/a/
conjunction
    1. …uzupełniania
    2. …wynikania
    och
  1. …przeciwstawności
    1. och
    2. men
/a‿ˈpʲɕik/
interjection
…naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania
attjo
/a‿ˈː/
acronym
= Anonimowi Alkoholicy;
AA
/aˈːrɔ̃n/
pronoun
(biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  1. Aron
  2. Aaron
/aˈbakus/
noun
  1. przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
  2. (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
abakus
noun
srebrna moneta zdawkowa;
abasî
/aˈbazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;
abasi
/aˈbaʒur/
noun
osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło
  1. lampskärm
  2. skugga
/apˈxasʲci/
adjective
związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców
  1. abchazisk
  2. abchaziska
/apˈxasʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;
  1. abchaziska
  2. abchazisk
/ˈapxas/
noun
mieszkaniec Abchazji;
  1. abchazier
  2. abchaz
/apˈxazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;
Abchazien
/ˌabdɨˈkat͡sʲja/
noun
zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej
  1. abdikation
  2. abdikering
/ˌabdɨˈkɔvat͡ɕ/
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji
  1. abdikera
  2. avgå
/ˌabɛt͡sɛˈdarʲjuʃ/
noun
skorowidz
register
/ˈabɛl/
pronoun
  1. imię męskie;
  2. (biblijny) drugi syn Adama i Ewy, brat Kaina
Abel
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);
Aberdeen
/ˌabɛrˈrat͡sʲja/, /ˌabɛrˈːat͡sʲja/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  2. (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  3. (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;
aberration
/abʲˈid͡ʒãn/, /ˈabʲid͡ʒãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;
Abidjan
/ˌabʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
nieożywiony
abiotisk
/ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;
Abessinien
/ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)
abessinsk
/ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/
noun
(książkowy) uczeń kończący szkołę średnią, przystępujący do matury;
abiturient
/abˈlat͡sʲja/
noun
(geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych
ablation
/abˈlatɨf/
noun
(gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;
ablativ
/ˌablutɔ̃ˈmãɲja/
noun
(medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;
tvätttvång
/ˌabɔlʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
abolitionist
/ˌabɔlʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;
abolitionism
/ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/
noun
  1. regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
    1. klumpsumma
    2. abonnemang
  2. regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
    1. prenumeration
    2. abonnemang
/aˈbɔ̃nɛ̃nt/
noun
osoba płacąca stałą opłatę, abonament;
abonnent
/ˌabɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty
abonnera
/aˈbɔrt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;
abort
/abˈraxãm/
pronoun
  1. (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Abraham
/ˌabrakaˈdabra/
interjection
słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;
abrakadabra
/abˈrazʲja/
noun
(geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;
abrasion
/a‿bɛ‿ˈːs/
acronym
(motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;
ABS
/apˈsalɔ̃m/
pronoun
(biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;
Absalon
/ˈapst͡sɛs/
noun
(medycyna, medyczny) ropień
abscess
/ˌapsɔˈlutnɨ/
adjective
  1. (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
    absolut
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
    1. absolut
    2. diktatorisk
    3. enväldig
  3. całkowity, zupełny, bezwzględny
    1. absolut
    2. fullständig
    3. fullkomlig
    4. fulländad
    5. total
  4. niekwestionowany
    1. absolut
    2. kategorisk
    3. tvärsäker
/ˌapsɔˈlutɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;
  1. absolutism
  2. envälde
/ˌapsɔrbɔˈvãɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) pochłanianie substancji
absorbering
/ˌapsɔrˈbɔvat͡ɕ/
verb
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
absorbera
/apˈsɔrpt͡sʲja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  2. (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;
absorption
/ˌapstraˈxɔvat͡ɕ/
verb
  1. (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  2. (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś
abstrahera
/apsˈtrakt͡sʲja/
noun
  1. pojęcie ogólne
  2. (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  3. coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  4. nierealny pogląd
  5. proces tworzenia pojęć ogólnych;
abstraktion
/ˌapstrakˈt͡sɨjnɨ/
adjective
nie mający związku z rzeczywistością
abstrakt
/ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;
abstinens
/apsˈtɨ̃nɛ̃nt/
noun
osoba nie pijąca napojów alkoholowych
  1. absolutist
  2. nykterist
  3. helnykterist
/ˈapsurt/
noun
nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia
  1. absurditet
  2. orimlighet
noun
cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność
absurditet
/ˈabu ˈzabʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;
Abu Dhabi
/aˈbud͡ʒa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nigerii;
Abuja
/abˈvɛra/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;
Abwehr
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;
acetaldehyd
/aˈt͡sɛtɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;
aceton
/ˌat͡sɛˈtɨlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) etyn
acetylen
noun
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;
acetylkolin
/ax/
interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie
ack
/at͡ʃ/
conjunction
(przestarzałe, przestarzały) (książkowy) spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych lub znacznie różniących się
fastän
/at͡ʃˈkɔlvʲjɛk/
conjunction
… wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą
fastän
/ad‿ˈːawxa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kataru;
Doha
/aˈdad͡ʒʲjɔ/
noun
(choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;
adagio
/ˈadãm/
pronoun
  1. imię męskie;
  2. (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;
Adam
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Pitcairnu;
Adamstown
/ˌadapˈtat͡sʲja/
noun
przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  1. anpassning
  2. adaptation
  3. adaption
adjective
taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia
  1. adaptiv
  2. anpassningsbar
/ˌadapˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. dostosować/dostosowywać do innego użytku
    adaptera
  2. dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie
    omarbeta
/ˈaddʲis aˈbɛba/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Etiopii;
Addis Abeba
/ˌadɛˈkfatnɨ/
adjective
dokładnie czemuś odpowiadający
  1. adekvat
  2. rimlig
  3. skälig
  4. motsvarande
/ˌadɛˈlajda/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Australii;
Adelaide
/ˌadɛˈlʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Adelina
noun
(biochemia, biochemiczny) nukleozyd purynowy złożony z adeniny i rybozy, pełniący ważne funkcje biologiczne, m.in. jako składnik ATP, ADP, AMP oraz jako neuroprzekaźnik; C10H13N5O4;
adenosin
adjective
(fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem
adiabatisk
/aˈdʲjutãnt/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz asystujący dowódcy;
adjutant
/ˌadmʲĩɲiˈstrat͡sʲja/
noun
    1. kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
    2. zarządzanie czymś, administrowanie
    administration
  1. system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
    1. administration
    2. förvaltning
/ˌadmʲĩɲistraˈt͡sɨjnɨ/
adjective
związany z administracją i administrowaniem
administrativ
/ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/
noun
osoba zarządzająca czymś
  1. administratör
  2. förvaltare
/ˌadmʲiraˈlʲit͡sʲja/
noun
  1. władze naczelne marynarki wojennej
  2. budynek mieszczący admiralicję (1.1)
  3. korpus admirałów
amiralitet
/adˈmʲiraw/
noun
  1. (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  2. (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  3. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych
amiral
noun
(fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;
admittans
/ˈadɔlf/
pronoun
imię męskie;
Adolf
/aˈdɔ̃ɲis/
pronoun
(mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;
Adonis
/aˈdɔ̃ɲis/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny, zwykle młody mężczyzna przesadnie dbający o swoją urodę
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (zobacz) modraszek adonis
adonis
/aˈdɔpt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;
adoption
adjective
związany z adopcją, dotyczący adopcji
adoptiv
/ˌadɔpˈtɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać / dokonać adopcji
adoptera
/ˌadɔˈratɔr/
noun
mężczyzna zabiegający o względy drugiej osoby
beundrare
/ˌadɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego
  1. dyrka
  2. tillbedja tillbe
/ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;
adrenalin
/ˈadrɛs/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka
adress
noun
(informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej
e-postadress
/aˈdrɛsat/
noun
  1. osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp.
    adressat
  2. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.
    1. adressat
    2. mottagare
/ˌadrɛˈsɔvat͡ɕ/
verb
umieszczać adres na liście, przesyłkę
adressera
/ˈadrʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Adrian
/atˈsɔrpt͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;
adsorption
noun
  1. (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  2. (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;
  1. annonsprogram
  2. reklamprogram
/ˈadvɛ̃nt/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej
advent
/ˌadvɛ̃nˈtɨsta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty
adventist
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentystami, dotyczący adwentystów
adventistisk
/adˈvɔkat/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;
advokat
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;
adygeiska
/aˈɛrɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z powietrzem, ruchem w powietrzu, lotnictwem
aero-
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) wymagający obecności tlenu do przemian metabolicznych
aerob
/ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/
noun
(przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste
aerodrom
/ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką
aerodynamisk
/ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;
aerodynamik
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;
airbrush
/ˌaɛrɔˈlɔɟja/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;
aerologi
/ˌaɛˈrɔplãn/
noun
(przestarzałe, przestarzały), (Spisz) samolot
aeroplan
/ˌaɛˈrɔʒɛl/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;
aerogel
/aˈfazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;
afasi
/ˈafɛkt/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu
    affekt
  2. (przestarzałe, przestarzały) namiętność, silne uczucie
    kärlek
/aˈfɛra/
noun
wydarzenie, które wywołało skandal;
affär
/ˌavɡãˈɲistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;
Afghanistan
/ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)
afghansk
/avˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Afganistanu
afghan
/avˈɡãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu
afghansk
/ˈafʲiks/
noun
(gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;
affix
/aˈfɔrɨsm̥/
noun
zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;
aforism
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski
afrikaans
/ˈafrɔ/
noun
rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;
  1. afrofrisyr
  2. afro
adjective
dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych
afroamerikansk
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) określający rodzinę języków używanych w północnej Afryce, Rogu Afryki i na Bliskim Wschodzie
  2. związany zarówno z Afryką, jak i Azją
afroasiatisk
/ˌafrɔˈdɨzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;
Aphrodisias
/ˌafrɔˈdɨzʲjak/
noun
(medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;
afrodisiakum
/ˈafrɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;
Afrika
/ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;
afrikaans
/ˌafrɨˈkãɲĩn/
noun
mieszkaniec Afryki
afrikan
/ˌafrɨˈkãŋka/
noun
mieszkanka Afryki
afrikanska
/ˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę
afrikansk
/ˈaɡat/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;
agat
/aˈɡata/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Agata
  2. Agatha
/aˈɡava/
noun
(botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;
agave
noun
(socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;
  1. åldersdiskriminering
  2. ålderism
noun
(ekonomia, ekonomiczny) firma zajmująca się reklamą;
reklambyrå
/ˈaɡɛ̃nt/
noun
  1. przedstawiciel jakiejś firmy
  2. tajny pracownik policji lub służb specjalnych
  3. pracownik wywiadu
agent
/aɟˈɲɛʃka/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Agnes
  2. Agneta
/ˌaɡnɔˈstɨt͡sɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;
agnosticism
/aˈɡɔ̃ɲja/
noun
stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
  1. dödskamp
  2. agoni
/ˌaɡɔraˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;
agorafobi
/aˈɡrɛsʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  2. (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;
aggression
/ˈaɡrɛst/
noun
  1. (spożywczy) owoc agrestu (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
krusbär
/ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/
adjective
zachowujący się wrogo, napastliwie
aggressiv
/ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
(rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;
agronomi
/aˈɡutʲi/
noun
(zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;
aguti
/ˈaxa/
interjection
…wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
aha
adjective
pokazujący wydarzenia historyczne bez kontekstu, bez działania czynników historycznych
ohistorisk
/ɛjts/
noun
(medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;
aids
/ajˈcidɔ/
noun
japońska sztuka samoobrony;
aikido
/ˌajaˈtɔlːax/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;
ayatolla
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Pirkanmaa;
Ackas
/aˈkat͡sʲja/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)
akacia
/ˌakaˈdɛ̃mʲja/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe
akademi
/ˌakadɛ̃ˈmʲit͡sʲci/
adjective
  1. (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  2. zgodny z określonymi, utartymi wzorami
akademisk
noun
przyspieszenie
acceleration
noun
  1. (fizyka, fizyczny) przyrząd do przyspieszania elektrycznie naładowanych cząstek;
    accelerator
  2. (technologia, technika, techniczny) pedał gazu
    gaspedal
/ˈakt͡sɛ̃nt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
  1. betoning
  2. accent
/ˌakt͡sɛptɔˈvalnɨ/
