauratie
/ˈɔdbɨt/
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;
  1. anus
  2. aars
/ˌɔdbɨtʲˈɲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;
endeldarm
/ɔdˈbɨvat͡ɕ/
verb
  1. robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś
    1. maken
    2. hebben
  2. mieć miejsce, dziać się, dokonywać się
    1. plaatsvinden
    2. plaatshebben
noun
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie
kraamvloed
noun
(statystyka, statystyczny) klasyczna miara zróżnicowania rozkładu zmiennej losowej – pierwiastek kwadratowy wariancji;
standaardafwijking
/ˈɔtʲt͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru
tint
/ɔtʲˈt͡ɕĩnɛk/
noun
(geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
lijnstuk
/ˈɔtʲt͡ɕisk/
noun
  1. odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym
    deuk
  2. (medycyna, medyczny) zgrubienie skóry powstałe na skutek ucisku
    eelt
/ˈɔtʲt͡ɕisk ˈpalt͡sa/
noun
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby
vingerafdruk
noun
(geometria) jedna ze współrzędnych, wykreślana na osi poziomej i oznaczana symbolem x;
abscis
adjective
(gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika
werkwoordelijk
/ɔṭˈt͡ʃuvat͡ɕ/
verb
reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów
  1. voelen
  2. ervaren
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania
respiratoir
/ˌɔdːɨˈxãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od oddychać
ademhaling
/ɔdˈːɨxat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska
  1. ademen
  2. ademhalen
/ˈɔdʲd͡ʑaw/
noun
grupa ludzi jako część pewnej formacji
ploeg
noun
(fizyka, fizyczny) jedno z podstawowych oddziaływań obserwowanych między cząstkami, odpowiadające za siły działające między naładowanymi elektrycznie cząstkami i przenoszone przez fotony wymieniane między nimi;
elektromagnetische interactie
noun
(fizyka, fizyczny) siły, które wyznaczają zachowanie cząstek elementarnych i materii; jedno z podstawowych rodzajów sił rządzących zjawiskami fizycznymi we wszechświecie
fundamentele natuurkracht
/ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
aftrekking
noun
(rzeczownik) (odczasownikowy) od odejść
overlijden
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;
Odessa
noun
część odchodząca w bok od trzonu
aftakking
/ɔdʲˈjɛʒd͡ʒat͡ɕ/
verb
jadąc, oddalać się
  1. wegrijden
  2. vertrekken
/ɔtˈkrɨt͡ɕɛ/
noun
napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej
ontdekking
/ˈɔtkrɨt͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: odkrywać
blootstellen
/ɔtˈkuʒat͡ʃ/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;
stofzuiger
verb
lecąc, oddalać się od jakiegoś miejsca
wegvliegen
/ɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami
afstand
/ˌɔdlɔˈtɔvɨ/
adjective
(slangowo) wspaniały, rewelacyjny
  1. cool
  2. gaaf
  3. space
  4. tof
  5. vet
noun
(medycyna, medyczny) obecność powietrza lub innych gazów w jamie opłucnej;
klaplong
noun
  1. osoba dziwnie się zachowująca, wyróżniająca się w społeczności
    onaangepaste
  2. (potocznie, potoczny) (herpetologia, herpetologiczny) odmieniec amerykański
    mudpuppy
  3. (mitologia, mitologiczny) (ludowy) diabli lub wiedźmi podrzutek;
    wisselbalg
/ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
różny
  1. ongelijk
  2. verschillend
/ɔdˈmɔva/
noun
wyrażenie braku zgody
weigering
adjective
dający się odnowić, możliwy do odnowienia
hernieuwbaar
/ˈɔdʲɲɛ̇ɕt͡ɕ/
verb
przynieść coś z powrotem; dostarczyć coś, aby to oddać
teruggeven
/ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś
ten opzichte van
/ˌɔdɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów
odontologie
/ˌɔtpɔˈt͡ʃɨ̃nɛk/
noun
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił
rust
/ˌɔtpɔˈt͡ʃɨvat͡ɕ/
verb
przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił
rusten
/ɔtˈpɔrnɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami
immuniteit
/ˌɔtpɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
  1. ponosić za coś konsekwencje
    antwoorden
  2. odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
    1. antwoorden op
    2. beantwoorden
  3. spełniać jakieś warunki, oczekiwania
    1. beantwoorden aan
    2. overeenstemmen met
    3. vervullen
  4. odpisywać (np. na list)
    1. beantwoorden
    2. antwoorden op
  5. udzielać odpowiedzi
    1. beantwoorden
    2. antwoorden op
    3. antwoorden
  6. być zgodnym z czymś
    overeenstemmen met
  7. być równoważnym czemuś
    1. overeenstemmen met
    2. corresponderen
  8. być za coś odpowiedzialnym
    1. verantwoordelijk zijn op
    2. verantwoorden
/ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/
adjective
spełniający wymagane warunki
geschikt
/ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/
adverb
(książkowy) w tej samej kolejności
respectievelijk
/ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɔɕt͡ɕ/
noun
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś
  1. verantwoordelijkheid
  2. aansprakelijkheid
/ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ/
adjective
    1. mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
    2. przeznaczony do pewnej czynności
    1. aansprakelijk
    2. verantwoordelijk
    1. będący przyczyną
    2. kierujący czymś
    3. poważnie traktujący swoje obowiązki
    1. verantwoordelijk
    2. aansprakelijk
/ɔtˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
reakcja na pytanie
antwoord
/ɔtˈprava/
noun
załatwienie formalności związanych z wyjazdem osób, wysłaniem towarów lub odlotem samolotu lub odejściem jednostki pływającej
check-in
/ɔtˈpukad͡ʑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/
idiom
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy
hout vasthouden
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy;
aflaat
adjective
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie
afstotelijk
verb
  1. powodować niechęć
    afstoten
  2. oddalać pchnięciem
    wegduwen
/ˈɔtpwɨf/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) ubywanie czegoś z danego miejsca
    1. afname
    2. afvloeiing
    3. vertrek
  2. ujście, otwór, przez który odpływa skądś woda
    afvoer
  3. (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów
    1. eb
    2. laagtij
/ˈɔdra/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;
Oder
/ˈɔdra/
noun
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;
mazelen
verb
radząc, namawiać do zrezygnowania z czegoś
afraden
verb
odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
  1. afnemen
  2. afrukken
  3. aftrekken
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od odrzucić
laak
noun
(fizyka, fizyczny) siła powstająca podczas nadawania prędkości ciału, skierowana przeciwnie do kierunku ruchu tego ciała
terugslag
/ˈɔtɕɛt͡ʃ/
noun
pomoc wojskowa dla oblężonej twierdzy lub dla osaczonych własnych oddziałów albo wojsk sojuszniczych;
ontzet
noun
sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku
wederverkoop
/ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;
  1. schadevergoeding
  2. compensatie
  3. vergoeding
  4. schadeloosstelling
  5. indemnisatie
/ɔtˈːrutka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;
tegengif
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk
player
/ˈɔtːɔ̃nt/
pronoun
od tej chwili, od teraz
voortaan
/ɔdˈvaɡa/
noun
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa
moed
/ɔdˈvaʒʲɲɛ/
adverb
w sposób odważny, z odwagą, śmiałością
dapper
/ɔdˈvaʒnɨ/
adjective
taki, który ma odwagę
  1. moedig
  2. dapper
noun
odwzajemnienie za zło
vergelding
/ɔdˈvʲjɛd͡zat͡ɕ/
verb
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś
bezoeken
noun
(fizjologia, fizjologiczny) niezdrowy stan organizmu powstały jako rezultat utraty wody przez organizm
dehydratie
/ˌɔdvɔˈwãɲɛ/
noun
zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji
terugroeping
adjective
taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego
omkeerbaar
/ɔdˈvrɔtʲɲɛ/
adverb
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót
omgekeerd
/ɔdˈvrɔtnɔɕt͡ɕ/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;
omgekeerde
/ˌɔdɨˈsɛja/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;
Odyssee
/ˈɔd͡ʑɛʃ/
noun
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca
  1. kleding
  2. kleren
adjective
skierowany od środka czegoś w kierunku zewnętrznym
centrifugaal
verb
  1. czynić coś świeżym, rześkim
  2. czynić ponownie świeżym, przywrócić nowy lub nadać pożądany stan czemuś
  3. powracać do czegoś po przerwie i czynić na nowo aktualnym
een webpagina herladen
/ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać
eten
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych
hairconditioner
/ɔˈfɛlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Ophelia
adjective
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę
offensief
/ɔˈfɛrta/
noun
(potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje
voorstel
adjective
(informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową
offline
adverb
(informatyka, informatyczny) poza Internetem
offline
/ˈɔfsɛt/
noun
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;
offsetdruk
/ɔˈfʲjara/
noun
  1. osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
    slachtoffer
  2. osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
    1. slachtoffet
    2. slachtoffer
/ɔˈfʲit͡sɛr/
noun
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;
officier
/ˌɔfʲiˈt͡sʲjalʲɲɛ/
adverb
w sposób oficjalny
officieel
/ˌɔfʲiˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący
officieel
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obowiązkowa modlitwa liturgiczna odmawiana przez duchownych i osoby konsekrowane
dienst
/ˈɔɟɛr/
noun
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;
hengst
/ˈɔɟɛ̇̃ɲ/
noun
  1. płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;
  2. (przenośnie, przenośnia) głębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
  3. (wojskowość, wojskowy) strzelanie z broni palnej
vuur
/ˌɔɡlɔ̃nˈdalnɔɕt͡ɕ/
noun
(książkowy) intensywność oglądania programów telewizyjnych;
kijkerspubliek
/ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;
sint-elmsvuur
/ɔɟˈɲiskɔ/
noun
  1. (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
    1. brandpunt
    2. focus
  2. ułożony, płonący stos drewna
    1. kampvuur
    2. vreugdevuur
/ˌɔɟɲiˈskɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;
brandpuntsafstand
/ɔɟˈɲivɔ/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego
    batterij
  2. kółko w łańcuchu
    link
/ˈɔɡɔ̃n/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  2. końcowa część jakiegoś przedmiotu
staart
/ɔˈɡɔ̃nɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą
ogonek
/ɔkr̥/
noun
legendarne stworzenie;
oger
/ˌɔɡrãɲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
norma, przepis, zarządzenie krępujące czyjąś swobodę działania
beperking
/ˌɔɡrãɲiˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)
begrensd
/ˌɔɡrɔdʲˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
  2. (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw
  3. (potocznie, potoczny) dział uczelni rolniczej zajmujący się takimi uprawami
tuinbouw
/ˌɔɡrɔdʲˈɲit͡ʃka/
noun
kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie
hovenierster
noun
(potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;
tuinbroek
/ɔˈɡrɔdʲɲik/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem
  1. hovenier
  2. tuinman
/ɔˈɡrɔ̃mnɨ/
adjective
mający bardzo duży rozmiar
  1. enorm
  2. reusachtig
/ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ogrzewać
verwarming
/ˈɔɡrut/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;
  1. tuin
  2. gaard
/ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲit͡ʃnɨ/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;
botanische tuin
/ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟit͡ʃnɨ/
noun
(oficjalnie) teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;
dierentuin
/ɔˈɡulnɨ/
adjective
  1. zbierający w całość
  2. nieuwzględniający szczegółów
  3. powszechny, często występujący
algemeen
/ˌɔɡuˈrɛt͡ʃʲɲik lɛˈkarsʲci/
noun
(botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;
bernagie
/ɔˈɡurɛk/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego
    komkommer
  2. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
    1. komkommer
    2. augurk
/ˌɔɡurˈkɔva/
noun
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną;
augurkensoep
/ɔɡˈwaʃat͡ɕ/
verb
podawać do wiadomości informacje o sobie
adverteren
/ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu
aankondiging
/ˌɔɡwuʃaˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
brzmiący bardzo głośno
oorverdovend
/ˈɔxar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;
bergeend
/ɔˈxajɔ/
noun
(geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);
Ohio
/ɔˈxajɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;
Ohio
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;
Eger
/ɔˈxɨdnɨ/
adjective
obrzydliwy, budzący wstręt
  1. walgelijk
  2. verschrikkelijk
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;
Oise
/ˈɔjt͡ɕɛt͡s/
noun
    1. założyciel, pierwszy przedstawiciel;
    2. (biologia, biologiczny) samiec mający potomstwo
    3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma tytularna zakonników, rzadziej księży;
    vader
  1. mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
    1. vader
    2. papa
noun
zabójstwo własnego ojca
vadermoord
/ɔjˈt͡sɔstfɔ/
noun
bycie ojcem
vaderschap
/ɔjˈt͡sɔfsʲci/
adjective
  1. dotyczący ojca
  2. właściwy ojcu
vaderlijk
/ˈɔjt͡ʃɛ ˈnaʃ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów tych słów;
Onzevader
/ˈɔjt͡ʃɨ̃m/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym
stiefvader
/ɔjˈt͡ʃɨzna/
noun
kraj, w którym ktoś się urodził;
vaderland
/ˈɔkap/
noun
(architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;
spalk
/ɔˈkapʲi/
noun
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;
okapi
/ˌɔkaˈrɨ̃na/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;
ocarina
/ɔˈkazʲja/
noun
sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś
gelegenheid
/ɔˈkazʲja ˈt͡ʃɨ̃ɲi zwɔˈd͡ʑɛ̇ja/
proverb
możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży
gelegenheid maakt de dief
adverb
rzadko się zdarzając
af en toe
/ɔˈcɛ̃nkɔ/
noun
miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci
loket
/ˌɔcɛ̇̃ɲˈːit͡sa/
noun
rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;
luik
/ˌɔklaˈxɔ̃ma/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;
Oklahoma
/ˈɔkna/, /ˈɔknɔ/
noun
    1. oszklony otwór w ścianie
    2. (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
    1. raam
    2. venster
  1. (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra
    1. venster
    2. raam
/ˈɔkɔ/
noun
    1. (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
    2. w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;
    oog
  1. (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
    1. oog
    2. kijker
/ˈɔkɔ t͡sɨkˈlɔ̃nu/
noun
  1. centrum burzliwych, niebezpiecznych wydarzeń
  2. obszar ciszy w centrum cyklonu;
oog van de storm
/ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/
proverb
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;
oog om oog, tand om tand
/ˌɔkɔˈlʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia
omstandigheid
/ɔˈkɔstna/
noun
(anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;
beenvlies
/ɔˈkɔwɔ/
particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu
ongeveer
/ɔˈkɔwɔ/
preposition
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu
ongeveer
/ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;
circumfix
/ˈɔkɔ̃ɲ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) żarłoczna słodkowodna ryba drapieżna (Perca fluviatilis Linnaeus);
baars
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, drapieżna ryba słodkowodna z rodziny okoniowatych;
rivierbaars
/ˈɔkra/
noun
(botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło;
okra
/ɔˈkracɛ̃m/
adverb
obejmując coś rozstawionymi nogami
schrijlings
/ˈɔkrɛs/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
    menstruatie
    1. przedział czasu, czas trwania czegoś
    2. (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
    periode
noun
(zoologia, zoologiczny) okres łączenia się w pary i przystępowania do rozrodu u zwierząt;
paartijd
/ɔˈkrɛɕlat͡ɕ/
verb
definiować, ustalać cechy czegoś
vaststellen
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo lub wyrażenie określające
determinator
/ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
adjective
zdefiniowany, pewien, sprecyzowany
bepaald
/ɔˈkrɔpnɨ/
adjective
wywołujący strach, odrzucający
verschrikkelijk
/ˈɔkrux/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
  2. mały, odkruszony kawałek czegoś
kruimel
/ˌɔkruˈt͡ɕɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;
wreedheid
/ɔˈkrutnɨ/
adjective
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem
wreed
/ɔˈkʃɛ̃mka/
noun
jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;
diatomee
/ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/
adjective
mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich
rond
noun
droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś
ronde
/ˈɔkrɛ̃ŋk/
noun
(administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości
gebied
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;
  1. onderzeeër
  2. duikboot
  3. onderzeeboot
noun
(marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;
oorlogsschip
noun
(anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego
karteldarm
adjective
dążący do celu nie wprost
omslachtig
/ˈɔksfɔrt/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;
Oxford
/ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;
oxymoron
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;
Occitanië
/ˌɔksɨtɔˈt͡sɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;
oxytocine
/ˈɔktãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;
octaan
/ˈɔktãnt/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Octant
/ɔkˈtava/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ósmy stopień skali (gamy) muzycznej
  3. przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu
octaaf
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy przypominający ogromny kontrabas i grający od niego o oktawę niżej;
octobas
/ɔˈkular/
noun
(optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;
oculair
/ˌɔkuˈlarɨ/
noun
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;
bril
/ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛt͡ɕifswɔ̃ˈnɛt͡ʃnɛ/
noun
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;
zonnebril
/ˌɔkuˈlʲista/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu
oogarts
adjective
(medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki
oogheelkundig
noun
zwolennik okultyzmu
occultist
noun
doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;
occultisme
/ˈɔkup/
noun
pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników
losgeld
/ˌɔkuˈpat͡sʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium
bezetting
/ˌɔkuˈpɔvat͡ɕ/
verb
zbrojnie zajmować terytorium innego państwa
bezetten
noun
(medycyna, medyczny) opatrunek
kompres
/ɔˈkwatka/
noun
wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu
kaft
/ˈɔlaf/
pronoun
imię męskie;
Olaf
/ˈɔlbʒɨ̃m/
noun
człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile
reus
/ˈɔlxa/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;
els
/ˌɔlɛˈãndɛr/
noun
(botanika, botaniczny) Nerium, krzew lub niskie drzewo o lancetowatych, skórzastych, wiecznie zielonych liściach oraz dużych, białych, różowych lub czerwonych kwiatach zebranych w baldachogrona;
oleander
/ˈɔlɛj/
noun
  1. (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  2. (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar
olie
noun
(spożywczy) olej spożywczy uzyskany z orzechów palmy kokosowej;
kokosolie
noun
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;
palmolie
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tłuszcz pochodzący z roślin
plantaardige olie
noun
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;
  1. castorolie
  2. ricinusolie
  3. wonderolie
noun
(spożywczy) olej spożywczy uzyskiwany z plew ryżu
rijstolie
noun
(spożywczy) olej wytwarzany z nasion rzepaku;
koolzaadolie
noun
(spożywczy) olej tłoczony z ziaren sezamu;
sesamolie
/ˈɔlɛj sɔˈjɔvɨ/
noun
(spożywczy) olej roślinny wytwarzany z ziaren soi;
sojaolie
/ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛt͡ʃʲɲiˈkɔvɨ/
noun
(spożywczy) olej wytwarzany z nasion słonecznika;
zonnebloemolie
/ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨt͡ʃnɨ/
noun
mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;
etherische olie
/ɔˈlɛ̃nɛk/
noun
(geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek wczesnego triasu, trwający 249,7 – 245,9 milionów lat temu;
Olenekien
noun
(botanika, botaniczny) żywica drzew rodzaju kadzidla (Boswellia) rosnących na półpustyniach i obrzeżach pustyń północno-wschodniej Afryki oraz na Półwyspie Indyjskim;
olibanum
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii
oligarch
/ˌɔlʲiˈɡarxʲja/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
oligarchie
adjective
związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów
oligarchisch
/ˌɔlʲiˈɡɔt͡sɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu
oligoceen
/ˌɔlʲiˈɡɔ̃mɛr/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny utworzony z niewielkiej liczby powtarzających się merów;
oligomeer
/ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;
oligopolie
/ˈɔlʲĩmp/
pronoun
(geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;
Olympus
/ɔˈlʲĩmpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;
Olympia
/ˌɔlʲĩmˈpʲjada/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  2. (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  3. zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu
olympiade
/ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/
adjective
  1. taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego
  2. związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie
  1. olympisch
  2. olympische
/ɔˈlʲifka/
noun
  1. (spożywczy) owoc oliwki (1.1)
    olijf
  2. (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
    1. olijfboom
    2. olijf
/ˈɔlstrɔ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) sztywny skórzany futerał na pistolet kawalerzysty;
holster
/ɔlˈʃɨ̃na/
noun
(leśnictwo) las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej;
elzenbos
/ɔ̃m/
noun
(jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;
ohm
/ˈɔ̃mãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;
Oman
/ɔ̃ˈmãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Oman
Omaans
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;
ombudsman
/ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;
syncope
/ɔ̃ˈmɛɡa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;
omega
/ɔ̃ˈmʲijät͡ɕ/
verb
okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się
schuwen
/ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/
noun
nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;
omikron
/ˈɔ̃mlɛt/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;
omelet
/ɔ̃mʲˈɲibus/
noun
(motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;
omnibus
/ɔ̃ˈmɔt͡ʃʲɲa/
noun
(biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;
allantoïs
/ɔ̃ˈmɔmʲjɛʒ/
noun
(elektronika, elektroniczny) przyrząd służący do pomiaru oporu elektrycznego;
ohmmeter
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;
Omsk
/ɔ̃n/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski
hij
/ˈɔ̃na/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński
  1. zij
  2. ze
/ɔ̃ˈnaɡɛr/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  2. (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;
onager
/ɔ̃ˈnãɲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;
onanie
/ˈɔ̃nɛ/
personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego
zij
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;
Onegameer
/ˈɔ̃ɲi/
personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego
zij
/ɔ̃ŋˈkɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych
oncoloog
/ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami
oncologie
/ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii
oncologisch
/ˈɔ̃nɔ/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki
het
/ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;
onomatopee
/ɔ̃nˈtarʲjɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  2. (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;
Ontario
/ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  2. (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;
ontologie
/ˌɔ̃ntɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) od ontologia
met betrekking tot het zijnde
noun
(jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;
onyx
/ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych
VN
noun
(biologia, biologiczny) żeńska komórka płciowa powstająca z oogonium, z której na drodze oogenezy powstaje komórka jajowa;
oöcyt
/ˌɔːˈlɔɟja/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością;
oölogie
noun
(sztuka) kierunek w plastyce i sztuce użytkowej opierający się na oddziaływanie na oko odbiorcy, nie zaś na jego intelekt czy emocje;
opart
adjective
związany z opatem lub opactwem
abbatiaal
/ɔˈpat͡stfɔ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;
abdij
/ˈɔpat/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej;
neerslag
noun
(meteorologia, meteorologiczny) dowolny produkt kondensacji pary wodnej opadający z chmur w wyniku przyciągania grawitacyjnego;
neerslag
/ˌɔpakɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od opakować
verpakking
/ˈɔpal/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;
opaal
/ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/
noun
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;
bruine kleur
/ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/
noun
spokój, panowanie nad swoimi emocjami
kalmte
adjective
taki, który panuje nad swoim zachowaniem
  1. kalm
  2. beheerst
/ɔˈparʲt͡ɕɛ/
noun
część mebla służąca do podtrzymywania pleców
rugleuning
/ˈɔpat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa
abt
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek
abdis
/ɔˈpaṭʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga
voorzienigheid
/ˈɔpt͡sʲja/
noun
jedna z możliwości do wyboru
optie
/ˈɔpɛra/
noun
  1. utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;
  2. budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
opera
/ˌɔpɛˈrat͡sʲja/
noun
  1. (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
    operatie
  2. działania skierowane na wykonanie określonego zadania
    1. operatie
    2. ingreep
/ˌɔpɛˈratɔr/
noun
  1. człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  2. (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję
bediener
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze
operette
/ɔˈpʲjɛka/
noun
dbanie o kogoś lub coś;
zorg
/ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/
noun
ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;
gezondheidszorg
/ɔˈpʲjɛkũn/
noun
osoba, która się kimś lub czymś opiekuje
verzorger
noun
osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;
accountmanager
adjective
sprawujący opiekę
beschermend
/ɔˈpʲjɛrat͡ɕ/
verb
przeciwstawiać się, stawiać opór
weerstaan
/ɔˈpʲĩɲja/
noun
sąd, zdanie na jakiś temat
  1. mening
  2. visie
/ˈɔpʲis/
noun
określenie podstawowych cech czegoś
beschrijving
adjective
mający charakter opisu
beschrijvend
/ˈɔpʲjũm/
noun
wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;
opium
/ɔˈpʲiwɛk/
noun
mały kawałek metalu powstający podczas piłowania za pomocą pilnika lub piły
splinter
noun
(ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków
belastingheffing
/ɔˈpɔ̃na/
noun
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;
band
noun
(medycyna, medyczny) niezłośliwy nowotwór opon mózgowo-rdzeniowych;
meningeoom
/ˌɔpɔrtũˈɲista/
noun
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści
opportunist
adjective
  1. związany z oportunizmem, charakteryzujący się oportunizmem
  2. (medycyna, medyczny) związany z zakażeniem u osobników z obniżoną odpornością
opportunistisch
/ˌɔpɔrˈtũɲism̥/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (przestarzałe, przestarzały) uleganie naciskowi burżuazji, polityka uchylania się od walki klasowej
  2. postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;
opportunisme
/ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki;
  2. coś, co zostało opowiedziane
vertelling
/ˌɔpɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować
  1. verhalen
  2. vertellen
/ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕ/
noun
opowiadana historia
vertelling
/ˌɔpɔˈzɨt͡sʲja/
noun
  1. przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi lub większości parlamentarnej;
oppositie
/ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/
noun
(informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych
  1. software
  2. programmatuur
noun
(medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;
  1. koortslip
  2. herpes
/ˈɔprut͡ʃ/
preposition
…oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze: poza, z wyłączeniem, nie licząc
behalve
/ɔpˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z optyką, dotyczący optyki – działu fizyki traktującego o świetle
optisch
/ˈɔptɨk/
noun
  1. rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  2. sprzedawca okularów
  3. naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki
opticien
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle
optica
noun
działanie mające na celu zwiększenie efektywności w jakiejś dziedzinie
optimalisatie
/ˌɔptɨ̃ˈmʲista/
noun
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia
optimist
adverb
w sposób optymistyczny; budząc optymizm
optimistisch
/ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie
optimistisch
/ɔpˈtɨ̃mʲism̥/
noun
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów
optimisme
/ɔˈpũnt͡sʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;
cactusvijg
/ɔˈpuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. zniżać coś, spuścić coś, przesunąć coś w dół
    1. afnemen
    2. verminderen
  2. zostawiać coś, odchodzić od czegoś / kogoś
    verlaten
adjective
  1. taki, którego opuszczono
  2. zniszczony wskutek zaniedbania
in de steek laten
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca
vingertop
/ˈɔpur/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  2. akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  3. w lm przeszkody, utrudnienia
weerstand
/ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
odsunięcie zdarzenia w czasie
vertraging
adjective
będący nie na czas
vertraagd
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;
bezetenheid
/ˌɔpɛ̃nˈtãnɨ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, której ciałem zawładnął zły duch
bezeten
adjective
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność
de moeite lonend
/ˌɔpwaˈcivat͡ɕ/
verb
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś
beklagen
/ɔˈpwata/
noun
kwota płacona za usługę, świadczenie
bijdrage
noun
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;
borstvlies
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kwieciste przemówienie;
  2. typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa;
redevoering
noun
ten, kto orze pole
ploeger
/ˌɔrãŋˈɡutãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;
orang-oetan
/ˌɔrãw̃ˈʒada/
noun
napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat
appelsienlimonade
/ˌɔrãw̃ˈʒɛrʲja/
noun
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) szklarnia służąca do hodowli egzotycznych roślin, np. pomarańcz, cytryn, pełniąca rolę wypoczynkową;
oranjerie
/ˈɔras/
conjunction
…łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie
alsmede
/ˈɔrat͡ɕ/
verb
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem
ploegen
/ɔrˈbʲita/
noun
(astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;
baan
/ɔrˈbʲital/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce
  2. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce;
orbitaal
adjective
(astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie
orbitaal
/ˌɔrxʲiˈdɛa/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;
orchidee
/ɔrˈdalʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;
beproeving
/ˈɔrdɛr/
noun
wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);
orde
/ɔrˈdɔvʲik/
noun
(geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;
Ordovicium
/ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/
noun
  1. (medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala
  2. (medycyna, medyczny) lekarka, która kieruje oddziałem szpitala
  1. directeur-geneesheer
  2. geneesheer-directeur
/ˌɔrɛˈɡãnɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita (Origanum vulgare L.), gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa
oregano
/ɔˈrɛɡɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;
Oregon
/ˈɔrɡãn/
noun
  1. część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;
orgaan
/ˌɔrɡãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący
organisch
/ˌɔrɡãˈɲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;
organist
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. sposób przygotowywania czegoś, planowania
    organisatie
  2. grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
    1. organisatie
    2. ordening
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɨx/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;
Verenigde Naties
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/
noun
stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;
niet-gouvernementele organisatie
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja trakˈtatu ˌpuwnɔt͡snɔatlãntɨt͡sʲˈcɛɡɔ/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;
Noord-Atlantische Verdragsorganisatie
/ɔrˈɡãɲism̥/
noun
  1. (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  2. (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  3. (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów
organisme
/ˌɔrɡãɲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
porządkować coś w określony sposób, nadawać strukturę
organiseren
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;
orgel
/ˈɔrɡasm̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;
  1. orgasme
  2. klaarkomen
/ˈɔrʲɟja/
noun
    1. (historia, historyczny, historycznie) początkowo muzyczny, z czasem ekstatyczny obrzęd ku czci bóstw;
    2. (przenośnie, przenośnia) przesadzona, rozbuchana różnorodność
    1. drinkgelag
    2. orgie
  1. (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia
    1. orgie
    2. drinkgelag
noun
  1. określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne
  2. rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny
  3. umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie
  4. ustawienie, pozycja względem jakiegoś punktu odniesienia
oriënteringsvermogen
noun
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci;
  1. seksuele geaardheid
  2. seksuele oriëntatie
/ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/
noun
(edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;
oriëntalistiek
verb
  1. pomagać w rozeznaniu w czymś
    1. informeren
    2. wegwijs maken
  2. nadawać określone położenie, kierunek
    1. oriënteren
    2. richten
  3. mieć rozeznanie w czymś
    bekend zijn
  4. wybierać daną orientację
    zich oriënteren
  5. podporządkowywać swoje działania pewnym celom
    zich richten
/ˌɔrʲiˈɡãmʲi/
noun
(sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;
origami
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;
Oriya
noun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;
Orinoco
/ˈɔrʲjɔ̃n/
pronoun
  1. (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  2. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;
Orion
/ɔrk/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;
ork
/ˈɔrka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;
    1. orka
    2. zwaardwalvis
  2. (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
    ploegen
/ɔrʲˈcɛstra/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne;
orkest
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;
Orléans
noun
(botanika, botaniczny) paproć z rodzaju Pteridium;
adelaarsvaren
/ˈɔrlʲik/
noun
(botanika, botaniczny) Aquilegia L., roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;
akelei
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Clanga clanga Pallas, ptak drapieżny z podrodziny jastrzębi;
bastaardarend
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;
schreeuwarend
noun
(botanika, botaniczny) Aquilegia vulgaris L., bylina o ostrodze kwiatu przypominającej szpon orła, z rodziny jaskrowatych;
wilde akelei
/ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Armenii;
Armeens
/ˈɔrmus/
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina Oceanu Indyjskiego pomiędzy Zatoką Perską od zachodu a Zatoką Omańską od wschodu, której północne wybrzeże należy do Iranu, a południowe do Zjednoczonych Emiratów Arabskich i Omanu;
Straat van Hormuz
noun
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;
kazuifel
/ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  2. (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii
ornitholoog
/ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;
  1. ornithologie
  2. vogelkunde
/ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii
ornithologisch
/ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/
noun
(geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;
gebergtevorming
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój chłodzący z utartych migdałów, cukru i wody lub mleka;
orgeade
/ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/
adjective
  1. (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom
  2. rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny
orthodox
noun
(stomatologia, stomatologiczny) stomatolog, specjalista w zakresie ortodoncji (leczenia wad zgryzu)
orthodontist
adjective
związany z ortodoncją
orthodontisch
/ˌɔrtɔˈɡrafʲja/
noun
zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka
  1. spelling
  2. orthografie
/ˌɔrtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący ortografii, odnoszący się do ortografii, zgodny z zasadami ortografii, traktujący o ortografii
orthografisch
/ɔrˈtɔlãn/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;
ortolaan
/ˌɔrtɔˈpɛda/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii
orthopedist
/ˌɔrtɔˈpɛdʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny i specjalizacja lekarska zajmująca się mechanicznymi aspektami schorzeń układu ruchu;
orthopedie
/ˌɔrtɔpɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z ortopedią lub ortopedami
orthopedisch
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący życia i twórczości George'a Orwella, charakterystyczny, typowy dla Orwella lub jego twórczości, taki jak u Orwella
Orwelliaans
noun
(zoologia, zoologiczny) afrykańska antylopa o krępej budowie i długich rogach;
oryx
noun
(zoologia, zoologiczny) Oryx leucoryx Pallas, duża antylopa dawniej występująca powszechnie na Bliskim Wschodzie;
Arabische oryx
noun
(zoologia, zoologiczny) Oryx dammah Cretzschmar, duża antylopa zamieszkująca stepy i pustynie Afryki Północnej;
sabelantilope
/ˈɔʒɛx/
noun
    1. suchy owoc o zdrewniałej łupinie;
    2. (potocznie, potoczny) owoc orzecha (1.2) włoskiego;
    noot
  1. roślina, której owoce to orzechy (1.1);
    notenboom
noun
(spożywczy) jadalny owoc leszczyny
hazelnoot
noun
(spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)
walnoot
/ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/
noun
(botanika, botaniczny) Arachis hypogaea, brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;
aardnoot
/ˌɔʒɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
gezegde
adjective
(gramatyka) związany z orzecznikiem, dotyczący orzecznika
predicatief
noun
(spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;
pijnboompit
/ˈɔʒɛw/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;
Arend
/ˈɔʒɛw/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
    1. arend
    2. adelaar
  2. (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba
    1. adelaar
    2. arend
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila heliaca Savigny, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy strefy umiarkowanej od południowo-wschodniej Europy po Bajkał oraz od Bliskiego Wschodu po Azję Środkową;
keizerarend
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;
steenarend
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila nipalensis Hodgson, duży wędrowny ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy i Azji;
steppearend
/ˈɔsa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;
wesp
/ɔˈsada/
noun
niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych
nederzetting
adjective
związany z osadem lub powstały w wyniku osadzania
sedimentair
/ɔˈsaka/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;
Osaka
/ˌɔst͡sɨˈlɔskɔp/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;
oscilloscoop
/ˈɔsɛt/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju ostów (1.1)
distel
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;
Ossetië
/ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;
Zuid-Ossetië
/ˌɔsɛˈtɨjsʲci/
adjective
(przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk
Ossetisch
/ˌɔsɛˈtɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język osetyjski;
Ossetisch
noun
sztabka z piaskowca służąca do ręcznego ostrzenia metalowych narzędzi
slijpsteen
adjective
(biologia, biologiczny) mający stałe miejsce życia, nieprzemieszczający się gdzie indziej
sedentair
/ɔˈɕɛdlɛ/
noun
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich
nieuwbouwwijk
/ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 8
acht
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 80
tachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 84
vierentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 82
tweeëntachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 89
negenentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 81
eenentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 88
achtentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 85
vijfentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 87
zevenentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 86
zesentachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 83
drieëntachtig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt
  1. tachtigste
  2. tachtigst
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od osiemdziesiąt cztery (84)
vierentachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od osiemdziesiąt dwa (82)
tweeëntachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt dziewięć (89)
negenentachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od osiemdziesiąt jeden (81)
eenentachtigst
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt pięć (85)
vijfentachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od osiemdziesiąt siedem (87)
zevenentachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od osiemdziesiąt sześć (86)
zesentachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od osiemdziesiąt trzy (83)
drieëntachtigste
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od osiemdziesiąt osiem (88)
achtentachtigste
noun
(geometria) figura geometryczna, która ma osiemnaście boków i osiemnaście kątów
achttienhoek
/ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemnaście lat
  2. trwający osiemnaście lat
achttienjarig
/ˌɔɕɛ̃mˈnastɨ/
adjective
od 18
achttiende
/ˌɔɕɛ̃mˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
18
achttien
/ˈɔɕɛ̃msɛt/
cardinalNumeral
liczba 800
achthonderd
/ˌɔɕɛ̃mˈsɛtnɨ/
adjective
od osiemset
achthonderdste
/ɔˈɕɛrʲd͡ʑɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;
hartzakje
/ɔˈɕika/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa topolowego o drżących liściach,należącego do rodziny wierzbowatech;
  1. ratelpopulier
  2. esp
/ˈɔɕɔw/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  2. (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  3. (potocznie, potoczny) uparty człowiek
ezel
/ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/
adjective
możliwy do osiągnięcia
bereikbaar
/ɔˈɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
  1. docierać do określonego miejsca
  2. uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy
  3. realizować pewien cel
bereiken
/ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
coś, co zostało osiągnięte
prestatie
/ɔˈskarʒat͡ɕ/
verb
  1. obwiniać kogoś o coś
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wnosić oskarżenie (do sądu)
aanklagen
/ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem
beschuldiging
/ˈɔslɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii;
Oslo
adjective
związany z Oslo, dotyczący Oslo
Osloos
/ɔsm̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;
osmium
noun
(biologia, biologiczny) regulacja ciśnienia osmotycznego płynów ustrojowych organizmu;
osmoregulatie
noun
(biologia, biologiczny) (fizyka, fizyczny) ruch cząsteczek rozpuszczalnika z obszaru o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do obszaru o wyższym stężeniu substancji rozpuszczonej przez częściowo przepuszczalną membranę;
osmose
/ɔsˈnɔva/
noun
(włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;
schering
/ɔˈsɔba/
noun
  1. pojedynczy człowiek, ktoś
  2. (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  4. bohater dramatu
persoon
/ɔˈsɔba ˈpravna/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;
rechtspersoon
noun
ktoś, kto nie jest bezpośrednio zaangażowany w daną sytuację, relację lub umowę; postronny uczestnik
derde
/ˌɔsɔˈbʲistɔɕt͡ɕ/
noun
osoba wybitna, ważna i wpływowa
persoonlijkheid
/ˌɔsɔˈbʲiɕt͡ɕɛ/
adverb
we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa
in het vlees
noun
osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna
singulariteit
adjective
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta
apart
/ɔˈsɔbʲɲik/
noun
(biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;
individu
/ˌɔsɔˈbɔvɔɕt͡ɕ/
noun
(psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;
persoonlijkheid
/ɔˈsɔt͡ʃɛ/
noun
(biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki;
plasma
noun
(medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;
  1. waterpokken
  2. windpokken
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne królestwo ze stolicą w Edessie, założone przez nabatejskie lub arabskie plemiona w północnej Syrii, istniejące między II w. p.n.e. a III w. n.e.;
Osroene
/ɔˈstãɲɛt͡s/
noun
(geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;
uitloper
/ɔˈstatʲɲi/
adjective
znajdujący się na końcu listy, kolejności
laatst
/ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈt͡ʃɛʒa/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;
het Laatste Avondmaal
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia;
Oostende
/ˌɔstɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz
aanstellerij
/ˌɔstɛ̃ntaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
(książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę
protserig
/ɔˈstɛɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, kośćcem, tkanką kostną
osteo
noun
(biologia, biologiczny) wielojądrzasta komórka zdolna do resorpcji tkanki kostnej;
osteoclast
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kościu;
osteologie
noun
terapeuta narządów ruchu
osteopaat
noun
metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego
osteopathie
/ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/
noun
(medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;
osteoporose
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;
Ostia
/ɔˈstrat͡sɨsm̥/
noun
wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska
ostracisme
noun
(jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;
spoor
/ɔˈstrɔkʃɛf/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;
hulst
adjective
mający kąt ostry
scherphoekig
/ɔˈstrɔswup/
noun
(geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach bocznych zbiegających się w jednym punkcie;
piramide
/ɔˈstrɔʒʲɲɛ/
adverb
w sposób ostrożny, uważny
voorzichtig
/ɔˈstrɔʒnɨ/
adjective
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności
voorzichtig
/ˈɔstrɨ/
adjective
    1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
    2. (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
    3. o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru
    scherp
  1. taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
    1. scherp
    2. puntig
/ɔˈstrɨɡa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;
oester
/ˌɔstrɨˈɡɔjat/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;
scholekster
/ɔˈsṭʃarka/
noun
urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających
slijpsteen
/ˈɔsṭʃaw/
noun
(wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie
beschieting
/ˈɔsṭʃɛ/
noun
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu
blad
/ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
akt ostrzegania; przestroga przed czymś
waarschuwing
/ˈɔsṭʃɨt͡ɕ/
verb
czynić ostrym (krawędź czegoś)
  1. scherpen
  2. wetten
/ˌɔsuˈvʲiskɔ/
noun
(geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;
aardverschuiving
/ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/
adjective
o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość
tam
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie oszyńskiem Kirgistanu.
Oš
noun
wynik szacowania
schatting
verb
ulec pomieszaniu zmysłów, wpaść w szał
gek worden
/ˈɔʃt͡ʃɛp/
noun
  1. (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  2. (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;
speer
adjective
będący oszczerstwem lub zawierający oszczerstwa
lasterlijk
/ˌɔʃt͡ʃɛ̃ndˈnɔɕt͡ɕi/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) zaoszczędzone pieniądze
    inverdien
  2. to, co zostało zaoszczędzone, nie zostało zużyte
    spaargeld
/ɔʃˈt͡ʃɛ̃ndnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki
  1. spaarzaamheid
  2. zuinigheid
adjective
nietrwoniący pieniędzy, majątku
zuinig
/ɔʃˈt͡ʃɛ̃nd͡zat͡ɕ/
verb
zużywać w niewielkiej ilości
besparen
adverb
w sposób opierający się na nieuczciwości
bedrieglijk
/ˌɔʃuˈkãj̃n͇t͡ʃɨ/
adjective
opierający się na oszustwie, nieuczciwości
frauduleus
/ˌɔʃuˈcivat͡ɕ/
verb
  1. doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  2. mówić komuś nieprawdę, kłamać
  3. celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry
bedriegen
/ˈɔʃust/
noun
ten, kto oszukuje
  1. oplichter
  2. fraudeur
  3. bedrieger
verb
  1. okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  2. swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym
afschermen
/ɔsˈwɔ̃muw/
noun
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;
muilezel
/ɔˈtat͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)
  2. rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
insluiten
/ˈɔtɔ/
pronoun
w połączeniu z czasownikiem „być” wskazuje coś lub kogoś w bezpośrednim otoczeniu
daar is
/ɔˈtɔt͡sʲjɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;
grootoorvos
/ˌɔtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
buitenwacht
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) specjalizacja zajmująca się fizjologią uszu i leczeniem ich chorób;
oorheelkunde
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób jamy ustnej, gardła, nosa, ucha i szyi, a także zaburzeń głosu, słuchu i równowagi;
otorinolaryngologie
/ɔˈtɔskɔp/
noun
(medycyna, medyczny) przyrząd laryngologiczny do badania wnętrza ucha;
auriscoop
noun
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;
  1. buikvlies
  2. peritoneum
/ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
dostawać, być odbiorcą
ontvangen
/ɔˈtrɛ̃mbɨ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako wartościowa pasza treściwa lub dodawane do potraw;
zemel
/ɔtˈːava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kanady;
Ottawa
/ɔˈtuxa/
noun
nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej
aanmoediging
/ɔtˈfartɨ/
adjective
niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
open
/ɔtˈfʲjɛrat͡ʃ/
noun
przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek
opener
/ɔtˈfʲjɛrat͡ɕ/
verb
powodować, że coś przestaje być zamknięte
  1. openen
  2. opendoen
/ˈɔtfur/
noun
dziura lub wgłębienie
gat
/ɔˈtɨwɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;
obesitas
/ɔˈtɨwɨ/
adjective
o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze
diklijvig
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) zlecanie zadań, usług lub procesów zewnętrznej firmie zamiast wykonywania ich wewnątrz przedsiębiorstwa; powierzenie zadań podwykonawcy;
uitbesteding
noun
(turystyka, turystyczny) zjawisko przesycenia jakiegoś miejsca, destynacji ruchem turystycznym ponad możliwości jego obsługi lub wywołujący dużą uciążliwość dla mieszkańców
overtoerisme
/ɔˈvat͡sʲja/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
  2. ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw
ovatie
/ˈɔvat/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;
insect
/ˌɔvadɔˈʒɛrt͡sa/
noun
zwierzę lub roślina żywiąca się owadami
insecteneter
/ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami
insectenetend
/ˈɔval/
noun
(geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;
ovaal
/ɔˈvalɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny;
ovaleen
/ɔˈvalnɨ/
adjective
  1. (geometria) mający kształt owalu
  2. przypominający kształtem owal
ovaal
/ˈɔft͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;
  1. schaap
  2. ooi
noun
  1. (rolnictwo, rolniczy) hodowca owiec
  2. (rolnictwo, rolniczy) osoba wypasająca owce
schaapherder
/ɔˈvɛrʲɲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;
Auvergne
pronoun
(starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;
Ovidius
/ɔˈvʲjɛt͡ʃka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: owca
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty religijnej
  3. młoda owca
schapen
/ˈɔvʲjɛs/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;
  2. (rolnictwo, rolniczy) ziarno owsa (1.1)
haver
/ɔˈvʲijäd͡ʑ v‿baˈvɛwnɛ/
idiom
mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy
rond de pot draaien
/ˈɔvɔt͡s/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
    1. fruit
    2. vrucht
    1. (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
    2. (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
    1. vrucht
    2. fruit
/ɔˈvɔt͡sɛ ˈmɔʒa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże
zeevrucht
/ɔˈvɔt͡snɨ/
adjective
dający rezultaty, przynoszący korzyści
vruchtbaar
/ˌɔvɔˈt͡sɔvɨ/
adjective
dotyczący owoców, związany z owocami
vruchtbaar
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami
vruchteneter
/ɔfʲˈɕãnka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;
havermoutpap
/ˈɔfʲɕik/
noun
(zoologia, zoologiczny) Enterobius vermicularis, owsik ludzki, nicień pasożytujący w jelicie człowieka;
aarsmade
noun
(biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;
ovulatie
/ɔs/
noun
(geologia, geologiczny) wał lub silnie wydłużony pagórek, powstały wskutek osadzania piasku i żwiru przez płynące wody polodowcowe;
esker
/ɔzˈdabʲjät͡ɕ/
verb
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym
decoreren
/ɔˈzdɔbnɨ/
adjective
stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie
decoratief
pronoun
  1. (biblijny) Księga Ozeasza;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Hosea
/ɔzˈnat͡ʃat͡ɕ/
verb
wyrażać określoną treść
betekenen
noun
etykietka
benaming
/ˈɔzɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;
ozon
/ɔˈzɨrɨs/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
Osiris
/ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/
adjective
(przenośnie, przenośnia) taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar
loden
noun
(medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem
loodvergiftiging
/ˈɔwtaʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Altaar
/ˈɔwtaʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;
altaar
/ˈɔwuf/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;
lood
/ɔˈwuvɛk/
noun
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;
potlood
noun
(biurowość, biurowy) ołówek z wysuwaną grafitową wkładką (rdzeniem), który nie wymaga strugania
vulpotlood
/ɔɕ/
noun
  1. centralna linia danego układu
  2. (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
  3. (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;
as
/ˈɔɕla ˈwɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
(turystyka, turystyczny) łagodny stok narciarski przeznaczony dla dzieci i początkujących narciarzy;
babypiste
/ˈɔɕlʲi/
possessiveAdjective
należący do osła
ezelachtig
/ɔɕˈlʲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica osła
ezelin
noun
(matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;
achthoek
adjective
taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta
achthoekig
/ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;
  1. octopus
  2. inktvis
/ˌɔɕmʲjɔtɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
góra o wysokości przekraczającej osiem tysięcy metrów n.p.m.;
achtduizender
noun
(anatomia, anatomiczny) część układu nerwowego odbierająca i przetwarzająca bodźce docierające do organizmu ze środowiska i wytwarzane przez narządy wewnętrzne;
centraal zenuwstelsel
noun
tradycyjne, oficjalne wyrażenie chęci zawarcia małżeństwa, które zazwyczaj obejmuje zaproszenie do ślubu jednej osoby przez drugą
huwelijksaanzoek
noun
(filozofia, filozoficzny) koncepcja uwypuklająca rolę rozumu i wiedzy, dominująca w filozofii europejskiej od końca XVII w.
verlichting
/ɔɕt͡ɕ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;
graat
/ɔˈʒɛ̃ɲit͡ɕ/
verb
zawrzeć związek małżeński z kobietą
in de echt verbinden
/ˈpaxa/
noun
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;
oksel
/ˈpaxʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
geuren
/paxˈnɔ̃nt͡sɨ/
adjective
taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny
  1. geurig
  2. riekend
/paˈxɔwɛk/
noun
  1. przydrożny słupek ostrzegawczy lub ograniczający ruch
    aanlegpaal
  2. słupek służący do mocowania cum i szpringów
    bolder
/paxˈfʲĩna/
noun
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
lies
/ˈpat͡sʲjɛ̃nt/
noun
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;
patiënt
/ˌpat͡sɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;
pacificatie
noun
zwolennik pacyfizmu
pacifist
noun
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen
pacifisme
/paˈt͡sɨ̃nka/
noun
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka nakładana na dłoń i poruszana palcami;
    handpop
  2. osoba bezwolnie sterowana przez innych
    sokpop
/ˈpat͡ʃka/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;
pakket
noun
(potocznie, potoczny) automat do nadawania i odbioru paczek;
pakjesautomaat
/pat/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w północnych Włoszech;
Po
/paˈdat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;
epilepsie
/paˈdalɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;
hazelworm
/ˈpadat͡ɕ/
verb
  1. (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
    regenen
  2. w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
    vallen
/paˈdlʲĩna/
noun
zwierzęce zwłoki
aas
/ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną
aaseter
/ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną
aasvretend
/ˈpadva/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;
Padua
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;
paella
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;
Paphos
/ˈpɛjd͡ʒɛr/
noun
(technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;
bieper
/paˈɡɔda/
noun
  1. (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)
pagode
/paˈɡurɛk/
noun
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów
heuvel
/ˌpaɡurkɔˈvatɨ/
adjective
nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami
heuvelachtig
noun
delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji
paisley
/ˈpajat͡s/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności
    2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komiczna postać w dawnej krotochwili
    clown
  1. figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka
    trekpop
/paˈjat͡sɨk/
noun
ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową
trekpop
/ˈpajɔ̃ŋk/
noun
(arachnologia, arachnologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;
spin
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem
spinachtige
/ˌpajɛ̃n͇ˈt͡ʃɨ̃na/
noun
sieć tkana przez pająka
spinnenweb
/paˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Pakistan
/ˌpaciˈstãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Pakistanu
Pakistaan
/ˌpaciˈstãj̃sʲci/
adjective
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu
Pakistaans
noun
mężczyzna, który trudni się pakowaniem;
  1. pakker
  2. verpakker
/paˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
    inpakken
  2. umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp.
    1. inpakken
    2. pakken
/pakt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym
pakt
/paˈkuwɨ/
noun
(technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;
heede
/ˈpalat͡ʃ/
noun
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo
roker
noun
ozdobna lektyka z dachem i firankami
palankijn
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;
Palatijn
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodnich Niemczech, położona na zachód od Renu;
Palts
/ˈpalaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;
Palau
/palˈt͡ʃatka ˌt͡sɨtrɨ̃ˈnɔva/
noun
(botanika, botaniczny) Cymbopogon citratus, gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych o szerokim zastosowaniu;
citroengras
/ˈpalɛt͡s/
noun
  1. część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
    vinger
  2. u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy
    1. vinger
    2. teen
/ˈpalɛt͡s ˌfskazuˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;
wijsvinger
/paˈlɛ̃ɲɛ/
noun
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu
roken
noun
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz zajmujący się opisaniem ewolucji człowieka
paleoantropoloog
/ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/
noun
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka;
paleoantropologie
adjective
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) związany z paleoantropologią, dotyczący paleoantropologii
paleoantropologisch
/ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/
noun
(botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych;
paleobotanie
noun
(geologia, geologiczny) najstarsza epoka paleogenu
paleoceen
/ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;
paleogeen
/ˌpalɛɔˈɡrafʲja/
noun
badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;
paleografie
/ˌpalɛˈɔlʲit/
noun
(archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;
paleolithicum
/ˌpalɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego
paleolithisch
/ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
  2. specjalistka z zakresu paleontologii
paleontoloog
/ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;
paleontologie
adjective
(biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii
paleontologisch
/paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/
noun
(geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;
Paleoproterozoïcum
/ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/
noun
(geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;
Paleozoïcum
/paˈlɛrmɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;
Palermo
/ˌpalɛˈstɨ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;
Palestina
/ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/
noun
mieszkanka Palestyny
Palestijnse
/ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Palestyny
Palestijn
/ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców
Palestijns
/paˈlɛta/
noun
specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;
palet
/paˈlʲit͡ʃɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) mała kość palców dłoni;
kootje
/paˈlʲicir/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;
Palikir
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;
palilalie
/paˈlʲĩmpsɛst/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;
palimpsest
/paˈlʲĩndrɔ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);
palindroom
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych
palissade
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) element liturgicznego stroju metropolity;
pallium
/paˈlʲivɔ/
noun
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach;
brandstof
/ˈpalʲit͡ɕ/
verb
  1. wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
    roken
  2. niszczyć coś za pomocą ognia
    verbranden
/ˈpalʲid͡ʑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/
verb
(książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie
je schepen achter je verbranden
/ˈpalːat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;
palladium
/ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/
noun
(sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;
palladianisme
/ˈpalma/
noun
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;
  1. palmboom
  2. palm
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;
Palmyra
/ˈpaltɔ/
noun
ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą
overjas
/ˈpalux/
noun
(anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;
grote teen
/ˈpãw̃flɛt/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji
pamflet
/ˈpãmʲir/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;
  2. (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
Pamir
/pãˈmʲjɔ̃ntka/
noun
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę
  1. aandenken
  2. souvenir
/pãˈmʲjɛ̃ntat͡ɕ/
verb
  1. przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać
  2. (o przedmiotach) pochodzić z dawnych czasów
  3. dbać, troszczyć się o kogoś lub o coś
gedenken
adjective
pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp.
haatdragend
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki opisujący wydarzenia z życia bohatera, opierający się na jego wspomnieniach i przeżyciach
memoires
adjective
taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć
gedenkwaardig
/ˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
noun
  1. zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  2. (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
  3. fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
geheugen
/pãn/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
Heer
/pãn/
noun
  1. feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
    1. heer
    2. meester
  2. z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
    1. heer
    2. meneer
    1. pracodawca dla służby
    2. właściciel niewolników
    1. meester
    2. heer
  3. zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
    1. meneer
    2. U
    3. heer
/ˈpãn ˈmwɔdɨ/
noun
mężczyzna w dniu swojego ślubu i wkrótce po nim
bruidegom
/ˌpãnaˈt͡sɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo
panacee
/pãˈnãma/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Panama
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna wzywająca do zjednoczenia krajów obu Ameryk pod wodzą Stanów Zjednoczonych
panamerikanisme
/pãˈnãmsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Panama
Panamees
/ˌpãnaˈrabʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;
panarabisme
/pãnˈt͡sɛrʲɲik/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
    gordeldier
  2. (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;
    slagschip
/ˈpãnt͡sɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym;
pantser
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;
Panchen lama
/ˈpãnda/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) panda mała
  2. (zoologia, zoologiczny) panda wielka
panda
/pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;
pandeïsme
/pãnˈdɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)
pandemie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii
pandemisch
/ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm/
noun
(książkowy) przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce
heksenketel
/pãnˈdɔra/
pronoun
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;
Pandora
/ˌpãnɛˈɟirɨk/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;
lofrede
/ˈpãnɛl/
noun
  1. (budownictwo) ozdobna płyta z tworzywa lub kompozytu pokrywająca powierzchnię
  2. (technologia, technika, techniczny) płaski, modułowy element konstrukcyjny
  3. (technologia, technika, techniczny) tablica z elementami sterowniczymi, gniazdami
  4. publiczna dyskusja z udziałem wielu dyskutantów, przedstawicieli z różnych środowisk
forum
/pãŋˈɡɛa/
pronoun
(geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;
  1. Pangaea
  2. Pangea
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich;
pangermanisme
/ˈpãŋɡrãm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu;
pangram
/ˈpãɲi/
noun
zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
mevrouw
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce
paneren
noun
bycie panną
maagdelijkheid
/ˈpãɲika/
noun
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)
paniek
verb
wpadać w panikę
in paniek raken
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna religijno-polityczna, która głosi potrzebę zjednoczenia wszystkich wyznawców islamu;
panislamisme
/pãŋˈkrat͡sɨ/
pronoun
imię męskie;
Pancratius
/ˈpãnːa/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;
Maagd
/ˈpãnːa/
noun
  1. dziewczyna, młoda kobieta
    juffrouw
  2. kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
    1. juffrouw
    2. mejuffrouw
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;
panna cotta
/ˈpãnːa ˈmwɔda/
noun
kobieta w dniu swojego ślubu
bruid
/pãˈnɔ̃ɲja/
pronoun
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;
Pannonië
/ˌpãnɔˈrãma/
noun
rozległy, szeroki widok
panorama
/ˌpãnɔrãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś
breedbeeld
/ˌpãnɔˈvãɲɛ/
noun
okres władzy danego monarchy
regering
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Panonią, dotyczący Panonii
Pannonisch
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi
panpsychisme
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny;
  2. (seksuologia, seksuologiczny) pociąg do osób niezależnie od ich płci, bądź tożsamości płciowej
panseksualiteit
/pãw̃ˈslavʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;
panslavisme
/pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;
pantheïsme
/pãnˈtɛɔ̃n/
noun
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;
pantheon
/pãnˈtɛra/
noun
(zoologia, zoologiczny) lampart
panter
noun
  1. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  2. (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)
nevelpanter
/pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/
noun
(zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;
sneeuwpanter
/pãnˈtɔfɛl/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) rodzaj lekkiego, płytkiego, wsuwanego buta
schoe
/pãnˈtɔɡraf/
noun
  1. przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  2. przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;
pantograaf
/ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;
pantomime
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;
pantoprazol
/paˈpaja/
noun
(botanika, botaniczny) (zobacz) melonowiec właściwy
papaja
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;
Papeete
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język kreolski holenderskich wysp karaibskich, powstały na bazie portugalskiego i hiszpańskiego;
Papiamento
/ˈpapʲjɛr/
noun
  1. wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  2. (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument
papier
noun
arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową
millimeterpapier
/ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/
noun
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;
  1. toiletpapier
  2. wc-papier
/ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈt͡ɕɔvɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;
waardepapier
/paˈpʲjɛrɔs/
noun
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;
sigaret
noun
osoba lub grupa ludzi sprawiająca wrażenie silnej, lecz będąca w rzeczywistości słaba
papieren tijger
/paˈpʲjɛsʲci/
adjective
związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa
pauselijk
/ˈpapʲjɛʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;
paus
noun
legendarna kobieta wyświęcona na papieża
pausin
noun
nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;
papyrologie
/paˈpʲirus/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  2. materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  3. zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)
papyrus
/ˈpaplat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach
babbelen
noun
(botanika, botaniczny) Polypodium vulgare L., pospolita w Polsce roślina wieloletnia z rodziny paprotkowatych, hemikryptofit;
gewone eikvaren
/ˈpaprɔt͡ɕ/
noun
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;
varen
/ˈpaprɨka/
noun
  1. (spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);
    Spaanse peper
  2. (spożywczy) czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
    paprika
/paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;
Papoea-Nieuw-Guinea
/paˈpuɡa/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty
    papegaai
    1. (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
    2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
    1. papegaai
    2. na-aper
verb
(potocznie, potoczny) naśladować kogoś bezkrytycznie
napraten
/paˈpuʃka/
noun
(zdrobniale) od: papuga
parkiet
/paˈpuʃka faˈlʲista/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;
grasparkiet
/par/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) członek francuskiej izby wyższej parlamentu w latach 1814–1848
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek brytyjskiej izby wyższej parlamentu (Izby Lordów)
edele
adverb
w całym tego słowa znaczeniu, w najwyższym stopniu
bij uitstek
/ˈpara/
noun
(fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
  1. waterdamp
  2. stoom
/ˈpara ˈvɔdna/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;
waterdamp
/paˈrabɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy estrów stosowany jako konserwant w kosmetykach i żywności;
parabeen
/ˌparaˈbɔla/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;
parabool
/ˌparabɔˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z parabolą, dotyczący paraboli
parabolisch
/paˈrada/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
  2. efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;
  3. (sport, sportowy) w szermierce, boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika
parade
/paˈradɔks/
noun
  1. zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią
  2. rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
paradox
/ˌparadɔˈksalnɨ/
adjective
sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny
paradoxaal
/ˌparaˈdɨɡmat/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;
paradigma
/ˌparadɨɡmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi
paradigmatisch
/paˈrafʲja/
noun
(kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;
parochie
adjective
(kościelny) związany z parafią, należący do parafii
parochiaal
/ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/
noun
(kościelny) członek wspólnoty parafialnej
parochiaan
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne
parafilie
noun
(oficjalnie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opatrzenie urzędowego pisma podpisem w formie parafy
parafering
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi
parafrase
/paˈraɡraf/
noun
  1. podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;
  2. (potocznie, potoczny) znak paragrafu (1.1) §
paragraaf
/paˈraɡvaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Paraguay
/ˌparaˈɡvajsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Paragwaj
Paraguayaans
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Ducha Świętego;
Parakleet
noun
(medycyna, medyczny) ktoś sparaliżowany
verlamde
verb
utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś
verlammen
/ˌparãmaˈrʲibɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;
Paramaribo
/paˈrãmɛtr̥/
noun
(technologia, technika, techniczny) (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wielkość charakteryzująca właściwości czegoś (np. równania, rozkładu, urządzenia, procesu technologicznego, materiału, itp.)
parameter
/ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ/
adjective
zorganizowany na wzór wojskowy
paramilitair
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;
paranoia
/paˈrapɛt/
noun
fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia
vensterbank
/ˌparapɛˈtufka/
noun
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania
inwijdingsfeest
/ˌparaˈplɛɟja/
noun
(medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;
dwarslaesie
/ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/
noun
dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę;
parapsychologie
adjective
(psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii
parapsychologisch
/paˈrasɔl/
noun
  1. przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem
    1. paraplu
    2. regenscherm
  2. przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
    parasol
/paˈravãn/
noun
rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;
kamerscherm
/ˌparazɨtɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;
parasitologie
noun
działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru
perceel
/parx/
noun
(medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;
ringworm
interjection
(potocznie, potoczny) przepraszam
pardon
/ˈpardva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;
neeuwhoen
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus leucura, gatunek ptaka z rodziny kurowatych, występujący w Ameryce Północnej;
witstaartsneeuwhoen
/ˈpardva ˈɡurska/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;
alpensneeuwhoen
/ˈpardva ˈm̥ʃarna/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;
moerassneeuwhoen
noun
(psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;
pareidolie
noun
(medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;
paresthesie
noun
(meteorologia, meteorologiczny) słońce poboczne;
parhelium
/park/
noun
(turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;
park
/ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/
noun
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;
nationaal park
/ˈparʲcĩŋk/
noun
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;
parkeerplaats
/parˈlãmɛ̃nt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
parlement
/parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;
Europees Parlement
/ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący parlamentu, związany z parlamentem
parlementair
/ˌparlãmɛ̃ntaˈʒɨsta/
noun
członek parlamentu
parlamentariër
/ˈparma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);
Parma
/parˈmɛzãn/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;
parmezaan
/paˈrɔdʲja/
noun
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;
parodie
verb
dokonywać parodii czegoś
parodiëren
/paˈrɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;
paroniem
/ˌparɔˈvãɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia substancji z fazy ciekłej na fazę gazową
verdamping
noun
(przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;
stoomboot
/paˈrɔvus/
noun
(kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy
  1. stoomlocomotief
  2. stoommachine
/ˈpars ˈprɔ ˈtɔtɔ/
noun
figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś przez nazwę jego części;
pars pro toto
noun
(astronomia, astronomiczny) (jednostka miary) jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku;
parsec
verb
(informatyka, informatyczny) dokonywać analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jego struktury i dalszego przetwarzania;
ontleden
/ˈpartɛr/
noun
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią
  1. begane grond
  2. benedenverdieping
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;
Parthen
/ˈpartʲja/
noun
  1. (zobacz) partia polityczna
  2. (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
  3. (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) w niektórych grach: rozgrywka, mecz
  4. (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób
partij
noun
(szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gb5;
Spaans
/ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃna/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;
politieke partij
/ˈpartnɛr/
noun
  1. współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu
  2. osoba, z którą pozostaje się w związku (hetero- lub homoseksualnym)
partner
noun
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami
maatschap
/ˌpartɨˈkuwa/
noun
(gramatyka) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;
partikel
/ˌpartɨˈtura/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;
partituur
/parˈtɨzãnt/
noun
(wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego
partizaan
/ˈparɨs/
pronoun
  1. (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
  3. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;
Parijs
/paˈrɨsʲci/
adjective
związany z Paryżem, dotyczący Paryża
Parijs
/ˈparɨʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;
Parijs
/ˌparɨˈʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec Paryża
Parijzenaar
/paˈʒɨstɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;
even
/ˈparɛ/
indefiniteCardinalNumeral
kilka; niewielka liczba czegoś
een paar
/pas/
noun
  1. długi rząd czegoś
    gordel
  2. część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
    1. gordel
    2. riem
  3. miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)
    1. middel
    2. taille
  4. (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
    riem
  5. (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
    1. rijstrook
    2. strook
  6. szeroka linia na deseniu
    streep
  7. (choreografia, choreograficzny) krok baletowy, skodyfikowany układ kroków;
    1. balletpas
    2. pas
noun
pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;
autogordel
/ˈpas ˈt͡snɔtɨ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;
kuisheidsgordel
/ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;
Kuipergordel
/ˈpasat/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;
passaat
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;
Passau
/paˈsaʒɛr/
noun
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem
passagier
/ˈpasxa/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;
Paasfeest
/ˈpasɛk/
noun
lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.
ceintuur
/ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲd͡ʑi/
noun
(informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu
knoppenbalk
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;
heling
/paˈɕɛka/
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;
bijenschans
/ˈpaɕɛrp/
noun
syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa
stiefzoon
/ˌpaɕɛrˈbʲit͡sa/
noun
córka małżonka z innego małżeństwa
stiefdochter
/ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;
sabelsprinkhaan
/ˈpasʲja/
noun
  1. silne zainteresowania, zamiłowanie
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa
hartstocht
/ˈpasʲjãw̃s/
noun
(termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;
mochelen
/ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący
betoverend
/ˈpaskal/
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;
pascal
/ˌpasmãnˈtɛrʲja/
noun
  1. sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  2. wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)
fournituren
/ˈpasmɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) przedział (częstotliwości, energii, czasu)
  2. szereg nici, włosów itp. tworzących jakąś całość
band
noun
(geografia, geograficzny) ciąg gór ułożonych w jednej linii lub w jednym kierunku, tworzących wyraźnie wydzieloną jednostkę krajobrazową, o wspólnej genezie geologicznej, podobnej budowie i ciągłości grzbietów;
gebergte
/paˈsɔvat͡ɕ/
verb
  1. być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  2. przypadać do gustu
passen
/paˈsɔʒɨt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści
parasiet
adjective
(biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów
  1. parasitair
  2. parasitisch
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) żyć cudzym kosztem
    inlikken
  2. (biologia, biologiczny) żyć kosztem innego organizmu, nie uśmiercając go gwałtownie lub wcale
    parasiteren
/ˈpasta/
noun
substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować
pasta
/ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;
tandpasta
noun
  1. (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny
pastinaak
adjective
  1. (kościelny) (przenośnie, przenośnia) leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
  2. dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem
pastoraal
/ˌpastɛrɨˈzat͡sʲja/
noun
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;
pasteuriseren
verb
(spożywczy) eliminować zawarte w produkcie spożywczym drobnoustroje powodujące jego psucie poprzez ogrzewanie tego produktu przez pewien czas w wystarczająco wysokiej temperaturze
pasteuriseren
/ˈpastɛʃ/
noun
  1. (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
herder
/ˈpastʲiʃ/
noun
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;
pastiche
/ˈpastɔr/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;
pastoor
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobna zakrzywiona laska noszona podczas liturgii przez biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych jako atrybut ich urzędu;
bisschopsstaf
noun
człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe
herder
/paˈstfʲiskɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt
weide
/paˈstɨlka/
noun
lek w postaci małego krążka
pastille
/ˈpaʃa/
noun
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;
voer
noun
(ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia
uilnachtzwaluw
/ˈpaʃkɔt/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;
grote lijster
/ˈpaʃpɔrt/
noun
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;
  1. paspoort
  2. pas
/paˈʃtɛt͡ɕik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczony pierożek z ciasta francuskiego, drożdżowego lub kruchego, napełniony farszem;
pastei
/ˈpaʃtɛt/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
    1. paté
    2. pastei
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja
    puinhoop
/ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;
  1. ganzenlever
  2. eendenlever
  3. foie gras
/ˈpaʃtɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;
Pasjtoe
/pat/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;
pat
/ˌpataˈɡɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;
Patagonië
/paˈtɛlʲɲa/
noun
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;
  1. pan
  2. koekenpan
noun
(kościelny) okrągła, zwykle pozłacana tacka na hostię lub do nakrywania kielicha podczas liturgii
pateen
/ˈpatɛ̃nt/
noun
dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;
patent
/ˈpatʲjɔ/
noun
(architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;
binnenplaats
noun
(medycyna, medyczny) czynnik chorobotwórczy; czynnik (np. drobnoustrój) zdolny wywołać dane schorzenie
pathogeen
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie patologii
patholoog
/ˌpatɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
pathologie
/ˌpatɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  2. (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  3. (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy
pathologisch
/paˈtrʲjarxa/
noun
  1. (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  2. (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  3. (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  4. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  5. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  6. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie
aartsvader
noun
  1. godność i władza patriarchy
  2. dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie
patriarchaat
/paˈtrʲjɔta/
noun
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej
patriot
/ˌpatrʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, którego cechuje patriotyzm
  2. związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu
patriottisch
/paˈtrʲjɔtɨsm̥/
noun
miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;
patriottisme
/ˈpatrɔl/
noun
  1. (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
  2. (wojskowość, wojskowy) grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
  3. (wojskowość, wojskowy) zadanie dokonywania rekonesansu
  4. obchód pilnowanego terenu
patrouille
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;
patrologie
verb
wykonywać obchód kontrolowanego terenu
patrouilleren
/paˈtrɨt͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Patricia
/ˈpatrɨk/
pronoun
imię męskie;
Patrick
/ˈpaṭʃɛt͡ɕ/
verb
kierować wzrok na coś lub na kogoś
kijken
verb
udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś
door de vingers zien
/ˈpaṭʃɛt͡ɕ ˌpʃɛz‿ruˈʒɔvɛ ˌɔkuˈlarɨ/
verb
być optymistą, zapomnieć o problemach; widzieć tylko pozytywne strony (aspekty)
kijken met een rose bril
noun
plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu
wattenstaafje
/paˈtɨ̃na/
noun
rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu;
patina
/ˈpawza/
noun
  1. (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;
    heel kastlijntje
    1. przerwa w jakiejś czynności
    2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przerwa między dźwiękami;
    pauze
/paf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)
pauw
/ˈpavɛw/
pronoun
imię męskie;
  1. Pol
  2. Paul
/ˈpavʲjãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;
baviaan
noun
(informatyka, informatyczny) (handel, handlowy) mechanizm ograniczenia dostępności treści na WWW do osób, które wykupią dostęp;
betaalmuur
/pazˈnɔcɛ̇t͡ɕ/
noun
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;
nagel
/ˈpazur/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;
    klauw
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć
    nagel
/ˈpawat͡s/
noun
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka
paleis
adjective
związany z pałacem, dotyczący pałacu
paleis-
/paˈwɛt͡ʃka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
    eetstokje
  2. (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej
    stokje
noun
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki
slagman
/ˈpãj̃stfɔ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
staat
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;
Islamitische Staat
/ˈpãj̃stfɔ izˈraɛl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa
Staat Israël
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, w którym władza centralna sprawuje niemal całkowitą kontrolę nad życiem obywateli, stosując surowe środki przymusu, nadzoru i represji, często ograniczając swobody obywatelskie, wolność słowa i opozycję polityczną;
politiestaat
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;
Staat Vaticaanstad
noun
(książkowy) (peryfrastyczny) Chiny
Middenrijk
/pãj̃ˈʃt͡ʃɨzna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;
lijfeigenschap
noun
niewielka konstrukcja z zadaszeniem do dokarmiania zwierzyny leśnej;
ruif
/paɕ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;
page
/paʑˈd͡ʑɛrʲɲik/
noun
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
  1. oktober
  2. wijnmaand
/pxat͡ɕ/
verb
przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu
duwen
noun
stołowa gra zręcznościowa polegaląca na trafianiu do miseczki lub tarczy strzelając małymi krążkami przy pomocy większego;
vlooienspel
/ˈpxlʲi ˈtark/
noun
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi sprzedawanymi tanio, okazyjnymi artykułami dla kolekcjonerów;
  1. vlooienmarkt
  2. rommelmarkt
/pxwa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;
vlo
noun
  1. (książkowy) słowa pochwały, uwielbienia, adoracji
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: hymn pochwalny skierowany do bogów, najczęściej Apolla;
  3. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: jakakolwiek pieśń zachwalająca bohaterów czy zwyciężców
lofzang
/pɛx/
noun
niepomyślny zbieg okoliczności
  1. pech
  2. ongeluk
/pɛˈdaɡɔk/
noun
nauczyciel, wychowawca
pedagoog
adjective
związany z pedagogiką, wychowawczy
pedagogisch
/ˌpɛdaˈɡɔɟika/
noun
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;
  1. opvoedkunde
  2. pedagogiek
/ˌpɛdãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
skrajnie, nadmiernie dokładny
preuts
/ˈpɛdaw/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
    pedaal
  2. (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści
    flikker
/pɛˈdʲjatra/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy
  1. kinderarts
  2. pediater
/pɛˈdʲjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;
pediatrie
/pɛˈdɔfʲil/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci
pedofiel
/ˌpɛdɔˈfʲilʲja/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;
  1. pedofilie
  2. knapenliefde
/ˈpɛɡas/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;
  2. (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;
Pegasus
/ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/
adjective
mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk
pejoratief
/ˈpɛjzaʃ/
noun
(sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz
landschap
/ˈpɛcĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chin;
Peking
/pɛˈcĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów o długiej sierści i krótkim pysku;
pekinees
/ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/
noun
(botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa
geranium
/ˌpɛlɛˈrɨ̃na/
noun
wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;
cape
/pɛˈlɛtɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;
peloton
/pɛˈlʲikãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;
pelikaan
/ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;
Peloponnesos
/ˈpɛlɔps/
pronoun
(mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom;
Pelops
noun
(architektura, architektoniczny) narożny element sklepienia o kształcie trójkąta sferycznego
pendentief
noun
(informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;
USB-sleutel
/pɛ̃n͇ˈd͡ʒapsʲci/
adjective
związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu
Punjabi
/pɛ̃n͇ˈd͡ʒapsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim
Punjabi
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy penicylin;
penicilline
/ˈpɛ̃ɲis/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;
penis
/pɛ̃ˈɲu<sup>w</sup>ar/
noun
(książkowy) delikatny, zwiewny kobiecy strój domowy nakładany rano lub wieczorem, zwykle na nocną bieliznę, używany od XIX w.;
peignoir
/pɛ̃w̃s/
noun
drobna moneta używana w Wielkiej Brytanii;
penny
/pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/
noun
(książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;
pension
/ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Pennsylvania
/pɛ̃nˈtaɡrãm/
noun
(geometria) pięciokąt gwiaździsty;
pentagram
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie, charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego;
Pinksterbeweging
noun
(sztuka) poprawka lub zmiana wykonana przez artystę w czasie malowania obrazu, której ślady są widoczne na ostatecznej wersji;
pentimento
noun
(biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;
pepsine
/ˈpɛr ˈkapʲita/
(statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)
per hoofd
noun
(fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów
perceptie
/pɛrˈfɛkt͡sʲja/
noun
doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne
perfectie
/ˌpɛrfɛkˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
dążenie do doskonałości
perfectionisme
adjective
odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu
perfect
/pɛrˈfʲidnɨ/
adjective
przewrotny, podstępny, chytry i złośliwy, przebiegły
verraderlijk
/pɛrˈfũmɨ/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk
parfum
noun
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania;
perkament
/pɛrˈɡɔla/
noun
(architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;
pergola
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia
peri-
noun
(włókiennictwo) gęsta, lekka i trwała tkanina bawełniana o matowej powierzchni, wykorzystywana głównie do pościeli i odzieży
katoenbatist
/ˈpɛrkɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;
fuut
/ˈpɛrkɔz dvuˈt͡ʃubɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;
fuut
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny perkołysek (Heliornithidae), zamieszkujący głównie lasy tropikalne w strefie równikowej;
fuutkoet
/ˌpɛrkuˈɕista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji
drummer
/pɛrˈlʲit͡ʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;
parelhoen
/pɛrm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej na Uralu, stolica Kraju Permskiego;
Perm
noun
cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie
bestendigheid
/ˈpɛrɔ̃n/
noun
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego
perron
/pɛˈrɔ̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;
peronisme
pronoun
(mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;
Persephone
/pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
Perseus
/ˈpɛrsʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;
Perzië
/ˈpɛrsʲci/
adjective
dotyczący Persji, pochodzący z Persji
Perzisch
/ˈpɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;
Perzisch
/ˌpɛrsɔ̃nalʲiˈzat͡sʲja/
noun
dostosowywanie przedmiotu do czyichś upodobań
personalisatie
/pɛrˈsɔ̃nɛl/
noun
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji
personeel
/ˌpɛrspɛkˈtɨva/
noun
    1. (informatyka, informatyczny) widok bazodanowy
    2. (przenośnie, przenośnia) sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia
    3. daleki widok
    beeld
  1. perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości
    vooruitzicht
/ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju persymona (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;
  3. (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc persymony (1.2)
kaki
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj konia pociągowego;
percheron
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Australia Zachodnia;
Perth
/ˈpɛru/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;
Peru
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;
Perugia
/pɛˈruka/
noun
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;
pruik
/ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Peru
Peruaan
/ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Peru
Peruaans
noun
(psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
perversie
noun
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi;
perigeum
/ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/
noun
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;
perihelium
/pɛˈrɨskɔp/
noun
urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;
periscoop
/ˌpɛrɨˈstaltɨka/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) ruchy przełyku, żołądka, jelit i moczowodów wywołujące przesuwanie się zawartości tego narządu;
peristaltiek
/ˈpɛrwa/
noun
  1. (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1)
parel
/pɛˈsɛta/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Hiszpanii w latach 1869–2002;
peseta
/ˈpɛstka/
noun
  1. (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji
  2. (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
pit
noun
owoc zawierający pestkę otoczoną miąższem i skórką
steenvrucht
/ˈpɛstɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;
pesto
/pɛˈstɨt͡sɨt/
noun
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;
pesticide
/ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/
noun
człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy
pessimist
/pɛˈsɨ̃mʲism̥/
noun
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;
pessimisme
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;
Pesjawar
noun
nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne
rotje
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Rosji, w rejonie pietrodworeckim Petersburga, położone nad Zatoką Fińską;
Peterhof
/ˌpɛtrɔxɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) dotyczący produkcji i przerobu surowców otrzymywanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego
petrochemisch
/ˌpɛtrɔˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o składzie, powstawaniu i rozmieszczeniu skał w skorupie ziemskiej
petrologie
noun
(geologia, geologiczny) proces przemiany materii organicznej lub osadów w kamień, skałę
verstening
/pɛˈtɨt͡sʲja/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;
petitie
/ˈpɛvʲjɛ̃n/
pronoun
określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś
een
/ˈpɛvnɔɕt͡ɕ/
noun
całkowite przekonanie o czymś
zekerheid
noun
(psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości
zelfverzekerdheid
/ˈpɛvnɨ/
adjective
  1. godny zaufania, sprawdzony
    betrouwbaar
  2. gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
    veilig
    1. nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
    2. o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie
    zeker
adjective
przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach
zelfverzekerd
/ˈpɛwʲɲa/
noun
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część
volle maan
adjective
mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny
meerderjarig
/ˌpɛwnɔ̃mɔt͡sʲˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego
volmacht
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu
gemachtigde
adjective
mający pełnomocnictwo; upoważniony do podejmowania decyzji
gevolmachtigd
/ˌpɛwnɔʑarʲˈɲistɨ/
adjective
(spożywczy) zawierający niełuskane ziarna zbóż
volkoren-
/ˈpɛwnɨ/
adjective
  1. wypełniony w największym możliwym stopniu
  2. taki, w którym nic nie brakuje
  3. zawierający obfitość rzeczy, dóbr (dobra) lub mnóstwo ludzi
  4. o największej możliwej wartości lub natężeniu
vol
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Certhia familiaris L., gatunek niewielkiego ptaka z rodziny pełzaczy, spotykanego zwykle w starych lasach iglastych i mieszanych
kortsnavelboomkruiper
verb
o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
kruipen
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kambodży;
Phnom Penh
/pʲi/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;
  2. nazwa szesnastej litery alfabetu greckiego, π;
pi
/ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/
adverb
(potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około
met een natte vinger
/ˈpʲjãna/
noun
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu
schuim
/ˈpʲjä̃ɲɛ/
noun
głos wydawany przez koguta
hanengekraai
/pʲjä̃ˈɲĩnɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;
piano
/pʲjä̃ˈɲista/
noun
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie
pianist
/ˈpʲjãnka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek
marshmallow
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja z pęcherzykami powietrza rozsmarowywana na skórze podczas golenia w celu zapobieżenia podrażnieniu;
scheerschuim
noun
(architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);
bel-etage
noun
(geografia, geograficzny) osypisko skalne;
puin
/ˈpʲjasɛk/
noun
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;
  1. zand
  2. zavel
/pʲjaˈskɔvʲjɛt͡s/
noun
(geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;
zandsteen
/ˌpʲjaskɔvʲˈɲit͡sa/
noun
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
zandbak
/ˈpʲjasta/
noun
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;
naaf
/pʲjaʃˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
usypany z piasku, pełen piasku
zanderig
/pʲjät͡ɕ/
verb
(ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos
kraaien
/pʲjɛt͡s/
noun
budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania
  1. oven
  2. fornuis
/pʲjɛt͡s/
verb
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody
bakken
/pʲjɛˈxɔta/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;
  1. infanterie
  2. voetvolk
noun
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) piechota przeznaczona do działań na morzu i z morza
marinier
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty
infanterist
/pʲjɛˈt͡suʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;
fitis
/pʲjɛˈt͡ʃarka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny
champignon
/ˈpʲjɛt͡ʃɛ̃ɲ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)
gebraad
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia
  1. gebakken
  2. gebraden
/ˈpʲjɛt͡ʃɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
  1. znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
    stempel
  2. środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu
    zegel
/pʲjɛk/
noun
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);
sproet
/ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/
adjective
pokryty piegami
sproeterig
/ˈpʲjɛɡʒa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;
braamsluiper
/pʲjɛˈkarʲɲa/
noun
  1. miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  2. sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze
  1. bakkerij
  2. bakkerswinkel
/pʲjɛˈkarʲɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych;
oven
/ˈpʲjɛkaʃ/
noun
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.