adjective
możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia
acceptabel
/ˌakt͡sɛpˈtɔvat͡ɕ/
verb
aprobować coś
acceptera
/ˈakt͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
    aktie
  2. działanie zorganizowane
    aktion
  3. przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;
    handling
/ˌakt͡sʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;
aktieägare
/akˈt͡sɨza/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;
accis
/ˌaklãˈmat͡sʲja/
noun
jednogłośny wybór, uznanie czegoś
acklamation
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;
akmeism
/ˌakɔˈlʲita/
noun
(kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;
akolut
/ˌakɔ̃mɔˈdat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia
ackommodation
/ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;
ackompanjemang
/ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu
ackompanjatör
/ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawczyni akompaniamentu
ackompanjatris
/ˌakɔ̃mpãˈɲɔvat͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło
ackompanjera
/ˈakɔrt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;
ackord
/ˌakɔrˈdɛɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;
  1. dragspel
  2. ackordion
  3. handklaver
/ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie
ackordeonspelare
/ˈakra/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Ghany;
Accra
noun
oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu
ackreditering
verb
udzielać akredytacji
ackreditera
/ˌakrɔˈbata/
noun
człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie
akrobat
adjective
związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki
akrobatisk
/ˌakrɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;
  1. akrofobi
  2. höjdskräck
/aˈkrɔlʲit/
noun
(sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;
akrolit
noun
(medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;
akromegali
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;
akrostikon
/aˈksãmʲit/
noun
(włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;
sammet
/ˌaksãˈmʲitnɨ/
adjective
wykonany z aksamitu
sammetslen
/akˈsʲjɔ̃mat/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
  2. (przenośnie, przenośnia) uznana prawda
axiom
/ˌaksʲjɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
oparty na aksjomatach
axiomatisk
/ˈaksɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;
axon
/akt/
noun
    1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
    2. (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument
    3. (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
    akt
  1. czyn, działanie
    handling
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe oskarżyciela zawierające żądanie ukarania przez sąd sprawcy czynu zabronionego;
anklagelseskrift
/akˈtɔʒɨ/, /ˈaktɔr/
noun
osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;
  1. skådespelare
  2. aktör
/akˈtɔrka/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera
  1. skådespelerska
  2. aktris
verb
czynić aktualnym
  1. aktualisera
  2. uppdatera
/ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący teraźniejszości
  1. aktuell
  2. nuvarande
  3. ifrågavarande
  4. pågående
/ˈaktɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;
aktinium
/ˌaktɨˈvʲista/
noun
bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań
aktivist
/akˈtɨvnɔɕt͡ɕ/
noun
działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału
aktivitet
/akˈtɨvnɨ/
adjective
biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający
aktiv
/ˌaktɨˈvɔvat͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś staje się aktywne
aktivera
/akˈtufka/
noun
płaska torba na dokumenty
portfölj
noun
(książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś
  1. ackumulation
  2. ackumulering
/ˌakũmuˈlatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)
  1. batteri
  2. ackumulator
/ˌakuprɛˈsura/
noun
(medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;
akupressur
/ˌakupũŋkˈtura/
noun
(medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;
akupunktur
noun
  1. (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach
  2. (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
akustik
/ˌakuˈʃɛrka/
noun
(przestarzałe, przestarzały) położna;
  1. barnmorska
  2. ackuschörska
/ˌakfakulˈtura/
noun
(ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;
akvakultur
/ˌakfãˈmarɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;
akvamarin
/ˌakfaˈrɛla/
noun
(sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie
akvarell
/ˌakfaˈrʲjɔvɨ/
adjective
związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium
akvarie
/aˈkfarʲjũm/
noun
duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę
akvarium
/aˈkfɛdukt/
noun
kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;
akvedukt
/ˌakfʲiˈtãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;
Akvitanien
/aˈkfʲizɡrãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;
Aachen
/ˈal ˈdɛ̃ntɛ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki
al dente
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej;
Al-Ayun
/ˌalaˈbastɛr/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;
alabaster
/aˈladɨ̃n/
pronoun
imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;
Aladdin
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa;
Alajärvi
noun
mieszkaniec Wysp Alandzkich
ålänning
noun
mieszkanka Wysp Alandzkich
åländska
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Alandzkimi
åländsk
/ˌalãˈɲĩna/
noun
(biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;
alanin
/ˈalarm/
noun
  1. sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  2. urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  3. wezwanie do działania
  1. alarm
  2. larm
/aˈlaska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
Alaska
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Południowa
Alavo
/alˈbãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;
Albanien
/alˈbatrɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;
albatross
/alˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii
alban
/alˈbãj̃sʲci/
adjective
związany z Albanią, dotyczący Albanii
  1. albansk
  2. albanska
/alˈbãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;
  1. albanska
  2. albansk
pronoun
(geografia, geograficzny) miejscowość w Szwecji, w regionie administracyjnym Södermanland;
Alberga
/ˈalbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Albert
/alˈbɛrta/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Alberta
/ˈalbʲĩn/
pronoun
imię męskie;
Albin
/alˈbʲĩɲism̥/
noun
  1. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  2. (botanika, botaniczny) brak chlorofilu
albinism
/alˈbʲĩnɔs/
noun
(medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)
albino
/ˈalbɔ/
conjunction
…łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;
eller
/ˈalbũm/
noun
zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
album
/ˌalbũˈmʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;
albumin
/alˈxɛ̃mʲja/
noun
przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;
alkemi
adjective
dotyczący alchemii
alkemisk
/alˈdɛxɨt/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;
aldehyd
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;
acetaldehyd
/ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów
aldosteron
/ɛjl/, /ˈalɛ/
conjunction
  1. …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego
    men
  2. …służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest
    utan
/ɛjl/, /ˈalɛ/
noun
wada, słaba strona
aber
/ˌalɛˈɡɔrʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;
allegori
/ˌalɛɡɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny
allegorisk
/aˈlɛja/
noun
droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;
  1. allé
  2. aveny
/ˌalɛˈksãndɛr/
pronoun
imię męskie;
  1. Alexander
  2. Aleksander
/ˌalɛˈksãndra/
pronoun
  1. (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
    Alexandra
  2. imię żeńskie;
    1. Alexandra
    2. Alexia
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;
alexandrit
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii
alemanniska
/aˈlɛpːɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;
Aleppo
/aˈlɛrɡɛ̃n/
noun
(medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;
allergen
/aˈlɛrʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;
allergi
/ˌalɛrʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z alergią
allergisk
/aˈlɛrʲɟik/
noun
osoba uczulona na działanie alergenów
allergiker
/ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;
allergologi
/ˈalɛʃ/
particle
wyraz zdumienia, zaskoczenia
nämen
/ˈalfa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;
alfa
/alˈfabɛt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;
alfabet
adjective
(informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry
alfanumerisk
/ˈalfɔ̃w̃s/
pronoun
imię męskie;
  1. Alfons
  2. Alfonso
/ˈalfrɛt/
pronoun
imię męskie;
Alfred
/alˈɡɛbra/
noun
  1. jeden z działów matematyki;
  2. (matematyka, matematyczny) zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);
algebra
adjective
dotyczący algebry
algebraisk
/ˈalʲɟɛr/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Algierii;
Alger
/alʲˈɟɛrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Algierii
algerier
/alʲˈɟɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;
Algeriet
/alʲˈɟɛrka/
noun
obywatelka Algierii
algeriska
/alʲˈɟɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Algieria
algerisk
/algɔˈrɨtmɨ/, /alˈɡɔrɨtm̥/
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) ciąg ściśle określonych czynności pozwalających na rozwiązanie pewnego zadania;
algoritm
/aˈlʲibʲi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;
alibi
/aˈlʲit͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Alice
  2. Alicia
  3. Alise
/ˌalʲiˈɡatɔr/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;
alligator
/aˈlʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Alina
/ˌalʲitɛˈrat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;
allitteration
/ˈalka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;
alka
/ˌalkaˈlʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość
alkalinitet
adjective
(chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów
alkalisk
/ˈalkãn/
noun
(chemia, chemiczny) nasycony węglowodór alifatyczny, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;
alkan
/ˈalkɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;
alken
/ˈalʲcĩn/
noun
(chemia, chemiczny) nienasycony węglowodór alifatyczny, w którym występuje jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;
alkyn
/alˈkɔxɔl/
noun
  1. (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  2. (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;
  1. alkohol
  2. sprit
noun
(biochemia, biochemiczny) popularny związek organiczny z grupy alkoholi pod postacią bezbarwnej cieczy o piekącym smaku, wykorzystywany w różnych gałęziach przemysłu; składnik napojów alkoholowych
etylalkohol
noun
(chemia, chemiczny) pochodna alkoholu - sól alkoholu powstająca przez zastąpienie atomu wodoru w grupie hydroksylowej (–OH) atomem metalu
alkoholat
/ˌalkɔˈxɔlʲik/
noun
osoba, która cierpi na alkoholizm
alkoholist
/ˌalkɔˈxɔlʲism̥/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;
  2. (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo
alkoholism
noun
urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;
alkometer
/alˈkɔva/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej
alkov
/ˈalːax/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;
Allah
/ˈalːɛl/
noun
(biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;
allel
/ˌalːɛˈluja/
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej
halleluja
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3
almandin
/aˈlɔɛs/
noun
(botanika, botaniczny) Aloë L., rodzaj sukulentów liściowych;
aloe
/ˌalɔˈtrɔpʲja/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;
allotropi
/aˈlɔza/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;
majfisk
/alˈpaka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  2. wełna z lamy (1.1)
alpacka
/alˈpʲĩɲism̥/
noun
  1. (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska
    alpin klättring
    1. szerzej: wspinaczka wysokogórska
    2. wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu
    klättring
/ˈalpɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;
Alperna
/alt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
alt
/alˈtãna/
noun
lekki, niewielki ogrodowy budynek;
altan
noun
  1. (dawniej, dawny) irytacja, niepokój, zdenerwowanie
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) podwyższenie lub obniżenie dźwięku należącego do skali lub akordu
alteration
/ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/
noun
osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom
altruist
/alˈtru<sup>j</sup>ism̥/
noun
bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;
altruism
/ˌaluˈfɔlʲja/
noun
(potocznie, potoczny) folia aluminiowa
aluminiumfolie
/aˈluzʲja/
noun
wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost
allusion
/alˈzat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;
  1. Elsass
  2. Alsace
/alˈzat͡sʲci/
adjective
związany z Alzacją
elsassisk
/alˈzaṭt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu
elsassare
/ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
Amadeus
verb
łączyć różne, odmienne elementy w jedną całość, w jednolitą strukturę
amalgamera
/ãˈmalʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Amalia
/ãˈmãnda/
pronoun
imię żeńskie;
Amanda
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy amin, pochodna adamantanu;
amantadin
/ãˈmatɔr/
noun
osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo
amatör
/ˌãmaˈzɔ̃nka/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;
    Amazonfloden
  2. (mitologia grecka) członkini plemienia wojowniczych kobiet;
    amason
/ˌãmaˈzɔ̃nka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) papuga południowoamerykańska z rodzaju Amazona, zwykle zielona;
  1. amason
  2. amasonpapegoja
/ˌãmbaˈsada/
noun
  1. stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  2. wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
ambassad
/ˌãmbaˈsadɔr/
noun
  1. (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej
  2. (przenośnie, przenośnia) rzecznik, obrońca danej sprawy, interesu
ambassadör
/ãmˈbʲit͡sʲja/
noun
pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego
  1. ambition
  2. ärelystnad
/ãmˈbʲitnɨ/
adjective
taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją
ambitiös
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;
amblygonit
/ãmˈbɔ̃na/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; kościelna mównica; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej
predikstol
/ãmˈbrɔʒɨ/
pronoun
imię męskie;
Ambrosius
/ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony
ambulant
/ãˈmɛba/
noun
(biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;
amöba
/ãˈmɛlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Amalia
  2. Ameli
  3. Amelia
  4. Amelie
/ˈãmɛ̃n/