bakker
/pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny
  2. dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle
hels
/ˈpʲjɛkwɔ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
hel
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu
pelgrim
/pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/
noun
wędrówka do świętego miejsca
bedevaart
/pʲjɛˈluʃka/
noun
  1. (higiena, higieniczny) kawałek płótna do przewijania niemowląt
  2. (potocznie, potoczny) (higiena, higieniczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami
luier
/ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/
noun
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;
verpleegster
noun
profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi
verpleging
/ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;
Piëmont
/pʲɛ̇ˈɲɔnd͡zɛ/, /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nt͡s/
noun
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;
geld
/pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nd͡zɛ/
noun
lm od: pieniądz
geld
/pʲjɛpʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)
peper
/pʲjɛˈpʃʲɲit͡ʃka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu
  1. pepervaatje
  2. peperbus
/ˈpʲjɛpʃʲɲik trɔ̃mpˈkɔvɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Craterellus tubaeformis, gatunek grzybów z rodziny kolczakowatych;
trechtercantharel
/ˈpʲjɛpʃɨt͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks
naaien
noun
ozdabianie ciała kolczykami;
piercing
/pʲjɛr.ˈdɔ.lʲit͡ɕ/
verb
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
    1. neuken
    2. naaien
  2. (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem
    1. naaien
    2. neuken
/ˈpʲjɛrʲd͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne
een scheet laten
/ˈpʲjɛrʲɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;
peperkoek
/pʲjɛrˈvʲjastɛk/
noun
  1. (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
    element
    1. (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
    2. (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;
    wortel
/pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  2. (chemia, chemiczny) taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
chemisch element
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do kwadratu daje pewną liczbę;
vierkantswortel
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do trzeciej potęgi, daje liczbę pierwiastkowaną
derdemachtswortel
/pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny
tjiftjaf
/ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/
adjective
urodzony jako pierwszy z potomstwa
eersteling
/ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/
noun
nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;
echtgenote van de president
/ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;
  1. EHBO
  2. Eerste Hulp Bij Ongelukken
/ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;
Eerste Wereldoorlog
/pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś
voorrang
/ˌpʲjɛrfʃɔˈʒɛ̃ndnɨ/
adjective
najlepszej jakości
eersteklas
/ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od liczby 1
  1. eerste
  2. eerst
/ˈpʲjɛʒɛ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka
gevederte
/pʲjɛˈʒɨ̃na/
noun
gruba kołdra wykonana z pierza
donsdeken
/ˈpʲjɛruk/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;
    knoedel
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone danie kuchni ukraińskiej – ciasto w formie placka z farszem słodkim (jabłka albo biały ser) lub słonym (mięso, ziemniaki albo kapusta);
    pierogi
/pʲjɛrʲɕ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  2. (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
  3. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu
borst
/ˈpʲjɛrʲɕt͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  2. (matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej;
  3. krąg naokoło czegoś
ring
/pʲjɛrʲɕˈt͡ɕɔ̃nɛk/
noun
rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem
ring
noun
pierścionek wręczany przy oświadczynach, jako symbol zamiaru zawarcia małżeństwa i oznacza zaręczyny;
verlovingsring
/pʲjɛs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
hond
/ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/
noun
najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka
gezelschapshond
/ˈpʲjɛz ˈɡɔ̃j̃n͇t͡ʃɨ/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies wykorzystywany głównie do tropienia i pogoni za zwierzyną, posługujący się przede wszystkim węchem
speurhond
/ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;
herdershond
/ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈt͡sɨjnɨ/
noun
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby
politiehond
/ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym
  1. geleidehond
  2. blindengeleidehond
/ˈpʲjɛs ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nt͡sɨ/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym;
assistentiehond
/ˈpʲjɛsɛk/
noun
(zdrobniale) od pies
hondje
/pʲjɛʃˈt͡ʃɔta/
noun
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś
strelen
/ˈpʲjɛʃɨ/
noun
osoba, która porusza się na własnych nogach
voetganger
/pʲjɛˈtruʃka/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;
peterselie
/ˈpʲjɛtɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt religijny w luteranizmie w XVII i XVIII w.;
piëtisme
/pʲjɛ̇̃ɲ/
noun
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi
  1. stam
  2. boomstam
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część mózgowia, która łączy mózg z rdzeniem kręgowym i kontroluje podstawowe, niezbędne życiowo funkcje
hersenstam
verb
tulić, głaskać okazując czułość
  1. aaien
  2. liefkozen
/pʲjɛ̇ɕɲ̊/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;
lied
noun
(etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;
pygmee
/ˈpʲiɡmɛ̃nt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  2. (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb
pigment
/ˌpʲiɡmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach
pigmentatie
/pʲiˈɡuwka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie
pil
/ˈpʲiɡva/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory
  2. (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
  1. kweepeer
  2. kwee
/pʲiˈjãnɨ/
adjective
pod wpływem alkoholu
  1. dronken
  2. beschonken
  3. zat
/pʲiˈjafka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
bloedzuiger
noun
nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego
dronkenschap
/pʲik/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;
schoppen
/ˈpʲika/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;
  1. piek
  2. spies
/pʲiˈkãntnɨ/
adjective
ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw
gekruid
/pʲiˈkardʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;
Picardië
/ˈpʲicɲik/
noun
rodzaj wypoczynku na łonie natury z jedzeniem zabranym ze sobą;
picknick
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka układu SI, jedna bilionowa metra;
picometer
/ˈpʲiksɛl/
noun
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);
pixel
/pʲikˈtɔɡrãm/
noun
pojęcie przedstawione obrazem;
pictogram
/pʲiˈlastɛr/
noun
(architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;
pilaster
/ˈpʲilaf/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;
pilaf
/ˈpʲilʲɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;
vijl
/ˈpʲilnɨ/
adjective
wymagający pośpiechu, szybkiego działania
dringend
/ˈpʲilɔt/
noun
(lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
piloot
/ˌpʲĩnakɔˈtɛka/
noun
galeria malarstwa, zbiór obrazów przeznaczony dla użytku publicznego;
pinacotheek
/ˈpʲĩn͇t͡ʃɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;
Duitse pincher
/pʲĩˈnɛska/
noun
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;
punaise
/ˈpʲĩŋɡvʲĩn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;
pinguïn
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes forsteri G. R. Gray, ptak z rodziny pingwinów;
keizerspinguïn
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes patagonicus J. F. Miller, ptak z rodziny pingwinów;
koningspinguïn
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)
humboldtpinguïn
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus pinea L., drzewo z rodziny sosnowatych, charakterystyczne dla krajów śródziemnomorskich;
parasolden
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;
Pinokkio
/ˈpʲjɔ̃nɛk/
noun
  1. (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę
pion
/ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/
noun
ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje
pionier
/pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/
adverb
w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy
verticaal
/pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo
verticaal
/ˈpʲjɔrũn/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;
bliksem
/ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;
bliksemafleider
/pʲjɔˈsɛ̃nka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;
  1. lied
  2. liedje
/ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/
noun
artystka, która śpiewa piosenki
zangeres
/pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/
noun
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;
zanger
/pʲjɔtr̥/
pronoun
imię męskie;
  1. Pieter
  2. Petrus
  3. Piet
  4. Peter
/ˈpʲjɔtra/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Petra
/ˈpʲjɔwũn/
noun
(botanika, botaniczny) bylica piołun
absintalsem
/pʲiˈpɛta/
noun
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;
pipet
/pʲiˈrat͡stfɔ/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku
zeeroverij
/ˌpʲirãˈmʲida/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  2. (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  3. (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
piramide
/ˌpʲirãmʲiˈdalnɨ/
adjective
podobny do piramidy, mający kształt ostrosłupa
piramidaal
/pʲiˈrãɲja/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;
piranha
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;
pyrargyriet
/ˈpʲirat/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;
piraat
/ˈpʲirad ːrɔˈɡɔvɨ/
noun
osoba, która podczas jazdy samochodem w znaczący sposób ignoruje i przekracza przepisy kodeksu drogowego, stwarzając zagrożenie dla siebie i innych użytkowników drogi
wegpiraat
/ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;
Pyreneeën
/ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/
adjective
związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów
Pyrenees
/ˈpʲirɛws/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji;
Piraeus
noun
(mineralogia, mineralogiczny) skała z grupy minerałów skałotwórczych, występujących w barwach od białej do żółtawej, zielonej lub czarnej, zawierających krzemiany wapnia, sodu, litu, magnezu, żelaza i/lub glinu;
pyroxeen
/ˈpʲirɔl/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;
pyrrool
/ˌpʲirɔˈlʲiza/
noun
(chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;
pyrolyse
/pʲiˈrɔ̃mãn/
noun
(psychologia, psychologiczny) ktoś dotknięty piromanią
pyromaan
/ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;
  1. pyromanie
  2. vuurzucht
noun
dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;
pyrotechniek
/ˈpʲirɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;
pyriet
/pʲiˈsãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od pisać
geschrijf
/pʲiˈsarka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz
schrijfster
/ˈpʲisaʃ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;
  1. schrijver
  2. auteur
/ˈpʲisat͡ɕ/
verb
  1. umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  2. tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  3. tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę
schrijven
/pʲiˈsɛ̃mnɨ/
adjective
odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie
geschreven
/ˈpʲisklɛ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
kuiken
/ˈpʲismɔ/
noun
  1. zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  2. sposób pisania
schrift
noun
(historia, historyczny, historycznie) starożytny system pisma składający się z kombinacji znaków odciskanych na glinianych tabliczkach za pomocą rylca, powstały ok. IV tysiąclecia p.n.e. w Mezopotamii;
spijkerschrift
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia
Heilige Schrift
/pʲiˈsɔvʲɲa/
noun
zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów
schrijfwijze
/pʲiˈstat͡sʲja/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pistacia L., drzewo z rodziny nanerczowatych;
    pistache
  2. (spożywczy) owoc drzewa pistacjowego
    1. pistache
    2. pistachenoot
/pʲiˈstɔlɛt/
noun
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;
pistool
/pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,
  1. machinepistool
  2. pistoolmitrailleur
/pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/
noun
muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco
urinoir
/pʲiʃˈt͡ʃawka/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku
orgelpijp
/ˌpʲitaˈɡɔras/
pronoun
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;
Pythagoras
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa
pythagorisch
noun
(spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;
pitaja
/ˈpʲitnɨ/
adjective
nieszkodliwy i zdatny do picia
drinkbaar
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;
Pittsburgh
/ˈpʲjuska/
noun
płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;
kalot
/pʲivʲˈɲit͡sa/
noun
podziemne piętro budynku
kelder
/ˈpʲivɔ/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;
bier
/pʲiˈvɔvar/
noun
osoba zajmująca się warzeniem piwa
brouwer
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);
Pisa
/ˈpʲizda/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy
doos
/ˈpʲit͡sːa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;
pizza
/pʲit͡sˈːɛrʲja/
noun
(gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;
pizzeria
/ˈpʲjurʲɲik/
noun
zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;
etui
/ˈpʲjurɔ/
noun
  1. przyrząd do pisania
    1. pen
    2. veer
  2. (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
    1. veer
    2. pluim
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pterophorus pentadactyla, gatunek motyli z rodziny piórolotkowatych;
sneeuwwitte vedermot
/ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/
noun
(potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;
vijfde colonne
/ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana
't vijfde wiel
/ˈpʲjɔ̃ntɛk/
noun
piąty dzień tygodnia
vrijdag
/ˈpʲjɔ̃ntka/
noun
nazwa cyfry 5
vijf
/ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od 5
vijfde
/pʲit͡ɕ/
verb
  1. spożywać płyny
  2. pić (1.1) alkohol, zwłaszcza nałogowo
drinken
/ˈpʲit͡ɕ ˈjak ˈʃɛft͡s/
idiom
pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem
drinken als een tempelier
/pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔbuj/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;
vijfkamp
/pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt mający pięć boków;
  1. vijfhoek
  2. pentagoon
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;
balk
adjective
mający pięć ramion, odnóg, promieni itp.
vijfpuntig
/ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/
noun
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;
schoonheid
/ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕt͡ɕ/
noun
  1. cecha tego, co piękne
  2. piękna kobieta
juweeltje
/ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/
adjective
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt
mooi
/ˈpʲjɛ̃nta/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
  1. hiel
  2. hak
noun
(geometria) figura geometryczna, która ma piętnaście boków i piętnaście wierzchołków
vijftienhoek
/ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający piętnaście lat
  2. trwający piętnaście lat
vijftienjarig
/pʲjɛtˈnastɨ/
adjective
od 15
vijftiende
/pʲjɛtˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 15
vijftien
/ˈpʲjɛ̃ntrɔ/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej
  1. verdieping
  2. etage
/pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
ordinalAdjective
(matematyka, matematyczny) liczba 5
vijf
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 50
vijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 54
vierenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 52
tweeënvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 59
negenenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 51
eenenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 58
achtenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 55
vijfenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 57
zevenenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 56
zesenvijftig
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 53
drieënvijftig
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów
Pinksteren
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od pięćdziesiąt
vijftigste
/ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛt/
cardinalNumeral
liczba 500
vijfhonderd
/pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtnɨ/
adjective
od pięćset
vijfhonderdste
/ˈpʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕak/
noun
(archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;
vuistbijl
/pʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
zaciśnięta dłoń
vuist
/ˈpʲiwa/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;
zaag
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mechaniczne służące do cięcia drewna, wyposażone w obracający się łańcuch z zębami, który tnie materiał
kettingzaag
/ˈpʲiwka/
noun
(sport, sportowy) kulisty lub owalny przedmiot, wykonany ze skóry lub gumy, często wypełniony powietrzem, wykorzystywany w sporcie lub do zabawy
  1. bal
  2. kloot
/ˈpʲiwka ˈnɔʒna/
noun
  1. (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  2. (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)
voetbal
/ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇t͡ʃna/
noun
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;
handbal
noun
(sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę siatkową (1.1)
volleybal
/ˈpʲiwkaʃ/
noun
(sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną
voetballer
/ˌpʲiwkaˈʒɨci/
noun
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;
tafelvoetbal
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny piłodziobów występujący w Ameryce
motmot
verb
rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką
zagen
adjective
potrafiący czytać i pisać
geletterd
/pʲiˈʒãma/
noun
strój, który zakłada się, idąc spać;
pyjama
noun
przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach
slaapfeestje
/ˈpʲiʒmak/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;
muskusrat
noun
(zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;
muskus
/pɛ‿ka‿ˈbɛ/
acronym
= produkt krajowy brutto;
BBP
/plat͡s/
noun
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;
  1. plein
  2. plaats
/ˈplad͡z ˈzabaf/
noun
niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;
speeltuin
/plaˈt͡sɛbɔ/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;
placebo
/ˈplat͡sɛk/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski, zwykle okrągły wypiek, często słodki, z dodatkami
    1. koek
    2. taart
    3. vlaai
  2. niewielki, pieczony lub smażony krążek np. z mąki lub ziemniaków
    koekje
/ˈplaɡa/
noun
masowe, groźne zjawisko, szerzące się i trudne do opanowania
pest
/ˈplaɟjat/
noun
  1. skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  2. utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)
plagiaat
/ˈplajta/
noun
(potocznie, potoczny) bankructwo
  1. bankroet
  2. failliet
/ˈplakat/
noun
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś
poster
/ˈplãma/
noun
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
vlek
/ˈplãma swɔ̃ˈnɛt͡ʃna/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;
zonnevlek
verb
robić plamy
  1. bevuilen
  2. vuil maken
noun
(anatomia, anatomiczny) niewrażliwy na światło obszar siatkówki oka kręgowców, w którym nerw wzrokowy opuszcza gałkę oczną i biegnie w stronę mózgu;
blinde vlek
/plãn/
noun
  1. to, co chcemy zrobić
  2. odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
  3. układ czegoś, szkic
plan
noun
nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś
dekzeil
/plãˈnɛta/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;
planeet
/plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;
dwergplaneet
/ˌplãnɛˈtarʲjũm/
noun
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;
planetarium
/ˌplãnɛˈtɔjda/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;
planetoïde
/ˈplãŋktɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;
plankton
/plãnˈtat͡sʲja/
noun
obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym
plantage
/ˈplastɛr/
noun
(medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
pleister
/ˈplastʲik/
noun
(potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne
plastic
/ˌplastʲiˈkɔvɨ/
adjective
wykonany z dowolnego rodzaju plastiku
kunststof-
/plaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. mający wyraźnie zarysowane kontury i kształty, sprawiający wrażenie trójwymiarowości
  2. mający związek z twórczością malarza, rzeźbiarza, grafika itp.
  3. określenie ciała stałego, oznaczające łatwość zmiany jego kształtu
plastisch
noun
(botanika, botaniczny) organellum w cytoplazmie większości komórek roślinnych, które pełni podstawowe funkcje metaboliczne;
plastide
/ˈplatãn/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;
plataan
/ˈplatɔ̃n/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;
Plato
/plaˈtɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;
platina
noun
hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym
casanova
/ˈplazma/
noun
(fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;
plasma
/ˈplaʒa/
noun
(turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;
strand
/plɛˈbãɲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny
  1. pastorie
  2. pastorij
adjective
  1. związany z rzymskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy
  2. mający cechy tego, co pospolite, nieszlachetne
plebejisch
/plɛˈbʲist͡sɨt/
noun
(publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy
plebisciet
/ˈplɛt͡sak/
noun
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;
rugzak
noun
(botanika, botaniczny) wegetatywna tkanka niektórych organizmów niezróżnicowana na korzeń oraz pęd;
thallus
/ˈplɛt͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
rug
noun
(książkowy) grupa wybitnych ludzi
pleiade
/plɛˈjadɨ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;
Plejaden
/plɛjˈstɔt͡sɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;
Pleistoceen
/ˈplɛ̃mʲjɔna/, /ˈplɛ̃mʲjɛ/
noun
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;
stam
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) powodujący uśmiercenie plemników
zaaddodend
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu
pleonastisch
/plɛˈɔ̃nasm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;
pleonasme
/ˈplɛtɔ̃n/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;
Pletho
noun
(rolnictwo, rolniczy) łuska ziarna zboża, odpad pozostały po przewianiu
kaf
verb
(mykologia, mykologiczny) okrywać się pleśnią
beschimmelen
/plɛɕt͡ɕ/
verb
łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą
vlechten
noun
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych;
schimmel
/plʲik/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
    1. bestand
    2. file
  2. pęk papierów (dokumentów, banknotów)
    1. dossier
    2. ordener
    3. ordner
pronoun
imię męskie
Plinius
/ˈplʲjɔt͡sɛ̃n/
noun
(geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu
Plioceen
/ˈplʲiʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należący do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;
kwikstaart
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Motacilla cinerea, gatunek drobnego ptaka z rzędu wróblowatych;
grote gele kwikstaart
/ˈplʲiʃka ˈɕiva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęściej spotykany w Polsce gatunek pliszki;
witte kwikstaart
/plɔ̃n/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
    oogst
  2. zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców
    1. oogst
    2. opbrengst
/ˈplɔtka/
noun
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie;
  1. achterklap
  2. kletspraatje
/plɔtˈkɔvat͡ɕ/
verb
opowiadać, roznosić plotki
roddelen
/plus/
noun
(matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera
meerwaarde
/plusk/
interjection
wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)
plons
/plusk/
noun
odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu
plons
/ˈpluskat͡ɕ/
verb
o cieczy: chlapać, wydając odgłos
pletsen
/ˈpluskfa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;
  1. bedwants
  2. wandluis
/ˈpluskfʲjak/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;
wants
noun
(włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną;
pluche
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cinclus Borkhausen, rodzaj ptaka z rodziny pluszczy, spotykany w okolicach wartkich strumieni
waterspreeuw
/pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/
noun
zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu
teddybeer
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  2. imię męskie;
Plutarchus
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi
plutocratie
adjective
dotyczący plutokracji
plutocratisch
/ˈplutɔ̃n/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  2. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;
Pluto
/ˈplutɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
plutonium
noun
nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
pluviôse
noun
(meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych
regenmeter
/plut͡ɕ/
verb
wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę
spuwen
/pl̥fɔˈt͡ɕĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania
sputum
/ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/
noun
jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg
wirwar
/ˌpnɛwmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą
pneumatisch
/pɔ/
preposition
  1. …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch
  2. …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności
na
/ˈpɔ‿t͡ʃɨ̃m/
a następnie, później zaś
waarop
adverb
o miejscu tak, że bezproblemowe jest dotarcie do określonego miejsca na trasie między dwoma innymi punktami
onderweg
/pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/
interjection
nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie
over mijn lijk
/ˌpɔ‿ɔ̃ˈmat͡sku/
adverb
(przenośnie, przenośnia) bez rozeznania, intuicyjnie
blindelings
/pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/
adverb
przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.
ten eerste
/pɔ‿ˈprɔstu/
adverb
bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie
  1. gewoon
  2. eenvoudigweg
adjective
wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści
haastig
adjective
znajdujący się w pobliżu, w niewielkiej odległości
dichtbij
/pɔˈbɔt͡ʃɛ/
noun
skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów
berm
noun
(administracja) (wojskowość, wojskowy) mężczyzna przeznaczony do poboru, powołany do pełnienia służby wojskowej
dienstplichtig
/pɔˈbɔʒnɛ ʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
idiom
marzenie, pragnienie, życzenie, którego nie da się zrealizować, urzeczywistnić
vrome wens
/pɔˈbɔʒnɨ/
adjective
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii
vroom
/ˈpɔbrat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) ściągnąć paczkę danych przez internet na komputer lub inne urządzenie
downloaden
/ˈpɔbɨt/
noun
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś
  1. oponthoud
  2. verblijf
noun
(administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie do służby wojskowej;
dienstplicht
/ˌpɔt͡saˈwũnɛk/
noun
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby
  1. kus
  2. zoen
noun
człowiek pochlebiający komu
vleier
noun
nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się
vleierij
/pɔˈxmurnɨ/
adjective
pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami
betrokken
/pɔˈxɔdʲɲa/
noun
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;
fakkel
/ˌpɔxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
wywodzenie się z czegoś
  1. afkomst
  2. oorsprong
/pɔˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś
afstammen
/ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/
acronym
= (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;
COPD
/ˈpɔxfa/
noun
  1. futerał na broń białą;
    schede
  2. (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
    1. vagina
    2. schede
verb
uznawać za dobre, słuszne, właściwe
  1. goedkeuren
  2. goedvinden
adjective
związany z chwaleniem lub uwielbieniem, dotyczący chwalenia lub uwielbienia
lovend
/pɔxˈfawa/
noun
pochwalenie kogoś lub czegoś
lof
/pɔˈxɨwɔɕt͡ɕ/
noun
powierzchnia ukośna względem poziomu
helling
/pɔˈt͡ɕɛxa/
noun
to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie
troost
noun
ten, który daje pocieszenie
trooster
/ˈpɔt͡ɕisk/
noun
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;
projectiel
/ˈpɔt͡ɕisk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;
kruisvluchtwapen
/ˈpɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
trein
verb
być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym
aantrekken
/ˈpɔt͡ɕit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
zweten
/ˌpɔt͡ʃɛˈkalʲɲa/
noun
miejsce dla osób, które czekają
  1. wachtzaal
  2. wachtkamer
/ˈpɔt͡ʃta/
noun
    1. instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
    2. korespondencja, listy
    post
  1. budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
    1. post
    2. postkantoor
noun
(informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu
elektronische brief
/ˈpɔt͡ʃta ɡwɔˈsɔva/
noun
(telekomunikacja) usługa sieci telefonicznych umożliwiająca dzwoniącemu nagranie wiadomości głosowej, a abonentowi późniejszy jej odbiór;
voicemail
/ˈpɔt͡ʃta ˌpãntɔˈflɔva/
noun
nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki
tamtam
/pɔt͡ʃˈtufka/
noun
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;
briefkaart
/pɔˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś
gevoel
/pɔˈt͡ʃut͡ɕɛ xũˈmɔru/
noun
umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś
gevoel voor humor
/pɔt͡ʃˈfarka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;
pop
adjective
  1. cztery razy większy
  2. powtórzony cztery razy
viervoud
adjective
świadomy dokonywanych przez siebie czynów
toerekenbaar
/pɔˈt͡ʃɔ̃ntɛk/
noun
to, od czego się coś zaczyna
  1. begin
  2. aanvang
/ˌpɔt͡ʃɔ̃ntˈkɔvɔ/
adverb
na początku, wstępnie
aanvankelijk
/ˌpɔt͡ʃɔ̃ntˈkɔvɨ/
adjective
stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś
aanvankelijk
noun
osoba początkująca (1.1)
beginneling
…tworząca konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
vanaf
/pɔˈt͡ʃɛ̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę
bevruchting
/pɔt/
preposition
  1. …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  2. …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia
onder
…wskazuje na kryterium, według którego coś jest oceniane lub porównywane
betreffende
adjective
położony u podnóża Alp, typowy, właściwy tym okolicom
subalpien
/pɔˈdãɲɛ/
noun
(sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych
pass
/pɔˈdatɛk/
noun
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy;
  1. belasting
  2. taks
/pɔˈdatɛk ːɔɕˈt͡ɕɛlnɨ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;
kerkbelasting
/pɔˈdatʲɲik/
noun
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki
belastingbetaler
noun
cecha tego, co podatne
vatbaarheid
adjective
  1. (technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu
    beïnvloedbaar
  2. ulegający z łatwością czemuś
    vatbaar
noun
(ekonomia, ekonomiczny) dostępność, oferta towarów na sprzedaż; (także, też) ilość danego towaru znajdująca się na rynku;
levering
/pɔdˈbʒuʃɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) u człowieka: część ciała poniżej brzucha
onderbuik
/pɔdˈbrudɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg
kin
/ˈpɔdbuj/
noun
wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego
verovering
noun
(publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;
podcast
adjective
(potocznie, potoczny) lekko pijany, zwykle piwem
aangeschoten
adjective
zawierający element który ma zmylić, wprawić w zakłopotanie lub oszukać
netelig
/ˈpɔṭt͡ʃas/
preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności
  1. tijdens
  2. gedurende
/pɔṭˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;
infrarood
/ˌpɔṭt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
(optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi
infrarood
noun
osoba urodzona lub osiadła na terenie należącym do władcy
onderdaan
/pɔdˈːaʃɛ/
noun
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych
zolder
/ˌpɔdʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/
adjective
mający prędkość mniejszą od prędkości dźwięku w powietrzu
subsonisch
/ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty
verdachte
/ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy
verdenking
/ˌpɔdɛjˈʒɛvat͡ɕ/
verb
przypuszczać
verdenken
adjective
skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie
argwanend
/pɔˈdɛjɕt͡ɕɛ/
noun
sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś
aanpak
/pɔˈdɛʃfa/
noun
  1. (obuwnictwo, obuwniczy) dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami
  2. (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
schoenzool
noun
(systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;
ondersoort
/ˈpɔdɡlɔ̃nt/
noun
wizualna kontrola jakiegoś procesu, działania urządzenia
voorschouw
/ˌpɔdɡɔˈrʲit͡sa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;
Podgorica
/ˌpɔdɡɔˈʒawka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;
witoogeend
noun
(systematyka) (mykologia, mykologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;
kastanjeboleet
/pɔtˈxalɛ/
pronoun
(etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;
Podhale
noun
(systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy
onderklasse
/ˌpɔtkɔlãˈnufka/
noun
długa skarpetka sięgająca do kolana
kniekous
/ˌpɔtkɔˈʃulɛk/
noun
krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;
onderhemd
/pɔtˈkɔva/
noun
metalowe wzmocnienie kopyt końskich;
hoefijzer
noun
(technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji
leertje
noun
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową
muismat
/pɔdˈlaɕɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;
Podlachië
/pɔdˈlɛvat͡ɕ/
verb
(ogrodnictwo, ogrodniczy) zasilać roślinę w wodę
water geven
/pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/
adjective
znajdujący się na przedmieściu
voorstedelijk
/ˈpɔdmʲjɔt/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) człowiek, jednostka
    aanleiding
    1. (gramatyka) wyraz lub fraza określająca wykonawcę lub odbiorcę czynności;
    2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
    onderwerp
adjective
leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza
onderzees
/ˈpɔdmux/
noun
strumień powietrza
adem
/ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;
  1. gehemelte
  2. verhemelte
/pɔdˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. unieść, wziąć coś do góry
  2. ustawiać coś do pionu
heffen
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) sprawiać, że coś jest bardziej nasilone, niż zwykle
  2. (matematyka, matematyczny) mnożyć pewną liczbę przez samą siebie
kwadrateren
noun
mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie
voetenplank
/pɔˈdɔbat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym
bevallen
/ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami
gelijkenis
/pɔˈdɔbʲɲɛ/
adverb
w podobny sposób
eveneens
/pɔˈdɔbnɔ/
wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje
  1. naar het schijnt
  2. naar verluidt
/pɔˈdɔbnɨ/
adjective
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd
gelijkend
noun
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;
onderofficier
/pɔdˈɔlɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;
Podolië
noun
człowiek umyślnie wzniecający pożar
brandstichter
noun
kobieta umyślnie wzniecająca pożar
brandstichtster
/ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/
noun
umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;
brandstichting
noun
(higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną
maandverband
/ˈpɔtpʲis/
noun
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)
handtekening
/ˌpɔtpʲiˈsɨvat͡ɕ/
verb
  1. składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie
  2. pisać swoje imię i nazwisko
ondertekenen
/ˌpɔtpɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
dyskretnie udzielać komuś potrzebnej informacji, której ta osoba nie pamięta lub nie wie
voorzeggen
/ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;
luitenant colonel
noun
(spożywczy) jadalne narządy wewnętrzne zwierząt, z wyjątkiem mięsa;
orgaanvlees
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) subfamilia, takson (grupa taksonomiczna) pośredni pomiędzy rodziną a rodzajem;
onderfamilie
/pɔḍˈʒutɛk/
noun
dziecko opuszczone przez rodziców i podrzucone obcym ludziom
zwerver
noun
(biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu; grupa powstała z podzielenia rzędu na niższe;
onderorde
/pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/
adjective
(gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu
ondergeschikt
/ˈpɔdruʃ/
noun
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego
reis
/ˌpɔdruʒʲˈɲit͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;
blauwborst
/pɔdˈruʒʲɲik/
noun
ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)
reiziger
/pɔdˈruʒnɨ/
adjective
związany z podróżą, dotyczący podróży
reis
/pɔdˈruʒnɨ/
noun
osoba, która podróżuje lub udaje się w podróż
reiziger
/ˌpɔdruˈʒɔvat͡ɕ/
verb
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca
reizen
/pɔdˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;
  1. handboek
  2. leerboek
/pɔdˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
łatwo dostępny, możliwy do użycia w każdej chwili lub każdych okolicznościach
hand
adjective
umiejscowiony pod skórą
onderhuids
/pɔtˈstava/
noun
  1. pewna zasada, baza teoretyczna
  2. (potocznie, potoczny) karetka podstawowa (bez lekarza)
  3. to, na czym coś stoi
  4. tylko w lm podstawy → elementarna wiedza z danej dziedziny
basis
/ˌpɔtstaˈvɔvɨ/
adjective
główny, elementarny
elementair
/ˈpɔtstɛ̃mp/
noun
przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś
list
verb
słuchać czyjejś rozmowy
afluisteren
/ˌpɔtṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
trzymać kogoś lub coś, nie dać komuś, czemuś upaść, być podporą czegoś
dragen
/ˌpɔduˈʃɛt͡ʃka/
noun
miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek
speldenkussen
/pɔˈduʃka/
noun
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;
  1. kussen
  2. hoofdkussen
  3. oorkussen
/pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/
noun
(motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;
airbag
/ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛt͡s/
noun
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;
  1. hovercraft
  2. luchtkussenvoertuig
/pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/
noun
opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;
  1. jarretel
  2. jarretelle
/pɔdˈvɔdnɨ/
adjective
będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu
onderwater
/pɔdˈvɔʑɛ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;
landingsgestel
/pɔdˈvɨʃka/
noun
podniesienie wysokości uposażenia
opslag
noun
(anatomia, anatomiczny) kluczowa część mózgu, fragment międzymózgowia (położona pod wzgórzem), jeden z najważniejszych ośrodków regulacyjnych w organizmie, łączący układ nerwowy z układem dokrewnym, co warunkuje utrzymanie homeostazy
hypothalamus
adverb
dwa razy tyle
dubbel
/pɔˈdvujnɨ/
adjective
składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części
dubbel
noun
warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominającą podbródek
onderkin
/pɔdˈvuʒɛ/
noun
plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami
erf
/pɔdˈvwadnɨ/
adjective
podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą
ondergeschikte
/pɔdˈvwadnɨ/
noun
osoba podległa komuś, czyjś pracownik
ondergeschikte
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór zawarty w innym zbiorze; zbiór którego wszystkie elementy należą do innego zbioru
deelverzameling
noun
(technologia, technika, techniczny) części montowane ze sobą
component
/ˈpɔd͡ʑaw/
noun
podzielenie czegoś na dwie lub więcej części
deling
adjective
(matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę
deelbaar
/pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/
adjective
znajdujący się pod powierzchnią ziemi
ondergronds
/ˈpɔd͡ʑif/
noun
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem
bewondering
/pɔˈd͡ʑivʲjät͡ɕ/
verb
darzyć podziwem
bewonderen
/ˌpɔd͡ʑɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od podziękować
dank
/pɔdˈwɔɡa/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
vloer
noun
(książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;
armleuning
/ˈpɔdwɨ/
adjective
pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
lelijk
noun
(psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;
onderbewustzijn
adjective
taki, który odbywa się bez udziału świadomości
onderbewust
/pɔˈɛta/
noun
literat piszący wiersze, tworzący poezję
dichter
/pɔˈɛtka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze
  1. dichteres
  2. poëte
/ˌpɔɛˈtɨt͡sʲci/
adjective
związany z poezją
  1. dichterlijk
  2. poëtisch
/pɔˈɛzʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką
  1. poëzie
  2. dichtkunst
/pɔˈɡãɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)
heiden
/pɔˈɡarda/
noun
uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś
verachting
/ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/
adjective
wyrażający pogardę
laatdunkend
verb
sprawiać, że coś staje się gorsze
bederven
/ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/
noun
krótka, lekka rozmowa
gebabbel
/pɔˈɡãj̃sʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem
heidens
/pɔˈɡãj̃stfɔ/
noun
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych
heidendom
/pɔˈɡɔda/
noun
chwilowy stan atmosfery;
weer
/ˌpɔɡɔˈtɔvʲjɛ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) karetka
    1. ambulance
    2. ziekenwagen
  2. instytucja pomagająca w krytycznej sytuacji
    spoedgevallendienst
/ˈpɔɡɔ̃ɲ/
noun
  1. podążanie za czymś/kimś w celu schwytania tego obiektu; pościg
  2. (przenośnie, przenośnia) wytężone dążenie do osiągnięcia czegoś
achtervolging
/ˈpɔɡrɔ̃m/
noun
masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej
pogrom
/ˈpɔɡʒɛp/
noun
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi
  1. begrafenis
  2. begrafenisplechtigheid
  3. uitvaart
/pɔˈɡwɔska/
noun
rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona
testimonium de auditu
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze
oehoe
/pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/
noun
(gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;
achtergeplaatst voorzetsel
/ˈpɔjast/
noun
maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;
voertuig
noun
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów
  1. duel
  2. tweegevecht
/pɔˈjɛ̃mʲɲik/
noun
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje
  1. vat
  2. bak
/pɔˈjɛ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić
    capaciteit
  2. (elektryczność) zdolność ciała do gromadzenia ładunku elektrycznego;
    laadvermogen
/pɔˈjuṭʃɛ/
adverb
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym
overmorgen
/ˈpɔkarm/
noun
pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka);
voedsel
/pɔˈkazat͡ɕ ˈjɛ̃w̃zɨk/
verb
  1. (dosłownie) wykonać minę wyciągając język z ust
  2. (przenośnie, przenośnia) zadrwić z kogoś
de tong uitsteken
/ˌpɔkaˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. dawać możliwość zobaczenia czegoś
  2. wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
  3. wskazywać w jakimś kierunku
  4. demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
tonen
/ˈpɔkɛr/
noun
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;
poker
/ˌpɔkɔˈjɔvɨ/
adjective
dotyczący porozumienia lub zgody
vreedzaam
/ˌpɔkɔˈjufka/
noun
(hotelarstwo) pracownica hotelu odpowiedzialna za sprzątanie pokoi
kamermeisje
/ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
  1. członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  2. grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  3. grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń
generatie
/pɔˈkɔra/
noun
świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom
  1. deemoed
  2. nederigheid
adjective
nie wywyższający się, skromny
nederig
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pas, wał skoszonej roślinności, zwykle zboża lub trawy;
zwad
/ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka;
verwantschap
/pɔˈkrɛvnɨ/
adjective
  1. wykazujący podobieństwo do kogoś lub czegoś pod jakimś względem
    bloedverwant
  2. mający wspólne pochodzenie
    equivalent
/pɔˈkrɨvat͡ɕ/
verb
  1. nanosić coś na coś
    1. bedekken
    2. dekken
  2. (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
    dekken
/pɔˈkʃɨva/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Urtica L., rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych;
    brandnetel
  2. (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami
    1. brandnetel
    2. netel
/pɔˈkrutt͡sɛ/
adverb
mówiąc w skrócie
kortweg
/pɔˈkuta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;
boet
/ˌpɔkuˈtɔvat͡ɕ/
verb
odprawiać pokutę
boeten
/pɔkɛmɔn/
noun
fikcyjne stworzenie z japońskiej franczyzy medialnej;
Pokémon
/ˈpɔkuj/
noun
  1. (budownictwo) część mieszkania, izba
    1. kamer
    2. vertrek
  2. (przestarzałe, przestarzały) spokój
    1. rust
    2. vrede
  3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
    vrede
  4. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
    1. vrede
    2. peis
noun
pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem
tweepersoonskamer
/ˈpɔkuj ɡɔɕˈt͡ɕĩnːɨ/
noun
w domku, w rezydencji: dodatkowy pokój dla ewentualnych gości, którzy zdecydują się przenocować
gastenkamer
/ˈpɔkwat/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;
dek
/ˈpɔlak/
noun
(etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;
Pool
/pɔˈlãna/
noun
(leśnictwo) pozbawione drzew miejsce w lesie;
laar
/pɔˈlarnɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach
polair
/ˈpɔldɛr/
noun
  1. (geografia, geograficzny) depresyjny teren nadmorski stale osuszany i otoczony wydmami lub groblami w celu zabezpieczenia przed zalaniem, występujący głównie w Holandii i w Niemczech
  2. (geografia, geograficzny) obszar nadrzeczny będący naturalnym terenem zalewowym
polder
/ˈpɔlɛ/
noun
    1. dziedzina
    2. (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
    veld
  1. (rolnictwo, rolniczy) część ziemi przeznaczona pod uprawę;
    1. veld
    2. akker
/ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/
noun
miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie
slagveld
/ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨt͡ʃnɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;
elektrisch veld
noun
(sport, sportowy) rozległa trawiasta powierzchnia do uprawiania gry w golf;
golfbaan
noun
(fizyka, fizyczny) pole wytwarzane przez obiekty posiadające masę;
gravitatieveld
noun
(sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad
strafschopgebied
noun
(fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na poruszające się ładunki elektryczne;
magnetisch veld
pronoun
(geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;
Marsveld
noun
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;
mijnenveld
/pɔˈlɛt͡sat͡ɕ/
verb
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle
aanbevelen
/pɔˈlɛɡat͡ɕ/
verb
na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania
rekenen op
/pɔˈlɛ̃mʲika/
noun
dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji
polemiek
/pɔˈlɛ̃nta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ludowa włoska potrawa z mąki z dodatkami;
polenta
prefix
  1. (ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski, lecz względnie wysoki zakres tolerancji na dany czynnik
  2. pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś
poly-
/ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;
polyamorie
/ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/
noun
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;
polyandrie
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;
polybasiet
/pɔˈlʲit͡sʲja/
noun
  1. instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;
  2. (potocznie, potoczny) grupa policjantów
  3. (potocznie, potoczny) budynek policji (1.1)
politie
noun
(administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych
verkeerspolitie
/pɔˈlʲit͡sʲjãnt/
noun
funkcjonariusz policji
politieagent
/ˌpɔlʲiˈt͡sʲjãntka/
noun
kobieta, która pracuje w policji
politievrouw
/pɔlʲiˈt͡ʃalnɨ/
adjective
  1. (o rzeczownikach) taki, który może mieć liczbę większą niż pojedyncza i mieć przedimek nieokreślony
  2. taki, który daje się policzyć
telbaar
/pɔˈlʲit͡ʃɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
  1. wang
  2. kaak
noun
(chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;
polyester
noun
(chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;
polyetheen
noun
faktura muzyczna, w której co najmniej dwa głosy prowadzone są równocześnie i niezależnie od siebie;
polyfonie
/ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami
polygamie
adjective
(socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii
polygaam
/ˌpɔlʲiˈɡlɔta/
noun
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami;
polyglot
/pɔˈlʲiɡɔ̃n/
noun
(wojskowość, wojskowy) wydzielony obszar służący do ćwiczeń wojskowych
oefenterrein
/ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/
noun
forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;
polygynie
pronoun
imię żeńskie
Polyxena
noun
(chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;
polymeer
/ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery);
polymerisatie
noun
(biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;
polymorfisme
noun
(medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych
polyneuropathie
/ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Oceanii;
Polynesië
/ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈt͡suska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Frans-Polynesië
noun
mieszkaniec Polinezji
Polynesiër
noun
mieszkanka Polinezji
Polynesische
adjective
(geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji
Polynesisch
noun
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;
polyptiek
/ˈpɔlʲis/
noun
(historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;
polis
noun
(urzędowy) dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia;
polis
/ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;
poesjenel
/ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom
polytheïstisch
/ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;
polytheïsme
/ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;
politicologie
noun
spirytusowy roztwór szelaku, używany głównie w meblarstwie, służący do wykańczania powierzchni drewna;
politoer
adverb
w sposób dotyczący polityki
staatkundig
/ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce
politiek
/pɔˈlʲitɨk/
noun
osoba zajmująca się polityką
politicus
/pɔˈlʲitɨka/
noun
  1. system odgórnie wprowadzonych zasad
    beleid
  2. całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
    1. politiek
    2. beleid
/ˈpɔlka/
noun
(choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;
polka
/ˈpɔlːuks/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) (zobacz) Polideukes;
  2. (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Bliźniąt;
Pollux
/ˈpɔlɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;
polonium
/ˌpɔlɔˈvãɲɛ/
noun
  1. (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
  2. (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia
jacht
/ˌpɔlɔˈvãɲɛ ˌna‿t͡ʃarɔvʲˈɲit͡sɛ/
idiom
(przenośnie, przenośnia) szukanie kogoś, na kogo można zrzucić odpowiedzialność za coś i ukarać go
heksenjacht
/pɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić
jagen
/ˈpɔlska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;
Polen
/ˈpɔlsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do Polski lub Polaków
  2. odnoszący się do polszczyzny
Pools
/ˈpɔlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;
Pools
/ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem polskim
  2. spisany, stworzony w języku polskim
  3. taki, którego członkowie posługują się językiem polskim
Poolstalig
noun
niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu
klopgeest
/ˌpɔlɛ̃ndˈvʲit͡sa/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia
    carré
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń lub wędlina z tego mięsa
    lendenstuk
/pɔ̃ˈmaɡat͡ɕ/
verb
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej
  1. helpen
  2. bijstaan
/ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇t͡ʃa/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce
    1. sinaasappel
    2. appelsien
  2. (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
    sinaasappelboom
/ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
  1. (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
  2. mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;
oranje
/ˈpɔ̃mʲjar/
noun
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;
meting
/pɔ̃ˈmʲidɔr/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  2. (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;
tomaat
noun
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa, której głównym składnikiem są pomidory; często podawana z makaronem, ryżem, kluskami lub w postaci kremu;
tomatensoep
/ˌpɔ̃mʲjɛʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu
ruimte
/pɔ̃ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ/
preposition
(zobacz) między
tussenin
/ˈpɔ̃mʲɲik/
noun
  1. (potocznie, potoczny) nagrobek
    grafmonument
  2. rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;
    monument
/ˈpɔ̃mɔt͡s/
noun
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności
  1. hulp
  2. assistentie
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego;
medeplichtig
/pɔ̃ˈmɔʒɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;
Pommeren
/ˈpɔ̃mpa/
noun
  1. (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  2. (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość
pomp
/ˈpɔ̃mpa ˈt͡ɕɛpwa/
noun
(fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;
warmtepomp
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;
Pompeï
/ˈpɔ̃mpka/
noun
(sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;
ligsteun
/ˈpɔ̃mpɔ̃n/
noun
duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
pompom
/pɔ̃ˈmurʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;
rotskruiper
noun
  1. (potocznie, potoczny) mało intensywny w smaku napój lub posiłek płynny
  2. (potocznie, potoczny) niesmaczne jedzenie
  3. brudna woda pozostająca po umyciu naczyń
slobber
/ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕt͡ɕ/
noun
dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej
ingeniositeit
/ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/
adjective
mający wiele pomysłów
vindingrijk
/pɔ̃ˈmɨwka/
noun
błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu
fout
/pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕt͡ɕ/
noun
sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń
bloei
/ˈpɔ̃nat/
preposition
  1. …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
    boven
  2. …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości
    meer dan
adjective
większy lub lepszy od przeciętnego
bovengemiddeld
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, herbaty,cukru, soku owocowego i przypraw;
punch
/ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈd͡ʑawɛk/
noun
pierwszy dzień tygodnia;
maandag
/pɔ̃ˈɲɛvaʃ/
conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…
  1. omdat
  2. aangezien
  3. daar
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;
Pontus
/ˈpɔ̃ntɔ̃n/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie;
  2. (technologia, technika, techniczny) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;
ponton
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) papież lub inny wyższy duchowny
  2. (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;
hogepriester
/ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;
pontificaat
adjective
związany z Pontem, dotyczący Pontu
pontisch
/pɔ̃ˈnurɨ/
adjective
pełen smutku, przygnębienia
  1. duister
  2. somber
  3. triest
/ˌpɔpɛˈlʲĩna/
noun
(włókiennictwo) rodzaj tkaniny o splocie płóciennym;
popeline
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)
relmuis
/ˌpɔpʲjɛlʲˈɲit͡ʃka/
noun
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;
asbak
noun
(technologia, technika, techniczny) zbiornik pod komorą paleniskową pieca lub kotła;
asla
/pɔˈpʲjɛrat͡ɕ/
verb
udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś
ondersteunen
/pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/
noun
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;
buste
/ˈpɔpʲjuw/
noun
szary proszek pozostający po spaleniu czegoś
  1. as
  2. asse
/ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/
noun
okres pomiędzy południem a wieczorem
  1. namiddag
  2. middag
/pɔˈpravʲjät͡ɕ/
verb
usuwać błędy, np. z tekstu
corrigeren
noun
skorygowanie czegoś
correctie
/pɔˈpravnɔɕt͡ɕ ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃna/
noun
(socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;
politieke correctheid
/pɔˈpravnɨ/
adjective
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę
correct
adjective
unikający wyrażeń oraz postępowania mogących być postrzeżonymi jako godzące w jakąś grupę ludzi, zwłaszcza marginalizowaną społecznie
policor
/pɔˈpʃɛt͡ʃka/
noun
  1. (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  2. (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
doellat
noun
ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio
voorganger
/pɔˈpʃɛdʲɲɔ/
adverb
przed określonym czasem
tevoren
/ˈpɔprɛ̃ŋk/
noun
zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;
singel
/ˌpɔpuˈlat͡sʲja/
noun
  1. (socjologia, socjologiczny) ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
    bevolking
    1. (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
    2. (statystyka, statystyczny) zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej
    populatie
adjective
prezentujący naukę w sposób przystępny dla niespecjalistów
populairwetenschappelijk
/ˌpɔpuˈlarnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos
  1. populariteit
  2. geliefdheid
/ˌpɔpuˈlarnɨ/
adjective
taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
populair
/pɔˈpulʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;
populisme
/ˈpɔpɨt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie
vraag
verb
  1. zmuszać do ruchu w określonym kierunku
    opjagen
  2. oddalać się pędem
    zich haasten
/pɔr/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;
    1. prei
    2. porrei
  2. bardzo mały otwór
    porie
noun
(meteorologia, meteorologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo dużymi opadami atmosferycznymi;
regentijd
noun
określona część doby
moment van de dag
/ˈpɔra ˈrɔku/
noun
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;
  1. jaargetijde
  2. seizoen
/ˈpɔra ˈsuxa/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;
droge tijd
/pɔˈrada/
noun
wskazówka, zalecenie komuś czegoś
  1. raad
  2. advies
/pɔˈrad͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. udzielić komuś rady, wskazówki
    adviseren
  2. pokonać trudności, rozwiązać problemy
    zich behelpen
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe
schok
/pɔˈraʃka/
noun
przegrana bitwa
nederlaag
/ˌpɔrt͡sɛˈlãna/
noun
materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;
porselein
/ˈpɔrt͡sʲja/
noun
określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia
deel
/ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/
noun
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;
pornografie
/ˌpɔrnɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z pornografią, dotyczący pornografii
pornografisch
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;
pornocratie
/ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;
miskraam
/ˈpɔrɔst/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;
korstmos
noun
cecha tego, co jest porowate, co ma pory
poreusheid
adjective
  1. o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury
  2. posiadający małe otwory (pory) na powierzchni
poreus
noun
(łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych
gewei
/pɔrt/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  2. (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
haven
noun
(geografia, geograficzny) stolica Papui-Nowej Gwinei;
Port Moresby
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Haiti;
Port-au-Prince
/ˈpɔrtal/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  2. (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;
portaal
/ˈpɔrtfɛl/
noun
  1. (finanse, finansowy) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną
    portefeuille
  2. najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)
    1. portefeuille
    2. portemonnee
    3. beurs
/ˈpɔrtʲjɛr/
noun
(urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)
  1. portier
  2. conciërge
noun
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon
portemonnee
/ˈpɔrtɔ/
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wzmacniane wino portugalskie;
  1. port
  2. porto
/ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych Ameryki w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;
Puerto Rico
/ˈpɔrtrɛt/
noun
  1. (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  2. (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
portret
/ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔvɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;
  1. compositiefoto
  2. compositietekening
/ˌpɔrtrɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób
portretteren
/ˌpɔrtuˈɡalt͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii
Portugees
/ˌpɔrtuˈɡalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;
Portugal
/ˌpɔrtuˈɡalka/
noun
kobieta narodowości portugalskiej
Portugese
/ˌpɔrtuˈɡalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Portugalia lub Portugalczyków, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią lub Portugalczykami
Portugees
/ˌpɔrtuˈɡalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;
Portugees
/ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem portugalskim
  2. spisany, stworzony w języku portugalskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim
Portugeestalig
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Portulaca oleracea L. rozprzestrzeniony na całej kuli ziemskiej gatunek rośliny jednorocznej z rodziny portulakowatych;
postelein
noun
(architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;
portiek
/pɔˈrut͡ʃʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;
  1. luitenant
  2. eerste luitenant
/pɔˈruʃat͡ɕ/
verb
wprawiać coś w ruch
bewegen
/pɔˈrvãɲɛ/
noun
działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)
gijzeling
noun
nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury
rukwind
/pɔˈrɨvat͡ʃ/
noun
człowiek, który uprowadził środek transportu z pasażerami
kaper
/pɔˈrɨvat͡ɕ/
verb
uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli
ontvoeren
verb
zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić
te veel hooi op je vork nemen
/pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  2. (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)
aalbes
/pɔˈʒɔ̃ndɛk/
noun
stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
  1. orde
  2. volgorde
noun
(przenośnie, przenośnia) (socjologia, socjologiczny) hierarchia społeczna w określonej grupie, która określa prawdopodobieństwo doświadczenia agresji ze strony członków grupy;
pikorde
/ˈpɔrut/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;
bevalling
/ˌpɔruvˈnãɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od porównać
  2. konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;
vergelijking
adjective
opierający się na porównaniu
vergelijkend
adjective
na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić
vergelijkbaar
/ˌpɔruvˈnɨvat͡ɕ/
verb
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic
vergelijken
/ˈpɔrɛ̃n͇t͡ʃ/
noun
uchwyt biegnący wzdłuż schodów
reling
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności
borg
/ˈpɔsak/
noun
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż
bruidschat
/pɔˈsɛjdɔ̃n/
pronoun
(mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;
Poseidon
noun
misja powierzona posłowi lub grupie posłów
  1. bericht
  2. boodschap
/ˈpɔsɛw/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;
afgevaardigde
/pɔˈɕadat͡ʃ/
noun
ktoś, kto coś ma, posiada
bezitter
/ˌpɔɕaˈdãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od posiadać
bezit
/pɔˈɕadat͡ɕ/
verb
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
  1. bezitten
  2. hebben
/pɔˈɕadwɔɕt͡ɕ/
noun
teren i zabudowania należące do kogoś
goed
/pɔˈɕiwɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się
maaltijd
noun
wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju
nasmaak
/pɔˈsrɛbʒat͡ɕ/
verb
pokrywać coś warstwą srebra
verzilveren
/pɔst/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
    vasten
  2. czas obowiązywania postu (1.1)
    1. vasten
    2. vastentijd
  3. (informatyka, informatyczny) wiadomość w grupie dyskusyjnej, blogu lub na forum internetowym
    post
/ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar
beslissing
verb
nadawać starszego wyglądu
doen verouderen
/pɔˈstava/
noun
  1. sposób zachowania
  2. typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;
attitude
/ˈpɔstat͡ɕ/
noun
  1. określenie istoty, wyglądu, sylwetki
    figuur
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater utworu literackiego, filmu
    personage
/ˌpɔstmɔˈdɛrʲɲism̥/
noun
(sztuka) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) XX-wieczny ruch artystyczny, kulturowy i filozoficzny odrzucający modernistyczny sposób myślenia;
postmodernisme
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.
post-productie
/ˌpɔstuˈlɔvat͡ɕ/
verb
proponować lub domagać się czegoś
postuleren
/ˈpɔstɛ̃mp/
noun
rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu
  1. vooruitgang
  2. voortgang
/ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od postępować
    gedrag
  2. określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)
    procedure
/ˌpɔsɨˈpɨvat͡ɕ/
verb
rzucając nakładać na coś warstwę czegoś sypkiego, miałkiego
uitstrooien
/ˌpɔʃuˈcivat͡ʃ/
noun
osoba, która czegoś poszukuje
zoeker
/ˈpɔsɔ̃ŋk/
noun
(sztuka) rzeźba przedstawiająca człowieka lub zwierzę
standbeeld
/pɔˈswãɲɛt͡s/
noun
(książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji
boodschapper
/pɔˈswɔvʲjɛ/
noun
uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;
nawoord
noun
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów
gehoorzaamheid
adverb
w sposób posłuszny
gehoorzaam
/pɔˈswuʃnɨ/
adjective
spełniający bez protestu polecenia
gehoorzaam
/pɔt/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;
zweet
/ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/
adverb
ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy
stiekem
/ˈpɔtas/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;
  1. kalium
  2. potas
/ˈpɔtaʃ/
noun
(chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);
potas
/ˈpɔtɛ̃m/
adverb
później, w chwili następnej
na
adverb
w sposób potencjalny, mogąc wystąpić lub pojawić się w określonych warunkach
potentieel
/ˌpɔtɛ̃nˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia
potentieel
/ˌpɔtɛ̃nˈt͡sʲjɔ̃mɛtr̥/
noun
(technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;
potentiometer
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;
Poti
/ˈpɔtɔk/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;
beek
/pɔˈtɔ̃mɛk/
noun
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)
afstammeling
/pɔˈtɔ̃mstfɔ/
noun
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców
kroost
/ˈpɔtɔp/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6–8), jako kara zesłana przez Boga;
zondvloed
/pɔˈṭʃɛba/
noun
  1. cel jakiegoś działania
    behoefte
  2. uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
    1. behoefte
    2. nood
    3. noodzaak
/pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/
proverb
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia
noodzaak is de moeder van uitvinding
/pɔˈṭʃɛbnɨ/
adjective
taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny
nodig
/ˌpɔṭʃɛˈbɔvat͡ɕ/
verb
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu
  1. nodig hebben
  2. behoeven
/ˈpɔṭʃɛʃt͡ʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza calandra, mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu;
grauwe gors
/pɔˈtrujnɨ/
adjective
składający się z trzech jednakowych lub podobnych części
drievoudig
/ˌpɔtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają
bevestiging
/pɔˈtfʲjɛrʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie
bevestigen
noun
rzecz odrażająca, przerażające zjawisko
misvorming
adjective
  1. taki, który budzi przerażenie, strach
    1. gruwelijk
    2. verschrikkelijk
  2. bardzo brzydki
    lelijk
/ˈpɔtfur/
noun
straszny stwór
monster
/pɔˈtɨt͡ʃka/
noun
niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych
schermutseling
/ˌpɔtɨˈlʲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;
achterhoofd
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy
occipitaal
/pɔˈtɛ̃ŋɡa/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  2. coś potężnego
macht
adjective
taki, który jest wyrazem zażyłości, bliskich stosunków
familiair
adverb
w sposób poufny
vertrouwelijk
/pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/
adjective
tajny, powierzony w sekrecie
confidentieel
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Hedychrum nobile, gatunek owadów z rodzaju Hedychrum
  1. juweelwesp
  2. zandgoudwesp
/pɔˈvaɡa/
noun
  1. znaczenie, ważność jakichś spraw lub wydarzeń
  2. zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom
ernst
/pɔˈvaʒʲɲɛ/
adverb
w sposób poważny
in ernst
/pɔˈvaʒnɨ/
adjective
    1. budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
    2. o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
    1. ernstig
    2. serieus
    1. mający zasadnicze znaczenie
    2. o literaturze, filmie poruszający trudny temat
    serieus
    1. odpowiedzialny, godny zaufania
    2. mający uznanie u innych osób
    1. serieus
    2. ernstig
/ˈpɔvʲjat/
noun
(administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;
district
/ˌpɔvʲjɛˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
przysłowie, maksyma, popularne zdanie
gezegde
/pɔˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. wyrazić coś słowami, oznajmić
  2. wyrazić w jakikolwiek sposób komunikatywny
zeggen
/pɔˈvʲjɛka/
noun
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;
ooglid
/pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/, /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/
noun
  1. zewnętrzna strona
    1. oppervlak
    2. oppervlakte
    1. wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
    2. określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
    oppervlakte
/ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ/
adverb
w sposób powierzchowny
oppervlakkig
adjective
taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy
oppervlakkig
/ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;
verhangen
/pɔˈvʲjɛṭʃɛ/
noun
  1. mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  2. w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią
lucht
noun
(zgrubienie) (pogardliwie, pogardliwy) płytka powieść, bez wartości artystycznej
ontspanningsboek
/pɔˈvʲjɛ̇ɕt͡ɕɔpʲiˈsarka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści
romanschrijfster
/ˈpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;
roman
/pɔˈvʲĩɲɛ̃n/
modal
  1. wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  2. musieć
  3. wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie
moeten
/ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/
noun
forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;
begroeting
/pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃat͡ɕ/
verb
powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości
  1. vergroten
  2. groter maken
/ˌpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od powiększyć
  2. (fotografia) (optyka, optyczny) (rzeczownik odczasownikowy) od powiększyć
vergroting
/ˌpɔvɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
być powodem czegoś, przyczyną
veroorzaken
/ˌpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲa/
interjection
wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia
succes
adjective
taki, który dzieje się po wojnie
naoorlogs
/pɔˈvɔlʲi/
adverb
wolno, z małą prędkością
langzaam
noun
cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie
  1. langzaamheid
  2. traagheid
/pɔˈvɔlnɨ/
adjective
odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli
langzaam
/ˈpɔvrut/
noun
ponowne przybycie do tego samego miejsca
  1. terugkeer
  2. terugkomst
/pɔˈfstãɲɛ/
noun
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;
opstand
/pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;
Opstand van Warschau
/pɔˈfstãɲɛt͡s/
noun
uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji
opstandeling
adjective
związany z powstaniem, dotyczący powstania
opstandig
verb
aspekt dokonany od: powstrzymywać
afweren
/pɔˈfʃɛxʲɲɛ/
adverb
w sposób powszechny
  1. algemeen
  2. wijdverspreid
/pɔˈftaʒat͡ɕ/
verb
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
herhalen
/pɔˈvɨʒɛj/
preposition
znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś
boven
/ˈpɔvut/
noun
coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
  1. reden
  2. oorzaak
/ˈpɔvut͡ɕ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;
  1. overstroming
  2. vloed
noun
(hydrologia, hydrologiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powódź, która powstaje gdy woda z nawalnych opadów gromadzi się tak szybko, że ziemia nie jest w stanie jej wchłonąć;
stortvloed
/ˈpɔvuj/
noun
(botanika, botaniczny) Convolvulus, liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny powojowatych;
winde
/pɔˈvwɔka/
noun
to, co okrywa, powleka jakiś przedmiot
  1. deklaag
  2. laag
adjective
potrafiący zachować opanowanie, mający umiar
terughoudend
/ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania
buitenechtelijk
adjective
odbywający się bez udziału sądu
buitengerechtelijk
adjective
pochodzący spoza Ziemi
buitenaards
/ˌpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
sprawienie, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy
afneming
/ˈpɔzɛr/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś nieudolnie charakteryzujący się na coś lub kogoś; imitator wzbudzający zażenowanie
poseur
/ˈpɔʑɔ̃m/
noun
  1. etap gry komputerowej
  2. położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  3. stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  4. stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  5. wartość jakiejś mierzalnej wielkości
hoogte
/ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/
noun
(geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;
  1. zeeniveau
  2. zeespiegel
/pɔˈʑɔ̃mka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc poziomki (1.1)
aardbei
adverb
równolegle do podłoża
horizontaal
/pɔˈʑɔ̃mɨ/
adjective
prostopadły do kierunku siły grawitacji
horizontaal
/ˈpɔznãɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;
Poznan
adverb
sprawiając wrażenie prawdziwego
  1. ogenschijnlijk
  2. schijnbaar
/pɔˈzɔrnɨ/
adjective
nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego
klaarblijkelijk
/ˌpɔzɔˈstavat͡ɕ/
verb
  1. zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś
  2. być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
  3. być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
blijven
/pɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu
poseren
/pɔˈzvalat͡ɕ/
verb
  1. umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne
    toelaten
  2. zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić
    1. toelaten
    2. toestaan
noun
(seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;
missionarishouding
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;
positron
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy
positivisme
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pudełko lub skrzynka z nakręcanym, mechanicznym instrumentem muzycznym odtwarzającym dźwięki dzięki wypustkom na obrotowym elemencie szarpiącym o zęby metalowego grzebienia;
  1. muziekdoos
  2. speeldoos
adverb
w sposób pozytywny
positief
/ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/
adjective
  1. przynoszący korzyści
  2. z potwierdzoną obecnością w badaniu
positief
verb
pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor
vergulden
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język połabski;
Polabisch
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Białorusi;
Polatsk
/pɔˈwɔva/
noun
jedna z dwóch równych części całości
helft
/ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
miejsce znajdowania się czegoś
plaats
noun
(ginekologia, ginekologiczny) kobieta w okresie połogu
kraamvrouw
noun
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
verloskunde
/pɔˈwɔʒʲɲik/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu
verloskundige
/pɔwˈta.va/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;
Poltava
/pɔˈwudʲɲɛ/
noun
  1. chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;
    1. middag
    2. noen
  2. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
    1. zuiden
    2. zuid
/pɔˈwudʲɲik/
noun
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;
meridiaan
/ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/
adjective
będący na południowym wschodzie
zuidoostelijk
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/
adjective
będący na południowym zachodzie
zuidwestelijk
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Republiki Południowej Afryki
Zuid-Afrikaans
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Ameryki Południowej
Zuid-Amerikaans
adjective
odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową
Zuid-Europees
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim
Zuid-Koreaans
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)
  1. zuidelijk
  2. zuid
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim
  1. zuidoost
  2. zuidoosten
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim
zuidwesten
verb
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny
  1. slikken
  2. inslikken
/ˈpɔwuk/
noun
(medycyna, medyczny) (ginekologia, ginekologiczny) okres po porodzie;
kraambed
/ˌpɔwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. łączność pomiędzy jakimiś miejscami utrzymywana za pomocą publicznych środków lokomocji
    aansluiting
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć
    1. verbinding
    2. aansluiting
/pɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔxa/
noun
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;
kous
/ˈpɔɕt͡ɕɛl/
noun
wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie
beddengoed
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
  2. ściganie kogo lub czego
achtervolging
/ˈpɔɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
przestrzegać postu nakazanego przez religię
vasten
/pɔˈɕladɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;
bil
adjective
zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci
postuum
noun
obiekt kpin i szyderstw
lachertje
/pɔˈɕrɛdʲɲi/
adjective
nie odnoszący się do czegoś wprost; nie dotyczący czegoś bezpośrednio
indirect
verb
(ekonomia, ekonomiczny) załatwiać transakcje handlowe
bemiddelen
noun
osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami
tussenhandelaar
/pɔˈɕfʲjɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
toewijzen
/ˌpɔɕfʲjɛ̃nˈt͡sɛ̃ɲɛ/
noun
skierowanie na coś uwagi, wyrażenie zainteresowania czymś
toewijding
/ˈpɔʒar/
noun
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;
  1. brand
  2. vuurzee
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać
  1. afscheid
  2. afscheidsgroet
/pɔˈʒɨt͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
    lenen
  2. dawać coś komuś na pewien czas
    1. lenen
    2. uitlenen
/pɔˈʒɨt͡ʃka/
noun
danie albo wzięcie na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;
lening
/ˌpɔʒɨˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
przynoszący pożytek lub przydatny do czegoś
nuttig
/ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
jedzenie, pokarm, strawa
voedsel
/pɔˈʒɨvnɨ/
adjective
posilny, wzmacniający, sycący
voedzaam
/ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/
noun
pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś
begeerte
/pɔˈʒɔ̃ndat͡ɕ/
verb
  1. bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  2. czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie
begeren
/pɛ‿ˈpɛ/
acronym
= (medycyna, medyczny) pierwsza pomoc;
EHBO
/ˈprat͡sa/
noun
  1. artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
    werk
    1. wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
    2. (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
    1. werk
    2. arbeid
  2. miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
    1. werk
    2. baan
  3. funkcjonowanie czegoś
    werking
/ˈprat͡sa dɔ̃ˈmɔva/
noun
(edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu
huiswerk
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna, którawykonuje pracę na rzecz pracodawcy w oparciu o umowę o pracę i otrzymuje za to wynagrodzenie
werknemer
/ˌprat͡sɔˈdaft͡sa/
noun
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;
werkgever
/praˈt͡sɔvat͡ɕ/
verb
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym
  1. werken
  2. arbeiden
/ˌprat͡sɔˈvʲitɨ/
adjective
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością
  1. vlijtig
  2. hardwerkend
/praˈt͡sɔvʲɲa/
noun
(edukacja, edukacyjny) szkolna sala lekcyjna wyposażona w urządzenia potrzebne do nauki jakiegoś przedmiotu
werkplek
/ˌprat͡sɔvʲˈɲit͡sa/
noun
kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy
arbeidster
/praˈt͡sɔvʲɲik/
noun
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;
werker
noun
mężczyzna, który świadczy płatne usługi seksualne (określenie neutralne, niedeprecjonujące)
sekswerker
/praˈd͡ʑadɛk/
noun
ojciec dziadka lub babci
overgrootvader
/ˈpraɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;
Praag
adjective
wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść
pragmatisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający użycie języka w konkretnych sytuacjach komunikacyjnych oraz zależność znaczenia wypowiedzi od kontekstu
Pragmatiek
/praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
dorst
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Zielonego Przylądka;
Praia
/ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej
Proto-Indo-Europees
noun
nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
prairial
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język, z którego wywodzą się inne języki;
vooroudertaal
/ˌpraksɛɔˈlɔɟja/
noun
nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;
praxeologie
adverb
blisko stanu rzeczywistego
nagenoeg
/prakˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce
praktisch
/ˈpraktɨka/
noun
  1. świadoma i celowa działalność ludzka
  2. doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  3. okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  4. wykonywanie zawodu
praktijk
noun
ktoś, kto odbywa praktykę zawodową
stagiair
/ˈpralka/
noun
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;
wasmachine
/ˈpralʲɲa/
noun
miejsce, w którym pierze się odzież
wasserij
/ˈprãɲɛ/
noun
porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych
was
/praˈprad͡ʑat/
noun
ojciec pradziada
betovergrootvader
/ˈprasa/
noun
  1. (publikatory) ogół czasopism
  2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;
  3. (publikatory) (ekonomia, ekonomiczny) ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem czasopism;
pers
/ˈprasʲci/
adjective
związany z Pragą, dotyczący Pragi (stolicy Czech)
Praagse
/ˌprasɔˈvãɲɛ/
noun
wygładzanie ubrania za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.
strijken
/praˈsɔvat͡ɕ/
verb
wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.
strijken
/ˈprava t͡ʃwɔˈvʲjɛka/
noun
niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;
rechten van de mens
noun
uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;
vrouwenrechten
/ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/
noun
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;
dierenrechten
/ˈpravda/
noun
treść zgodna z rzeczywistością;
waarheid
/ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
  1. szansa, że coś się wydarzy
  2. (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
waarschijnlijkheid
/ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/
adverb
przypuszczalnie, być może
waarschijnlijk
/ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/
adjective
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy
waarschijnlijk
/pravʲˈd͡ʑivɨ/
adjective
  1. zgodny z prawdą
    echt
    1. rzeczywisty
    2. typowy dla naszych wyobrażeń
    3. naturalny
    1. echt
    2. waar
/pravʲˈd͡ʑivɨx pʃɨˈjät͡ɕuw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇d͡ʑɛ/
proverb
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem
in nood leert men zijn vrienden kennen
/praˈvʲit͡sa/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej;
  2. (przestarzałe, przestarzały) (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka
rechterkant
/ˌpravʲidˈwɔvɨ/
adjective
  1. bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  2. zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  3. dobrze uformowany, foremny
  4. słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)
correct
/ˈpravʲjɛ/
particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu
  1. bijna
  2. haast
/ˈpravʲɲik/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze
jurist
/praˈvnut͡ʃka/
noun
córka wnuka lub wnuczki
achterkleindochter
/ˈpravnɨ/
adjective
taki, który zajmuje się prawem jako nauką; jest stosowany w tej dziedzinie
juridisch
/ˈpravɔ/
noun
    1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
    2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przepis, norma prawna
    recht
  1. w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
    1. rechts
    2. recht
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
    1. wet
    2. recht
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa, która chroni twórców i ich oryginalne utwory przed nieuprawnionym wykorzystaniem;
auteursrecht
/ˈpravɔ ˈjazdɨ/
noun
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;
rijbewijs
/ˈpravɔ ˈkarnɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;
strafrecht
/ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃narɔˈdɔvɛ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;
  1. internationaal recht
  2. volkenrecht
/ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/
noun
prawo zwyczajowe
ongeschreven regel
/ˈpravɔ puˈblʲit͡ʃnɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;
publiekrecht
/ˌpravɔˈbʒɛʒnɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) położony, znajdujący się na prawym brzegu (nad prawym brzegiem) rzeki
rechteroever-
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępujący lub rządzony zgodnie z prawem; (także, też) świadczący o zgodności z zasadami prawa
gezagsgetrouw
/ˌpravɔˈswavʲjɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ortodoksyjne wyznanie chrześcijańskie, które powstało w wyniku podziału chrześcijaństwa w 1054 roku (schizmy wielkiej);
orthodoxe
/ˌpravɔˈswavnɨ/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia
orthodox
/ˌpravɔˈswavnɨ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prawosławia
orthodox
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie
rechtsgeleerdheid
noun
(botanika, botaniczny) Althaea officinalis L., gatunek rośliny zielnej należący do rodziny ślazowatych;
echte heemst
/ˈpravɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest prawy
rechtlijnigheid
/ˈpravɨ/
adjective
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce
  1. rechter
  2. rechts
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu
voorverkiezing
/ˌprazɛˈɔdɨ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;
praseodymium
/ˈprawat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;
kerkvorst
/ˈpraʒɨt͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu
roosteren
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uroczysty wstęp do aktu prawnego;
  1. inleiding
  2. voorwoord
/prɛˈbɛ̃nda/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (kościelny) część dochodów, które duchowni otrzymują jako wynagrodzenie za pełnione obowiązki;
prebende
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wcześniejsze zdarzenie, decyzja lub przykład, który służy jako wzór lub podstawa do rozstrzygania podobnych spraw w przyszłości
jurisprudentie
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;
pretzel
/prɛˈt͡sɛsʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;
precessie
/prɛt͡ʃ/
adverb
w połączeniu z czasownikiem nakazuje lub opisuje oddalenie się, wyrzucenie czegoś lub kogoś
weg
/prɛt͡ʃ/
interjection
gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość
weg
/ˈprɛfɛkt/
noun
  1. (administracja) urzędnik administracyjny w m.in. Francji, lub Księstwie Warszawskim;
  2. (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik (m.in. naczelnik prowincji, policji miejskiej) w starożytnym Rzymie;
  3. kardynał stojący na czele kongregacji
  4. przełożony w seminariach duchownych
  5. uczący religii w szkole
prefect
/ˌprɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲja/
noun
przedkładanie czegoś nad inne opcje, wybieranie czegoś chętniej
preferentie
/ˌprɛfɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje
prefereren
/ˈprɛfʲiks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;
  1. voorvoegsel
  2. prefix
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych; pochodna kwasu gamma-aminomasłowego
pregabaline
/ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;
prehistorie
adjective
związany z prehistorią, dotyczący prehistorii
prehistorisch
/prɛˈkarʲjat/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;
precariaat
/ˌprɛkɔɟˈɲit͡sʲja/
noun
zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;
precognitie
/ˌprɛ̃mɛdɨˈtat͡sʲja/
noun
  1. dokładne obmyślenie planu przestępstwa
  2. obmyślenie planu działania
beraming
noun
dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę
premie
/ˈprɛ̃mʲjɛr/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;
  1. eerste minister
  2. minister-president
/prɛ̃ˈmʲjɛra/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem
première
verb
otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas
geabonneerd zijn op
/prɛˈparat/
noun
  1. obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  2. substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania
preparaat
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł zastępcy przełożonego w niektórych zakonach
proost
noun
(geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;
prairie
/ˈprɛstʲiʃ/
noun
(socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;
  1. prestige
  2. aanzien
adjective
charakteryzujący się prestiżem
prestigieus
noun
osoba, która ubiega się o jakiś tytuł, stanowisko lub funkcję
pretendent
/prɛˈtɔrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;
Pretoria
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;
presbyter
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami
presbyteriaans
/ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;
hoogkoor
/ˈprɛzɛ̃nt/
noun
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii
  1. cadeau
  2. geschenk
/ˌprɛzɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
wystawienie czegoś na pewnym forum
  1. voorstelling
  2. voordracht
/ˌprɛzɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
pokazywać coś
voorstellen
/ˌprɛzɛrvaˈtɨva/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;
condoom
/ˈprɛzɛs/
noun
osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu
voorzitter
adjective
dotyczący prezydenta lub prezydentury
presidentieel
/ˈprɛzɨdɛ̃nt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;
president
/ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta
presidentschap
/ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/
noun
dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;
één april
/ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/
noun
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;
eerstgeboorterecht
/prʲjɔˈrɨtɛt/
noun
pierwszeństwo przysługujące czemuś
voorrang
adverb
uznając pierwszeństwo
  1. met prioriteit
  2. prioritair
adjective
mający pierwszeństwo
prioritair
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;
Pristina
/ˈprɔ ˈfɔrma/
idiom
dla pozoru
voor de vorm
/ˈprɔblɛ̃m/
noun
coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia
  1. probleem
  2. opgave
/ˌprɔblɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
budzący zastrzeżenia lub niepewny
problematisch
/ˈprɔbɔʃt͡ʃ/
noun
(kościelny) ksiądz zarządzający parafią;
  1. pastoor
  2. parochiepriester
noun
(chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;
proefbuis
/ˈprɔt͡sa/
noun
broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;
slinger
/ˌprɔt͡sɛˈdura/
noun
określone reguły postępowania w jakiejś sprawie
procedure
/ˈprɔt͡sɛ̃nt/
numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości;
procent
/ˈprɔt͡sɛs/
noun
  1. uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  3. (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu;
proces
/prɔˈt͡sɛsʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;
processie
/prɔˈt͡sɛsɔr/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;
processor
/prɔx/
noun
  1. proch strzelniczy
  2. rozdrobniona, sypka substancja
kruit
/ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲit͡ʃɨ/
noun
materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;
buskruit
/ˈprɔxɨ/
noun
stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok
as
/prɔˈdut͡sɛ̃nt/
noun
  1. osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży
  2. (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych;
  3. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej
  4. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu
producent
/prɔˈdukt͡sʲja/
noun
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów
  1. productie
  2. fabricatie
  3. vervaardiging
adjective
związany z produkcją, dotyczący produkcji
productief
/ˈprɔdukt/
noun
  1. (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  2. (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  3. rezultat pracy twórczej
  4. rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  5. w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;
reactieproduct
/ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;
bruto binnenlands product
noun
(ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;
vruchtbaar
adjective
  1. (o uprawiającym jakąś dziedzinę) będący specjalistą, wykonujący swój zawód fachowo (np. personel)
  2. (o uprawianej dziedzinie) uprawiany fachowo jako zawód (np. teatr)
professioneel
/prɔˈfɛsɔr/
noun
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;
  1. professor
  2. hoogleraar
/ˌprɔfʲiˈlaktɨka/
noun
środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk
profylaxe
/prɔˈɡnatɨsm̥/
noun
(antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) silne wysunięcie do przodu szczęki (lub szczęk), cecha gatunkowa lub nieprawidłowość anatomiczna
prognathisme
/prɔˈɡnɔza/
noun
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach
  1. prognose
  2. voorspelling
noun
(meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie;
weersvoorspelling
/ˈprɔɡrãm/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  2. plan działań
  3. odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio
programma
noun
(informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;
computerprogramma
noun
(telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;
televisieprogramma
/ˌprɔɡrãˈmʲista/
noun
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;
programmeur
/ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od programować
programmeren
/ˌprɔɡrãˈmɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe
programmeren
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) wzrastanie jakiegoś współczynnika
  2. osiągnięcie następnego stadium rozwoju
voortgang
adjective
nastawiony na rozwój lub w trakcie rozwoju, wzrostu
progressief
/prɔˈjɛkt͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;
projectie
/ˈprɔjɛkt/
noun
  1. (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu
  2. szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś
project
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny związek organiczny, miejscowy anestetyk stosowany między innymi w stomatologii;
procaïne
noun
  1. (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa prokariontów
  2. (biologia, biologiczny) mikroorganizm, najczęściej jednokomórkowy, którego komórka nie zawiera jądra komórkowego oraz organelli komórkowych
prokaryoot
adjective
(biologia, biologiczny) nie posiadający w komórce wyodrębnionego jądra
prokaryoot
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;
procrastinatie
noun
(biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa
(geslachtelijke) voortplanting
pronoun
(mitologia grecka) postać z mitologii greckiej, syn Posejdona, rozbójnik czyhający na ofiary przy drodze z Megary do Aten, osławiony używaniem Prokrustowego łoża;
Procrustes
noun
  1. (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana
procrustesbed
/ˌprɔkuˈratɔr/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;
  1. officier van justitie
  2. procureur
/ˌprɔlɛˈtarʲjat/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  2. (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  3. (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją
proletariaat
/ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;
proletariër
/ˌprɔlʲifɛˈrat͡sʲja/
noun
rozrost, szerzenie się
proliferatie
/ˈprɔlɔk/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;
proloog
/prɔ̃m/
noun
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;
  1. veerpont
  2. veer
  3. pont
  4. pontveer
/ˈprɔ̃mɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;
promethium
pronoun
  1. (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  2. (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;
Prometheus
/ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;
straling
verb
  1. (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy
  2. okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje
uitstralen
/ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/
noun
    1. wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
    2. (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała
    straal
  1. (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
    1. straal
    2. radius
noun
(matematyka, matematyczny) jedna tysięczna część jakiejś wielkości;
promille
/prɔ̃ˈmɔt͡sʲja/
noun
ocena kwalifikująca ucznia do przejścia do następnej klasy
promotie
/ˌprɔpaˈɡãnda/
noun
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;
propaganda
/ˈprɔpãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;
propaan
/ˌprɔpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)
voorstellen
adjective
mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości
evenredig
/ˌprɔpɔˈzɨt͡sʲja/
noun
coś, co się komuś proponuje
voorstel
/ˌprɔprʲjɔˈt͡sɛpt͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała
proprioceptie
/prɔˈrɔt͡stfɔ/
noun
przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka
profetie
/ˈprɔrɔk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;
  1. profeet
  2. ziener
/ˌprɔrɔˈcĩɲi/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości
profetes
noun
(medycyna, medyczny) niewielki biały lub żółtawy guzek powstający pod silnie napiętym naskórkiem z powodu nagromadzenia łoju i martwych komórek naskórka w ujściu mieszka włosowego;
gerstekorrel
/ˈprɔɕit͡ɕ/
verb
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś
vragen
/ˈprɔsɔ/
noun
(botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;
gierst
/ˈprɔsta/
noun
(geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;
lijn
/prɔˈstata/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;
prostaat
/ˈprɔstɔ/
adverb
  1. w nieskomplikowany sposób
    1. gewoonweg
    2. eenvoudig
    3. eenvoudigweg
    4. gewoon
  2. równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
    1. recht
    2. rechtop
  3. w prostej linii
    1. rechtdoor
    2. recht
/ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ/
idiom
o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany
gloednieuw
adjective
odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach
naïef
/prɔˈstɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;
rechthoek
/ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/
adjective
mający kształt prostokąta
rechthoekig
adverb
tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty
loodrecht
/ˌprɔstɔpadˈwɔɕt͡ɕãn/
noun
(geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;
balk
/ˌprɔstɔˈpadwɨ/
adjective
(geometria) tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty
  1. loodrecht
  2. perpendiculair
/prɔˈstɔta/
noun
ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego
eenvoud
verb
nadawać czemuś nierównemu kształt prosty
rechten
noun
(elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);
gelijkrichter
/ˈprɔstɨ/
adjective
  1. łatwy, o niewielkiej trudności
    eenvoudig
    1. niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
    2. równy
    recht
/ˌprɔstɨˈtut͡sʲja/
noun
proceder sprzedaży usług seksualnych;
prostitutie
/ˌprɔstɨˈtutka/
noun
kobieta świadcząca usługi seksualne
prostituee
/ˈprɔʃɛk/
noun
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek
poeder
noun
(spożywczy) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;
bakpoeder
noun
(handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;
wasmiddel
/ˈprɔʃɛ/
  1. zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
  2. potwierdzenie wykonania prośby
  3. zapytanie, gdy się nie dosłyszało lub jakoby przesłyszało (prośba o powtórzenie)
  4. zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś
alsjeblieft
/ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  2. bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  3. najwybitniejszy aktor w zespole
  4. odtwórca głównej roli
protagonist
/prɔˈtaktɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;
protactinium
adjective
(ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu
protectionistisch
/ˌprɔtɛkˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;
protectionisme
/ˌprɔtɛkˈtɔrat/
noun
forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora);
protectoraat
noun
(geologia, geologiczny) najdłuższy eon geologicznej skali czasu Ziemi, trwający od pojawienia się tlenu w atmosferze do rozwoju złożonych organizmów
proterozoïcum
/ˈprɔtɛst/
noun
demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś
protest
/prɔˈtɛstãnt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich
protestant
/ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;
protestantisme
adjective
(medycyna, medyczny) związany z protetyką lub robieniem protez
prothetisch
/prɔˈtɔkuw/
noun
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;
notulen
/ˈprɔtɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;
proton
/prɔˈtɔtɨp/
noun
(technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;
prototype
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;
proustiet
/ˌprɔvaˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić
begeleiding
/prɔˈvad͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
    1. besturen
    2. rijden
  2. (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
    leiden
  3. kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
    1. leiden
    2. voeren
  4. być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
    1. leiden
    2. voeren
    3. gaan
  5. tworzyć skutek czegoś
    veroorzaken
/prɔˈvãw̃sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;
Provence
/ˈprɔvʲjãnt/
noun
żywność, zapasy żywności
proviand
/prɔˈvʲĩnt͡sʲja/
noun
  1. (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  2. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  3. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  4. obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast
provincie
/ˌprɔvɔˈkat͡sʲja/
noun
  1. podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  2. podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody
provocatie
/ˌprɔvɔkaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
zaczepny, mający charakter prowokacji
provocatief
/ˌprɔvɔˈkatɔr/
noun
  1. osoba dokonująca prowokacji
    agent provocateur
  2. tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi
    provocateur
/ˌprɔvɔˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. wywoływać
  2. podburzać do czegoś
provoceren
/ˈprɔza/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy
proza
adjective
zwyczajny, niewyszukany, mało interesujący
prozaïsch
noun
dążenie do pozyskania nowych wyznawców dla danej religii, ideologii lub organizacji
proselitisme
/prɔˈzɔdʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi
prosodie
/ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;
prosopagnosie
adjective
przesadnie wstydliwy
preuts
/ˈprusʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców
Pruisisch
/ˈprusɨ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej;
Pruisen
/ˈprɨt͡ʃa/
noun
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe
stapelbed
/ˈprɨ̃mas/
noun
(kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;
primaat
/ˌprɨ̃maˈtɔlɔk/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zoolog - specjalista w dziedzinie prymatologii
  2. (zoologia, zoologiczny) specjalistka w dziedzinie prymatologii
primatologe
/ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;
primatologie
/ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/
adjective
(pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury
onafgewerkt
noun
(przestarzałe, przestarzały) porcja sprasowanego tytoniu przeznaczonego do żucia
pruimtabak
pronoun
imię żeńskie;
Priscilla
noun
(weterynaria, weterynaryjny) ostra, bardzo zaraźliwa choroba wirusowa zwierząt parzystokopytnych;
mond-en-klauwzeer
/ˈprɨʃʲɲit͡s/
noun
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;
  1. douche
  2. stortbad
noun
życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;
afzondering
/prɨˈvatnɨ/
adjective
będący czyjąś osobistą własnością
privaat
/ˌprɨvatɨˈzat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;
privatisering
verb
(ekonomia, ekonomiczny) przekazywać majątek państwowy podmiotom prywatnym
privatiseren
noun
(fizyka, fizyczny) (optyka, optyczny) graniastosłup wykonany z przezroczystego materiału, często mający trójkątną podstawę, używany do załamywania, rozszczepiania i odbijania wiązek światła;
prisma
noun
(geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki leżą na dwóch równoległych płaszczyznach;
prismatoïde
/ˈpʃaɕnɨ/
adjective
taki, który nie uległ fermentacji, niekwaśny
ongedesemd
/ˌpʃɛbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
odpuszczenie czyichś win
  1. vergiffenis
  2. vergeving
/pʃɛˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
przebywać daną drogę biegiem
  1. hardlopen
  2. lopen
  3. rennen
noun
miejsce w którym można zmienić ubranie
kleedkamer
/pʃɛˈbʲiɕɲɛk/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.
sneeuwklokje
/pʃɛˈxɔdʲɲi/
adjective
(gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej
  1. overgankelijk
  2. transitief
noun
(gramatyka) cecha czasownika przechodniego;
overgankelijkheid
/pʃɛˈxɔd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
osoba idąca ulicą lub chodnikiem
passant
/ˌpʃɛxɔvɨˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od przechowywać
bewaren
/ˈpʃɛt͡ɕɛk/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  2. wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność
lek
verb
  1. przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności
    lek
    1. cieknąc, przenikać przez coś
    2. wydostawać się mimo zakazu; być nieoficjalnie ujawnianym
    lekken
/pʃɛˈt͡ɕĩnɛk/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  2. w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego
komma
/ˈpʃɛt͡ɕif/
preposition
  1. … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  2. … używany do określenia celu działania czegoś
tegen
verb
przeciwstawiać jakieś działanie innemu działaniu
tegengaan
/ˌpʃɛt͡ɕivɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ/
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce
koortswerend
/ˌpʃɛt͡ɕiˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym
tegendeel
/ˌpʃɛt͡ɕivˈlɛɡwɨ/
adjective
znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś
tegenoverliggend
/pʃɛˈt͡ɕivʲɲɛ/
particle
nawiązuje do jakiejś sytuacji lub opinii wprowadzając sąd polemiczny lub zaprzeczający w stosunku do wypowiedzianego wcześniej
integendeel
/pʃɛˈt͡ɕivnɨ/
adjective
  1. skierowany w odwrotną stronę
    tegenovergesteld
  2. znajdujący się naprzeciw czegoś
    tegenoverliggend
noun
(geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego
  1. hypotenusa
  2. schuine zijde
adjective
stanowiący kontrast
opponeerbaar
/ˌpʃɛt͡ɕivuˈtlɛ̃ɲat͡ʃ/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;
antioxidant
noun
(technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;
contragewicht
noun
okoliczność będąca przeszkodą w zrobieniu czegoś
tegenindicatie
/ˌpʃɛt͡ɕivzaˈpalnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom
ontstekingsremmend
noun
środek zaradczy
tegenmaatregel
/ˈpʃɛt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami
tocht
/pʃɛˈt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to
trekken
/pʃɛˈt͡ɕɛ̃ntnɨ/
adjective
niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną
gemiddeld
/pʃɛˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne
voorgevoel
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący biegunkę, powodujący przeczyszczenie
laxerend
/pʃɛt/
preposition
  1. …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś
    eerder dan
    1. …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
    2. …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
    voor
adjective
(geografia, geograficzny) znajdujący się na południe od Alp
cis-Alpijns
noun
zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków
overdosis
/ˌpʃɛtxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci/
adjective
poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa
voorchristelijk
/ˈpʃɛdʲd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
(książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający
vooravond
/ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/
adverb
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze
meestal
/pʃɛdʲˈĩmɛc ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
noun
(gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem nieznanym z kontekstu
lidwoord van onbepaaldheid
/pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
noun
(gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu
bepaald lidwoord
/ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa
voorhuwelijks
/pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;
buitenwijk
/ˈpʃɛdmʲjɔt/
noun
rzecz, obiekt nieożywiony
  1. voorwerp
  2. ding
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu
voorwoord
/ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/
adjective
będący przed ostatnim elementem, drugi od końca
voorlaatst
/pʃɛtˈpɔkuj/
noun
pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń
  1. gang
  2. hal
/ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki
  2. (żartobliwie) przestarzały, staroświecki
  3. pochodzący sprzed potopu, mający miejsce przed potopem
antediluviaal
/ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/
noun
okres pomiędzy rankiem a południem
voormiddag
/pʃɛdˈrãmʲjɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka
onderarm
/pʃɛdˈrɔstɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany przed leksemem, np. morfem przed rdzeniem wyrazu;
prefix
/ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrt͡sa/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;
ondernemer
adjective
zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny
ondernemend
noun
(ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo
onderneemster
/ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/
noun
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;
  1. onderneming
  2. bedrijf
/pʃɛtˈstavʲjät͡ɕ/
verb
zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
indienen
/ˌpʃɛtstaˈvʲit͡ɕɛl/
noun
  1. osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  2. typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii
vertegenwoordiger
/ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko
voorstelling
/pʃɛṭˈʃkɔlɛ/
noun
(edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;
  1. kleuterschool
  2. fröbelschool
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niepełny takt na początku utworu muzycznego
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) anakruza; sylaby nieakcentowane na początku wersu przed pierwszą sylabą akcentowaną
opmaat
/pʃɛtˈft͡ʃɛsnɨ/
adjective
pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie
  1. prematuur
  2. voorbarig
/pʃɛtˈft͡ʃɛɕɲɛ/
adverb
zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem
vroegtijdig
/pʃɛtˈft͡ʃɔraj/
adverb
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj
  1. eergisteren
  2. voorgisteren
adjective
mający miejsce przedwczoraj, związany z dniem poprzedzającym wczorajszy
eergisteren
noun
(elektronika, elektroniczny) urządzenie elektroniczne, którego zadaniem jest przygotowanie słabego sygnału elektrycznego do dalszej obróbki lub wzmocnienia
voorversterker
/ˈpʃɛd͡ʑaw/
noun
(kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest pojazd;
  1. compartiment
  2. coupé
/pʃɛˈd͡ʑawɛk/
noun
linia oddzielająca włosy zaczesane na dwie strony
haarscheiding
noun
(elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;
verlengsnoer
/pʃɛˈɡapʲit͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: przegapiać
  1. missen
  2. over het hoofd zien
/ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka/
noun
(informatyka, informatyczny) program do wyświetlania treści
bladerprogramma
/pʃɛˈɡlɔ̃ndat͡ɕ/
verb
oglądać coś pobieżnie wertując
doorbladeren
/pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;
neustussenschot
/pʃɛˈɡrɨvat͡ɕ/
verb
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji
verliezen
/ˈpʃɛjast/
noun
miejsce, gdzie można przejechać w poprzek jakąś trasę, drogę, zwłaszcza tor kolejowy
overweg
/pʃɛˈjɛʒd͡ʒat͡ɕ/
verb
dostawać się na drugą stronę czegoś jadąc, przekraczać coś w czasie jazdy
oversteken
adjective
o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty
overrijp
/ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;
verspreking
noun
miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;
  1. zebrapad
  2. voetgangersoversteekplaats
  3. zebra
noun
(administracja) miejsce służące do przekraczania granicy państwa;
grensovergang
noun
budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;
fietstunnel
adjective
mający charakter tymczasowy, prowizoryczny
tussentijds
/pʃɛˈkaʑɲik/
noun
(elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;
relais
/pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/
noun
wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś
  1. scheldwoord
  2. vloek
/pʃɛˈklʲĩnat͡ɕ/
verb
  1. rzucać klątwę, życzyć źle
    vervloeken
  2. kląć, używać wulgarnego słownictwa
    vloeken
adjective
tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania
  1. verdomd
  2. vervloekt
  3. verdoemd
/ˌpʃɛkɔ̃ˈmaʒat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
spierać się z kimś, najczęściej żartobliwie
plagen
/ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvat͡ɕ/
verb
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
overtuigen
/ˈpʃɛkruj/
noun
  1. widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia
    1. doorsnede
    2. doorsnee
  2. abstrakcyjny rysunek techniczny pokazujący przekrój (1.1) przedmiotu, urządzenia lub budowli według pewnej określonej płaszczyzny lub płaszczyzn
    1. dwarsdoorsnede
    2. dwarsdoorsnee
/pʃɛˈkʃtawt͡sat͡ɕ/
verb
zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę
  1. veranderen
  2. omvormen
  3. transformeren
verb
zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego
omkopen
noun
(fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają
menopauze
/pʃɛˈkɔ̃w̃ska/
noun
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;
tussendoortje
/pʃɛˈkɔ̃ntna/
noun
(geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu
diagonaal
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło, tekst przetłumaczony z innego języka
    overbrenging
  2. proces tłumaczenia tekstu z jednego języka na inny
    vertaling
/ˈpʃɛlɔt ˌpɔspɔˈlʲitɨ/
noun
(botanika, botaniczny) Anthyllis vulneraria L., gatunek rośliny z rodziny bobowatych występujący w Europie, Azji Mniejszej i Afryce Północnej;
wondklaver
/ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska
overbevolking
adjective
przepuszczający wodę
doordringbaar
/pʃɛ̃ˈmavʲjät͡ɕ/
verb
  1. (przestarzałe, przestarzały) ujmować się za kimś
    aanspreken
  2. wygłaszać mowę do grupy ludzi
    toespreken
verb
zmienić nazwę czegoś
hernoemen
/ˈpʃɛ̃mɔt͡s/
noun
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa
geweld
noun
(socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;
huiselijk geweld
/ˈpʃɛ̃mɨsw̥/
noun
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;
  1. industrie
  2. nijverheid
/ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/
adjective
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle
industrieel
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;
smokkelen
/pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik/
noun
osoba zajmująca się nielegalnym przewozem lub przenoszeniem ludzi lub rzeczy między granicami państw
smokkelaar
adjective
taki, który powstał w wyniku rozważań
doordacht
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty
allerheiligst
/ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/
adjective
intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością
scherp
/pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/
adjective
  1. pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy
    draagbaar
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
    figuurlijk
noun
(kościelny) zastępca opata
prior
verb
  1. nie osiągać celu
    falen
  2. stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
    verdwijnen
  3. bardzo lubić
    gek zijn op
/pʃɛˈpaska/
noun
(zobacz) przepaska biodrowa
lendendoek
/pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/
noun
skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka
lendendoek
/ˈpʃɛpʲis/
noun
tekst zawierający zbiór wiadomości potrzebnych do zrobienia czegoś, zwłaszcza przyrządzenia potrawy
recept
/pʃɛˈpʲjurka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;
  1. kwartel
  2. kwakkel
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Turnicidae;
vechtkwartel
/pʃɛˈpɔ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów
  1. middenrif
  2. diafragma
/pʃɛˈpraʃãm/
interjection
wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność
  1. pardon
  2. sorry
/ˌpʃɛprɔˈvat͡ska/
noun
zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby
verhuizing
noun
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną
  1. breuk
  2. hernia
/ˈpʃɛpust/
noun
rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;
duiker
/pʃɛˈpɨxat͡ʃ/
noun
prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;
ontstopper
/ˈpʃɛpwɨf/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
  2. przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;
debiet
verb
wzbudzać wielki strach
angst aanjagen
/ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ/
adjective
bardzo przestraszony
bang
/ˈpʃɛrva/
noun
  1. czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
  2. czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
pauze
/pʃɛˈrɨvat͡ɕ/
verb
przeszkadzać w jakiejś czynności
afbreken
noun
(kolarstwo, kolarski) (technologia, technika, techniczny) mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;
  1. derailleur
  2. versnelling
noun
otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece
bijt
/pʃɛˈsada/
noun
wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność
overdrijving
/pʃɛˈsadnɨ/
adjective
taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą
overdrijver
/pʃɛˈsad͡zat͡ɕ/
verb
przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
overdrijven
/pʃɛˈɕadat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
zmieniać pojazd, środek lokomocji
overstappen
noun
przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego
overstap
/pʃɛˈɕɛvat͡ɕ/
verb
  1. przepuszczać przez sito
  2. (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych
zeven
noun
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;
  1. zonnewende
  2. zonnestilstand
/ˈpʃɛsmɨk/
noun
(geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;
landengte
/ˌpʃɛstaˈʒawɨ/
adjective
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju
verouderd
/pʃɛˈstavat͡ɕ/
verb
przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej
  1. ophouden
  2. stoppen
/pʃɛˈstafka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) przestawienie głosek lub sylab w wyrazie;
metathesis
/pʃɛˈstraʃɨt͡ɕ/
verb
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę
beangstigen
/pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/
adjective
taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni
ruim
/pʃɛˈsṭʃɛɡat͡ɕ/
verb
  1. stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem
    gehoorzamen
  2. ostrzegać kogoś przed czymś
    waarschuwen
adjective
dotyczący przestrzeni
ruimtelijk
/ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/
noun
  1. określony obszar – dwu- lub trójwymiarowy
  2. (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  3. (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  4. (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
ruimte
/ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲit͡ʃna/
noun
przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery
ruimte
/pʃɛˈstɛ̃mpt͡ʃɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (kryminologia, kryminologiczny) ogół popełnionych przestępstw
  2. (kryminologia, kryminologiczny) popełnianie przestępstw
criminaliteit
/pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;
  1. misdaad
  2. misdrijf
  3. overtreding
noun
(fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;
roodverschuiving
/pʃɛˈʃkad͡zat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo
storen
/pʃɛˈʃkɔda/
noun
  1. (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
    1. horde
    2. hindernis
  2. coś, co przeszkadza, utrudnia
    1. obstakel
    2. hindernis
/ˈpʃɛʃwɔɕt͡ɕ/
noun
wszystko to, co już się wydarzyło;
verleden
/ˈpʃɛʃwɨ/
adjective
  1. (gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego
  2. taki, który już minął
voorleden
/ˈpʃɛsɔ̃nt/
noun
wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
bijgeloof
/pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/
adjective
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów
bijgelovig
/pʃɛˈswãnka/
noun
okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś
voorwaarde
noun
  1. spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu
    auditie
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego;
    ondervraging
verb
wypytywać kogo w czasie śledztwa
verhoren
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju przetacznik (1.1)
ereprijs
verb
  1. (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane
  2. zmieniać, nadając inne właściwości
uitvoeren
/pʃɛˈvaɡa/
noun
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś
voordeel
adjective
będący w większej ilości lub liczbie
  1. overwegend
  2. overheersend
  3. dominerend
/pʃɛˈvaʒʲɲɛ/
adverb
w przeważającej części
overwegend
/ˌpʃɛvʲiˈdɨvat͡ɕ/
verb
prognozować przyszłe zdarzenia
voorzien
/pʃɛˈvlɛkwɨ/
adjective
  1. (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg
    chronisch
  2. (książkowy) trwający długo, ciągnący się, przewlekający się za długo
    langdurig
noun
kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji
voorzitster
/ˌpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɔ̃nt͡sɨ/
noun
osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji
voorzitter
/pʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
geleider
/pʃɛˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie
leiden
/pʃɛˈvɔʑit͡ɕ/
verb
wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia
overbrengen
/pʃɛˈvɔʑɲik/
noun
człowiek trudniący się przewozem
veerman
/pʃɛˈvrɔtka/
noun
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;
omhaal
/pʃɛˈvɨʃːat͡ɕ/
verb
  1. prześcigać kogoś, być lepszym
  2. mieć większą liczbę czegoś
overtreffen
/pʃɛs/
preposition
  1. …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
  2. …narzędzia użytego do wykonania czynności
  3. …operacji dzielenia (w matematyce)
door
/ˌpʃɛz‿ʒɔˈwɔ̃ndɛɡ dɔ‿ˈsɛrt͡sa/
proverb
gotując komuś smaczne potrawy, łatwo go w sobie rozkochać
de liefde van de man gaat door de maag
/ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu
verkoudheid
/ˌpʃɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. cel, dla którego służy dana rzecz
    1. bedoeling
    2. doel
  2. nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
    1. lot
    2. noodlot
    3. bestemming
noun
cecha tego, co jest przezroczyste
doorzichtigheid
/ˌpʃɛzrɔˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
  1. prześwitujący
    doorschijnend
  2. taki, który przepuszcza światło
    1. doorzichtig
    2. transparant
/pʃɛˈzvʲiskɔ/
noun
dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym
bijnaam
/ˈpʃɛwɔ̃m/
noun
(książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś
doorbraak
noun
(ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;
overbevissing
/ˈpʃɛwɨk/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,
slokdarm
/ˈpʃɛwɛ̃n͇t͡ʃ/
noun
(geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty
bergpas
/ˌpʃɛɕt͡ɕɛˈradwɔ/
noun
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;
laken
/ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/
noun
powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.
vervolging
verb
  1. nie pozwalać o sobie zapomnieć, być niemal stale obecnym
    rondspoken
    1. nieustannie niepokoić
    2. wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany
    vervolgen
/pʃɛˈʒuvat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;
herkauwer
verb
  1. (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
  2. (przenośnie, przenośnia) rozmyślać wielokrotnie na ten sam temat; przeżywać coś w sobie nieustannie
herkauwen
/pʃɛˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć
belevenis
noun
rzecz przestarzała, niemodna, zjawisko będące pozostałością z przeszłości
de dingen die voorbij zijn
/ˈpʃɛʒɨt͡ɕ/
verb
  1. doświadczyć czegoś
    beleven
  2. pozostać przy życiu
    overleven
/ˈpʃɔdɛk/
noun
ktoś, od kogo ktoś pochodzi
voorvader
noun
osoba lub grupa ludzi przodująca w danej dziedzinie; pierwszy w czymś
voorman
/ˈpʃtɨt͡ʃɛk/
noun
lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk
knip
/pʃɨ/
preposition
…opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność
naast
wprowadza informację uzupełniającą
nog ... ook
adjective
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością
benaderend
/pʃɨˈbɨvat͡ɕ/
verb
docierać do pewnego miejsca
aankomen
/pʃɨˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. przybywać dokądś
  2. o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata
  3. o czasie, zjawisku: następować
komen
/pʃɨˈt͡ɕĩnat͡ɕ/
verb
ucinać część czegoś, aby to skrócić, uformować lub dopasować do czegoś
snoeien
/ˈpʃɨt͡ɕisk/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
    knop
  2. część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem
    toets
/pʃɨˈt͡ɕisnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
wywrzeć fizyczny nacisk na coś, nadusić, przydusić
duwen
/pʃɨˈt͡ʃɨ̃na/
noun
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko
  1. oorzaak
  2. reden
noun
związek zachodzący między dwoma zdarzeniami, w której jedno (przyczyna) sprawia, że występuje drugie (skutek)
causaliteit
noun
(wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;
bruggenhoofd
/pʃɨˈdafka/
noun
(gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;
modificeerder
/ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ/
adjective
będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów
neerslachtig
/pʃɨˈɡɔda/
noun
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie
avontuur
/ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/
noun
((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić
voorbereiding
adjective
służący przygotowaniu do czegoś
voorbereidend
/ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
voorbereiden
/pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/
noun
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;
voorzetsel
/pʃɨˈjät͡ɕɛl/
noun
  1. osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  2. (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym
  3. osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
vriend
/ˌpʃɨjäˈt͡ɕɛlsʲci/
adjective
serdeczny, życzliwy, przyjazny
amicaal
/ˌpʃɨjäˈt͡ɕuwka/
noun
kobieta zaprzyjaźniona z kimś
vriendin
/pʃɨˈjaznɨ/
adjective
taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
vriendelijk
/pʃɨˈjäʑɲɛ/
adverb
w sposób przyjazny
vriendelijk
/ˈpʃɨjäɕɲ̊/
noun
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;
vriendschap
/pʃɨˈjɛxat͡ɕ/
verb
  1. o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach
  2. o pojeździe na kołach: przybyć
  1. aankomen
  2. arriveren
/pʃɨˈjɛ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
  1. plezier
  2. genoegen
/pʃɨˈjɛ̃mnɨ/
adjective
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie
aangenaam
/pʃɨjˈmɔvat͡ɕ/
verb
odbierać coś (rzecz, informację)
aannemen
/pʃɨˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
  1. uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji
    receptie
  2. reakcja na coś lub na kogoś
    1. receptie
    2. aanvaarding
    3. ontvangst
/ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/
noun
kategoryczne polecenie, nakaz
gebod
/ˈpʃɨkrɔɕt͡ɕ/
noun
niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami
droefheid
/ˈpʃɨkwat/
noun
  1. fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  2. osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)
  3. osoba (postępowanie) godne naśladowania
voorbeeld
/pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈd͡ʑɛ̇ji/
pronoun
(geografia, geograficzny) przylądek w RPA;
Kaap de Goede Hoop
/ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/
noun
pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby
  1. kleedhokje
  2. paskamer
noun
porozumienie pomiędzy stronami
alliantie
/pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/
noun
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;
  1. adjectief
  2. bijvoeglijk naamwoord
/ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem
adjectivisch
/ˈpʃɨ̃mus/
noun
  1. presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś
  2. środki prawne zmuszające do podporządkowania się przepisom lub wyrokowi;
dwang
/pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/
particle
nie mniej niż
tenminste
/pʃɨ̃ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce
  2. o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
  3. odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
brengen
/pʃɨˈpadɛk/
noun
  1. losowe, nieplanowane wydarzenie
    geval
  2. przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
    1. geval
    2. naamval
  3. (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
    1. naamval
    2. casus
/ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/
adverb
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności
toevallig
/ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/
adjective
będący wynikiem przypadku
toevallig
/ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ/
verb
przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
herinneren
noun
zwrócenie uwagi na coś
betalingsherinnering
/pʃɨˈprava/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;
  1. kruid
  2. specerij
/pʃɨˈpravʲjät͡ɕ ˈrɔɟi/
verb
(potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę
coguolar
noun
(geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;
rechthoekszijde
adverb
prawdopodobnie, być może
waarschijnlijk
/pʃɨˈpuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności
  1. aannemen
  2. veronderstellen
noun
to, co przypuszczamy, czego się domyślamy
aanname
noun
(hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca
  1. vloed
  2. hoogtij
/pʃɨˈrɔda/
noun
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;
natuur
/pʃɨˈrɔstɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;
achtervoegsel
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem
verstekbak
/pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;
hypofyse
/pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/
noun
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;
  1. eed
  2. bezwering
/pʃɨˈɕɛ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
silnie deklarować, mocno obiecywać
  1. zweren
  2. een eed afleggen
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca zmianę prędkości kątowej ciała w jednostce czasu;
hoekversnelling
noun
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;
versnellingsmeter
/pʃɨˈsːafka/
noun
  1. miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
  2. narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża
zuignap
/pʃɨˈstãnɛk/
noun
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść
halte
/pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/
noun
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy
bushalte
noun
miejsce, przy którym środek transportu publicznego zatrzymuje się tylko po zasygnalizowaniu chęci skorzystania z niego lub opuszczenia go przez podróżnego
stop op afroep
noun
miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju
tramhalte
/ˈpʃɨstãɲ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;
toevluchtsoord
/pʃɨˈstɔjnɨ/
adjective
taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne
  1. knap
  2. aantrekkelijk
adjective
łatwy w obcowaniu, w nawiązywaniu kontaktu
benaderbaar
/ˈpʃɨʃwɔɕt͡ɕ/
noun
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;
toekomst
/ˈpʃɨʃwɨ/
adjective
ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości
toekomstig
/pʃɨˈswɔ̃na/
noun
(optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego
diafragma
/pʃɨˈswɔvʲjɛ/
noun
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;
  1. gezegde
  2. spreekwoord
/pʃɨˈswuɡa/
noun
grzeczność wyświadczona komuś
dienst
/pʃɨˈswuvɛk/
noun
(gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;
  1. bijwoord
  2. adverbium
adjective
(gramatyka) o funkcji przysłówka
bijwoordelijk
/pʃɨˈtulʲit͡ɕ/
verb
okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się
knuffelen
adjective
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa
gezellig
noun
placówka schronienia i opieki dla bezdomnych, pokrzywdzonych lub ubogich
aalmoezeniershuis
/pʃɨˈvʲilɛj/
noun
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;
voorrecht
/ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź
gehechtheid
/pʃɨˈvutt͡sa/
noun
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy
leider
noun
przewodzenie kimś lub czymś
leiderschap
/pʃɨzˈnavat͡ɕ/
verb
  1. przydzielać coś komuś, dawać
    toestaan
  2. zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne
    1. toegeven
    2. erkennen
  3. potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego
    toegeven
noun
przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych
beleefdheid
/ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/
adjective
porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
fatsoenlijk
/pʃɨɕˈpʲjɛʃat͡ɕ/
verb
  1. sprawiać, że coś dzieje się szybciej
    bespoedigen
  2. zwiększać prędkość
    versnellen
/ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;
versnelling
verb
(włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
spinnen
/ˈpʃɛ̃nd͡za/
noun
(włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;
garen
/ˈpruba/
noun
ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu
repetitie
/ˈprupka/
noun
  1. mała porcja czegoś przeznaczona do badań
  2. mała porcja materiału do prezentacji dla klienta
monster
/pruˈbɔvat͡ɕ/
verb
  1. starać się coś zrobić
    1. proberen
    2. trachten
  2. sprawdzać smak potrawy lub napoju
    proeven
  3. odbywać próbę sztuki, sceny, występu
    1. repeteren
    2. oefenen
noun
  1. (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;
    cariës
  2. (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
    humus
/pruk/
noun
listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
drempel
/ˈpruʒʲɲa/
noun
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);
vacuüm
/ˈpruʒnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje
ijdelheid
/ˈpruʒnɨ/
adjective
mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu
ijdel
/prɔ̃nt/
noun
(fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
stroom
noun
(elektryczność) (fizyka, fizyczny) prąd elektryczny jednokierunkowy o stałym natężeniu;
gelijkstroom
/prɔ̃ndʲˈɲit͡sa/
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) urządzenie do zamiany energii mechanicznej na elektryczną;
dynamo
/ˈprɛ̃ɲt͡ɕik/
noun
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;
meeldraad
/ˈprɛ̃ntʲci/
adjective
szybki, odznaczający się dużą szybkością
snel
/ˈprɛ̃ntkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  2. (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
  3. (fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu
snelheid
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;
hoeksnelheid
/ˈprɛ̃nd͡zɛj ˈt͡ʃɨ ˈpuʑɲɛ̇j/
adverb
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)
vroeg of laat
/prɛ̃nt/
noun
  1. drążek, tyczka, witka
  2. wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki
el
/psalm/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;
psalm
noun
zbiór psalmów
psalter
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone z słów lub zwrotów pochodzących z języka angielskiego, ale niemające swojego odpowiednika w języku angielskim
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) zapożyczenie, którego znaczenie znacznie się różni od słowa lub zwrotu z języka angielskiego
pseudoanglicisme
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;
pseudo-efedrine
noun
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;
pseudocode
/ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/
noun
zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;
pseudowetenschap
adjective
taki, który będąc brednią, podszywa się pod naukę
pseudowetenschappelijk
/psɛwˈdɔ̃ɲĩm/
noun
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;
pseudoniem
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) twór językowy pozbawiony treści, choć często poprawnie zbudowany, zgodnie z regułami danego języka
pseudowoord
/psʲi/, /pʲɕi/
adjective
  1. dotyczący psa, określający psa, używany przy psie
  2. charakterystyczny dla psa, mający cechy psa
honds
/psʲi/, /pʲɕi/
noun
dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;
psi
noun
brzydka pogoda
hondenweer
/ˈpʲɕãnka/
noun
(botanika, botaniczny) Solanum, roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;
nachtschade
/pstrɔ̃ŋk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
forel
/psut͡ɕ/
verb
sprawiać, że przestaje być właściwe
verstoren
/ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇t͡ʃɛ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Jachthonden
/ˈpsɨ ʃt͡ʃɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈid͡ʑɛ ˈdalɛj/
proverb
można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu
de honden blaffen maar de karavan gaat door
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem
psychasthenie
/psɨˈxʲjatra/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
psychiater
/psɨˈxʲjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;
psychiatrie
adjective
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii
psychiatrisch
/ˈpsɨxɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z psychiką
psycho-
adjective
będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)
psychedelisch
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;
psychofysiologie
/ˌpsɨxɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (psychologia, psychologiczny) dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka;
psycholinguïstiek
/psɨˈxɔlɔk/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) absolwent studiów w dziedzinie psychologii
    psycholoog
  2. (psychologia, psychologiczny) absolwentka studiów w dziedzinie psychologii
    psychologe
/ˌpsɨxɔˈlɔɟja/
noun
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;
  1. psychologie
  2. zielkunde
/ˌpsɨxɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący psychologii
psychologisch
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;
psychopathie
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dziedzina psychologii i psychiatrii, która bada zaburzenia i choroby psychiczne
psychopathologie
/psɨˈxɔpɔ̃mp/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;
psychopompos
adjective
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało
psychosomatisch
adjective
dotyczący psychoterapii
psychotherapeutisch
noun
(psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;
psychotherapie
adjective
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą
psychotisch
/psɨˈxɔza/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
psychose
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;
kraambedpsychose
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny o właściwościach psychodelicznych;
psilocybine
/pʃt͡ʃɛˈlarstfɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;
bijenteelt
/ˈpʃt͡ʃɛlaʃ/
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych
  1. imker
  2. bijenhouder
/ˈpʃt͡ʃɔwa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;
  1. bij
  2. honingbij
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera L, popularny gatunek pszczoły produkującej miód;
bij
/pʃɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
  1. Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  2. (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)
tarwe
/ptax/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;
Ptah
/ptak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;
vogel
/ˈptaɕi/
possessiveAdjective
taki, który należy do ptaka
aviair
/ˈptaɕa ˈɡrɨpa/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;
  1. vogelgriep
  2. vogelpest
  3. aviaire influenza
noun
(przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie lub woliera do hodowli ptaków
volière
/ˈptaʃɛk/
noun
(zdrobniale) od: ptak
  1. vogel
  2. vogeltje
noun
(paleontologia, paleontologiczny) (zoologia, zoologiczny) Pterodactylus, rodzaj wymarłego latającego gada należącego do rzędu pterozaurów, żyjącego w okresie późnej jury
pterodactylus
noun
autor artykułów, felietonów i reportaży ogłaszanych w prasie
publicist
/puˈblʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest publiczne, cecha tych, którzy są publiczni
openbaarheid
/puˈblʲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi
  1. openbaar
  2. publiek
/ˌpublʲiˈkat͡sʲja/
noun
tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem
publicatie
/ˌpublʲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać
openbaar maken
/pux/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza
  2. (anatomia, anatomiczny) pierwsze ludzkie owłosienie
  3. (botanika, botaniczny) drobne włoski okrywające roślinę lub ich część
  4. (zoologia, zoologiczny) delikatne drobne owłosienie na skórze zwierząt
dons
/ˈpuxat͡ʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;
oehoe
/ˈpuxar/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Beker
/ˈpuxar/
noun
naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;
beker
verb
stawać się obrzękniętym
  1. zwellen
  2. opzwellen
noun
(jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38 kg);
poed
/ˈpudɛl/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;
poedel
/ˈpudɛr/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;
poeder
/ˈpudwɔ/
noun
duże pudełko
doos
noun
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;
pointillisme
/puf/
noun
niski, miękki mebel służący do siedzenia lub za podnóżek
poef
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi
klop klop
/ˈpukat͡ɕ/
verb
uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu
kloppen
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;
beukelaar
adjective
mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
mollig
/ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;
pulmonologie
/ˈpulpʲit/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pochyła podstawka do podtrzymywania nut
lessenaar
/ˈpulsar/
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;
pulsar
/ˌpulsɔˈksɨ̃mɛtr̥/
noun
(technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie elektroniczne służące do bezinwazyjnego pomiaru saturacji krwi;
pulsoxymeter
/ˈpũma/
noun
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
poema
/ˈpũmɛks/
noun
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;
puimsteen
/pũŋkt/
noun
(geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
punt
noun
(finanse, finansowy) jedna setna punktu procentowego
basispunt
noun
(turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;
uitkijkpunt
/ˈpũŋɡd vʲiˈd͡zɛ̃ɲa/
noun
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień
gezichtspunt
/ˈpũŋɡd ˈvɨjɕt͡ɕa/
noun
początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń
  1. uitgangspunt
  2. beginpunt
verb
  1. (sport, sportowy) oceniać zawodników, przyznając im punkty w klasyfikacji
    beoordelen
  2. przedstawiać krótko, wyliczać elementy czegoś w punktach; podkreślać, zwracać uwagę na coś
    opsommen
    1. (potocznie, potoczny) zyskiwać uznanie, robić dobre wrażenie (na kimś)
    2. (sport, sportowy) zdobywać punkty w grze lub rywalizacji
    3. zdobywać przewagę nad przeciwnikiem (w sporcie lub dyskusji), celnie trafiać słowem lub ciosem
    scoren
/ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕt͡ɕ/
noun
wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się
stiptheid
/ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności
stipt
/ˈpurɡa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) silny i gwałtowny północno-wschodni wiatr wiejący na Syberii, połączony z zamiecią śnieżną
sneeuwstorm
/ˌpurpuˈrɔvɨ/
adjective
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury
purper
/puˈrɨsta/
noun
osoba pedantycznie dbająca o czystość języka
purist
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) surowy pod względem obyczajowym i moralnym
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący purytanizmu albo purytanów
puriteins
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;
purisme
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;
puree
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) opresyjna i bezprawna praktyka wypychania osób próbujących przekroczyć granicę państwa z powrotem do punktu wyjścia
pushback
noun
pusta, niewypełniona przestrzeń
leegte
/puˈstɔʃɨt͡ɕ/
verb
pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy
verwoesten
/puˈstuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;
torenvalk
/ˈpustɨ/
adjective
niezawierający niczego
leeg
/puˈstɨ̃ɲa/
noun
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;
  1. woestijn
  2. woestenij
noun
(geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;
  1. verwoestijning
  2. woestijnvorming
/ˈpuʃt͡ʃa/
noun
  1. dziki, pierwotny las o dużej powierzchni;
    oerbos
  2. (dawniej, dawny) pustkowie
    wildernis
/ˈpuʃt͡ʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;
bosuil
/ˈpuʃka/
noun
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;
blik
/ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/
noun
(mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mityczny pojemnik uwalniający nieszczęścia, klęski, choroby, głód, nędzę i inne plagi ludzkości;
doos van Pandora
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;
trombone
/ˌpuzɔ̃ˈɲista/
noun
muzyk, który gra na puzonie
trombonist
/ˈpuzlɛ/
noun
układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;
puzzel
/puˈwapka/
noun
  1. kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  2. urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  3. zasadzka, podstęp
val
/puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/
noun
proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę
muizenval
noun
(wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;
regiment
/puwˈkɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;
kolonel
/ˈpɨxa/
noun
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości
hoogmoed
/ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃stfɔ/
idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;
pyrrusoverwinning
/pɨsk/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)
snuit
/pɨˈtãɲɛ/
noun
  1. wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  2. zagadnienie, problem
vraag
/pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨt͡ʃnɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;
retorische vraag
/ˈpɨtat͡ɕ/
verb
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
vragen
/ˈpɨtɔ̃n/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów
python
/ˈpɨwɛk/
noun
(botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;
pollen
noun
(ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;
steenuil
/puw/
numeralFraction
jedna z dwóch równych części całości
half
/ˈpuwbuk/
noun
(mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika
halfgod
noun
etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale
halve finale
/ˈpuwka/
noun
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
  1. plank
  2. schap
noun
(geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;
halve cirkel
/puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
noun
(przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
  1. maansikkel
  2. wassenaar
/puwˈkula/
noun
  1. (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  2. (geometria) połowa kuli;
  3. (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  1. halfrond
  2. hemisfeer
/ˌpuwmaˈratɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) bieg na dystansie 21 km i 97,5 metra;
halve marathon
/ˈpuwmrɔk/
noun
częściowa ciemność, gdy barwy przestają być dostrzegalne
halfdonker
/ˈpuwnɔt͡s/
noun
  1. godzina 24:00
    middernacht
  2. kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;
    noorden
/ˌpuwnɔt͡snɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie
  2. (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) nadchodzący z północnego wschodu
noordoostelijk
/ˌpuwnɔt͡snɔ‿zaˈxɔdʲɲi/
adjective
(geografia, geograficzny) będący na północnym zachodzie
noordwesteljk
/ˌpuwnɔt͡snɔafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej
Noord-Afrikaans
adjective
związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej
Noord-Amerikaans
adjective
związany z północnym Atlantykiem lub obszarami wokół niego położonymi
Noord-Atlantisch
adjective
odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną
Noord-Europees
/puwˈnɔt͡snɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei Północnej
Noord-Koreaans
/puwˈnɔt͡snɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku
noordelijk
/puwˈnɔt͡snɨ ˈfsxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim
noordoosten
/puwˈnɔt͡snɨ ˈzaxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim
noordwesten
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;
halve noot
/puwˈpaɕɛt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;
  1. gordelroos
  2. zona
noun
(termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości połowy firetu;
half kastlijntje
/ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;
halfgeleider
noun
połowa roku
halfjaar
/ˈpuwtɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;
halve toon
/puwˈtɔra/
numeralFraction
jeden/jedno i pół
anderhalf
/puwˈvɨsɛp/
noun
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
schiereiland
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;
Antarctisch Schiereiland
/puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;
Apennijns Schiereiland
/puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;
Arabisch Schiereiland
/puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;
Balkan
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym;
Koreaans Schiereiland
noun
(socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego
boevenwereld
/ˈpuʑɲɛ̇j/
adverb
stopień wyższy od późno
later
/ˈpuʑnɔ/
adverb
pod koniec jakiegoś czasu lub okresu
laat
/ˈpuʑnɨ/
adjective
będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
laat
/ˈpɔ̃n͇t͡ʃɛk/
noun
(cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;
berlinerbol
noun
  1. wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia
    1. blaar
    2. blaas
  2. (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
    blaas
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu;
urineblaas
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;
galblaas
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) część kończyny u zwierząt kopytnych pomiędzy koroną kopyta a nadpęciem
koot
/pɛ̃nt/
noun
(fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;
impuls
/ˈpɛ̃ndrak/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie;
engerling
/ˈpɛ̃nd͡zɛl/
noun
(sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;
  1. penseel
  2. kwast
noun
(higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia
scheerkwast
/pɛ̃ŋk/
noun
zbiór jednorodnych przedmiotów związanych razem lub występujących razem w naturze
  1. bundel
  2. boeket
  3. bos
/ˈpɛ̃ŋkat͡ɕ/
verb
przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu
  1. barsten
  2. breken
/ˈpɛ̃ŋkad͡ʑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/
verb
śmiać się bardzo gwałtownie
in lachen uitbarsten
/pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni
barst
noun
(botanika, botaniczny) Crepis L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych, często kwitnących na żółto
streepzaad
/ˈpɛ̃mpɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;
navel
noun
(przenośnie, przenośnia) najważniejsza osoba, rzecz, wydarzenie, miejsce itp.
navel van de wereld
noun
(anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze
navelstreng
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś
pincet
/ˈpɛ̃ntla/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
    lus
  2. związany na powrót sznur lub drut
    strop
/ˈpwat͡sa/
noun
zarobek, wynagrodzenie za pracę
arbeidsloon
/ˈpwat͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje
    1. betalen
    2. dokken
  2. dawać (przekazywać) pieniądze za coś
    1. betalen
    2. dokken
    3. storten
    4. uitbetalen
    5. uitkeren
    6. voldoen
/pwat͡ʃ/
noun
wylewanie łez;
gehuil
/ˈpwakat͡ɕ/
verb
wylewać łzy, ronić łzy
  1. huilen
  2. wenen
/ˈpwasʲci/
adjective
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
plat
/ˌpwaskɔˈʒɛʑba/
noun
(sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła
bas-reliëf
/pwaʃt͡ʃ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
    jas
  2. (odzieżownictwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
    1. mantel
    2. jas
/ˈpwaʃt͡ʃka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;
rog
/pwaˈʃt͡ʃɨzna/
noun
(geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;
vlak
/pwat/
noun
(anatomia, anatomiczny) płaska wyodrębniona część narządu wewnętrznego
kwab
/ˈpwatɛk/
noun
(botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:
  1. kroonblad
  2. bloemblad
/ˈpwatʲci ɔˈfʲɕãnɛ/
noun
(spożywczy) płatki z owsa, wykorzystywane jako składnik potraw;
havermout
/pwas/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;
amfibie
/ˈpwɛtfa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
vin
noun
(zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych
staartvin
noun
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;
blauwe vinvis
/ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/
noun
nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą
kikvorsman
/pwɛt͡ɕ/
noun
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;
  1. geslacht
  2. sekse
/ˈpwɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
(biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę
vruchtbaarheid
adjective
  1. (książkowy) o twórcy: tworzący dużo dzieł
  2. mający liczne potomstwo
  3. (książkowy) o gruncie: dający obfite plony
  4. zdolny do płodzenia potomstwa
vruchtbaar
/pwɔˈdɔzmʲjãn/
noun
(rolnictwo, rolniczy) system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw;
vruchtwisseling
verb
powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia
verwekken
/ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/
noun
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;
  1. vlam
  2. laai
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych
kerkuil
/ˈpwɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. być trawionym przez ogień
  2. silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć
  3. (przenośnie, przenośnia) odczuwać silne emocje, jak pożądanie, wstyd, chęć zemsty
branden
/pwɔt/
noun
ogrodzenie domu lub gospodarstwa;
  1. omheining
  2. hek
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;
Plovdiv
/ˈpwɔvɨ/
adjective
żółty z odcieniem szarego
reebruin
/pwɔt͡ɕ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus Linnaeus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;
blankvoorn
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc
pulmonaal
/ˈpwut͡sɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;
long
/pwuk/
noun
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;
ploeg
/pwɨ̃n/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz;
  2. substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
vloeistof
noun
(chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń
afwasmiddel
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;
lugol
/ˈpwɨ̃nːɨ/
adjective
będący płynem
  1. vloeibaar
  2. vloeistof
/ˈpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
    1. stromen
    2. vloeien
  2. poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi
    1. zwemmen
    2. varen
/ˈpwɨta/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
  2. element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru
plaat
/ˈpwɨta ˈɡwuvna/
noun
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;
moederbord
/ˈpwɨta ˌkɔ̃mpakˈtɔva/
noun
poliwęglanowa płyta z zakodowaną cyfrowo informacją do odczytu światłem lasera optycznego
compact disc
/ˈpwɨtʲci/
adjective
taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki
  1. ondiep
  2. plat
noun
(sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie
zwemmen
/ˈpwɨvak/
noun
(sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem
zwemmer
/pwɨˈvalʲɲa/
noun
(sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania
zwembad
noun
(sport, sportowy) drużynowa dyscyplina sportowa będąca połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca;
synchroonzwemmen
/ˈpwɨvat͡ɕ/
verb
poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie
zwemmen
/pwut/
noun
  1. (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju
  2. (przenośnie, przenośnia) dzieło jako wytwór talentu, pracy umysłowej
foetus
/ˈpwutnɔ/
noun
  1. tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;
    1. canvas
    2. doek
  2. (sztuka) tkanina rozpięta na ramie i zagruntowana, przeznaczona do malowania obrazów
    doek
/kwɔt/
noun
(motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;
quad
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Québec
adjective
związany z queerem, dotyczący queeru
homo
noun
  1. (jednostka monetarna) waluta Gwatemali;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) kwezal
quetzal
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;
Quito
/kwʲis/
noun
rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;
quiz
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec
Québec
/ra/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;
Ra
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (zobacz) refbant
reefband
/raˈbarbar/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;
rabarber
/ˈrabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Maroka;
Rabat
/ˈrabʲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;
rabbijn
noun
(historia, historyczny, historycznie) kawałek drewna z wykonanymi nacięciami zapisującymi ważne dane, jak liczbę zwierząt hodowlanych, dług, ilość wykonanej pracy do opłacenia, itp.;
kerfstok
/raˈbɔvat͡ɕ/
verb
bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy
roven
/ˌraxatˈwukũm/
noun
(cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;
turks fruit
/raˈxɛla/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Rachel
/raˈxũnɛk/
noun
(handel, handlowy) spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
rekening
/raˈxũnɛk t͡sawˈkɔvɨ/
noun
(matematyka, matematyczny) dział analizy matematycznej poświęcony własnościom, technice obliczania i zastosowaniom całek;
integraalrekening
/raˈxu.nɛk suˈmjɛ.ɲa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) połączona z modlitwą analiza osobistej kondycji moralnej praktykowana w katolicyzmie, także jako przygotowanie do spowiedzi;
gewetensonderzoek
/ˈrat͡sʲja/
noun
  1. określona ilość substancji
    rantsoen
    1. najczęściej w liczbie mnogiej argument, stanowisko
    2. słuszność, prawda
    verstand
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nadrzędny interes państwa i narodu, wspólny dla większości obywateli i organizacji działających na rzecz państwa;
staatsraison
/ˌrat͡sʲjɔ̃naˈlʲista/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  2. człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami
rationalist
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥/
noun
  1. preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)
  2. (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
  3. (filozofia, filozoficzny) postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
rationalisme
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co racjonalne
rationaliteit
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
opierający się na logicznym rozumowaniu
rationeel
/ˈrat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))
verwaardigen
/rat/
noun
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;
radium
/ˈrada/
noun
  1. grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  2. zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem
  3. wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
raad
/ˈradar/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;
radar
/ˈradʲjãn/
noun
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary kąta płaskiego w układzie SI, równa mierze kąta o wierzchołku w środku okręgu, wycinającego z tego okręgu łuk o długości równej promieniowi okręgu;
radiaal
/ˈradʲjɔ/
noun
  1. instytucja opracowująca i nadająca audycje emitowane w postaci fal elektromagnetycznych
  2. urządzenie odbierające sygnały dźwiękowe nadawane w postaci fal elektromagnetycznych
radio
noun
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma
radioactiviteit
/ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/
adjective
związany z radioaktywnością
radioactief
noun
osoba niezawodowo zajmująca się budową i obsługą urządzeń radiowych;
radioamateur
noun
dział astronomii obserwacyjnej zajmujący się badaniem ciał niebieskich z pomocą fal radiowych;
radioastronomie
noun
lekarz zajmujący się radiologią
radioloog
noun
(fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;
radiometer
noun
(astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;
radiotelescoop
/ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/
noun
(medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;
bestraling
/raˈdʲjɔvus/
noun
(motoryzacja) samochód policyjny;
politieauto
/ˈradɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;
radon
/ˈradɔɕt͡ɕ/
noun
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski
vreugde
noun
proces stawania się zwolennikiem radykalizmu politycznego
radicalisering
noun
postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne
radicalisme
/ˌradɨˈkalnɨ/
adjective
który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań
radicaal
/ˈrad͡ʑit͡ɕ/
verb
udzielać komuś rady
  1. adviseren
  2. raad geven
noun
(rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie drewniane do spulchniania gleby bez odwracania skiby;
  1. eergetouw
  2. rijstploeg
noun
(historia, historyczny, historycznie) tytuł lokalnego władcy w Indiach
radja
/ˈrafa/
noun
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;
rif
/ˈrafaw/
pronoun
imię męskie;
Rafaël
/ˌrafʲĩˈnɛrʲja/
noun
zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca
raffinaderij
/ˌrafʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
poddawać procesowi rafinacji
raffineren
/raj/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;
  2. (przenośnie, przenośnia) piękne miejsce, gdzie ludzie są szczęśliwi
paradijs
/ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/
noun
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;
belastingparadijs
/rajˈstɔpɨ/
noun
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;
panty
/rak/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;
Kreeft
/rak/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
    kanker
  2. (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;
    1. kreeft
    2. rivierkreeft
noun
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego rozwijający się w prostacie
prostaatkanker
/raˈcɛta/
noun
  1. (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
    racket
    1. (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym
    2. pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
    raket
noun
nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;
sneeuwschoen
/ˈrãma/
noun
  1. oprawa obrazu, lustra lub szyby
  2. (technologia, technika, techniczny) stelaż do którego dopięte są części urządzenia
kader
/rãmˈbutãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  2. owoc rambutanu (1.1)
ramboetan
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) japoński bulion z makaronem i dodatkami przyrządzany na wiele sposobów;
ramen
noun
(zoologia, zoologiczny) Brachiopoda Duméril, żyjący na dnie morza bezkręgowiec o muszli złożonej z dwóch skorupek, grzbietowej i brzusznej;
armpotigen
/ˈrãmʲjɛ/
noun
    1. (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
    2. (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
    arm
  1. (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
    schouder
/ˈrãna/
noun
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;
  1. wonde
  2. verwonding
  3. wond
/ˈrãn͇t͡ʃɔ/
noun
(etnografia, etnograficzny) w Ameryce Łacińskiej: gospodarstwo wiejskie specjalizujące się w hodowli bydła lub owiec
landgoed
/ˈrãntka/
noun
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu;
afspraakje
/rãˈɲuʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;
staartmees
/ˈrãɲit͡ɕ/
verb
  1. powodować kaleczenie
  2. zadać ranę
verwonden
/ˈrãnːɨ/
adjective
taki, który ma ranę
gewond
/ˈrãnːɨ ˈptaʃɛk/
noun
osoba, która wstaje bardzo wcześnie rano
matineus iem
/ˈrãnɔ/
noun
wczesna pora dnia
morgen
noun
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;
gijzelsoftware
/ˈrapɛr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap
rapper
/ˈrapʲjɛr/
noun
długa, prosta i obosieczna broń biała z koszem osłaniającym dłoń;
rapier
noun
(dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie
rapsode
/ˈraruk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug
sakervalk
/ˈrasa/
noun
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;
ras
/raˈɕista/
noun
zwolennik rasizmu
racist
/ˌraɕiˈstɔfsʲci/
adjective
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu
racistisch
/ˈraɕism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;
racisme
noun
(pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i system polityczny Federacji Rosyjskiej, rosyjska wojna na Ukrainie i rosyjska okupacja Ukrainy, postrzegane jako przejaw faszyzmu
ruscisme
/ˈrata/
noun
(finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie
termijn
/raˈtɔvʲɲik/
noun
  1. osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku
    badmeester
  2. osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
    redder
/raˈtũnɛk/
noun
pomoc w niebezpieczeństwie
redding
/ˈratuʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;
  1. stadhuis
  2. raadhuis
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy
  1. ratificatie
  2. bekrachtiging
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy
  1. ratificeren
  2. bekrachtigen
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;
Regensburg
/'razɨ/, /ras/
noun
  1. pojedyncza realizacja czynności
  2. jednostka jakiejś wielkości (podawana jako punkt odniesienia przy jej zwielokrotnianiu)
  1. keer
  2. maal
/ˈrazɛ̃m/
adverb
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie
  1. aaneen
  2. samen
/ˈrdɛst ˈptaɕi/
noun
(botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach leczniczych;
gewoon varkensgras
/rd͡za/
noun
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;
roest
/rd͡zɛ̃ɲ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;
radix
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;
ruggenmerg
/rɛ/
prefix
znowu, ponownie
her-
/rɛˈakt͡sʲja/
noun
  1. odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  2. zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  3. (chemia, chemiczny) (zobacz) reakcja chemiczna
  4. (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  5. (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  6. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
reactie
noun
(chemia, chemiczny) każdy proces, w wyniku którego pierwotna substancja zwana substratem przemienia się w inną substancję zwaną produktem;
chemische reactie
/ˌrɛakt͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych
reactionair
/rɛˈaktɔr/
noun
  1. (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  2. (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
reactor
noun
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
kernreactor
noun
(fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
kernreactor
/ˈrɛal/
noun
(jednostka monetarna) brazylijska waluta;
real
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;
realgaar
adjective
  1. oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu
realistisch
/ˌrɛalʲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. doprowadzenie do wykonania czegoś
  2. spełnienie planów lub nadziei
vervulling
noun
postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
realisme
/ˌrɛalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
wcielać w życie, urzeczywistniać coś
realiseren
/rɛˈalnɨ/
adjective
(ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen
reëel
/ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;
realpolitik
/rɛˈbɛka/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
  2. imię żeńskie;
Rebekka
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;
rebetika
/ˈrɛbus/
noun
zagadka przedstawiona za pomocą rysunków oraz pojedynczych liter tworzących zaszyfrowane hasło;
rebus
/rɛˈt͡sɛpt͡sʲja/
noun
  1. (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  2. (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce
  3. (dawniej, dawny) galowe przyjęcie
receptie
/rɛˈt͡sɛpta/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
    recept
  2. (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku
    1. recept
    2. voorschrift
/rɛˈt͡sɛptɔr/
noun
(biologia, biologiczny) wyspecjalizowana komórka lub jej część odbierająca informacje (bodźce) albo substancje z otoczenia;
receptor
/rɛˈt͡sɛsʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego
recessie
noun
  1. (medycyna, medyczny) nawrót objawów chorobowych
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) powrócenie do wsześniejszego procederu przez skazanego;
recidive
/ˌrɛt͡sɨˈtatɨf/
noun
deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę
recitatief
/ˈrɛda/
noun
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;
rede
noun
czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
redactie
/rɛˈdaktɔr/
noun
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych
redacteur
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne
herverkiezing
/rɛˈfɛktaʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;
eetzaal
/ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;
  1. referendum
  2. volksraadpleging
noun
(psychologia, psychologiczny) głębsze zastanowienie się
bedenking
/rɛfˈlɛktɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła
koplamp
/rɛˈfɔrma/
noun
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;
hervorming
/ˌrɛfɔrˈmat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;
hervorming
/ˌrɛfɔrˈmatɔr/
noun
ten, kto reformuje, dokonuje reformy
hervormer
verb
dokonywać reformy
  1. hervormen
  2. reformeren
/rɛˈfɔvat͡ɕ/
verb
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek
reffen
/rɛfˈrakt͡sʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;
refractie
/ˈrɛfrɛ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst
refrein
/rɛˈɡatɨ/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;
regatta
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę
regentschap
/ˈrɛɡɛ̃nt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;
regent
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu regionalnym;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana językowa będąca formą przejściową między językiem standardowym a gwarą;
regiolect
/ˈrɛɟɔ̃n/
noun
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
gebied
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) (administracja) oficjalna nazwa regionu autonomicznego Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;
Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni
/ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
(przymiotnik) od region
regionaal
/ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/
adjective
mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy
dalend
adjective
dotyczący regulaminu, zgodny z nim
voorgeschreven
/ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/
adverb
w sposób regularny
  1. geregeld
  2. regelmatig
/ˌrɛɡuˈlarnɨ/
adjective
  1. (gramatyka) posiadający typową odmianę
  2. powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni
regelmatig
/rɛˈɡuwa/, /ˈrɛɡuwa/
noun
zasada, według której należy postępować
regel
/ˌrɛxabʲilʲiˈtat͡sʲja/
noun
    1. (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
    2. (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
    rehabilitatie
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;
    zuivering
/ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;
reïncarnatie
noun
ponowna integracja
re-integratie
noun
(ekologia, ekologiczny) ponowne wprowadzenie gatunku do ekosystemu
herinvoering
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;
ra
/ˈrɛjɛstr̥/
noun
spis danych, wykaz, lista
registergeheugen
/ˌrɛjɛˈstrat͡sʲja/
noun
wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru
registratie
noun
  1. (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego
    1. cruise
    2. boottocht
  2. (lotnictwo, lotniczy) podróż samolotu na danej trasie, od portu początkowego do końcowego
    vliegtuigreis
/ˈrɛcĩn/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;
  2. (przenośnie, przenośnia) potentat finansowy bezwzględny w interesach
haai
/rɛkˈlãma/
noun
  1. informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;
    1. advertentie
    2. reclame
  2. konkretna postać reklamy (1.1), np. plakat
    reclame
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;
retraite
/ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdat͡sʲja/
noun
(książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna
aanbeveling
noun
wyrównanie poniesionych strat czy szkód
  1. compensatie
  2. schadevergoeding
noun
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana
  1. verbouw
  2. verbouwing
/ˈrɛkɔrt/
noun
najlepszy wynik;
record
/ˈrɛkrut/
noun
(wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;
rekruut
/ˌrɛktaˈst͡sɛ̃w̃sʲja/
noun
(astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;
rechte klimming
/ˈrɛktɔr/
noun
(edukacja, edukacyjny) osoba zarządzająca uczelnią akademicką
rector
/rɛˈkfʲizɨt/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;
rekwisiet
/rɛˈlat͡sʲja/
noun
  1. nazwa lub rodzaj pokrewieństwa, powinowactwa
  2. zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów
relatie
noun
(filozofia, filozoficzny) traktowanie czegoś jako rzeczy względnej, czynienie czegoś relatywnym
relativering
/rɛˈlʲiɟja/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) przedmiot nauczany w szkole, wpajający uczniom podstawy określonej wiary
    religie
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;
    1. religie
    2. godsdienst
/ˌrɛlʲiˈɟijɲɛ/
adverb
w sposób religijny; zgodnie z zasadami religii, religijności
religieus
/ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕt͡ɕ/
noun
życie zgodnie z zasadami religii
religiositeit
/ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/
adjective
  1. dotyczący religii, opisujący religię
  2. postępujący zgodnie z zasadami religii
religieus
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) interdyscyplinarna nauka zajmująca się badaniem religii jako zjawiska kulturowego, społecznego, historycznego i psychologicznego; analizuje genezę, rozwój, struktury wierzeń, rytuały, instytucje religijne oraz ich funkcjonowanie w społeczeństwie
godsdienstwetenschap
/ˈrɛlʲikt/
noun
pozostałość, szczątek z minionych epok
overblijfsel
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;
reliek
/rɛˈlʲikfʲjaʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;
reliekhouder
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;
reling
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;
remake
noun
(książkowy) sposób na polepszenie sytuacji
remedie
/ˈrɛ̃mʲis/
noun
wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta
  1. gelijke stand
  2. gelijkspel
/ˈrɛ̃mʲis/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;
buidelmees
/rɛ̃ˈmʲiza/
noun
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;
brandweerkazerne
/rɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię i Holandię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;
Rijn
/rɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
renium
/rɛ̃ˈnata/
pronoun
imię żeńskie;
Renate
/ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ/
adjective
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu
renaissancistisch
/rɛ̃ˈɲifɛr/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus Linnaeus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;
rendier
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;
Rennes
adjective
mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem
befaamd
/ˌrɛ̃nɔˈvat͡sʲja/
noun
odnowienie, odświeżenie, restauracja
renovatie
noun
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) zdjęcie fotograficzne otrzymane na skutek działania promieni rentgenowskich
röntgenfoto
/rɛ̃nˈtɔvnɨ/
adjective
przynoszący zysk
exploitabel
noun
(elektronika, elektroniczny) przyrząd do mierzenia przewodnictwa elektrycznego metali i cieczy
regelweerstand
/ˌrɛpaˈtrʲjat͡sʲja/
noun
(książkowy) powrót do ojczystego kraju;
repatriëring
/ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie
  2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zestaw utworów opanowanych przez danego artystę
repertoire
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;
reportage
/rɛˈprɛsʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku
onderdrukking
/ˌrɛprɛzɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
grupa osób, które występują w czyimś imieniu
weergave
/ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈtɨvnɨ/
adjective
oddający charakterystyczne właściwości populacji, z której pochodzi
representatief
/ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
vertegenwoordigen
/ˌrɛprɔˈdukt͡sʲja/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
  2. (sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
  3. odtworzenie
  4. rozmnażanie w celach hodowlanych
reproductie
/ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/
noun
nagana, upomnienie, admonicja
reprimande
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) zwrot mienia przejętego wcześniej przez państwo na rzecz byłych właścicieli lub ich spadkobierców; (także, też) zrekompensowanie tego mienia w formie pieniężnej albo w naturze;
reprivatisering
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) powtórzenie danego fragmentu muzycznego
herneming
/rɛˈpublʲika/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;
republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny;
Argentijnse Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;
Republiek Armenië
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;
Republiek Oostenrijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;
Republiek Azerbeidzjan
/rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/
noun
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;
bananenrepubliek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu
Republiek Benin
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;
Republiek Belarus
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;
Republiek Bulgarije
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa
Republiek China
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;
Republiek Kroatië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;
Republiek Cyprus
/rɛˈpublʲika ˈt͡ʃɛska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)
Tsjechische Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ekwadoru
Republiek Ecuador
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;
Republiek Estland
/rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;
  1. Bundesrepubliek Duitsland
  2. Bondsrepubliek Duitsland
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;
Republiek Finland
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;
Franse Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ghany
Republiek Ghana
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;
Helleense Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej
Republiek Equatoriaal-Guinea
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa
Republiek Irak
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Irlandii
Republiek Ierland
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa
Kirgizische Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kolumbii
Republiek Colombia
/rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/
pronoun
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;
Republiek Congo
/rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/
pronoun
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;
Republiek Korea
/rɛˈpublʲika ˌmat͡sɛˈdɔ̃ɲji/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) nazwa Republiki Macedonii Północnej (Macedonii Północnej) używana do początku 2019 r.