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy
amen
/ãˈmɛrɨk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;
americium
/ãˈmɛrɨka/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  2. (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki
Amerika
/ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
Sydamerika
/ãˈmɛrɨka puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;
Nordamerika
/ãˈmɛrɨka waˈt͡ɕĩj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;
Latinamerika
/ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;
Centralamerika
/ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/
noun
mieszkaniec Ameryki – kontynentu
  1. amerikan
  2. amerikanare
/ˌãmɛrɨkãɲiˈzat͡sʲja/
noun
wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;
amerikanisering
/ˌãmɛrɨˈkãnka/
noun
obywatelka Stanów Zjednoczonych
  1. amerikan
  2. amerikanska
/ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
  1. dotyczący Ameryki (kontynentu)
  2. dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki
amerikansk
/ãˈmɛtɨst/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;
ametist
/ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;
amfetamin
/ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej
amfiteater
/ãw̃ˈfɔra/
noun
wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;
amfora
/ãmˈxarsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii;
amhariska
/ˈãmʲit/
noun
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu organicznego, w której grupa hydroksylowa została zastąpiona grupą aminową;
amid
/ˌãmʲĩˈnɔkfas/
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;
aminosyra
/ˈãmːãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jordanii;
Amman
/ãmˈnɛstʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;
amnesti
/ãmˈnɛzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zanik pamięci
amnesi
/ãˈmɔ̃ɲak/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;
ammoniak
/ˌãmɔˈralʲism̥/
noun
pogląd odrzucający normy moralne i etyczne
amoralism
/ˌãmɔrˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
bezkształtny, niemający określonej budowy
  1. amorf
  2. formlös
  3. oformlig
  4. strukturlös
/ˌãmɔrtɨˈzatɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;
stötdämpare
/ˈãmpɛr/
noun
(fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;
ampere
/ãmˈpɛrɔɡɔˈd͡ʑĩna/
noun
(elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;
amperetimme
/ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/
noun
(metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;
amperemeter
/ˌãmplʲiˈtuda/
noun
(fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;
amplitud
/ˌãmpuˈtat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;
amputation
/ˌãmpuˈtɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać amputacji
amputera
/ãmˈpuwka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
ampull
/ãmˈstɛrdãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;
Amsterdam
/ˌãmu‿ˈdarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;
Amu-Darja
/ãˈmulɛt/
noun
(ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;
amulett
/ˌãmũˈɲit͡sʲja/
noun
(potocznie, potoczny) naboje do broni palnej
ammunition
/ˈãmur/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;
Amur
noun
(biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;
skendöd
adjective
niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy
anakronistisk
/ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/
noun
  1. coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz)
  2. błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;
anakronism
/ãˈnaɡrãm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;
anagram
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zdanie niepoprawne pod względem składniowym
anakolut
/ˌãnaˈkɔ̃nda/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;
anakonda
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;
analcim
/ˌãnalfaˈbɛta/
noun
(edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu
analfabet
noun
(edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;
analfabetism
/ˌãnalʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z analizą
analytisk
/ˌãnaˈlʲitɨk/
noun
specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy
analytiker
/ˌãnaˈlʲiza/
noun
badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;
analys
/ˌãnalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
przeprowadzać proces analizy
analysera
/ˌãnaˈlɔɟja/
noun
podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;
analogi
/ˌãnãmˈnɛza/
noun
(medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,
anamnes
/ãˈnãnas/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)
ananas
/ãˈnarxʲja/
noun
  1. forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
  2. (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
anarki
/ˌãnarˈxʲista/
noun
zwolennik anarchizmu
anarkist
/ãˈnarxʲism̥/
noun
ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;
anarkism
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów
anarkopacifism
/ˌãnaˈstazɨ/
pronoun
imię męskie;
Anastasios
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;
anatas
/ˌãnaˈtɛ̃ma/
noun
(kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;
  1. anatema
  2. bannlysning
/ˌãnaˈtɔlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;
Anatolien
/ˌãnaˈtɔlʲjãn/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;
anatolisk herdehund
/ˌãnatɔˈlʲijsʲci/
adjective
dotyczący Anatolii, związany z Anatolią
anatolisk
/ãˈnatɔ̃m/
noun
uczony lub lekarz zajmujący się anatomią
anatom
/ˌãnaˈtɔ̃mʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  2. (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
anatomi
/ˌãnatɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z anatomią, dotyczący anatomii
anatomisk
noun
(starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;
ankh
/ˌãndaˈluzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii
Andalusien
noun
(geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;
andesit
/ãnˈdɔra/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
    Andorra
  2. (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);
    Andorra la Vella
/ãnˈdɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Andory
andorran
/ãnˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do Andory (państwa)
andorransk
/ãnˈdrɛa/
pronoun
imię żeńskie w kilku językach;
Andrea
/ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/
noun
robot mający postać człowieka;
android
/ˌãndrɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;
andrologi
pronoun
(mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;
Andromache
/ˌãndrɔ̃ˈmɛda/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  2. imię żeńskie;
Andromeda
/ˈãnḍʒɛj/
pronoun
imię męskie;
  1. Anders
  2. Andreas
/ˈãndɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;
Anderna
/ãˈnɛksʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;
annektering
/ˌãnɛkˈtɔvat͡ɕ/
verb
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji
annektera
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii
anemisk
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;
anestetikum
/ˌãnɛˈstɛzʲja/
noun
(medycyna, medyczny) znieczulenie
anestesi
/ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/
noun
  1. (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  2. (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;
narkosläkare
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;
anestesiologi
/ãˈnɛta/
pronoun
imię żeńskie;
Annette
pronoun
imię żeńskie
Annette
pronoun
imię żeńskie;
  1. Angelica
  2. Angelika
/ãŋʲˈɟɛlka/
noun
kobieta narodowości angielskiej
engelska
/ãŋʲˈɟɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami
  1. engelsk
  2. engelska
/ãŋʲˈɟɛlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;
  1. engelska
  2. engelsk
/ãŋʲˈɟĩna/
noun
(medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;
  1. angina
  2. halsfluss
/ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;
kärlframställning
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4
anglesit
/ˈãŋɡlʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  2. (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;
England
/ãŋˈɡlʲit͡sɨsm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;
anglicism
/ˈãŋɡlʲik/
noun
mężczyzna narodowości angielskiej
engelsman
/ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem angielskim
  2. spisany, stworzony w języku angielskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim
engelskspråkig
/ˌãŋɡlɔˈsasʲci/
adjective
  1. związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)
  2. związany z językiem anglosaskim (1.1)
  1. anglosaxisk
  2. anglosachsisk
/ˌãŋɡlɔˈsasʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;
  1. anglosachsiska
  2. anglosaxiska
/ãŋˈɡɔla/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Angola
/ãŋˈɡɔlt͡ʃɨk/
noun
obywatel Angoli
angolan
/ãŋˈɡɔlsʲci/
adjective
odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)
angolansk
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;
Anguilla
/ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;
anhedoni
/ˈãɲi/
conjunction
…występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego
  1. varken eller
  2. eller
/ˈãɲi/
particle
…wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie
  1. inte ens
  2. inte heller
/ãˈɲɛla/
pronoun
imię żeńskie;
Angela
/ãˈɲɛlsʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami
änglalik
/ˈãɲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;
anjon
/ˈãɲɔw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek
ängel
/ˈãɲɔw ˈstruʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;
skyddsängel
/ãˈɲita/
pronoun
imię żeńskie;
Anita
/ãŋˈkara/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;
Ankara
/ãŋʲˈcɛta/
noun
(statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza
enkät
/ˈãnːa/
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;
  1. Anna
  2. Ahne
  3. Ana
  4. Ane
  5. Ann
  6. Anne
/ãˈnɔda/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;
anod
/ˌãnɔ̃ˈmalʲja/
noun
incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy
  1. anomali
  2. abnormitet
adjective
stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły
anomal
/ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest anonimowy;
anonymitet
/ˌãnɔˈrɛksʲja/
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;
anorexi
/ˌãnɔrɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z anoreksji; taki, jak w anoreksji
anorektisk
/ˌãnɔˈrɛktɨk/
noun
(medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję
anorektiker
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;
anortit
/ˈãw̃sa/
noun
niechęć do kogoś, pretensja
agg
/ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/
noun
przeciwnik;
antagonist
/ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) przeciwstawiający się komuś, czemuś, wzajemnie sobie niechętny, wrogi, zwalczający siebie nawzajem
antagonistisk
/ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/
noun
wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób
antagonism
/ˌãntãnãnaˈrɨva/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;
Antananarivo
/ãnˈtarɛs/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;
Antares
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Antarktyką
antarktisk
/ˌãntarkˈtɨda/
pronoun
(geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;
Antarktis
/ãnˈtɛ̃na/
noun
urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;
  1. antenn
  2. känselspröt
/ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;
Antigua och Barbuda
adjective
związany z Antiguą i Barbudą, dotyczący Antigui i Barbudy
antiguansk
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
antofyllit
/ãnˈtɔ̃ɲi/
pronoun
imię męskie;
  1. Anton
  2. Antonius
/ãnˈtɔ̃ɲja/
pronoun
imię żeńskie;
Antonia
/ãnˈtɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego
antonym
/ˌãntɔ̃ˈnufka/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) mrozoodporna odmiana uprawna jabłoni domowej;
antonovka
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  2. interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka
antropocentrism
/ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;
antropofobi
/ˌãntrɔˈpɔlɔk/
noun
(antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;
antropolog
/ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;
antropologi
/ˌãntrɔpɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z antropologią, dotyczący antropologii
antropologisk
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna duchowo-filozoficzna zakładająca, że poprzez wewnętrzny rozwój człowiek może intuicyjnie i duchowo poznać wyższe rzeczywistości oraz zrozumieć sens istnienia
antroposofi
adjective
związany z antropozofią, dotyczący antropozofii
antroposofisk
/ãntˈfɛrpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Belgii;
Antwerpen
adjective
wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów
antiamerikansk
/ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/
noun
(medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;
antibiogram
/ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;
antibiotikum
noun
(meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);
anticyklon
verb
    1. (książkowy) kierując się wiedzą lub przeczuciem, domyślać się, co się wydarzy lub jaki coś będzie miało przebieg
    2. (książkowy) przyjmować jakiś pogląd bez dowodzenia jako słuszny
    antecipera
  1. (książkowy) być zapowiedzią czegoś, co nastąpi lub zaistnieje w przyszłości
    1. antecipera
    2. förekomma
/ãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu
  2. pochodzący z dawnych czasów
antik
/ˌãntɨdatɔˈvãɲɛ/
noun
podpisywanie czegoś z wcześniejszą datą niż faktyczna data powstania dokumentu
antedatering
/ˌãntɨdaˈtɔvat͡ɕ/
verb
wpisywać gdzieś datę wcześniejszą niż rzeczywista, zwykle w celu oszustwa
antedatera
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady
antidemokratisk
/ˌãntɨfaˈʃɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu
antifascist
/ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/
adjective
nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów
antifascistisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu
antifeminism
adjective
skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym
antifeodalistisk
/ãnˈtɨɡɛ̃n/
noun
(medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;
antigen
/ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów
antiimperialistisk
adjective
wrogi wobec kapitalizmu
antikapitalistisk
/ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym
antiklerikal
/ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/
noun
(medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;
antikoagulans
/ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm
antikommunist
/ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, wrogo do niego nastawiony, związany z antykomunizmem
antikommunistisk
/ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu
antikommunism
/ˌãntɨˈkfarʲjat/
noun
sklep z używanymi książkami;
antikvariat
noun