Republiek Macedonië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;
Republiek Malta
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mozambiku
Republiek Mozambique
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mołdawii jako państwa;
Republiek Moldavië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Namibii
Republiek Namibië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;
Portugese Republiek
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;
Republiek Servië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa
Republiek Singapore
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sudanu Południowego jako państwa;
Republiek Zuid-Soedan
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Surinamu
Republiek Suriname
/rɛˈpublʲika swɔˈvat͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;
Slowaakse Republiek
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) Słowenia;
Republiek Slovenië
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turcji jako państwa;
Republiek Turkije
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ugandy
Republiek Oeganda
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa oficjalna Włoch;
Italiaanse Republiek
/rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Kaapverdië
/rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;
Centraal-Afrikaanse Republiek
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu
republikein
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu
republikanisme
adjective
mający cechy przypisywane republikom i republikanizmowi
republikeins
/ˌrɛpuˈtat͡sʲja/
noun
opinia o kimś, dobre imię
reputatie
/ˈrɛspɛkt/
noun
szacunek, poważanie
respect
/ˌrɛspʲiˈratɔr/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;
    beademingsapparaat
  2. (technologia, technika, techniczny) maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami itp.;
    beademingsmachine
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;
responsorie
/ˌrɛstawˈrat͡sʲja/
noun
(gastronomia) lokal gastronomiczny z obsługą kelnerską, w którym posiłki serwowane są przy stolikach;
restaurant
/ˈrɛʃka/
noun
(numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety
munt
/ˈrɛʃta/
noun
przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać
wisselgeld
/rɛˈtɔrta/
noun
  1. (chemia, chemiczny) kuliste naczynie o wydłużonej, zakrzywionej szyjce, najczęściej wykonane ze szkła, używane do destylacji;
  2. (technologia, technika, techniczny) duży, cylindryczny piec, w którym materiał poddawany jest wysokim temperaturom, służący do wypalania węgla drzewnego lub otrzymywania lotniejszych metali;
retort
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący retoryki, związany z retoryką
retorisch
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)
  1. retorica
  2. redekunde
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz
terugwerkend
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;
retsina
/ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;
reumatologie
/rɛwˈmatɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;
reumatiek
pronoun
(geografia, geograficzny) wulkaniczna wyspa na Oceanie Indyjskim, będąca terytorium zamorskim Francji
Réunion
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do odwetu na przeciwniku politycznym lub wrogu (za np. utracone ziemie)
revanchisme
noun
  1. (dawniej, dawny) duże uznanie i szacunek
  2. przejaw szacunku, okazywanie komuś czci
eerbied
noun
widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej
revue
noun
kierunek ideologiczny w ruchu robotniczym postulujący rewizję zasad marksizmu
revisionisme
/ˌrɛvɔˈlut͡sʲja/
noun
  1. gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  2. (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany
revolutie
/ˌrɛvɔˈlut͡sʲja frãnˈt͡suska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;
Franse Revolutie
/ˌrɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
uczestnik lub zwolennik rewolucji
revolutionair
/ˌrɛvɔluˈt͡sɨjnɨ/
adjective
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami
baanbrekend
/rɛˈvɔlvɛr/
noun
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;
revolver
noun
  1. zapas czegoś
  2. (wojskowość, wojskowy) oddział lub oddziały wojskowe pozostawione w odwodzie
  3. powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
reserve
/ˌrɛzɛrˈvat͡sʲja/
noun
  1. czynność rezerwowania czegoś
  2. dowód zarezerwowania czegoś
reservering
noun
(ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;
natuurreservaat
/ˌrɛzɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie
boeken
/rɛˈzultat/
noun
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania
resultaat
noun
(zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;
resusaap
/ˌrɛzɨɡˈnat͡sʲja/
noun
zrzeczenie się czegoś lub zaniechanie jakiejś czynności
gelatenheid
/ˌrɛzɨɡˈnɔvat͡ɕ/
verb
odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli
  1. opgeven
  2. eraan geven
adjective
związany z Renem, dotyczący Renu
rijns
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
regime
/rɛˈʒɨsɛr/
noun
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;
regisseur
noun
kobieta uprawiająca zawód reżysera
directrice
verb
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (telewizja, telewizyjny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) opracowywać film, program, przedstawienie albo słuchowisko od pomysłu do postaci końcowej
regisseren
/ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/
acronym
= Republika Federalna Niemiec
BRD
/rʲjal/
noun
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich;
rial
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;
Rjazan
/ˈrʲijat/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;
Riyad
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;
Rijeka
/ˈrʲikʃa/
noun
dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
riksja
/rʲĩŋk/
noun
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;
ring
/rʲiˈpɔsta/
noun
szybka, cięta i trafna odpowiedź
scherp antwoord
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;
Rjukan
acronym
= (medycyna, medyczny) resuscytacja krążeniowo-oddechowa
CPR
noun
(geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 270,6 – 268 milionów lat temu;
Roadien
adjective
pełen robaków lub nadjedzony przez robaki
wornstekig
/ˈrɔbak/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  2. (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;
worm
/ˈrɔbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Robert
/ˈrɔbʲit͡ɕ/
verb
  1. zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
    doen
  2. wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
    1. maken
    2. doen
/ˈrɔbʲit͡ɕ na‿ˈdrutax/
verb
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać
breien
verb
(potocznie, potoczny) żartować, naśmiewać się, nabijać się
voor de gek houden
/ˈrɔbʲid͡ʑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/
verb
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać
  1. van een mug een olifant maken
  2. van een muis een olifant maken
/ˈrɔbɔt/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  2. (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie
robot
noun
wielofunkcyjne urządzenie elektryczne pomocne w przygotowywaniu posiłków
keukenmachine
/rɔˈbɔtʲɲik/
noun
pracownik wykonujący pracę fizyczną
  1. arbeider
  2. werker
/rɔˈbɔtɨka/
noun
nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;
robotica
/rɔk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;
rock
noun
(zootechnika, zootechniczny) (zoologia, zoologiczny) zwierzę mające jeden rok życia
jaarling
/rɔt͡ʃʲˈɲit͡sa/
noun
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;
jaardag
noun
czasopismo ukazujące się raz na rok;
jaarboek
/rɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;
  1. rhodium
  2. rodium
/ˈrɔdãn/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;
Rhône
acronym
= (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;
AVG
/rɔˈdɔ̃ɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) krzemian manganu i wapnia; minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;
rhodoniet
pronoun
(geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;
Rodopegebergte
/ˈrɔdɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;
Rodos
noun
    1. dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
    2. początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi
    afkomst
  1. dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
    stamboom
/ˈrɔd͡zaj/
noun
  1. (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
    1. genus
    2. soort
    3. geslacht
  2. (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
    1. geslacht
    2. sekse
  3. typ, odmiana, gatunek
    1. type
    2. aard
    3. soort
    4. geslacht
    5. karakter
    6. ras
/ˈrɔd͡zaj ɲiˈjäci/
noun
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
  1. neutrum
  2. onzijdig geslacht
/rɔˈd͡zajɲik/
noun
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;
  1. lidwoord
  2. artikel
/rɔˈd͡zɛ̃j̃stfɔ/
noun
brat (bracia), siostra (siostry);
brus
/ˈrɔd͡ʑit͡s/
noun
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka
ouder
/rɔˈd͡ʑit͡sɛ/
noun
ojciec i matka
ouders
adjective
związany z rodzicielstwem
ouderlijk
/ˌrɔd͡ʑiˈt͡ɕɛlstfɔ/
noun
bycie rodzicem
ouderschap
/rɔˈd͡ʑĩna/
noun
    1. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
    2. (socjologia, socjologiczny) grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;
    familie
  1. rodzice wraz z ich dziećmi
    1. gezin
    2. familie
/rɔˈd͡ʑĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;
taalfamilie
noun
(socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;
kerngezin
/ˈrɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
    1. baren
    2. bevallen
  2. (potocznie, potoczny) dawać owoce, efekty, skutek
    1. voortbrengen
    2. produceren
  3. (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
    vrucht dragen
  4. przychodzić na świat
    geboren worden
  5. (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
    1. ontstaan
    2. ontluiken
/rɔˈd͡zɨ̃nɛk/
noun
suszone winogrono
  1. rozijn
  2. krent
/ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;
  1. roentgenium
  2. röntgenium
/ˈrɔɡat͡ʃ/
noun
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż
hoorndrager
/ˈrɔɡal/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bułka w kształcie półksiężyca;
croissant
/ˈrɔɡɛr/
pronoun
imię męskie
Rogier
noun
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej pokryta przezroczystą błoną;
hoornvlies
pronoun
indoaryjski lud muzułmański zamieszkujący północną część stanu Arakan w Mjanmie;
Rohingya
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) flunitrazepam, lek o silnym działaniu uspokajającym;
rohypnol
adjective
związany z rojalizmem
royalistisch
noun
(botanika, botaniczny) Sempervivum, rodzaj roślin z rodziny gruboszowatych obejmujący 40 do ok. 100 gatunków;
huislook
/rɔk/
noun
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;
jaar
/ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/
noun
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;
schrikkeljaar
/ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/
noun
(edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;
schooljaar
/ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/
noun
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;
lichtjaar
/rɔˈksãna/
pronoun
imię żeńskie;
Roxane
/ˈrɔla/
noun
  1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  2. funkcja, odpowiedzialność
rol
/rɔˈlada/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczony kawałek zwiniętego w rulon mięsa z nadzieniem
rollade
/ˈrɔlãnt/
pronoun
imię męskie;
Roeland
/ˈrɔlka/
noun
  1. szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  2. zwinięty papier
  1. rol
  2. rolletje
/ˈrɔlmɔps/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zawijany, marynowany płat śledziowy;
rolmops
/rɔlʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;
  1. landbouw
  2. agricultuur
/ˈrɔlʲɲik/
noun
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
  1. landbouwer
  2. boer
  3. agrariër
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;
romaji
pronoun
(geografia, geograficzny) zachodnia, francuskojęzyczna część Szwajcarii;
Romandië
/ˈrɔ̃mãw̃s/
noun
związek miłosny osób niebędących parą małżeńską
affaire
/ˈrɔ̃mãw̃ʃ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;
Reto-Romaans
adjective
w sposób romantyczny
romantisch
/ˌrɔ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  2. związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm
romantisch
/rɔ̃ˈmãntɨsm̥/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;
romantiek
adjective
wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany
Romaans
/rɔ̃mp/
noun
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;
ruit
/rɔ̃ˈmɛɔ/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira
Romeo
/ˈrɔ̃ndɔ/
noun
(motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
rotonde
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z rooibosu (1.2)
  3. (spożywczy) fernentowany susz z ziela rooibosu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;
rooibos
/ˈrɔpa/
noun
(medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;
  1. etter
  2. pus
/ˈrɔpa naˈftɔva/
noun
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;
  1. aardolie
  2. petroleum
verb
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę
  1. etteren
  2. lekken
  3. zweren
/ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne
abces
noun
(medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;
empyeem
adjective
(medycyna, medyczny) związany z wytwarzaniem ropy
etterend
/ˌrɔpɔˈvʲit͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała
flegmone
/rɔˈpuxa/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;
pad
/ˈrɔsa/
noun
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach
dauw
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rosiczka (1.1)
zonnedauw
/ˈrɔsʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;
Rusland
/rɔˈsʲjä̃ɲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;
Rus
/rɔˈsʲjãŋka/
noun
obywatelka Rosji
Russin
/ˈrɔsnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  2. powiększać swoje rozmiary, skalę
groeien
/rɔˈsɔ̃mak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;
veelvraat
/ˈrɔzdbɛf/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona
roastbeef
/rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/
noun
  1. rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;
    Russisch roulette
  2. (przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
    Russische roulette
/rɔˈsɨjsʲci/
adjective
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan
Russisch
/rɔˈsɨjsʲci/
noun
(potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;
Russisch
/rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem rosyjskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim
Russischtalig
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język rosyjski
Russisch
/rɔˈʃada/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;
rokade
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;
aanspraak
/ˈrɔsuw/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;
bouillon
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne, polegające na zmianie jakiejś głoski w głoskę „r”
rotacisme
noun
(medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;
rotavirus
/ˈrɔtmʲisṭʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;
ritmeester
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;
Rotterdam
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;
rottweiler
/ˈrɔvɛr/
noun
(transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;
  1. fiets
  2. rijwiel
  3. velo
/ˌrɔzãˈmũnda/
pronoun
imię żeńskie;
Rosamunde
/ˈrɔzbʲjɛk/
noun
(sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym
aanloop
/rɔzˈbʲjɛʒnɔɕt͡ɕ/
noun
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności
discrepantie
/rɔzˈbʲitɛk/
noun
  1. osoba ocalała z katastrofy statku;
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa
schipbreukeling
/ˈrɔzbʲit͡ɕ/
verb
  1. uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki
    breken
  2. rozpaść się na kawałki
    1. breken
    2. opbreken
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) całkowite usunięcie lub ograniczenie działalności sił zbrojnych albo produkcji wojskowej danego państwa na mocy międzynarodowego porozumienia
ontwapening
verb
dawać się słyszeć; wydawać dźwięki
opklinken
/ˈrɔzbuj ˈv‿bʲjawɨ ˈd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
o jawnym, oczywistym wyzysku
je reinste diefstal
noun
  1. (botanika, botaniczny) Sedum L., rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)
vetkruid
noun
(botanika, botaniczny) Sedum album gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych naturalnie występujący w północnej Afryce, południowej, środkowej i zachodniej Europie oraz zachodniej Azji;
wit vetkruid
noun
  1. (botanika, botaniczny) Sedum acre L. gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku rozchodnik ostry (1.1)
muurpeper
verb
rozluźnić buty przez chodzenie w nich
inlopen
verb
(chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik
verdunnen
/ˌrɔʃt͡ʃarɔˈvãɲɛ/
noun
niespełnienie oczekiwań
teleurstelling
adjective
taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się
teleurgesteld
/ˈrɔʑd͡ʑaw/
noun
(drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis
  1. hoofdstuk
  2. kapittel
/rɔʑˈd͡ʑɛlat͡ɕ/
verb
rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt
verdelen
noun
(informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania
beeldkwaliteit
noun
(medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;
emfyseem
noun
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami
wapenstilstand
verb
zakończyć się bez przykrych konsekwencji
op zijn pootjes terechtkomen
/ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/
noun
(botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary
uitwaaiering
/rɔzˈɡvʲjazda/
noun
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;
  1. zeester
  2. zeesterren
/ˈrɔskas/
noun
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę
bevel
verb
wydawać kategoryczne polecenia
bevelen
/ˈrɔskfʲit/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rozwijanie się pączka w kwiat
  2. (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś
bloesem
/ˈrɔskwat/
noun
tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)
  1. dienstregeling
  2. schema
/ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/
noun
lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;
dienstregeling
noun
(statystyka, statystyczny) najczęściej spotykany w statystyce rodzaj ciągłego rozkładu prawdopodobieństwa zmiennej losowej zależnej od wielu drobnych i niepowiązanych ze sobą czynników, którego funkcja gęstości opisana jest wzorem \tfrac{1}{\sigma\sqrt{2\pi}}\exp(-\tfrac{(x-\mu)^2}{2\sigma^2}), gdzie σ to odchylenie standardowe, a μ to średnia;
gaussverdeling
/ˌrɔskwaˈdãnɨ/
adjective
rozkładalny, mogący zostać rozłożonym
opvouwbaar
/rɔsˈkwadat͡ɕ/
verb
kłaść zbiór jakichś rzeczy na większej przestrzeni
spreiden
/rɔzˈlɛɡwɨ/
adjective
posiadający znaczny zakres, zasięg
uitgebreid
noun
(geometria) wielowymiarowe uogólnienie pojęć krzywej i powierzchni
variëteit
/rɔzˈmarɨ̃n/
noun
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
rozemarijn
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) Salvia rosmarinus, krzew z rodziny jasnowatych;
rosmarijn
/rɔzˈmavʲjät͡ɕ/
verb
wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów
spreken
/ˈrɔzmʲjar/
noun
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)
grootte
/rɔzˈmɔva/
noun
ustna wymiana zdań
gesprek
/ˈrɔspat͡ʃ/
noun
silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie
  1. wanhoop
  2. vertwijfeling
verb
pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć
wanhopen
verb
traktować zbyt pobłażliwie
vertroetelen
/ˌrɔspɔˈt͡ʃɛ̃ɲt͡ɕɛ/
noun
moment w którym coś się rozpoczyna
  1. aanvang
  2. begin
  3. start
/rɔsˈpɔrɛk/
noun
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach
gulp
/ˌrɔspɔʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;
verordening
verb
identyfikować kogoś lub coś, wyróżniając spośród innych; badając, stwierdzić, określić coś
herkennen
/rɔsˈprava/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy
rechtzaak
noun
brak moralności w sferze seksualnej
losbandigheid
/rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/
noun
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał
oplosmiddel
verb
  1. przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły; roztapiać się
    smelten
  2. płynąc, udać się w różne strony; rozlać się na wszystkie strony (np. o łodziach)
    uiteendrijven
  3. o płynach: rozlewać się szeroko, w różne strony
    uitvloeien
  4. rozprzestrzeniać się w powietrzu lub w innym środowisku (np. o zapachu, świetle, dźwięku, bólu w ciele)
    zich verspreiden
adjective
wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa
spilzuchtig
verb
zakończyć przebywanie w czyimś towarzystwie
afscheid nemen
noun
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;
striae
noun
  1. (informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
  2. (technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia
extensie
/rɔsˈːɔ̃ndnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny
  1. redelijk
  2. rationeel
  3. verstandig
noun
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne
verstrooidheid
noun
(arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;
mijt
adjective
kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie
beredeneerd
adjective
skłonny do nieuwagi i chaotyczności
verstrooid
/ˈrɔstfur/
noun
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;
oplossing
/ˈrɔzũm/
noun
zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;
  1. rede
  2. verstand
/rɔˈzũmʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń
    1. begrijpen
    2. snappen
  2. usłyszeć co zostało powiedziane
    verstaan
/rɔˈzũmnɨ/
adjective
taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia
  1. verstandig
  2. zinnig
verb
(psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski
redeneren
/rɔzˈvaʒat͡ɕ/
verb
  1. (handel, handlowy) dzielić coś na części, ważąc je
    afwegen
  2. (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując
    overwegen
/rɔzˈvaʒnɨ/
adjective
postępujący ostrożnie, z namysłem, rozwagą
voorkomend
/ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/
noun
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi
splitsing
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie do poszerzania otworów;
ruimer
/rɔzˈvʲijät͡ɕ/
verb
  1. o prędkości: osiągać
    1. bereiken
    2. ontwikkelen
    1. kształtować w kimś pewną cechę, umiejętność
    2. rozbudowywać
    3. zwiększać zasób istniejącej wiedzy
    ontwikkelen
  2. rozpakowywać, odwijając opakowanie
    uitpakken
    1. prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali
    2. rozprostowywać coś zwiniętego
    uitrollen
  3. mówić więcej na jakiś temat
    uitweiden
  4. rozprostowywać się
    zich afwikkelen
/ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik
  2. załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania
oplossing
/ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. likwidować węzeł lub splątanie
    1. losmaken
    2. ontknopen
    1. likwidować instytucję lub organizację
    2. likwidować zgromadzenie
    ontbinden
  2. likwidować pęta wiążące kogoś
    ontknopen
    1. dochodzić do wyniku zadania, testu
    2. szukać odpowiedzi na zagadkę
    3. szukać sposobu usunięcia problemu
    oplossen
verb
  1. udzielać komuś rozwodu
  2. dokonywać rozwodu, uzyskiwać rozwód
scheiden
/ˈrɔzvut/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;
  1. echtscheiding
  2. scheiding
/ˈrɔzvuj/
noun
  1. proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  2. następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  3. proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami
ontwikkeling
noun
utrata jedności
afsplitsing
/rɔɕˈːfʲjɛtlat͡ɕ/
verb
czynić jaśniejszym
  1. licht worden
  2. opklaren
/rɔɕˈlʲĩna/
noun
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;
  1. plant
  2. gewas
/rɔɕˈlʲĩnːɔɕt͡ɕ/
noun
wszystkie rośliny danego terenu
vegetatie
/rɔɕˈlʲĩnːɨ/
adjective
taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny
plantaardig
/ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
  1. herbivoor
  2. planteneter
/ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny
plantenetend
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;
Rojava
/ˈrɔʒɛ̃n/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem
spit
/rɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;
pijlstaart
/r̥tɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; [od XV wieku]
  1. kwik
  2. kwikzilver
/ˈrubɛl/
noun
(jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;
roebel
/ˈrubʲit/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;
rubidium
/ˈrubʲĩn/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;
robijn
pronoun
(potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) zachodnie przedmieście Moskwy zamieszkałe przez bogatych Rosjan i rosyjską elitę polityczną;
Roebljovka
/rux/
noun
  1. w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka
    beweging
    1. (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
    2. gest, ruszenie częścią ciała
    1. beweging
    2. ontwikkeling
    3. verandering
  2. grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
    1. beweging
    2. organisatie
    3. stroming
/ruˈxɔ̃mɨ/
adjective
poruszający się
  1. beweegbaar
  2. bewegend
  3. mobiel
/ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/
noun
urządzenie do poziomego transportu ludzi;
loopband
/ˈruda/
noun
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali
erts
/ˈrudɔlf/
pronoun
imię męskie;
Rudolf
/ˈrud͡ʑik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;
roodborstje
/ˈrufa/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;
achtersteven
/ˈraɡbɨ/, /ˈruɡbɨ/
noun
(sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;
rugby
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Renu;
Ruhr
/ruˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
  1. obiekt zniszczony
  2. stan, w którym coś jest upadłe, zniszczone
ruïne
/ruˈkɔla/
noun
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa
raketsla
noun
gra hazardowa polegająca na obstawianiu, na którym polu obracającej się tarczy zatrzyma się poruszająca się kulka;
roulette
noun
  1. cylindryczny zwój z czegoś płaskiego
  2. walec z umieszczonych obok siebie monet czy innych okrągłych rzeczy
rol
/rũm/
noun
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;
rum
/rũˈmʲjãnɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;
kamille
noun
  1. (geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
  2. (geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
  3. nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku
puin
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci dźwigni przymocowanej do płetwy sterowej
helmstok
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek z mięsa wołowego;
lendebiefstuk
/ˈrũmũn/
noun
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii
Roemeen
/rũˈmũɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;
Roemenië
/rũˈmũj̃sʲci/
adjective
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów
Roemeens
/rũˈmũj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;
Roemeens
/ˈrũnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
gwałtownie upaść w wyniku działania siły ciężkości
instorten
/ˈrupʲja/
noun
(jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;
roepie
/ˈrura/
noun
  1. słupek do tańca go-go lub akrobacji sportowych
    paal
  2. przewód do transportu płynów;
    1. pijp
    2. buis
noun
(motoryzacja) rura odprowadzająca gazy w silnikach spalinowych
uitlaat
/ruˈrɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;
pijpleiding
/ruˈsawka/
noun
(mitologia słowiańska) demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej;
zeemeermin
noun
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Aglais urticae L., gatunek pospolitego motyla z rodziny rusałkowatych;
kleine vos
/ˌrusɔˈfɔbʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie;
russofobie
/ˈruʃat͡ɕ/
verb
wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu
bewegen
/ˌruʃtɔˈvãɲɛ/
noun
(technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;
stelling
/ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/
pronoun
imię żeńskie;
Ruth
/ˈruta/
noun
(botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna
ruit
/ˈrutɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;
  1. ruthenium
  2. ruthernium
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;
rutherfordium
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) średniowieczne państwo feudalne w Europie;
Kievse Roes
/ˈrvãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;
Rwanda
/rvãnˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Rwanda
Rwandees
/ˈrɨba/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  2. (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;
vis
/ˈrɨba ˌlataˈjɔ̃nt͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Vliegende Vis
/ˈrɨbak/
noun
(rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;
visser
/ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/
noun
(fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;
fisheye
/rɨˈbʲitfa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;
stern
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych
witwangstern
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;
ribosoom
/rɨˈbɔwuf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;
visarend
noun
gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;
visserij
/ˈrɨbɨ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;
Vissen
/rɨˈt͡sɛrsʲci/
adjective
  1. zachowujący się w sposób przypisywany średniowiecznemu rycerstwu
  2. świadczący o rycerstwie, rycerskości
ridderlijk
noun
(historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;
ridderschap
/ˈrɨt͡sɛʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;
ridder
/rɨˈt͡ɕĩna/
noun
(sztuka) (drukarstwo, drukarski) ilustracja w książce, dawniej wykonywana ręcznie technikami graficznymi
gravure
/ˈrɨdvãn/
noun
dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie
strijdwagen
/ˈrɨɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy;
Riga
/rɨj/
noun
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt
  1. snuit
  2. snoet
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)
spitsmuis
/rɨk/
noun
donośny i przeciągły głos niektórych zwierząt
gebrul
/rɨˈkɔʃɛt/
noun
(fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;
ricochet
/ˈrɨlɛt͡s/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Graveerstift
/rɨ̃m/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach
rijm
noun
(potocznie, potoczny) prosty, krótki wiersz rymowany
bakerrijm
/rɨ̃ˈmɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć rymy
rijmen
/ˈrɨ̃nɛk/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  2. wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
  3. centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)
markt
/ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok;
geldmarkt
/ˈrɨ̃nɛk ˈprat͡sɨ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) układ przepływów zasobów ludzkich regulowany negocjacjami pracodawców i pracobiorców w zakresie warunków zatrudnienia i wynagrodzenia;
arbeidsmarkt
/ˈrɨ̃nːa/
noun
(budownictwo) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu:
dakgoot
noun
(informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;
stylus
/rɨˈsɔvat͡ɕ/
verb
  1. tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
    tekenen
  2. robić rysy na jakiejś twardej powierzchni
    krassen
/rɨˈsɔvʲɲik/
noun
ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych
tekenaar
/rɨˈsũnɛk/
noun
to, co zostało narysowane;
tekening
/ˈrɨʃart/
pronoun
imię męskie;
Rijkert
pronoun
imię żeńskie;
Rita
/rɨtm̥/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  2. określony porządek powtarzający się okresowo
ritme
adjective
  1. powtarzający się jednostajnie, przebiegający równo, miarowo
  2. utrzymany w rytmie
ritmisch
/rɨˈtu<sup>w</sup>aw/
noun
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;
  1. ritueel
  2. ritus
  3. kerkgebruik
noun
osoba, która konkuruje w czymś
tegenstander
/ˌrɨvalʲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
  2. ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie
rivaliteit
verb
ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś
  1. concurreren
  2. meedingen
  3. wedijveren
/ˈrɨza/
noun
(poligrafia) (jednostka miary) ilość papieru równa zwykle 500 arkuszom;
riem
noun
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;
rizosfeer
/ˈrɨzɨkɔ/
noun
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda
risico
/ˌrɨzɨˈkɔvat͡ɕ/
verb
podejmować ryzyko; działać, licząc się z możliwością niekorzystnego zakończenia
gokken
/rɨɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;
  1. lynx
  2. los
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
rode lynx
/rɨʃ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  2. (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)
rijst
/ˈʒatʲci/
adjective
zachodzący rzadko
zeldzaam
/ˈʒatkɔ/
adverb
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami
zelden
/ˈʒatkɔɕt͡ɕ/
noun
coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko
zeldzaamheid
/ʒɛt͡s/
verb
  1. (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) mówić, odzywać się, komunikować coś
    zeggen
  2. (książkowy) powiedzieć, odezwać się, zakomunikować coś
    vertellen
/ʒɛt͡ʃ/
noun
wytwór materialny, przedmiot
ding
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję
woordvoerster
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;
woordvoerder
/ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;
  1. zelfstandig naamwoord
  2. substantief
/ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲiɡ zbʲjɔˈrɔvɨ/
noun
(gramatyka) rzeczownik, który określa zbiór przedmiotów jednostkowych
collectivum
adjective
(gramatyka) odnoszący się do rzeczownika, związany z rzeczownikiem
naamwoordelijk
/ˌʒɛt͡ʃpɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/
pronoun
oficjalna nazwa państwa polskiego;
Republiek Polen
/ˌʒɛt͡ʃɨˈvʲistɔɕt͡ɕ/
noun
  1. realistyczność, świat realny
    werkelijkheid
  2. prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
    1. werkelijkheid
    2. realiteit
/ˈʒɛka/
noun
(hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;
  1. rivier
  2. stroom
/ˈʒɛka ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ vavˈʒɨ̃j̃nt͡sa/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej;
Sint-Laurens
pronoun
(geografia, geograficzny) Huang He, rzeka w północnych Chinach,
Gele Rivier
/ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła
ambachtelijk
/ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/
noun
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)
  1. ambachtsman
  2. vakman
/ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/
noun
  1. drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności
  2. umiejętności warsztatowe artysty, obejmujące technikę tworzenia i znajomość formy dzieła
ambacht
noun
(botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)
knolraap
/ˈʒɛpak/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;
koolzaad
noun
(anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka
  1. knieschijf
  2. patella
/ˈʒɛʃa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii;
Rijk
/ˈʒɛʃa/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) duże państwo powstałe z połączenia mniejszych jednostek
rijk
adjective
związany z rzeszą, dotyczący rzeszy (np.: Rzeszy Niemieckiej lub Monarchii Austro-Węgierskiej)
rijk -s-
/ʒɛˈtɛlnɨ/
adjective
należycie wykonujący swoje obowiązki
betrouwbaar
/ˌʒɛʑĩˈmʲjɛʃɛk/
noun
(książkowy) złodziej, rabuś, bandzior
dief
/ˈʒɛʑba/
noun
  1. (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną
    1. beeldhouwwerk
    2. beeld
  2. (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
    1. beeldhouwwerk
    2. beeld
    3. standbeeld
/ˈʒɛʑbʲjaʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Beeldhouwer
/ˈʒɛʑbʲjaʃ/
noun
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki
beeldhouwer
/ˈʒɛʑɲa/
noun
miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;
abattoir
/ˈʒɛʑɲik/
noun
człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa
  1. slager
  2. beenhouwer
/ʒɛˈʒuxa/
noun
(botanika, botaniczny) niejadalna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Cardamine L.);
waterkers
/ʒɛˈʒɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;
gonorroe
/ʒɔtʲˈcɛfka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bulwa rzodkiewki (1.1)
radijs
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) napad drgawek
eclampsie
/ˈʒut͡sat͡ɕ/
verb
wywoływać chwilowy lot przedmiotu
  1. gooien
  2. werpen
/ˈʒut͡sat͡ɕ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/
verb
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien
paarlen voor de zwijnen werpen
/ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;
discuswerpen
/ˈʒut ˈkarnɨ/
noun
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);
  1. strafschop
  2. penalty
/ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;
hamerslingeren
/ˈʒut ɔˈʃt͡ʃɛpɛ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;
speerwerpen
/ˈʒut ˈrɔʒnɨ/
noun
(sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;
hoekschop
noun
(sport, sportowy) zagranie zawodnika po naruszeniu reguł gry przez zawodnika z drużyny przeciwnej, z miejsca, w którym doszło do tego naruszenia;
vrije trap
/ʐuˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. wywierać wpływ na coś, odbijać się na czymś, mieć powiązanie z czymś
    beïnvloeden
    1. (fizyka, fizyczny) (fotografia) wyświetlać obraz na ekranie lub innej powierzchni za pomocą urządzenia optycznego (np. rzutnika)
    2. (matematyka, matematyczny) (geometria) wyznaczać rzut (odwzorowanie) figury lub punktu na płaszczyznę lub prostą
    projecteren
/ˈʒɨɡat͡ɕ/
verb
(grubiański, grubiańsko) wymiotować
  1. braken
  2. kotsen
/ʒɨ̃m/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  2. (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  3. (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego
Rome
/ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/
noun
mieszkaniec Rzymu
Romein
/ˈʒɨ̃msʲci/
adjective
  1. odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  2. odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
Romeins
adjective
związany z katolicyzmem i katolikami obrządku łacińskiego, dotyczący katolicyzmu i katolików obrządku łacińskiego
rooms-katholiek
/ʒɔ̃nt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
    orde
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
    1. regering
    2. overheid
/ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/
noun
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;
  1. marionettenregering
  2. vazalstaat
/ʒɔ̃nˈdɔvɨ/
adjective
związany z rządem, wywodzący się z rządu
gouvernementeel
/ˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. kierować czymś, zarządzać
    aanvoeren
  2. sprawować władzę, panować
    1. regeren
    2. heersen
noun
(matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista będąca drugą współrzędną w prostokątnym układzie współrzędnych, oznaczana jako y;
ordinaat
/ˈʒɛ̃w̃sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;
  1. wimper
  2. ooghaar
/ruk/
noun
  1. miejsce styku dwóch ulic
    hoek
    1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
    2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
    hoorn
/ˈruk alˈpɛjsʲci/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument dęty przypominający trombitę;
alpenhoorn
/ruj/
noun
duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków
zwerm
/ruf/
noun
podłużny dół wykopany w ziemi
sloot
/ruvˈnãɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości
vergelijking
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie (polski egzonim)
Rivne
/ˈruvʲɲɛʃ/
particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych
  1. ook
  2. eveneens
  3. tevens
/ˈruvʲɲik/
noun
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;
  1. evenaar
  2. equator
noun
(astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;
hemelevenaar
/ˌruvʲɲiˈkɔvɨ/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) charakterystyczny dla obszarów znajdujących się w pobliżu równika ziemskiego
  2. (geografia, geograficzny) dotyczący równika, związany z równikiem
equatoriaal
/ruvʲˈɲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;
vlakte
/ruvʲˈɲĩna ˌːluˈvʲjalna/
noun
(geografia, geograficzny) równina ukształtowana w wyniku działalności rzecznej i zbudowana z osadów rzecznych;
alluviale vlakte
adjective
(geometria) mający wszystkie boki równe
gelijkzijdig
adjective
odbywający się w tym samym czasie
gelijktijdig
/ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/
noun
(geometria) czworokąt o dwóch parach równoległych boków;
parallellogram
noun
(geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);
parallellepipedum
/ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/
adjective
(geometria) o prostych, półprostych, odcinkach, wektorach: mające ten sam kierunek
  1. evenwijdig
  2. parallel
noun
(geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;
breedtecirkel
/ruvˈnɔ̃nɔt͡s/
noun
(astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;
equinox
adjective
(astronomia, astronomiczny) związany z równonocą, dotyczący równonocy
equinoctiaal
adjective
(matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości
gelijkbenig
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw
gelijkberechtiging
/ˌruvnɔˈvaɡa/
noun
stabilny stan jakiegoś układu
evenwicht
adjective
mający równe znaczenie, równą wartość
  1. equivalent
  2. gelijkwaardig
verb
  1. utrzymywać w równowadze
    1. in evenwicht brengen
    2. in evenwicht houden
  2. utrzymywać się w równowadze z czym innym
    1. elkaar in evenwicht houden
    2. tegen elkaar opwegen
/ˈruvnɔɕt͡ɕ/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
    2. cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)
    gelijkheid
  1. brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)
    1. gelijkheid
    2. gelijkberechtiging
/ˈruvnɨ/
adjective
  1. posiadający gładką powierzchnię
  2. posiadający identyczną wartość
gelijk
/ruʃ/
noun
kolor różowy
roze
/ˈruʒa/
pronoun
imię żeńskie;
Rosa
/ˈruʒa/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  1. roos
  2. rozenstruik
noun
(botanika, botaniczny) Rosa pendulina, gatunek krzewu należący do rodziny różowatych;
Alpenroos
/ˈruʒa ˈvʲjatruf/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) graficzne przedstawienie kierunków świata na mapach (głównie morskich)
windroos
/ruˈʒãɲɛt͡s/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;
rozenkrans
/ˈruʃt͡ʃka/
noun
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty
toverstaf
/ruʒʲˈɲit͡sa/
noun
  1. to, czym się coś od czegoś różni
    verschil
  2. (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
    1. verschil
    2. onderscheid
/ruʒʲˈɲit͡ʃka/
noun
(matematyka, matematyczny) przyrost zmiennej, względem której wyznacza się pochodną;
differentiaal
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest różniczkowalne
differentieerbaarheid
/ˌruʒʲɲit͡ʃˈkɔvat͡ɕ/
verb
(matematyka, matematyczny) wyznaczać, obliczać pochodne danych funkcji
afleiden
/ˈruʒʲɲit͡ɕ/
verb
być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami
afwijken
/ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest różnorodne
verscheidenheid
/ˈruʒnɨ/
adjective
charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
verschillend
/ruˈʒɔvɨ/
adjective
mający kolor pośredni między białym a czerwonym;
  1. roze
  2. rooskleurig
/ruˈʒɨt͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;
  1. rodehond
  2. rubella
/ˈrɔ̃mbat͡ɕ/
verb
ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety
hakken
/ˈrɛ̃nt͡sɛ dɔ‿ˈɡurɨ/
interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania
handen omhoog
/ˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ/
adverb
o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił
handmatig
/ˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała
handdoek
noun
kawałek grubego, łatwo wchłaniającego wodę papieru używany m.in. do osuszania rąk lub wycierania cieczy;
keukenrol
/rɔŋk/, /ˈrɛ̃ŋka/
noun
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców, dłoń;
hand
sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy
de ene hand wast de andere
/ˈrɛ̃ŋkaf/
noun
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce
mouw
/ˌrɛ̃ŋkaˈvʲit͡sa/
noun
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.
handschoen
/ˌrɛ̃ŋkɔˈd͡ʑɛlʲɲik/
noun
osoba, która wytwarza ręcznie jakieś przedmioty, uprawia rękodzielnictwo
handwerker
/ˈrʒɛ̃ɲɛ/
noun
odgłos konia wydawany paszczą
gehinnik
/rʒɛt͡ɕ/
verb
o koniu: wydawać charakterystyczny głos
hinniken
/ˈsara/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
Saarland
/ˈsabat/
noun
(ludowy) tajemny zlot czarownic
heksensabbat
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;
    Savooien
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
    Savoye
/ˈsabɔt/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) drewniane chodaki, tradycyjnie wykonywane we Francji
klomp
/saˈbɔtaʃ/
noun
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;
sabotage
/ˌsabɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
stosować sabotaż
saboteren
/saˈxalʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym u wybrzeży Rosji;
Sachalin
noun
(biochemia, biochemiczny) disacharyd składający się z cząsteczek glukozy i fruktozy połączonych wiązaniem glikozydowym; C12H22O11;
sacharose
noun
(biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan
sacharide
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako sztuczny środek słodzący;
sacharine
/sat/
noun
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;
boomgaard
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta;
sadhoe
adjective
związany z sadomasochizmem i sadomasochistami
sadomasochistisch
noun
(psychologia, psychologiczny) człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia
sadist
adjective
  1. (seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki
  2. cechujący się sadyzmem, okrucieństwem
sadistisch
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera;
sadisme
/ˈsad͡za/
noun
stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;
roet
/ˈsad͡ʑit͡ɕ/
verb
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła
  1. planten
  2. poten
/saˈfarʲi/
noun
afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;
safari
noun
mączka otrzymywana z m.in. sagowców, także jej zamienniki z mąki np. kartoflanej;
sago
/saˈxara/
pronoun
(geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;
Sahara
/saˈxara zaˈxɔdʲɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;
Westelijke Sahara
/ˌsaxaˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do Sahary, związany z Saharą
Saharaans
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;
Saint Lucia
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Saint Vincent en de Grenadines
pronoun
  1. (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Saipan
/sajˈɡɔ̃nka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;
loempia
/ˈsakɛ/
noun
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;
sake
/ˈsakmar/
noun
(geologia, geologiczny) drugi wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 294,6 – 284,4 milionów lat temu;
Sakmarien
/saˈkrãmɛ̃nt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;
sacrament
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawna księga liturgiczna w użyciu przed powstaniem mszału;
sacramentarium
/saˈksɔfɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;
saxofoon
/ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/
noun
muzyk, który gra na saksofonie
  1. saxofoonspeler
  2. saxofonist
/saˈksɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;
Saksen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;
Saksen-Anhalt
pronoun
mieszkaniec Saksonii
Saks
/ˈsala/
noun
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;
zaal
/ˌsalãˈmãndra/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;
salamander
noun
(herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;
vuursalamander
/saˈlãmʲi/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;
salami
/salˈt͡sɛsɔ̃n/
noun
(spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;
hoofdkaas
pronoun
(geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;
Salerno
noun
(chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne
salpeter
/saˈlʲĩna/
noun
zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;
zoutpan
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pozioma rozpórka umocowana do masztu na pewnej wysokości, przeciwdziałająca wyginaniu się masztu pod wpływem naprężeń;
zaling
/ˈsalmʲjak/
noun
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku
salmiak
/saˈlɔ̃mɔ̃n/
pronoun
  1. (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  2. imię męskie;
Salomo
/ˈsalɔ̃n/
noun
główny, dzienny pokój w mieszkaniu
salon
/ˌsalɔ̃ˈɲici/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;
Thessaloniki
/ˈsalva/
noun
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział
salvo
/salˈvadɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
El Salvador
/ˌsalvaˈdɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Salwadoru
Salvadoraan
/ˌsalvaˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Salwador
Salvadoraans
/ˈzald͡zburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);
Salzburg
/sãm/
pronoun
  1. bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
    alleen
  2. podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
    zelf
/ˈsãmar/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;
samarium
/sãˈmarʲja/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  2. (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;
Samaria
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;
Samarkand
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkaniec starożytnej Samarii
  2. (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii;
Samaritaan
adjective
związany z Samarytanami albo Samarią
Samaritaans
/ˈsãmba/
noun
(choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
samba
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka we Francji i Belgii, lewy dopływ Mozy;
Samber
/sãˈmʲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej
vrouw
/ˈsãmʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej
  1. mannetje
  2. mannetjesdier
/sãˈmɔa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;
Samoa
/sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Amerikaans-Samoa
/ˌsãmɔˈãj̃sʲci/
adjective
związany z Samoa, dotyczący Samoa
Samoaans
/ˌsãmɔˈbujt͡sa/
noun
osoba próbująca zabić samą siebie
zelfmoordenaar
/ˌsãmɔˈbujt͡ʃɨ/
adjective
dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo
suïcidaal
/ˌsãmɔˈbujstfɔ/
noun
zabicie samego siebie;
  1. zelfmoord
  2. zelfdoding
noun
(książkowy) zachwalanie siebie
eigen lof
/sãˈmɔxut/
noun
(motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;
  1. auto
  2. wagen
noun
niezależność, uniezależnienie
zelfstandigheid
/ˌsãmɔˈd͡ʑɛlnɨ/
adjective
  1. radzący sobie bez cudzej pomocy
    zelfstandig
  2. oddzielny, wyłączony z reszty
    1. zelfstandig
    2. autonoom
    3. onafhankelijk
/ˌsãmɔˈɡwɔska/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;
  1. klinker
  2. klinkerklank
adjective
zdolny do krytycznej oceny samego siebie
zelfkritisch
noun
samodzielne leczenie samego siebie
automedicatie
/sãˈmɔlɔt/
noun
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;
vliegtuig
noun
(książkowy) obrona samego siebie
zelfverdediging
noun
w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie
zelfbediening
/ˈsãmɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;
Samos
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna potrawa indyjska, trójkątny pierożek smażony na głębokim oleju;
samosa
/ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/
noun
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;
zelfverbranding
/ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
decydowanie o własnym losie
zelfbeschikking
noun
(socjologia, socjologiczny) kobieta wychowująca swoje dziecko sama, bez męża
alleenstaande moeder
/sãˈmɔtʲɲik/
noun
  1. człowiek samotny, unikający towarzystwa innych
    eenling
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Tringa ochropus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
    witgat
/sãˈmɔtnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uczucie braku bliskich osób
  2. życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi
eenzaamheid
/sãˈmɔtnɨ/
adjective
odbywający się bez towarzystwa
alleen
/sãˈmɔvar/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;
samowar
noun
(psychologia, psychologiczny) wiedza zdobyta podczas nabywania doświadzeń i poznawania samego siebie;
zelfkennis
adjective
mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby
zelfvoorzienend
noun
(fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;
zelfontspanner
adjective
dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem
zelfverklaard
/sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/
pronoun
imię męskie;
Samuel
/ˈsãmũm/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;
samoem
/sãˈmuraj/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;
samoerai
/ˈsãn maˈrʲĩnɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
San Marino
/ˈsãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu;
Sanaa
/ˈsãndat͡ʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;
  1. snoekbaars
  2. zander
/ˈsãndaw/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;
sandaal
/ˌsãndaˈwɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje
sandelhout
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiany zachodzące w głoskach (upodobnienia) na granicach morfemów (wewnętrzne) lub wyrazów (zewnętrzne);
sandhi
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z sandinistami, sandinizmem
sandinistisch
/ˌsãnɛt͡ʃˈkarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;
rodelen
/ˈsãŋɡrʲja/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;
sangria
/sãŋɡˈvʲĩna/
noun
miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;
roodkrijt
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;
sanidien
/ˈsãɲɛ/
noun
pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;
  1. slee
  2. slede
  3. ar
  4. arrenslee
/ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
  2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych
verpleeghulp
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa
sanctie
/ˈsãnʲci/
noun
  1. małe sanie do zaprzęgu
  2. (sport, sportowy) niewielki pojazd do sportowego lub rekreacyjnego zjeżdżania z góry po śniegu
slee
/ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;
heiligdom
/ˈsãw̃skrɨt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;
Sanskriet
/sãnˈtʲjaɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chile;
Santiago
/ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Dominikany;
Santo Domingo
/ˈsara/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
  2. imię żeńskie;
Sara
/ˌsaraˈɡɔsːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;
Zaragoza
/ˌsaraˈjɛvɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;
Sarajevo
/sarˈdɛla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;
ansjovis
adjective
(książkowy) ironiczny, złośliwy
sardonisch
/sarˈdɨ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;
Sardinië
/sarˈdɨ̃nka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;
  1. sardien
  2. sardine
/sarˈdɨ̃j̃sʲci/
adjective
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii
  1. Sardisch
  2. Sardijns
adverb
w sposób sarkastyczny
sarcastisch
/ˌsarkaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu
sarcastisch
/ˈsarkasm̥/
noun
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia
sarcasme
/sarˈkɔfak/
noun
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;
sarcofaag
/ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/
noun
(medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni
sarcopenia
/ˈsarna/
noun
(zoologia, zoologiczny) Capreolus J.E.Gray, rodzaj ssaka parzystokopytnego;
ree
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
  2. (historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III
Saks
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Saskatchewan
pronoun
imię żeńskie
Saskia
/saˈʃɛtka/
noun
(handel, handlowy) opakowanie zawierające pojedynczą porcję czegoś
sachet
noun
kult szatana
satanisme
/ˌsatɛˈlʲita/
noun
    1. (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
    2. (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
    satelliet
  1. (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
    1. satelliet
    2. satellietstaat
noun
(starożytność) w Persji: zarządca prowincji;
satraap
noun
(starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;
satrapie
noun
(chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem
verzadiging
/ˈsaturn/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  2. (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga co do wielkości planeta Układu Słonecznego;
  3. (astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;
Saturnus
/ˈsatɨr/
noun
  1. (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  2. (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna
sater
/saˈtɨra/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;
satire
/ˌsatɨˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z satyrą, dotyczący satyry
satirisch
/sawl/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  2. imię męskie;
Saul
/ˈsawna/
noun
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;
sauna
noun
osoba dbająca o gości sauny, stwarzająca im komfortowe warunki relaksu i prowadząca seanse saunowe
saunameester
noun
(geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;
savanne
/saˈwata/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca L.), wiele gatunków jadalnych;
  2. warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo
sla
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) pospolita nazwa sałaty kruchej, tj. odmiany sałaty siewnej
ijsbergsla
/saˈwatka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;
salade
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki i majonez;
aardappelsalade
/ˈst͡sɛ̃na/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
    2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
    scène
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
    toneel
/st͡sɛ̃ˈnarʲjuʃ/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;
scenario
/ˌst͡sɛ̃naˈʒɨsta/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe;
scenarioschrijver
/st͡sɛpˈtɨt͡sɨsm̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
scepticisme
/ˈst͡sɛptɨk/
noun
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający
sceptisch
/ˈsxat͡ska/
noun
potajemne spotkanie, najczęściej randka pary kochanków
afspraakje
noun
(medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;
schistosomiasis
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;
schisma
/ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;
schizofrenie
verb
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś
  1. vleien
  2. flatteren
/ˈsxludnɨ/
adjective
  1. taki, który dba o czystość i porządek
  2. taki, który utrzymywany jest w czystości, porządku lub ładzie
net
/ˈsxɔdɨ/
noun
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;
trap
/ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/
noun
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;
roltrap
noun
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;
scholastiek
/ˈsxɔvɛk/
noun
(informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami
klembord
/sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować
  1. toevluchtsoord
  2. asiel
/sxrɔ̃ˈɲiskɔ/
noun
  1. budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
  2. placówka przeznaczona dla porzuconych zwierząt domowych;
toevluchtsoord
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;
sciëntisme
/ˈst͡sɨtʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) rozległa stepowa kraina historyczna Eurazji obejmująca część dzisiejszej Ukrainy, południowej Rosji i Kazachstanu, zamieszkana przez Scytów, koczowniczy lud indoeuropejski;
Scythië
/st͡sɨˈzɔrɨk/
noun
składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;
zakmes
/ˈsʲibɔrk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;
seaborgium
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;
Seattle
/sɛˈbastʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Sebastiaan
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;
  2. (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;
afscheiding
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do oddzielenia się danego regionu od reszty kraju w celu utworzenia samodzielnego państwa
secessionisme
noun
  1. (żydowski) każda z 54 części Tory
  2. (żydowski) uroczysta wieczerza paschalna;
seder
/ˈsɛdnɔ/
noun
(książkowy) istota czegoś
kern
/ˈsɛɡmɛ̃nt/
noun
  1. powtarzający się element składowy
  2. (geometria) część koła ograniczona łukiem oraz jego cięciwą
segment
/ˌsɛɡrɛˈɡat͡sʲja raˈsɔva/
noun
sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej
  1. rassenscheiding
  2. rassensegregatie
/ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/
noun
(biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;
boekband
/sɛjf/
noun
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy
  1. kluis
  2. safe
  3. brandkast
/sɛjm/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu
dag
/sɛjsˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi
seismisch
noun
(technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;
seismograaf
noun
(geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);
seismogram
noun
(geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią
seismoloog
/ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/
noun
nauka o trzęsieniach ziemi;
seismologie
adjective
(geologia, geologiczny) związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii
seismologisch
/ˈsɛkt͡sʲja/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
  2. (wojskowość, wojskowy) część plutonu
  3. dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.
afdeling
/ˌsɛkrɛˈtarʲjat/
noun
dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;
kabinet
/ˌsɛkrɛˈtarka/
noun
kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów
secretaresse
/sɛˈkrɛtaʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;
secretaresse
/sɛˈkrɛtnɨ/
adjective
trzymany w sekrecie
geheim
/sɛks/
noun
    1. ogół spraw i czynności związanych z zaspokajaniem popędu płciowego;
    2. seksapil, atrakcyjność seksualna
    geslachtsgemeenschap
  1. (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami
    seks
/ˈsɛks ɔˈralnɨ/
noun
zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami
orale seks
/sɛɡzˈbɔ̃mba/
noun
(potocznie, potoczny) bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie;
sexbom
/ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/
adjective
związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej
seksistisch
/ˈsɛcɕism̥/
noun
dyskryminacja ze względu na płeć;
seksisme
/sɛˈksɔvat͡ɕ/
verb
określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych
bepalen
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;
sext
/ˈsɛkstãnt/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;
Sextant
/ˈsɛkstãnt/
noun
(astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;
sekstant
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;
sextet
/ˌsɛkstuˈrɨstɨka/
noun
turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej
sekstoerisme
noun
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;
  1. seksualiteit
  2. sexualiteit
/ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący seksu i popędu płciowego
seksueel
/ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;
seksuologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z seksuologią, dotyczący seksuologii
seksuologisch
/ˈsɛkta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii
sekte
/ˌsɛkularɨˈzat͡sʲja/
noun
  1. (kościelny) przejście osoby duchownej do stanu świeckiego
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie majątków spod władzy kościelnej pod władzę świecką
secularisatie
/sɛˈkũnda/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia;
    2. (potocznie, potoczny) krótka chwila
    seconde
  1. (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty;
    1. seconde
    2. secunde
/sɛˈkũndãnt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
secondant
/sɛˈkfãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;
Seine
/sɛˈkfɔja/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj olbrzymich i długowiecznych drzew z rodziny cyprysowatych, występujących w górach Ameryki Północnej;
  1. sequoia
  2. reuzenpijnboom
noun
blada, delikatna zieleń
celadon
/ˌsɛlɛdɨ̃ˈnɔvɨ/
adjective
mający jasnozielony kolor;
  1. appelblauwzeegroen
  2. lichtgroen
/ˈsɛlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;
  1. seleen
  2. selenium
/ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja/
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca;
selenografie
/ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu;
selenologie
/ˈsɛlɛr/
noun
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;
  1. selderij
  2. selderie
  3. selder
noun
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;
  1. selfie
  2. zelfje
/sɛ̃ˈmafɔr/
noun
(kolejnictwo) urządzenie sygnalizacyjne przy torze kolejowym w postaci słupa z poprzecznym ramieniem i światłami;
semafoor
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny z grupy analogów peptydów, lek stosowany w terapii cukrzycy typu 2 i otyłości;
semaglutide
/ˌsɛ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych
  2. (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
semantisch
/sɛ̃ˈmãntɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych
semantiek
/ˌsɛ̃mazʲjɔˈlɔɟja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o znaczeniu i zmianach znaczeń wyrazów
semasiologie
/ˈsɛ̃mɛstr̥/
noun
połowa roku akademickiego lub szkolnego;
semester
/sɛ̃ˈmʲit͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów
Semitisch
/ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  2. (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych
seminarie
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;
seminarie
/ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna/
noun
(spożywczy) mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);
griesmeel
/sɛ̃n/
noun
    1. doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
    2. (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
    droom
  1. (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
    slaap
/ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/
noun
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;
winterslaap
/ˈsɛ̃nat/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;
senaat
/sɛ̃ˈnatɔr/
noun
członek izby wyższej parlamentu (senatu)
senator
/sɛ̃ˈnɛɡal/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;
Senegal
/ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Senegal
Senegalees
/ˈsɛ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia
slaperigheid
/ˈsɛ̃nːɨ/
adjective
taki, który chce spać; jest śpiący
slaperig
/sɛ̃w̃s/
noun
  1. sposób rozumienia czegoś
  2. wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
zin
noun
wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie
sensatie
adjective
wywołujący sensację
opzienbarend
/ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/
adjective
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości
emotioneel
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński
vervreemding
/ˌsɛparatɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi
separatistisch
/ˌsɛpaˈratɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;
separatisme
/sɛˈplɛ̃ɲit͡ɕ/
verb
błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe
  1. lispenen
  2. slissen
/sɛˈpu.ku/
noun
(historia, historyczny, historycznie) tradycyjny japoński rytuał samobójstwa poprzez rozpłatanie mieczem lub sztyletem wnętrzności
seppuku
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;
Septuagint
noun
dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;
vervolg
/sɛr/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;
kaas
noun
(teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;
  1. seraf
  2. serafijn
/sɛrp/
noun
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii
Serviër
/ˈsɛrbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;
Servië
/ˈsɛrbʲja ˌi‿t͡ʃarnɔˈɡura/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;
Servië en Montenegro
/ˈsɛrpsʲci/
adjective
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów
Servisch
/ˈsɛrpsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;
Servisch
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język południowosłowiański, używany w Serbii, Czarnogórze, Chorwacji i BiH;
Servo-Kroatisch
/ˈsɛrt͡sɛ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  3. (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  4. przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
  5. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  6. (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
hart
adjective
przypominający kształtem serce
hartvormig
/sɛrˈdɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie
hartelijk
/sɛrˈdɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć
hartelijk
/ˈsɛrɛk/
noun
(krawiectwo) dekolt w kształcie trójkąta
V-hals
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;
serenade
/sɛrˈfɔvat͡ɕ/
verb
  1. (informatyka, informatyczny) przeglądać strony internetowe
  2. (sport, sportowy) pływać na desce surfingowej
surfen
/ˈsɛrʲɟuʃ/
pronoun
imię męskie;
Serge
/ˈsɛrʲja/
noun
  1. szereg jednakowych elementów
    1. reeks
    2. resem
    3. serie
  2. elementy lub wydarzenia następujące po sobie
    1. serie
    2. reeks
    3. resem
/ˌsɛrɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;
serologie
noun
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;
serotonine
noun
kółko używane do gry w serso (1.1)
hoepel
noun
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;
wei
/ˈsɛrvɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;
server
noun
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia
servet
noun
pojemnik służący do przechowywania papierowych serwetek
servethouder
/ˈsɛrvʲis/
noun
    1. obsługa w zakresie napraw i konserwacji czegoś
    2. (sport, sportowy) odbicie piłki na pole przeciwnika w momencie rozpoczęcia lub wznowienia gry (w siatkówce, tenisie, badmintonie, ping-pongu itp.)
    service
  1. komplet naczyń stołowych;
    servies
/sɛˈrɨjnɨ/
adjective
  1. produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru
    1. serie-
    2. serieel
  2. następujący w serii, jeden po drugim
    serie-. serieel
noun
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;
sestertie
/sɛˈʃɛlɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  2. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;
Seychellen
/sɛˈʃɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)
Seychels
/sɛt/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;
  2. (mitologia egipska) demoniczne bóstwo egipskie, pan pustyń i chaosu;
Set
/sɛt/
noun
  1. (sport, sportowy) partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa
  2. gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
set
/ˈsɛtnɨ/
adjective
od 100
honderdste
/ˈsɛ<sup>w</sup>ul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;
  1. Seoel
  2. Seoul
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;
Sebastopol
/sɛˈvʲilːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;
Sevilla
/ˈsɛzãm/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju sezam (1.1)
  2. (spożywczy) nasiona (ziarna) sezamu (1.2)
sesam
/ˈsɛzɔ̃n/
noun
(telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza
seizoen
noun
(publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;
komkommertijd
/ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy
seizoensgebonden
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;
zinkblende
/ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Federale Staten van Micronesia
/ˈsfɛra/
noun
(matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;
  1. bol
  2. sfeer
adjective
w kształcie sferoidy
kogelvormig
noun
(medycyna, medyczny) aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego;
sfygmomanometer
noun
(mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;
Sfinx
/sfʲĩŋks/
noun
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
sfinx
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;
shintoïsme
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bliskowschodnia potrawa, której podstawą są okrawki pieczonego na pionowych rusztach mięsa, serwowane na talerzu lub zawinięte w pieczywo;
shoarma
/ɛs‿ˈi/
acronym
= (informatyka, informatyczny) sztuczna inteligencja
AI
/ˈɕadat͡ɕ/
verb
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia
gaan zitten
/ˈɕãnɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;
hooi
/ˌɕãnɔˈkɔsɨ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;
hooioogst
/ˈɕara/
noun
(zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;
biest
/ˈɕart͡ʃãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;
sulfaat
/ˈɕart͡ʃɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;
sulfiet
/ˈɕarka/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;
  1. zwavel
  2. solfer
/ˌɕarkɔˈvɔdur/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru
  1. zwavelwaterstof
  2. Waterstofsulfide
/ˈɕatkaʃ/
noun
(sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę
volleyballer
/ɕatˈkufka/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
    1. netvlies
    2. retina
  2. (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;
    volleybal
/ɕatˈkufka plaˈʒɔva/
noun
(sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;
beachvolleybal
/ɕät͡ɕ/
verb
rzucać nasiona w glebę
zaaien
/sʲik/
interjection
(książkowy) tak, zgodnie z oryginałem;
sic
/ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 7
  1. zeven
  2. zeven zeuven
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;
  1. zeven hoofdzonden
  2. hoofdzonde
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 70
zeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 74
vierenzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 72
tweeënzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 79
negenenzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 71
eenenzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 75
vijfenzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 76
zesenzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 73
drieënzeventig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt
zeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od siedemdziesiąt cztery (74)
vierenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od siedemdziesiąt dwa (72)
tweeënzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt dziewięć (79)
negenenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od siedemdziesiąt jeden (71)
eenenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt pięć (75)
vijfenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od siedemdziesiąt siedem (77)
zevenenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od siedemdziesiąt sześć (76)
zesenzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od siedemdziesiąt trzy (73)
drieënzeventigste
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od siedemdziesiąt osiem (78)
achtenzeventigste
noun
(geometria) wielokąt o siedemnastu bokach
zeventienhoek
/ˌɕɛdɛ̃mˈnastɨ/
adjective
od 17
zeventiende
/ˌɕɛdɛ̃mˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
17
zeventien
/ˈɕɛdɛ̃msɛt/
cardinalNumeral
liczba 700
zevenhonderd
/ˌɕɛdɛ̃mˈsɛtnɨ/
adjective
od siedemset
zevenhonderdste
noun
(ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;
habitat
/ɕɛdˈmʲjɔbuj/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina lekkoatletyczna, składająca się z siedmiu konkurencji
zevenkamp
/ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt o siedmiu bokach;
  1. zevenhoek
  2. heptagoon
/ɕɛdˈmʲjɔrɔ/
collective
…odpowiadający liczbie 7
zeven
/ˈɕɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  2. (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  3. (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu
zitten
adjective
taki, który wymaga siedzenia
sedentair
noun
(stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu
snijtand
/ˈɕɛkat͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić
hakken
/ɕɛ̇ˈcɛra/
noun
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska
  1. bijl
  2. hakbijl
/ɕɛˈlãnka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki idealizujący życie wiejskie;
pastorale
noun
Coregonus albula, gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;
kleine marene
/ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ/
noun
(spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego
lijnzaad
/ˈsʲjɛ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);
Siena
/ɕɛˈrɔta/
noun
dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
wees
/ɕɛrp/
noun
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;
  1. sikkel
  2. zichel
/ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;
hamer en sikkel
/ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;
  1. augustus
  2. oogstmaand
/ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;
Sierra Leone
/ɕɛrʲɕt͡ɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;
vacht
/ˈɕɛrʒãnt/
noun
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;
sergeant
noun
(rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu
zaaier
/ˈɕɛfka ˈzwɔta/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;
goudplevier
/ɕɛ̇t͡ɕ/
noun
    1. siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
    2. grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
    net
  1. w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;
    netwerk
  2. pajęczyna
    web
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) grupa neuronów realizujących jakieś zadanie
  2. (informatyka, informatyczny) system złożony ze sztucznych elementów zwanych neuronami, motywowany budową biologicznego układu nerwowego i stanowiący podstawę sztucznej inteligencji;
neuraal netwerk
/ˈsʲiɡma/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;
  2. (slangowo) odnoszący sukcesy inteligentny indywidualista, samowystarczalny i odrzucający hierarchię społeczną
sigma
/ˈsʲikxʲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;
sikhisme
/ɕiˈkɔra/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;
mees
/ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;
koolmees
/ɕiˈkɔra ˈmɔdra/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus, niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;
pimpelmees
noun
(chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;
silicone
/ˈɕilʲɲa/
noun
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;
faculteit
/ˈɕilʲɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;
motor
/ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/
noun
(mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego
turboprop
/ˈɕilnɨ/
adjective
odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
sterk
/ˈsʲilɔs/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  2. (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;
silo
/sʲĩŋˈɡapur/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;
Singapore
/ˌsʲĩŋɡaˈpurt͡ʃɨk/
noun
obywatel Singapuru
Singaporees
/ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/
adjective
związany z Singapurem, dotyczący Singapuru
Singaporees
/sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
  2. (termin karciany) pojedyncza karta w kolorze, singel
bloot
noun
(gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej;
singulare tantum
/ˈɕĩɲak/
noun
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu
blauwe plek
/ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;
sinologie
/ˈsʲĩnus/
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
sinus
/ˈɕɔdwɔ/
noun
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;
  1. zadel
  2. zaal
/ˈɕɔrbat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia
slorpen
/ˈɕɔstra/
noun
    1. pielęgniarka
    2. jedna z dwóch połów rozłupanej na dwie części kłody
    1. zus
    2. zuster
    1. potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
    2. zakonnica
    3. (podniośle) kobieta bliska komuś pod względem wiary, poglądów, pochodzenia itp.
    1. zuster
    2. zus
/ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
córka siostry
nicht
/ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛt͡s/
noun
syn siostry
neef
/sʲiˈrɔkɔ/
noun
suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;
sirocco
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) starożytny obrzędowy instrument muzyczny związany z kultem bogini Izydy;
sistrum
/ˈɕitɔ/
noun
narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;
zeef
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju sitowie (1.1)
bies
adjective
mający siwe włosy
grijsharig
/ˈɕivɨ/
adjective
o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości
grijs
/ɕuˈdɛ̃mka/
noun
nazwa cyfry 7
  1. zeuven
  2. zeven
/ˈɕudmɨ/
adjective
od 7
zevende
/ɕɛ/
pronoun
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków
  1. zich
  2. zichzelf
/ˈɕiwa/
noun
  1. energia, zdolność do wysiłku
  2. (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  3. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
kracht
noun
(fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;
middelpuntvliedende kracht
noun
(ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni
werkkracht
/ˈɕiwa ˈvɨʃːa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;
overmacht
/ˈɕiwɨ pɔˈvʲjɛṭʃnɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) siły zbrojne przeznaczone do odpierania agresji powietrznej przeciwnika lub prowadzenia ataku z powietrza;
luchtmacht
noun
(wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa;
leger
noun
ubranie robocze chroniące całe ciało
duikerspak
/skaˈkãnka/
noun
rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;
touwtjespringen
/ˈskakat͡ɕ/
verb
przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
springen
/ˈskala/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  2. (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  3. (geografia, geograficzny) (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  4. (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  5. (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  6. (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  7. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  8. (technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru
  9. zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
schaal
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) skala służąca do opisu siły wiatru;
schaal van Beaufort
/ˈskalar/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
  2. (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;
scalar
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii;
Schelde
/ˈskalɛ̃ɲ/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;
veldspaat
adjective
  1. pokryty skałami
  2. utworzony ze skał
rotsig
noun
(botanika, botaniczny) Saxifraga L., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;
steenbreek
adjective
możliwy do zwiększenia lub zmniejszenia skali działania systemu lub przedsięwzięcia
beklimbaar
/ˈskalpɛl/
noun
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;
scalpel
/ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕt͡ɕ/
noun
(geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;
fossiel
/skãnt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;
scandium
/ˌskãndaˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
stanowiący skandal, mający cechy skandalu
schandalig
/ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;
Scandinavië
/ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/
adjective
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii
Scandinavisch
/ˈskãnɛr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;
scanner
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;
Skåne
/skaˈpɔlʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów
scapoliet
/skarp/
noun
  1. zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  2. coś niezwykle wartościowego, drogocennego
schat
/ˈskarbʲjɛt͡s/
noun
odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;
schatkamer
noun
specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;
  1. spaarpot
  2. spaarvarken
/skarˈpɛta/
noun
okrycie (ubiór) stopy;
sok
/skarˈpɛtka/
noun
  1. (zdrobniale) od skarpeta
    1. sok
    2. sokje
  2. (potocznie, potoczny) biała sierść na końcówkach łap niektórych zwierząt (najczęściej u psów i kotów)
    sokje
/ˌskarʒɨˈpɨta/
noun
  1. (potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś
  2. (potocznie, potoczny) dziewczynka, dziewczyna lub kobieta, która skarży na kogoś
klikspaan
/skawt/
noun
(harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej
  1. padvinder
  2. scout
noun
(książkowy) system wychowania młodzieży oraz ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w latach 1907–1908 przez Roberta Baden-Powella w Wielkiej Brytanii, ujęty w formę organizacji i rozpowszechniony w wielu krajach
scouting
noun
człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę
veroordeelde
/ˈskawa/
noun
  1. (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
    1. rots
    2. gesteente
  2. zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok
    1. rots
    2. klip
/skaˈwɔt͡ʃɛp/
noun
(zoologia, zoologiczny) mięczak żyjący na skałach
napslak
/ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ/
noun
rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę
verwijzing
/sʲcĩn/
noun
członek subkultury skinhead
skin
/sklɛp/
noun
(handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary
winkel
/ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/
noun
sklep, w którym sprzedawany jest głównie alkohol
slijterij
/ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/
noun
sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza
vishandelaar
/sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;
gewelf
/sklɛˈpʲikaʃ/
noun
(handel, handlowy) właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik
kruidenier
/ˈskɔt͡ʃɛk/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;
paard
noun
(sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;
springschans
/skɔk/
noun
chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry
sprong
/ˈskɔk ɔ‿ˈtɨt͡ʃt͡sɛ/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;
polsstokhoogspringen
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy;
verspringen
/ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;
hoogspringen
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;
schansspringen
/skɔˈlʲjɔza/
noun
(medycyna, medyczny) widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała;
scoliose
/ˈskɔ̃mlɛt͡ɕ/
verb
o zwierzętach (głównie psowatych) wydawać wysokie dźwięki odbierane jako żałosne proszenie, strach stworzenia, poddanie się albo wyrażanie uległości
janken
/skɔp/
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania
scoop
/skɔp/
noun
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran
hamel
/ˈskɔpʲjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;
Skopje
/ˈskɔrpʲjɔ̃n/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;
Schorpioen
/ˈskɔrpʲjɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;
schorpioen
/skɔˈrupa/
noun
  1. twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu
  2. (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
schelp
/skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/
noun
(geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;
aardkorst
/skɔˈrupʲjak/
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp;
schaaldier
/skɔvˈrɔ̃nɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;
leeuwerik
/ˈskrajna praˈvʲit͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;
extreemrechts
/ˈskrajnɨ/
adjective
będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci
extreem
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;
zetmeel
/ˈskrɔ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych
bescheidenheid
/ˈskrɔ̃mnɨ/
adjective
  1. niewielki
    bescheiden
  2. niemający potrzeby wyróżniania się
    1. bescheiden
    2. ingetogen
  3. w prostym stylu, pozbawionym ozdób
    sober
/skrɔ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;
slaap
/ˈskruxa/
noun
żal za popełnione błędy, krzywdy
penitentie
noun
(historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty
schrijfzaal
/ˈskrɨtka pɔt͡ʃˈtɔva/
noun
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;
postbus
noun
chrapliwy dźwięk wydawany przez niektóre zwierzęta
gekrijs
/ˈskʃɛlɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;
kieuw
/ˈskʃɨdwɔ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  2. (lotnictwo, lotniczy) część samolotu tworząca siłę nośną;
  3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  4. (architektura, architektoniczny) boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  5. (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  6. (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
vleugel
/skʃɨdˈwɔvɨ/
noun
(sport, sportowy) piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska
vleugelspeler
/ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/
noun
(motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;
versnellingsbak
/ˈskʃɨ̃nka/
noun
  1. mała skrzynia
  2. metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję
krat
noun
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;
brievenbus
/skʃɨp/
noun
Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;
paardenstaart
/ˈskʃɨpt͡sɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;
  1. viool
  2. vedel
/ˈskʃɨpɛk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach
violist
verb
wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni
knersen
/ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/
noun
miejsce przecięcia się dróg;
  1. kruispunt
  2. kruising
/skrut/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
afkorting
/ˈskrɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
zmieniać kierunek poruszania się
draaien
/skũŋks/
noun
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;
stinkdier
/skurt͡ʃ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;
kramp
/skurˈvɨsɨ̃n/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie
  1. hoerenzoon
  2. hoerenjong
/skuˈtɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni
doeltreffendheid
/skuˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt
effectief
/ˈskutɛk/
noun
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja
gevolg
/ˈskutɛk ˈpravnɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) następstwo prawne, regulowane przez określone normy prawne, pojawiające się po zaistniałym fakcie prawnym;
rechtsgevolg
/ˈskutɛr/
noun
(motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;
scooter
noun
(spożywczy) islandzki, tradycyjny produkt mleczny, rodzaj kwaszonego mleka;
skyr
/ˈskura/
noun
  1. zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.
    huid
  2. (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
    1. huid
    2. vel
  3. surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
    1. leer
    2. leder
    3. huid
/ˈskurnɨ/
adjective
dotyczący skóry
cutaan
/skuˈʒãnɨ/
adjective
(rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą
  1. leren
  2. lederen
/skɔ̃nt/
pronoun
  1. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  2. …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
vanwaar
particle
…używana w wyrażeniu wtrąconym, nawiązującym do wcześniejszej wypowiedzi i uzupełniającym je nową, zwykle mniej istotną informacją
  1. overigens
  2. trouwens
/ˈskɔ̃mpɨ/
adjective
(pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
  1. gierig
  2. inhalig
/ˈskwadat͡ɕ/
verb
  1. zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym
    opvouwen
  2. gromadzić coś, zbierać
    verzamelen
  3. mieć coś za swoje części
    bestaan uit
/ˈskwadʲɲa/
noun
    1. (informatyka, informatyczny) zestaw reguł określających budowę poprawnych wyrażeń w języku programowania
    2. (językoznawstwo, językoznawczy) dział lingwistyki badający reguły konstrukcji zdań;
    syntaxis
  1. (gramatyka) funkcja wyrazu w zdaniu
    1. syntaxis
    2. zinsbouw
  2. (gramatyka) zestaw reguł rządzących budową zdań w danym języku
    1. syntaxis
    2. zinsleer
/ˈskwadʲɲik/
noun
część składowa czegoś
ingrediënt
/ˈskwɔ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
  1. potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha
  2. upodobanie do czegoś
neiging
/ˈslalɔ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami
slalom
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;
Slavonië
/ˈslʲipɨ/
noun
(krawiectwo) męskie, obcisłe majtki;
slip
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz
huisjesmelke
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;
  1. krottenwijk
  2. sloppenwijk
/slup/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednomasztowy żaglowiec z grotem i fokiem;
sloep
/smat͡ʃˈnɛɡɔ/
interjection
zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia
  1. eet smakelijk
  2. smakelijk
/ˈsmat͡ʃnɨ/
adjective
mający dobry smak; dobrze smakujący
  1. smakelijk
  2. lekker
/smak/
noun
  1. zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  3. (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
smaak
noun
miłośnik wykwintnych dań, entuzjasta dobrego jedzenia
lekkerbek
/smaˈkɔvat͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku
smaken
/ˈsmalɛt͡s/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;
reuzel
/smar/
noun
(technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów;
gel
/smart͡s/
noun
(biologia, biologiczny) rodzaj grzybów
morielje
/ˈsmarkat͡ʃ/
noun
  1. (obraźliwie) osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
  2. (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, mały chłopiec
snotneus
/smaˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) dawać łapówkę
    aansmeren
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
    smeren
/ˈsmartfɔ̃n/
noun
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;
smartphone
/ˈsmaʒɨt͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia
bakken
/smɛrf/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;
  1. Smurf
  2. smurf
/ˈsmɔt͡ʃɛk/
noun
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
  1. fopspeen
  2. speen
/smɔk/
noun
(ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;
smog
/smɔk/
noun
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;
draak
/ˈsmɔcĩŋk/
noun
męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;
smoking
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji
smoothie
/ˈsmɔwa/
noun
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;
teer
/sm̥rut/
noun
przykry zapach
stank
/ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/
acronym
(telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej
SMS
/ˈsmukwɨ/
adjective
taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością
slank
/ˈsmutɛk/
noun
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny
verdriet
adverb
ze smutkiem; nie powodując radości, ale przygnębienie, zadumę, żal
droevig
/ˈsmutnɨ/
adjective
odczuwający smutek, pogrążony w smutku
  1. triest
  2. verdrietig
/smɨt͡ʃ/
noun
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;
hondenlijn
/ˈsmɨt͡ʃɛk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;
strijkstok
/snɔp/
noun
osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy
snob
/snɔp/
noun
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;
  1. schoof
  2. garf
/ˈsɔbʲjɛ/
pronoun
  1. …z niektórymi czasownikami tworzący stronę zwrotną
    zich
  2. …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem
    zichzelf
/sɔˈbɔta/
noun
szósty dzień tygodnia;
zaterdag
/sɔˈbɔftur/
noun
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;
dubbelganger
/ˈsɔbul/
noun
(zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;
  1. sabelmarter
  2. sabeldier
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z socjaldemokracją lub socjaldemokratami
sociaaldemocratisch
/ˌsɔt͡sʲjaˈlʲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu
socialist
/ˌsɔt͡sʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu
socialistisch
/sɔˈt͡sʲjalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);
socialisme
adjective
związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa
sociaal
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;
sociolect
/ˌsɔt͡sʲjɔlʲĩŋɡvʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący socjolingwistyki
sociolinguïstisch
/ˌsɔt͡sʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;
sociolinguïstiek
/sɔˈt͡sʲjɔlɔk/
noun
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii
socioloog
/ˌsɔt͡sʲjɔˈlɔɟja/
noun
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;
sociologie
/ˌsɔt͡sʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii
sociologisch
/ˌsɔt͡sɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu
Sociniaan
/ˌsɔt͡ʃɛˈvʲit͡sa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju soczewica (1.1)
  2. (spożywczy) nasiona soczewicy (1.2)
linze
/sɔˈt͡ʃɛfka/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
    1. kristallens
    2. lens
  2. (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;
    lens
/ˈsɔt͡ʃʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;
Sotsji
/sɔˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
zawierający dużo soku, pełen soku
sappig
/sɔˈdɔ̃ma/
pronoun
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;
Sodom
/ˈsɔfʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Bułgarii;
Sofia
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;
Sogdië
/ˈsɔja/
noun
(botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;
soja
/sɔˈjuʃʲɲik/
noun
państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy
bondgenoot
/sɔk/
noun
  1. napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;
  2. (botanika, botaniczny) płyn w organizmach roślin
sap
noun
(łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy
valkerij
/sɔˈkɔlʲɲik/
noun
osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi
valkenier
noun
(geografia, geograficzny) jemeńska wyspa na Oceanie Indyjskim w pobliżu Półwyspu Somalijskiego;
Socotra
/sɔˈkratɛs/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  2. imię męskie;
Socrates
/ˈsɔkuw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;
valk
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;
slechtvalk
/ˈsɔla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;
  1. tong
  2. zeetong
noun
  1. (chemia, chemiczny) woda naturalnych zbiorników o dużym stężeniu soli
    brijnwater
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;
    loogkruid
/ˌsɔlɛ̃ˈɲizãnt/
noun
(książkowy) osoba, która obchodzi swoje imieniny lub urodziny
Jarige Job
/ˌsɔlɛ̃ɲiˈzãntka/
noun
kobieta, która obchodzi swoje urodziny lub imieniny
Jarige Jet
/ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/
noun
(fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia;
solenoïde
/ˌsɔlʲiˈdarnɔɕt͡ɕ/
noun
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń
solidariteit
adjective
wykazujący się solidarnością
solidair
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;
solipsisme
/ˈsɔlʲit͡ɕ/
verb
przyprawiać potrawy solą
zouten
/sɔlʲˈɲit͡ʃka/
noun
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;
zoutvaatje
/sɔ̃ˈmalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;
Somalië
/ˌsɔ̃maˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Somalii
Somaliër
/ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Somalia
Somalisch
/ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Somalii;
Somalisch
/sɔ̃ˈnata/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;
sonate
/ˌsɔ̃naˈtʲĩna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;
sonatine
noun
badanie opinii publicznej
peiling
/ˈsɔ̃nɛt/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;
sonnet
/ˈsɔpɛl/
noun
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;
  1. ijspegel
  2. ijskegel
/ˈsɔprãn/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  2. (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem
sopraan
/ˌsɔprãˈɲistka/
noun
kobieta, która śpiewa sopranem
sopraan
/sɔr/
acronym
= (medycyna, medyczny) szpitalny oddział ratunkowy;
SEH
/ˈsɔrɡɔ/
noun
(botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;
sorghum
/ˈsɔrpt͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) ogólne pojęcie obejmujące procesy: adsorpcji i absorpcji
sorptie
/sɔs/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;
saus
/ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej;
sojasaus
/ˈsɔs tɛrʲjˈːäci/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos o słodkawo-winnym smaku stosowany głównie w kuchni japońskiej, np. jako marynata do mięs lub ryb, produkowany z sosu sojowego, cukru, wina ryżowego i przypraw (m.in. imbiru)
teriyakisaus
/sɔˈsʲjɛrka/
noun
(gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;
juskom
/ˈsɔsna/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;
  1. den
  2. pijnboom
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (systematyka) Pinus pinaster Aiton, gatunek drzewa z rodziny sosnowatych występującego najczęściej w basenie Morza Śródziemnego;
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku sosna nadmorska (1.1)
zeeden
/ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/
noun
(teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;
soteriologie
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki rozrywkowej wywodzący się z afroamerykańskiej tradycji gospel i rhythm and blues, ukształtowany w Stanach Zjednoczonych w latach 50. XX wieku, charakteryzujący się emocjonalnym, ekspresyjnym śpiewem oraz wyraźnym rytmem;
soul
/ˈsɔva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;
uil
/ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;
sperweruil
/ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;
sneeuwuil
noun
państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR
sovchoz
/ˈsɔvʲjɛt/
noun
(potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego
sovjet
noun
(edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii
sovjetoloog
/ˌsɔvʲjɛtɨˈzat͡sʲja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym
sovjetisering
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby;
Saale
/ˈspat͡sɛr/
noun
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności
wandeling
/ˈspat͡sʲja/
noun
  1. (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami
    spatie
  2. (informatyka, informatyczny) klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)
    spatiebalk
noun
  1. (finanse, finansowy) w giełdowej analizie technicznej: świeca z małym korpusem i długim górnym cieniem
  2. (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) meteor
vallende ster
/ˈspadat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) odchodzić, odczepiać się, zostawić kogoś w spokoju
    1. opdonderen
    2. oprotten
    1. lecieć bezwładnie w dół
    2. uderzać, trafiać
    vallen
  2. zmniejszać się
    1. verlagen
    2. verminderen
/ˈspadɛk/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;
erfenis
/spaˈdɔxrɔ̃n/
noun
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał
  1. parachute
  2. valscherm
/ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem
parachutist
/spaˈɡɛttʲi/
noun
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;
spaghetti
/ˈspalʲit͡ɕ/
verb
poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
aanbranden
/ˈspalʲit͡ɕ ˌna‿pãˈnɛft͡sɛ/
verb
(książkowy) nie udać się, zakończyć się klęską
stranden
noun
(sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej
buitenspel
/spãm/
noun
(informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;
spam
/ˈspãɲɛl/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach
spaniël
/ˈsparta/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  2. (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie
Sparta
/sparˈtãj̃sʲci/
adjective
  1. dotyczący Sparty, związany ze Spartą
    Spartaans
  2. charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością
    spartaans
/ˈspavat͡ʃ/
noun
robotnik zajmujący się spawaniem
lasser
/ˈspavat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania
lassen
/spat͡ɕ/
verb
  1. (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy
    slapen
  2. (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
    1. slapen
    2. maffen
/ˌspɛt͡sʲjaˈlʲista/
noun
  1. osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
  2. (medycyna, medyczny) lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe
specialist
noun
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) propagandowe określenie rosyjskiej inwazji na Ukrainę w lutym 2022 r.;
speciale militaire operatie
/spɛˈt͡sʲjalnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej
    afdeling
  2. czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
    specialiteit
/spɛˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
  1. odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  2. mający szczególne, wyjątkowe właściwości
speciaal
/ˌspɛt͡sɨˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie)
  2. wyróżniający się na tle innych
specifiek
noun
zespół cech wyróżniających
specificiteit
noun
(handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru
specificatie
noun
(fizyka, fizyczny) przyrząd do pomiaru widma elektromagnetycznego, w szczególności optycznego;
spectrometer
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) analiza emitowanego bądź absorbowanego promieniowania elektromagnetycznego;
spectroscopie
adjective
  1. (ekonomia, ekonomiczny) związany z ryzykownym inwestowaniem w celu osiągnięcia szybkiego zysku
  2. (filozofia, filozoficzny) oparty na czysto intelektualnych rozważaniach, bez poparcia w praktyce; oderwany od rzeczywistości
  3. dotyczący przypuszczeń, domysłów lub rozważań bez oparcia w pewnych faktach
speculatief
verb
(handel, handlowy) (bankowość, bankowy) kupować coś i sprzedawać drożej w celu zarobkowym
speculeren
noun
osoba eksplorująca jaskinie
speleoloog
/ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;
speleologie
/ˈspɛrma/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;
sperma
/ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin
spermatozoïde
/ˈspʲĩnat͡ʃ/
noun
(biurowość, biurowy) wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;
paperclip
/ˈspʲĩnɛl/
noun
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1)
spinel
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;
Speyer
/spʲiˈrala/
noun
(matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego
spiraal
/ˌspʲiruˈlʲĩna/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;
spirulina
/ˈspʲis ˈtrɛɕt͡ɕi/
noun
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;
inhoudsopgave
/ˈspʲisɛk/
noun
tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel
samenzwering
noun
(medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;
splenectomie
/splɔt/
noun
(anatomia, anatomiczny) połączenie nerwów
plexus
noun
naczynie przeznaczone do spluwania do niego;
kwispedoor
/ˈspɔdɛk/
noun
mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę
schotel
/ˈspɔdʲɲɛ/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;
  1. broek
  2. pantalon
/spɔˈjufka/
noun
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;
  1. bindvlies
  2. conjunctiva
/spɔˈkɔjɲɛ/
adverb
ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji
kalm
/spɔˈkɔjnɨ/
adjective
niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
  1. rustig
  2. kalm
/ˈspɔkuj/
noun
równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
rust
/ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/
adjective
  1. godny zaufania; taki, na którym można polegać
    betrouwbaar
  2. (potocznie, potoczny) skłonny do kompromisu, uległy
    inschikkelijk
/ˌspɔ̃ntãˈɲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie
spontaan
adjective
działający odruchowo, bez innych wpływów
spontaan
/ˌspɔraˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu
sporadisch
noun
(botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;
sporofyt
/spɔrt/
noun
(sport, sportowy) forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla zdrowia, współzawodnictwa lub przyjemności;
sport
/spɔrˈtɔvʲjɛt͡s/
noun
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport
  1. sportman
  2. sporter
noun
(sport, sportowy) zawodniczka sportowa
  1. sportvrouw
  2. sportster
/ˈspɔsup/
noun
  1. metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
  2. styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
manier
/spɔtˈkãɲɛ/
noun
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
bijeenkomst
/spɔˈtɨkat͡ɕ/
verb
napotykać kogoś, widywać
ontmoeten
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi
biechten
/spɔˈvʲjɛdʲɲik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi;
biechtvader
/ˈspɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia
  1. biecht
  2. bekentenis
/ˌspɔwɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
(socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;
  1. maatschappij
  2. samenleving
/spɔˈwɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;
gemeenschap
/spɔˈwɛt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem
maatschappelijk
/spraɟˈɲɔ̃nɨ/
adjective
  1. chcący czegoś
    dorsten
  2. (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody
    dorstig
/ˈsprava/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne
  1. proces
  2. rechtszaak
noun
(psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) zdolność jednostki do skutecznego oddziaływania na otoczenie
kracht
/ˈspravd͡zat͡ɕ/
verb
kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
  1. controleren
  2. checken
  3. verifiëren
/ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;
  1. gerechtigheid
  2. rechtvaardigheid
/ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/
adjective
  1. o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością
  2. o człowieku: kierujący się zasadami sprawiedliwości
rechtvaardig
/ˈspravnɔɕt͡ɕ/
noun
szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie
rendement
/ˈspravnɨ/
adjective
  1. o człowieku dobrze wykonujący jakieś czynności
  2. o instytucji dobrze zorganizowany
efficiënt
/ˌspravɔˈzdãɲɛ/
noun
ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności
verslag
/sprɨ̃nt/, /sprʲĩnt/
noun
  1. (potocznie, potoczny) szybki bieg
  2. (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);
sprint
/ˈspʃɛt͡ɕif/
noun
aktywne wyrażenie braku zgody na coś
bezwaar
/ˈspʃɛt͡ʃnɨ/
adjective
niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny
tegenstrijdig
/spʃɛˈdavat͡ɕ/
verb
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze
  1. verkopen
  2. vervreemden
/spʃɛˈdaft͡sa/
noun
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)
verkoper
/ˌspʃɛdafˈt͡ʃɨ̃ɲi/
noun
(handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)
verkoopster
/ˈspʃɛdaʃ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar
verkoop
/ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨt͡ɕ/
verb
przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie
verduisteren
/ˈspʃɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania;
gesp
/spʃɔ̃nˈtat͡ʃka/
noun
kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń
huishoudster
/ˈspʃɔ̃ntat͡ɕ/
verb
  1. doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan
    1. opruimen
    2. afruimen
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zabijać, mordować
    1. opruimen
    2. uit de weg ruimen
  3. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) jeść szybko, łapczywie
    wegwerken
/ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/
noun
(mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;
koppeling
/spʃɛ̃nt/
noun
  1. przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu
    1. gereedschap
    2. werktuig
  2. zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności
    1. uitrusting
    2. benodigdheden
    3. gereedschap
    4. gerei
noun
reakcja układu funkcjonalnego na efekt jego własnego działania, który to efekt wpływa na wydajność układu w kolejnych rundach działania;
terugkoppeling
/sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/
noun
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;
  1. veer
  2. springveer
/spɨˈxarka/
noun
(budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi
laadschop
/spudʲˈɲit͡sa/
noun
(krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;
rok
/ˈspujɲik/
noun
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;
voegwoord
/spur/
noun
różnica zdań, stanowisk, interesów
controverse
/spuwˈɡwɔska/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;
medeklinker
/ˈspuwka ːkˈt͡sɨjna/
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;
naamloze vennootschap
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;
vennootschap onder firma
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;
commanditaire vennootschap
/ˈspuwka zaˈlɛʒna/
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu
dochterbedrijf
noun
przybycie po ustalonym czasie
achterstand
/ˈspɛ̃nd͡zat͡ɕ/
verb
  1. być w towarzystwie kogoś
  2. przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas
  3. wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś
verbrengen
noun
(technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem
waterspoeling
adjective
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa
blut
verb
płynąć w dół (o cieczy)
  1. stromen
  2. vloeien
noun
(sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;
squash
noun
opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;
kraakpand
/srat͡ʃ/
noun
(grubiański, grubiańsko) ubikacja
plee
/srat͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) (fizjologia, fizjologiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy
schijten
/ˈsrɛbrnɨ/
adjective
przypominający kolor srebra
zilver
/ˈsrɛbrnɨ ˈmɛdal/
noun
medal przyznawany za drugie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.