mieszkaniec Antyli Holenderskich
nederländsk antillean
/ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;
Nederländska Antillerna
/ˌãntɨˈlɔpa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy
antilop
adjective
związany z Antylami Holenderskimi, dotyczący Antyli Holenderskich
nederländskantilleansk
/ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;
antimateria
/ãnˈtɨ̃mɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;
antimon
noun
(filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość ludzkiej prokreacji;
antinatalism
/ˌãntɨˈpatʲja/
noun
niechęć do kogoś
antipati
/ˌãntɨpaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
budzący odrazę, niechęć
antipatisk
/ˌãntɨˈpɔlsʲci/
adjective
wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków
antipolsk
adjective
  1. taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR
  2. taki, który jest przejawem postawy antyradzieckiej (1.1)
antisovjetisk
noun
ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi
antirasism
/ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/
adjective
skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii
antireligiös
adjective
wymierzony przeciwko Rosji i Rosjanom
antirysk
/ˌãntɨsɛ̃ˈmʲit͡sʲci/
adjective
wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów
antisemitisk
/ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/
noun
osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm
antisemit
/ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/
noun
nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;
antisemitism
/ˌãntɨsɛpˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby
antiseptisk
adjective
wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa
samhällsfarlig
/ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu
antisionistisk
noun
(kryminologia, kryminologiczny) osoba specjalnie wyszkolona i wyposażona do zwalczania terroryzmu
antiterrorist
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) biologiczna substancja, zazwyczaj przeciwciało, która neutralizuje działanie toksyn
antitoxin
adjective
skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów
judefientlig
/ãˈnurʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) bezmocz
anuri
/ˈãnɨʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;
anis
/ˈãw̃zɛlm/
pronoun
imię męskie;
Anselm
/aˈɔrta/
noun
(anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;
aorta
/aˈparat/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny
  2. (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  3. (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
apparat
/aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
noun
(fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;
kamera
/aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/
noun
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim
röntgenapparat
/aˈparat swuˈxɔvɨ/
noun
przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;
hörapparat
noun
(telekomunikacja) końcowe urządzenie łącza telefonicznego
telefonapparat
/aˈpatʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;
apati
/ˌapaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje
  1. apatisk
  2. håglös
  3. likgiltig
  4. liknöjd
/ˌapɛˈlɔvat͡ɕ/
verb
(książkowy) wzywać kogoś do czegoś, zwracać się z apelem
  1. appellera
  2. bönfalla
  3. vädja
/ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;
Apenninerna
/ˌapɛrʲiˈtʲif/, /ˌapɛˈrʲitʲif/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu
aperitif
/ˌapɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zachęcający do jedzenia
aptitlig
/aˈpɛtɨt/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
    aptit
  2. chęć jedzenia, łaknienie;
    1. aptit
    2. matlust
/aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈd͡zɛ̃ɲa/
proverb
im więcej masz, tym więcej chcesz mieć
  1. aptiten kommer medan man äter
  2. aptiten växer medan man äter
/ˈapʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Samoa;
Apia
/ˈaplaws/
noun
oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki
applåd
/ˌaplʲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
  2. zastosowanie
applikation
/ˌaplʲiˈkatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka
applikator
/ˌaplʲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
ge
/ˌapɔkaˈlʲipsa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny
apokalyps
/ˌapɔˈkɔpa/
noun
(fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;
apokope
/ˌapɔkrɨˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mający charakter apokryfu
  1. apokryfisk
  2. apokryf
adjective
(dawniej, dawny) poetycki
apollonisk
/ˌapɔlɔˈɡɛta/
noun
osoba broniąca określonej idei, postawy
apologet
/ˌapɔplɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
będący przejawem / następstwem apopleksji
apoplektisk
/ˌapɔˈptɔza/
noun
(biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;
apoptos
interjection
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) komenda dla psa, aby coś przyniósł;
apport
/aˈpɔstɔw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo
apostel
/aˈpɔstrɔf/
noun
znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;
apostrof
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób
apostrof
/ˌapːaˈlaxɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie;
Appalacherna
/apˈsɨda/
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej
absid
/apˈtɛka/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;
apotek
/apˈtɛkaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;
apotekare
/ar/
noun
(jednostka miary) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym;
ar
/ˈara/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);
ara
/ˈarap/
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;
arab
/ˈarap/
noun
(hipologia, hipologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;
arab
/aˈrabʲja sawˈdɨjska/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;
Saudiarabien
/ˌaraˈbʲista/
noun
specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;
arabist
noun
narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka
arabisering
verb
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać arabskość, przymuszać kogoś do zostania Arabem, zmieniać coś na arabskie
arabisera
/aˈrapka/
noun
kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego
arabiska
/aˈrapsʲci/
adjective
dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują
  1. arabisk
  2. arabiska
/aˈrapsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;
  1. arabiska
  2. arabisk
/ˌaraˈɡɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii
Aragonien
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej;
arrangemang
verb
organizować, urządzać
arrangera
/ˈarbus/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  2. (spożywczy) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
vattenmelon
/ˌarxaˈ<sup>j</sup>it͡ʃnɨ/
adjective
będący typowym dla dawnych czasów
  1. arkaisk
  2. ålderdomlig
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia
arkaism
/arˈxãŋʲɟɛlsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;
Archangelsk
/arˈxãɲɔw/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;
  1. ärkeängel
  2. överängel
/ˌarxɛˈɔlɔk/
noun
naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw
arkeolog
/ˌarxɛɔˈlɔɟja/
noun
nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;
  1. arkeologi
  2. fornforskning
/ˌarxɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z archeologią, dotyczący archeologii
arkeologisk
/arˈxɛtɨp/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  2. (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;
arketyp
/ˌarxʲĩˈmɛdɛs/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;
Arkimedes
/ˌarxʲiˈpɛlak/
noun
(geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;
  1. arkipelag
  2. ögrupp
  3. skärgård
/arˈxʲitɛkt/
noun
  1. (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
  2. (przenośnie, przenośnia) inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu
arkitekt
/ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla / za pomocą architektury
arkitektonisk
/ˌarxʲitɛkˈtura/
noun
(architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;
  1. arkitektur
  2. byggnadskonst
/arˈxʲitraf/
noun
(architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;
arkitrav
/ˌarxʲiˈvalʲja/
noun
dokumenty o wartości historycznej
arkivalier
adjective
dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum
arkivalisk
noun
pracownik archiwum
arkivarie
noun
dokonywanie archiwizacji, porządkowanie i przekazywanie czegoś już nieaktualnego do archiwum
arkivering
verb
zbierać, gromadzić do archiwum
arkivera
/arˈxʲivũm/
noun
  1. uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
  2. budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
  3. instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów
arkiv
/ˌart͡sɨˈbʲiskup/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);
ärkebiskop
adjective
dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem
ärkebiskoplig
/ˌart͡sɨˈd͡ʑɛ̃ŋʲɟɛl/
noun
(botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych;
kvanne
noun
  1. austriacki tytuł książęcy
  2. osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)
ärkehertig
/aˈrɛ̃na/
noun
  1. koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
arena
/ˈarɛʃt/
noun
miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1)
arrest
/ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/
noun
zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;
husarrest
/ˌarɛˈʃtɔvat͡ɕ/
verb
pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa
  1. arrestera
  2. gripa
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Argentina
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/
noun
obywatelka Argentyny
argentinska
noun
minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;
silverglans
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Argentyny
argentinare
/ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny
argentinsk
/ˈarɡɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;
argon
/arˈɡũmɛ̃nt/
noun
  1. fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
  2. (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik
argument
noun
uzasadnianie za pomocą argumentów
argumentation
verb
uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd
argumentera
idiom
(mitologia, mitologiczny) (przenośnie, przenośnia) umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok
argusöga
/ˈarʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;
aria
/ˈarka/
noun
(przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego
ark
/arˈkada/
noun
(architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;
arkad
noun
(geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;
arkos
/arkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego
arktisk
/ˈarktɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;
Arktis
/ˈarkuʃ/
noun
płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.
ark
/ˈarkuʃ ˌkalkulaˈt͡sɨjnɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;
kalkylprogram
/arˈmata/
noun
(wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;
kanon
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek;
redare
/arˈmɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Armenien
/arˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Armenii
armenier
/arˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Armenii
armenisk
/ˈarmʲja/
noun
określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;
  1. armé
  2. här
/ˈarnɔlt/
pronoun
imię męskie;
Arnold
/ˌarɔˈɡãnt͡sʲja/
noun
pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się
arrogans
/ˌarɔˈɡãnt͡sʲci/
adjective
  1. (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja
  2. (książkowy) będący oznaką arogancji
arrogant
/aˈrɔ̃mat/
noun
zapach sprawiający przyjemność
arom
/aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/
noun
(medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);
  1. aromaterapi
  2. aromterapi
/ˌarɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężone wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla
  2. mający silny, miły zapach
  3. o wyraźnym, bogatym smaku
aromatisk
verb
(chemia, chemiczny) nadawać zapachu
  1. smaksätta
  2. aromatisera
/ˈarɔ̃n/
pronoun
imię męskie;
  1. Aron
  2. Aaron
/aˈrɔ̃ɲja/
noun
(botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;
aronia
/ˈarsɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;
arsenik
/arˈtɛfakt/
noun
  1. (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
  2. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
artefakt
/arˈtɛrʲja/
noun
(anatomia, anatomiczny) tętnica
artär
noun
terapia przez sztukę
konstterapi
/ˈartur/
pronoun
imię męskie;
  1. Artur
  2. Arthur
/arˈtɨkuw/
noun
  1. (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  2. (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  4. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
artikel
/ˌartɨkuˈwɔvat͡ɕ/
verb
(fonetyka, fonetyczny) wymawiać głoski
artikulera
/ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/
noun
urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku
hushållsapparater
/arˈtɨsta/
noun
człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją
artist
/ˌartɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty
artistisk
/aˈruba/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;
Aruba
noun
mieszkaniec Aruby
aruban
adjective
związany z Arubą, dotyczący Aruby
arubansk
/ˌarɨstɔˈkrat͡sʲja/
noun
najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;
  1. aristokrati
  2. adel
/ˌarɨstɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z arystokracją
aristokratisk
adjective
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk
aristotelisk
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa
aristotelism
/ˌarɨtˈmɛtɨka/
noun
(matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;
  1. aritmetik
  2. aritmetisk
/a ɛs/, /as/
noun
(termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  1. ess
  2. äss
/ˌasafɛˈtɨda/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;
dyvelsträck
/asˈt͡sɛta/
noun
człowiek uprawiający ascezę
asket
adjective
właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń
asketisk
/asˈt͡sɛza/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego
askes
noun
zespół środków i działań mających na celu zapobieganie zakażeniom poprzez utrzymywanie jałowości w otoczeniu, na narzędziach, skórze i powierzchniach podczas zabiegów medycznych lub laboratoryjnych
aseptik
/ˌasɛrtɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
stwierdzający, potwierdzający, twierdzący
assertorisk
/ˈasfalt/
noun
(technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;
asfalt
noun
pokrywanie nawierzchni drogi asfaltem
asfaltering
verb
pokrywać powierzchnię asfaltem
asfaltera
/ˌasfɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
niebędący odcinkiem sfery
asfärisk
/asˈmara/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Erytrei;
Asmara
/ˈaspɛkt/
noun
  1. (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  2. punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana [od 2. poł. XVI w.]