zilveren medaille
/ˈsrɛbrɔ/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;
zilver
/ˈsrʲi ˌd͡ʑäjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;
Sri Jayewardenapura Kotte
/ˈsrʲi ˈlãnka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;
Sri Lanka
/ˈsrɔka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;
ekster
/ˈsrɔkɔʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;
klapekster
/srɔ̃m/
noun
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;
vulva
acronym
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) = Socjalistyczna Republika Radziecka
SSR
/sːak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;
zoogdier
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;
zoogdier
/sːat͡ɕ/
verb
  1. pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  2. (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
  3. o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
  4. powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  5. trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem
zuigen
/staˈbʲilnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co stabilne
stabiliteit
/staˈbʲilnɨ/
adjective
  1. (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  2. niezmieniający się przez dłuższy czas
  3. łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu
stabiel
/ˈstat͡sʲja/
noun
(kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
station
/ˈstat͡sʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/
noun
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;
  1. tankstation
  2. benzinestation
/ˈstat͡sʲja kɔsˈmʲit͡ʃna/
noun
sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;
ruimtestation
/ˈstadʲjɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
stadion
noun
(zootechnika, zootechniczny) ośrodek zajmujący się hodowlą lub reprodukcją koni;
stoeterij
/ˈstadɔ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) duża liczba ludzi (nawet nietworzących grupy)
    kudde
  2. (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;
    1. kudde
    2. zwerm
/stakfˈlat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;
stagflatie
/staɡˈnat͡sʲja/
noun
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie
stagnatie
noun
pracownik zajmujący się końmi i stajnią
staljongen
/ˈstajɲa/
noun
(zootechnika, zootechniczny) budynek przeznaczony na pomieszczenie dla koni;
stal
/stal/
noun
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;
staal
/staˈlaɡmʲit/
noun
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;
stalagmiet
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;
Stalin
/staˈlʲĩɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;
stalinisme
/ˈstalkɛr/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia
stalker
/staˈlufka/
noun
końcowa, robocza część pióra do pisania lub rysowania;
penpunt
/ˈstãmbuw/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;
Istanboel
/ˈstãmtɔ̃nt/
pronoun
z tamtego miejsca, z tamtej lokalizacji, z miejsca oddalonego od nas
daarvandaan
/stãn/
noun
  1. ilość, wielkość czegoś
    staat
  2. (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
    1. staat
    2. toestand
  3. sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
    1. toestand
    2. staat
/ˈstãn t͡sɨˈvʲilnɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;
burgerlijke staat
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;
noodtoestand
/ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;
krijgswet
/ˈstãndart/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
  2. powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;
maatstaf
/ˌstãndarˈdɔvɨ/
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  2. zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)
standaard
/ˌstãndarɨˈzat͡sʲja/
noun
proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle)
standaardisatie
verb
ustalać standard czynności lub wyrobów
standaardiseren
/stãˈɲiswaf/
pronoun
imię męskie;
Stanislaus
/ˌstãnɔˈvʲiskɔ/
noun
  1. pozycja w hierarchii zawodowej
  2. punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś
stellingname
/stãˈnɔvʲit͡ɕ/
verb
składać się na coś, tworzyć coś
vormen
/ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;
Verenigde Staten
/ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;
Verenigde Staten van Amerika
/ˈstãnɔ̃ɲd͡ʑ ˈdɛ̃mba/
verb
o zwierzęciu czworonożnym, np. koniu wspiąć się na tylne kończyny
steigeren
/ˈstara ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌɲɛ‿rd͡zɛˈvʲjɛ̇jɛ/
proverb
miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu
oude liefde roest niet
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż
ongehuwde vrouw
noun
(ironicznie) stary, oklepany frazes
hetzelfde liedje
/ˈstarat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
  1. zabiegać o coś, dążyć do otrzymania czegoś
  2. przykładać się do czegoś, być gorliwym
proberen
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język południowosłowiański, będący najstarszym literackim językiem słowiańskim;
Oudkerkslavisch
/ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii
Oudengels
/ˌstarɔfrãnˈt͡susʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;
Oudfrans
adjective
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny
ouderwets
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka starosaksońskiego (1.1)
Oudsaksisch
/ˌstarɔˈʃfɛt͡sʲci/
noun
język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem
Oudzweeds
adjective
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny
ouderwets
/ˈstarɔɕt͡ɕ/
noun
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;
ouderdom
/ˌstarɔˈʒɨtnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) okres dziejów najstarszych cywilizacji od około 4000 roku p.n.e. do schyłku V wieku n.e.;
    1. antiquiteit
    2. oudheid
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) dawne, zamierzchłe czasy
    ouderdom
/ˌstarɔˈʒɨtnɨ/
adjective
związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
oud
/start/
noun
  1. chwila, w której coś zaczyna się
  2. miejsce, w którym coś zaczyna się
startlijn
/ˈstarɨ/
adjective
  1. mający wiele lat, niemłody
  2. nieaktualny, nieważny
  3. o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia
oud
/ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;
Oude Testament
pronoun
(geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;
Oude Wereld
/ˈstaʒɛt͡s/
noun
stary mężczyzna
bejaarde
/staˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;
veroudering
/ˈstaʒɛt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym
oud worden
/ˈstatɛk/
noun
  1. każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;
    schip
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
    1. schip
    2. vaartuig
noun
(astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi
  1. ruimteschip
  2. ruimtevaartuig
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni;
blusboot
/ˌstatuˈ<sup>w</sup>ɛtka/
noun
mała statua
beeldje
/ˈstatus/
noun
położenie, pozycja (np. społeczna)
status
noun
obecny stan rzeczy
status quo
/ˈstatut/
noun
(administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;
statuut
noun
(fizyka, fizyczny) dział mechaniki fizycznej, zajmujacy sie równowagą sił i momentów sił działających na nieruchome ciała materialne
statica
/ˌstatɨˈstɨt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób związany ze statystyką
statistisch gezien
/ˌstatɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do statystyki (nauki)
statistisch
/staˈtɨstɨka/
noun
  1. nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  2. wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów
statistiek
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów skrystalizowany w formie słupków tworzących krzyż;
stauroliet
/staf/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
    gewricht
  2. (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;
    vijver
/ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową
sacro-iliacale gewrichten
/ˈstaf wɔcˈt͡ɕɔvɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;
elleboog
noun
(urzędowy) przybycie gdzieś ((na przykład) do sądu) po uprzednim wezwaniu; stawienie się
comparitie
/staˈvɔ̃nuk/
noun
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;
geleedpotige
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;
Stavropol
/stat͡ɕ/
verb
  1. o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  2. o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  3. (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  4. o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  5. znajdować się w jakimś miejscu
staan
/ˈstawa/
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) symbol, któremu przyporządkowana jest pewna niezmienna wartość;
constante
noun
(fizyka, fizyczny) uniwersalna stała przyrody określająca wielkość kwantu działania;
constante van Planck
/ˈstawɨ/
adjective
  1. ciągły
    bestendig
  2. (fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
    solide
noun
(urzędowy) osoba, która odbywa staż
stagiair
noun
(chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się ilościowymi relacjami między substancjami uczestniczącymi w reakcjach chemicznych;
stoichiometrie
/ˈstɛfãn/
pronoun
imię męskie;
Stefan
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Stegosaurus, rodzaj dinozaura żyjącego w późnej jurze na terenie zachodniej Ameryki Północnej;
  2. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju stegozaur (1.1)
Stegosaurus
/stɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;
steak
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku
cloacadier
noun
(archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca wyjątkową okoliczność lub wydarzenia
stele
/ˈstɛ̃mpɛl/
noun
  1. przyrząd, który służy do odbijania wzoru lub tekstu;
  2. znak odbity przez stempel (1.1) na papierze, w laku
stempel
prefix
(ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski zakres tolerancji na dany czynnik
steno-
/ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/
noun
sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;
stenografie
/ˌstɛpãˈnakɛrt/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;
Stepanakert
/stɛr/
noun
(lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;
roer
noun
(matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary kąta bryłowego w układzie SI, równa mierze kąta o wierzchołku w środku kuli, wycinającego z powierzchni tej kuli fragment o powierzchni równej kwadratowi promienia kuli;
steradiaal
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób
stuurboord
/ˌstɛrɛˈɔtɨp/
noun
(socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;
stereotype
/stɛˈrɔvʲjɛt͡s/
noun
(lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;
luchtschip
noun
  1. (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) niszczenie drobnoustrojów i ich zarodników za pomocą czynników fizycznych i chemicznych przeprowadzane w celach antyseptycznych, do konserwacji produktów żywnościowych itp.;
  2. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) pozbawianie płodności (zwykle podczas zabiegu chirurgicznego) przy jednoczesnym zachowaniu czynności hormonalnej gruczołów płciowych
sterilisatie
verb
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory
steriliseren
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pomost nawigacyjny jednostki pływającej
stuurhuis
/ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/
noun
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;
stewardess
/stɔ/
cardinalNumeral
liczba 100;
honderd
noun
liczba 100 000
honderdduizend
/ˈstɔa/
noun
(architektura, architektoniczny) starogrecka wydłużona hala kolumnowa, którą zamykała z tyłu ściana, często zdobiona malowidłami;
stoa
adjective
(matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek
stochastiek
/ˈstɔt͡ʃʲɲa/
noun
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;
scheepswerf
/stɔˈdɔwa/
noun
(architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.
schuur
adjective
  1. (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do stoicyzmu
  2. (potocznie, potoczny) odznaczający się spokojem, opanowaniem, stoicyzmem
stoïcijns
noun
(filozofia, filozoficzny) zwolennik stoicyzmu
stoïcijn
/stɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/
noun
(handel, handlowy) wydzielone, samodzielne miejsce sprzedaży wraz z ekspozycją towaru
kraam
/stɔk/
noun
(geografia, geograficzny) (sport, sportowy) każda nachylona powierzchnia rozpościerająca się między kulminacją wzniesienia a jego podnóżem
helling
/stɔˈkrɔtka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju stokrotka (1.1)
  3. (potocznie, potoczny) kwiat stokrotki (1.2)
madeliefje
noun
(botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;
dravik
/ˈstɔlaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;
  1. schrijnwerker
  2. meubelmaker
/stɔˈlʲit͡sa/
noun
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;
hoofdstad
/stɔˈlʲit͡sa ˌːpɔˈstɔlska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan
Heilige Stoel
/ˈstɔ̃nka/
noun
(zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata Say)
coloradokever
/ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈt͡ʃãna/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;
coloradokever
/stɔ̃ˈnɔɡa/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wij lub prosionek ze względu na liczbę odnóży
duizendpoot
/ˈstɔpa/
noun
    1. jednostka długości, używana w niektórych krajach;
    2. podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
    3. norma, poziom, jakość czegoś
    voet
  1. (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
    1. voet
    2. poot
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
    1. graad
    2. mate
  2. (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
    1. graad
    2. rang
  3. czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych
    1. rang
    2. categorie
  4. ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów
    titel
    1. (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka umożliwiająca porównywanie wielkości stopnia (1.8) cechy między kilkoma obiektami
    2. każda z części schodów uniesiona do góry
    trap
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/
noun
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy
overtreffende trap
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;
militaire rang
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/
noun
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś
vergrotende trap
/ˈstɔpka/
noun
(informatyka, informatyczny) w edytorach tekstu, obszar na dolnym marginesie strony, mogący zawierać tekst lub grafikę
voettekst
/stɔpʲˈɲɔvɔ/
adverb
nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem
langzamerhand
/stɔpʲˈɲɔvɨ/
adjective
(książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami
geleidelijk
/stɔs/
noun
  1. drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego
    brandstapel
    1. (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
    2. większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim
    stapelgeheugen
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym
aangewend
/stɔˈsɔvnɨ/
adjective
(książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej
gepast
/stɔˈsũnɛk/
noun
  1. współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
    1. geslachtsdaad
    2. geslachtsverkeer
  2. sposób odnoszenia się do kogoś
    houding
  3. (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielkości, liczb
    verhouding
  4. zależność między różnymi elementami
    1. verhouding
    2. relatie
/stɔˈsũnɛk ˈpw̥t͡ɕɔvɨ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;
geslachtsgemeenschap
adverb
w stosunku do czego lub kogo
  1. relatief
  2. tamelijk
/stɔˈwufka/
noun
miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy
kantine
/ˈstɔʒɛk/
noun
(geometria) bryła powstała przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;
kegel
/strax/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
    1. angst
    2. vrees
  2. (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach
    vogelverschrikker
/ˈstraɡãn/
noun
(handel, handlowy) prowizoryczne lub przenośne miejsce handlu, np. na targowisku
kraam
/strajk/
noun
dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
staking
noun
głodówka podjęta w ramach protestu;
hongerstaking
/ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/
noun
strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników
stiptheidsactie
/strajˈkɔvat͡ɕ/
verb
uczestniczyć w strajku
staken
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;
Straatsburg
/ˈstraʃnɨ/
adjective
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny
verschrikkelijk
verb
wzbudzać strach, lęk w kimś
  1. angst aanjagen
  2. bang maken
/ˈstrata/
noun
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma
verlies
/ˈstratɛk/
noun
  1. znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  2. (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  3. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  4. osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami
strateeg
/straˈtɛɟja/
noun
  1. ogólny plan działań, szerszy od taktyki
  2. (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy definiujący rodzinę wymiennych algorytmów
strategie
adverb
w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii
strategisch
adjective
zgodny z określoną strategią
strategisch
noun
(geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;
stratosfeer
noun
(geologia, geologiczny) wzniesienie powstałe w wyniku zgromadzenia się na przemian magmy i innych materiałów wydobywających się z wnętrza wulkanu;
stratovulkaan
/straʃ/
noun
pilnowanie, strzeżenie niebezpieczeństwem
wacht
/ˈstraʃ pɔˈʒarna/
noun
wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;
brandweer
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic
kustwacht
adjective
związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej
brandweer-
/ˈstraʒak/
noun
osoba szkolona do walki z ogniem;
  1. brandweerman
  2. brandweer
/ˈstraʒʲɲik/
noun
osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób
bewaker
/ˈstrɛfa/
noun
przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia
zone
/ˈstrɛfa ˈɡazɨ/
pronoun
część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;
Gazastrook
noun
(astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia
Goudlokjesgebied
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tetrax tetrax L., gatunek ptaka z rodziny dropi, o upierzeniu brązowym, a od spodu białym
kleine trap
/strɛs/
noun
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;
stress
/ˈstrɛʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie
samenvatten
/strɛʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
wyciąg, skrót
samenvatting
/ˈstrʲĩŋʲɟi/
noun
(krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;
string
/strʲit/
noun
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera
straat
noun
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu
stroboscoop
/ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach
riet
/ˈstrɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun
  2. doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku
afstemmen
/ˈstrɔ̃mɨ/
adjective
nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża
steil
/ˈstrɔ̃na/
noun
  1. jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
    pagina
  2. umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
    1. zijde
    2. kant
/ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/
noun
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;
  1. lijdende vorm
  2. passief
/ˈstrɔ̃na ˈt͡ʃɨ̃nːa/
noun
(gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;
  1. actief
  2. activum
/ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/
noun
(informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;
webpagina
/strɔ̃nt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;
strontium
/ˈstrudɛl/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;
strudel
/struk/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna
schaaf
/ˈstruɡa/
noun
ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz
  1. straal
  2. stroom
/strukˈtura/
noun
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość
structuur
noun
(informatyka, informatyczny) sposób w jaki przechowywane są dane w pamięci komputera;
datastructuur
adjective
dotyczący struktury
structureel
/ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
  2. ciecz lejąca się wąskim pasmem
  3. (przenośnie, przenośnia) duża ilość poruszających się osób lub rzeczy
stroom
/ˈstrũna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;
snaar
noun
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki
stemband
/strup/
noun
(medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;
roofje
noun
sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji
struisvogelpolitiek
/struɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;
  1. struisvogel
  2. struis
/strɨx/
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;
zolder
/strɨxʲˈɲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;
strychnine
/sṭʃaw/
noun
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
schot
/ˈsṭʃawa/
noun
pocisk przeznaczony do łuku;
pijl
/ˈsṭʃawka/
noun
linia z grotem, symbol wskazujący kierunek albo miejsce
pijl
adjective
  1. (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi
  2. związany ze strzałką, mający postać strzałki
sagittaal
/sṭʃɛt͡s/
verb
  1. mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś
    bewaken
  2. unikać czegoś, pilnować się, uważać
    oppassen
noun
robotnik kryjący dach strzechą
dakdekker
noun
strzały z broni palnej padające jeden za drugim
  1. schietpartij
  2. vuurgevecht
/ˈsṭʃɛlat͡ɕ/
verb
oddawać strzał z broni
schieten
/ˈsṭʃɛlba/
noun
długa śrutowa broń myśliwska;
jachtgeweer
/ˈsṭʃɛlɛt͡s/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;
Boogschutter
/sṭʃɛlʲˈɲit͡sa/
noun
(wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu
schietbaan
/ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/
noun
(hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;
stijgbeugel
verb
  1. skracać włosy, brodę lub sierść
    knippen
  2. obcinać futro zwierząt na wełnę
    scheren
noun
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;
injectiespuit
noun
(zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;
zeekomkommer
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję
winterkoninkje
/sṭʃɛ̃mp/
noun
poszarpana resztka czegoś
flard
/struj/
noun
określony rodzaj ubioru
klederdracht
noun
skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;
zwempak
/struʃ/
noun
osoba pilnująca np. budynku
bewaker
/strɔ̃ŋk/
noun
(botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;
peul
/ˈstudɛ̃nt/
noun
osoba, która studiuje na wyższej uczelni;
student
/stuˈdɛ̃ntka/
noun
forma żeńska od: student
studente
/ˈstudʲja/
noun
(edukacja, edukacyjny) kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem
studie
/ˈstudʲjɔ/
noun
pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.
studio
/stuˈdʲjɔvat͡ɕ/
verb
(edukacja, edukacyjny) uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
studeren
/ˈstudʲɲa/
noun
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;
  1. put
  2. bron
/stuˈlɛjka/
noun
(medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;
voorhuidsvernauwing
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;
Stuttgart
noun
(kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;
stola
/stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;
multiple sclerose
verb
powoływać do istnienia
creëren
verb
  1. mówić z przekonaniem
    bevestigen
  2. dochodzić do wniosku
    1. vaststellen
    2. constateren
/stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
    schepping
  2. zwierzę lub człowiek
    schepsel
/ˈstɨt͡ʃɛ̃ɲ/
noun
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. januari
  2. lauwmaand
noun
(geometria) linia prosta mająca punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;
raaklijn
/ˈstɨt͡ʃʲɲik/
noun
(elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;
contactor
pronoun
(mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;
Styx
/stɨl/
noun
  1. sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  2. sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
stijl
adjective
związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki
stilistisch
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych
stijlleer
adjective
taki, który jest w dobrym stylu
stijlvol
noun
pobudzanie do aktywności, rozwoju
aansporing
/ˌstɨ̃muˈlɔvat͡ɕ/
verb
pobudzać do działania
stimuleren
/ˈstɨ̃nka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;
spiering
noun
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;
avondwake
/stɨˈpɛ̃ndʲjũm/
noun
pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe
  1. beurs
  2. studiebeurs
noun
żywica pozyskiwana z drzew z rodzaju styrak (Styrax L.)
benzoë
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;
Stiermarken
noun
(technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;
piepschuim
/stuw/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;
tafel
/stɔ̃nt/
pronoun
  1. wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  2. z tego powodu
van hier
/ˈstɛ̃mpka/
noun
(marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;
kiel
noun
(chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;
concentratie
/ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;
Swahili
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;
Swaziland
adverb
w sposób subiektywny, nieobiektywnie
persoonlijk
/ˌsubʲjɛkˈtɨvnɨ/
adjective
  1. (psychologia, psychologiczny) (filozofia, filozoficzny) zależny od podmiotu poznającego
  2. stronniczy, odznaczający się subiektywizmem
subjectief
/ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/
noun
(geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;
subcontinent
noun
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;
subcultuur
noun
(fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;
sublimatie
adjective
odnoszący się do terenów Afryki na południe od Sahary, związany z tymi terenami
Sub-Saharaans
verb
skorzystać, korzystać z subskrypcji
geabonneerd zijn op
/supˈstãnt͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)
  1. substantie
  2. stof
/ˌsupsɨˈdʲjarnɔɕt͡ɕ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada, według której decyzje powinny być podejmowane na najniższym możliwym szczeblu, a na wyższym tylko wtedy, gdy takie ich podjęcie da o wiele lepsze rezultaty;
subsidiariteit
/supˈtɛlnɨ/
adjective
  1. odznaczający się delikatnością (o człowieku)
  2. taktowny
  3. o niewielkim natężeniu, nieznaczny
subtiel
/ˈsuxar/
noun
(spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania
beschuit
adverb
(przenośnie, przenośnia) w sposób pozbawiony emocji, oschle
droogjes
/ˈsuxɨ/
adjective
nie wilgotny; pozbawiony wilgoci
droog
/ˈsukrɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Boliwii;
Sucre
/ˈsudãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
  1. Soedan
  2. Sudan
/ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
Zuid-Soedan
/suˈdãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Sudanu
Soedanees
/suˈdãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem
Soedanees
adjective
związany z Niemcami sudeckimi lub z Krajem Sudetów, dotyczący Niemców sudeckich lub Kraju Sudetów
sudetenduits
/suˈdɛtɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;
Sudeten
/suˈdɔku/
noun
japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;
sudoku
/ˈsufʲiks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;
achtervoegsel
/ˈsufʲit/
noun
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia
plafond
/ˈsufʲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;
soefisme
/ˌsuɡɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
suggereren
/suˈɟilʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;
sugiliet
noun
(zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)
saïga
/ˈsuka/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego
teef
/ˈsukt͡sɛs/
noun
korzystny wynik
succes
/suˈcɛ̃nka/
noun
(krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;
jurk
/ˈsucɲa/
noun
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;
jurk
/ˈsukurs/
noun
(przestarzałe, przestarzały) odsiecz, pomoc, posiłki, wsparcie
assistentie
/sũm/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;
meerval
/ˈsũma/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  2. pewna ilość pieniędzy
som
/ˈsũmak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku
sumak
/sũˈmatra/
pronoun
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;
Sumatra
/sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło;
geweten
noun
cecha osoby, która rzetelnie wypełnia swoje obowiązki
consciëntieusheid
adjective
skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków
gewetensvol
/ˈsũmɔ/
noun
(sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;
sumo
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Ukrainie;
Soemy
/sũnt/
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii;
Sont
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu zamieszkującego zachodnią część wyspy Jawy;
Soendanees
adjective
związany z Sundajczykami, dotyczący Sundajczyków
Soendanees
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język sundajski;
Soendanees
/sũɲˈːit͡sʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sunnitami lub sunnizmem
soennitisch
/ˌsupɛrbɔˈxatɛr/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;
superheld
noun
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;
supercluster
noun
(potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;
supermaan
noun
(gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka
superlatief
/ˌsupɛrˈmarkɛt/
noun
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;
supermarkt
noun
bardzo znana modelka;
supermodel
/ˌsupɛrˈnɔva/
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;
supernova
noun
(fizyka, fizyczny) hipotetyczne posiadanie przez każdą cząstkę elementarną odpowiednika różniącego się od niej całkowitością spinu;
supersymmetrie
noun
(przestarzałe, przestarzały) uzupełnienie czegoś, dodatek do czegoś
aanvulling
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Rosji, prawy dopływ Wołgi;
Soera
/ˈsura/
noun
w islamie: rozdział Koranu;
soera
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Indonezji;
Surabaya
/ˈsurdut/
noun
(krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka;
redingote
noun
(sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej;
surfen
verb
(sport, sportowy) uprawiać surfing
surfen
/suˈrʲĩnãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;
Suriname
/ˌsurʲĩˈnãmt͡ʃɨk/
noun
obywatel Surinamu
Surinamer
/ˌsurʲĩˈnãmka/
noun
obywatelka Surinamu
Surinaamse
/ˌsurʲĩˈnãmsʲci/
adjective
związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam
Surinaams
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udostępnianie przez kobietę własnego łona zapłodnionej in vitro komórce jajowej innej kobiety lub utrzymanie dziecka w fazie prenatalnej i urodzenie go dla innych osób
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastępowanie jednego składnika majątku innym
draagmoederschap
noun
(biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi
serum
/suˈrɔvʲjɛt͡s/
noun
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle
grondstof
adverb
bezwzględnie wymagająco
streng
/suˈrɔvɔɕt͡ɕ/
noun
cecha środowiska lub warunków życia, które są nieprzyjazne, trudne i niekorzystne
hardheid
/suˈrɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
  1. ruw
  2. rauw
/ˌsurːɛalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu
bovenwerkelijk
/ˌsurːɛˈalʲism̥/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;
surrealisme
/ˌsurɨˈkatka/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;
stokstaartje
/suˈrufka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców;
  1. salade
  2. rauwkost
/sus/
noun
długi, gwałtowny skok
sprong
/ˈsusɛw/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;
aardeekhoorn
/ˈsuʃʲi/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;
sushi
/ˈsuʃa/
noun
długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;
droogte
/suˈʃarka/
noun
urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza
droger
/suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów;
föhn
adjective
taki, który przeszedł proces suszenia
gedroogd
/ˈsuʃɨt͡ɕ/
verb
powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody
  1. drogen
  2. afdrogen
/suˈtãnːa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;
kazuifel
/ˈsutɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,
tepel
/suˈtɛ̃nɛr/
noun
człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób
pooier
/ˌsutɛˈrɛ̃na/
noun
część budynku znajdująca się pod parterem, której podłoga znajduje się poniżej poziomu gruntu;
souterrain
noun
przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;
rekenliniaal
/suˈvɛ̃ɲir/
noun
(przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek
souvenir
/ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji
soevereiniteit
/suvˈmʲjarka/
noun
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;
schuifmaat
noun
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;
sultan
/suwˈtãnat/
noun
państwo rządzone przez sułtana;
sultanaat
adjective
związany z sułtanem, dotyczący sułtana
sultan
/ˈsfalbart/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;
Spitsbergen
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;
Svanetië
/sfasˈtɨka/, /ˈsfastɨka/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;
swastika
noun
(spożywczy) tradycyjna przyprawa kuchni gruzińskiej o korzennym smaku, będąca mieszanką soli kamiennej, ziół i suszonych jarzyn
svanetische kruidenzout
/ˈsfɛtɛr/
noun
(odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce
trui
/sfuj/
pronoun
należący do wykonawcy czynności
eigen
/ˈsfɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania
jeuken
/sɨˈbɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;
Siberië
noun
(etnografia, etnograficzny) mieszkanka Syberii
Siberische
/ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/
adjective
(przymiotnik) od Syberia
Siberisch
/sɨˈt͡sɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;
Sicilië
/ˌsɨt͡sɨˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii
Siciliaan
/ˌsɨt͡sɨˈlʲijsʲci/
adjective
od Sycylia
Siciliaans
/ˈsɨt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
  1. emitować dźwięk przypominający głoskę s
  2. mówić ze złością, z pasją
blazen
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Australii;
Sydney
/ˈsɨdɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;
Sidon
verb
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały
signaleren
/ˈsɨɡnaw/
noun
znak informacyjny lub ostrzegawczy
signaal
noun
(jubilerstwo, jubilerski) męski pierścień z herbem lub monogramem
zegelring
/sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;
zionisme
adjective
związany z papieżem Sykstusem IV
sixtijns
/sɨˈlaba/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;
lettergreep
/sɨlf/
noun
(mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;
sylfe
noun
(logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;
syllogisme
/sɨlˈvɛstɛr/
noun
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku
oudjaar
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;
sylviet
noun
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści
symbiose
/ˈsɨ̃mbɔl/
noun
  1. (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;
    symbool
  2. znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
    1. symbool
    2. zinnebeeld
adverb
w sposób symboliczny
symbolisch
/ˌsɨ̃mbɔˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. o niewielkiej wartości materialnej, niewielkim znaczeniu
  2. taki, w którym występują symbole
  3. związany z symbolem, będący symbolem – znakiem umownym pełniącym inne, zastępcze funkcje
symbolisch
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek w literaturze i sztukach plastycznych występujący na przełomie XIX i XX w., posługujący się symbolem jako podstawowym środkiem wyrazu;
  2. symboliczny charakter czegoś
symbolisme
/ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu
symboliseren
/sɨ̃ˈmɛtrʲja/
noun
(matematyka, matematyczny) właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego, polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie niebędące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego;
symmetrie
adverb
zgodnie z symetrią
symmetrisch
adjective
odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii
symmetrisch
/ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;
Simferopol
/sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;
symfonie
adjective
związany z symfonią, dotyczący symfonii
symfonisch
noun
(historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;
simonie
/sɨ̃mˈpatʲja/
noun
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś
sympathie
/ˌsɨ̃mpaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
wzbudzający sympatię; miły, życzliwy
innemend
/sɨ̃mˈpɔzʲjũm/
noun
spotkanie specjalistów z pewnej dziedziny dla omówienia konkretnych zagadnień i wymiany myśli
symposium
/ˈsɨ̃mptɔ̃m/
noun
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle niepożądanego;
symptoom
adjective
charakterystyczny dla czegoś (np. choroby)
symptomatisch
/sɨ̃ˈmulãnt/
noun
osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę
simulant
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: druga osoba Trójcy Świętej
Zoon
/sɨ̃n/
noun
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);
zoon
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: określenie Jezusa Chrystusa
Zoon van God
/ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/
noun
(biblijny) (przenośnie, przenośnia) osoba, która zawiniła lub zbłądziła, lecz ostatecznie się opamiętała;
verloren zoon
/ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;
synagoge
/sɨ̃ˈnapsa/
noun
(biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;
synaps
noun
proces doprowadzenia do jednoczesnego działania, zgodności czasu lub rytmu różnych elementów, systemów, urządzeń albo czynności
synchronisatie
noun
zespół cech charakterystycznych dla określonego, zwykle negatywnego, zjawiska w dziedzinie nauk ścisłych lub humanistycznych
syndroom
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m xɔˈrɛɡɔ buˈdɨ̃nku/
noun
(psychologia, psychologiczny) dolegliwości występujące w określonym miejscu (np. w budynku, w którym się pracuje);
sickbuildingsyndroom
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɡrupɔˈvɛɡɔ mɨɕˈlɛ̃ɲa/
noun
(psychologia, psychologiczny) uleganie ograniczającej sugestii i naciskowi grupy, której jest się członkiem
groepsdenken
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne
wittebroodsweken syndroom
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/
noun
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;
stockholmsyndroom
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;
syndicalisme
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) figura stylistyczna polegająca na nazwaniu całości lub ogółu rzeczy nazwą części lub jednej rzeczy, bądź też na odwrót;
synecdoche
/ˌsɨ̃nɛˈkura/
noun
(książkowy) dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku
sinecure
/sɨ̃ˈnɛrʲɟja/
noun
(książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników
synergie
noun
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;
synesthesie
noun
łączenie w jedną całość różnych elementów
syncretisme
/ˈsɨ̃nɔt/
noun
  1. (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  2. (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich
synode
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia risoria, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych
lachduif
/sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik
synoniem
/sɨ̃ˈnɔva/
noun
żona syna
schoondochter
/sɨ̃nˈtaɡma/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;
zinsdeel
/ˌsɨ̃ntɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  2. taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający
synthetisch
noun
połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia
synthese
/sɨˈpʲjalʲɲa/
noun
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania
slaapkamer
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;
Syracuse
/sɨˈrɛ̃na/
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  2. urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
  3. (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;
sirene
/ˈsɨrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj w Azji;
Syrië
/ˈsɨrʲjuʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;
Sirius
/ˈsɨrɔp/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  1. siroop
  2. stroop
noun
(spożywczy) roztwór wodny o dużej zawartości glukozy oraz maltozy i dekstryn;
glucosestroop
/ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;
  1. ahornsiroop
  2. edoornsiroop
/sɨˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii
Syriër
/sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii
Arabische Republiek Syrië
/sɨˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Syria
Syrisch
/ˈsɨstɛ̃m/
noun
układ urządzeń współpracujących ze sobą;
systeem
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór reguł jednolitego zapisu i nazewnictwa liczb;
  1. talstelsel
  2. getallenstelsel
  3. getallensysteem
/ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈt͡sɨjnɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;
besturingssysteem
/ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/
noun
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;
bestandssysteem
/ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje
situatie
adjective
taki, który zaspokoił głód, najadł się
verzadigd
/ˈʃabat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;
sabbat
/ˈʃabla/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;
sabel
/ʃaˈblɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;
kluut
/ˈʃablɔ̃n/
noun
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty
sjabloon
/ʃax/
interjection
(szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi
schaak
/ʃax/
noun
  1. (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
    schaak
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;
    sjah
/ʃaˈxʲista/
noun
osoba grająca w szachy
schaakspeler
/ˌʃaxɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;
schaakbord
/ˈʃaxɨ/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;
  1. schaakspel
  2. schaak
  3. schaken
verb
podawać wartość lub wielkość w przybliżeniu
schatten
/ʃaˈt͡sũnɛk/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) zliczenie wartości materialnej czegoś
    achting
  2. cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
    respect
/ʃat͡ɕ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;
  1. rijm
  2. rijp
/ˈʃafa/
noun
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;
kast
/ˈʃafʲir/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  2. (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;
saffier
noun
(botanika, botaniczny) Muscari armeniacum, gatunek rośliny cebulowej z rodziny szparagowatych;
druifhyacint
adjective
zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru
saffierblauw
/ˈʃafɔt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;
schavot
/ˈʃafrãn/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów
  2. (botanika, botaniczny) (zobacz) krokus
saffraan
/ˈʃaɡrɨ̃n/
noun
skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;
verdriet
/ʃaˈxada/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu
shahadah
noun
zorganizowana grupa przestępcza
band
/ˈʃakal/
noun
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;
jakhals
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;
goudjakhals
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;
sjaksjoeka
/ˈʃakwak/
noun
drzewo lub krzew z rodzaju szakłak (1.1)
vuilboom
/ʃal/
noun
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion
  1. sjaal
  2. omslagdoek
/ʃaˈlɛ̃ɲɛt͡s/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo
waaghals
/ˈʃalɛt͡ɕ/
verb
tracić panowanie nad sobą
gek worden
/ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
  2. postępowanie, zachowanie kategorycznie wykraczające poza przyjęte, przeciętne normy
  3. stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje
krankzinnigheid
/ˈʃalʲik/
noun
pas materiału służący do owijania szyi
sjaal
interjection
pozdrowienie żydowskie
sjalom
/ʃaˈlɔ̃nɨ/
adjective
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
zot
/ʃaˈlɔtka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny
    eslook
  2. (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
    sjalot
/ˈʃãmãn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;
sjamaan
/ʃãˈmãɲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;
sjamanisme
noun
(historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski, oznaczający urzędnika dworu królewskiego lub książęcego, który zajmował się sprawami gospodarczymi, ceremoniami lub opieką nad prywatnymi komnatami władcy
kamerheer
/ˈʃãmbɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia
beerput
/ˈʃãmpãn/
noun
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;
champagne
/ʃãmˈpãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;
Champagne
/ˈʃãmpɔ̃n/
noun
płynny środek do mycia włosów lub sierści;
shampoo
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;
Sjanghai
/ʃãˈnɔvat͡ɕ/
verb
mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem
achten
/ˈʃãw̃sa/
noun
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności
kans
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dawna rytmiczna pieśń pracujących żeglarzy lub stylizowana na nią współczesna piosenka żeglarska
shanty
/ˈʃãntaʃ/
noun
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)
  1. afpersing
  2. chantage
/ˌʃãntaˈʒɔvat͡ɕ/
verb
stosować szantaż wobec kogoś
chanteren
/ˌʃãntaˈʒɨsta/
noun
ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś
chanteur
/ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nt͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności
grijze eminentie
/ʃaˈravɨ/
adjective
w kolorze podobnym do szarego
grijsachtig
/ʃaˈrãj̃n͇t͡ʃa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;
treksprinkhaan
/ˈʃarʲjat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie;
sharia
noun
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski
  1. kwakzalver
  2. charlatan
/ˈʃarɨ/
adjective
w kolorze pośrednim między czarnym a białym
grijs
/ˈʃarwat/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina trawiasta z rodzaju Amaranthus;
  2. (staropolski) szkarłat
amarant
noun
(botanika, botaniczny) Amaranthus caudatus, gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych;
kattenstaartamarant
/ˈʃarʒa/
noun
(wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii
charge
/ˈʃaʃwɨk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;
sjasliek
/ˈʃata/
noun
  1. (książkowy) podniośle o ubraniu
  2. odświętny ubiór
kleed
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;
Satan
/ˈʃatʲɲa/
noun
pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia
  1. garderobe
  2. vestiaire
  3. kleedkamer
pronoun
(biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła
Saul
/ˌʃawãˈmaja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;
schalmei
/ˈʃawvʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;
salie
/ʃt͡ʃaf/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;
  1. zuring
  2. veldzuring
/ˈʃt͡ʃavʲik/
noun
roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;
klaverzuring
noun
(botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;
witte klaverzuring
/ˈʃt͡ʃɛbɛl/
noun
poprzeczny drążek lub pręt w drabinie
sport
/ˈʃt͡ʃɛt͡ɕĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;
Stettin
adjective
  1. mający szczecinę, pokryty szczeciną
  2. (przenośnie, przenośnia) mający kształt szczeciny, przypominający szczecinę
borstelig
/ʃt͡ʃɛˈɡulʲɲɛ/
adverb
zwłaszcza
speciaal
/ʃt͡ʃɛˈɡulnɨ/
adjective
  1. taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
  2. taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie
  1. bijzonder
  2. speciaal
/ˌʃt͡ʃɛɡuˈwɔvɨ/
adjective
mający cechy szczegółu; dokładny
gedetailleerd
/ˈʃt͡ʃɛkat͡ɕ/
verb
(zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos
blaffen
/ʃt͡ʃɛˈkuʃka/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;
fluithaas
/ʃt͡ʃɛˈlʲĩna/
noun
wąski, podłużny otwór
spleet
/ˌʃt͡ʃɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;
voelermaat
noun
(technologia, technika, techniczny) materiał służący jako element uszczelniający;
kit
adjective
taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany
waterdicht
/ˈʃt͡ʃɛ̃ɲak/
noun
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały
welp
/ˈʃt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych
  1. puppy
  2. welp
/ʃt͡ʃɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności
vaccinatie
/ʃt͡ʃɛˈpʲjɔ̃nka/
noun
(medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;
  1. vaccin
  2. entstof
/ˈʃt͡ʃɛpʲit͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę
inenten
/ˈʃt͡ʃɛrɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest szczery
oprechtheid
/ˈʃt͡ʃɛrɨ/
adjective
dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
  1. oprecht
  2. eerlijk
noun
włosy pokrywające skórę zwierzęcą;
kaardenbol
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) popularny w kuchni rosyjskiej rodzaj zupy z warzyw liściastych, z dodatkiem mięsa, grzybów lub ryb;
sjtsji
noun
(książkowy) cecha tego, co szczodre; cecha tych, którzy są szczodrzy
vrijgevigheid
/ˈʃt͡ʃɔdrɨ/
adjective
hojny, dający coś obficie
  1. vrijgevig
  2. gul
/ʃt͡ʃɔˈtɛt͡ʃka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/
noun
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;
tandenborstel
/ˈʃt͡ʃɔtka/
noun
narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia
borstel
/ˈʃt͡ʃɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/
noun
(fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów
haarborstel
/ˈʃt͡ʃudwak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Himantopus himantopus, średniej wielkości ptak o bardzo długich nogach, należący do rzędu siewkowych;
steltkluut
noun
kij z podstawką pod stopę, do chodzenia nad ziemią
stelt
/ˈʃt͡ʃupak/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;
snoek
/ˈʃt͡ʃupwɨ/
adjective
mający smukły kształt, mało tłuszczu
slank
/ʃt͡ʃur/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;
  1. rat
  2. bruine rat
  3. rioolrat
  4. zwarte rat
noun
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować
  1. landrot
  2. zoetwatermatroos
/ˈʃt͡ʃɨɟɛw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;
  1. distelvink
  2. putter
verb
ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę
knijpen
/ʃt͡ʃɨˈpʲjɔrɛk/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek rośliny (Allium schoenoprasum L.) z rodziny czosnkowatych;
bieslook
/ˈʃt͡ʃɨpta/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) niewielka ilość jakiejś niematerialnej cechy
  2. niewielka ilość jakiejś substancji sypkiej, taka jaką można ująć końcami palców
snufje
/ʃt͡ʃɨt/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) trójkątne zamknięcie elewacji pomiędzy dwiema połaciami dachu
    gevel
  2. (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii
    piek
  3. najwyższy punkt góry
    top
  4. (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
    1. top
    2. topbijeenkomst
/ˈʃt͡ʃɛ̃ŋka/
noun
kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby
kaak
/ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ/
noun
  1. uczucie radości i zadowolenia
    1. blijheid
    2. geluk
  2. powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
    geluk
noun
szczęśliwy przypadek, który sprawił, że nieszczęście nie było tak groźne, jak się wydawało
een verhulde zegen
/ˌʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/
interjection
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku
Gelukkig Nieuwjaar gelukkig nieuwjaar
interjection
życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania
goede reis
adverb
  1. na szczęście
  2. ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem
gelukkig
/ʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/
adjective
  1. odczuwający szczęście
  2. przynoszący szczęście
  3. korzystny
gelukkig
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;
Sjechiena
/ʃɛf/
noun
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem
chef
pronoun
(folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;
Scheherazade
noun
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej
  1. sheik
  2. sjeik
/ˈʃɛkɛl/
noun
(jednostka monetarna) waluta Izraela;
sjekel
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element metalowy do łączenia części takielunku;
sluiting
/ˈʃɛlɛst/
noun
onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp.
geritsel
/ˈʃɛlʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) wolframian wapnia; biały, szary, bądź żółtawy minerał będący istotnym źródłem rudy wolframu;
scheeliet
/ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲik/
noun
(botanika, botaniczny) Rhinanthus, rodzaj roślin zielnych z rodziny zarazowatych;
ratelaar
noun
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska
  1. gefluister
  2. fluistering
/ˈʃɛptat͡ɕ/
verb
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)
fluisteren
/ˈʃɛrɛk/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
    reeks
  2. ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej
    serie
/ʃɛrˈmʲjɛrka/
noun
  1. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  2. sztuka władania białą bronią
schermen
/ˈʃɛrmʲjɛʃ/
noun
  1. (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  2. człowiek władający lekką białą bronią
schermer
/ʃɛˈrɔci/
adjective
    1. rozciągający się daleko we wszystkie strony
    2. mający duży wymiar poprzeczny
    wijd
  1. mający określony wymiar poprzeczny
    1. wijd
    2. breed
/ʃɛˈrɔkɔ/
adverb
  1. na określony wymiar w poprzek
  2. rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek
wijd
/ʃɛˈrɔkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. poprzeczny wymiar obiektu
    breedte
  2. (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
    breedtegraad
/ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;
hoornaar
/ˈʃɛrɨf/
noun
  1. w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  2. w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;
sheriff
/ʃɛsˈnastka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;
zestiende noot
adjective
(matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście
hexadecimaal
/ʃɛsˈnastɨ/
adjective
od 16
zestiende
/ʃɛsˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
16
zestien
/ʃɛf/
noun
    1. (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
    2. (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
    hechting
  1. miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny
    naad
/ʃɛft͡s/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;
schoenmaker
/ˈʃɛvd͡z bɛz‿ˈbutuf ˈxɔd͡ʑi/
proverb
sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)
de beste stuurlui staan aan wal
/ˈʃɛzlɔ̃ŋk/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;
chaise longue
/ˈʃɛɕt͡ɕãn/
noun
  1. (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
  2. (matematyka, matematyczny) wynik podniesienia do trzeciej potęgi;
kubus
adjective
(matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi
kubiek
/ʃɛɕˈt͡ɕɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt mający sześć boków;
zeshoek
/ˌʃɛɕt͡ɕɔˈkɔ̃ntnɨ/
adjective
mający sześć kątów
hexagonaal
noun
(geometria) wielościan o sześciu ścianach (pojęcie ogólniejsze niż sześcian)
hexaëder
/ʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 6
zes
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 60
zestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 64
vierenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 62
tweeënzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 69
negenenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 61
eenenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 68
achtenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 65
vijfenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 67
zevenenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 66
zesenzestig
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 63
drieënzestig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od sześćdziesiąt
zestigste
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od sześćdziesiąt dziewięć (69)
negenenzestigste
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od sześćdziesiąt jeden (61)
eenenzestigste
/ˈʃɛɕsɛt/
cardinalNumeral
liczba 600
zeshonderd
/ʃɛɕˈsɛtnɨ/
adjective
od sześćset
zeshonderdste
/ˈʃʲiʃa/
noun
rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;
waterpijp
/ʃʲcit͡s/
noun
  1. wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku
  2. (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
  3. rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów)
schets
verb
  1. przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego
  2. (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
schetsen
/ˈʃʲcɛlɛt/
noun
(anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
  1. skelet
  2. geraamte
/ʃʲcɛr/
noun
(geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;
scheer
noun
(chemia, chemiczny) rodzaj szklanego sprzętu laboratoryjnego, o kształcie okrągłego fragmentu sfery;
horlogeglas
/ˈʃklãnka/
noun
szklane naczynie, z którego się pije;
glas
/ˈʃklãnɨ/
adjective
zrobiony ze szkła
glazen
/ˈʃklarʲɲa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;
kas
noun
rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów
glazenmaker
/ˈʃklʲivɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) twarda tkanka łączna pokrywająca koronę zęba;
glazuur
/ˈʃkɔt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;
Schotland
/ˈʃkɔt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami
Schots
/ˈʃkɔda/
noun
krzywda, strata
schade
/ˈʃkɔda/
verb
być żal, być przykro
jammer
noun
(lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji
total loss
/ʃkɔˈdlʲivɨ/
adjective
przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo
schadelijk
/ˈʃkɔlnɨ/
adjective
związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły
schools
noun
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;
scheurbuik
/ʃkɔt/
noun
mieszkaniec Szkocji
Schot
/ˈʃkɔtka/
noun
mieszkanka Szkocji
Schotse
/ˈʃkɔwa/
noun
(edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;
school
/ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/
noun
(edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;
basisschool
/ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/
noun
(edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa
middelbare school
/ˈʃkũnɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;
schoener
noun
silny powiew wiatru nad akwenem
bui
/ʃkwɔ/
noun
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;
glas
/ˈʃlabãn/
noun
(motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów
slagboom
/ˈʃlaxar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;
middelste zaagbek
/ˈʃlaxʲt͡ɕit͡s/
noun
członek szlachty
adellijke
/ʃlaˈxɛtnɨ/
adjective
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny
adellijk
/ˈʃlaxta/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  2. (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;
adel
noun
(dawniej, dawny) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy
slaapmuts
/ˈʃlafrɔk/
noun
(krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć
peignoir
/ʃlak/
noun
  1. (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
    pad
  2. określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób
    route
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w południowej Jutlandii, podzielony obecnie między Danię a Niemcy, dawne księstwo zależne od Danii;
Sleeswijk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;
Sleeswijk-Holstein
/ʃlʲiˈfɔvat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować
oppoetsen
/ˈʃmarakt/
noun
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny, oszlifowany szmaragd (1.1)
smaragd
adjective
  1. koloru intensywnie zielonego
  2. odnoszący się do szmaragdu, zrobiony ze szmaragdu
smaragdgroen
/ˈʃmata/
noun
kawałek tkaniny, zwykle brudnej
  1. lap
  2. lor
  3. vod
  4. klodde
noun
(mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;
amaril
/ˈʃmʲĩnka/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust
lippenstift
/ˌʃnurɔˈvadwɔ/
noun
taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;
schoenveter
/ˈʃnɨt͡sɛl/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny
schnitzel
/ˈʃɔfar/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rytualny instrument muzyczny wykonany z rogu zwierzęcia koszernego, najczęściej baraniego, używany podczas niektórych świąt żydowskich;
sjofar
adjective
wzbudzający szok, zdziwienie, zbulwersowanie
schokkend
/ʃɔp/
noun
(zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;
wasbeer
/ˈʃɔp ˈːrat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;
wasbeer
/ˈʃɔpa/
noun
lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy
  1. loods
  2. schuur
/ˈʃɔrstʲci/
adjective
mający niegładką, chropawą powierzchnię
ruw
/ˈʃɔrtɨ/
noun
krótkie spodnie o sportowym kroju
hotpants
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru;
shoot
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu
chauvinistisch
/ʃɔˈvʲĩɲism̥/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  2. (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej
chauvinisme
/ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/
noun
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;
speciesisme
noun
(technologia, technika, techniczny) (budownictwo) narzędzie ręczne z płaskim, elastycznym ostrzem i uchwytem, używane do nakładania, rozprowadzania lub usuwania mas budowlanych
spatel
noun
(dawniej, dawny) broń boczna kłująca
degen
/ˈʃpadɛl/
noun
narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą
spade
/ʃpak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;
spreeuw
/ˈʃparak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego
asperge
/ˈʃpʲit͡s ˈfʲĩj̃sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;
  1. Finse keeshond
  2. Finse spits
/ˈʃpʲit͡sʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;
Japanse spits
noun
(potocznie, potoczny) spiczasta broda, broda ścięta w szpic
  1. puntige baard
  2. spitsbaard
noun
(pogardliwie, pogardliwy) tajny agent, szpieg
informant
/ʃpʲjɛk/
noun
osoba zajmująca się szpiegostwem
spion
noun
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe
spionage
verb
  1. (potocznie, potoczny) działać jak szpieg; śledzić kogoś i donosić na niego
    1. bespieden
    2. bespioneren
  2. działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe
    1. spioneren
    2. spieden
/ʃpʲik/
noun
(biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;
merg
noun
(anatomia, anatomiczny) miękka, gąbczasta tkanka znajdująca się wewnątrz kości, odpowiadająca za wytwarzanie komórek krwi bądź pełniąca rolę magazynu tłuszczu
beenmerg
/ˈʃpʲilka/
noun
(krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny
speld
/ˈʃpʲĩnak/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  2. (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)
spinazie
/ˈʃpʲital/
noun
(medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;
  1. ziekenhuis
  2. gasthuis
  3. hospitaal
noun
(medycyna, medyczny) tymczasowa kliniczna instytucja medyczna obsługująca rannych żołnierzy, ofiary katastrof i klęsk żywiołowych;
veldhospitaal
noun
(medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych
psychiatrisch ziekenhuis
/ʃpɔ̃n/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych;
klauw
/ˈʃprɨxa/
noun
(technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą
spaak
/ˈʃrapnɛl/
noun
(wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;
shrapnel
/ʃrɔ̃n/
noun
warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;
  1. rijm
  2. rijp
noun
(jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie
blok
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina olinowania stałego stabilizująca omasztowanie w płaszczyźnie symetrii jednostki pływającej;
stag
noun
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;
  1. schildersezel
  2. ezel
/ˈʃtãndar/
noun
chorągiew o ustalonych barwach, często ze znakiem (godłem), która jest symbolem zorganizowanej zbiorowości (np. organizacji, związku lub narodu);
standaard
/ˈʃtɔkxɔlm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;
Stockholm
noun
(włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;
ribfluweel
/ˈʃtut͡ʃna ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;
kunstmatige intelligentie
/ˈʃtut͡ʃnɨ/
adjective
imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
kunstmatig
/ˈʃtuka/
noun
  1. (sztuka) twórczość artystyczna
  2. umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
kunst
noun
(sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;
gevechtskunst
/ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/
noun
termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę
schone kunsten
verb
delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący
porren
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk szturmowych
  1. stoottroeper
  2. stormtroeper
/ˈʃtut͡ɕt͡sɛ/
noun
komplet sztućców
bestek
/ˈʃtɨlɛt/
noun
krótka broń biała o cienkim ostrzu;
dolk
/ˈʃtɨvnɨ/
adjective
  1. niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany
  2. (potocznie, potoczny) nieżywy
stug
/ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲit͡sa/
noun
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;
galg
/ʃufˈlada/
noun
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;
  1. lade
  2. la
/ˈʃukat͡ɕ/
verb
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć
zoeken
/ˈʃulɛr/
noun
(termin karciany) gracz hazardowy oszukujący w grze karcianej
valsspeler
/ʃũm/
noun
przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;
ruis
noun
rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin
schuimspaan
noun
(fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];
doffe e
/ˈʃfabʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;
  1. Zwaben
  2. Schwaben
/ˈʃfapsʲci/
adjective
dotyczący Szwabii, związany ze Szwabią
Zwabisch
/ˈʃfat͡ʃka/
noun
kobieta zawodowo szyjąca w szwalni
naaister
noun
(wojskowość, wojskowy) pododdział kawalerii będący odpowiednikiem kompanii lub batalionu w piechocie;
eskadron
/ˈʃfaɟɛr/
noun
  1. brat żony
  2. mąż siostry
  1. zwager
  2. schoonbroer
/ʃfaˈɟɛrka/
noun
  1. siostra żony lub męża
  2. żona szwagra
  1. schoonzus
  2. schoonzuster
/ˈʃfajt͡sar/
noun
obywatel Szwajcarii
Zwitser
/ʃfajˈt͡sarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;
Zwitserland
/ʃfajˈt͡sarka/
noun
obywatelka Szwajcarii
Zwitserse
/ʃfajˈt͡sarsʲci/
adjective
związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii
Zwitsers
/ˈʃfɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;
Zweden
/ʃfɛt/
noun
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji
Zweed
/ˈʃfɛtka/
noun
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji
Zweedse
/ˈʃfɛt͡sʲci/
adjective
związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów
Zweeds
/ˈʃfɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;
Zweeds
/ˈʃfʲĩndɛl/
noun
(potocznie, potoczny) nieuczciwy interes
zwendel
noun
polski żołnierz gwardii pod dowództwem Napoleona
chevau-léger
/ʃɨp/
noun
(górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
schacht
/ˈʃɨba/
noun
płyta ze szkła;
  1. ruit
  2. raam
/ʃɨˈbɛrdax/
noun
(motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;
open dak
noun
kolej charakteryzująca się jednakową długością składu wagonów, dużą częstotliwością kursowania i nierównomiernym natężeniem ruchu w różnych porach doby;
S-trein
/ˈʃɨpʲci/
adjective
  1. pokonujący dużą odległość w krótkim czasie
    snel
  2. poruszający, odbywający się z dużą prędkością
    1. snel
    2. vlug
/ˈʃɨpkɔ/
adverb
z dużą prędkością
snel
/ˈʃɨpkɔɕt͡ɕ/
noun
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko
snelheid
noun
hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;
sjibbolet
/ʃɨˈbɔvʲjɛt͡s/
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;
zweefvliegtuig
/ˈʃɨt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od szyć, nazwa czynności
naaien
adjective
wyrażający kpinę, szyderstwo
  1. honend
  2. spottend
/ʃɨˈdɛrstfɔ/
noun
złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie
hoon
/ˌʃɨdɛwˈkɔvat͡ɕ/
verb
(rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku
haken
/ˈʃɨd͡ʑit͡ɕ/
verb
wyśmiewać się z kogoś, drwić, odnosić się z pogardą
bespotten
/ˈʃɨdwɔ/
noun
ostry kolec na trzonku;
  1. els
  2. priem
/ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować
encryptie
/ʃɨˈ<sup>j</sup>it͡sʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z szyitami lub szyizmem
sjiitisch
/ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie
sjiiet
/ˈʃɨja/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem
nek
/ˈʃɨjka maˈt͡ɕit͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;
baarmoederhals
adjective
związany z szyją, dotyczący szyi
jugulair
noun
  1. (dawniej, dawny) wybieg prawniczy
  2. (motoryzacja) celowe zwężenie lub przeszkoda na drodze, która zmusza kierowców do zwolnienia
chicane
/ˈʃɨlʲĩŋk/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) moneta angielska;
  2. (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;
schelling
noun
(dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) masa rogowa ze skorupy żółwi morskich, wykorzystywana jako materiał produkcyjny (galanteria) i dekoracyjny (inkrustowanie)
vos
/ˈʃɨ̃mpãw̃s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;
chimpansee
/ˈʃɨ̃na/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej lub pod nią pojazdów lub przedmiotów;
    rail
  2. (medycyna, medyczny) urządzenie do wsparcia lub usztywnienia kończyny albo kręgosłupa
    spalk
/ˈʃɨ̃nka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia
    ham
  2. (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
    1. ham
    2. hesp
/ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/
noun
(zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;
chinchilla
/ʃɨˈpuwka/
noun
(botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;
bloemsteel
/ˈʃɨʃka/
noun
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;
  1. kegelvrucht
  2. dennenappel
/ʃɨˈʃɨ̃nka/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;
  1. epifyse
  2. pijnappelklier
/ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. (krawiectwo) wykonywać odzież, ubrania, także wyszycie, haft na czymś
  2. łączyć brzegi czegoś (np. tkaniny, skóry) za pomocą igły i nici
naaien
/ˈʃustɨ/
adjective
od 6
zesde
/ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/
noun
wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji
zesde zintuig
/sut/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;
natrium
/ˈsujka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;
  1. gaai
  2. Vlaamse gaai
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus canadensis Linnaeus, średniej wielkości ptak z rodziny krukowatych występujący w tajdze Ameryki Północnej;
Canadese taigagaai
/sul/
noun
  1. (spożywczy) chlorek sodu
  2. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;
zout
noun
(spożywczy) chlorek sodu pozyskany przez odparowanie wody morskiej, stosowany jako przyprawa, konserwant i suplement diety dostarczający mikroelementów
zeezout
/ˈsufka/
noun
mała lub młoda sowa
uilskuiken
verb
pić powoli, małymi porcjami
sijpelen
/sɔ̃nt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
rechtbank
/sɔ̃nˈdɔvɨ/
adjective
związany z sądem (instytucją)
gerechtelijk
/ˈsɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa
rechtspreken
/ˈsɔ̃w̃ɕat/
noun
  1. ogólnie ktoś, kto ma działkę itp. obok innej albo siedzi obok kogoś w teatrze, szkole itp.
    buurman
  2. osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania
    1. buurman
    2. buur
/sɔ̃w̃ˈɕatka/
noun
osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania
buurvrouw
/ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvat͡ɕ/
verb
być położonym obok czegoś
grenzen aan
/sɔ̃w̃ˈɕɛt͡stfɔ/
noun
  1. osoby mieszkające nieopodal
  2. to, co znajduje się w pobliżu
buurt
/ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramion mężczyzny, czyli około 1,7 m;
vadem
/ˈsɛ̃ɲd͡ʑa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
rechter
/sɛ̃ɲˈd͡ʑĩna/
noun
(potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie
rechter
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pełnić funkcję sędziego w sądzie
oordelen
/sɛ̃ŋˈkatɨ/
adjective
pokryty sękami
knoestig
/sɛ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;
gier
noun
(lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie
watje
/ˈswabɔɕt͡ɕ/
noun
odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
zwakte
/ˈswabɨ/
adjective
  1. posiadający niewielką siłę fizyczną
  2. uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki
zwak
/ˈswava/
noun
wielki rozgłos
  1. roem
  2. bekendheid
/ˈswavnɨ/
adjective
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom
  1. beroemd
  2. befaamd
/ˈswɔtʲci/
adjective
  1. mający smak cukru
  2. wywołujący miłe uczucie
  3. o wodzie: niezawierający soli
zoet
noun
  1. wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni
  2. zakład lub pomieszczenie, w którym wytwarza się słód
mouterij
/ˈswɔdɨt͡ʃ/
noun
słodki smak
zoetheid
noun
osoba lub zwierzę o wyglądzie wzbudzającym miłe uczucia
schatje
/ˈswɔd͡ʑik/
noun
(spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;
zoetstof
/ˈswɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak
zoeten
/ˈswɔ̃ma/
noun
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;
stro
/swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/
noun
żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas
  1. groene weduwe
  2. onbestorven weduwe
/swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛt͡s/
noun
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas
grasweduwnaar
/ˈswɔ̃mka/
noun
  1. kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  2. źdźbło słomy
rietje
/swɔ̃ˈnɛt͡ʃʲɲik/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Helianthus L., rodzaj roślin;
  2. (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus L. – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;
zonnebloem
/swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
adjective
pełen słońca
zonnig
/swɔ̃ˈɲĩna/
noun
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;
spek
/ˈswɔ̃nka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;
houtsnip
/ˈswɔ̃nɨ/
adjective
mający smak soli
zout
/swɔˈvat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej;
  1. Slowakije
  2. Slovakije
/swɔˈvat͡sʲci/
adjective
  1. związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
  2. charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków
Slowaaks
/swɔˈvat͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;
  1. Slowaaks
  2. Slovaaks
/ˈswɔvak/
noun
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;
Slowaak
/swɔˈvɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;
Slovenië
/swɔˈvɛ̃ɲɛt͡s/
noun
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii
Sloveen
/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców
Sloveens
/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;
Sloveens
/swɔˈvʲjä̃ɲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;
Slaaf
/swɔˈvʲjãnka/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy
Slavische
/swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  2. związany ze Słowianami, słowiańszczyzną
  1. Slavisch
  2. slavisch
/ˈswɔvʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;
nachtegaal
/ˈswɔvʲik ˈrd͡zavɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia megarhynchos, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;
nachtegaal
/ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia luscinia, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;
noordse nachtegaal
/swɔvʲˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie
    vocabulaire
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów
    1. woordenschat
    2. vocabulaire
    3. lexicon
/ˈswɔvʲɲik/
noun
  1. spis słów z tłumaczeniami na inny język
    woordenboek
  2. zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
    1. woordenboek
    2. dictionaire
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki
  1. lexicograaf
  2. woordenboekmaker
noun
cecha tych, którzy są słowni, dotrzymujący danego słowa, złożonej obietnicy
betrouwbaarheid
/ˈswɔvnɨ/
adjective
wyrażony za pomocą słów
letterlijk
/ˈswɔvɔ/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
  2. obietnica, przyrzeczenie
woord
/ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/
noun
wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem
woord van eer
/swɔˈvɔtɔk/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową;
logorrhea
/ˌswɔvɔˈtfurt͡ʃɨ/
adjective
odnoszący się do słowotwórstwa, dotyczący budowy słów
woordvormings-
/swɔ̃ɲ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą
olifant
/ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ/
idiom
powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany
olifant in de kamer
/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;
Zon
/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
noun
  1. Słońce widziane jako tarcza na niebie
  2. (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  3. (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny
zon
/swux/
noun
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;
gehoor
/ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;
absoluut gehoor
/ˈswuxat͡ɕ/
verb
  1. świadomie odbierać czyjąś mowę
    luisteren
  2. odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
    1. luisteren
    2. toehoren
/ˈswuɡa/
noun
(dawniej, dawny) osoba, która usługuje
bediende
/swup/
noun
wysoki, pionowy element konstrukcyjny;
kolom
noun
budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;
peperbus
/ˈswupɛk/
noun
  1. (zdrobniale) od: słup
    poller
  2. (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
    stamper
adjective
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym
  1. kruiperig
  2. serviel
/ˈswuʒba/
noun
służenie komuś
dienst
/ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfa/
noun
(administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju
Geheime dienst
noun
(medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli
zorgstelsel
/swuʒˈbɔvɨ/
adjective
(przymiotnik) od służba
  1. professioneel
  2. werkgerelateerd
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;
erfdienstbaarheid
/ˈswuʒɨt͡ɕ/
verb
być czyimś sługą
dienen
adjective
możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć
hoorbaar
/ˈswɨʃɛt͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu
horen
noun
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;
mout
/ta/
pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński
  1. deze
  2. de
/taˈbaka/
noun
sproszkowany tytoń zażywany przez nos;
snuif
noun
(książkowy) pudełeczko na tabakę;
snuifdoos
/taˈbɛla/
noun
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach
tabel
/ˌtabɛrˈnakulũm/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii;
tabernakel
/ˈtablɛt/
noun
(informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;
tablet
/taˈblɛtka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka
tablet
/taˈblʲit͡sa/
noun
(edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
  1. schoolbord
  2. bord
/taˈblʲit͡sa ˌrɛjɛstraˈt͡sɨjna/
noun
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;
  1. kentekenplaat
  2. nummerplaat
/taˈblʲit͡sɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲit͡ʃnɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej
logaritmetafel
/taˈblʲit͡ʃka ˌt͡ʃɛkɔˈladɨ/
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu
chocoladereep
/taˈblʲit͡ʃka mnɔˈʒɛ̃ɲa/
noun
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;
tafel van vermenigvuldiging
/ˈtabu/
noun
głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;
taboe
/ˈtat͡sa/
noun
duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;
dienblad
/ˌtaxɨˈkardʲja/
noun
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca
tachycardie
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;
taco
/ˈtat͡ʃka/
noun
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;
kruiwagen
/taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
Thaddeüs
/taˈd͡ʒɨt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami
Tadzjieks
/taˈd͡ʒɨt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Tadżykistanu;
Tadzjieks
/ˌtad͡ʒɨˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Tadzjikistan
/tɛˈkwɔ̃ndɔ/
noun
(sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate;
taekwondo
/ˈtafta/
noun
(włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna
taf
/tak/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;
Taag
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;
Taganrog
adjective
związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)
Tahitiaans
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡sa/
noun
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta
geheim
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡sa ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/
noun
rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;
publiek geheim
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
zagadkowy i trudny do zrozumienia
  1. geheimzinnig
  2. mysterieus
/ˈtajfũn/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;
  1. tyfoon
  2. taifoen
/ˈtajɡa/
noun
borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;
taiga
noun
(astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) chiński astronauta;
taikonaut
/tajˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
obywatel Tajlandii
Thailander
/tajˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Thailand
/ˈtajnɨ/
adjective
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich
geheim
/ˈtajpɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;
Taipei
/ˈtajvãn/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;
Taiwan
/tajˈvãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu
Taiwanees
/tak/
adverb
  1. w ten sposób
  2. używany do podkreślania cechy przysłówka
  3. używany do podkreślania cechy przymiotnika
zo
/tak/
particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś
ja
interjection
(wojskowość, wojskowy) (harcerski) deklaracja podwładnego względem przełożonego wyrażająca posłuszeństwo, pełne zrozumienie treści polecenia i bezwarunkową obietnicę jego wykonania
jawel
/ˈtak ˈsɔbʲjɛ/
adverb
przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle
zozo
/ˈtaɡ ˈzvãnɨ/
adjective
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany
  1. zogenaamd
  2. zogenoemd
/ˈtaci/
pronoun
  1. …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
    1. zo
    2. zulk
    1. …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
    2. …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności
    zulk
  2. …do wzmocnienia przymiotnika
    1. zulk
    2. zulk een
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi
takelage
/ˈtaksɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi;
taxon
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;
taxonomie
noun
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;
taxidermie
/taˈksufka/
noun
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;
taxi
/taˈksufkaʃ/
noun
kierowca taksówki
taxichauffeur
/takt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
    maat
  2. wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;
    tact
/takˈtɔvnɨ/
adjective
odznaczający się taktem, uprzejmy, kulturalny
tactvol
/takˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką
tactisch
/ˈtaktɨka/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  2. sposób działania według wcześniej przemyślanego planu
tactiek
/tal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;
thallium
/ˈtalar/
noun
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;
daalder
/ˌtalaˈsɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;
thalassemie
/ˈtalɛʃ/
noun
    1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
    2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;
    bord
  1. płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;
    1. bord
    2. dienblad
/ˈtalʲja/
pronoun
(mitologia grecka) muza komedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Thaleia
/ˈtalʲja/
noun
(anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
taille
/ˈtalʲip/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;
talibanstrijder
/taˈlʲizmãn/
noun
(ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;
talisman
/talk/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
talkpoeder
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór przepisów judaistycznych;
Talmoed
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie
Talmoedisch
/tãm/
pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący
  1. daar
  2. ginder
/tãˈmara/
pronoun
imię żeńskie;
Tamara
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;
Tambov
/ˌtãmburˈmajɔr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dyrygent orkiestry marszowej
tamboer-maître
/ˈtãmʲil/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu drawidyjskiego, posługującego się językiem tamilskim i zamieszkującego indyjski stan Tamil Nadu i północno-wschodnią część Sri Lanki
Tamil
adjective
dotyczący Tamilów
Tamil
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);
Tamil
/tãˈmʲiza/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;
Theems
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany głównie w leczeniu i zapobieganiu rakowi piersi; selektywny modulator receptorów estrogenowych
tamoxifen
verb
  1. powstrzymywać upływ krwi
  2. utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie
hinderen
/ˈtãmpɔ̃n/
noun
(higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
tampon
/ˈtãmtɛ̃n/
pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)
dat
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) biblia hebrajska składająca się z 24 ksiąg, święta księga judaizmu;
Tenach
noun
lęk przed śmiercią
thanatofobie
/tãˈnatɔs/
pronoun
(mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;
Thanatos
/tãnˈt͡sɛrka/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec
  2. kobieta, która potrafi tańczyć
danseres
/ˈtãnt͡sɛʃ/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu
  2. człowiek, który tańczy
danser
/ˈtãndɛ̃m/
noun
  1. (sport, sportowy) rower dla dwóch osób
  2. dwuosobowy zespół zawodników, pracowników, artystów itp.
  3. układ w maszynach, pojazdach itp. złożony z dwóch pracujących jednocześnie elementów
tandem
/tãnˈdɛtnɨ/
adjective
o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości
goedkoop
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  2. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  3. (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;
Tanganyika
/ˈtãŋɡɛ̃w̃s/
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;
tangens
/ˈtãŋɡɔ/
noun
(choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
tango
/ˈtãɲi/
adjective
  1. mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  2. niewiele wart
  3. oferujący towary po niskich cenach
goedkoop
/ˈtãɲɛt͡s/
noun
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;
dans
/ˈtãɲɛt͡s na‿ˈruʒɛ/
noun
(choreografia, choreograficzny) rodzaj tańca wykonywanego na pionowo zamocowanej rurze;
paaldansen
noun
(biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;
tannine
/ˈtãntal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;
  1. tantaal
  2. tantalium
/tãw̃ˈzãɲja/
noun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;
Tanzania
/tãw̃ˈzãɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu
tanzaniet
/tãw̃ˈzãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tanzania
Tanzaniaans
/taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;
taoïsme
noun
(fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;
taudeeltje
/ˌtapɛ̃ˈnada/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa;
tapenade
/taˈpɛta/
noun
  1. (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
    1. behang
    2. behangpapier
  2. (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;
    1. bureaubladachtergrond
    2. behang
verb
  1. pokrywać ściany tapetą; kłaść tapetę
  2. pokrywać stopniowo warstwą
behangen
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wykonywaniem obić, pokrywaniem tkaninami mebli, kanap, foteli samochodowych itp.
stoffeerder
noun
(spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;
tapioca
/ˈtapʲir/
noun
(zoologia, zoologiczny) Tapirus Brisson, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;
tapir
noun
(sztuka) jednostronna tkanina o różnorodnej dekoracji, służącą do dekoracji ścian;
gobelin
/ˈtara/
noun
(handel, handlowy) waga opakowania
tarra
/ˌtarãnˈtula/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;
tarantula
/ˈtaras/
noun
(architektura, architektoniczny) otwarta przestrzeń użytkowa budynku;
terras
/ˈtarʲt͡ɕɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu
wrijving
/ˈtart͡ʃa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Schild
/ˈtart͡ʃa/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  2. (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
  3. (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
schild
/ˈtart͡ʃa ˌstɛruˈjɔ̃nt͡sa/
noun
(mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach;
tuimelschijf
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;
schildklier
/ˈtarɛ̃nt/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;
Tarente
/ˈtarʲɟi/
noun
(handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych
beurs
verb
  1. (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
  2. (potocznie, potoczny) prowadzić spór
afdingen
/ˈtarka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie
keukenrasp
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;
Ternopil
/ˈtarta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);
taart
/ˈtartak/
noun
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę
  1. zagerij
  2. houtzagerij
/ˈtartãn/
noun
tradycyjny szkocki deseń w kratę;
tartan
/ˌtartraˈzɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;
tartrazine
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;
Tartous
/taˈɕɛ̃mʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;
lintworm
/tasˈmãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;
Tasmanië
adjective
związany z Tasmanią, dotyczący Tasmanii, pochodzący z Tasmanii
Tasmaanse
/taˈsɔvat͡ɕ/
verb
(termin karciany) mieszać talię kart przed grą
schudden
/ˈtaʃa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;
snotolf
/ˈtaʃkɛ̃nt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;
Tasjkent
noun
(etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;
tasjliech
/ˈtata/
noun
(potocznie, potoczny) ojciec
pappa
/taˈtarsʲci/
adjective
związany z Tatarami
  1. Tataars
  2. tatarisch
/taˈtarsʲci/
noun
(potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język tatarski;
Tataars
pronoun
(geografia, geograficzny) podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu;
Tatarije
/taˈtu<sup>w</sup>aʃ/
noun
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;
tatoeage
/ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
wykonywać tatuaż
tatoeëren
/taw/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;
tau
/ˌtawtɔˈlɔɟja/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  2. (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;
tautologie
/ˈtãj̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec
dansen
/ˈtaɕma/
noun
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.
band
noun
(technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;
isolatie band
/ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/
noun
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;
ponsband
/taɕˈmɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(technologia, technika, techniczny) układ przenośników taśmowych;
loopband
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  2. arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;
tajine
/ˌtbʲiˈlʲisʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;
Tbilisi
/txaˈvʲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;
  1. luchtpijp
  2. trachea
/txuʃ/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
lafaard
/txuʒˈlʲivɨ/
adjective
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić
laf
/txuˈʒɔstfɔ/
noun
cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi
lafheid
/ˈtɛatr̥/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób
    1. schouwburg
    2. theater
  2. (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
    1. schouwburg
    2. toneel
    3. theater
    1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
    2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
    1. theater
    2. schouwburg
/ˌtɛaˈtralnɨ/
adjective
  1. związany z teatrem, odnoszący się do teatru
  2. obliczony na wywołanie efektu u obserwatora
theatraal
adjective
odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)
Thebaans
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;
Thebe
/ˈtɛxnɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;
technetium
adverb
w sposób odnoszący się do techniki
technisch
/tɛxʲˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do techniki, związany z techniką
technisch
/ˈtɛxʲɲika/
noun
  1. sposób wytwarzania, produkcji
  2. dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie;
techniek
/ˈtɛxnɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;
techno
/ˌtɛxnɔˈkrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy;
technocratie
/ˌtɛxnɔˈkrata/
noun
zwolennik technokracji
technocraat
/ˌtɛxnɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą
technocratisch
/tɛxˈnɔlɔk/
noun
specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś
technoloog
/ˌtɛxnɔˈlɔɟja/
noun
  1. dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  2. proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś
technologie
/ˌtɛxnɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z technologią, dotyczący technologii
technologisch
/ˈtɛt͡ʃka/
noun
prostokątna torba z uchwytem
aktentas
/ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/
proverb
istnieje wiele osób, z którymi można wejść w relację
geen hand vol, maar een land vol
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;
Tegucigalpa
/tɛˈxɛrãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Iranu;
Teheran
/ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;
theïsme
/ˈtɛksas/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Texas
/tɛkst/
noun
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść
tekst
noun
  1. (informatyka, informatyczny) powierzchnia ścian trójwymiarowych obiektów graficznych;
  2. (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) struktura wewnętrzna czegoś, rozpatrywana w odniesieniu do charakterystyki i ułożenia składników; ;
  3. (drukarstwo, drukarski) najstarszy krój drukarskiego pisma gotyckiego;
textuur
/ˌtɛktɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki
tektonisch
noun
(geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,
tektoniek
pronoun
(geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;
Tel Aviv
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny
videoklip
noun
(telekomunikacja) faks
telefax
/tɛˈlɛfɔ̃n/
noun
  1. (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;
  2. (potocznie, potoczny) numer abonenta
telefoon
/tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/
noun
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;
mobiele telefoon
/ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
telefoon-
/ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲista/
noun
  1. (urzędowy) osoba obsługująca centralę telefoniczną
  2. (wojskowość, wojskowy) żołnierz obsługujący wojskową linię telefoniczną
telefonist
/tɛˈlɛɡraf/
noun
(telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;
telegraaf
/ˌtɛlɛɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący telegrafu, związany z telegrafem
telegrafisch
noun
(technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość
telecommunicatie
noun
rodzaj konferencji prowadzonej za pomocą urządzeń telekomunikacyjnych, w której uczestniczą minimum trzy osoby, a przynajmniej jedna z nich uczestniczy zdalnie (na odległość)
teleconferentie
noun
(fotografia) zespół soczewek montowany przed lub za obiektywem aparatu fotograficznego, w celu powiększenia centrum kadru;
teleconverter
/ˌtɛlɛmɛdɨˈt͡sɨ̃na/
noun
forma świadczenia usług medycznych i opieki zdrowotnej; łączy w sobie elementy telekomunikacji, informatyki, medycyny;
telegeneeskunde
/ˌtɛlɛ̃ˈmɛtrʲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) technologia umożliwiająca zdalne zbieranie, przesyłanie i analizę danych pomiarowych pochodzących z różnych urządzeń lub systemów
telemetrie
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, który postuluje obranie celu za główny aspekt analizy rzeczywistości i przebiegu zdarzeń;
teleologie
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z teleologią, dotyczący teleologii
teleologisch
/ˌtɛlɛˈpatʲja/
noun
(ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;
telepathie
noun
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;
teleportatie
noun
(telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;
teleprompter
/tɛˈlɛskɔp/
noun
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;
telescoop
noun
widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję
kijker
/ˌtɛlɛˈvʲizʲja/
noun
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;
televisie
/ˌtɛlɛˈvʲizɔr/
noun
urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;
televisie
/ˈtɛlːur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;
  1. telluur
  2. tellurium
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;
Telugu
/ˈtɛ̃mat/
noun
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła
  1. onderwerp
  2. thema
/ˌtɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie
thematisch
/ˈtɛ̃mblak/
noun
(medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę;
draagdoek
/ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/
noun
(psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.
temperament
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  2. wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  3. (potocznie, potoczny) gorączka
temperatuur
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;
kamertemperatuur
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲa/
noun
(fizyka, fizyczny) określona temperatura, w której dana substancja stała przechodzi w ciecz;
smeltpunt
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˈvʒɛ̃ɲa/
noun
(fizyka, fizyczny) temperatura, w której prężność pary cieczy równa się ciśnieniu zewnętrznemu i w której ciecz wrze;
kookpunt
/ˌtɛ̃mpɛˈrufka/
noun
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;
  1. potloodslijper
  2. puntenslijper
/tɛ̃mˈplarʲjuʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;
tempelier
/ˈtɛ̃mpɔ/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
  2. prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej
tempo
noun
(motoryzacja) automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze
cruisecontrol
/tɛ̃n/
pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego
  1. deze
  2. de
/ˈtɛ̃n ˈsãm/
adjective
taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt
  1. datzelfde
  2. dezelfde
  3. hetzelfde
/ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/
proverb
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały
wie het laatst lacht, lacht het best
/ˌtɛ̃ndɛ̃nˈt͡sɨjnɨ/
adjective
stronniczy
tendentieus
/ˈtɛ̃ndɛr/
noun
(kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;
tender
pronoun
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;
Tenerife
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;
tennessine
/ˈtɛ̃ɲis/
noun
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;
tennis
/ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/
noun
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;
tafeltennis
/ˌtɛ̃ɲiˈɕista/
noun
(sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie
tennisspeler
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;
Tennessee
/ˌtɛɔˈdɔlʲit/
noun
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;
theodoliet
/tɛˈɔdɔr/
pronoun
imię męskie;
Theodoor
/ˌtɛɔˈdɔra/
pronoun
imię żeńskie;
Theodora
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Diederik
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka polis w miejscu współczesnej Teodozji (1.2)
  2. (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na wybrzeżu Krymu;
  3. imię żeńskie;
Feodosia
noun
(filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;
theodicee
/ˌtɛɔˈfãɲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;
theofanie
/tɛˈɔfʲil/
pronoun
imię męskie;
Theofilus
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór wyobrażeń i opowieści na temat pochodzenia bóstw
theogonie
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ustrój państwowy, w którym najwyższa władza należy do duchowieństwa;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, w którym panuje teokracja (1.1)
theocratie
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii
theoloog
/ˌtɛɔˈlɔɟja/
noun
  1. (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie teologii (1.1)
  2. (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);
  1. theologie
  2. godgeleerdheid
/ˌtɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(teologia, teologiczny) związany z teologią
theologisch
noun
(logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu
theorema
adverb
w sposób teoretyczny
theoretisch
/ˌtɛɔrɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii
  2. mało prawdopodobny
theoretisch
noun
naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną
theoreticus
/tɛˈɔrʲja/
noun
  1. system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;
  2. (potocznie, potoczny) teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi)
theorie
noun
(matematyka, matematyczny) dział matematyki i logiki opisujący oraz badający zbiory;
verzamelingenleer
/tɛˈɔrʲja spʲiˈskɔva/
noun
próba wyjaśnienia danej kwestii istnieniem spisku wpływowych grup, odrzucająca oficjalne dowody naukowe i ustalone fakty;
complottheorie
noun
(fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;
snaartheorie
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;
relativiteitstheorie
/ˌtɛraˈpɛwta/
noun
(medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;
therapeut
adjective
dotyczący terapii lub terapeuty
therapeutisch
/tɛˈrapʲja/
noun
(medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, proces leczenia
therapie
/ˈtɛras/
adverb
w tej chwili, obecnie
nu
noun
czas obecny; to, co dzieje się teraz
heden
/tɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;
terbium
/ˈtɛrt͡sʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów;
terts
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka na Przedkaukaziu, płynąca przez Rosję i Gruzję, uchodząca deltą do Morza Kaspijskiego;
Terek
/tɛˈrɛca/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Xenus cinereus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
xenus
/ˈtɛrɛ̃n/
noun
pewien określony obszar ziemi
terrein
/tɛˈrɛsa/
pronoun
imię żeńskie;
Trees
/ˈtɛrʲjɛr/
noun
(kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;
terriër
noun
(kynologia, kynologiczny) amerykańska rasa krępego, mniejszego psa;
bostonterriër
/ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;
Braziliaanse terriër
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna japońska technika kulinarna polegająca na marynowaniu mięs w specjalnej marynacie tare, składającej się z sosu sojowego, słodkiego sake oraz cukru lub miodu;
teriyaki
noun
(lekceważąco, lekceważący) monotonne szybkie mówienie
geroezemoes
/tɛrˈmʲĩnaʃ/
noun
  1. czyjś rozkład zajęć, terminów
  2. kalendarz w formie książki z rubrykami do planowania czasu
agenda
/ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/
noun
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości
terminologie
adjective
dotyczący terminologii
terminologisch
/tɛrˈmʲistɔr/
noun
(elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;
thermistor
/ˈtɛrmʲit/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
    termiet
  2. (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;
    thermiet
/ˈtɛrmɔ/
prefix
…tworzący pierwszy człon wyrazów związanych z ciepłem lub temperaturą
thermo-
adjective
(wojskowość, wojskowy) działający poprzez wysoką temperaturę oraz ekstremalnie wysokie, a następnie niskie ciśnienie
thermobarisch
/ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką
thermodynamisch
/ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/
noun
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;
thermodynamica
/tɛrˈmɔfɔr/
noun
gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;
bedkruik
/tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/
noun
przyrząd do pomiaru temperatury;
  1. thermometer
  2. warmtemeter
/ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;
Thermopylae
/tɛrˈmɔstat/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do utrzymywania pewnej stałej temperatury w zamkniętej przestrzeni;
thermostaat
noun
(botanika, botaniczny) roślina jednoroczna
therofyt
noun
(chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;
terpentijn
/ˌtɛrpsɨˈxɔra/
pronoun
(mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
Terpsichore
/tɛrˈːarʲjũm/
noun
zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli lądowych płazów, gadów lub pajęczaków;
terrarium
/ˌtɛrːɔˈrɨsta/
noun
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący
terrorist
/ˌtɛrːɔrɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu
terroristisch
/tɛrˈːɔrɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;
terrorisme
/ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔt͡snɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;
Noordwest Territoria
/ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/
adjective
dotyczący danego terytorium
territoriaal
/ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/
noun
(geografia, geograficzny) (administracja) obszar w określonych granicach;
  1. territorium
  2. grondgebied
/tɛˈsalʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;
Thessalië
/ˈtɛsla/
noun
(fizyka, fizyczny) (jednostka miary) jednostka indukcji magnetycznej;
tesla
pronoun
(geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;
Ticino
/ˈtɛstʲ t͡ɕɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) test sprawdzający, czy kobieta jest w ciąży;
  2. (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania testu ciążowego (1.1)
zwangerschapstest
/tɛˈstãmɛ̃nt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;
  1. testament
  2. laatste wilsbeschikking
/ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;
testosteron
/tɛˈstɔvat͡ɕ/
verb
  1. badać z wykorzystaniem testu
  2. sprawdzać
testen
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kannabinoidów o wzorze sumarycznym C21H30O2; główna substancja psychoaktywna zawarta w konopiach;
tetrahydrocannabinol
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części
tetralogie
/ˌtɛtraˈplɛɟja/
noun
(medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;
tetraplegie
/ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/
noun
(architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach;
tetrapylon
/tɛˈtrarxa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) władca tetrarchii;
tetrarch
noun
(elektronika, elektroniczny) lampa elektronowa posiadająca cztery elektrody: anodę, dwie siatki i katodę;
tetrode
/tɛˈtɨda/
pronoun
(mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;
Thetis
noun
(ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;
theürgie
noun
twierdzenie dla którego należy przedstawić uzasadnienie
these
/tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
(mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;
Theseus
/tɛɕˈt͡ɕɔva/
noun
matka żony lub męża
schoonmoeder
/tɛɕt͡ɕ/
noun
ojciec żony lub męża
schoonvader
/ˈtãŋɡɛ̃w̃s/
symbol
= (matematyka, matematyczny) tangens
tan
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;
theremin
noun
nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);
thermidor
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bhutanu
Thimphu
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja non-profit lub sztab ekspertów, zajmujący się analizami i doradztwem;
denktank
noun
(historia, historyczny, historycznie) lekki powóz dwukołowy, zwykle jednokonny używany w Anglii, popularny również we Włoszech i w Portugalii
tilbury
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Mali, nad rzeką Niger;
Timboektoe
/ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Oost-Timor
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser złożony z warstw biszkoptu nasączonych espresso i, niekiedy, alkoholem, przełożony kremem z mascarpone, jaj i cukru;
tiramisu
/tʲiˈrãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Albanii;
Tirana
/tʲiˈrãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Tirana
Tiranees
noun
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;
tule
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;
Tjoemen
noun
(włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;
weven
/tkat͡ʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin
wever
/ˈtkat͡ʃka/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin
weefster
/tkãˈɲĩna/
noun
(włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;
weefsel
/ˈtkãnka/
noun
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;
weefsel
/ˈtkãnka twuʃˈt͡ʃɔva/
noun
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;
vetweefsel
noun
(anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;
bindweefsel
/tkat͡ɕ/
verb
sporządzać tkaninę
weven
/tlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;
zuurstof
/ˈtlɛ̃nɛk/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;
oxide
/ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;
koolstofmonoxide
/tlɛ̃ˈnɔvɨ/
adjective
związany z tlenem, dotyczący tlenu
zuurstof
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na umieszczaniu cząstek wyrazów w środku innych wyrazów
tmesis
/tɔ/
conjunction
…oznaczający wynikanie lub przyzwolenie
dan
/tɔ/
particle
…podkreślająca ekspresywność wypowiedzi
dan
/tɔ/
pronoun
  1. …wskazujący, rodzaj nijaki
    1. dit
    2. het
  2. …występujący w funkcji podmiotu
    1. het
    2. dat
/ˌtɔaˈlɛta/
noun
ubikacja w miejscu publicznym
toilet
/ˈtɔast/
noun
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu
  1. heildronk
  2. toost
/ˈtɔbʲjaʃ/
pronoun
imię męskie;
Tobias
adjective
związany z Tocharami, dotyczący Tocharów
Tochaars
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski
Tochaars
/ˈtɔt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. formować jakąś masę w kulkę
  2. przesuwać obracając po ziemi
  3. przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)
rollen
/ˈtɔffʲi/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciągnący się cukierek mleczny
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa przypominająca tofi (1.1), stosowana jako nadzienie do ciast
toffee
/ˈtɔfu/
noun
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;
  1. tofoe
  2. sojakaas
/tɔˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Togo
Togolees
/ˈtɔɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;
Togo
/ˈtɔjat/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;
  1. monnikskap
  2. akoniet
noun
(botanika, botaniczny) Lysimachia L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych o wzniesionych lub płożących się łodygach i wyrastających pojedynczo w kącikach liści żółtych kwiatach;
wederik
/tɔˈkarka/
noun
(technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;
draaibank
/ˈtɔkaʃ/
noun
(technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce
draaier
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Nowej Zelandii;
Tokelau
noun
sztuczny język zaprezentowany w roku 2001;
Toki Pona
/tɔˈcijsʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Tokio
Tokioos
/ˈtɔcɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;
  1. Tokio
  2. Tokyo
/tɔˈksɨt͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) mający właściwości trujące
toxisch
noun
specjalista w dziedzinie toksykologii
toxicoloog
/ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/
noun
(biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;
toxicologie
adjective
(medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii
toxicologisch
noun
(medycyna, medyczny) okresowe lub systematyczne świadome narażanie swojego organizmu na szkodliwe działanie różnych substancji: narkotyków, leków, rozpuszczalników, używek i innych potencjalnie szkodliwych substancji
toxicomanie
/tɔˈksɨ̃na/
noun
substancja chemiczna o właściwościach trujących
toxine
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;
Toledo
/ˌtɔlɛˈrãnt͡sʲja/
noun
  1. czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;
  2. (biologia, biologiczny) odporność organizmu na szkodliwe czynniki środowiskowe;
  3. (technologia, technika, techniczny) dopuszczalny błąd pomiaru lub wykonania jakiejś wielkości;
tolerantie
adverb
w sposób tolerancyjny, pełen tolerancji
verdraagzaam
/ˌtɔlɛrãnˈt͡sɨjnɨ/
adjective
szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych
tolerant
/ˌtɔlɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk
  1. aanzien
  2. tolereren
noun
(chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;
tolueen
/ˈtɔ̃maʃ/
pronoun
imię męskie;
Thomas
/ˈtɔ̃mbak/
noun
  1. (metaloznawstwo, metalurgia) stop miedzi z cynkiem przypominający złoto;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kielichowaty bęben, perska odmiana darbuki
tombak
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;
Tomsk
/tɔ̃n/
noun
  1. charakter brzmienia dźwięku
    noot
    1. (książkowy) charakter wypowiedzi
    2. dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
    toon
/ˈtɔ̃na/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa 1000 kilogramów
ton
/tɔ̃ˈnat͡sʲja/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) zabarwienie uczuciowe wypowiedzi
toonaard
/ˈtɔ̃nfa/
noun
sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;
tonfa
/ˈtɔ̃ŋɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;
Tonga
/tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tonga
Tongaans
/ˈtɔ̃ɲik/
noun
(spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;
tonic
noun
(medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;
tonsillectomie
/tɔ̃w̃ˈsura/
noun
krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży, że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;
kruinschering
/tɔ̃ˈnɔ̃nt͡sɨ ˈbʒɨtfɨ‿ɕɛ ˈxfɨta/
proverb
człowiek w kłopotach próbuje wszelkich rozwiązań
nood breekt wet
/ˈtɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. zanurzać się pod wodę, znikając w niej
  2. o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
zinken
/tɔp/
noun
(potocznie, potoczny) krótka damska bluzka, nierozpinana, zwykle dopasowana, bez rękawów lub z krótkimi rękawkami i bez kołnierzyka
bovenkleding
/ˈtɔpas/
noun
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego topazu (1.1)
topaas
noun
(technologia, technika, techniczny) substancja ułatwiająca lutowanie
flux
/ˌtɔpɔˈɡrafʲja/
noun
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;
topografie
/ˌtɔpɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z topografią, dotyczący topografii
topografisch
/tɔˈpɔla/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;
  1. populier
  2. peppel
/ˌtɔpɔˈlɔɟja/
noun
(matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;
topologie
/tɔˈpɔ̃ɲĩm/
noun
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);
toponiem
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) powtarzający się motyw literacki
topos
/ˈtɔpur/
noun
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;
bijl
/tɔr/
noun
  1. konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;
    spoor
  2. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
    thorium
  3. (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;
    tor
/ˈtɔra/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;
Thora
/ˈtɔrba/
noun
opakowanie wykonane ze skóry lub tworzywa sztucznego, używane do przechowywania lub transportu przedmiotów, często wyposażone w uchwyty lub paski
tas
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa
buideldier
noun
(medycyna, medyczny) nienowotworowa przestrzeń jamista wypełniona płynem;
pseudocyste
/tɔˈrɛpka/
noun
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni
handtas
/tɔrf/
noun
(geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;
  1. turf
  2. veen
/ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/
noun
(geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;
hoogveen
/tɔrˈnadɔ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;
  1. tornado
  2. wervelwind
/tɔrʲˈɲistɛr/
noun
(edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych
ransel
/tɔˈrɔ̃ntɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario;
Toronto
/tɔrˈpɛda/
noun
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;
torpedo
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) utrudniać, uniemożliwiać wykonanie czegoś
  2. (wojskowość, wojskowy) (marynarka) niszczyć, zatapiać okręt torpedą
torpederen
/tɔrt/
noun
(cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;
taart
/tɔrˈtura/
noun
  1. świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;
  2. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
marteling
/ˌtɔrtuˈrɔvat͡ɕ/
verb
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji
  1. folteren
  2. martelen
/tɔˈskãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;
Toscane
/tɔˈskãj̃sʲci/
adjective
charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii
Toscaans
/ˈtɔstɛr/
noun
urządzenie do pieczenia tostów
broodrooster
/ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/
adjective
odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm
totalitair
/ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;
totalitarisme
/ˈtɔtɛ̃m/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;
totem
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu;
totemisme
/ˈtɔvar/
noun
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;
waar
/ˌtɔvaˈʒɨsʲci/
adjective
  1. będący formą rozrywki grupy osób
    1. gezellig
    2. maatschappelijk
  2. dobrze czujący się w obecności innych osób
    sociabel
/tɔˈvaʒɨʃ/
noun
  1. ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas
    begeleider
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
    makker
noun
(wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła
strijdmakker
/ˌtɔvaˈʒɨʃɨt͡ɕ/
verb
  1. być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
  2. występować razem z jakimś zjawiskiem
begeleiden
/tɔʃˈsãmɔɕt͡ɕ/
noun
  1. identyczność, brak różnic
    1. gelijkheid
    2. overeenkomst
  2. cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
    identiteit
noun
osobiste poczucie swojej płci społeczno-kulturowej;
genderidentiteit
/ˈtrat͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. przestawać posiadać jakąś rzecz
  2. stawać się mniej wartościowym
verliezen
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;
Thracië
/traˈdɨt͡sʲja/
noun
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;
traditie
noun
zwolennik tradycjonalizmu, człowiek przywiązany do tradycji
traditionalist
/ˌtradɨˈt͡sɨjɲɛ/
adverb
zgodnie z tradycją
traditioneel
/ˌtradɨˈt͡sɨjnɨ/
adjective
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją
traditioneel
/ˈtrafʲit͡ɕ/
verb
o człowieku: uderzyć czymś w jakiś cel
  1. raken
  2. treffen
/traˈɡɛdʲja/
noun
  1. ogromne nieszczęście budzące rozpacz
    tragedie
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
    1. tragedie
    2. treurspel
/traˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
  1. pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
tragisch
/ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;
tragikomedie
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie
Trajanus
noun
(fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni
trajectorie
/ˈtraktat/
noun
tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;
scriptie
/ˈtraktɔr/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;
  1. tractor
  2. trekker
/ˌtraktɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od traktować
behandeling
/trakˈtɔvat͡ɕ/
verb
odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób
behandelen
/trãmp/
noun
wędrowiec, włóczykij, obieżyświat
dakloze
noun
(sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody
springplank
/ˈtrãw̃vaj/
noun
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;
tram
noun
(chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;
visolie
/trãw̃ˈsakt͡sʲja/, /trãw̃ˈzakt͡sʲja/
noun
  1. (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
  2. (informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem
transactie
adjective
odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk
trans-Atlantisch
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych;
transfobie
/ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/
noun
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;
transformator
noun
(medycyna, medyczny) wprowadzanie do naczynia krwionośnego pacjenta krwi lub jej składników pochodzenia zewnętrznego
transfusie
adjective
związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej
transgender
noun
forma tożsamości płciowej polegająca na psychicznej identyfikacji osoby z płcią biologicznie odmienną, połączona z dążeniem do zmiany płci zgodnie z tym poczuciem
transgenderisme
adjective
(biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku
transgeen
adjective
przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami
transcontinentaal
verb
dokonywać transkrypcji
transcriberen
/trãw̃sˈkrɨpt͡sʲja/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  3. zapisywanie tekstu w innym systemie pisma
transcriptie
/ˌtrãw̃slʲitɛˈrat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;
transliteratie
verb
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywać tekst pisany w pewnym alfabecie przy użyciu liter innego alfabetu
omschrijven
adjective
dotyczący różnych narodów
grensoverschrijdend
adjective
przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean
overzees
noun
(elektronika, elektroniczny) urządzenie nadawczo-odbiorcze umożliwiające identyfikację przedmiotu, pojazdu lub środka transportu
transponder
/ˈtrãw̃spɔrt/
noun
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;
  1. transport
  2. vervoer
verb
przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu
transporteren
adjective
taki, którego tożsamość płciowa jest inna niż płeć ustalona przy urodzeniu na podstawie cech biologicznych
transgender
adjective
związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu
transseksueel
noun
(teologia, teologiczny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;
transsubstantiatie
/ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/
adjective
przebiegający lub kursujący przez Syberię
trans-Siberisch
/trãw̃ˈzɨstɔr/
noun
  1. (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  2. (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy
transistor
noun
przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa
overgang
/trap/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przenośna kładka do wchodzenia na statek
valreep
noun
(łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;
pelsjager
/ˈtrapɛs/
noun
  1. (geometria) czworokąt, który posiada co najmniej jedną parę równoległych boków;
  2. (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;
trapezium
/ˈtrasa/
noun
  1. określona droga wyznaczona do przejechania
    1. route
    2. traject
  2. szlak, droga, arteria
    1. route
    2. traject
    3. weg
/ˈtraʃka/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;
salamander
/ˈtratfa/
noun
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;
vlot
/ˌtrawmatɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;
traumatologie
/ˌtrawmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  2. (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem
traumatisch
/ˈtrava/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
    1. gras
    2. kruid
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) marihuana
    1. kruid
    2. gras
/ˌtravɛrˈsɔvat͡ɕ/
verb
  1. o szlaku: biec w poprzek zbocza
  2. pokonywać zbocze w poprzek
doorkruisen
noun
(mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;
travertijn
/traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;
  1. spijsvertering
  2. vertering
/traˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;
lebmaag
/ˈtravʲit͡ɕ/
verb
rozkładać spożyty pokarm na prostsze części
verteren
/ˈtravʲɲik/
noun
poletko trawy o charakterze ozdobnym;
  1. gazon
  2. grasveld
  3. grasperk
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą
graminivoor
/ˈtrɛbuʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;
slingerarm
/trɛfl̥/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru
klaver
/ˌtrɛlɛ‿mɔˈrɛlɛ/
noun
(potocznie, potoczny) zmyślone, nieprawdziwe opowieści
gebrabbel
noun
(psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);
plankenkoorts
/trɛ̃n/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;
    klaagzang
  2. (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
    sleep
/trɛ̃nt/
noun
  1. (finanse, finansowy) systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie
  2. (statystyka, statystyczny) monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;
  3. istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;
rage
/ˈtrɛ̃nɛr/
noun
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;
  1. trainer
  2. coach
/trɛ̃ˈnɛrka/
noun
forma żeńska od: trener
trainster
/ˈtrɛ̃ɲĩŋk/
noun
  1. (sport, sportowy) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca;
  2. ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności
training
verb
podnosić czyjeś umiejętności
coachen
verb
uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności
dresseren
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, metabolit retinolu (witaminy A), wykazujący działanie złuszczające, hamuje rogowacenie naskórka i przemianę tkanki prawidłowej w tkankę zmienioną chorobowo;
tretinoïne
/trɛˈvʲizɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  2. (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;
Treviso
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;
Trier
noun
(medycyna, medyczny) procedura oceny zdrowia i selekcji ofiar masowego wypadku;
triage
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)
  2. (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Triceratops, rodzaj roślinożernego dinozaura żyjącego w epoce późnej kredy na terenie dzisiejszej Ameryki Północnej;
triceratops
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;
trichotillomanie
noun
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, z prostym ożaglowaniem rejowym;
  1. triëre
  2. trireem
pronoun
(geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;
Triëst
/trʲĩˈmarãn/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;
trimaran
/ˈtrʲi<sup>j</sup>ɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyosobowy zespół muzyczny: wokalny lub instrumentalny
trio
/ˈtrʲjɔda/
noun
(elektronika, elektroniczny) lampa elektronowa posiadająca trzy elektrody;
triode
/ˌtrʲiska<sup>j</sup>idɛkaˈfɔbʲja/
noun
obawa przed liczbą 13; wiara, że trzynastka przynosi pecha;
triskaidekafobie
/trʲjũw̃f/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: uroczysty wjazd zwycięskiego wodza do Rzymu;
  2. (przestarzałe, przestarzały) (termin karciany) atut
  3. radość ze zwycięstwa, sukcesu
  4. wspaniałe zwycięstwo, sukces
  5. zwycięstwo jednej idei nad drugą
triomf
/ˈtrʲjũw̃vʲir/
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek triumwiratu
triumvir
/trʲjũw̃ˈvʲirat/
noun
trójka osób, które rządzą razem;
driemanschap
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) stopa metryczna złożona z dwóch sylab: długiej i krótkiej;
trochee
/ˈtrɔxɛ/
indefiniteCardinalNumeral
w niewielkiej ilości
een beetje
/trɔˈt͡ɕĩnɨ/
noun
drobne odpady po obróbce drewna;
zaagsel
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z trockizmem, dotyczący trockizmu lub trockistów
trotskistisch
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;
trotskisme
/trɔˈfɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
  1. (przestarzałe, przestarzały) (sztuka) motyw dekoracyjny przedstawiający zbroję, chorągwie itp.
  2. nagroda w sporcie lub innej rywalizacji
  3. zdobycz wojenna lub myśliwska, przedmiot dumy właściciela
trofee
/ˈtrɔja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;
Troje
noun
jedno z trojga dzieci urodzonych podczas tego samego porodu
drielingbroer
adjective
związany z Troją, dotyczący Troi
Trojaans
/trɔˈlɛjbus/
noun
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;
trolleybus
/trɔl/
noun
  1. (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi;
  2. (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze;
trol
/ˈtrɔl ˌpatɛ̃nˈtɔvɨ/
idiom
(pejoratywnie, pejoratywny) podmiot, zwykle firma, która nabywa patent dotyczący jakiegoś rozwiązania, ale nie zamierza stosować go w praktyce, czekając aż ktoś inny to zrobi, by go pozwać za rzekome utracone korzyści i zyskać na odszkodowaniu
patenttrol
/trɔ̃n/
noun
  1. fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  2. (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju
troon
/ˈtrɔ̃n pʲjɔˈtrɔvɨ/
noun
(peryfrastyczny) (podniośle) (przenośnie, przenośnia) urząd papieski
stoel van Sint-Pieter
/trɔp/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zwrot o znaczeniu przenośnym;
figuurlijke uitdrukking
/ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/
adjective
typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym
tropisch
/ˈtrɔpʲism̥/
noun
(biologia, biologiczny) ruchy wzrostowe roślin lub ich części oraz ruchy niższych zwierząt pod wpływem działania bodźców, wykonywane przez organizm w kierunku źródła bodźców (tropizm dodatni) lub w stronę przeciwną (tropizm ujemny); zdolność organizmów do wykonywania takich ruchów;
tropie
noun
(geofizyka) najniższa warstwa atmosfery Ziemi, która znajduje się bezpośrednio nad powierzchnią planety i rozciąga się do wysokości około 8–18 km, w zależności od szerokości geograficznej (najniższa nad biegunami, najwyższa nad równikiem)
troposfeer
/ˈtrɔska/
noun
chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro
  1. zorg
  2. aandacht
noun
bycie troskliwym w opiece lub zajmowaniu się czymś
liefdevolle zorg
/trɔsˈklʲivɨ/
adjective
wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój
attent
/ˈtrɔʃt͡ʃɨt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wykazywać troskę o kogoś lub coś
zorgen
noun
(historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;
troubadour
/truˈt͡ɕizna/
noun
(toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;
  1. gif
  2. vergif
/trut/
noun
ciężka praca, duży wysiłek
gezwoeg
/ˈtrudnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. coś, co jest trudne
  2. przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  3. właściwość rzeczy trudnych
moeilijkheid
/ˈtrudnɨ/
adjective
  1. taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  2. niełatwy do zrozumienia
moeilijk
/ˈtrufla/
noun
(mykologia, mykologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;
truffel
/ˈtru<sup>j</sup>ism̥/
noun
wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego
gemeenplaats
/truˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć
giftig
/ˈtrũmna/
noun
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;
  1. doodskist
  2. kist
/trup/
noun
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia
lijk
/truˈskafka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
    aardbei
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)
    1. aardbei
    2. aardbezie
/ˌtruskafˈkɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek
aardbeien-
/ˈtrutɛ̃ɲ/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem
dar
verb
powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
vergiftigen
/tr̥fat͡ɕ/
verb
  1. istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  2. pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji
duren
/trɨp/
noun
    1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
    2. procedura lub ustalony wariant jej wykonania
    modus
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
    wijs
/ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃt͡ʃaˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;
voorwaardelijke wijs
/ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;
gebiedende wijs
noun
(telekomunikacja) tryb pracy telefonu komórkowego, w którym przestaje on wysyłać i odbierać sygnały radiowe;
vliegtuigmodus
noun
(seksuologia, seksuologiczny) homoseksualizm kobiecy
tribadisme
/trɨˈbula/
noun
(botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;
kervel
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) urząd cywilny w starożytnym Rzymie, utworzony w celu ochrony interesów obywateli, zwłaszcza plebejuszy;
  2. (historia, historyczny, historycznie) urząd wojskowy w starożytnym Rzymie, oficer;
tribuun
/trɨˈbũna/
noun
specjalne podwyższenie z pulpitem przeznaczone dla mówcy
tribune
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instancja orzekająca, kolegium sądowe;
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kolegium sędziowskie o szczególnych uprawnieniach
tribunaal
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;
Trente
noun
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;
  1. goniometrie
  2. trigonometrie
adjective
(matematyka, matematyczny) związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii
trigonometrisch
/trɨk/
noun
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu
ram
/ˈtrɨktrak/
noun
rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;
backgammon
/ˈtrɨlʲjart/
noun
liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;
triljard
/ˈtrɨlʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;
triljoen
/trɨˈlɔbʲit/
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny;
trilobiet
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów
trilogie
/ˈtrɨ̃mɛstr̥/
noun
(urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach
kwartaal
/trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;
Trinidad en Tobago
/trɨˈpɔlʲis/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  2. (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
Tripoli
/ˈtrɨptɨk/
noun
  1. (sztuka) dzieło (malarskie, literackie, rzeźbiarskie, filmowe itp.) składające się z trzech części;
  2. trójdzielna nastawa ołtarzowa
triptiek
/ˈṭʃʲt͡ɕĩna/
noun
(botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;
riet
noun
(rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;
suikerriet
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus arundinaceus Linnaeus, niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;
grote karekiet
/ˈṭʃɛba/
verb
…tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej
je zou moeten
/ṭʃɛxˈsɛtnɨ/
adjective
od trzysta
driehonderdste
/ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od 3
derde
/ˈṭʃɛt͡ɕi ˈɕfʲjat/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) XX wiek grupa państw nienależąca ani do bloku kapitalistycznego (pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych), ani do komunistycznego (ZSRR)
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraje słabo rozwinięte gospodarczo, przeważnie byłe kolonie;
derde wereld
/ṭʃɛˈpat͡ʃka/
noun
narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;
garde
noun
ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;
mattenklopper
verb
  1. poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
  2. poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  3. poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
wapperen
verb
wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie
krassen
/ˌṭʃɛvʲiˈkɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;
schoenbekooievaar
/ṭʃɛt͡ɕ/
verb
  1. naciskając, pocierać
  2. pocierać sobą o coś
wrijven
/ˈṭʃɛʑvɨ/
adjective
  1. kierujący się rozumem, rozsądkiem
    1. bedachtzaam
    2. nuchter
  2. niepijany
    1. nuchter
    2. sober
/ṭʃmʲjɛl/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;
hommel
noun
(botanika, botaniczny) Euonymus L., rodzaj roślin krzewiastych, drzew lub pnączy z rodziny dławiszowatych;
kardinaalsmuts
/ṭʃmʲjɛˈlɔjat/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;
wespendief
/ˈṭʃnadɛl/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu
geelgors
/ˈṭʃnadɛl zvɨˈt͡ʃajnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;
geelgors
noun
(anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;
kies
/ˈṭʃustka/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;
  1. alvleesklier
  2. pancreas
/ṭʃɨ/
ordinalAdjective
liczba 3
drie
noun
liczba 3000
drieduizend
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 30
dertigste
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od trzydzieści jeden (31)
eenendertigste
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi/
cardinalNumeral
30
dertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 34
vierendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 32
tweeëndertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 39
negenendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 31
eenendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 38
achtendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 35
vijfendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 37
zevenendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 36
zesendertig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 33
drieëndertig
/ˈṭʃɨ̃mat͡ɕ/
verb
chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
houden
/ˈṭʃɨ̃mat͡ɕ ˈct͡ɕüci/
verb
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce
duimen
noun
(geometria) wielokąt o trzynastu bokach
dertienhoek
/ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzynaście lat
  2. trwający trzynaście lat
dertienjarig
/ṭʃɨ̃ˈnastɨ/
adjective
od 13
dertiende
/ṭʃɨ̃ˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
13
dertien
/ˈṭʃɨsta/
cardinalNumeral
liczba 300
driehonderd
/ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab
drielettergrepig
/ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/
noun
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;
  1. aardbeving
  2. aardschok
/ˈtrujt͡sa ˈɕfʲjɛ̃nta/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;
  1. Drie-eenheid
  2. Drievuldigheid
/trujˈd͡ʑɛlnɨ/
adjective
dzielący się na trzy części, składający się z trzech części, taki, w którym można wyróżnić trzy części
driedelig
/ˌtrujːɛˈdɨ̃nɨ/
adjective
(środowiskowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden w trzech osobach
drie-enig
/ˈtrujka/
noun
nazwa cyfry 3
drie
/ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/
adjective
mający trzy kolory
driekleur
/ˈtrujkɔ̃nt/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Driehoek
/ˈtrujkɔ̃nt/
noun
  1. rzecz mająca kształt trójkąta (1.1)
    driehoek
    1. (geometria) wielokąt mający trzy boki;
    2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;
    1. driehoek
    2. triangel
/ˈtrujkɔ̃nt ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Zuiderdriehoek
noun
(geometria) trójkąt z jednym z kątów wewnętrznych prostym;
rechthoekige driehoek
noun
(geometria) trójkąt o wszystkich bokach tej samej długości;
gelijkzijdige driehoek
noun
(geometria) trójkąt o co najmniej dwóch bokach tej samej długości;
gelijkbenige driehoek
/trujˈkɔ̃ntnɨ/
adjective
  1. dotyczący trójkąta (figury geometrycznej)
  2. mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej)
driehoekig
/trujˈmʲjastɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) zespół miejski, który tworzą następujące miasta: Gdańsk, Gdynia, Sopot;
Driestad
/ˈtrujskɔk/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;
hinkstapspringen
adjective
(chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego
driewaardig
/ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/
adjective
mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)
driedimensionaal
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna głoska oznaczona za pomocą trzech liter
trigraaf
/ˈtrujzɔ̃mp/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;
drietand
/ˈtrɔ̃mba/
noun
(zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
slurf
noun
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;
wervelwind
/ˈtrɔ̃mbʲit͡ɕ/
verb
  1. wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
    toeteren
  2. wydawać dźwięk trąbką lub trąbą
    trompetten
/ˈtrɔ̃mpka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;
trompet
/trɔ̃nt/
noun
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;
  1. lepra
  2. melaatsheid
/ˈtrɔ̃ɲd͡ʑik/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok
acne
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce
trompetter
/ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/
noun
(medycyna, medyczny) osoba chora na trąd
leproos
/tsũˈnãmʲi/
noun
(geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;
  1. vloedgolf
  2. tsunami
/tu/
pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący
hier
/tuˈ<sup>w</sup>arɛk/
noun
(etnografia, etnograficzny) nomada, członek ludu berberyjskiego zamieszkującego obszary Sahary, głównie w Algierii, Libii, Mali, Nigrze i Burkina Faso
Toeareg
/ˈtuba/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;
tuba
/tuf/
noun
(geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;
tufsteen
/ˈtukãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos Linnaeus, barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie;
toekan
/tul/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;
thulium
/tuˈlʲipãn/
noun
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;
tulp
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;
Toulon
/tuˈluza/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;
Toulouse
/ˈtũmult/
noun
sytuacja zamętu
tumult
/ˈtũndra/
noun
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;
toendra
/ˈtũnɛl/
noun
  1. (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  2. (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;
tunnel
/tũˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Tunesië
/ˌtũnɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tunezja
Tunesisch
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami tunguskimi
  2. związany z Tunguzami, dotyczący Tunguzów
Toengoezisch
/tũˈɲika/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;
tuniek
/ˈtũɲis/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji;
Tunis
/tur/
noun
(zoologia, zoologiczny) Bos primigenius Bojanus, wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych;
oeros
noun
kolejno powtarzająca się czynność
ronde
/ˈturbãn/
noun
męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;
tulband
/turˈbʲĩna/
noun
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;
turbine
/ˈturt͡sʲja/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;
Turkije
/turˈt͡ʃɨ̃ŋka/
noun
kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji
Turkse
/tuˈrɛt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.
Turks
/tuˈrɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;
Turks
/ˈturɛk/
noun
osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji
Turk
/turˈkafka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;
tortelduif
adjective
odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;
Turks
/ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;
Turkmenistan
/turkˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu
Turkmeens
/turkˈmɛ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;
Turkmeens
noun
nauka o językach, historii i kulturze ludów turkijskich;
Turkologie
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;
Turks- en Caicoseilanden
/ˈturkus/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  2. barwa, zielony odcień cyjanu;
turkoois
/ˌturkuˈsɔvɨ/
adjective
  1. (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  2. (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu
turkoois
/ˈturʲɲɛ̇j/
noun
(sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;
toernooi
/ˈturɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;
Turijn
/tuˈrɨ̃ŋʲɟja/
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;
Thüringen
/tuˈrɨsta/
noun
osoba uprawiająca turystykę
toerist
/tuˈrɨstka/
noun
kobieta, która podróżuje dla przyjemności
toeriste
/ˌturɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z turystyką lub turystami
toeristisch
/tuˈrɨstɨka/
noun
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;
toerisme
noun
(botanika, botaniczny) Carex L., rodzaj roślin z rodziny ciborowatych;
zegge
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;
Toetanchamon
/ˈtutɔr/
noun
opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą
mentor
/tuˈtɔrʲjal/
noun
samouczek;
tutorial
/tuˈvalu/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;
Tuvalu
/tuˈvalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tuvalu
Tuvaluaans
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy;
Toevaans
/ˈtuʑĩn/
noun
(jednostka miary) 12 sztuk
dozijn
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;
Toela
/ˈtũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;
tonijn
/tuʃ/
adverb
prawie, blisko
  1. bijna
  2. nagenoeg
  3. pal
  4. vlak
  5. vrijwel
  6. zo goed als
/ˈtfarda ˈvɔda/
noun
(chemia, chemiczny) woda zawierająca w sobie dużą ilość rozpuszczonych minerałów, szczególnie soli wapnia i magnezu; w której środki myjące trudno się pienią;
hard water
noun
(rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy
hardheid
/ˈtfardɨ/
adjective
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
hard
/ˈtfarʲd͡ʑɛl/
noun
(leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa
kernhout
noun
(anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;
oogwit
/tfaʃ/
noun
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy
  1. gezicht
  2. gelaat
  3. aangezicht
noun
wyraz twarzy niezdradzający żadnych uczuć
pokerface
/ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/
adverb
bezpośrednio
in het echt
/ˈtfaruk/
noun
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego
kwark
verb
  1. (neologizm) publikować post na Twitterze
  2. (neologizm) publikować posty na Twitterze
tweeten
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;
Tver
/ˈtfʲjɛrd͡za/
noun
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;
vesting
/tfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś
stelling
/ˈtfʲjɛrʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
zapewniać o czymś
beweren
/ˈtfɔʒɨt͡ɕ/
verb
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)
creëren
/tfuj/
pronoun
2. (osoba) lp
jouw
/ˈtfurt͡sa/
noun
(książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki
  1. schepper
  2. auteur
/ˈtfurt͡ʃɨ/
adjective
taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia
creatief
/tɨ/
personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej
  1. jij
  2. je
/ˈtɨbɛr/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;
Tiber
/tɨˈbɛrʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Tiberius
/ˈtɨbɛt/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  2. kraj na Wyżynie Tybetańskiej
Tibet
/ˌtɨbɛˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego
  1. Tibetaan
  2. Tibetaanse
/ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu
Tibetaans
/ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;
Tibetaans
/ˈtɨd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
  1. okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  2. każdy okres siedmiu dni
week
/ˈtɨɟɛl/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.
  2. (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
smeltkroes
/tɨˈɡɔdʲɲik/
noun
czasopismo ukazujące się co tydzień;
weekblad
adjective
zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień
wekelijks
/ˈtɨɡrɨs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;
tijger
/ˌtɨɡrɨˈɕit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica tygrysa
tijgerin
/ˈtɨkat͡ɕ/
verb
o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki
tikken
noun
  1. (botanika, botaniczny) butelkowaty owoc tykwy (1.1) używany jako naczynie
    fleskalebas
  2. (botanika, botaniczny) roślina o dyniowatych owocach, uprawiana w tropikach;
    kalebas
/ˈtɨlda/
noun
  1. (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  2. (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część
tilde
/ˈtɨlɛ/
pronoun
określenie odnoszące się do liczebników głównych lub zastępujące je
zoveel
/ˈtɨlkɔ/
particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie
  1. slechts
  2. alleen
  3. maar
noun
lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu
achterlicht
/tɨ̃m/
adverb
  1. im … tym … – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
  2. …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach
des te
/ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m/
adverb
w tym wypadku, obecnie, teraz
ditmaal
/tɨ̃mˈt͡ʃasɛ̃m/
adverb
  1. w tym samym czasie, o którym była mowa
    intussen
  2. do tego czasu, o którym była mowa
    tot die tijd
/tɨ̃mˈt͡ʃasɛ̃m/
particle
  1. sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą
    daarentegen
  2. sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania
    1. echter
    2. evenwel
/ˌtɨ̃mt͡ʃaˈsɔvɨ/
adjective
taki, który trwa tylko jakiś czas
voorlopig
/tɨ̃ˈmʲjãnɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;
tijm
noun
(biochemia, biochemiczny) jedna z czterech podstawowych zasad azotowych DNA, pochodna pirymidyny
thymine
/ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
Timoteüs
/tɨ̃mˈpãnɔ̃n/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;
  2. (architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu
timpaan
/tɨ̃ŋk/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż
    pleisterwerk
  2. (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.
    1. pleisterwerk
    2. stuc
/ˈtɨ̃ŋkaʃ/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania
stukadoor
/tɨ̃ŋˈkɔvat͡ɕ/
verb
nakładać tynk na wewnętrzną lub zewnętrzną ścianę budynku
stuken
/tɨ̃ŋkˈtura/
noun
(heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;
kleur
/tɨp/
noun
rodzaj, klasa
type
/ˌtɨpɔˈɡrafʲja/
noun
technika druku wypukłego, drukarstwo;
typografie
adjective
związany z typologią
typologisch
/tɨˈpɔvɨ/
adjective
często spotykany
typisch
/tɨr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;
Sur
/ˈtɨrãn/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  2. (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę
tiran
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze
  1. tyrannie
  2. tirannie
/ˈtɨrɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;
Tirol
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, aminokwas wchodzący w skład wielu białek, przekształcany m.in. w hormony - tyroksynę i adrenalinę;
tyrosine
/tɨrs/
noun
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona winoroślą i bluszczem oraz zakończona szyszką sosny pinii; atrybut Dionizosa (Bachusa), menad (bachantek) i satyrów; symbol płodności;
thyrsus
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;
Tyrtaeus
noun
przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;
thyristor
/ˈtɨɕɔ̃nt͡s/
noun
  1. liczba 1000
  2. lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo
duizend
adverb
niezliczoną ilość razy
duizendmaal
/ˌtɨɕɔ̃nt͡sˈlɛt͡ɕɛ/
noun
tysiąc lat
millennium
/tɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
przymiotnik od tysiąc
duizendste
/ˈtɨtãn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;
Titan
/ˈtɨtãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;
  1. titanium
  2. titaan
/ˈtɨtɔ̃ɲ/
noun
  1. suszone liście tytoniu (1.1);
  2. (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
  1. tabak
  2. tabaksplant
adjective
posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem
nominaal
/ˈtɨtus/
pronoun
imię męskie;
Titus
/ˈtɨtuw/
noun
  1. napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  2. zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
titel
/tɨw/
noun
część czegoś najdalej od przodu
achterkant
/ˈtɨwɛk/
noun
(potocznie, potoczny) pośladki
bil
adverb
(książkowy) sam na sam
tête-à-tête
noun
(książkowy) spotkanie dwóch osób
tête-à-tête
/ˈtɛ̃n͇t͡ʃa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;
regenboog
/tɛ̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
  1. taki, który ma kolory tęczy
  2. związany z tęczą, dotyczący tęczy
regenboog-
/tɛ̃n͇ˈt͡ʃufka/
noun
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;
  1. regenboogvlies
  2. iris
/ˈtɛ̃mpɨ/
adjective
nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę
bot
/ˈtɛ̃w̃sʲkɲit͡ɕ/
verb
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię
  1. missen
  2. verlangen
/tɛ̃w̃sˈknɔta/
noun
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś
begeren
/ˈtɛ̃w̃sknɨ/
adjective
pełen tęsknoty, nostalgii
droefgeestig
/ˈtɛ̃ntʲɲak/
noun
(medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;
aneurysma
adjective
(medycyna, medyczny) związany z tężcem, dotyczący tężca
tetanisch
noun
(medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca
  1. tetanus
  2. klem
/twɔ/
noun
dalszy widok np. obrazu, dalszy plan
achtergrond
/twɔk/
noun
(technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;
zuiger
/ˈtwut͡ʃɛk/
noun
narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy
stamper
/ˈtwut͡ʃɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu
aardappelstamper
/twũm/
noun
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu
menigte
/ˈtwũmat͡ʃ/
noun
osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;
  1. vertaler
  2. tolk
/ˌtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język
vertaling
/twũˈmat͡ʃka/
noun
kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny
vertaalster
/twũˈmat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
    uitleggen
  2. wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
    zich verontschuldigen
  3. wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy
    1. vertalen
    2. overzetten
  4. pracować jako tłumacz, być tłumaczem
    vertalen
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;
  2. (motoryzacja) podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej
demper
/ˈtwũmʲit͡ɕ/
verb
(o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów
smoren
/ˈtwustɨ/
adjective
zawierający dużo tłuszczu
  1. vet
  2. vettig
/twuʃt͡ʃ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
  2. (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;
vet
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków;
vetvogel
/u/
preposition
    1. …bycie częścią całości
    2. …przynależność
    aan
    1. …umiejscowienie w bliskości
    2. …osobę związaną ze sprawą
    bij
noun
(fonetyka, fonetyczny) utrata dźwięczności przez spółgłoskę, wymówienie spółgłoski bez dźwięczności
verscherping
verb
zawierać umowę o odszkodowanie w losowym przypadku
verzekeren
/ˌubɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne
verzekering
/ˌubɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;
levensverzekering
/uˈbʲjɛɡwɨ/
adjective
zeszły, miniony, poprzedni, ostatni
  1. afgelopen
  2. verleden
  3. laatste
/uˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie na kogoś
  1. kleden
  2. aankleden
  3. omkleden
  4. staan
/ˈubʲjur/
noun
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie
outfit
noun
spokojne miejsce pozbawione ruchu i zgiełku, oddalone od skupisk ludzkich i szlaków komunikacyjnych
buitenwijken
/uˈbɔɟi/
adjective
posiadający mało dóbr materialnych
arm
/uˈbrãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ubrać
kleding
adjective
noszący odzież
aangekleed
/uˈbɨtɛk/
noun
(stomatologia, stomatologiczny) fragment zęba zaatakowany próchnicą
gat
noun
zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych, zwykle dla mięsa,
slacht
/ˈuxɔ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  2. małżowina uszna
  3. (krawiectwo) dziurka w igle, przez którą przewleka się nić
  4. uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki
oor
noun
(krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici
naaldoog
/ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;
binnenoor
/ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;
middenoor
/uˈxɔt͡ɕt͡sa/
noun
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;
vluchteling
verb
podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych
aanvaarden
/ˈuxfɨt/
noun
  1. część przedmiotu służąca do chwytania go ręką
    deurknop
  2. (technologia, technika, techniczny) część służąca do umocowania czegoś
    grip
/uˈt͡ɕɛt͡ʃka/
noun
szybkie opuszczenie lub opuszczanie jakiegoś miejsca w celu uniknięcia realnego lub domniemanego niebezpieczeństwa
  1. vlucht
  2. ontsnapping
/uˈt͡ɕɛkat͡ɕ/
verb
pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)
  1. vluchten
  2. weglopen
  3. ontsnappen
/ˌut͡ɕɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku
lastig
/ut͡ʃʲˈt͡ɕivɔɕt͡ɕ/
noun
uczciwe zachowanie
eerlijkheid
/ut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ/
adjective
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)
eerlijk
/ˌut͡ʃɛˈstʲɲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
brać udział
deelnemen
/uˈt͡ʃɛstʲɲik/
noun
osoba biorąca w czymś udział
deelnemer
/ˈut͡ʃɛ̃ɲ/
noun
(edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;
  1. leerling
  2. scholier
  3. student
/uˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu
gevoel
/uˈt͡ʃɨ̃nɛk/
noun
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób
daad
/ˈut͡ʃɨt͡ɕ/
verb
przekazywać komuś wiedzę
leren
/uˈdanɨ/
adjective
zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem
succesvol
verb
sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś
  1. verijdelen
  2. dwarsbomen
  3. frustreren
  4. dwarszitten
adjective
stwarzający pozór czegoś
  1. gespeeld
  2. geveinsd
  3. nep
/uˈdavat͡ɕ/
verb
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego, pozorować nieprawdziwe okoliczności
  1. voorwenden
  2. doen alsof
/ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć
slag
/uˈdɛʒɨt͡ɕ/
verb
zadać komuś cios
  1. raken
  2. slaan
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;
Udine
/ˈudɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;
  1. dij
  2. bovenbeen
verb
dawać komuś dostęp do czegoś
delen
verb
wykazywać prawdziwość czegoś, przedstawiając na nią dowody
bewijzen
/ˈud͡ʑaw/
noun
  1. (finanse, finansowy) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika
  2. dokument potwierdzający udział (1.2)
  3. (finanse, finansowy) zysk z tytułu udziału (1.2)
  4. przypadająca część własności po podziale
aandeel
/ˈud͡ʑɛt͡s/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia
been
/u‿ˈɛ/
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska
EU
/ˈufat͡ɕ/
verb
być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego
vertrouwen
/ufː/
interjection
wykrzyknik wyrażać wyrażający ulgę
hehe
/ˈufnɨ/
adjective
mający lub wyrażający zaufanie
vertrouwend
/uˈɡãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;
  1. Oeganda
  2. Uganda
/ˌuɡãnˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Uganda
Oegandees
noun
(spożywczy) owoc krzewu będącego krzyżówką grejpfruta pomelo, pomarańczy i mandarynki
ugli
/ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/
adjective
dotyczący Ugrofinów
Fins-Oegrisch
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami ugryjskimi: chantyjskim, wogulskim i węgierskim
Oegrisch
/ˌuɡrɨˈʑɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. czynność polegająca na chwyceniu zębami i zaciśnięciu szczęki, zwykle w celu zadania bólu, obrony lub spożycia pokarmu
  2. ślad na skórze lub powierzchni po ugryzieniu (1.1)
beet
/ˈuɡrɨɕt͡ɕ‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/
verb
(przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś
met kromme tenen zitten
/ˈuɡur/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;
braak
/ˌu<sup>j</sup>iˈstʲitʲi/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mico Lesson, południowoamerykańska małpa z rodziny pazurkowcowatych;
penseelaapje
verb
  1. podawać do wiadomości
  2. pokazywać coś, co dotąd było niejawne
onthullen
/ˌujɛdnɔznat͡ʃʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa
desambiguatie
/uˈjɛ̃mnɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera
negatief
/ujˈɡursʲci/
adjective
dotyczący Ujgurów albo Ujgurii
Oeigoers
/ujˈɡursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach;
Oeigoers
verb
  1. zatrzymywać osobę postępującą niezgodnie z prawem
    aanhouden
  2. przedstawiać coś w dany sposób
    formuleren
  3. chwytać ręką lub narzędziem
    grijpen
adjective
budzący sympatię
innemend
/ˈujʒɛt͡ɕ/
verb
zobaczyć
aanschouwen
/uˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery
  1. opname
  2. shot
/ˈujɕt͡ɕɛ/
noun
(hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu
monding
/ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/
noun
forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;
steniging
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ukarać
bestraffing
/ˈukas/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe
oekaze
/ukˈlɛja/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;
alver
noun
(termin typograficzny) znak pisarski w postaci ukośnej kreski, używany głównie do oddzielania od siebie słów lub znaków;
schuine streep
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;
Oekraïne
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛt͡s/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy
Oekraïner
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców
Oekraïens
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;
Oekraïens
/uˈkrɨtɨ/
adjective
taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić
verborgen
/uˈkrɨvat͡ɕ/
verb
schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
verstoppen
/ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/
noun
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża
kruisiging
/ˌukuˈlɛlɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny, odmiana gitary o małych rozmiarach;
ukelele
noun
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;
zeeanemoon
/ˈukwat/
noun
zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;
stelsel
noun
(anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;
zenuwgestel
noun
(anatomia, anatomiczny) zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie;
ademhalingssysteem
/ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;
periodiek systeem
/ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/
noun
(chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;
periodiek systeem
noun
(anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;
parasympathisch zenuwstelsel
/ˈukwat swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;
zonnestelsel
noun
(geometria) funkcja przypisująca każdemu punktowi zestaw liczb zwanych współrzędnymi, pozwalający ten punkt jednoznacznie identyfikować;
coördinatenstelsel
/ul/
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;
  1. bijenkorf
  2. bijenkast
adjective
poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować
aanspreekbaar
/uˈlɛva/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody
wolkbreuk
/ˈulɡa/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
    bevoordeling
  2. poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu
    verlichting
/uˈlʲit͡sa/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;
straat
/uˈlʲit͡ʃka/
noun
krótka lub wąska ulica
steeg
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;
Oeljanovsk
/ulm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
Ulm
/uˈlɔtka/
noun
niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny
vlugschrift
/uˈlɔtnɨ/
adjective
(książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały
vluchtig
/ˈulrɨk/
pronoun
imię męskie;
Ulrik
/ˌultʲĩˈmatũm/
noun
(dyplomacja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;
ultimatum
noun
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);
ultrageluid
/ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem
ultraviolet
noun
odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)
ultramarijn
noun
(technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) metoda obrazowania organów wewnętrznych przy pomocy ultradźwięków;
echografie
/ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/
adjective
najbardziej lubiany
favoriet
/ˈũmbrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;
Umbrië
/ˈũmʲjak/
noun
duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa
  1. huidboot
  2. umiak
/ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/
adjective
  1. o poglądach: pośredni między radykalnym a zachowawczym
  2. taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały
gematigd
/ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕt͡ɕ/
noun
biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś
bedrevenheid
/ũˈmʲjɛrat͡ɕ/
verb
kończyć swoje życie, przestawać żyć
sterven
/ˈũmʲjɛ̇t͡ɕ/
modal
potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić
kunnen
/ˈũmlawt/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
  2. znak przegłosu – dwie kropki nad literą
umlaut
/ũˈmɔva/
noun
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;
overeenkomst
/ũˈmɔvnɨ/
adjective
dotyczący umowy
contractueel
/ˌũmɔʒˈlʲivʲjät͡ɕ/
verb
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś
mogelijk maken
/ˈũmʒɛt͡ɕ/
verb
skończyć życie
doodgaan
/ˈũmɨsw̥/
noun
siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;
verstand
/ˌũmɨˈvalka/
noun
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;
  1. wastafel
  2. wasbak
/ũˈmɨvat͡ɕ ˈrɛ̃nt͡sɛ/
verb
nie brać odpowiedzialności za coś
de handen in onschuld wassen
/ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/
adverb
w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem
  1. opzettelijk
  2. bewust
  3. expres
  4. met opzet
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;
ons
/ˈũɲja/
noun
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;
unie
/ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;
Europese Unie
/ũˈɲikat͡ɕ/
verb
starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś
vermijden
/ˌũɲivɛrbʲiˈzat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie dwóch wyrazów jednym;
univerbering
/ˌũɲivɛrˈsalnɨ/
adjective
obejmujący całość
universeel
/ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/
noun
(edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych
universiteit
noun
(informatyka, informatyczny) jeden z systemów operacyjnych zapoczątkowany pod koniec lat 60. XX w. przez Bell Labs;
Unix
/ũˈnũnbʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik
ununbium
/ˌũnũnˈxɛksʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor
ununhexium
/ˌũnũnˈɔktʲjũm/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);
ununoctium
/ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moskow (symbol Mc);
ununpentium
/ˌũnũŋˈkwadʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow
ununquadium
/ˌũnũnˈsɛptʲjũm/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);
ununseptium
/ũˈnũntrʲjũm/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;
ununtrium
/uˈpadɛk/
noun
spadnięcie
ondergang
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) człowiek wpierw szlachetny, który uległ zepsuciu, grzechowi, moralnemu upadkowi
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) anioł, który sprzeniewierzył się Bogu
gevallen engel
/uˈpartɨ/
adjective
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś
  1. koppig
  2. hardnekkig
/ˈupaw/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;
  1. hittegolf
  2. hitte
noun
ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;
upcycling
verb
załatwić dwie sprawy jednocześnie
twee vliegen in een klap slaan
adjective
budzący przerażenie
afschuwelijk
noun
zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś
voorkeur
noun
wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu
vernedering
adjective
oczekiwany z dużym pragnieniem
begeerd
/uˈprava/
noun
zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia
teelt
/uˈpravʲjät͡ɕ/
verb
zajmować się uprawą rośliny lub ziemi
telen
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
gerechtvaardigd
/ˌuprɔʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. czynienie czegoś prostszym
  2. rezultat uproszczenia (1.1)
vereenvoudiging
verb
zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji
kidnappen
/ˌupʃɛˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś
vooroordeel
/uˈpʃɛjmɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa
    beleefdheid
  2. uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi
    1. vriendelijkheid
    2. hulpvaardigheid
/uˈpʃɛjmɨ/
adjective
zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania
beleefd
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
    gareel
  2. (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu
    tuig
noun
niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach
koppigheid
/ˈural/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;
Oeral
/ˈurãn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
Uranus
/ˈurãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;
  1. uranium
  2. uraan
noun
(chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;
verarmd uranium
/uˈrãɲja/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  2. (mitologia grecka) jedna z okeanid
  3. (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  4. (mitologia grecka) przydomek Afrodyty
Urania
/uˈrãnɔs/
pronoun
(mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;
Uranus
/ˌuraˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. korzystnie zmienić bieg wydarzeń
  2. ochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia
redden
/uˈraza/
noun
niechęć, żal do kogoś
rancune
/ˈurbãn/
pronoun
imię męskie;
Urbaan
/ˈurdu/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;
Urdu
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;
Uri
pronoun
(biblijny) imię męskie
Uria
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Uriël
/ˈurlɔp/
noun
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;
  1. vakantie
  2. verlof
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop płatny przysługujący kobiecie, będącej w trakcie zatrudnienia, w związku z urodzeniem dziecka
zwangerschapsverlof
/ˈurlɔp ɔjˈt͡sɔfsʲci/
noun
  1. (potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop udzielany ojcu dziecka w wymiarze do 2 tygodni, przysługujący do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia albo urlop udzielany ojcu dziecka przysposobionego
vaderschapsverlof
/ˈurna/
noun
pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;
urn
/uˈrɔt͡ʃɨ/
adjective
pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący
charmant
/ˌurɔˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ/
noun
uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.
  1. viering
  2. feest
  3. ceremonie
/ˌurɔˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością
plechtig
/ˌurɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od urodzić
geboorte
/ˌurɔˈd͡ʑĩnɨ/
noun
rocznica dnia narodzin
verjaardag
/uˈrɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: rodzić
baren
/ˈurɔk/
noun
(książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie
charme
/uˈrɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego
urologe
/ˌurɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;
  1. urologie
  2. Urologie
/uˈruɡvaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Uruguay
/ˌuruɡˈvajsʲci/
adjective
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju
Uruguayaanse
noun
chłopiec lubiący płatać figle
  1. bengel
  2. deugniet
  3. rotjongen
/urˈvʲiskɔ/
noun
  1. stroma ściana skalna
  2. przepaść
afgrond
/uˈʒɛkat͡ɕ/
verb
wzbudzać podziw
verblijden
/ˌuʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
  1. apparaat
  2. werktuig
verb
wyposażyć coś w odpowiednie urządzenia, zorganizować wystrój
  1. installeren
  2. uitrusten
/uˈʒɛ̃ndʲɲik/
noun
osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;
ambtenaar
/u‿ɛs‿ˈa/
acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;
VS
adjective
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku
dringend
/ˈuskɔk/
noun
(geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;
breuk
/ˌuspɔˈkajät͡ɕ/
verb
przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie
kalmeren
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;
Oessoeriejsk
/ˈusta/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;
  1. lip
  2. mond
verb
(podniośle) przestawać dziać się lub istnieć
ophouden
/ˈustʲɲik/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  2. część aparatu służącego nurkowi do oddychania
  3. część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia
mondstuk
/ˈustnɨ/
adjective
  1. wyrażony, przekazany za pomocą ust
    mondelig
  2. dotyczący ust, związany z ustami
    mondeling
/ˌustɛ̃mˈplʲivɨ/
adjective
o człowieku, instytucji itp.: taki, który jest skłonny do ustępstw
toegeeflijk
/uˈstɛ̃mpstfɔ/
noun
rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony
concessie
/ˌusũˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od usunąć
verwijdering
/uˈsuvat͡ɕ/
verb
  1. (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.