  3. (astronomia, astronomiczny) położenie gwiazd względem siebie i znaków zodiaku;
aspekt
noun
(medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie;
aspermi
verb
starać się, ubiegać się o coś
sträva
/aˈstãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kazachstanu;
Astana
/ˈastat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;
astat
noun
(medycyna, medyczny) stan słabości, zmniejszenie lub brak odporności fizycznej i psychicznej;
asteni
/ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/
noun
(geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;
astenosfär
/aˈstɛrɨsk/
noun
(poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;
asterisk
/ˈastma/
noun
(medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;
astma
adjective
(medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy
astmatisk
adjective
dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką
astrofysisk
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;
astrofysik
/aˈstrɔlɔk/
noun
człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich
astrolog
/ˌastrɔˈlɔɟja/
noun
(ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;
astrologi
/ˌastrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią
astrologisk
/ˌastrɔ̃ˈnawta/
noun
(astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej
  1. rymdfarare
  2. astronaut
/aˈstrɔ̃nɔ̃m/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista w zakresie astronomii;
  2. (potocznie, potoczny) miłośnik i znawca astronomii
astronom
/ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się badaniem kosmosu;
astronomi
/ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  2. (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki
astronomisk
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo
Asturien
noun
(medycyna, medyczny) osoba mająca astygmatyzm
astigmatiker
noun
  1. (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  2. (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;
astigmatism
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Paragwaju;
Asunción
noun
(geometria) brak wzajemnej odpowiedniości części względem osi, punktu lub płaszczyzny
asymmetri
/ˌasɨ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
niebędący symetrycznym, niemający symetrii
  1. asymmetrisk
  2. osymmetrisk
noun
przystosowanie się do życia w obcej społeczności
assimilering
/ˌasɨ̃mpˈtɔta/
noun
(matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;
asymptot
adjective
(matematyka, matematyczny) odnoszący się do asymptoty; zbliżający się do pewnej granicy lub krzywej, ale nigdy jej nieosiągający
asymptotisk
/aˈsɨrʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;
Assyrien
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;
assyriologi
/aʃˈxabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;
Asjchabad
/ˈatak/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  2. (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi
anfall
/ˈatak ˈsɛrt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);
hjärtinfarkt
/ˌataˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu
    anfalla
  2. występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś
    1. anfalla
    2. attackera
  3. prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
    attackera
noun
taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu
atari
/ˌatavʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
o cechach podobnych jak u odległych przodków
atavistisk
/ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów
  1. ateist
  2. gudsförnekare
/aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;
  1. ateism
  2. gudsförnekelse
/aˈtɛ̃nɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;
  1. Aten
  2. Athen
/aˈtɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Aten
atenare
/ˈatlas/
noun
zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;
  1. atlas
  2. kartbok
adjective
dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
atletisk
/ˌatmɔˈsfɛra/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  2. powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  3. (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  4. (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
atmosfär
/ˈatɔl/
noun
(geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;
atoll
/ˈatɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;
atom
/ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/
adjective
charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu
atomär
noun
(medycyna, medyczny) dziedziczna skłonność organizmu do nadmiernej reakcji alergicznej na powszechnie występujące czynniki środowiskowe
atopi
/aˈtrãmɛ̃nt/
noun
roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego, używany do pisania lub drukowania;
bläck
/ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ/
adjective
dotyczący atramentu, związany z atramentem
bläckig
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;
atropin
/aˈtrɨbut/
noun
rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś
attribut
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;
Attika
noun
książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;
ljudbok
adjective
dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych
audiovisuell
/ˈawɡzburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;
Augsburg
/ˈawɡust/
pronoun
imię męskie;
August
/ˈawkt͡sʲja/
noun
sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;
auktion
/ˈawkt͡sʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/
noun
aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;
holländsk auktion
/ˈawla/
noun
duża sala wykładowa wykorzystywana również w celach reprezentacyjnych, na koncerty, pokazy
aula
/awˈstralʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  2. (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;
Australien
/ˌawstraˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec, obywatel Australii
australier
/ˌawstraˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami
  1. australisk
  2. australiensisk
/ˈawstrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Österrike
/awstrʲˈjat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Austrii lub Austriaków
österrikisk
/ˈawstrʲjak/
noun
mieszkaniec lub obywatel Austrii
österrikare
/ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;
Österrike-Ungern
/ˈawʃpʲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa, warzyw lub ryby w galarecie – z żelatyny lub na bazie wywaru z kości; (zobacz) też auszpik w Encyklopedii staropolskiej
aspik
/ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu
  1. autenticitet
  2. äkthet
/ˌawtɛ̃nˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością
  1. autentisk
  2. äkta
/ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/
noun
własnoręcznie napisany swój życiorys;
självbiografi
/awˈtɔbus/
noun
(transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;
buss
adjective
związany z autochtonami, dotyczący autochtonów
autokton
noun
proces samorzutnego powstawania lub rozwoju organizmu, struktury albo zjawiska wyłącznie na podstawie jego własnych, wewnętrznych właściwości
autogenes
/awˈtɔɡraf/
noun
własnoręczny podpis
autograf
adjective
(medycyna, medyczny) taki, w którym układ odpornościowy organizmu działa przeciwko własnym komórkom i tkankom
autoimmun
/ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja/
noun
ironia dotycząca samego siebie
självironi
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii
autokefal
/awˈtɔklaf/
noun
(chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;
autoklav
/awˈtɔ̃mat/
noun
maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;
automat
verb
wprowadzać automatyczne działanie w miejsce pracy ręcznej lub wymagającej stałego nadzoru człowieka
automatisera
/ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;
autonomi
/ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z autonomią; taki, który ma autonomię
autonom
/ˌawtɔˈpɔrtrɛt/
noun
portret artysty wykonany przez siebie samego;
självporträtt
/awˈtɔpsʲja/
noun
sekcja zwłok;
obduktion
/ˈawtɔr/
noun
twórca jakiegoś dzieła (książki, obrazu, utworu muzycznego, programu komputerowego lub innej formy twórczości)
  1. upphovsman
  2. auktor
  3. skapare
/ˌawtɔstɔˈpɔvʲit͡ʃ/
noun
ktoś, kto podróżuje autostopem
liftare
/ˌawtɔˈstrada/
noun
(motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;
motorväg
noun
(zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;
autotomi
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;
autunit
/ˌawtɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu
autistisk
/ˈawtɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;
autism
/ˌavaˈru<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Cooka;
Avarua
/aˈvɛrsʲja/
noun
niechęć do kogoś lub czegoś
aversion
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);
avestiska
/ˌavɔˈkadɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  3. (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
avokado
noun
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik;
azalea
/ˈazbɛst/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;
asbest
/ˈazɛr/
noun
obywatel Azerbejdżanu
azer
/ˌazɛrˈbɛjd͡ʒãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;
Azerbajdzjan
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu
  1. azerbajdzjanier
  2. azer
  3. azerier
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãŋka/
noun
mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu
azerbajdzjanska
/ˌazɛrbɛjˈd͡ʒãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Azerbejdżan
  1. azerbajdzjansk
  2. azerisk
/aˈzɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Azerbejdżanu;
  1. azeriska
  2. azerbajdzjanska
/ˈazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;
Asien
/ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;
Mindre Asien
noun
(geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;
Sydostasien
/aˈzʲjata/
noun
mieszkaniec kontynentu azjatyckiego
asiat
/ˌazʲjaˈtɨt͡sʲci/
adjective
dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji
asiatisk
adjective
związany z Azorami, leżący na Azorach
azorisk
/aˈzɔrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;
Azorerna
/ˈazɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;
  1. kväve
  2. nitrogen
/aˈzɔtãn/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)
nitrat
/asˈtɛt͡sʲci/
adjective
związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki
aztekisk
noun
kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;
azimut
/ˈawũn/
noun
  1. (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy;
  2. (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu
alun
noun
(mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;
alunit
/aʃ/
conjunction
…wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność
  1. tills
  2. till dess
/aʃ/
particle
…podkreślająca wielkość jakiejś cechy
ända
/ba/
interjection
  1. wyrażenie nierealności planów, marzeń, itp.
  2. wyrażenie zakłopotania
tja
/ba/
particle
…zapowiadająca kontynuację i wzmocnienie poprzedniej wypowiedzi
ja
/ˈbapʲt͡ɕa/
noun
(zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)
  1. farmor
  2. mormor
/ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/
noun
wczesnojesienne dni;
brittsommar
/baˈbʲilɔ̃n/
pronoun
(starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;
Babylon
noun
(historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon
babylonier
/ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Babilonią, Babilonem
babylonisk
/ˈbapka ˌmat͡ɕɛˈʒɨsta/
noun
(dawniej, dawny) matka matki;
mormor
/ˈbapka ɔjˈt͡ʃɨsta/
noun
(dawniej, dawny) matka ojca;
farmor
/ˈbapskɔ/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna
käring
/baˈdãɲɛ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
    undersökning
  2. poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
    1. undersökning
    2. forskning
/ˈbadat͡ɕ/
verb
  1. przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
    1. forska
    2. undersöka
  2. przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
    sondera
  3. sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
    undersöka
/ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec;
Baden-Württemberg
/badˈmʲĩntɔ̃n/
noun
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;
badminton
noun
gracz w badmintona
badmintonspelare
/ˌbaɡaˈtɛla/
noun
(potocznie, potoczny) rzecz bez większego znaczenia
  1. bagatell
  2. nullitet
  3. obetydlighet
  4. trivialitet
verb
  1. przedstawiać jako mało ważne
    bagatellisera
  2. uważać za niezbyt ważne
    förringa
/ˈbaɡaʃ/
noun
zapakowane przedmioty zabierane w podróż
  1. bagage
  2. packning
/baˈɡaʒʲɲik/
noun
miejsce na bagaż na rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach (i tym podobne, i temu podobne)
  1. bagagehållare
  2. bagagelucka
/ˈbaɡdat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Iraku;
Bagdad
/baˈɟɛtka/
noun
(spożywczy) długa, cienka bułka;
  1. baguette
  2. pain riche
/ˈbaɡnɛt/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;
bajonett
/ˈbaɡnɔ/
noun
(ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;
  1. kärr
  2. träsk
  3. sump
  4. myr
  5. mosse
  6. sumpmark
/baˈxãmt͡ʃɨk/
noun
obywatel Bahamów
bahaman
/baˈxãmsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Bahamy
  2. odnoszący się do archipelagu Bahamy
bahamansk
/baˈxãmɨ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;
Bahamas
/ˈbaxrajn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;
Bahrain
/baxˈrãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Bahrajnu
bahrainier
/baxˈrãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Bahrajn
bahrainsk
/ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kiribati;
Bairiki
/ˈbajka/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  2. (potocznie, potoczny) zmyślona informacja
  3. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;
fabel
noun
historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu
godnattsaga
/ˈbajkaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;
Bajkalsjön
/bajt/
noun
(informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;
byte
/bak/
noun
zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;
tank
/baˈkɛlʲit/
noun
(chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;
bakelit
/bakˈtɛrʲja/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;
bakterie
/ˌbaktɛrʲjɔˈbujt͡ʃɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je
bakteridödande
/ˌbaktɛrʲˈjɔfak/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;
bakteriofag
/ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii
bakteriolog
/ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;
bakteriologi
adjective
związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii
bakteriologisk
noun
(medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;
bakteriuri
/ˌbaktɛˈrɨjnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie
bakteriell
/ˈbaku/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;
Baku
/bakˈwaʒãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  2. (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)
  1. aubergine
  2. äggplanta
/bal/
noun
uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;
bal
/ˈbal maˈskɔvɨ/
noun
zabawa, której uczestnicy zakładają maski na twarz oraz często są w przebraniu
maskeradbal
/baˈlatɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier;
Balaton
/balˈdaxʲĩm/
noun
osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny
baldakin
/ˈbalɛt/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny napisany specjalnie dla baletu (1.1)
balett
/ˌbalɛtʲˈɲit͡sa/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie
ballerina
/ˌbalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z balistyką, dotyczący balistyki
  2. taki, który leci po krzywej balistycznej
ballistisk
/ˈbalkɔ̃n/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą
  2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) piętro widowni
balkong
/balˈːada/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;
ballad
noun
(medycyna, medyczny) lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami
balneolog
/ˈbalɔ̃n/