  2. sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było
verwijderen
/uˈʃãnka/
noun
(odzieżownictwo) (potocznie, potoczny) ciepła czapka z klapami chroniącymi uszy od mrozu;
oesjanka
adjective
taki, który uległ uszkodzeniu
beschadigd
/uˈswuɡa/
noun
  1. okazana pomoc
  2. działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi
dienst
adjective
obdarzony talentem
getalenteerd
/ˌutlɛ̃ˈɲä̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od utleniać
oxidatie
/uˈtɔpʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego
utopie
noun
utopijne poglądy, plany i marzenia
utopisme
noun
osoba nieznośna, sprawiająca innym kłopoty
lastpak
/uˈtrudʲɲät͡ɕ/
verb
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym
belemmeren
/ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/
noun
środki, pieniądze niezbędne do życia
levensonderhoud
verb
chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych
hinken
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd, którego główna myśl definiuje moralność i etykę czynu jako wypadkowe jego pozytywnych i negatywnych skutków;
utilitarisme
/uˈvaɡa/
interjection
uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)
  1. aandacht
  2. attentie
/uˈvaɡa/
noun
  1. skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
    1. aandacht
    2. attentie
  2. pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
    kritiek
  3. spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś
    opmerking
/uˈvaʒat͡ɕ/
verb
  1. zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym
    opletten
  2. sądzić coś o kimś lub czymś
    vinden
/uˈvaʒnɨ/
adjective
charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa
aandachtig
/ˌuvɛrˈtura/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;
ouverture
/uˈvʲjɛlbʲjät͡ɕ/
verb
  1. bardzo coś/kogoś lubić
  2. otaczać kogoś miłością
bewonderen
/uˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś
verleiden
verb
brać pod uwagę
rekening houden
/ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem
verslaving
/ˌuzaˈsadʲɲät͡ɕ/
verb
podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś
rechtvaardigen
adjective
oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie
legitiem
/uzˈbɛt͡sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
  2. odnoszący się do Uzbeków
Oezbeeks
/uzˈbɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Uzbekistanu;
Oezbeeks
/ˈuzbɛk/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków;
Oezbeek
/ˌuzbɛˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Oezbekistan
adjective
(żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni
tot de tanden gewapend
noun
zespół cech umożliwiających komuś wykonywanie działania w danej dziedzinie na niezwykłym, wysokim poziomie
aanleg
verb
czynić kogoś zdrowym
  1. genezen
  2. helen
noun
ten, który używa środków duchowych (takich jak modlitwa, nakładanie rąk), aby leczyć innych
  1. gebedsgenezer
  2. gebedsgenezeres
noun
miejscowość mająca naturalne właściwości lecznicze
kuuroord
noun
(elektryczność) instalacja odprowadzająca ładunki elektryczne do gruntu;
aarde
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy;
Usedom
/ˌuzuˈpɛwʲɲät͡ɕ/
verb
czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje
  1. aanvullen
  2. vervolledigen
/ˌuzurˈpatɔr/
noun
człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś
machtsovernemer
/ˌuzurˈpɔvat͡ɕ/
verb
bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać
toe-eigenen
/uˈwãmɛk/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
  2. fragment całości
breuk
/ˈuwãn/
noun
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej
ulaan
/ˈuwãn ˈbatɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mongolii;
Ulaanbaatar
adjective
  1. zawierający braki, niedoskonałości
    defectief
  2. posiadający wady budowy ciała
    gehandicapt
noun
człowiek z wadami budowy
gehandicapt
/ˈuɕmʲjɛx/
noun
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;
  1. glimlach
  2. lach
/uɕˈmʲjɛxat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy
glimlachen
/ˌuʒɨˈtɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
  2. cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby
bruikbaarheid
/ˌuʒɨˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
przynoszący pożytek, przydatny
handig
/ˌuʒɨtkɔˈvãɲɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe;
vruchtgebruik
noun
kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś
gebruikster
/ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/
noun
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś
gebruiker
adjective
przeznaczony do użytku, dający się użytkować
  1. bruikbaar
  2. gebruiks-
/uˈʒɨvat͡ɕ/
verb
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś
gebruiken
/ˈuʒɨt͡ɕ/
verb
skorzystać z czegoś do zrobienia czegoś
gebruiken
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;
Vaduz
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malty;
Valletta
/vãn/
noun
typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób;
bestelbus
/vãŋˈkuvɛr/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
  2. (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;
Vancouver
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;
Vanuatu
noun
nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
vendémiaire
noun
nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;
ventôse
/vʲip/
acronym
ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;
vip
/vlɔk/
noun
blog złożony z zapisów wideo, najczęściej krótkich filmików, w których autor wypowiada się na aktualne tematy lub opowiada o wydarzeniach ze swojego życia
vlog
/vu/
abbreviation
= (termin karciany) walet
B
/f/, /v/, /vu/
preposition
…określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
in
/ˈv‿bʲjawɨ ˈd͡ʑɛ̇̃ɲ/
adverb
nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie
op klaarlichte dag
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną
zwanger
/ˈf‿t͡ʃtɛrɨ ˈɔt͡ʃɨ/
adverb
na osobności, bez udziału osób trzecich
onder vier ogen
adverb
w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej
bergaf
/v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
w czyimś upoważnieniu
in naam van
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie wezwanie rozpoczynające modlitwę
in de Naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest
… wyrażenie mające na celu podkreślić istotę poruszanego tematu
in wezen
/ˈf‿kaʒdɨ̃m ˈraʑɛ/
particle
niezależnie od tego, co zostało powiedziane
in ieder geval
/ˈv‿nɔt͡sɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈt͡ʃarnɛ/
proverb
gdy nie zna się sytuacji, można się łatwo pomylić w ocenie
bij nacht zijn alle katten grauw
/v‿ɔˈɡulɛ/, /ˈv‿ɔɡulɛ/
adverb
  1. z przeczeniem: zupełnie, nic a nic
    helemaal
  2. ogólnie, w sumie, podsumowując
    in het algemeen
/ˈf‿pʲjɛrfʃɛj ˌkɔlɛjˈnɔɕt͡ɕi/
idiom
najpierw
allereerst
/ˌf‿pʃɛt͡ɕiˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś
in tegenstelling tot
adverb
blisko, ale niedokładnie tak
ongeveer
/f‿tɨ̃m/
adverb
włącznie z
inclusief
verb
działać przyciągająco
  1. aantrekken
  2. lokken
/ˈva.xa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acanthocybium solandri, gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych
wahoo
/ˈvaxlaʃ/
noun
  1. ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  2. (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność
waaier
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku
wacht
/ˈvat͡ɕik/
noun
(potocznie, potoczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu
watje, prop
/ˈvada/
noun
  1. cecha obniżająca wartość przedmiotu
    defect
  2. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) nieprawidłowa budowa lub złe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie żywej istoty
    nadeel
  3. ujemna cecha charakteru
    zwakte
/ˈvaɡa/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;
Weegschaal
/ˈvaɡa/
noun
(metrologia, metrologiczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;
weegschaal
noun
(sport, sportowy) najwyższa kategoria wagowa w sportach walki;
zwaargewicht
/ˌvaɡaˈbũnda/
noun
(książkowy) człowiek lubiący się włóczyć
vagebond
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;
Ouagadougou
verb
opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny
spijbelen
noun
(edukacja, edukacyjny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje
spijbelaar
/vaˈɡarɨ/
noun
nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;
spijbelen schoolverzuim
/ˈvaɡɔ̃n/
noun
(kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;
wagon
noun
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla restauracji
restauratiewagen
noun
(kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni
slaapwagen
noun
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała
slinger
/vaˈxãɲɛ/
noun
brak zdecydowania
aarzeling
/vaˈkat͡sʲjɛ/
noun
(edukacja, edukacyjny) letnia przerwa od zajęć szkolnych
vakantie
/ˈvakat/
noun
wolna posada, nieobsadzone stanowisko
vacature
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;
wallaby
/valt͡s/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty na walcu (1.1);
wals
noun
(choreografia, choreograficzny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybsza odmiana walca;
Weense wals
/ˈvalt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
toczyć walkę, uczestniczyć w walce
  1. strijden
  2. vechten
/valˈdɛ̃mar/
pronoun
imię męskie;
Waldemar
/ˈvalɛt͡s/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
    2. przedmiot w kształcie walca (1.2)
    cilinder
  1. pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;
    wals
/vaˈlɛ̃nt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;
Valencia
/vaˈlɛ̃ntɨ/
pronoun
imię męskie;
Valentijn
/ˈvalɛt/
noun
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);
boer
/ˈvalɛ̃ɲ/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę należące do rzędu waleni
walvisachtige
noun
(mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju
Walhalla
/ˈvalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;
Wales
/vaˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Walii
Wels
noun
mieszkanka Walii
Welshe
/vaˈlʲijsʲci/
adjective
związany z Walią, dotyczący Walii
Welsh
/vaˈlʲijsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii;
Welsh
/vaˈlʲiska/
noun
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;
  1. koffer
  2. valies
/ˈvalʲit͡ɕ ˈkɔ̃ɲa/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka
  1. rukken
  2. aftrekken
/ˈvalka/
noun
siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  1. strijd
  2. gevecht
noun
(mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;
walkure
/ˈwɔkmɛ̃n/
noun
(elektronika, elektroniczny) mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;
walkman
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii
Wallonië
adjective
związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów
Waals
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;
Waals
/vaˈluta/
noun
  1. (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;
  2. wymienialny środek płatniczy
  3. (potocznie, potoczny) łatwo wymienialny (w danym kraju) środek płatniczy (w Polsce np.: dolar, euro, (dawniej, dawny) marka)
valuta
/ˈvãmpʲir/
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  2. (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;
vampier
noun
kobieta-wampir
vampirella
/ˈvãnat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;
vanadium
/ˈvãndal/
noun
osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki
vandaal
/vãnˈdalʲism̥/
noun
akt bezmyślnego zniszczenia
vandalisme
/vãˈɲilʲja/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;
vanille
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;
vanilline
/ˈvãnːa/
noun
duże naczynie do kąpieli
  1. badkuip
  2. bad
/ˈvãnta/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;
want
noun
(technologia, technika, techniczny) piec służący do wypalania wapienia w celu uzyskania wapna palonego;
kalkoven
adjective
dotyczący wapienia, wykonany z wapienia
kalkstenen
/ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;
kalksteen
noun
(zoologia, zoologiczny) Cervus canadensis, duży, północnoamerykański jeleń;
wapiti
noun
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;
kalk
/vapʲɲ̊/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;
calcium
/ˈvarãn/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki
varaan
noun
(herpetologia, herpetologiczny) Varanus komodoensis Ouwens, drapieżny gad z rodziny waranów zamieszkujący wyspy Archipelagu Sundajskiego;
komodovaraan
noun
gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;
damspel
/ˈvarxlak/
noun
młode świni domowej w pierwszym roku życia
biggetje
verb
o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
grommen
/ˈvarɡa/
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;
lip
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Melursus F.A. Meyer, rodzaj południowoazjatyckich ssaków drapieżnych należących do rodziny niedźwiedziowatych;
    lippenbeer
  2. (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba słonowodna o grubych, wydatnych wargach
    lipvis
adjective
  1. (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  2. (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami
labiaal
/varʲˈjãnt͡sʲja/
noun
(statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;
variantie
/ˈvarʲjãnt/
noun
inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja
gek
/ˈvarkɔt͡ʃ/
noun
  1. (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  2. (poetycki, poetycko) coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się
  3. coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)
haarvlecht
/ˈvarkɔd͡ʒ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;
Hoofdhaar
/ˈvarstfa/
noun
  1. każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
  2. grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
laag
/varˈʃava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;
Warschau
/varˈʃafsʲci/
adjective
związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy
Warschauer
/ˈvarʃtat/
noun
  1. (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  2. (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej
werkplaats
/vart/
adjective
posiadający pewną wartość
waard
/ˈvartɔɕt͡ɕ/
noun
    1. kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
    2. zwykle lm zasada moralna, przekonanie
    3. (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
    waarde
  1. określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
    1. waarde
    2. gehalte
noun
(matematyka, matematyczny) skalar, dla którego istnieje pewien niezerowy wektor, którego obraz przez dane przekształcenie liniowe równy jest iloczynowi tego skalara i tego wektora;
eigenwaarde
/vaˈrũnɛk/
noun
ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
  1. voorwaarde
  2. conditie
/ˌvarũŋˈkɔvɨ/
adjective
(przymiotnik) od: warunek
voorwaardelijk
/vaˈrɨst͡sɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;
varisciet
noun
(botanika, botaniczny) Cochlearia L., niska roślina należąca do rodziny kapustowatych;
lepelblad
/vaˈʒɨvɔ/
noun
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm
groente
/ˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
przygotowywać piwo
brouwen
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;
lepelaar
/ˈvasal/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;
vazal
/vaʃ/
pronoun
2. (osoba) lm
jullie
noun
zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej
Uwe Majesteit
/vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;
Washington
/vat/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;
watt
/ˈvata/
noun
masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;
watten
/ˈvata t͡suˈkrɔva/
noun
(spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;
suikerspin
noun
tortura polegająca na polewaniu wodą głowy więźnia, przywiązanego z głową poniżej reszty ciała, co daje odczucie topienia się;
waterboarding
/vaˈtɨkãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  1. Vaticaan
  2. Vaticaanstad
pronoun
imię męskie
Laurens
/ˈvavʒɨ̃n/
noun
(botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;
laurier
/vavˈʒɨ̃ɲɛt͡s/
pronoun
imię męskie;
Laurens
/ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);
vasectomie
noun
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;
vaseline
/ˈvazɔ̃n/
noun
ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów
vaas
/ˈvawax/
noun
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;
ruin
/ˈvawɛk/
noun
przedmiot przypominający cylinder
roller
/ˈvawɛɡ dɔ‿ˈt͡ɕasta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;
deegroller
/ˈvaʃka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;
  1. libelle
  2. libel
/ˈvaʒnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie
belang
/ˈvaʒnɨ/
adjective
  1. mający duże znaczenie
    belangrijk
  2. mający moc prawną, obowiązujący
    geldig
/ˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
  1. określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  2. mieć jakiś ciężar, masę
wegen
/vbrɛf/
preposition
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś
in weerwil van
/ˈfxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. wspinać się, iść w górę
    1. beklimmen
    2. klimmen
  2. wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.
    binnengaan
  3. stawać się członkiem czegoś
    toetreden
/fʲt͡ɕɔ̃w̃ʃ/
adverb
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy
nog steeds
/ˈft͡ʃɛsnɨ/
adjective
  1. taki, który jest u swojego początku
  2. występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory
vroeg
/ft͡ʃɛɕˈɲat͡stfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży
vroeggeboorte
/ˈft͡ʃɛɕɲak/
noun
dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu
prematuurtje
/ˈft͡ʃɛɕɲɛ/
adverb
podczas początkowego etapu trwania czegoś
vroeg
/ˈft͡ʃɔraj/
adverb
w dniu poprzedzającym dzisiejszy
  1. gisteren
  2. gister
/ˈft͡ʃɔraj/
noun
dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego
gisteren
/ft͡ʃɔˈrajʃɨ/
adjective
taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego
gister-
noun
(fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego
inademing
/ˈvdɔva/
noun
kobieta, której ostatni mąż nie żyje;
weduwe
/ˈvdɔvʲjɛt͡s/
noun
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje
weduwnaar
/ˈvdɨxat͡ɕ/
verb
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc
inademen
/ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa
dankbaarheid
/ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
pełen wdzięczności
dankbaar
/ˈvɛbɛr/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;
weber
/ˈvɛdwuk/
preposition
  1. …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  2. …wyrażający autora czegoś
volgens
noun
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia;
  1. weekeinde
  2. weekend
/ˈvɛɡa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Lutni; jedna z najjaśniejszych gwiazd na niebie;
Vega
/vɛˈɡãɲĩn/
noun
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego
veganist
/vɛˈɡãɲism̥/
noun
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);
veganisme
/vɛˈɡãj̃sʲci/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
  2. związany z weganizmem, dotyczący weganizmu
veganistisch
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/
noun
człowiek, który nie je mięsa
vegetariër
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/
noun
sposób odżywiania się charakteryzujący się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;
vegetarisme
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  3. związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu
vegetarisch
/vɛˈxʲikuw ˈt͡ʃasu/
noun
fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;
tijdmachine
/ˈvɛjɕt͡ɕɛ/
noun
miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
ingang
/ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/
noun
(heraldyka, heraldyczny) nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;
vexillologie
/ˈvɛktɔr/
noun
  1. (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  2. (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  3. (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
vector
noun
(matematyka, matematyczny) niezerowy wektor, którego obraz przez przekształcenie liniowe równy jest temu wektorowi pomnożonemu przez skalar (tzw. wartość własną);
eigenvector
/ˈvɛlʲĩn/
noun
  1. dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;
    velijn
  2. drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków
    velijnpapier
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;
Wellington
noun
(sport, sportowy) owalny tor do wyścigów w kolarstwie torowym
velodroom
noun
(transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem
velomobiel
/ˈvɛlɔ̃n/
noun
przezroczysty materiał upinany na głowie i stanowiący część ubioru (m.in. stroju panny młodej, zakonnic lub niektórych duchownych)
sluier
/ˈvɛ̃na/
noun
(książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia
ingeving
/vɛ̃ˈnɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;
Venetië
/vɛ̃ˈnɛt͡sʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/
pronoun
(geografia, geograficzny) region we Włoszech;
Veneto
/ˌvɛ̃nɛˈt͡sʲjãnka/
noun
mieszkanka Wenecji
Venetiaanse
/vɛ̃ˈnɛt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji
Venetiaans
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;
Vänermeer
adjective
(medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową
venerisch
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;
Venezuela
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Wenezueli
Venezolaan
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka/
noun
obywatelka Wenezueli
Venezolaanse
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków
Venezolaans
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, wzór sumaryczny: C17H27NO2
venlafaxine
/ˌvɛ̃ntɨˈlat͡sʲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach
ventilatie
/ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/
noun
(elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;
ventilator
/ˈvɛ̃nus/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  2. (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;
Venus
/vɛˈrãnda/
noun
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach
veranda
/ˈvɛrbɛl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;
snaredrum
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju werbena (1.1)
ijzerhard
verb
  1. namawiać kogo do udziału w czymś
  2. (wojskowość, wojskowy) zaciągać do wojska
  3. pozyskiwać zwolenników
aanwerven
/vɛrʲˈɟilʲjuʃ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;
Vergilius
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;
vermout
noun
(sztuka) uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki
vernissage
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;
Verona
/ˌvɛrɔ̃ˈɲika/
pronoun
imię żeńskie;
Veronica
/ˈvɛrsal/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;
Versailles
/ˈvɛrsʲja/
noun
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś
versie
/vɛrˈtɔvat͡ɕ/
verb
szukać czegoś, przeglądając jakieś strony, kartki
  1. bladeren
  2. doorbladeren
/ˌvɛrɨfʲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś
verifiëren
/vɛˈsɔwɔ/
adverb
w pogodnym nastroju
vrolijk
/vɛˈsɔwɨ/
adjective
taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
  1. vrolijk
  2. lustig
/vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/
interjection
…używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
  1. vrolijk kerstfeest
  2. gelukkig kerstfeest
  3. prettig kerstfeest
  4. prettige kerstdagen
/ˈvɛsta/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 4;
  2. (mitologia rzymska) bogini ogniska domowego, świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z grecką Hestią;
Vesta
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;
vestaalse maagd
noun
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji
zucht
/ˈwɛstɛrn/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;
western
/vɛˈstfalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech;
Westfalen
/vɛʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;
luis
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pthirus pubis, mendoweszka;
schaamluis
/vɛˈtɛrãn/
noun
(wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz
veteraan
/ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ/
adjective
związany z weterynarią
veterinair
/ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;
dierenarts
/ˈvɛtɔ/
noun
protest lub sprzeciw wobec czegoś;
veto
/ˈvɛtːɛr/
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;
Vättermeer
/ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/
preposition
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu
binnen
/ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈt͡ɕit͡ʃnɨ/
adjective
dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy
binnenbaarmoederlijk
/vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/
adjective
taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku
intern
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;
Wezer
/vɛˈzuvʲjãn/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;
vesuvianiet
/vɛˈzuvʲjuʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;
Vesuvius
/vɛzˈvãɲɛ/
noun
  1. apel, odezwa
    aanmaning
  2. pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.
    dagvaarding
/ˈvɛzɨr/
noun
najważniejszy urzędnik na dworze kalifów;
vizier
/ˈvɛwna/
noun
  1. sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  2. (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  3. sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)
wol
/vɛwˈtava/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;
Moldau
noun
sposobność własnej obserwacji, bezpośredniego badania czegoś
visie
noun
(spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;
whisky
/vʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
  1. coś, co przekazuje informację
    bericht
  2. nowina, informacja
    boodschap
/ˈvʲjadrɔ/
noun
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;
emmer
/ˈvʲjadukt/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);
viaduct
/ˈvʲjãnɔ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu;
  2. (przestarzałe, przestarzały) posag, wyprawa panny młodej
buidsprijs
/ˈvʲjara/
noun
  1. (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga;
    geloof
  2. przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych;
    1. geloof
    2. vertrouwen
/ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe
geloofwaardigheid
/ˈvʲjata/
noun
budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;
baldakijn
/vʲjatr̥/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;
wind
noun
(astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;
zonnewind
/vʲjaˈtrat͡ʃɛk/
noun
zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;
windmolentje
/ˈvʲjatrak/
noun
(budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
windmolen
/vʲjaˈtrɔfskas/
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;
  1. windwijzer
  2. windvaan
noun
nieduże pomieszczenie, często dobudowane, oddzielające wnętrze budynku od wejścia
bijkeuken
/vʲjaˈtrufka/
noun
(odzieżownictwo) lekka kurtka chroniąca przed wiatrem
windjack
noun
(kościelny) komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;
viaticum
/vʲjät͡ɕ/
verb
(meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)
waaien
noun
drganie o dużej częstotliwości
  1. trilling
  2. vibratie
noun
(seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;
vibrator
/vʲiˈbrɔvat͡ɕ/
verb
drgać bardzo szybko, falować
vibreren
…tworzący określenia osób będących czyimś zastępcą
vice-
noun
arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego
burggraaf
noun
arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny
burggravin
noun
(historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;
onderkoning
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta
vicepresident
/vʲiˈxura/
noun
silny, porywisty wiatr
storm
/vʲiˈt͡ɕɔkʃɛf/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.;
kamperfoelie
/vʲiˈdɛlɛt͡s/
noun
  1. ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  2. (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;
vork
noun
  1. sekwencja obrazów zarejestrowana na nośniku danych
    1. filmpje
    2. video
  2. (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;
    video
noun
miejsce w telefonie gdzie odkłada się słuchawkę
haak
/ˈvʲidmɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  2. (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
  3. niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;
  4. perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości
spectrum
/ˈvʲidɔk/
noun
widziana przestrzeń, krajobraz
uitzicht
/ˌvʲidɔˈkufka/
noun
karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;
ansichtkaart
/ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/
noun
impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność
  1. spektakel
  2. schouwspel
/vʲit͡s/
noun
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko
toeschouwer
/ˈvʲid͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. o organizmach żywych odbierać bodźce wzrokowe
  2. spotykać się
  3. mieć dany pogląd na coś/kogoś
zien
noun
(botanika, botaniczny) Lycopodium L., rodzaj roślin z rodziny widłakowatych o długich, wzniesionych lub płożących się pędach pokrytych szpilkowatymi lub łuskowatymi liśćmi;
wolfsklauw
/ˈvʲidwɨ/
noun
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;
  1. riek
  2. hooivork
/vʲjɛt͡s/
noun
(historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;
vetsje
noun
(botanika, botaniczny) typ kwiatostanu, w którym na osi pędu wykształcają się odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich kwiaty;
pluim
/vʲɛˈt͡ʃɛʒa/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (dziś (książkowy), czasem też (podniośle)) kolacja
avondmaal
/ˈvʲjɛt͡ʃna ˈlãmpka/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czerwone światełko w kościele wskazujące miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu;
godslamp
noun
(ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby
permafrost
/ˈvʲjɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
  1. bez ograniczenia w czasie
  2. nieustannie, ciągle, bez przerwy
eeuwig
/ˈvʲjɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. bardzo długi czas
    eeuw
  2. (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;
    eeuwigheid
/ˈvʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
trwający wieczność; dotyczący wieczności
eeuwig
/vʲjɛˈt͡ʃɔrnɨ/
adjective
odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia
avondlijk
/ˈvʲjɛt͡ʃur/
noun
część doby między zachodem słońca a nocą
avond
/ˈvʲjɛt͡ʃur ˌkavaˈlɛrsʲci/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;
  1. vrijgezellenavond
  2. vrijgezellenfeest
/ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Austrii;
Wenen
/vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem
  1. Weens
  2. Wener
/ˈvʲjɛd͡za/
noun
ogół posiadanych wiadomości
  1. kennis
  2. weten
/ˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś
weten
/ˈvʲjɛ̇d͡ʑma/
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta stara, brzydka, kłótliwa
heks
/ˈvʲjɛ̇d͡ʑmʲĩn/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory
hekser
/vʲjɛk/
noun
    1. sto lat;
    2. pewna charakterystyczna epoka
    eeuw
  1. czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
    1. leeftijd
    2. ouderdom
/ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;
kameel
noun
poganiacz wielbłądów
kameeldrijver
/ˈvʲjɛlɛ/
adverb
dużo, w dużym stopniu, zakresie
ruim
/ˈvʲjɛlɛ/
indefinitePronoun
duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś
veel
/ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
    1. Groot Brittannië
    2. Groot-Brittannië
  2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;
    Groot-Brittannië
/ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;
Grote Beer
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;
Stille Zaterdag
/vʲjɛlˈkãnɔt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;
  1. Pasen
  2. Paasfeest
/ˈvʲjɛlʲci/
adjective
  1. o nadzwyczaj dużych rozmiarach
  2. bardzo ważny, znaczący
  3. o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  4. o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
groot
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;
Witte Donderdag
noun
(hutnictwo, hutniczy) piec do wytapiania surówki i rud żelaza
hoogoven
/ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;
Goede Vrijdag
/ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;
vastentijd
/ˈvʲjɛlʲci ˈtɨd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;
Goede Week
/ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;
oerknal
/ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;
Grote Antillen
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;
groothertogdom
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1236-1795;
Groothertogdom Litouwen
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;
Groothertogdom Luxemburg
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest wielkoduszne; cecha tych, którzy są wielkoduszni
grootmoedigheid
/ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością
  1. grootmoedig
  2. edelmoedig
/ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w środkow-o-zachodniej Polsce;
Groot-Polen
/ˈvʲjɛlkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. rozmiary czegoś
  2. cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  3. właściwość, którą można zmierzyć
grootte
/ˌvʲjɛlɔt͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
składający się z wielu części
meerdelig
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne
meertaligheid
/ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. napisany w wielu językach
  2. posługujący się wieloma językami
meertalig
/ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek
meercellig
noun
znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych;
beletselteken
/ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/
adverb
wiele razy
meermaals
/ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕt͡ɕ/
noun
(matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;
veelvoud
/ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɨ/
adjective
występujący więcej niż raz, powtarzający się
  1. veelvoudig
  2. veelvuldig
/ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕt͡ɕ/
noun
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy
  1. multiculturalisme
  2. multiculturaliteit
/ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/
adjective
dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur
multicultureel
/vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;
veelhoek
/ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/
adjective
trwający lub mający wiele lat
  1. jarenlang
  2. veeljarig
/vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/
noun
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;
  1. polynoom
  2. veelterm
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii
Plurinationale Staat Bolivia
/vʲjɛˈlɔrɨp/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) każdy większy waleń;
walvis
/ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲit͡stfɔ/
noun
polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;
walvisjacht
noun
(botanika, botaniczny) Polemonium L., rodzaj roślin z rodziny wielosiłowatych o pierzasto podzielonych liściach i dzwonkowatych kwiatach;
jakobsladder
/ˌvʲjɛlɔvʲjɛˈkɔvɨ/
adjective
trwający wiele wieków, istniejący wiele wieków
eeuwenoud
/vʲjɛˈlɔɕt͡ɕãn/
noun
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;
  1. polyeder
  2. veelvlak
noun
hipotetyczny zbiór wielu wszechświatów;
multiversum
/ˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s lawˈrɔvɨ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  2. symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);
lauwerkrans
/ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Laosu;
Vientiane
/ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/
noun
(spożywczy) mięso ze świni;
varkensvlees
/ˈvʲjɛrʲt͡ɕit͡ɕ/
verb
wykonywać otwór przy użyciu wiertarki
boren
/ˈvʲjɛrnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś
trouw
/ˈvʲjɛrnɨ/
adjective
wykazujący się wiernością, lojalnością
getrouw
/vʲjɛrʃ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
gedicht
/vʲjɛrˈtarka/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
boormachine
/ˈvʲjɛʒba/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;
wilg
noun
(botanika, botaniczny) Salix alba, gatunek drzewa z rodziny wierzbowatych;
schietwilg
noun
(botanika, botaniczny) Salix pentandra, gatunek krzewu lub drzewa z rodziny wierzbowatych;
laurierwilg
/ˈvʲjɛʒba pwaˈt͡ʃɔ̃nt͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;
treurwilg
/vʲjɛʃˈxɔvʲjɛt͡s/
noun
(jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle
rijpaard
/vʲjɛʃˈxɔwɛk/
noun
(geografia, geograficzny) szczyt góry
top
/vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/
noun
(publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska
topje van de ijsberg
/vʲjɛˈʒɨt͡ɕɛl/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;
    schuldeiser
  2. (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
    1. schuldeiser
    2. crediteur
/ˈvʲjɛʒɨt͡ɕ/
verb
    1. uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
    2. wyznawać religię
    geloven
  1. ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
    1. geloven
    2. vertrouwen
/vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;
teunisbloem
/ˈvʲjɛʃak/
noun
przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;
kleerhanger
verb
  1. umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości
  2. zabijać kogoś poprzez zawiązanie na jego szyi pętli zaciskającej się pod jego ciężarem
behangen
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;
alpenkauw
/ˈvʲjɛtnãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Vietnam
/vʲjɛtˈnãmt͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej
Vietnamees
/vʲjɛtˈnãmsʲci/
adjective
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków
Vietnamees
/vʲjɛtˈnãmsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wietnamu;
Vietnamees
/ˈvʲjɛṭʃnɨ/
adjective
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru
winderig
noun
(zoologia, zoologiczny) Callosciurus prevostii Desmarest, nadrzewny gryzoń z podrodziny wiewiórczaków, zamieszkujący Azję Południowo-Wschodnią;
Prevosts klapperrat
/vʲjɛˈvʲjurka/
noun
(zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;
  1. eekhoorn
  2. eekhoorntje
adjective
(anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce
coronair
/vʲjɛ̇ɕ/
noun
jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
dorp
/ˈvʲjɛ̇ɕɲak/
noun
człowiek mieszkający na wsi
boer
/ˈvʲjɛʒa/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  2. (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
toren
/ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/
noun
(biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;
toren van Babel
/ˈvʲjɛʒa ˈt͡ɕiɕɲɛ̇̃ɲ/
noun
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;
watertoren
/ˈvʲjɛʒa ˈajfla/
noun
(architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;
Eiffeltoren
/vʲjɛˈʒɔvʲjɛt͡s/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;
  1. wolkenkrabber
  2. torenflat
  3. torengebouw
/vʲiˈɟilʲja/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;
kerstavond
/ˈvʲiɡvãm/
noun
(etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;
wigwam
/vʲiˈxajstɛr/
noun
(potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie
dinges
/ˈvʲici/
noun
(informatyka, informatyczny) strona internetowa, której zawartość może być modyfikowana przez użytkowników;
wiki
/ˈvʲicĩŋk/
noun
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;
viking
/ˌvʲiciˈpɛdʲja/
pronoun
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wikipedia
/ˌvʲicipɛˈdɨsta/
noun
internauta tworzący i edytujący Wikipedię
Wikipediaan
/ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/
pronoun
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;
  1. Wikiwoordenboek
  2. WikiWoordenboek
  3. Wiktionary
/ˌvʲiciʑˈrudwa/
pronoun
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wikisource
/vʲikˈlʲĩna/
noun
młode pędy kilku gatunków wierzb, które po obróbce wykorzystywane są w wikliniarstwie;
teen
/ˈvʲikt ˌi‿ɔpʲjɛˈrũnɛk/
noun
posiłki i zakwaterowanie
kamer met volpension
/ˈvʲiktɔr/
pronoun
imię męskie;
Victor
adjective
związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej
victoriaans
noun
(historia, historyczny, historycznie) prowincja w Imperium Osmańskim
vilajet
noun
(botanika, botaniczny) Euphorbia L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny Euphorbiaceae Juss.;
wolfsmelk
/vʲilˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica wilka
wolvin
/ˌvʲilɛ̃j̃ˈʃt͡ʃɨzna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region wokół Wilna, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa wileńskiego;
Vilniusgebied
/ˈvʲilɡa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);
wielewaal
noun
stan wyższego nasycenia czegoś wodą
vochtigheid
/vʲilˈɡɔtnɨ/
adjective
trochę mokry
  1. vochtig
  2. klam
/ˈvʲilɡɔt͡ɕ/
noun
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;
  1. vocht
  2. vochtigheid
/ˈvʲilxɛlm/
pronoun
imię męskie;
  1. Willem
  2. Wim
pronoun
imię żeńskie;
Wilhelmina
/vʲilk/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Wolf
/vʲilk/
noun
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;
wolf
/ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/
noun
(przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz
zeerob
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) Aenocyon dirus, północnoamerykański wymarły gatunek zwierzęcia z rodziny psowatych
reuzenwolf
/ˈvʲilɡ ˈv‿ɔft͡ʃɛj ˈskuʒɛ/
noun
ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego
wolf in schaapskleren
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Thylacinus cynocephalus Harris, gatunek wymarłego torbacza z rodziny wilkoworowatych, zamieszkującego niegdyś Australię, zwłaszcza Tasmanię oraz Nową Gwineę;
Tasmaanse buidelwolf
/vʲilˈkɔwak/
noun
(folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka
weerwolf
/ˈvʲilːa/
noun
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;
villa
/ˈvʲilnɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Litwy;
Vilnius
/ˈvʲĩna/
noun
czyn niezgodny z normami postępowania
schuld
/vʲĩnˈt͡sɛ̃ntɨ/
pronoun
imię męskie;
Vincent
/ˈvʲĩnda/, /ˈvʲĩndɨ/
noun
(technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;
lift
/ˈvʲĩntxuk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Namibii;
Windhoek
noun
  1. (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
    wijnbar
  2. wytwórnia wina
    wijnmakerij
/vʲĩˈɲarstfɔ/
noun
wytwarzanie i pielęgnacja win
vinificatie
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino
wijnboer
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie:
Vinnytsja
/vʲĩɲˈːit͡sa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;
  1. wijngaard
  2. wijnberg
/ˈvʲĩnːɨ/
adjective
taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego
schuldig
/ˈvʲĩnɔ/
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;
wijn
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słodkie i ekstraktywne wino, wytwarzane z winogron zamarzniętych na krzewie i wyciskanych jeszcze przed rozmarznięciem;
ijswijn
/ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/
noun
zbiór owoców winorośli
druivenoogst
/ˌvʲĩnɔˈɡrɔdʲɲik/
noun
osoba zajmująca się uprawą winnicy
wijnboer
/ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/
noun
(spożywczy) owoc winorośli
  1. druif
  2. wijndruif
/vʲĩˈnɔrɔɕl̥/
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście
wijnrank
/vʲjɔ/
interjection
komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu
hortsik
/ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈt͡ʃɛla/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;
  1. cello
  2. violoncel
/ˌvʲjɔlɔ̃n͇t͡ʃɛˈlʲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli
  1. cellist
  2. violoncellist
/ˌvʲjɔlɔ̃n͇t͡ʃɛˈlʲistka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli
celliste
noun
(jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów
werst
noun
sprzątanie po zimie
voorjaarsschoonmaak
/vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/
adjective
mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną
  1. lente-
  2. voorjaars-
/ˈvʲjɔsna/
noun
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;
  1. lente
  2. voorjaar
/ˈvʲjɔswɔ/
noun
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;
  1. riem
  2. roeiriem
verb
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku
roeien
/vʲjɔ̇ɕˈlarka/
noun
(zoologia, zoologiczny) drobny skorupiak słodkowodny mający dwuczęściową skorupkę i rozwiniętą drugą parą czułków służących do pływania;
watervlo
/vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;
roeien
/vʲir/
noun
szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi
draaikolk
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Virginië
pronoun
stan w Stanach Zjednoczonych;
West Virginia
/ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
  1. (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  2. możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny
virtueel
/ˈvʲirus/
noun
  1. (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
  2. (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
virus
noun
(medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii
viroloog
/ˌvʲirusɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;
virologie
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) stan w północnej części Stanów Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Stanach Zjednoczonych, dopływ Missisipi;
Wisconsin
noun
zdolność dostrzegania zabawnych stron bardzo złej lub trudnej sytuacji, często pozwalająca komuś przetrwać trudne chwile
galgenhumor
noun
coś, co jest dodatkiem do czegoś dobrego i sprawia, że jest to jeszcze lepsze
kers op de taart
/ˈvʲiɕɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. być przymocowanym do czegoś od góry
  2. znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
  3. dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  4. umierać na szubienicy
hangen
noun
(włókiennictwo) włókno wyprodukowane z wiskozy (1.1)
viscose
/vʲist/
noun
(termin karciany) rodzaj gry w karty;
wiezen
/ˈvʲiʃnu/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu
Vishnoe
/ˈvʲiswa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Polsce;
  1. Wijssel
  2. Wijsel
/ˌvʲitãˈmʲĩna/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;
vitamine
/ˈvʲitat͡ɕ/
verb
pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś
begroeten
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;
Vitebsk
/vʲiˈtlʲĩnɛk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;
wijting
/ˈvʲitraʃ/
noun
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;
gebrandschilderd glas
/vʲiˈtrɨ̃na/
noun
duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;
etalage
noun
(zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;
vivarium
/vʲiˈvʲjä̃ɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;
vivianiet
noun
(weterynaria, weterynaryjny) operacja, doświadczenie przeprowadzane in vivo, na żywym, nieuśmierconym uprzednio organizmie zwierzęcym;
vivisectie
/ˈvʲiza/
noun
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;
visum
/ˌvʲizɛˈrũnɛk/
noun
  1. pierwowzór, odbicie, obraz
    1. afbeelding
    2. beeldenaar
    3. beeltenis
  2. sposób, w jaki dana osoba jest przedstawiana i postrzegana
    1. image
    2. imago
noun
  1. obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  2. widzenie, przywidzenie
kijk
noun
przedstawienie czegoś za pomocą obrazu
visualisatie
adjective
dostrzegalny wzrokiem
visueel
adjective
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) związany z Wizygotami, dotyczący Wizygotów
Visigotisch
/ˌvʲizɨˈtufka/
noun
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi
visitekaartje
/vʲjɔ̃w̃s/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;
  1. olm
  2. iep
/vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) błona lub pasmo wytrzymałej tkanki łącznej łączące kości między sobą lub wzmacniające ruchome połączenia między kośćmi (stawy)
ligament
/vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) oddziaływanie między atomami;
binding
/vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɛ/
noun
(chemia, chemiczny) każde trwałe połączenie dwóch atomów;
chemische binding
/vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈt͡sɨjnɛ/
noun
(chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;
covalente binding
/ˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ/
verb
splatać, tworząc węzeł
knopen
/ˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ ˈkɔ̃ɲɛt͡s ˈs‿kɔ̃j̃nt͡sɛ̃m/
verb
dawać radę finansowo
de eindjes aan elkaar knopen
noun
(botanika, botaniczny) Filipendula ulmaria L., gatunek leczniczej i ozdobnej byliny z rodziny różowatych;
moerasspirea
/vʲjɛ̃nt͡s/
conjunction
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem
  1. daarom
  2. dus
/ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
(botanika, botaniczny) o roślinach: tracić wodę w komórkach
verdorren
adjective
związany z większością, dotyczący większości
meerderheids-
/ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕt͡ɕ/
noun
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa
  1. meerderheid
  2. merendeel
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy
ligament
/vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/
noun
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności
gevangenis
/ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/
noun
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia
gevangene
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba umieszczana w zakładzie karnym lub areszcie domowym ze względu na swoje przekonania polityczne;
politiek gevangene
noun
  1. stan posiadania czegoś wspólnego
  2. to, co łączy jednostki ze sobą
band
/ˈvʲiɕɲa/
noun
  1. (spożywczy) owoce wiśni (1.1)
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
kers
/vʲiɕˈɲɔvɨ/
adjective
mający kolor dojrzałych owoców wiśni
kers
noun
  1. miejsce, przez które można dokądś wjechać
    oprit
  2. fakt wjechania dokądś, przybycia do jakiegoś miejsca
    1. toegang
    2. ingang
verb
  1. jadąc, wpadać na jakiś obiekt
    aanrijden
  2. jadąc, dostawać się dokądś
    binnenrijden
adjective
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie
  1. concaaf
  2. hol
/ˈfkrutt͡sɛ/
adverb
w niedługim czasie, w najbliższym czasie
  1. spoedig
  2. gauw
  3. binnenkort
/fkwat/
noun
to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)
bijdrage
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek);
Hemelvaart
pronoun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot wiary chrześcijańskiej dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba;
Maria-Hemelvaart
/ˈvʲɲɔsɛk/
noun
wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania
conclusie
/vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/
acronym
= Wspólnota Niepodległych Państw;
GOS
/ˈvnut͡ʃka/
noun
córka syna lub córki
kleindochter
/vnuk/
noun
syn córki lub syna
kleinzoon
/ˈvnɛ̃nṭʃɛ/
noun
przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
interieur
/vɔˈalka/
noun
przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;
sluier
/ˈvɔda/
noun
  1. bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;
  2. często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro
water
noun
(spożywczy) woda do picia nasycona dwutlenkiem węgla;
bruiswater
/ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;
eau de cologne
/ˈvɔda kruˈlɛfska/
noun
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;
koningswater
/ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/
noun
naturalna woda lecznicza;
mineraalwater
noun
(ochrona środowiska) nieprzemysłowa woda ściekowa powstająca w procesach domowych, takich jak mycie naczyń, kąpiel i pranie, nadająca się w ograniczonym zakresie do wtórnego wykorzystania;
grijswater
noun
wyrób perfumeryjny zawierający od 4 do 8% kompozycji zapachowej
eau de toilette
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;
wijwater
/vɔˈdɛvʲil/
noun
(sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;
vaudeville
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus paludicola, gatunek wędrownego ptaka z rodziny trzciniaków, zamieszkującego wschodnią Europę i zachodnią Azję;
waterrietzanger
/ˈvɔdʲɲik/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;
Waterman
/ˈvɔdʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;
waterral
adjective
zawierający zbyt dużo wody
waterig
/ˈvɔdnɨ/
adjective
  1. (sport, sportowy) odbywający się w wodzie
  2. żyjący w wodzie lub na wodzie
aquatisch
/vɔˈdɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu wody wraz z armaturą do czerpania i uzdatniania;
waterleiding
noun
(medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;
hydrocephalus
/vɔˈdɔlɔt/
noun
jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;
draagvleugelboot
/vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;
watermeter
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego
hydroxyde
/ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;
bicarbonaat
/vɔˈdɔspat/
noun
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki
waterval
/ˈvɔdur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;
waterstof
noun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;
Vogezen
/vɔˈjɛ̃nːɨ/
adjective
związany z wojną, odnoszący się do wojny
oorlogs-
/ˌvɔjɛˈvut͡stfɔ/
noun
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;
woiwodschap
/ˈvɔjna/
noun
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;
  1. oorlog
  2. krijg
/ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;
burgeroorlog
/ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna/
noun
konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi;
heilige oorlog
/ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/
noun
(mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;
Trojaanse oorlog
adjective
skłonny do walki
vechtlustig
/vɔˈjɔvʲɲik/
noun
ten, który walczy
krijger
/ˈvɔjskɔ/
noun
zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie
leger
/vɔjˈskɔvɨ/
adjective
związany z wojskiem, dotyczący wojska
militair
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;
Vojvodina
/vɔk/, /wɔk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;
wok
/ˈvɔla/
noun
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem
wil
/ˈvɔlaʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Ossenhoeder
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu
    keelzak
  2. (medycyna, medyczny) patologia tarczycy, np. powiększenie gruczołu lub lokalizacja narządu za mostkiem
    krop
/ˈvɔlɛj/
noun
(sport, sportowy) odbicie lub uderzenie piłki w locie przed dotknięciem przez nią podłoża (w tenisie lub piłce nożnej)
vlucht
/ˈvɔlɛt͡ɕ/
modal
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego
  1. verkiezen
  2. prefereren
/ˈvɔlfrãm/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;
wolfraam
noun
postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;
vrije liefde
/ˈvɔlnɛ ˈmʲjastɔ ˈɡdãj̃sk/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące w latach 1807–1814 pod protektoratem Francji, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;
  2. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pod kontrolą Ligi Narodów, istniejące w latach 1920–1939, obejmujące miasto Gdańsk i okolice;
vrije stad Danzig
/ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/
noun
oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;
vrije software
/ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/
noun
członek stowarzyszenia wolnomularskiego
vrijmetselaar
noun
mężczyzna głoszący wolnomyślność
vrijdenker
noun
urządzenie do długotrwałego gotowania w niskiej temperaturze;
slowcooker
/ˈvɔlnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  4. (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem
vrijheid
/ˈvɔlnɔɕt͡ɕ ˈswɔva/
noun
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;
vrijheid van meningsuiting
/ˈvɔlnɨ/
adjective
  1. odbywający się bez pośpiechu
    1. langzaam
    2. traag
    1. mogący postępować zgodnie z własną wolą
    2. niezajęty przez coś
    3. nieobciążony czymś niekorzystnym
    vrij
/ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/
noun
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);
vrije markt
/vɔlt/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;
volt
/vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;
voltmeter
/ˈvɔ̃mbat/
noun
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;
wombat
noun
(geologia, geologiczny) drugi wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 268 – 265,8 milionów lat temu;
Wordien
/ˈvɔrɛk/
noun
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;
zak
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;
Voronezj
/vɔsk/
noun
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;
was
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;
bijenwas
/ˌvɔskɔˈvʲĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;
oorsmeer
/ˈvɔtũmʲ ˌɲɛ<sup>w</sup>ufˈnɔɕt͡ɕi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) uchwała wyrażająca niezadowolenie z działań ministra, rządu, zarządu spółki etc.;
motie van wantrouwen
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum
votief
/ˈvɔʑit͡ɕ/
verb
przemieszczać coś przy pomocy jakiegoś pojazdu
vervoeren
verb
wykonywać niepotrzebną pracę
uilen naar Athene dragen
/ˈvɔwat͡ʃ/
noun
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;
vocatief
/ˈvɔwat͡ɕ/
verb
nazywać kogoś
noemen
/ˈvɔwɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;
Wolga
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;
  2. (historia, historyczny, historycznie) państwo na Nizinie Wołoskiej istniejące od początku XIV w. do 1861 roku;
Walachije
/ˌvɔwɔˈvʲĩna/
noun
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy;
  1. rundvlees
  2. bief
/ˈvɔwɨ̃ɲ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;
Wolynië
/vɔʑˈɲit͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Voerman
/vɔʑˈɲit͡sa/
noun
osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;
  1. koetsier
  2. voerman
/ˈfpaʑd͡ʑ ˈz‿dɛʃt͡ʃu pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/
verb
(przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia
van de regen in de drup komen
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
  2. umieszczenie zapisu w jakimś tekście
notitie
/ˈfpravʲd͡ʑɛ/
składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania
weliswaar
/fprɔst/
adverb
bezpośrednio
direct
/fprɔˈvad͡zat͡ɕ/
verb
  1. powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację
  2. wtajemniczać kogoś w coś
  3. zaczynać stosować jakąś zasadę/system
aandienen
/fpwɨf/
noun
  1. dostawanie się cieczy, substancji do jakiegoś zbiornika, pomieszczenia
  2. presja, oddziaływanie na coś lub kogoś
invloed
/ˈfpwɨvat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
beïnvloeden
/fpwɨˈvɔvɨ/
adjective
mający duży wpływ, autorytet
invloedrijk
/ˈvrat͡sat͡ɕ/
verb
przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio
terugkeren
/vrak/
noun
  1. resztki uszkodzonego statku lub samolotu;
  2. (przenośnie, przenośnia) o człowieku schorowanym, niedołężnym, wyczerpanym fizycznie lub psychicznie
wrak
/vraˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;
  1. indruk
  2. impressie
/vraʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe
gevoelig
/ˈvrɔt͡swaf/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;
Wrocław
noun
(medycyna, medyczny) uwarunkowana genetycznie choroba objawiająca się nadmierną kruchością kości;
brozebottenziekte
/vrɔˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
właściwy istocie żywej od urodzenia
aangeboren
/ˈvrɔɟi/
adjective
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy
vijandig
/ˈvrɔɡɔɕt͡ɕ/
noun
nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś
vijandigheid
/ˈvrɔ̃na/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus Linnaeus, ptak z rodziny krukowatych;
kraai
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  2. (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;
bonte kraai
/ˈvrɔtɨt͡ʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;
boerenwormkruid
/vʒask/
noun
bardzo głośny krzyk
  1. kreet
  2. schreeuw
/vʒɛˈt͡ɕɔ̃nɔ/
noun
(włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;
spintol
/ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/
noun
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. september
  2. herfstmaand
  3. gerstmaand
  4. vruchtmaand
/ˈvʒɛʃt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
krzyczeć bardzo głośno i intensywnie
  1. roepen
  2. brullen
/vʒɛt͡ɕ/
verb
(fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca
koken
/vʒɔs/
noun
(botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;
heide
/ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/
noun
bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;
heide
/vʒut/
noun
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;
zweer
/ˈvrubɛl/
noun
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;
  1. mus
  2. huismus
/vruk/
noun
  1. nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  2. państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska
vijand
noun
przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu
voorspelling
/ˈvruʒbʲjaʃ/
noun
(ezoteryka) człowiek przepowiadający przyszłość
  1. waarzegger
  2. wichelaar
/ˈvruʃka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;
fee
/vrɛ̃n͇t͡ʃ/
particle
…podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy
eenvoudigweg
/ˈvrɛ̃n͇t͡ʃat͡ɕ/
verb
dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny
toewijzen
/ˈfsxɔdʲɲi/
adjective
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
oostelijk
pronoun
(geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych
oostkust
adjective
odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią
Oost-Afrikaans
adjective
dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej
Oost-Europees
adjective
  1. (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  2. dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)
Oost-Duits
/ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny
Oost-Slavisch
/ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do Timoru Wschodniego
Oost-Timorees
/ˈfsxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)
opkomen
/fsxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;
  1. oosten
  2. oost
noun
  1. zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu
  2. pora dnia, gdy słońce wyłania się zza horyzont
zonsopgang
/ˈfʲɕadat͡ɕ/
verb
wchodzić do środka lokomocji
instappen
/fskaˈzufka/
noun
  1. skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś
    tip
  2. element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;
    wijzer
/ˈfskaʑɲik/
noun
  1. (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości
    indicator
    1. (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
    2. długi i cienki przedmiot do wskazywania
    pointer
/ˈfskutɛk/
preposition
(książkowy) (zobacz) na skutek
bijgevolg
/ˈfspʲjɛrat͡ɕ/
verb
dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
steunen
/fspʲĩˈnat͡ʃka/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu stromych ścian
klimmen
/fspɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ/
verb
sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości
zich herinneren
/fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. obraz przeszłości w pamięci
  2. przedmiot przypominający przeszłość
aandenken
/fspulˈnɔta/
noun
grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami
gemeenschap
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa
Gemenebest van de Bahama's
/ˈfspulnɨ/
adjective
należący lub używany przez kilka osób
  1. gemeenschappelijk
  2. gemeen
pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na wspólną z kimś cechę, na wspólne działanie itp.
mede-
/fspuwˈawtɔr/
noun
jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła
coauteur
/fspuwˈt͡ʃɛsnɨ/
adjective
  1. istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
    contemporain
  2. taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym
    hedendaags
/fspuwˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym
  1. medelijden
  2. deernis
/ˈfspuwt͡ʃut͡ɕ/
verb
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą
  1. beklagen
  2. betreuren
  3. meeleven
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  2. jeden z czynników oddziałujących
coëfficiënt
/fspuwˈt͡ʃɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/
noun
(fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;
brekingsindex
noun
osoba będąca obywatelem tego samego państwa lub innego terenu, co ktoś inny
medeburger
/fspuwˈprat͡sa/
noun
wspólne działanie kilku podmiotów
  1. samenwerking
  2. medewerking
/ˌfspuwpraˈt͡sɔvat͡ɕ/
verb
pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu
samenwerken
/ˌfspuwpraˈt͡sɔvʲɲik/
noun
osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem
medewerker
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pomocnictwo, współsprawstwo, przestępstwo zdefiniowane w art. 18 § 3 KK
medeplichtigheid
adjective
zależny od czegoś lub kogoś
wederzijds afhankelijk
/ˈfstavat͡ɕ/
verb
zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
opstaan
/fstɛt͡ʃ/
adverb
do tyłu (w czasie lub przestrzeni)
achteruit
adjective
zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
gematigd
/fsṭʃɔ̃w̃s/
noun
  1. (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  2. silne, gwałtowne drgnięcie
schok
/fstɨt/
noun
(psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
schaamte
adjective
łatwo odczuwający wstyd
verlegen
/ˈfstɨd͡ʑit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji
zich schamen
/ˈfstɔ̃w̃ʃka/
noun
ozdobny, wąski pasek tkaniny
lint
/ˈfstɛ̃ŋɡa/
noun
duża (w szczególności szeroka) wstążka
lint
/fstɛ̃mp/
noun
  1. w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia
    inleiding
  2. wejście dokądś
    toegang
/ˈfstɛ̃mpnɨ/
adjective
robiony na początku (wstępie)
voorbereidend
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę należące do typu Nemertea;
snoerworm
noun
(medycyna, medyczny) choroba powodowana bytowanie wszy na ciele ludzkim albo zwierzęcym, objawiająca się zmianami zapalnymi skóry;
pediculosis
noun
przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc
almacht
/fʃɛxˈmɔt͡snɨ/
adjective
mający nieograniczoną moc, mogący wszystko
almachtig
/ˌfʃɛxɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ/
noun
obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne
alomtegenwoordigheid
adjective
obecny wszędzie, występujący wszędzie
omnipresent
/ˈfʃɛxʲɕfʲjat/
noun
cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;
  1. heelal
  2. universum
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) formuła zamieszczana na książkach, płytach itp., zabraniająca ich publikowania przez inne wydawnictwa;
alle rechten voorbehouden
/ˈfʃɨst͡sɨ/
indefinitePronoun
ogół ludzi z danego zbioru
iedereen
/ˈfʃɨstɛk/
pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic
al
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;
Allerheiligen
/ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvad͡zɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/
proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby
alle wegen leiden naar Rome
/ˈfʃɨstkɔ/
indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw
alles
/ˈfʃɛ̃ɲd͡ʑɛ/
adverb
  1. do każdego miejsca
    overal
  2. w każdym miejscu
    1. overal
    2. alom
/ˈftɛdɨ/
pronoun
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie
  1. toen
  2. dan
/ˈftɔrɛk/
noun
drugi dzień tygodnia
dinsdag
/ftɔrˈkɔvɨ/
adjective
właściwy wtorkowi; dziejący się we wtorek
dinsdags
/ˈftɨt͡ʃka/
noun
(elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
stekker
noun
(geologia, geologiczny) pierwszy, starszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 260,4 – 253,8 milionów lat temu;
Wuchiapingien
/ˈvuxãn/, /ˈwuxãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;
Wuhan
/ˈvujɛk/
noun
brat matki
  1. oom
  2. nonkel
/vulˈɡarnɨ/
adjective
zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański
vulgair
/ˈvulkãn/
pronoun
(mitologia rzymska) bóg ognia, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z greckim Hefajstosem;
Vulcanus
/ˈvulkãn/
noun
  1. forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
    vulkaan
  2. (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
    1. vulkaan
    2. vuurberg
/ˌvulkãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z wulkanami i ich aktywnością
vulkanisch
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;
vulvodynie
noun
(sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;
vuvuzela
/vɨ/
personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy
  1. jullie
  2. u
adjective
który można wybaczyć
vergeeflijk
/vɨˈbat͡ʃat͡ɕ/
verb
dawać przebaczenie, odpuszczać winę
vergeven
/vɨˈbʲjɛlat͡ʃ/
noun
(chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;
bleekwater
/vɨˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. dokonywać wyboru
    1. kiezen
    2. verkiezen
  2. powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie
    verkiezen
/vɨˈbʲitnɨ/
adjective
wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony
uitstekend
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) węzeł mocujący cieńszą linę do grubszej albo do drążka;
mastworp
/vɨˈbɔrt͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach
kiezer
/vɨˈbɔrt͡ʃɨ/
adjective
taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami
kies-
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;
Vyborg
/vɨˈbɔrɨ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;
verkiezing
/vɨˈbrɛdnɨ/
adjective
taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić
veeleisend
noun
zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania
  1. buitensporigheid
  2. exces
  3. kattenkwaad
/vɨˈbʒɛʒɛ/
noun
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;
kust
/vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕt͡ɕi swɔ̃ˈɲɔvɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Ivoorkust
/ˈvɨbux/
noun
rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej
explosie
/ˌvɨbuˈxɔvɨ/
adjective
taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej
explosief
/ˈvɨbur/
noun
wybranie jednej z wielu możliwości
keuze
/vɨˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)
  2. być skierowanym na coś
uitgaan
/ˌvɨxɔˈvãɲɛ/
noun
  1. całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  2. kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania
opvoeding
/ˈvɨt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wyć
gehuil
/vɨˈt͡ɕɛt͡ʃka/
noun
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych
uitstapje
/ˌvɨt͡ɕɛˈrat͡ʃka/
noun
  1. mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;
    deurmat
  2. (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
    ruitenwisser
noun
(potocznie, potoczny) praca plastyczna wykonana z kawałków papieru
schaarsnede
noun
naładowana emocjonalnie, rzewna i wzruszająca książka lub film (najczęściej melodramat, dramat, film romantyczny lub katastroficzny), pod wpływem których czytelnik lub widz płacze
tranentrekker
/ˈvɨt͡ɕɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/
noun
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;
  1. stoeltjeslift
  2. zetellift
/ˌvɨt͡ʃɛrˈpãɲɛ/
noun
duże zmęczenie, wycieńczenie
oververmoeidheid
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
  2. wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości
uitgeput
adjective
  1. powodujący wyczerpanie, przynoszący utratę sił
    uitputtend
  2. dostarczający wszystkich lub bardzo szczegółowych informacji
    volledig
/ˈvɨt͡ʃɨ̃n/
noun
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego
prestatie
noun
cecha tego, co wydajne
produktiviteit
/vɨdajnɨ/
adjective
opłacalny, przynoszący zyski lub mniejsze straty albo zużycie, np. prądu elektrycznego
efficiënt
noun
  1. (fizjologia, fizjologiczny) usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
  2. usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości
uitwijzing
/vɨˈdãɲɛ/
noun
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego
oplage
/ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
to, co się stało
  1. gebeurtenis
  2. evenement
/vɨˈdaʒɨt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wystąpić jako rzeczywiste zjawisko
gebeuren
/vɨˈdavat͡ɕ/
verb
  1. publikować coś
    uitgeven
  2. wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
    1. uitgeven
    2. besteden
noun
  1. osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu
  2. instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych
uitgever
/ˌvɨdavʲˈɲit͡stfɔ/
noun
firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki
uitgeverij
noun
(fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju
uitademing
/ˈvɨdma/
noun
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;
duin
/ˈvɨdra/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;
otter
verb
oddychając, usuwać powietrze z płuc
uitademen
/ˈvɨɡlɔ̃nt/
noun
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu
uiterlijk
/vɨˈɡlɔ̃ndat͡ɕ/
verb
mieć dany wygląd
als
noun
ktoś skazany na wygnanie, wypędzony
banneling
/vɨˈɡɔdnɨ/
adjective
charakteryzujący się wygodą, dający wygodę
comfortabel
/vɨˈɡrãna/
noun
nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie
prijs
/ˈvɨɡrat͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: wygrywać
winnen
/vɨˈɡrɨvat͡ɕ/
verb
  1. grając w coś, zdobywać wygraną
  2. zdobywać pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonywać przeciwników, odnosić zwycięstwo
winnen
adjective
zbyt duży, nadmierny
exorbitant
/vɨˈɡwaʃat͡ɕ/
verb
wypowiadać jakiś tekst głośno
uiten
/ˈvɨjast/
noun
  1. miejsce, w którym można skądś wyjechać
    uitrit
  2. fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca
    vertrek
/vɨˈjäɕɲät͡ɕ/
verb
czynić coś zrozumiałym
uitleggen
/ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym
  1. verklaring
  2. uitleg
  3. toelichting
/ˌvɨjɛˈbãnɨ/
adjective
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) super, świetny
    1. fuckinggoed
    2. kankergeweldig
    3. kankergoed
  2. (wulgarnie, wulgaryzm) zmęczony
    kankermoe
/ˈvɨjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;
brulaap
/vɨˈjɛʒd͡ʒat͡ɕ/
verb
opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce
  1. vertrekken
  2. buitenrijden
  3. wegrijden
/vɨˈjɔ̃ntɛk/
noun
  1. coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  2. (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu
uitzondering
/vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrd͡za rɛˈɡuwɛ/
proverb
…poucza, że reguły w życiu zawsze mają wyjątki; zatem sporadyczne odstępstwo od reguły nie obala jej prawdziwości
uitzonderingen bevestigen de regel‎‎
/ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/
adverb
  1. niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
  2. w sposób szczególny, nadzwyczajny
buitengewoon
/ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/
adjective
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
  1. speciaal
  2. uniek
  3. enig
/ˈvɨjɕt͡ɕɛ/
noun
  1. droga lub otwór, którym się wychodzi
  2. (elektryczność) gniazdo urządzenia podające wynik pracy, dźwięk, sygnał itp.
uitgang
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych (motylkowatych), częściowo uprawianych jako pastewne;
wikke
/ˌvɨkaˈwat͡ʃka/
noun
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;
tandenstoker
/ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać
haalbaarheid
/ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wykonać
uitvoering
/ˌvɨkɔpaˈlʲiska/
noun
prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków
opgraving
/ˌvɨkɔʒɨˈstɨvat͡ɕ/
verb
  1. mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby
    1. exploiteren
    2. misbruiken
  2. mieć korzyść z czegoś lub kogoś, robić użytek z czegoś
    gebruiken
/ˈvɨkrɛs/
noun
graficzne przedstawienie danych, zjawisk, zależności;
diagram
/vɨˈkrɨvat͡ʃ ˈkwãmstf/
noun
(potocznie, potoczny) wariograf, poligraf
leugendetector
/vɨˈkʃɨcɲik/
noun
  1. (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
    tussenwerpsel
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;
    uitroepteken
/ˌvɨkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ/
noun
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki
opvoeding
/ˈvɨkuʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;
erker
adjective
posiadający odpowiednie kwalifikacje
bevoegd
/ˈvɨkwat/
noun
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat
  1. lezing
  2. college
/ˈvɨlad͡ʑ ˈːɛt͡skɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/
verb
chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy
het kind met het badwater weggooien
/ˌvɨlɛˈɕä̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wylesiać
ontbossing
noun
krótki rymowany wierszyk recytowany przez dzieci w celu wylosowania lub wybrania jednej z osób podczas zabawy, rozpoczęcia gry, (i tym podobne, i temu podobne);
aftelvers
verb
czynić bezludnym
ontvolken
verb
machać czymś w sposób mający kogoś zastraszyć
zwaaien
adjective
taki, który dużo wymaga, nie jest pobłażliwy
veeleisend
/ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/
noun
wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba
eis
/vɨ̃ˈmarwɨ/
adjective
taki, który już wymarł, wyginął
uitgestorven
/vɨ̃ˈmʲjãna/
noun
  1. zastąpienie kogoś lub czegoś zamiennikiem
    ruil
  2. otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego
    uitwisseling
/ˈvɨ̃mʲjar/
noun
(matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;
afmeting
/vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈt͡ɕɛpwa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;
warmtewisselaar
adjective
dający się określić co do wartości lub znaczenia; możliwy do wymierzenia
rationeel
/ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈt͡ɕĩnɨ/
noun
to, czym się wymiotuje
braaksel
/ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka
overgeven
/vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/
noun
  1. gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;
  2. wymiociny, to co zostało zwymiotowane
braaksel
/ˈvɨ̃mʲjɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;
uier
/vɨ̃ˈmɔva/
noun
(fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;
uitspraak
noun
wykrętne usprawiedliwienie
pretext
/ˌvɨ̃naɡrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
pensja, wypłata
loon
/ˌvɨ̃najˈmɔvat͡ɕ/
verb
korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę
huren
/ˌvɨ̃naˈlast͡sa/
noun
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł
uitvinder
/ˌvɨ̃naˈlazɛk/
noun
coś, co wynaleziono;
uitvinding
verb
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane
uitvinden
/ˈvɨ̃ɲik/
noun
rezultat, skutek
resultaat
/vɨ̃ˈɲikat͡ɕ/
verb
być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek
resulteren
/vɨ̃ˈnɔxa/
interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) gwałtowne wyrażenie nakazu oddalenia się lub zabrania jakiejś rzeczy; także wyrażenie niechęci lub sprzeciwu; bywa używane żartobliwie
  1. buiten
  2. ophoepelen
  3. weg hier
/ˌvɨɔˈbraʑɲa/
noun
zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;
verbeelding
/ˌvɨɔˈbraʒat͡ɕ/
verb
tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)
zich voorstellen
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w USA;
Wyoming
/vɨˈpadɛk/
noun
nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
  1. ongeval
  2. ongeluk
/vɨˈpalat͡ɕ/
verb
otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu
bakken
/ˌvɨpɔˈt͡ʃɨ̃nɛk/
noun
regeneracja i odzyskiwanie sił w czasie wolnym od pracy
herstel
/ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś
uitrusting
/vɨpɔˈvʲjɛd͡ʑi/, /vɨˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane
verklaring
/vɨˈprava/
noun
(dawniej, dawny) rzeczy, które dostaje od rodziców kobieta wychodząca za mąż
uitzet
/vɨˈpʃɛdaʃ/
noun
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu
uitverkoop
/vɨˈpukwɨ/
adjective
  1. (matematyka, matematyczny) o funkcji: taka, że jej wykres znajduje się nad styczną w każdym punkcie
  2. łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś
bol
/ˈvɨras/
noun
(matematyka, matematyczny) składnik równania, funkcji, ciągu liczbowego itp.
term
/vɨˈraʑɲɛ/
adverb
  1. w sposób łatwy do zaobserwowania lub usłyszenia
  2. w sposób niepozostawiający wątpliwości
duidelijk
/vɨˈraʑnɨ/
adjective
  1. taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty
  2. łatwy do zrozumienia lub odczytania i zauważenia
duidelijk
/vɨˈraʒat͡ɕ/
verb
opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
uitdrukken
/ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy
uitdrukking
/vɨˈrɔbʲɲik/
noun
(przestarzałe, przestarzały) osoba wynajmująca się do prac fizycznych
arbeider
/ˈvɨrɔk/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;
  1. vonnis
  2. oordeel
adjective
podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać
begripvol
/vɨˈruʃat͡ɕ/
verb
ruszać w drogę
vertrekken
noun
(książkowy) dziura, wyłom
bres
/ˈvɨrvat͡ɕ/
verb
wyciągnąć na siłę; wyszarpać
  1. afnemen
  2. ontrukken
noun
uhonorowanie za szczególne osiągnięcie
onderscheiding
noun
(matematyka, matematyczny) liczba określająca charakter i wartości liczbowe rozwiązań danego równania
discriminant
/vɨˈɕadat͡ɕ/
verb
opuszczać pojazd, łódź lub samolot
uitstappen
/ˌvɨɕaˈdɨvat͡ɕ/
verb
(zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem
broeden
/ˈvɨɕɔ̃w̃ɕt͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: wysiadać
afstappen
/vɨˈɕiwɛk/
noun
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś
inspanning
/ˌvɨskaˈcivat͡ɕ/
verb
wykonując skok lub gwałtowny ruch wydobywając się skądś
ergens uit springen
/vɨˈsɔci/
adjective
    1. mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
    2. mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
    3. o dźwięku: mający dużą częstotliwość
    hoog
  1. mający duży wymiar pionowy
    1. lang
    2. hoog
interjection
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu
edelachtbare
/vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)
hoogspanning
adjective
(elektryczność) odnoszący się do wysokiego napięcia; wytwarzający lub przewodzący wysokie napięcie, wytrzymujący wysokie napięcie
hoogspannings-
/vɨˈsɔkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. wymiar pionowy czegoś lub kogoś
  2. odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu
hoogte
/ˈvɨspa/
noun
  1. (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce znacznie odróżniające się od całego otoczenia na dużym obszarze
eiland
pronoun
(geografia, geograficzny) niezamieszkana wyspa wulkaniczna na południowym Oceanie Atlantyckim stanowiąca terytorium zależne Norwegii;
Bouvet
/ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈd͡zɛ̃ɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;
Christmaseiland
/ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲt͡ɕa ɛdˈvarda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Prins Edwardeiland
/ˈvɨspa ˈmãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;
Eiland Man
pronoun
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;
Paaseiland
/ˈvɨspʲjaʃ/
noun
mieszkaniec wyspy
eilander
/ˈvɨspɨ aˈlãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;
Ålandseilanden
/ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;
Britse Eilanden
/ˈvɨspɨ ˈkuka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;
Cookeilanden
/ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  2. (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)
Canarische Eilanden
/ˈvɨspɨ marˈʃala/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;
Marshalleilanden
/ˈvɨspɨ nɔrˈmãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;
Kanaaleilanden
/ˈvɨspɨ ˈɔft͡ʃɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)
Faeröer
/ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Oceanii ze stolicą w Honiara;
Salomonseilanden
/ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nt͡sa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;
Sao Tomé en Principe
adjective
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom
voldoende
/vɨˈstava/
noun
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz
tentoonstelling
/vɨˈstavat͡ɕ/
verb
być częściowo widocznym spoza lub z wnętrza czegoś
uitsteken
/ˌvɨsṭʃɛˈlʲivat͡ɕ/
verb
powodować lot pocisku – kuli karabinowej, rakiety, strzały itp.
schieten
/ˌvɨstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
  1. opuszczać jakąś organizację, partię
    aftreden
  2. odgrywać rolę (w teatrze, filmie)
    optreden
  3. o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar
    voorkomen
verb
stawać się suchym
drogen
noun
(medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;
huiduitslag
/vɨˈsɨwat͡ɕ/
verb
    1. przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
    2. polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
    1. sturen
    2. zenden
  1. nadawać, wydawać z siebie; emitować
    uitzenden
/vɨˈswãɲːik/
noun
osoba wysłana dokądś w określonym celu
gezant
verb
uzyskiwać coś (np. metal, tłuszcz) z innej substancji poprzez topienie i oddzielanie składników
uitsmelten
verb
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach
doorzetten
/vɨˈtr̥fawɔɕt͡ɕ/
noun
konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś
doorzettingsvermogen
/ˈvɨṭʃɛʃt͡ʃ/
noun
nadmierne, chorobliwe wysunięcie gałek ocznych;
exoftalmus
/vɨˈtfurʲɲa/
noun
przedsiębiorstwo lub zakład zajmujące się wytwarzaniem pewnych produktów
producent
verb
wymyślać niepotrzebnie to, co zostało już wymyślone lub dowiedzione
een open deur intrappen
/ˈvɨvʲjat/
noun
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom
  1. interview
  2. vraaggesprek
/vɨˈvrɔtka/
noun
(budownictwo) ciężarówka z nadwoziem w formie ruchomej skrzyni umożliwiającej wysypywanie ładunku
kiepwagen
/vɨˈznat͡ʃʲɲik/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  2. to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś
determinant
/vɨˈznãɲɛ/
noun
  1. przyznanie się do czegoś
    bekentenis
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego;
    gezindte
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii
geloofsbelijdenis
/vɨˈznaft͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;
belijder
/vɨˈzvãɲɛ/
noun
trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią
uitdaging
noun
(historia, historyczny, historycznie) były niewolnik, oficjalnie obdarowany wolnością przez swojego właściciela
vrijgelatene
/vɨt͡ɕ/
verb
o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć
huilen
noun
otwór, wyrwa
bres
/vɨˈwɔ̃n͇t͡ʃat͡ɕ/
verb
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia
uitzetten
/vɨˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲɛ/
adverb
wyłączając wszystko inne, wszystkich innych
uitsluitend
/vɨˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
  1. (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
  2. (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia
schakelaar
/ˈvɨɕt͡ɕik/
noun
(sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich;
wedloop
/ˈvɨɕt͡ɕiɡ ˈv‿ːɔrkax/
noun
(sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku
zaklopen
verb
ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady
belachelijk
/vɨˈʒɨ̃na/
noun
(geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;
hoogland
/vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/
adverb
jeden drugiego, jeden drugiemu
wederzijds
/vzaˈjɛ̃mnɨ/
adjective
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony
  1. wederzijds
  2. onderling
  3. reciproque
/ˈvzdrɛ̃ŋɡa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;
ruisvoorn
/ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛt͡ska/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;
griekse ruisvoorn
/ˈvzdɨxat͡ɕ/
verb
głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi
zuchten
/vzdwuʃ/
preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu
langs
/ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/
adverb
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony
wijd en zijd
/ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕt͡ɕ/
noun
zależność czegoś od różnych czynników
relativiteit
/ˈvzɡuʒɛ/
noun
  1. (geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie;
    heuvel
  2. (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;
    thalamus
noun
(medycyna, medyczny) przyrząd lekarski służący do oglądania jam ciała i wykonywania niewielkich zabiegów
eendenbek
/vʲʑɔ̇̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. chwycić ręką
  2. skorzystać z czegoś
  3. (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  4. (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący
nemen
verb
podjąć się czegoś ważnego bez wahania się, bez zastanowienia
de koe bij de horens vatten
verb
czynić mocniejszym, większym
  1. toenemen
  2. intensifiëren
  3. versterken
/ˈvzmʲjãnka/
noun
krótka informacja o czymś, napomknięcie
vermelding
/ˈvznɔɕit͡ɕ/
verb
  1. unosić coś do góry
    1. opheffen
    2. optillen
  2. budować coś ku górze, coraz wyżej
    oprichten
adjective
taki, który jest stawiany za wzór
voorbeeldig
/vzrɔk/
noun
  1. (potocznie, potoczny) czyjeś spojrzenie
    blik
  2. zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;
    gezichtsvermogen
/vzrɔst/
noun
zwiększanie się jakiejś wartości
groei
adjective
wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie
roerend
noun
(psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim
  1. aandoening
  2. ontroering
/ˈvzruʃɨt͡ɕ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/
idiom
unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy
schokschouderen
/vzur/
noun
  1. zapis matematyczny, fizyczny lub chemiczny
    formule
  2. kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
    1. patroon
    2. dessin
  3. osoba godna naśladowania
    1. rolmodel
    2. voorbeeld
/ˈvutka/
noun
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;
wodka
/vus/
noun
ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie
wagen
idiom
wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję
erop of eronder
/ˈvuzɛk/
noun
mały pojazd kołowy;
  1. kar
  2. karretje
noun
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;
kinderwagen
/ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲit͡sʲci/
noun
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;
rolstoel
/ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/
noun
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;
  1. winkelwagentje
  2. winkelwagen
/ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/
noun
(motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;
heftruck
/vuw/
noun
(zoologia, zoologiczny) (rolnictwo, rolniczy) wykastrowany samiec bydła domowego;
os
/ˈvɔ̃w̃xat͡ɕ/
verb
badać zapach nozdrzami
ruiken
/vɔ̃ŋˈkrɔta zvɨˈt͡ʃajna/
noun
(botanika, botaniczny) Hydrocotyle vulgaris, gatunek rośliny wieloletniej z rodziny araliowatych występująca w prawie całej Europie;
gewone waternavel
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Panurus biarmicus, niewielki ptak przypominający sikorę;
baardman
/ˈvɔ̃w̃sʲci/
adjective
mający niewielką szerokość
  1. nauw
  2. smal
noun
miejsce, które ogranicza jakiś proces
bottleneck
/ˈvɔ̃w̃skɔ/
adverb
(przysłówek) od: wąski
nipt
/ˈvɔ̃ntɛk/
noun
  1. sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ
    inslag
    1. (informatyka, informatyczny) ciąg wiadomości internetowych tworzących konwersację;
    2. (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
    3. w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
    thread
/ˈvɔ̃ntpʲit͡ɕ/
verb
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość
twijfelen
/vɔ̃ntˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś
twijfel
/vɔ̃ntˈplʲivɨ/
adjective
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności
dubieus
/vɔ̃nˈtrɔba/
noun
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;
lever
/ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana
leverworst
/ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/
adjective
(przymiotnik) od wątroba
hepatisch
adjective
słabej budowy
ijdel
/vɔ̃w̃ʃ/
noun
  1. (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
    1. slang
    2. serpent
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny
    slang
/vɛ̃w̃x/
noun
zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;
reukzin
adjective
związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem
olfactorisch
/ˈvɛ̃ntka/
noun
sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;
hengel
/ˈvɛ̃ntkaʃ/
noun
osoba łowiąca ryby na wędkę
hengelaar
noun
(handel, handlowy) sklep z wędlinami
varkensslagerij
/vɛ̃nˈdrɔvat͡ɕ/
verb
przebywać długą drogę skądś dokądś
lopen
noun
ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo
  1. wandelaar
  2. trekker
/vɛ̃nˈdrɔvnɨ/
adjective
odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce
aristotelisch
/vɛ̃nˈdrufka/
noun
(turystyka, turystyczny) (sport, sportowy) piesze przemieszczanie się połączone z odwiedzaniem kolejnych miejsc
  1. wandeling
  2. trektocht
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia
rokerij
/vɛ̃ɲˈd͡ʑidwɔ/
noun
(zootechnika, zootechniczny) element uprzęży (ogłowia) wkładany koniowi do pyska;
bit
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
roken
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia
gerookt
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/
noun
  1. (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;
    1. kool
    2. steenkool
  2. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
    koolstof
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/
noun
  1. (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;
  2. opał z węgla brunatnego (1.1)
bruinkool
noun
(chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;
houtskool
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/
noun
  1. (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70% pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  2. opał z węgla kamiennego (1.1)
steenkool
/ˌvɛ̃ŋʲɟɛlʲˈɲit͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Winkelhaak
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/
noun
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier
Hongaar
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/
noun
osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier
Hongaarse
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa węgierskiego w latach 1949–1989;
Volksrepubliek Hongarije
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/
adjective
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów
Hongaars
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Węgrów;
Hongaars
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem węgierskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  3. udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim
Hongaarstalig
/ˈvɛ̃ŋɡlãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;
carbonaat
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, CaCO3, rozpowszechniony w przyrodzie jako składnik wielu skał osadowych;
calciumcarbonaat
/vɛ̃ŋɡˈlɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) masowiec do transportu węgla;
kolenschip
/ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;
koolhydraat
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;
koolwaterstof
/ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;
  1. paling
  2. aal
/ˌvɛ̃ŋɡɔˈʒɨt͡sa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny węgorzycowatych
puitaal
/ˈvɛ̃ŋɡrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;
Hongarije
/ˈvɛ̃w̃zɛw/
noun
    1. (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii – prędkości wiatrów;
    2. połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
    3. (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
    knoop
  1. ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne
    knooppunt
/ˈvɛ̃w̃zɛw ˈxwɔ̃nːɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) występująca licznie struktura leżące na przebiegu naczyń limfatycznych, filtrująca limfę oraz wytwarzająca przeciwciała;
lymfeknoop
/ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/
noun
zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem
gordiaanse knoop
/vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;
Slangendrager
noun
(botanika, botaniczny) Scorzonera hispanica, gatunek rośliny warzywnej z rodziny astrowatych;
schorseneer
/ˈvwatt͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika
heerser
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;
Vladikavkaz
/ˌvwadɨˈvɔstɔk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;
Vladivostok
/ˈvwad͡za/
noun
relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą
macht
/ˈvwasnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. rzecz posiadana przez kogoś
  2. prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
eigendom
/ˈvwasnɨ/
adjective
będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
eigen
/vwas/
noun
otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach
mangat
/vwaɕˈt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność
eigenaar
/vwaɕˈt͡ɕivʲjɛ/
particle
partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi
eigenlijk
/vwaɕˈt͡ɕivɨ/
adjective
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki
juist
/vwɔx/
noun
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch
Italiaan
/ˈvwɔxɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;
Italië
/vwɔs/
noun
(anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;
haar
/ˈvwɔsʲci/
adjective
  1. związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  2. charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii
  1. Italiaans
  2. Italiaanse
/ˈvwɔsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;
  1. Italiaans
  2. Italiaanse
/ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem włoskim
  2. spisany, stworzony w języku włoskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim
Italiaanstalig
/ˈvwɔsɨ/
noun
owłosienie głowy ludzkiej
haar
/ˈvwɔʃka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch
Italiaanse
/ˈvwut͡ʃʲɲa/
noun
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej
speer
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec
zwaardvis
/vwuˈt͡ʃɛ̃ŋɡa/
noun
osoba włócząca się po świecie, niemająca stałego miejsca pobytu
zwerver
noun
(medycyna, medyczny) nowotwór łagodny
fibroom
/ˈvwuknɔ/
noun
jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;
vezel
/ˈvwɔ̃n͇t͡ʃat͡ɕ/
verb
uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej
aandoen
/ˈvwɔ̃n͇t͡ʃʲɲɛ/
particle
…oznaczająca, że pewien element wskazany w zdaniu jako graniczny również należy do przedstawianej całości
..tot en met ..
verb
  1. doprowadzać kogoś do wściekłości
    1. boos maken
    2. kwaad maken
  2. odczuwać i często okazywać niepohamowaną złość
    1. boos zijn
    2. kwaad zijn
/fʲɕt͡ɕɛkˈlʲizna/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;
  1. hondsdolheid
  2. rabiës
/ˈfʲɕt͡ɕɛkwɔɕt͡ɕ/
noun
bardzo silna negatywna emocja, intensywna złość
razernij
/ˈfʲɕt͡ɕɛkwɨ/
adjective
taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony
  1. woedend
  2. furieus
  3. razend
/ˈjɛtʲi/
noun
(mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;
yeti
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;
York
pronoun
(telekomunikacja) jeden z serwisów internetowych umożliwiających umieszczanie, nadawanie, ocenianie i komentowanie nagrań wideo oraz audio;
YouTube
/s/, /z/, /zet/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) trzydziesta litera polskiego alfabetu;
met
/s/, /z/, /zet/
preposition
    1. …opisujący związek
    2. …wskazujący zawartość
    3. …wskazujący towarzystwo
    met
    1. …wskazujący okres
    2. …wskazujący przyczynę
    3. …wskazujący składnik, materiał
    4. …wskazujący źródło
    uit
  1. …wskazujący punkt początku ruchu
    1. uit
    2. van
adverb
  1. następując w kolejności
    1. achter elkaar
    2. op rij
  2. jako następstwo zdarzeń
    1. dan weer
    2. op zijn beurt
adverb
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie
beslist
/ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈt͡ʃɔwɛ̃m/
adverb
dumnie, zachowując godność
met opgeheven hoofd
/ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/
idiom
formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie
hoogachtend
/s‿pɔˈvɔdu/
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności
  1. vanwege
  2. wegens
/s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/
adverb
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem
terug
adverb
będąc przed czymś lub kimś
voor ons
adverb
od przeciwnej strony niż przód
achteraan
/ˈs‿tɨwu lʲiˈt͡sɛ<sup>w</sup>ũm ˈs‿pʃɔdu muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/
idiom
(potocznie, potoczny) (ironicznie) osoba wyraźnie niemłoda starająca się odmłodzić swój wygląd
van achteren lyceum, van voren museum
/ˈz‿vʲjatrɛ̃m/
adverb
w kierunku, w którym wieje wiatr
voor de wind
adverb
(fotografia) (sztuka) patrząc od dołu
kikkerperspectief
/za/
adverb
zbyt, zbytnio
te
/za/
preposition
    1. …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
    2. …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
    1. achter
    2. voor
  1. …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem
    1. in plaats van
    2. voor
/ˌza‿ɡrãˈɲit͡sɔ̃w̃/
adverb
poza granicami kraju
in het buitenland
/ˌza‿kratˈkãmʲi/
idiom
(potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie
achter de tralies
/za‿ˈkuwʲcɛ̃m/
adverb
(potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca
aan het stuur
adverb
bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty
coûte que coûte
/ˌzã:ŋɡaʒɔˈvãɲɛ/
noun
postawa osoby, która się w coś angażuje
betrokkenheid
adjective
mający udział w tworzeniu czegoś, oddany sprawie
geëngageerd
adjective
będący w dalszej fazie rozwoju
gevorderd
/zaˈbava/
noun
ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia
spel
/zaˈbafka/
noun
rzecz służąca do zabawy;
speelgoed
/zaˈbʲijät͡ɕ/
verb
pozbawiać życia
  1. doden
  2. doodmaken
/ˈzabʲit͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: zabijać
doden
verb
sprzeniewierzyć intratny interes; zmarnować głupio coś, co mogło przynosić krocie
de kip met de gouden eieren slachten
/zaˈbrãɲät͡ɕ/
verb
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś
verbieden
/zaˈbrɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: zabraniać
verbieden
pronoun
imię męskie;
Zebulon
/ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy
stoornis
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne charakteryzujące się głęboko zakorzenionymi, trwałymi, nieprzystosowawczymi wzorcami relacji ze środowiskiem, które powodują trudności w funkcjonowaniu społecznym i behawioralnym;
persoonlijkheidsstoornis
/zaˈbɨtɛk/
noun
budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną;
monument
/zaˈbujstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) morderstwo;
doodslag
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;
eermoord
/zaˈxarʲjaʃ/
pronoun
imię męskie;
Zecharja
/ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;
bedekkingsgraad
adjective
  1. (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami
  2. (przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu
betrokken
/zaˈxɔdʲɲi/
adjective
  1. dotyczący Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
    westers
  2. mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód
    1. westers
    2. westelijk
/zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;
Westelijke Jordaanoever
pronoun
(geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych
westkust
adjective
odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią
West-Europees
adjective
(geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony
West-Duits
/ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny
West-Slavisch
/zaˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
ondergaan
noun
liczba zachorowań na daną chorobę, częstotliwość zachorowań
morbiditeit
/ˌzaxɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
stać się chorym, popaść w chorobę
ziek worden
/ˌzaxɔˈvãɲɛ/
noun
sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;
gedrag
/ˌzaxɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
  1. ochraniać coś przed czymś lub przed kimś
    bewaren
  2. postępować w jakiś sposób
    zich gedragen
adjective
wywołujący zachwyt
  1. betoverend
  2. prachtig
/zaˈxfɨt͡sat͡ɕ/
verb
wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu
  1. begeesteren
  2. enthousiast maken
/ˈzaxfɨt/
noun
podziw często wyrażony miną, gestem, słowem
  1. bewondering
  2. enthousiasme
/ˈzaxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
  1. westen
  2. west
noun
(astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont
  1. maansondergang
  2. ondergang van de maan
/ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nt͡sa/
noun
zjawisko chowania się słońca za horyzont
zonsondergang
/zaˈxɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś
  1. aanmoedigen
  2. bemoedigen
/zaˈxwãnːɨ/
adjective
pragnący więcej niż potrzebuje
  1. gulzig
  2. hebzuchtig
noun
(informatyka, informatyczny) (elektryczność) urządzenie służące do zaprasowywania, zaciskania końcówek lub złączek w przewodach elektrycznych
kabelschoentang
verb
zatrzymywać kogoś, podejmując relację
aanklampen
/zaˈt͡ʃɨ̃nat͡ɕ/
verb
przystępować do wykonywania jakiejś czynności
  1. beginnen
  2. starten
/zaˈdãɲɛ/
noun
coś, co należy wykonać
  1. taak
  2. opdracht
adjective
wystarczająco dobry
bevredigend
/ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy
genoegen
/ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/
adjective
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny
tevreden
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) Xylocopa Latreille, rodzaj owadów z rodziny pszczołowatych;
houtbij
/zaˈdupʲjɛ/
noun
(potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) wieś lub miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.