noun
  1. ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;
    ballong
  2. (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
    luftballong
/ˈbalsa/
noun
    1. drewno balsy (1.1)
    2. tratwa bądź łódka z drewna balsy (1.1)
    balsa
  1. (botanika, botaniczny) Ochroma lagopus, drzewo rosnące w Ameryce Południowej i Środkowej;
    balsaträd
/ˈbalsãm/
noun
  1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;
  2. (historia, historyczny, historycznie) starożytny preparat do balsamowania zwłok
  3. (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój
balsam
/balˈtazar/
pronoun
imię męskie;
Baltsar
/bãˈmakɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mali;
Bamako
/ˈbãmbus/
noun
(botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;
bambu
/bãˈnalnɨ/
adjective
zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności
  1. banal
  2. platt
/ˈbãnãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  2. (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty
banan
/ˈbãnda/
noun
zorganizowana grupa przestępcza
liga
/ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Brunei;
Bandar Seri Begawan
/ˈbãndaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;
  1. bandage
  2. binda
/ˌbãndaˈʒɔvat͡ɕ/
verb
zakładać bandaż, owijać bandażem
  1. förbinda
  2. plåstra ihop
  3. plåstra om
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na bandurze
banduraspelare
/bãnˈdɨta/
noun
człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw
bandit
/ˈbãn͇d͡ʒul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gambii;
Banjul
/ˈbãŋʲɟi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;
Bangui
/ˈbãŋkːɔk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;
Bangkok
/ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/
adjective
związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu
bangladeshisk
/bãŋɡˈladɛʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;
Bangladesh
noun
obywatel Bangladeszu
  1. bangladeshier
  2. bangladeshare
/bãŋk/
noun
  1. (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  2. (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  3. (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów
  4. gry hazardowe zgromadzona kwota, przeznaczona na wygrane
bank
/ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/
noun
(potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem
blodbank
/ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/
noun
(potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;
spermabank
noun
właściciel lub dyrektor banku
bankir
/ˈbãŋknɔt/
noun
(bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);
sedel
/bãŋˈkɔ̃mat/
noun
urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;
  1. bankomat
  2. uttagsautomat
/bãŋˈkrut͡stfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd
  1. konkurs
  2. bankrutt
/baˈɔbap/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;
  1. apbrödsträd
  2. baobab
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek jednego z Kościołów protestanckich, który uznaje wyłącznie chrzest w wieku świadomym na wyznanie wiary
baptist
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (architektura, architektoniczny) budynek w którym dokonywano chrztu
baptisterium
/ˈbaptɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;
baptism
/bar/
noun
    1. (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
    2. (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
    3. (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol
    bar
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
    barium
/ˈbar ˈmlɛt͡ʃnɨ/
noun
tani, samoobsługowy bar szybkiej obsługi, sprzedający posiłki przez cały dzień i nie oferujący alkoholi;
mjölkbar
/ˈbarak/
noun
prowizoryczny budynek
barack
/ˈbarãn/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;
Väduren
/ˈbarãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy
  1. bagge
  2. gumse
/baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;
Guds lamm
/barˈbadɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;
Barbados
/ˌbarbaˈdɔsʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa
barbadisk
/barˈbara/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Barbara
  2. Barbro
/ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nt͡sa/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
  2. ktoś niecywilizowany, prymitywny
barbar
adjective
cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem
  1. barbar
  2. barbarisk
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych
barbiturat
/ˌbart͡sɛˈlɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;
Barcelona
/barˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
szeroki w barkach
bredaxlad
/ˈbard͡zɔ/
adverb
  1. bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
    1. mest
    2. mer mera
  2. służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo
    1. mycket
    2. väldigt
    3. enormt
    4. mäkta
    5. oerhört
    6. storligen
/baˈrʲibal/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;
svartbjörn
noun
przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się
barriär
/bark/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
  1. axel
  2. skuldra
/ˈbarmãn/
noun
osoba, która obsługuje bufet w barze;
barmästare
noun
(meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów
barograf
/baˈrɔ̃mɛtr̥/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;
barometer
/ˈbarɔ̃n/
noun
niski tytuł arystokratyczny;
baron
/barʃt͡ʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;
borsjtj
/barˈvɛ̃na/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;
mullusfisk
/ˈbarvʲɲik/
noun
substancja służąca do barwienia innych rzeczy
färgämne
/ˌbarɨˈkada/
noun
doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;
barrikad
/bas/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
bas
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;
  1. baseboll
  2. baseball
/ˈbasɛ̃n/
noun
sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania
simbassäng
/bask/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;
bask
/baˈsʲcijka/
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską
baskiska
/baˈsʲcijsʲci/
adjective
związany z Baskami, dotyczący Basków
  1. baskisk
  2. baskiska
/baˈsʲcijsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;
  1. baskiska
  2. baskisk
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica francuskiego departamentu zamorskiego Gwadelupy;
Basse-Terre
/ˈbasːɛt/
noun
(kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;
  1. basset
  2. basset hound
/ˌbasːɛˈtɛrːɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis;
Basseterre
/ˈbastart/
noun
(zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł;
bastard
/ˈbastʲjɔ̃n/
noun
(wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;
bastion
adjective
związany z Baszkirami
basjkirisk
/baˈtalʲjɔ̃n/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
    bataljon
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;
    brushane
/baˈtɛrʲja/
noun
(elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
batteri
/ˈbatɔ̃n/
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;
chokladstång
/baˈtuta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;
  1. taktpinne
  2. dirigentpinne
/ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/
noun
dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;
batymetri
/baˈtɨskaf/
noun
statek podwodny do badań na dużych głębokościach;
batyskaf
/baˈvarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;
Bayern
/baˈvɛwna/
noun
  1. (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań i bielizny (domowej i osobistej)
  2. (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  3. (botanika, botaniczny) krzew uprawiany w celach przemysłowych, dostarczający surowca do wyrobów włókienniczych;
bomull
/ˈbavʲit͡ɕ/
verb
spędzać czas na rozrywkach
leka
/ˈbavuw/
noun
(zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;
buffel
/ˈbaza/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  2. podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia
bas
noun
(informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym;
databas
/ˈbazalt/
noun
(geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;
basalt
adjective
dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu
basaltisk
/ˈbazar/
noun
(handel, handlowy) teren, na którym można handlować; plac ze straganami
basar
/baˈzɨlʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);
  2. (botanika, botaniczny) Ocimum L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
basilika
/baˈzɨlʲika/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od bocznych i oknami umieszczonymi ponad ich zadaszeniem (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  2. (historia, historyczny, historycznie) wielka hala posiedzeń sądowych i zebrań publicznych na ateńskiej agorze
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  4. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom
  5. (historia, historyczny, historycznie) hala sądowa i targowa na rzymskim forum
basilika
noun
  1. (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek tropikalnych;
  2. (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie węża, zabijający wzrokiem i oddechem;
basilisk
/ˌbawaˈwajka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;
balalajka
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione
balkanisering
/bawˈkãnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;
Balkan
/bawt/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;
balt
/bawˈtɨt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem
baltisk
/ˈbawtɨk/
pronoun
(geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie
Östersjön
/bawˈtɨka/
pronoun
(geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;
Baltika
/ˈbawvãn/
noun
figura człowieka ulepiona ze śniegu;
snögubbe
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (pejoratywnie, pejoratywny) kult bożków (bałwanów);
  1. avgudadyrkan
  2. avguderi
/ˈbãɲka mɨˈdlãna/
noun
pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
såpbubbla
/baɕɲ̊/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowiadanie o treści fantastycznej;
fabel
/ˈbaʒãnt/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;
fasan
/ˌbaʒãnˈtarʲɲa/
noun
(zootechnika, zootechniczny) ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;
  1. fasaneri
  2. fasangård
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) czarne lub czerwone jadalne owoce bażyny (1.2)
kråkbär
acronym
(seksuologia, seksuologiczny) spektrum dobrowolnych relacji i zachowań seksualnych z zakresu dominacji, zadawania bólu, dyscypliny, kar i niewolenia;
BDSM
/bɛˈata/
pronoun
imię żeńskie;
Beata
/ˌbɛaˈtrɨt͡ʃɛ/
pronoun
imię żeńskie;
Beatrice
/ˌbɛatɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;
saligförklaring
/ˈbɛt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos
bräka
/ˈbɛt͡ʃka/
noun
cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;
  1. tunna
  2. fat
/ˈbɛdnaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem
tunnbindare
/bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;
beduin
/ˈbɛfʃtɨk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany
  1. biff
  2. biffstek
adjective
(psychologia, psychologiczny) związany z behawiorystami, behawioryzmem
behavioristisk
noun
(psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;
behaviorism
/ˈbɛjrut/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;
Beirut
/ˈbɛkas/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe;
beckasin
/ˈbɛlfast/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,
Belfast
/bɛlk/
noun
obywatel Belgii
  1. belgare
  2. belgier
/ˈbɛlʲɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;
Belgien
/bɛlʲˈɟijka/
noun
obywatelka Belgii
belgiska
/bɛlʲˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do Belgii lub Belgów
belgisk
/ˈbɛlɡrat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Serbii;
Belgrad
/bɛˈlʲizɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;
Belize
/ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Belize
belizier
/ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców
belizisk
/ˈbɛlka/
noun
długi, obrobiony pień drzewa
balk
/bɛlˈmɔpãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Belize;
Belmopan
/bɛˈlɔ̃na/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;
näbbgädda
/ˈbɛ̃mɔl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;
sänkt
/bɛ̃ˈnɛdɨkt/
pronoun
imię męskie;
  1. Benedict
  2. Benedikt
/ˈbɛ̃ŋɡal/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;
Bengalen
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski
bengali
/bɛ̃ŋˈɡalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski (1.1);
bengali
/bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/
pronoun
imię męskie;
Benjamin
/ˈbɛ̃ɲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Benin
/bɛ̃ˈɲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Beninu
beninier
/bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce
beninsk
/ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;
bensen
/ˌbɛ̃w̃zɔˈfurãn/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;
bensofuran
/bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/
noun
paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;
bensin
/ˈbɛrɛt/
noun
(krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;
basker
noun
(medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;
beriberi
/ˈbɛrkɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;
berkelium
/ˈbɛrlʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;
Berlin
/ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/
noun
(historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;
Västberlin
/bɛrˈmudɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);
Bermuda
adjective
dotyczący Bermudów
bermudisk
/ˈbɛrnɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  2. (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
Bern
/ˈbɛrta/
pronoun
imię żeńskie;
Berta
/ˈbɛrɨl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;
beryllium
/ˈbɛrwɔ/
noun
ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;
spira
noun
(spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;
kikärtsmjöl
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;
Beskiderna
/ˌbɛsɛrˈvʲisɛr/
noun
(książkowy) ktoś bezkrytycznie przekonany o swojej wiedzy, o tym że zna się na czymś najlepiej
besserwisser
/ˈbɛstʲja/
noun
dzikie, drapieżne zwierzę
odjur
noun
wyjątkowe okrucieństwo; brutalny, nieludzki czyn
bestialitet
/bɛˈstsɛlɛr/
noun
dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny;
  1. bästsäljare
  2. storsäljare
  3. kioskvältare
/bɛˈʃãmɛl/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos przyrządzany z masła, mąki, jajek i mleka lub śmietany;
  1. bechamelsås
  2. béchamelsås
/bɛˈtlɛjɛ̃m/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;
Betlehem
/ˈbɛtɔ̃n/
noun
(budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;
betong
/ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/
noun
  1. (motoryzacja) (budownictwo) samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej
    1. betongbil
    2. betongblandare
  2. (budownictwo) maszyna do wyrobu betonu
    1. betongblandare
    2. frifallsblandare
/bɛs/
noun
(botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;
fläder
/bɛs/
preposition
…służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem
utan
/ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/
adverb
bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze
  1. rakt på sak
  2. rent ut
  3. utan omsvep
/bɛz‿ˈwadu i‿ˈskwadu/
adverb
bezładnie, byle jak, chaotycznie
utan rim och reson
/bɛs/, /bɛz/
prefix
…służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś
  1. -lös
  2. o-
/ˈbɛza/
noun
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;
maräng
/ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/
adjective
niezawierający, pozbawiony alkoholu
alkoholfri
adjective
nieposiadający broni jądrowej
kärnvapenfri
/bɛzˈbarvnɨ/
adjective
pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony
färglös
adjective
mogący działać bez baterii
batterifri
/ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ/
adjective
(sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki
mållös
/bɛsˈxmurnɨ/
adjective
charakteryzujący się brakiem chmur
molnfri
adjective
niezawierający cukru
sockerfri
/bɛʃˈt͡ʃɛlnɔɕt͡ɕ/
noun
nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie
  1. fräckhet
  2. näsvishet
/bɛʃˈt͡ʃɛlnɨ/
adjective
cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością
  1. fräck
  2. oförskämd
  3. näsvis
  4. uppnosig
verb
znieważać coś, pozbawiać czci
skända
/ˈbɛzdɛx/
noun
(medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;
andningsstillestånd
/ˌbɛzdɛʃˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
charakteryzujący się brakiem deszczu
regnfri
/bɛzˈdɔ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
(socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;
hemlöshet
/bɛzˈdɔ̃mnɨ/
adjective
taki, który nie ma domu
hemlös
adjective
niewydzielający dymu
rökfri
adjective
niepodlegający dyskusji
odiskutabel
/bɛʑˈd͡ʑɛtnɔɕt͡ɕ/
noun
nieposiadanie potomstwa;
barnlöshet
/bɛʑˈd͡ʑɛtnɨ/
adjective
niemający dzieci, potomstwa
barnlös
/ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu
glutenfri
/ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇t͡ʃˈkɔvɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki
feberfri
adjective
(bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki
  1. kontantfri
  2. kontantlös
/ˌbɛzɡrãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś
oändlig
adjective
nie mający gwiazd
stjärnlös
/ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
nie mający imienia czy nazwy
namnlös
/ˌbɛskrɨˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
pozbawiony krytyki, całkowicie coś akceptujący bez słowa sprzeciwu
kritiklös
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;
ryggradslöst djur
/bɛsˈkʃtawtnɨ/
adjective
o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie
  1. formlös
  2. oformlig
  3. amorf
/ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/
adjective
okrutny; taki, który nie ma litości
  1. obarmhärtig
  2. skoningslös
  3. hjärtlös
/bɛzˈludnɨ/
adjective
taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym
  1. obebodd
  2. folktom
  3. obefolkad
  4. öde
/bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/
adjective
o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa
köttfri
adjective
taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze
  1. tanklös
  2. huvudlös
  3. obetänksam
  4. oförnuftig
  5. vanvettig
  6. vettlös
/ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jɲɛ/
adverb
(potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko
hopplöst
/ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei
hopplöshet
/ˌbɛznaˈd͡ʑɛ̇jnɨ/
adjective
pozbawiony wszelkiej nadziei
  1. hopplös
  2. utsiktslös
adjective
niemający oczu
ögonlös
adjective
nie mający wcale okien
fönsterlös
/ˌbɛzɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik/
noun
(gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;
infinitiv
/ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/
adjective
taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby
opersonlig
adjective
niezawierający ołowiu
blyfri
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych
partilös
/ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym
säkerhet
/bɛsˈpʲjɛt͡ʃʲɲik/
noun
podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);
  1. säkring
  2. propp
/bɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi
  1. säker
  2. trygg
adjective
(gramatyka) taki, który nie zawiera podmiotu
subjektslös
/ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/
adjective
taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost
direkt
adjective
(technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych
trådlös
/bɛzˈradnɔɕt͡ɕ/
noun
niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;
hjälplöshet
/bɛzˈradnɨ/
adjective
niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji
  1. hjälplös
  2. handfallen
  3. rådlös
  4. rådvill
/ˌbɛzrɔˈbɔt͡ɕɛ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;
arbetslöshet
/ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/
adjective
bez pracy, bez zajęcia
arbetslös
adjective
(zoologia, zoologiczny) nie mający rogów
kullig
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nie zawierający rymów
  1. orimmad
  2. rimlös
/bɛsˈːɛ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;
  1. sömnlöshet
  2. insomni
/ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/
adjective
taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia
  1. meningslös
  2. absurd
  3. förnuftsvidrig
/bɛɕˈːilnɨ/
adjective
  1. bez sił, niezdolny do walki
    1. kraftlös
    2. maktlös
    3. svag
  2. taki, który nie potrafi z czymś się zmagać
    1. maktlös
    2. vanmäktig
    3. hjälplös
adjective
nieprzynoszący żadnego z oczekiwanych skutków
ineffektiv
adjective
nie zawierający soli, pozbawiony soli
saltfri
noun
cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny
  1. opartiskhet
  2. objektivitet
  3. oväld
/bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/
adjective
taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)
  1. opartisk
  2. objektiv
  3. oväldig
/bɛsˈtrɔska/
noun
  1. brak trosk, zmartwień
  2. nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś
sorglöshet
/bɛsˈtrɔsʲci/
adjective
nie mający trosk, zmartwień
  1. obekymrad
  2. obesvärad
  3. obrydd
  4. sorglös
adjective
niewymagający uzyskania wizy
visumfri
/bɛzˈvɔ̃nːɨ/
adjective
niemający zapachu
luktlös
noun
nieskromność w postępowaniu
skamlöshet
/bɛzˈvwadnɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu
tröghet
/bɛzˈvwɔsɨ/
adjective
niemający włosów, będący bez włosów
hårlös
adjective
(lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi
obemannad
/bɛzˈːɛ̃mbnɨ/
adjective
taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów
tandlös
verb
wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia
  1. lalla
  2. sluddra
/bɛˈʒɔvɨ/
adjective
mający kolor kawy z mlekiem lub piasku
beige
/ˈbutãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;
Bhutan
/buˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Bhutanu
bhutanes
/buˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji
bhutanesisk
noun
(sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;
skidskytte
/bʲjaˈwat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;
leukemi
/ˈbʲjawkɔ/
noun
(biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;
  1. protein
  2. äggviteämne
noun
(anatomia, anatomiczny) biała, twarda błona pokrywająca gałkę oczną
ögonvita
/ˌbʲjawɔˈruɕĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi
  1. vitryss
  2. belarusier
/ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi
vitryska
/ˌbʲjawɔˈrusʲci/
adjective
dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów
  1. vitrysk
  2. vitryska
/ˌbʲjawɔˈrusʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;
  1. vitryska
  2. vitrysk
/bʲjaˈwɔruɕ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  1. Vitryssland
  2. Belarus
/ˌbʲjawɔˈʒɨtka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;
stenskvätta
adjective
taki, który ma białe włosy
vithårig
/bʲjaˈwɔzur/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;
jaktfalk
noun
(zoologia, zoologiczny) Delphinapterus leucas Pallas, gatunek arktycznego ssaka morskiego nie wytwarzającego melaniny, z rodziny narwalowatych;
vitval
/ˈbʲjawɨ/
adjective
mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.
vit
/ˈbʲiblʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;
  1. Bibeln
  2. bibel
/bʲiˈblʲijnɨ/
adjective
pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii
biblisk
/ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/
noun
  1. wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się teoretycznym i praktycznym badaniem oraz opisywaniem dokumentów pisanych;
bibliografi
/ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja/
noun
oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii
bibliolatri
/ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/
noun
zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych
bibliomani
/ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/
noun
  1. instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  2. (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  3. zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem
  4. mebel do przechowywania książek
bibliotek
/ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/
noun
pracownik biblioteki;
bibliotekarie
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;
bibelvetenskap
noun
rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;
läskpapper
/ˈbʲit͡sɨkl̥/
noun
(transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;
höghjuling
/ˈbʲidɛt/
noun
urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;
bidé
/bʲjɛt͡s/
verb
szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi
  1. löpa
  2. springa
/ˈbʲjɛda/
noun
stan braku środków do życia
  1. fattigdom
  2. nöd
noun
ze współczuciem: jednostka biedna lub nieszczęśliwa
stackare
/ˈbʲjɛdnɨ/
adjective
taki, któremu brakuje środków do życia
fattig
/ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈt͡ɕɛlna/
adjective
bardzo biedny
fattig som en kyrkråtta
/bʲjɛˈdrɔ̃nka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;
nyckelpiga
/bʲjɛk/
noun
  1. (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
    löpning
  2. (motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów
    växel
/ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/
noun
(sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;
häcklöpning
/ˈbʲjɛɡat͡ʃ/
noun
  1. (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi
    löpare
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae);
    jordlöpare
/bʲjɛˈɡãɲɛ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa
joggning
noun
(potocznie, potoczny) nieustanne bieganie
  1. fjäsk
  2. liv och kiv
/ˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi
  1. springa
  2. löpa
/ˈbʲjɛɡũn/
noun
  1. jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  2. miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  3. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  4. (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
pol
/bʲjɛˈɡũnka/
noun
(medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;
diarré
/ˈbʲjɛɡus ˈrd͡zavɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
kustsnäppa
/ˈbʲjɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności
kunnighet
/ˈbʲjɛɡwɨ/
adjective
mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie
kunnig
/bʲjɛl/
noun
biały kolor;
vitt
/ˈbʲjɛlʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;
havsörn
/bʲjɛˈlʲizna/
noun
(krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka
underkläder
/ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka/
noun
  1. szafa na bieliznę
    linneskåp
  2. (dawniej, dawny) kobieta szyjąca bieliznę
    linnesömmerska
/ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/
noun
zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);
passiv rökning
/ˈbʲjɛrʲɲik/
noun
(gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;
ackusativ
/ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;
konfirmation
/bʲjɛ̇ˈɕada/
noun
wystawne przyjęcie, któremu często towarzyszą śpiewy lub tańce
  1. fest
  2. bankett
  3. bjudning
  4. gästabud
  5. kalas
/bʲjɛˈʒɔ̃nt͡sɨ/
adjective
  1. płynący, posuwający się naprzód
    1. flytande
    2. rinnande
  2. taki, który właśnie, obecnie trwa
    1. nuvarande
    2. aktuell
    3. innevarande
    4. löpande
    5. pågående
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych;
bifobi
/bʲiˈɡãmʲja/
noun
pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;
bigami
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała
bigorexi
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;
bijektion
/bʲiˈcĩɲi/
noun
dwuczęściowy damski kostium plażowy;
bikini
/ˈbʲikɔrn/
noun
dwurożny kapelusz;
bicorne
/ˈbʲila/
noun
(sport, sportowy) mała, twarda kula do gry w bilard;
biljardboll
/ˈbʲilart/
noun
(sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
biljard
/ˈbʲilɛt/
noun
dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru
biljett
/ˈbʲilʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;
biljon
noun
(ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;
bilokation
adjective
  1. (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym
  2. podwójny, złożony z dwóch części
binär
/bʲĩnˈturɔ̃ŋk/
noun
(zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong, ssak leśny południowo-wschodniej Azji;
binturong
/bʲjɔˈxɛ̃mʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;
biokemi
adjective
(biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii
biokemisk
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista w zakresie biochemii, osoba zajmująca się biochemią
biokemist
/ˈbʲjɔdrɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda
höft
noun
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) mieszanina gazów otrzymywana podczas beztlenowego rozkładu obornika lub innych pozostałości organicznych;
biogas
/ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;
biogeografi
/bʲjɔˈɡrafʲja/
noun
opis życia i działalności jakiejś osoby;
biografi
/ˌbʲjɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z biografią, dotyczący biografii
biografisk
/ˈbʲjɔlɔk/
noun
specjalista w zakresie biologii
biolog
/bʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;
biologi
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach
molekylärbiologi
/ˌbʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z biologią, dotyczący biologii
biologisk
noun
(ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi
biom
/bʲjɔ̃ˈmasa/
noun
  1. (ekologia, ekologiczny) materia zawarta w organizmach żywych;
  2. (ekologia, ekologiczny) masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
biomassa
/ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈt͡sɨ̃na/
noun
dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;
biomedicin
/ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny
biomedicinsk
/ˈbʲjɔpsʲja/
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;
biopsi
/ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
(ekologia, ekologiczny) zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji w przyrodzie;
  1. biodiversitet
  2. biologisk mångfald
/bʲjɔˈsfɛra/
noun
(ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe
biosfär
noun
(biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika;
biotop
/bʲjɔˈtɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;
biotin
/ˈbʲirma/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma
Burma
/bʲirˈmãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)
burmesisk
/bʲirˈmãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mjanmy (Birmy);
burmesiska
/ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;
bisexualitet
/ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
(seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci
bisexuell
/ˈbʲiskup/
noun
(kościelny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;
biskop
/bʲisˈlãma/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych na Vanuatu;
bislama
/ˈbʲisːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;
Bissau
/ˈbʲiʃkɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kirgistanu;
Bisjkek
/bʲit/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1;
  2. (technologia, technika, techniczny) wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;
bit
/ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;
vispgrädde
/ˈbʲitfa/
noun
(wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;
  1. slag
  2. strid
  3. batalj
  4. drabbning
  5. fältslag
  6. sammandrabbning
/ˈbʲjurkɔ/
noun
mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania
  1. skrivbord
  2. skolbänk
/ˈbʲjurɔ/
noun
budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;
  1. byrå
  2. kontor
/ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/
noun
(turystyka, turystyczny) instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.