Schubbekutteveen
/zaˈd͡ʑɛrat͡ɕ/
verb
nadrywać coś, zaczepiwszy tym czymś o coś innego
openscheuren
verb
powodować podziw lub zdumienie
  1. verbazen
  2. verbluffen
/zaˈɡatka/
noun
  1. gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;
    raadsel
  2. intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
    1. raadsel
    2. enigma
  3. łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
    1. raadsel
    2. puzzel
/ˌzaɡatˈkɔvɨ/
adjective
tajemniczy, pełen sekretów
raadselachtig
/zaˈɡãɲat͡ʃ ˌʃt͡ʃɛbʲjɔˈtlʲivɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Hippolais polyglotta, gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;
orpheusspotvogel
/ˌzaɡrãˈɲit͡sa/
noun
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa
buitenland
/ˌzaɡrãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy
buitenlands
adjective
taki, któremu coś grozi
bedreigd
/ˈzaɡʒɛp/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;
Zagreb
adjective
taki, który nie wie, co czynić dalej, jak postępować w niejasnych dlań okolicznościach
kwijt
pronoun
(geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;
Ruhrgebied
/zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/
noun
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;
voornaamwoord
/zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ d͡ʑɛrˈʒaft͡ʃɨ/
noun
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy
bezittelijk voornaamwoord
noun
(gramatyka) zaimek, który zastępuje wyraz określający osobę gramatyczną lub rzecz
persoonlijk voornaamwoord
noun
(gramatyka) zaimek tworzący pytanie
vragend voornaamwoord
noun
(gramatyka) zaimek, który zastępuje wyraz określający obiekt lub jego właściwości
betrekkelijk voornaamwoord
/ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/
noun
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą
interesse
/ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/
adjective
taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa
geïnteresseerd
/ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/
noun
osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa
geïnteresseerd
/ˈza<sup>j</sup>ir/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga
Zaïre
noun
(jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;
zaïre
/ˈzajɔ̃nt͡s/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;
  2. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) szarak, przedstawiciel jednego z gatunków zajęcy (1.1);
haas
/zaˈjɔ̃n͇t͡ʃɛk/
noun
  1. mały lub młody zając
  2. (zdrobniale) od: zając
haasje
/zaˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś
bezigheid
/zaˈjɛ̃n͇t͡ʃɨ/
adjective
charakterystyczny dla zająca; dotyczący, odnoszący się do zająca, wykonany ze skóry, futra, mięsa zająca
hazen-
/zaˈjɛ̃ntɨ/
adjective
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność
bezig
/ˌzakarˈpat͡ɕɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią;
Transkarpatië
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;
Trans-Kaukasië
/ˈzakas/
noun
zabronienie czegoś komuś
verbod
/ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔt͡s/
noun
coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami
verboden vrucht
/ˌzakaˈzɨvat͡ɕ/
verb
zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności
verbieden
/ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu
infectie
/ˌzakɔˈxãnɨ/
adjective
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie
verliefd
/ˈzakɔ̃n/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;
orde
/ˌzakɔ̃ɲˈːit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego
non
/zaˈkɔ̃ɲːik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;
monnik
/ˌzakɔˈpɨvat͡ɕ/
verb
umieszczać coś w jakimś dole i zasypywać
begraven
/zaˈkrɛɕlat͡ʃ/
noun
gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu
markeerstift
/zaˈkrɨstʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;
sacristie
noun
ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;
koster
noun
(medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie
trombose
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi
trombose
/ˈzakrɛ̃nt/
noun
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg
bocht
/ˈzakup/
noun
czynność kupowania czegoś w sklepie lub w Internecie
aankoop
adjective
pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu
stoffig
noun
(turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne
  1. accommodatie
  2. huisvesting
/ˈzakwat/
noun
umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność
weddenschap
/zaˈkwadat͡ɕ/
verb
ubierać się w coś, ozdabiać się czymś
aantrekken
/zaˈkwatka/
noun
kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie
bladwijzer
/zaˈkwadʲɲik/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;
gijzelaar
/ˌzakwuˈt͡sɛ̃ɲɛ/
noun
niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś
onderbreking
verb
lejąc płyn przykryć nim coś, pogrążyć w nim, wypełnić nim coś
overstromen
adjective
taki, którego nie zrealizowano lub nie opłacono we właściwym czasie
achterstallig
/zaˈlɛta/
noun
  1. dodatnia cecha charakteru
    deugd
  2. cecha podwyższająca wartość przedmiotu
    voordeel
noun
(hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją
haf
pronoun
(geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;
Wislahaf
/zaˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
być uwarunkowanym
afhangen
/zaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym
  2. (informatyka, informatyczny) dodatkowa biblioteka, program bądź skrypt, od którego zależny jest inny program
  3. (informatyka, informatyczny) metryka kodu wskazująca stopień powiązania danego modułu z innymi;
afhankelijkheid
/zaˈlɔtka/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;
wimperkruller
/ˈzãmax/
noun
targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie
aanslag
/ˈzãmax ˈstãnu/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;
staatsgreep
/ˌzãmaˈxɔvʲjɛt͡s/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu
moordenaar
/ˈzãmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;
Zambia
/zãmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce
Zambiaans
/ˈzãmɛk/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
    1. kasteel
    2. slot
    3. burcht
  2. (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;
    slot
/ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃnɨ/
noun
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;
  1. ritssluiting
  2. rits
/ˈzãmʲjar/
noun
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje
  1. opzet
  2. voornemen
/ˈzãmʲjast/
conjunction
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio
in plaats daarvan
/ˈzãmʲjast/
preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio
in plaats daarvan
/zãˈmʲjɛʒat͡ɕ/
verb
planować coś, mieć intencję coś zrobić
bedoelen
/ˌzãmʲjɛˈʃãɲɛ/
noun
zamęt, rozgardiasz; sytuacja, w której panuje chaos
verwarring
/zãˈmʲjɛʃʲci/
noun
demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;
beroering
/zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/
adjective
bez dostępu, odizolowany
afgesloten
/ˈzãmknɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
sluiten
/zãˈmɔrsʲci/
adjective
taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem
overzees
/zãˈmɔʒnɨ/
adjective
dysponujący dużym majątkiem
welgesteld
noun
część lodówki lub samodzielne urządzenie, w którym produkty ulegają zamrożeniu
vriezer
/ˌzãmraˈʒarka/
noun
urządzenie do zamrażania produktów spożywczych
vriezer
/ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś
bestelling
/zãˈmuvʲit͡ɕ/
verb
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.
bestellen
verb
czynić nieczystym
  1. verontreinigen
  2. contamineren
/ˌzãɲɛt͡ʃɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. stan bycia zanieczyszczonym
    milieuverontreiniging
  2. substancja lub przedmiot, który zanieczyszcza
    smetstof
adjective
będący w stanie zaniedbania
verwaarloosd
/ˌzãɲɛdˈbɨvat͡ɕ/
verb
nie troszczyć się
verwaarlozen
/ˈzãɲĩm/
conjunction
przed jakimś wydarzeniemx
voor
/zãw̃ˈzʲibar/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim, u wybrzeży Afryki;
Zanzibar
/ˌzaɔpaˈtrɨvat͡ɕ/
verb
stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy
bevoorraden
/ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/
noun
dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy
aanschaf
/ˈzapax/
noun
węchowe wrażenie zmysłowe;
geur
noun
(technologia, technika, techniczny) drobny element jakiegoś mechanizmu powodujący blokadę ruchu czegoś
pal
noun
mechanicznie opuszczana lub podnoszona część podłoża
valluik
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;
ontsteking
noun
(medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;
hersenontsteking
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;
hartvliesontsteking
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;
bronchitis
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego
blaasontsteking
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwut͡s/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;
  1. longontsteking
  2. pneumonie
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/
noun
(medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu
dermatitis
noun
(medycyna, medyczny) choroba oczu;
bindvliesontsteking
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny ucha
oorontsteking
/zaˈpalʲit͡ɕ/
verb
  1. sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło
    aandoen
  2. wzniecić ogień
    ontsteken
/ˌzapalʲˈɲit͡ʃka/
noun
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;
aansteker
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia
ontvlammend
/zaˈpasɨ/
noun
(sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;
worsteling
/zaˈpawka/
noun
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;
  1. lucifer
  2. zwavelstokje
/ˈzapaɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi
ineenstorting
/ˌzapʲjɛˈkãnka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;
ovenschotel
/zaˈpʲĩnat͡ɕ/
verb
łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.
  1. dichtknopen
  2. vastmaken
/ˈzapʲis/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie w testamencie o przeznaczeniu komuś czegoś w spadku;
legaat
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym
notenbalk
/ˌzapʲiˈsɨvat͡ɕ/
verb
trwale coś pisać, notować, zwykle krótką informację
inschrijven
/zaˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
element umożliwiający powtarzalne łączenie i rozłączanie części większej całości
bevestigingsonderdeel
noun
pomocniczy zespół osób lub środków
basis
/ˌzapɔˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)
verhinderen
adjective
taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie
vergeetachtig
/ˌzapɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ/
verb
  1. tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  2. gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
vergeten
/ˌzapɔ̃mʲˈɲãnɨ/
adjective
taki, o którym nikt już nie pamięta i o którego nikt nie dba
vergeten
/zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: zapominać
vergeten
/ˌzapɔˈrɔʒɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem w południowo-wschodniej części Ukrainy;
Zaporizja
noun
druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów
aanvraag
/zaˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść
  1. bekendmaking
  2. kennisgeving
/ˌzapɔʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;
leenwoord
/ˌzapɔʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ ˈʃtut͡ʃnɛ/
noun
słowo lub fraza zapożyczona z jednego języka do drugiego celowo, a nie w wyniku normalnego kontaktu językowego, zwłaszcza z języka wymarłego lub języka klasycznego
geleerde ontlening
/zaˈpraʃat͡ɕ/
verb
  1. proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  2. zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś
uitnodigen
noun
(budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;
  1. mortel
  2. specie
/ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. kartka papieru wyrażająca taką informację
    uitnodiging
  2. informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
    1. uitnodiging
    2. invitatie
/zaˈpwata/
noun
  1. należność za coś
  2. zapłacenie należnych pieniędzy
betaling
/ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;
bevruchting
/zaˈrabʲjät͡ɕ/
verb
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę
verdienen
noun
cecha tego, kto jest zaradny
vindingrijkheid
/ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;
zoroastrisme
adjective
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami
besmettelijk
adjective
zniszczony przez rdzę
roestig
/zaˈrɔdɛk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
  2. (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu
embryo
/zaˈrɔdʲɲik/
noun
(biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;
spoor
/ˈzarɔst/
noun
owłosienie w dolnej części twarzy
gezichtsbeharing
/ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/
adjective
mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę
  1. verwaand
  2. arrogant
/ˈzaʒut/
noun
słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania
  1. verwijt
  2. bezwaar
  3. tegenwerping
/ˌzaʒɔ̃nˈd͡zãɲɛ/
noun
sprawowanie nad czymś zarządu
administratie
/zaˈʒɔ̃nd͡zat͡ɕ/
verb
  1. kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś
    1. beheren
    2. managen
  2. wydawać polecenia, rozkazywać
    1. bevelen
    2. gelasten
    3. verordenen
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;
verloving
/zaˈsada/
noun
  1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
    1. alkali
    2. base
  2. reguła rządząca czymś
    1. principe
    2. regel
    3. beginsel
    4. maatstaf
/ˌzasaˈdɔvɨ/
adjective
(chemia, chemiczny) mający właściwości zasady
basisch
/zaˈsat͡ska/
noun
pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy
hinderlaag
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;
verkrijgende verjaring
/ˈzaɕɛk/
noun
  1. (rzadki, rzadko używany) ogrodzenie lub przeszkoda ze ściętych drzew
  2. (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne
prikkeldraadversperring
/zaˈɕilat͡ʃ/
noun
urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia
voeding
/zaˈɕilat͡ɕ/
verb
(elektronika, elektroniczny) dostarczać energii do układu
voeden
/ˌzaskɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy
verbazing
/zaˈskrɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;
ringslang
/zaˈskurʲɲik/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze
  1. mee-eter
  2. comedo
/zaˈsmaʃka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;
roux
/zaˈsɔbɨ ˈlut͡sʲcɛ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) pracownicy lub członkowie danej organizacji (siła robocza stanowiąca jeden ze środków produkcji);
menselijk kapitaal
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu
  2. (ekonomia, ekonomiczny) rzecz, pieniądz stanowiąca zabezpieczenie spłaty długu
pand
verb
uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś
  1. blokkeren
  2. versperren
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu
  2. (technologia, technika, techniczny) (melioratywnie, melioratywny) urządzenie do regulacji ilości, poziomu wody
klep
/ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
krytyczna uwaga
reserve
/ˈzasṭʃɨk/
noun
  1. (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły
  2. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) pojedyncza wstrzykiwana dawka leku
inspuiting
/ˌzastɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
zamieniać coś na coś
vervangen
/ˈzasup/
noun
  1. posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności
  2. (informatyka, informatyczny) obiekt lub inne dobro do którego proces może mieć przez pewien czas wyłączny dostęp
  3. pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości
bron
noun
(ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;
grondstof
/zaˈswɔ̃na/
noun
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;
gordijn
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  2. (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;
rookgordijn
/zaˈswuɡa/
noun
godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania
verdienste
noun
mała zatoka
inham
/zaˈtɔka/
noun
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;
  1. baai
  2. bocht
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego a Somalią;
Golf van Aden
/zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;
Golf van Bengalen
/zaˈtɔka bʲiˈskajska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;
Golf van Biscaje
/zaˈtɔka bɔtʲˈɲit͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;
Botnische Golf
/zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;
Finse Golf
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;
Golf van Genua
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;
Golf van Guinee
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;
Hudsonbaai
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;
Golf van Californië
/zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;
Golf van Mexico
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;
Golf van Napels
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii
Duitse bocht
/zaˈtɔka ˈpɛrska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;
Perzische Golf
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;
Golf van Riga
/zaˈtɔka tajˈlãnt͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;
Golf van Thailand
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;
Golf van Tarente
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;
Golf van Triëst
noun
(medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep
embolie
noun
(medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu
vergiftiging
noun
(medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);
voedselvergiftiging
/ˌzatrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zatrudnić
tewerkstelling
/ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/
noun
przerwanie jakiegoś procesu
stilstand
/ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
  1. zachować coś dla siebie
    houden
  2. aresztować
    1. oppakken
    2. vastzetten
  3. przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
    1. staken
    2. stoppen
  4. unieruchamiać coś
    1. stilzetten
    2. stoppen
    3. stopzetten
  5. stawać w miejscu
    stoppen
/zaˈtɨt͡ʃka/
noun
przedmiot, którym zatyka się jakiś otwór
prop
/ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/
noun
przeświadczenie, że można komuś ufać
vertrouwen
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) znaczny
  2. dający się zauważyć
merkbaar
/zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/
noun
niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu
dwarsstraat
/zaˈvartɔɕt͡ɕ/
noun
  1. ilość jakiegoś składnika w czymś
  2. to, co się w czymś znajduje
inhoud
/ˈzavaw/
noun
(medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi;
infarct
/ˈzavaw ˈsɛrt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;
hartaanval
noun
(technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien
scharnier
/zaˈvʲjɛrat͡ɕ/
verb
mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się
  1. bevatten
  2. inhouden
/ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (motoryzacja) układ elementów, które łączą koła z podwoziem pojazdu;
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od zawiesić
ophanging
/zaˈvʲjɛṭʃna/
noun
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr
lij
/zaˈvʲjɛṭʃnɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) / (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znajdujący się po przeciwnej stronie niż ta, na którą wieje wiatr
lijzijde
noun
(botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;
bosanemoon
noun
niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem
bundel
/zaˈvɔdʲɲik/
noun
  1. (sport, sportowy) uczestnik gry zespołowej
    deelnemer
  2. (sport, sportowy) uczestnik zawodów
    1. racer
    2. sportsman
/ˌzavɔˈdɔvɨ/
adjective
taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód
professioneel
/zaˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się
  1. teleurstellen
  2. ontgoochelen
/zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/
noun
(medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;
  1. duizeligheid
  2. draaierigheid
/zaˈfstɨd͡zat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś czuje zawstydzenie, wstyd, zakłopotanie
  1. beschamen
  2. generen
/ˌzafstɨˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający zawstydzenie, wstyd
beschaamd
/ˈzafʃɛ/
pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy
  1. altijd
  2. steeds
/ˈzavut/
noun
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze
beroep
/ˈzavur/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;
klep
/ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfa/
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,
veiligheidsventiel
/ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu
vlinderklep
/zazˈdrɔsnɨ/
adjective
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku
jaloers
verb
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny
benijden
/ˈzazdrɔɕt͡ɕ/
noun
podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
  1. afgunst
  2. jaloezie
noun
(psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;
penisnijd
/zaˈzvɨt͡ʃaj/
adverb
w większości przypadków
gewoonlijk
/ˈzat͡ɕma/
noun
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;
cataract
/zaˈt͡ɕmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;
  1. verduistering
  2. eclips
noun
(astronomia, astronomiczny) zjawisko astronomiczne, w którym Księżyc przechodzi pomiędzy Ziemią a Słońcem, zasłaniając całkowicie lub częściowo tarczę słoneczną i powodując, że światło Słońca na pewien czas słabnie lub znika;
zonsverduistering
/zaˈwɔɡa/
noun
grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd
bemanning
/ˌzawɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
teza stanowiąca punkt wyjścia do dalszych rozważań i dalszego toku rozumowania
veronderstelling
noun
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek
oprichter
/zaˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
  1. dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
    1. aanhangsel
    2. appendix
    3. bijlage
  2. plik dołączony do wiadomości e-mail
    1. attachment
    2. bijlage
/zaɕ/
conjunction
natomiast
terwijl
/zaˈɕfʲjatɨ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli;
dodenrijk
noun
poczucie zakłopotania i wstydu
verlegenheid
/zbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
uratowanie w trudnej sytuacji
  1. verlossing
  2. redding
/ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲit͡ʃˈnɔɕt͡ɕi/
noun
przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie
samenloop van omstandigheden
/ˈzbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. gromadzić
    plukken
    1. kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
    2. podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
    1. verzamelen
    2. inzamelen
adjective
taki, w którym coś się zbiera
samengesteld
/ˈzbʲjɔrʲɲik/
noun
przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów
tank
/zbʲjɔˈrɔvɨ/
adjective
odnoszący się do pewnej grupy ludzi lub rzeczy, złożony z wielu jednostek
collectief
/zbʲjur/
noun
  1. zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś
  2. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
  3. grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
verzameling
/ˈzbɔt͡ʃɛ/
noun
(geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu
helling
/ˈzbɔʒɛ/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna
graan
/ˈzbrɔdʲɲa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;
misdaad
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnicze działanie wymierzone w pewną grupę społeczną, łamiące podstawowe prawa człowieka, motywowane najczęściej pobudkami politycznymi, rasowymi czy religijnymi;
misdaad tegen de menselijkheid
/ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;
oorlogsmisdaad
noun
człowiek, który popełnił zbrodnię
crimineel
/ˈzbrɔja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;
  1. pantser
  2. harnas
/zbɨt/
adverb
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie
te
/ˈzdalnɨ/
adjective
taki, który może być przeprowadzany na odległość
afgelegen
/ˈzdãɲɛ/
noun
  1. opinia
    opinie
  2. (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
    1. zin
    2. volzin
/ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/
noun
(gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne
bijzin
/ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ/
noun
(gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania)
gecoördineerde zin
/ˈzdavat͡ɕ/
verb
odnosić wrażenie, nie będąc jednak pewnym
lijken
/ˈzdɛxnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) o zwierzęciu: skończyć życie
barsten
/ˌzdɛt͡sɨˈdɔvat͡ɕ/
verb
podjąć decyzję
besluiten
/zdɛjˈmɔvat͡ɕ/
verb
ściągać ubranie, buty
uittrekken
/ˈzdɛʒak/
noun
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;
bumper
/zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
uderzenie poruszającego się obiektu w inny obiekt
  1. botsing
  2. schok
  3. bots
/ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/
adjective
taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją
desperaat
/ˈzdɔbʲit͡ɕ/
verb
  1. upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne
    1. decoreren
    2. verfraaien
    3. versieren
  2. służyć jako ozdoba
    sieren
/ˈzdɔbɨt͡ʃ/
noun
ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza
buit
/zdɔˈbɨft͡sa/
noun
ten, który zdobył, opanował coś (przemocą, w walce)
veroveraar
/ˈzdɔlnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
  2. umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
capaciteit
/ˈzdɔlnɨ/
adjective
będący w stanie wykonać określoną czynność
  1. bekwaam
  2. kundig
  3. in staat
/ˈzdrada/
noun
działanie na szkodę narodu lub kraju
verraad
/ˈzdrada ˈstãnu/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;
hoogverraad
/ˈzdrad͡zat͡ɕ/
verb
  1. złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
    bedriegen
  2. przedstawiać coś komuś
    uitleggen
  3. łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały
    verraden
  4. o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
    1. verraden
    2. verklappen
/ˈzdrajt͡sa/
noun
  1. ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
  2. ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości
verrader
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) powstały w wyniku zdrobnienia
diminutief
/zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;
  1. diminutief
  2. verkleinwoord
/zdrɔˈvaɕka/
noun
(potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”;
Ave Maria
/ˈzdrɔvʲjɛ/
noun
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)
  1. gezondheid
  2. welzijn
/ˈzdrɔvɨ/
adjective
  1. taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
  2. dobry dla zdrowia
gezond
/zdũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zdumieć, stan zaskoczenia
verwondering
adjective
taki, który budzi zdumienie
  1. verbijsterend
  2. verbluffend
  3. verbazend
adjective
(obraźliwie) nacechowany wulgarną, wyzywającą seksualnością, często odbierany jako niesmaczny lub prowokacyjny
sletterig
/ˈzdɔ̃w̃ʒɨt͡ɕ/
verb
  1. dotrzymać komuś kroku
    bijhouden
  2. skończyć jakąś pracę, zadanie w określonym czasie
    1. het redden
    2. op tijd afkrijgen
  3. przybyć na umówioną godzinę
    1. het redden
    2. op tijd komen
    3. op tijd zijn
/zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
z uwagi na, biorąc pod uwagę
  1. vanwege
  2. wegens
/ˈzɛbra/
noun
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;
zebra
/ˈzɛfʲir/
noun
(poetycki, poetycko) lub (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki) łagodny i ciepły wiatr, zwłaszcza wiosenny
briesje
/ˈzɛɡar/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Slingeruurwerk
/ˈzɛɡar/
noun
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;
  1. klok
  2. uurwerk
/ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
noun
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;
zonnewijzer
/zɛˈɡarɛk/
noun
niewielkich rozmiarów zegar do użytku osobistego, podręcznego;
  1. horloge
  2. polshorloge
/zɛˈɡarmʲisṭʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków
  1. horlogemaker
  2. uurwerkmaker
noun
człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika
zeeman
/ˈzɛjɕt͡ɕɛ/
noun
miejsce, w którym można skądś zejść
afdaling
/zɛˈlãndʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) wyspa Danii;
    Seeland
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
    Zeeland
/zɛˈlɔta/
noun
  1. (książkowy) gorliwy, fanatyczny entuzjasta, wyznawca jakiejś idei lub religii
  2. (historia, historyczny, historycznie) członek żydowskiego ugrupowania religijno-politycznego z I w. n.e., którego celem była czynna walka z okupacją rzymską w Palestynie;
zeloot
/ˈzɛ̃msta/
noun
odwet za krzywdy
wraak
/ˈzɛ̃ɲit/
noun
(astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;
zenit
/ˈzɛrɔ/
noun
  1. liczba 0;
  2. cyfra 0
nul
/ˈzɛrvat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś
uit elkaar gaan
adjective
  1. (matematyka, matematyczny) będący liczbą zespoloną lub przyjmujący wartości będące liczbami zespolonymi
  2. (matematyka, matematyczny) powiązany z liczbami zespolonymi
complex
/ˈzɛspuw/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
    band
  2. grupa osób realizująca wspólny cel;
    1. team
    2. ploeg
noun
(medycyna, medyczny) rzadkie postępujące schorzenie genetyczne nerek powodujące m.in. krwiomocz, głuchotę i zmiany w obrębie narządu wzroku;
syndroom van Alport
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;
aspergersyndroom
noun
(medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;
downsyndroom
noun
(medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;
syndroom van Guillain-Barré
noun
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;
syndroom van Sjögren
/ˈzɛstaf/
noun
całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów
set
/ˈzɛʃɨt/
noun
(edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;
schrift
/ˈzɛʃwɨ/
adjective
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)
vorig
/zɛt/
noun
nazwa litery „z”, trzydziestej litery polskiego alfabetu
zet
/ˈzɛus/
pronoun
  1. (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  2. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;
Zeus
/ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
preposition
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem czegoś, poza obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu lub środowiska
buiten
/zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/
adjective
  1. taki, który odnosi się do innych krajów
    buitenlands
  2. taki, który odnosi się do wyglądu człowieka, jego urody, itp.
    uiterlijk
  3. taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz
    1. uitwendig
    2. buiten-
    3. buitenste
/zɛs/
noun
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;
scheelzien
/zɛˈznãɲɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami
getuigenis
adjective
taki, który ma zeza
scheel
/ˈzɡad͡zat͡ɕ/
verb
być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
stroken
/ˈzɡaɡa/
noun
(medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku, wywołane nadkwasotą żołądek;
maagzuur
/ˈzʲɟɲilɛt͡s ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;
Amerikaans vuilbroed
/ˈzɡɔda/
noun
  1. pozwolenie, aprobata, zgodzenie się
    akkoord
  2. stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie
    verzoening
/ˈzɡɔda/
particle
odpowiedź potwierdzająca, wyrażająca przyzwolenie
akkoord
/zɡɔ̃n/
noun
(książkowy) śmierć, skonanie
overlijden
/ˌzɡrɔ̃maˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo
vergadering
/zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;
vergrootwoord
/zɡrɨʑˈlʲivɨ/
adjective
świadczący o zgryźliwości
  1. bijtend
  2. kribbig
noun
(zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;
roskam
/ˈzɡubnɨ/
adjective
  1. przynoszący zniszczenie
    catastrofaal
  2. prowadzący do zguby
    schadelijk
noun
(medycyna, medyczny) zgrupowanie komórek powstałych w odpowiedźi na przewlekły stan zapalny
granuloom
/ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/
proverb
oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać
vele kleintjes maken een grote
/ˈʑarnɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  2. (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  3. cząstka czegoś
graankorrel
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;
lontai
/ˈʑɛlɛ̃ɲ/
noun
  1. kolor zielony
  2. ubranie w kolorze zielonym
  3. zielone części roślin
  4. zielony barwnik
groen
/ˈʑɛlʲɲik/
noun
  1. kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin
  2. (dawniej, dawny) książka o ziołach
  3. placówka badawcza zajmująca się gromadzeniem okazów roślin, ich zabezpieczaniem, przechowywaniem i udostępnianiem do badań
herbarium
/ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania
groene thee
noun
zgoda, pozwolenie
groen licht
adjective
związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka
Kaapverdiaans
/ʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
  1. o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
    groen
    1. mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
    2. (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
    1. groen
    2. onervaren
/ˈʑɛ̃mʲja/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
  1. Aarde
  2. aarde
/ˈʑɛ̃mʲja/
noun
  1. grunt, podłoże (także w budynku)
    aarde
  2. gleba
    1. aarde
    2. bodem
noun
(geografia, geograficzny) obszar niezamieszkały, nie należący do nikogo; w czasach kolonialnych – obszar niepodbity
niemandsland
/ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈt͡sãna/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;
Beloofde Land
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;
Heilige Land
/ˈʑɛ̃mʲɲak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  2. (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)
aardappel
/ˈʑɛvat͡ɕ/
verb
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia;
  1. geeuwen
  2. gapen
/zʲikˈːurat/, /zʲiˈɡurat/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,
ziggoerat
/ˈʑĩ.ma/
noun
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;
winter
/zʲĩmˈbabvɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;
Zimbabwe
/ˈʑĩmna ˈvɔjna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;
Koude Oorlog
/ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/
noun
niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;
flikkersterretje
/ˈʑĩmnɔ/
noun
odczuwalna subiektywnie niska temperatura
kou
/ˈʑĩmnɨ/
adjective
  1. mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna
  2. o jedzeniu podawany na zimno
koud
/ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;
ijsvogel
verb
spędzać zimę w określonym miejscu
winteren
/ʑĩˈmɔvɨ/
adjective
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie
winter-
/ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
(botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą
groenblijvend
/ˌʑɔwɔlɛt͡ʃʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;
kruidengeneeskunde
/ʑɔˈwɔvɨ/
adjective
zrobiony z ziół, składający się z ziół
kruid
/ˈʑɛ̃mba/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;
  1. vink
  2. boekvink
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla coelebs Linnaeus, mały ptak z rodziny łuszczakowatych;
vink
/ʑɛ̇̃ɲt͡ɕ/
noun
mąż córki
schoonzoon
/ˈzʲjava/
noun
duch osoby zmarłej
verschijning
/zʲjaˈvʲiskɔ/
noun
naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;
  1. fenomeen
  2. verschijnsel
/zʲjast/
noun
  1. droga pozwalająca zjechać z głównej trasy
    afrit
  2. przybycie w jedno miejsce wielu osób z różnych stron
    bijeenkomst
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tanzanii, państwa w Afryce
Verenigde Republiek Tanzania
/ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Verenigde Arabische Emiraten
/ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
Verenigd Koninkrijk
/ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔt͡snɛj/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
adjective
połączony dla wspólnej sprawy
verenigd
/zʲjɛʒˈd͡ʒalʲɲa/
noun
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;
  1. glijbaan
  2. schuifaf
noun
polecenie lub zamówienie wykonania danej czynności lub usługi
opdracht
noun
(handel, handlowy) złożone bankowi polecenie wykonywania przelewów z własnego konta na inne wskazane konto, zwykle w określonych odstępach czasowych;
domiciliëring
/zlɛf/
noun
naczynie, pojemnik na wodę umiejscowione pod kranem, połączone z rurą odpływową
gootsteen
noun
płaskodenne naczynie laboratoryjne ogólnego użytku zwykle o kształcie cylindrycznym;
bekerglas
/ˌzlɛvɔzˈmɨvak/
noun
zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia
gootsteen
/ˈzmarʃt͡ʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
rimpel
/zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
coś, co martwi, nurtuje, niepokoi
zorg
/ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;
opstanding
/ˈzmʲjãna/
noun
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną
verandering
/ˈzmʲjɛ̇̃ɲät͡ɕ/
verb
  1. zamieniać, zastępować coś czymś innym
    veranderen
  2. nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
    1. veranderen
    2. wijzigen
/ˈzmʲjɛ̃nːa/
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;
variabele
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wartość, która nie zależy od innych wartości w badaniu bądź równaniu matematycznym;
onafhankelijke variabele
noun
cecha tego, co zmienne
onbestendigheid
/ˈzmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
  1. niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  2. ulegający zmianom
variabel
/zmʲjɛʃx/
noun
moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;
schemering
/ˈzmʲɲɛ̇jʃat͡ɕ/
verb
  1. sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary
  2. sprawiać, że coś staje się mniej intensywne
verkleinen
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;
groot avondrood
/ˈzmuʃat͡ɕ/
verb
  1. nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś
    dwingen
  2. przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo że nie ma się chęci, przekonania
    zich dwingen
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zmydlać
verzeping
/zmɨsw̥/
noun
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;
zintuig
noun
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne
sensualiteit
/zmɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem
  1. vermoeidheid
  2. moeheid
/zmɛ̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ/
participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek
  1. moe
  2. vermoeid
/ˈznat͡ʃɛk pɔt͡ʃˈtɔvɨ/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mała nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służąca jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);
postzegel
/znaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
  2. wartość, ważność czegoś, waga
betekenis
/ˈznat͡ʃʲɲɛ/
adverb
dużo, w dużym/znacznym stopniu, bardzo
aanzienlijk
/ˈznat͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) istotny, duży, ważny
merkwaardig
/ˈznat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. mieć znaczenie, sens
  2. odgrywać ważną rolę
betekenen
/znat/
preposition
z miejsca powyżej czegoś
van boven
noun
dziecko, które zostało znalezione
vondeling
/znajˈdɔvat͡ɕ/
verb
    1. zdobywać to, czego się szuka
    2. odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
    3. (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
    vinden
  1. być w jakimś miejscu
    zich bevinden
/znak/
noun
  1. kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
  2. dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
teken
/ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/
noun
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;
verkeersbord
/ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/
noun
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;
watermerk
/ˈznaɡ zɔˈdʲjaku/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu;
  2. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1)
zodiacteken
/ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/
adjective
bardzo dobry, doskonały, świetny
eersteklas
/ˌznalɛˈʑiskɔ/
noun
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie
vondst
/ˈznalɛɕt͡ɕ/
verb
odszukać coś lub kogoś ukrytego
vinden
/ˈznãnɨ/
adjective
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób
bekend
/znat͡ɕ/
modal
    1. mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
    2. umieć coś, wiedzieć
    kennen
  1. mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
    1. kennen
    2. kunnen
/ˈzʲɲit͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;
vuurgoudhaantje
verb
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu
verdoven
/ˈzʲɲiknɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. przestać być w jakimś miejscu
  2. stać się niewidocznym
verdwijnen
pronoun
w zdaniach twierdzących: (potocznie, potoczny) niespodziewanie
als een donderslag bij heldere hemel
/ˈzʲɲiʃka/
noun
obniżenie ceny
korting
/ˈznɔɕit͡ɕ/
verb
przemieszczać coś własnymi siłami w dół
neer dragen
/ˈznɔvu/
adverb
jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać
  1. weer
  2. opnieuw
/znuˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś
verveeld
/ˈznɛ̃nt͡sat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować
mishandelen
/zɔˈbat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. obejrzeć
    kijken
  2. dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś
    zien
/ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
powinność
verplichting
/ˌzɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ/
verb
(książkowy) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności
verplichten
/ˈzɔdʲjak/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku;
  2. (astrologia, astrologiczny) diagram w formie koła używany przez astrologów, w którym każdy ze znaków zodiaku jest oznaczony innym symbolem
dierenriem
/ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/
adjective
(przymiotnik) od zodiak
zodiakaal
/ˈzɔfʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Sofia
/zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;
zoisiet
/ˈzɔ̃mbʲi/
noun
(etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;
zombie
/ˈzɔː/
noun
ogród zoologiczny
  1. dierentuin
  2. zoo
  3. dierenpark
  4. diergaarde
/ˈzɔː/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami
zoö-
/ˌzɔːˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;
zoöfobie
/ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej
zoögeografie
/zɔˈːlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią
zoöloog
/ˌzɔːˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;
  1. dierkunde
  2. zoölogie
/ˌzɔɔ̃ˈnɔza/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;
zoönose
/ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;
zoöplankton
/ˈzɔʒa pɔˈlarna/
noun
zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;
noorderlicht
/zɔˈstavat͡ɕ/
verb
  1. nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
    blijven
  2. być pozostałością po czymś, czego już nie ma
    overblijven
  3. stawać się kimś/czymś
    worden
/zɔˈstavʲjät͡ɕ/
verb
  1. odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
    1. achterlaten
    2. laten
    3. in de steek laten
    4. verlaten
  2. kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
    1. laten hangen
    2. laten liggen
    3. laten staan
  3. rezygnować z podjęcia lub kontynuacji działania
    laten vallen
  4. przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)
    nalaten
  5. zdawać się na kogoś, delegować jakieś zadanie
    overlaten
/ˈzraʒat͡ɕ/
verb
  1. zniechęcać
    1. ontmoedigen
    2. moedeloos maken
  2. zniechęcać się
    1. de moed verliezen
    2. moedeloos worden
adjective
  1. owładnięty rozpaczą
  2. wyrażający rozpacz
wanhopig
/ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/
adjective
  1. dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia
  2. dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia
begrijpelijk
/ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/
adjective
niebudzący wątpliwości
vanzelfsprekend
/ˈzʒut͡ɕit͡ɕ ˈmaskɛ/
verb
pokazać się takim, jakim się naprawdę jest; przestać udawać, pokazać swoje prawdziwe cechy, charakter
ontmaskeren
noun
(potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania
  1. brompot
  2. knorrepot
  3. lastpak
  4. lastpost
  5. nurks
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;
duurzame ontwikkeling
/ˈzrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
zwinny
handig
/ˈɕːadwɛ ˈmlɛkɔ/
noun
(spożywczy) mleko poddane procesowi fermentacji, o kwaśnym smaku i gęstej konsystencji;
wrongel
/ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/
acronym
= (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich
USSR
/ˈsʃɨvat͡ʃ/
noun
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek za pomocą metalowych zszywek;
nietmachine
/ˈsʃɨfka/
noun
(biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza
nietje
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny nigero-kongijskiej, z gałęzi wolta-kongijskiej, z grupy bantu, z zespołu nguni; jeden z urzędowych języków Południowej Afryki
Zoeloe
/zuˈlusʲci/
adjective
związany z Zulusami, dotyczący Zulusów, ich kultury, sztuki
Zoeloe
/ˈzupa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;
soep
noun
zupa o wyglądzie i konsystencji kremu
pureesoep
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu
zurvanisme
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;
Zürich
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zużyć
sleet
/zuˈʒɨvat͡ɕ/
verb
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wyczerpywać czyjeś siły
    uitputten
  2. wyczerpywać zasób czegoś, zmniejszać tego ilość przez używanie
    verbruiken
/ˈzvalʲɲät͡ɕ/
verb
(o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
ontslaan
adjective
(potocznie, potoczny) szalony, niespełna rozumu, nieokiełznany lub niepohamowany
gek
(książkowy) nadawca mówi, co bierze pod uwagę, rozpatrując to, o czym mowa
aangezien
/ˈzvʲjastũn/
noun
  1. osoba, która przynosi wieść o czymś, zwiastuje, oznajmia coś
    1. bode
    2. boodschapper
  2. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótka zapowiedź filmu
    1. filmtrailer
    2. trailer
  3. coś, co zapowiada nadejście jakiegoś zjawiska lub wydarzenia
    voorbode
verb
(medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw
ontwrichten
/ˈzvʲjɛrat͡ʃ/
noun
(anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;
sluitspier
/ˈzvʲjɛʒɛ/, /ˈzvʲjɛʒɛnta/
noun
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;
  1. dier
  2. beest
/ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/
noun
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;
huisdier
/zvʲjɛˈʒɛ̃nt͡sɨ/
adjective
związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia
dierlijk
noun
cecha bycia bardzo sprawnym
wendbaarheid
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/
noun
  1. sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
    bond
  2. wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami
    1. connectie
    2. correlatie
    3. relatie
    4. schakel
    5. verband
  3. powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
    samenleving
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa
Gemenebest Australië
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim w 1815 roku;
  1. Duitse Bond
  2. Duitse Confederatie
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈd͡ʑɛt͡sʲci/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;
Sovjet-Unie
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔt͡sʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨx rɛˈpublʲik raˈd͡ʑɛt͡sʲcix/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;
  1. Unie van Socialistische Sovjet Republieken
  2. Unie van Socialistische Sovjetrepublieken
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;
vakbond
/zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/
adjective
dotyczący związku zawodowego
syndicaal
/zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. trwale łączyć końce sznurka, liny itp.
  2. tworzyć połączenie emocjonalne, ekonomiczne, itd.
binden
/ˈzvʲjɛ̃ŋkʃat͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia
vermeerderen
/ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/
adjective
zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów
beknopt
verb
wprowadzać w błąd
misleiden
/zvɔˈlɛ̃ɲːik/
noun
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś
aanhanger
/zvrɔt/
noun
spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)
teruggave
/zvrɔtʲˈɲit͡sa/
noun
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych
wissel
/ˈzvrɔtʲɲik/
noun
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);
keerkring
noun
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;
Steenbokskeerkring
noun
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;
Kreeftskeerkring
adjective
  1. (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega
  2. (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) (o relacji) łączący obiekt z samym sobą
wederkerend
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
zdecydowany sukces w walce lub rywalizacji (najczęściej sportowej), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji
  1. zege
  2. overwinning
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃st͡sa/
noun
ten, który zwyciężył, wygrał
winnaar
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃ʒat͡ɕ/
verb
  1. odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś
    winnen
  2. pokonywać kogoś, wygrywać z kimś
    overwinnen
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃ʒɨt͡ɕ/
verb
(zobacz) zwyciężać
overwinnen
/ˈzvɨt͡ʃaj/
noun
  1. sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę
    gebruik
  2. indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
    gewoonte
/zvɨˈt͡ʃajɲɛ/
adverb
  1. w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie
  2. (potocznie, potoczny) bez trudu; po prostu
eenvoudigweg
/zvɨˈt͡ʃajnɨ/
adjective
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły
  1. gewoon
  2. gangbaar
  3. gebruikelijk
/ˈzvɨklɛ/
adverb
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często
gewoonlijk
/ˈzvɨkwɨ/
adjective
niewyróżniający się niczym
  1. gewoon
  2. gewoonlijk
/zvuj/
noun
coś zwiniętego w kłębek, rulon
spiraal
/zvuj nɛrˈvɔvɨ/
noun
lokalne skupisko ciał neuronów;
ganglion
/ˈzvɔ̃ntpʲit͡ɕ/
verb
stracić wiarę w coś, przekonanie o słuszności, prawdziwości czegoś
wanhopen
/ˈzvwɔci/
noun
ciało martwego człowieka;
  1. lijk
  2. kadaver
possessiveAdjective
taki, który należy do Zygmunta
Sigismund -
noun
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;
zygote
/zɨsk/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
winst
/ˈzɨskat͡ɕ/
verb
osiągnąć z czegoś zysk
bekomen
/zɔ̃mp/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  2. (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu
  3. (technologia, technika, techniczny) jeden z ciągu wystających elementów narzędzia lub przyrządu, służący do cięcia, czesania, chwytania, piłowania, przytrzymywania, rozdzielania itp. czegoś
tand
noun
(przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;
  1. verstandskies
  2. wijsheidstand
/zwãˈmãɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość
breuk
/ˈzwãmat͡ɕ/
verb
działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części
breken
noun
według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;
boze oog
/zwɔ/
noun
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;
  1. kwaad
  2. kwade
noun
ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy
overtreder
/ˈzwɔd͡ʑɛ̇j/
noun
osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela; sprawca kradzieży
dief
/zwɔ̃m/
noun
zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny
schroot
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;
goudvis
/ˈzwɔtʲɲik/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)
goudsmid
/ˈzwɔtɔ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  2. stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  3. (sport, sportowy) złoty medal
  4. (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)
goud
/ˈzwɔtɨ/
adjective
(jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
  1. goud
  2. goudkleurig
/ˈzwɔtɨ ˈt͡ɕɛlɛt͡s/
noun
(biblijny) (potocznie, potoczny) bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;
gouden kalf
/ˈzwɔtɨ ˈmɛdal/
noun
medal przyznawany za pierwsze miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.
gouden medaille
noun
(przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;
gouden handdruk
/ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/
noun
kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska
gulden middenweg
adjective
zapowiadający coś złego
dreigend
/zwɔvˈrɔɟi/
adjective
mający wrogie zamiary
kwaadwillig
verb
  1. doprowadzać do złości
    1. ergeren
    2. irriteren
  2. wpadać w złość
    1. boos worden
    2. zich boos maken
    3. zich ergeren
/zwɔɕˈlʲivɨ/
adjective
  1. nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
  2. o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu
kwaadaardig
/zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
samenstelling
noun
cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów
ingewikkeldheid
/zwuˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych
zinsbegoocheling
/zwɨ/
adjective
  1. agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
    boos
  2. niegrzeczny, nieposłuszny
    1. kwaad
    2. slecht
  3. niepasujący, nieodpowiedni
    slecht
    1. niekorzystny
    2. niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
    3. niesmaczny
    4. kiepski, nieznający się
    5. niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
    6. o zdrowiu, zmysłach słaby
    1. slecht
    2. kwaad
/ˈzwɔ̃n͇t͡ʃɛ/
noun
    1. (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
    2. element łączący
    connector
  1. miejsce połączenia, złączenia, kontaktu
    verbinding
adverb
potrawy z jadłospisu, do wyboru
à la carte
/a‿prɔˈpɔ/
…wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi
  1. overigens
  2. à propos
/uˈsɛ̃mka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym ⅛ całej nuty;
achtste noot
/ˈusmɨ/
adjective
od 8
achtste
/t͡ɕma/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;
  1. mot
  2. nachtvlinder
noun
jedna z czterech równych części czegoś
kwart
/t͡ɕfʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka
oefening
/t͡ɕfʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ ˈt͡ʃɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/
proverb
im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy
oefening baart kunst
/ˈt͡ɕfʲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
(edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności
bewegen
/t͡ɕfʲjɛrʲt͡ɕ/
noun
jedna czwarta, 25%
  1. kwart
  2. vierde
  3. vierendeel
/t͡ɕfʲjɛrʲt͡ɕˈfʲĩnaw/
noun
(sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału
kwartfinale
/t͡ɕfʲjɛrʲt͡ɕˈnuta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;
kwartnoot
noun
(książkowy) ćwierć wieku, dwadzieścia pięć lat
kwarteeuw
/ˈwaba/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i Czechy;
Elbe
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;
Zwaan
/ˈwazaʃ/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna
  2. imię męskie;
Lazarus
/ˈwɔtfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Letland
/ˈwɔtɨʃ/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy
Let
/wɔˈtɨʃka/
noun
kobieta narodowości łotewskiej
Letse
/ˈwut͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Lucia
/ˈwu.ɡaɲsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;
Loehansk
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;
Volksrepubliek Loegansk
/ˈwukaʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Lukas
  2. Lucas
/wut͡ɕ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;
Łódź
/waˈbɛ̃ɲd͡ʑi ˈɕpʲjɛf/
noun
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności
zwanenzang
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;
zwaan
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;
zwarte zwaan
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ kʃɨkˈlʲivɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae), o białym upierzeniu i żółtym dziobie z czarnym czubkiem;
wilde zwaan
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ ˈɲɛ̃mɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, pospolicie występującego w Polsce;
knobbelzwaan
/waˈt͡ɕĩna/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;
Latijn
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła
christelijk Latijn
noun
(historia, historyczny, historycznie) (językoznawstwo, językoznawczy) potoczna, mówiona odmianę łaciny, używana przez zwykłych ludzi (plebs, żołnierzy, osadników) w czasach starożytnego Rzymu i później w okresie wczesnego Cesarstwa
vulgair Latijn
/waˈt͡ɕĩj̃sʲci/
adjective
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego
  1. Latijn
  2. Latijns
/ˈwadnɨ/
adjective
odznaczający się urodą
mooi
/ˌwadɔˈvarka/
noun
(elektryczność) urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.;
oplader
/waˈdũnɛk/
noun
towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;
lading
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;
elektrische lading
/waˈɡɔdnɨ/
adjective
  1. o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny
    mild
  2. charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
    zacht
/waˈɡɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym
verzachten
noun
brak umiarkowania w jedzeniu; chciwość pokarmów
gulzigheid
/wãˈmãɲɛt͡sʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/
idiom
trudna do wymówienia fraza;
tongbreker
/ˈwãmat͡ɕ/
verb
o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając
breken
noun
zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje
hersenbreker
/wãˈmʲistrajk/
noun
(potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku
stakingsbreker
/ˈwãɲa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela
hinde
/ˈwapa/
noun
noga zwierzęcia niemającego kopyt
poot
noun
rękawiczka z jednym palcem
want
/waˈpufka/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści
  1. smeergeld
  2. steekpenning
/waˈɕit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;
wezel
/ˈwaɕit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
o zwierzętach: ocierać się pieszczotliwie
kwispelen
/ˈwaska/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
genade
/ˈwata/
noun
  1. fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie
  2. (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
lap
/ˈwatfɔ/
adverb
w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku
makkelijk
adjective
taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji
goedgelovig
/ˈwatfɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest łatwe, brak trudności
gemakkelijkheid
/ˈwatfɨ/
adjective
niewymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód
gemakkelijk
/ˈwava/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) niski stolik, zwykle podłużny
salontafel
/waˈvʲit͡sa/
noun
skupisko ryb lub innych drobnych zwierząt morskich;
school
/ˈwafka/
noun
  1. twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;
  2. (edukacja, edukacyjny) szkolny mebel do nauki
bank
/waˈʑɛ̃nka/
noun
(architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;
badkamer
/ˈwaʑik/
noun
(astronomia, astronomiczny) pojazd kosmiczny badający powierzchnię obcej planety;
rover
/ˈwaʑit͡ɕ/
verb
chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się
rondlopen
/ˈwãj̃nt͡sux/
noun
szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  1. ketting
  2. keten
noun
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) górotwór fałdowy w postaci długich wstęg; obszar górski złożony z równolegle przebiegających pasm gór wraz z kotlinami i pogórzami
bergketen
/ˈwãj̃nt͡sux ˌpɔkarˈmɔvɨ/
noun
(ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;
voedselketen
adjective
związany z szeregiem powiązanych ze sobą ogniw; dotyczący łańcucha
ketting-
/wɛp/
noun
(przenośnie, przenośnia) (pospolicie) głowa człowieka
kop
adverb
  1. osiągając rezultaty takie same, jak ktoś inny
  2. w taki sposób, że poruszające się z tą samą prędkością obiekty się nie wyprzedają
nek aan nek
/wɛxˈtat͡ʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;
  1. clitoris
  2. kittelaar
/ˈwɔbus/
noun
osoba zachowująca się źle
smeerlap
/wɔˈxɨ̃ɲa/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna;
rijsbes
/wɔˈdɨɡa/
noun
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;
  1. stengel
  2. halm
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;
seborroïsch eczeem
/ˈwɔcɛ̇t͡ɕ/
noun
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
elleboog
/wɔ̃m/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;
  1. koevoet
  2. breekijzer
/wɔˈpata/
noun
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;
schep
/wɔˈpatka/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;
schouderblad
/ˈwɔpʲjãn/
noun
(botanika, botaniczny) Arctium L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  1. klit
  2. klis
/ˈwɔsɔɕ/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)
zalm
/wɔˈtɛfsʲci/
adjective
odnoszący się do Łotwy
Lets
/wɔˈtɛfsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;
Lets
/wɔtr̥/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe
schurk
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) wojownik z ludu praktykującego ścinanie i preparowanie głów swoich wrogów
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba zajmująca się pozyskiwaniem wartościowych pracowników dla firmy lub zawodników do klubu sportowego;
koppensneller
/wɔɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;
eland
/ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲt͡ɕi/
noun
łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł
sterfbed
/wɔˈʒɨskɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
moederkoek
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju łubin (1.1)
lupine
/wut͡ʃʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy
boogschieten
/wut͡ʃʲˈɲit͡ʃka/
noun
kobieta strzelająca z łuku
boogschutster
/ˈwut͡ʃʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;
boogschutter
/wuk/
noun
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;
loog
/wuk/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) sprężysta broń miotająca strzały dzięki napięciu łączącej oba jej końce cięciwy, która nadaje pociskowi energię lotu;
  2. (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  3. (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  4. każdy kształt przypominający łuk (1.1)
  5. (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
boog
/wup/
noun
zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży
buit
/ˈwupɛk/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;
  1. lei
  2. leisteen
/ˈwupʲjɛʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;
roos
/wuˈpʲĩna/
noun
skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono
omhulsel
/ˈwuska/
noun
(zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt
schub
verb
wydobywać z łuski
peulen
/ˌwuskɔˈvatɨ/
adjective
  1. podobny do łuski, przypominający łuskę
  2. pokryty łuskami
geschubd
/wuʃˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;
psoriasis
/wut/
noun
(dawniej, dawny) (metrologia, metrologiczny) jednostka miary masy używana w krajach europejskich, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta;
lood
/wuˈʒɨt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język słowiański, którym mówi się na Łużycach;
Sorbisch
/ˈwɨtka/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;
kuit
/wɨk/
noun
przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu
  1. slok
  2. teug
noun
  1. (botanika, botaniczny) żywa, włóknista tkanka roślin naczyniowych, rodzaj tkanki przewodzącej, która transportuje związki organiczne powstałe podczas fotosyntezy;
  2. (włókiennictwo) włókno wykonane z łyka (1.1) niektórych roślin i używane na maty, sznurki, obuwie, itp.
bast
verb
(potocznie, potoczny) spoglądać groźnie lub ukradkiem
azen op
/wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie;
alopecia
/ˈwɨɕɛ̇t͡ɕ/
verb
o ludziach: tracić włosy na głowie, stawać się łysym
kaal worden
/ˈwɨska/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;
koet
/ˈwɨsɨ/
adjective
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie
  1. kaal
  2. kaalhoofdig
/wɨˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. mała łyżka
  2. (zdrobniale) od: łyżka
theelepel
/ˈwɨʃka/
noun
  1. (gastronomia) rodzaj sztućca, narzędzie do nabierania pokarmów płynnych lub półpłynnych
  2. miara objętości substancji mieszczącej się w łyżce (1.1)
lepel
/ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/
noun
proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;
schoenlepel
/ˈwɨʒva/
noun
(sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;
schaats
/wɨʒˈvʲjarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;
schaatsen
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.
  1. kunstschaatsen
  2. kunstrijden
noun
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na jak najszybszym pokonaniu na łyżwach określonego dystansu;
schaatsen
/ˈwɨʒvʲjaʃ/
noun
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;
schaatser
/wza/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;
traan
/ˈwzavʲit͡ɕ/
verb
o oczach: wydzielać nadmiernie łzy
wateren
/wut͡ɕ/
noun
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;
boot
noun
  1. (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
  2. (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji
talg
/ˈwuʃkɔ/
noun
mebel przeznaczony do spania;
  1. bed
  2. sponde
noun
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;
stapelbed
/ˈwɔ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. spajać elementy za pomocą środków technicznych
  2. (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
verbinden
/ˈwɔ̃ŋka/
noun
teren gęsto porośnięty trawami;
  1. weide
  2. wei
/wɛ̃ŋˈkɔtka/
noun
(anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;
meniscus
/ɕlɔ̃w̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;
Silezië
/ˈɕɲɛʃka/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;
Sneeuwwitje
/ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈt͡sɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;
Aswoensdag
/ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈprat͡sɨ/
noun
święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;
Dag van de Arbeid
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;
Sint-Nicolaas
/ˈɕt͡ɕãna/
noun
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;
  1. wand
  2. muur
noun
(biologia, biologiczny) struktura otaczająca cytoplast komórek organizmów;
celwand
/ˈɕt͡ɕãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/
proverb
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany
de muren hebben oren
/ɕt͡ɕɛk/
noun
sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu
steek
/ɕt͡ɕɛk/
noun
zanieczyszczona woda
  1. afvalwater
  2. rioolwater
/ˈɕt͡ɕɛ̇ci/
noun
płynne odpady
afvalwater
adjective
taki, który można zetrzeć
uitwisbaar
/ˈɕt͡ɕɛrvɔ/
noun
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia
kreng
/ˈɕt͡ɕɛʃka/
noun
  1. wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych
  2. (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
pad
noun
(historia, historyczny, historycznie) ścieżka biegnąca wzdłuż drogi wodnej, używana przez ludzi lub zwierzęta pociągowe ciągnące łodzi lub barki;
jaagpad
verb
gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić
achtervolgen
/ˈɕt͡ɕĩnat͡ɕ/
verb
dokonywać egzekucji poprzez dekapitację
onthoofden
/ˈɕt͡ɕuwka/
noun
materiał na posłanie dla zwierząt
strooisel
/ˈɕt͡ɕɔ̃ŋɡa/
noun
notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału;
spiekbriefje
/ˈɕt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu
downloaden
/ˈɕt͡ɕɛ̃ŋɡnɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;
pees
noun
(anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową
achillespees
/ɕlat/
noun
  1. oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś
  2. (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;
spoor
/ɕlɛˈd͡ʑɔ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;
milt
/ˈɕlɛd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. szpiegować podążając za kimś
  2. obserwować, badać wzrokiem rozwój zdarzeń
volgen
/ɕlɛt͡ɕ/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
    haring
  2. metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu
    tentharing
/ˈɕlɛpa uˈlʲit͡ʃka/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia
    doodlopende straat
  2. uliczka niemająca wylotu
    doodlopende weg
/ˈɕlɛpʲjɛt͡s/
noun
niewidomy, ślepy mężczyzna
blinde
/ɕlɛˈpɔta/
noun
  1. (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie
  2. (przenośnie, przenośnia) niedostrzeganie faktów
blindheid
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;
sneeuwblindheid
/ˈɕlɛpɨ/
adjective
  1. taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
  2. taki, który nie ma narządu wzroku
  3. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności
blind
noun
(zdrobniale) od: ślimak
slakje
/ˈɕlʲĩmak/
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
  1. slak
  2. huisjesslak
/ˈɕlʲĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;
  1. speeksel
  2. kwijl
/ˈɕlʲisʲci/
adjective
mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami
  1. glad
  2. glibberig
/ˈɕlʲiva/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  2. (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)
  3. (technologia, technika, techniczny) drewno śliwy (1.1)
pruimenboom
/ˈɕlʲifka/
noun
(spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie
pruim
/ˌɕlʲivɔˈvʲit͡sa/
noun
(spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;
slivovitj
/ɕlup/
noun
akt zawarcia małżeństwa;
bruiloft
/ˈɕlusaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe
  1. slotenmaker
  2. bankwerker
/ɕlus/
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych
slijm
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;
sluis
/ˈɕlɔ̃w̃sʲci/
adjective
związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska
Silezisch
/ˈɕlɔ̃w̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) etnolekt używany na Górnym Śląsku;
Silezisch
/ˈɕmʲjät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
  1. wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem
  2. kpić z kogoś lub czegoś
lachen
/ˈɕmʲjawɨ/
adjective
(książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko
  1. dapper
  2. moedig
/ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ ˈspʃɨja/
proverb
zachęta do podjęcia ryzyka
de brutalen hebben de halve wereld
/ɕmʲjɛx/
noun
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło
  1. lach
  2. gelach
/ɕmʲjɛ̇ˈt͡ɕarka/
noun
(motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;
vuilniswagen
noun
produkty wysoko przetworzone, kaloryczne, o wysokiej zawartości tłuszczy i cukrów oraz sztucznych ulepszaczy i barwników, ale ubogie w substancje odżywcze
junkfood
/ˈɕmʲjɛrʲd͡ʑɛl/
noun
(potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek, który cuchnie i odrażająco wygląda
stinker
/ˈɕmʲjɛrʲd͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
wydzielać nieprzyjemny zapach
stinken
/ɕmʲjɛrˈd͡zɔ̃nt͡sɨ/
adjective
taki, który śmierdzi, cuchnie
stinkend
adverb
  1. w sposób powodujący śmierć lub prowadzący do niej
  2. do granic wytrzymałości
dodelijk
noun
(książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek
sterveling
/ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (demografia, demograficzny) stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę
  2. podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
mortaliteit
/ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/
adjective
taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)
dodelijk
/ɕmʲjɛrʲt͡ɕ/
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą
    dood
  2. (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
    1. dood
    2. overlijden
adverb
wywołując śmiech, wesołość
  1. komisch
  2. grappig
/ˈɕmʲjɛʃnɨ/
adjective
wywołujący śmiech
komisch
/ɕmʲjɛˈtãna/
noun
(spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka
room
/ɕmʲjɛˈtãnka/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  2. (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka
room
adjective
przygotowany ze śmietanki
room-
/ˈɕmʲjɛtʲɲik/
noun
kubeł, pojemnik na śmieci
vuilnisbak
/ɕmʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
coś do wyrzucenia, odpadek
afval
/ˈɕmʲiɡwɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) skręcony element konstrukcyjny zamontowany na obrotowej osi, wprawiający w ruch powietrze;
propeller
noun
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi
helikopter
/ɕɲaˈdãɲɛ/
noun
poranny posiłek;
ontbijt
/ɕɲɛk/
noun
  1. (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora
  3. śnieg (1.1) leżący na ziemi, przedmiotach
sneeuw
/ɕɲɛˈɡuwa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych;
sneeuwgors
/ˈɕɲɛʃka/
noun
kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;
sneeuwbal
/ˈɕɲɛʃʲci/
noun
zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem
sneeuwballengevecht
/ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/
adjective
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały
hagelwit
/ˈɕɲɛʒɨt͡ɕ/
verb
padać (o śniegu)
sneeuwen
/ɕɲit͡ɕ/
verb
  1. widzieć sen podczas spania
  2. (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie
dromen
/ˈɕpʲjɛʃɨt͡ɕ/
verb
  1. (książkowy) zdążać dokądś szybko
    haasten
  2. robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć
    zich haasten
/ɕpʲjɛf/
noun
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;
  1. zang
  2. zingen
adverb
nadzwyczaj dobrze, często przy jednoczesnym braku dorównujących poziomowi starań
glansrijk
/ˈɕpʲjɛvat͡ɕ/
verb
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzać podczas przesłuchania tajemnice
zingen
/ˈɕpʲjɛvʲɲik/
noun
książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek
liedboek
/ɕpʲjɔx/
noun
człowiek lubiący dużo, długo spać
slaapkop
/ˈɕpʲivur/
noun
(turystyka, turystyczny) worek do spania;
slaapzak
noun
(medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;
coma
/ˈɕrɛdʲɲi/
adjective
  1. przeciętny, taki sobie
    gemiddeld
  2. (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
    gemiddelde
noun
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;
gemiddelde
/ɕrɛdʲˈɲit͡sa/
noun
  1. (geometria) długość średnicy (1.1)
    1. diameter
    2. doorsnede
  2. (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
    1. diameter
    2. middellijn
/ˈɕrɛdʲɲik/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;
  1. puntkomma
  2. kommapunt
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka średniopolskiego (1.1)
Middelpools
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) historyczna forma języka polskiego używana między XVI a XVIII wiekiem;
Middelpools
/ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛt͡ʃɛ/
noun
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;
  1. Middeleeuwen
  2. middeleeuwen
/ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza
  1. middeleeuws
  2. mediëvaal
/ˈɕrɔda/
noun
trzeci dzień tygodnia;
woensdag
/ˈɕrɔdɛk/
noun
miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
  1. midden
  2. centrum
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży
voorbehoedmiddel
noun
jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie
vervoermiddel
/ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce
Centraal-Afrikaans
adjective
związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej
Centraal-Amerikaans
/ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/
noun
(ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
milieu
/ˈɕruba/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
  2. (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
  3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;
schroef
/ɕruˈbɔkrɛ̃nt/
noun
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów
schroevendraaier
/ɕrut/
noun
ołowiane kulki jako pocisk
hagel
/ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/
adjective
znajdujący się w środku lądu
binnen
/ɕrudˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
noun
centrum; główna, centralna część miasta
zakelijkstad
/ɕruˈdrɛ̃n͇t͡ʃɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem
middenhandsbeen
/ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem
mediterraan
/ɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz
subsidie
/ˈɕfʲjadɛk/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  2. osoba, która widziała coś na własne oczy
  3. (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
getuige
/ɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/
adverb
w sposób przemyślany, zaplanowany; celowo
bewust
/ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
zdawanie sobie sprawy z czegoś;
bewustzijn
/ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/
adjective
taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś
bewust
noun
sen, w którym śniący jest świadomy tego, że śni;
levendige droom
/ɕfʲjat/
noun
cała Ziemia
  1. wereld
  2. aarde
/ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/
noun
zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;
  1. wereldbeeld
  2. wereldbeschouwing
/ɕfʲjaˈtɔvɨ/
adjective
odnoszący się do całego świata
mondiaal
/ˈɕfʲjatwɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  2. przedmiot będący źródłem światła (1.1)
licht
/ˌɕfʲjatwɔˈt͡ʃuwɨ/
adjective
wrażliwy na światło
lichtgevoelig
/ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/
noun
(medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);
fotofobie
/ɕfʲjatˈwɔvut/
noun
(technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;
glasvezel
/ˈɕfʲjɛt͡sa/
noun
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;
kaars
noun
(technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;
bougie
noun
(dawniej, dawny) sprzedawca świec
kaarsenmaker
/ˈɕfʲjɛ̇t͡ɕit͡ɕ/
verb
emitować, produkować światło
schijnen
/ɕfʲjɛrk/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;
spar
/ɕfʲjɛrʃt͡ʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad polny, wydający charakterystyczne dźwięki;
krekel
/ɕfʲjɛʃp/
noun
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;
schurft
/ˈɕfʲjɛtlʲik/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
    glimworm
  2. (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;
    kalf
  3. (botanika, botaniczny) Euphrasia L., roślina z rodziny zarazowatych o białych kwiatach, stosowana w lecznictwie przy chorobach oczu;
    ogentroost
/ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/
noun
(botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza
beklierde ogentroost
noun
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) rodzaj lampy elektrycznej w kształcie rurki, w której źródłem światła jest substancja chemiczna (luminofor) pobudzana promieniowaniem ultrafioletowym (w tradycyjnych świetlówkach wyładowczych) albo diody elektroluminescencyjne (w nowoczesnych świetlówkach LED)
spaarlamp
/ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/
adverb
bardzo dobrze
schitterend
/ˈɕfʲjɛʒɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest świeże
frisheid
/ˈɕfʲjɛʒɨ/
adjective
  1. o powietrzu, zapachu, smaku itp.: rześki, ożywczy, przyjemnie chłodny, orzeźwiający
    fris
  2. o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu
    vers
/ˈɕfʲĩɲa/, /ˈɕfʲĩɲɛ/
noun
    1. (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
    2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
    3. (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes Flower;
    4. (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
    1. varken
    2. zwijn
  1. (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
    1. zwijn
    2. varken
/ˈɕfʲĩnka/
noun
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic
bof
/ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku świnka morska (1.1)
  1. cavia
  2. guinees biggetje
noun
(potocznie, potoczny) osoba, która brudzi, nie zachowuje porządku
smeerlap
/ˈɕfʲistak/
noun
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;
marmot
/ˈɕfʲistũn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);
smient
verb
o dniu zaczynać się
dagen
/ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;
  1. tempel
  2. bedehuis
/ˈɕfʲjɛ̃nta ˈvɔjna/
noun
wojna prowadzona z przyczyn religijnych
heilige oorlog
/ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/
noun
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni
feestdag
/ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕt͡ɕ/
noun
coś otaczane szczególnym kultem i czcią
heiligheid
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/
noun
mężczyzna święty (1.4)
heilige
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/
noun
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;
  1. Kerstman
  2. Sinterklaas
noun
angielska dziecięca gra słowna oparta na przestawianiu i dodawaniu głosek;
pig Latin
/ʑd͡ʑbwɔ/
noun
(potocznie, potoczny) liść trawy lub zboża
blad
/ʑlɛ/
adverb
  1. w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami
    minnetjes
    1. niemoralnie
    2. nieprzyjemnie
    slecht
/ˈʑrɛbʲit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode
veulenen
/ˈʑrɛbʲjɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;
veulen
/ʑrɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  2. (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej
pupil
/ˈʑrudwɔ/
noun
    1. to, co stanowi początek czegoś
    2. często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
    3. przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
    bron
  1. (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
    1. welput
    2. bron
noun
(mitologia, mitologiczny) ptak (często paw) ognisty występujący w baśniach rosyjskich; utożsamiany z mitologicznym rarogiem;
vuurvogel
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;
Samogitië
/ʒɨt/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael i tworzącego światową diasporę etniczno-religijną;
Jood
/ʒɨˈdufka/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael
jodin
/ʒɨˈrafa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;
Giraffe
/ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;
Vruchtbare Sikkel
/ˈʒaba/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;
  1. kikker
  2. kikvors
noun
(krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;
jabot
/ˈʒadɛ̃n/
pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś
  1. geen
  2. niemand
/ˈʒaɟɛl/
noun
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku
zeil
/ʒaɡˈlɔvʲjɛt͡s/
noun
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;
zeilschip
/ʒaɡˈlufka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;
zeilboot
/ʒal/
noun
negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;
verdriet
/ʒaˈluzʲja/
noun
osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;
luxaflex
/ˈʒãndarm/
noun
  1. funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej
  2. funkcjonariusz żandarmerii, francuskiej formacji policyjnej utrzymującej porządek na terenach wiejskich i małych miasteczkach
gendarme
/ʒar/
noun
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa
sintel
/ˈʒarɡɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;
jargon
/ˈʒarna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej
handmolen
/ʒart/
noun
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
grap
/ˌʒartɔˈblʲivɨ/
adjective
często żartujący
grappend
/ʒarˈtɔvat͡ɕ/
verb
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć
grappen
/ʒarˈtɔvʲɲiɕ/
noun
ktoś lubiący żartować
grappenmaker
/ʒaˈrufka/
noun
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;
  1. gloeilamp
  2. peer
/ˈʒarwɔk/
noun
(potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie
gulzigaard
/ʒaˈwɔba/
noun
smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby
  1. rouw
  2. rouwen
/ʒaˈwɔsnɨ/
adjective
wzbudzający politowanie lub pogardę
  1. zielig
  2. triest
/ʒaˈwɔvat͡ɕ/
verb
ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad
berouwen
/ʒɛ/
conjunction
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym
dat
/ˈʒɛbrak/
noun
ten, kto żebrze
bedelaar
/ˈʒɛbrat͡ɕ/
verb
prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie
bedelen
/ˈʒɛbrɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;
rib
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;
  1. zeilen
  2. zeilsport
/ʒɛɡˈlɔvat͡ɕ/
verb
przemieszczać się po wodzie środkiem transportu, szczególnie żaglowym
zeilen
/ʒɛɡˈluɡa/
noun
(marynarka) transport wodny
vaart
verb
wypowiadać słowa, czynić gesty pożegnania, rozstając się z kimś
  1. afscheid nemen
  2. vaarwel zeggen
/ʒɛl/
noun
(chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;
gel
/ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲit͡s/
noun
mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem
douchegel
/ˌʒɛlaˈtɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;
gelatine
/ʒɛˈlaskɔ/
noun
urządzenie służące do ręcznego prasowania;
strijkijzer
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;
ijzeren gordijn
/ʒɛˈlaznɨ/
adjective
  1. wykonany z żelaza lub zawierający żelazo
  2. (przenośnie, przenośnia) wytrzymały fizycznie, psychicznie, odporny, mocny, silny, twardy jak żelazo
  3. dotyczący żelaza
ijzeren
/ʒɛˈlazɔ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
  2. (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
ijzer
/ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/
noun
(chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu
ferromangaan
/ˈʒɛlbɛt/
acronym
= (budownictwo) żelazobeton;
gewapend beton
/ʒɛˈlʲivɔ/
noun
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;
gietijzer
/ʒɛ̃ˈnɛta/
noun
(zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;
genet
verb
(biologia, biologiczny) zdobywać i spożywać pokarm
vuil ophalen
/ˈʒɛtɔ̃n/
noun
krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;
fiche
/ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/
noun
(botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;
ginseng
/ˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
vrouwelijk
/ˈʒmʲija/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
adder
adjective
dotyczący regionu Żmudź
Samogitisch
/ˈʒʲɲiva/
noun
  1. (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;
    oogst
  2. pora roku, kiedy wykonuje się te prace
    oogsttijd
/ˈʒɔ̃na/
noun
kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą
  1. vrouw
  2. echtgenote
/ʒɔ̃ˈnatɨ/
adjective
zwykle o mężczyźnie: mający żonę
gehuwd
/ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/
noun
artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;
jongleur
verb
szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów
jongleren
/ˈʒɔ̃ŋʲcil/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;
jonquille
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych
bijeneter
/ˈʒɔwɲɛʒɛ/, /ˈʒɔwʲɲɛʃ/
noun
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej
soldaat
/ʒɔˈwɔ̃ndɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;
maag
adjective
związany z żołądkiem, dotyczący żołądka
gastrisch
/ˈʒɔwɔ̃ɲt͡ɕ/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
  2. (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;
eikel
/ʒrɛt͡ɕ/
verb
  1. (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie
  2. o zwierzęciu: jeść
vreten
/ˈʒu<sup>w</sup>af/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
    zouaaf
  2. lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;
    zouaven
/ʒupr̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;
wisent
/ˈʒuxfa/
noun
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;
onderkaak
noun
(gwara, gwarowe) (zoologia, zoologiczny) odłykany i przeżuwany pokarm u zwierząt z podrzędu przeżuwaczy
spijsbal
/ˈʒuraf/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak bagienny odbywający sezonowo masowe przeloty, należący do podrodziny żurawi;
    1. kraanvogel
    2. kraan
  2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;
    1. lift
    2. hijskraan
/ˌʒuraˈvʲĩna/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)
    1. cranberry
    2. veenbes
  2. (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
    1. veenbes
    2. cranberry
/ʒut͡ɕ/
verb
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć
kauwen
/ʒvat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;
pens
/ˈʒvavɨ/
adjective
pełen werwy i temperamentu
  1. kwiek
  2. levendig
/ʒvʲir/, /ˈʒvʲirɨ/
noun
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;
  1. grind
  2. gruis
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych
vorkstaartplevier
/ʒɨˈt͡ɕit͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;
raaigras
/ˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
  1. (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;
  2. czas życia (1.1)
  3. w grach komputerowych: punkt na liczniku, odejmowany, gdy gracz popełni duży błąd, przy czym utrata wszystkich punktów powoduje zakończenie gry
leven
adjective
(książkowy) (podniośle) dający życie; podtrzymujący istnienie
levengevend
/ʒɨˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
związany z życiem, dotyczący życia
levens-
/ʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  2. w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)
wens
/ʒɨt͡ʃˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
przyjazny stosunek do innych
vriendelijkheid
/ʒɨt͡ʃˈlʲivɨ/
adjective
przychylnie nastawiony do innych ludzi
welwillend
/ʒɨt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu
jood
/ʒɨˈdɔfsʲci/
adjective
  1. związany z żydami
    joods
  2. związany z Żydami, ich religią, kulturą
    1. joods
    2. Joods
/ʒɨˈdɔfsʲci/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) (język) jidysz
    1. Jiddisch
    2. Jiddisj
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy języków używanych przez diasporę żydowską;
    joods
/ʒɨˈlɛtka/
noun
stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;
scheermesje
/ʒɨˈrafa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Giraffa Brisson, ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;
  1. giraf
  2. giraffe
/ʒɨˈrãndɔl/
noun
ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem
kroonluchter
/ˈʒɨrɔ/
noun
(handel, handlowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) poręczenie zobowiązania przez żyranta;
giro
/ʒɨˈrɔskɔp/
noun
(fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;
gyroscoop
/ˈʒɨtɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
  2. (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)
rogge
/ʒɨˈvʲit͡sa/
noun
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;
hars
noun
(biologia, biologiczny) organizm żywiący pasożyta
gastheer
/ˈʒɨvʲjɔw/
noun
(filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze
element
/ʒɨˈvɔkɔst/
noun
(botanika, botaniczny) Symphytum L., bylina z rodziny ogórecznikowatych o zwisających kwiatach z promienistą, rurkowato-dzwonkowatą koroną, rosnąca w wilgotnych lasach, łąkach i zaroślach;
smeerwortel
/ʒɨˈvɔpwɔt/
noun
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;
  1. heg
  2. haag
adjective
  1. (botanika, botaniczny) rozmnażający się w sposób wegetatywny lub z nasion kiełkujących na roślinie macierzystej
  2. (zoologia, zoologiczny) rozwijający się w organizmie matki i rodzący się zdolny do życia poza organizmem matki
levendbarend
/ˈʒɨvɨ/
adjective
    1. przejawiający oznaki życia
    2. będący w użyciu
    3. jasny, jaskrawy, niestonowany
    4. żwawy, szybki
    levend
  1. pełen życia, energiczny
    levendig
/ˈʒɨznɨ/
adjective
  1. (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów
  2. (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
vruchtbaar
/ʒɨt͡ɕ/
verb
  1. bytować w jakichś warunkach
  2. istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  3. obcować z kimś
  4. trwać
leven
/ˈʒɨt͡ɕ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/
verb
żyć luksusowo, wystawnie
op grote voet leven
/ˈʒɨwa/
noun
    1. (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
    2. (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;
    ader
  1. (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
    1. ader
    2. vene
  2. (potocznie, potoczny) człowiek skąpy
    krent
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką
gele koorts
/ˈʒuwta ˈkartka/
noun
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);
gele kaart
/ʒuwˈtat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;
geelzucht
/ʒuwˈtavɨ/
adjective
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty
  1. geelachtig
  2. gelig
/ˈʒuwtkɔ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;
  2. (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
  1. dooier
  2. eidooier
/ˈʒuwtɨ/
adjective
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;
geel
noun
(społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu
gele vakbond
/ʒuwf/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę ziemno-wodne z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  2. powolny człowiek
schildpad
/ˈʒuwf lãmˈparʲt͡ɕi/
noun
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates
panterschildpad
/ˈʒuwf lɔ̃nˈdɔvɨ/
noun
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest ląd
landschildpad
/ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/
noun
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze
zeeschildpad
/ʒuwʲt͡ɕ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
  2. (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja
gal
/ˈʒɔ̃ndat͡ɕ/
verb
domagać się czegoś kategorycznie
eisen
/ˈʒɔ̃ndwɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;
angel
noun
(rolnictwo, rolniczy) skrzynia na paszę dla bydła i koni
kribbe