  1. resebyrå
  2. turistbyrå
/ˌbʲjurɔˈkrat͡sʲja/
noun
(potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów
byråkrati
/bʲjust/
noun
  1. piersi kobiety
    byst
  2. popiersie
    1. byst
    2. bröst
/bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/
noun
(krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;
  1. behå
  2. bysthållare
  3. bh
/ˈbʲizmut/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;
vismut
/bʲizˈnɛsmɛ̃n/
noun
(potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) osoba oficjalnie prowadząca działalność gospodarczą
affärsman
adjective
(handel, handlowy) dotyczący biznesu
handels-
/ˈbʲizɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;
bisonoxe
/bʲit͡ɕ/
verb
  1. o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
    prägla
    1. o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
    2. o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
    3. w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.
    slå
  2. uderzać kogoś, zadawać komuś ból
    1. slå
    2. vispa
/ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/
noun
przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;
juvel
/ˈbladɨ/
adjective
  1. o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację
  2. o mało intensywnej barwie
blek
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) podobne do naleśnika, typowe dla kuchni rosyjskiej, białoruskiej i ukraińskiej danie, smażone z ciasta z dodatkiem mąki gryczanej oraz drożdży;
  1. blini
  2. rysk pannkaka
/ˈblʲisʲci/
adjective
  1. taki, który jest w niewielkiej odległości
  2. taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić
  3. taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  4. bezpośrednio spokrewniony
  5. zbliżony do czegoś, podobny
nära
/ˈblʲisʲci ˈfsxut/
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;
  1. Mellanöstern
  2. Främre Orienten
/ˈblʲiskɔ/
adverb
w niewielkiej odległości
  1. nära
  2. bredvid
  3. i närhet
  4. intill
/ˈblʲiskɔ/
preposition
…informujący o małej odległości między obiektami, miejscami, przedmiotami
  1. bredvid
  2. härom
  3. i närheten av
  4. intill
/ˈblʲizna/
noun
(medycyna, medyczny) ślad po ranie;
ärr
noun
(biblijny) każdy człowiek
  1. medmänniska
  2. nästa
/ˈblʲiʑɲak/
noun
  1. każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie
    tvilling
  2. (budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami
    småhus
/blʲiʑˈɲɛ̃nta/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;
Tvillingarna
/blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/
noun
(medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;
siamesiska tvillingar
/blɔk/
noun
(informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;
blogg
/ˈblɔɡɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga
bloggare
/blɔˈɡɛrka/
noun
(informatyka, informatyczny) autorka blogu
bloggerska
noun
(publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;
bloggosfär
verb
(informatyka, informatyczny) prowadzić blog
blogga
/blɔk/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych
  2. zeszyt, notes z kartkami większego formatu
  3. duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  4. (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  5. (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
block
/ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/
noun
budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;
höghus
/blɔ̃nt/
adjective
o włosach jasny, płowy
  1. blond
  2. ljus
/blɔ̃nˈdɨ̃nka/
noun
kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie
blondin
/bluʃt͡ʃ/
noun
(botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;
murgröna
/ˈbɔa/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;
boa
/ˈbɔt͡ɕãn/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  2. (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały
  3. (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;
stork
/ˈbɔt͡ɕãn ˈbʲjawɨ/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;
vit stork
/ˈbɔt͡ɕãn ˈt͡ʃarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;
svart stork
verb
(książkowy) okazywać głośno swoje niezadowolenie
  1. sura
  2. tjura
/ˈbɔd͡ʑɛt͡s/
noun
  1. (dawniej, dawny) ostroga
    sporre
  2. (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta
    1. sporre
    2. stimulans
  3. (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
    stimulans
/bɔˈɡat͡stfɔ/
noun
  1. wielka ilość, różnorodność
    rikedom
  2. majątek, posiadane dobra o dużej wartości
    1. rikedom
    2. förmögenhet
/bɔˈɡatɨ/
adjective
    1. taki, który obfituje w coś
    2. dający dużą możliwość wyboru
    rik
  1. posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
    1. rik
    2. förmögen
/bɔˈɟĩɲi/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej
gudinna
/bɔˈɡɔta/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;
Bogotá
/bɔˈxatɛr/
noun
  1. człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
  3. osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia
hjälte
/ˌbɔxaˈtɛrka/
noun
forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
hjältinna
/ˌbɔxaˈtɛrsʲci/
adjective
  1. postępujący jak bohater
  2. związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi
hjältemodig
/bɔxr̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;
bohrium
/bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/
noun
(sport, sportowy) plac przeznaczony do gier sportowych;
plan
/ˈbɔjkɔt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;
bojkott
verb
zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu
bojkotta
/bɔ.ˈjɔ.vʲɲik/
noun
ktoś walczący w imię idei
kämpe
/bɔˈjɔvɨ/
adjective
  1. związany z walką
    1. kamp
    2. strid
  2. wojowniczy, waleczny, skłonny do boju
    1. kamplysten
    2. stridbar
    3. stridslysten
/bɔk/
noun
(matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
sida
/bɔks/
noun
  1. każda wydzielona część pomieszczenia
    boxing
  2. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
    boxning
/ˈbɔksɛr/
noun
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
boxare
noun
(geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;
bauxit
/ˈbɔlɛt͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) być źródłem bólu
  1. göra ont
  2. värka
  3. smärta
  4. spränga
/bɔˈlʲivʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;
Bolivia
/ˌbɔlʲiˈvʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Boliwii
bolivian
/ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Boliwii
boliviansk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu
bolsjevism
/bɔ̃m/
noun
(marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;
bom
/ˈbɔ̃mba/
noun
(wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
bomb
noun
(wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami
atombomb
/ˌbɔ̃mbarˈdɔvat͡ɕ/
verb
(wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi
bombardera
adjective
(książkowy) o języku, stylu, utworze, autorze: przesadnie patetyczny, napuszony
bombastisk
/bɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
Bonn
/bɔ̃w̃ˈzaj/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;
  1. bonsai
  2. bonsaiträd
/ˈbɔ̃nus/
noun
dodatek, premia
bonus
/bɔ̃n͇ˈʒurka/
noun
(krawiectwo) poranny ubiór męski, podobny do marynarki;
rökrock
/bɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;
bor
/bɔrˈnɛɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;
Borneo
adjective
odnoszący się do Bornholmu
bornholmsk
/bɔˈrɔvʲik/
noun
(mykologia, mykologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;
rörsopp
/bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;
  1. karljohan
  2. stensopp
/ˌbɔrɔˈvʲĩna/
noun
(medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;
fango
/ˈbɔrsuk/
noun
(zoologia, zoologiczny) Meles Brisson, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;
grävling
/ˈbɔrta/
noun
(włókiennictwo) pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny
bård
/ˈbɔrɨs/
pronoun
imię męskie;
Boris
/bɔˈrufka bruʃʲˈɲit͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;
lingon
/ˈbɔsak/
noun
(technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;
båtshake
/ˈbɔsfɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;
Bosporen
/ˈbɔsɔ/
adverb
bez obuwia, z nieubranymi stopami
barfota
/ˌbɔtãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z botaniką, dotyczący botaniki
botanisk
/bɔˈtãɲik/
noun
specjalista w zakresie botaniki
botaniker
/bɔˈtãɲika/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;
botanik
pronoun
(geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;
Bottenhavet
pronoun
(geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;
Bottenviken
/bɔtsˈfãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Botswana
/bɔtsˈfãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Botswany
botswanier
/bɔˈtulʲism̥/
noun
(medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;
botulism
noun
  1. (włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
  2. (włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z bouclé (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami
bouclé
/ˈbɔwlʲĩŋk/
noun
(sport, sportowy) rodzaj kręgli
bowling
/ˈbɔjzbɛ̃nt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;
pojkband
/ˈbɔzɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;
boson
/ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrt͡sɛɡɔˈvʲĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;
Bosnien och Hercegovina
/bɔɕˈɲat͡sʲci/
adjective
związany z Bośnią lub Bośniakami
bosnisk
/bɔɕˈɲat͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;
bosniska
/ˈbɔɕɲak/
noun
mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny
bosnier
/ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;
jul
noun
(botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;
gudaträd
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, faktyczna stolica Montserratu, brytyjskiego terytorium zależnego położonego w archipelagu Małych Antyli;
Brades
/ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇t͡ʃʲci/
noun
(medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;
  1. utebliven menstruation
  2. amenorré
/braˈkɔvat͡ɕ/
verb
być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać
  1. saknas
  2. fattas
  3. tryta
/ˈbrãma/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
  2. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta
port
/ˈbrãmka/
noun
    1. (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
    2. (zdrobniale) od: brama
    mål
  1. (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
    1. målbur
    2. mål
/ˈbrãmkaʃ/
noun
(sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;
målvakt
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;
Brandenburg
noun
ozdoba, biżuteria noszona na nadgarstku lub ramieniu
armband
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Brazylii;
Brasília
/brat/
noun
  1. potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich
  1. bror
  2. broder
/braˈtãnɛk/
noun
syn brata
brorson
/ˌbratãˈɲit͡sa/
noun
córka brata
brorsdotter
/braˈtɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do brata, braci
broderlig
/braˈtɛrstfɔ/
noun
braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
broderskap
/ˈbratʲɲa ˈduʃa/
idiom
osoba bliska pod jakimś względem
själsfrände
/ˌbratɔˈbujstfɔ/
noun
(książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.
brodermord
/braˈtɔva/
noun
żona brata
svägerska
/ˌbratɨˈswava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;
Bratislava
/braˈzɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Brasilien
/ˌbrazɨˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Brazylii
  1. brasilianare
  2. brasse
  3. brasilian
/ˌbrazɨˈlʲijka/
noun
obywatelka Brazylii
brasilianska
/ˌbrazɨˈlʲijsʲci/
adjective
związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
brasiliansk
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Konga;
Brazzaville
/brat͡ɕ/
verb
chwytać coś ręką, unosić coś
  1. ta
  2. taga
/ˈbrat͡ɕ ˈnɔɟi za‿ˈpas/
verb
uciekać, zwykle ze strachu przed czymś
  1. lägga benen på ryggen
  2. skena iväg
  3. skynda undan
/ˈbrat͡ɕ ˈud͡ʑaw/
verb
uczestniczyć
  1. delta
  2. vara med
/ˈbrɛdʲɲa/
noun
bezsens, bzdura
  1. nonsens
  2. smörja
  3. trams
  4. bullshit
  5. dravel
  6. dumhet
/ˈbrɛd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. mówić głupstwa
    1. svamla
    2. dilla
    3. prata smörja
    4. prata strunt
  2. mówić bez sensu we śnie lub w chorobie
    yra
noun
wisiorek, ozdoba na łańcuszku lub bransolecie
berlock
/ˈbrɛ̃ma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;
Bremen
/brɛˈtãɲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;
Bretagne
noun
mieszkanka Bretanii
bretonska
noun
mieszkaniec Bretanii
breton
/brɛf/
noun
(anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem
ögonbryn
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego;
Brjansk
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Barbadosu;
Bridgetown
/ˈbrɔda/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
    haka
  2. zarost na brodzie (1.1)
    skägg
/brɔˈdatɨ/
adjective
mający zarost na dolnej części twarzy
skäggig
noun
  1. (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze
  2. (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze
vårta
/brɔˈdafka sutˈkɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;
bröstvårta
/ˈbrɔd͡ʑɛt͡s ˈpwavnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;
dammsnäppa
/ˈbrɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. chodzić po czymś grząskim
  2. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) chodzić nurzając nogi w czymś
  3. chodzić w płytkiej wodzie
vada
/ˈbrɔkuw/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)
broccoli
/brɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;
brom
noun
(chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;
bromid
/ˈbrɔ̃na/
noun
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;
harv
/ˈbrɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
  1. odpierać atak
    1. försvara
    2. värja
  2. stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą
    1. försvara
    2. värna
  3. chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie
    1. försvara sig
    2. värja sig
/ˈbrɔʃka/
noun
element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki;
brosch
/brɔˈʃura/
noun
cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;
broschyr
/ˈbrɔvar/
noun
zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;
bryggeri
/brɔ̃ɲ/
noun
(wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;
vapen
/ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/
noun
(wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;
  1. eldvapen
  2. skjutvapen
/brut/
noun
każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś
  1. smuts
  2. lort
  3. skit
/ˈbrudas/
noun
(potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie
  1. smutsgris
  2. lortgris
noun
(wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;
smutsig bomb
/brudˈnɔpʲis/
noun
  1. tekst roboczy
    1. anteckning
    2. kladd
    3. skiss
    4. utkast
  2. zeszyt do zapisywania notatek, tekstów roboczych;
    1. anteckningsblock
    2. anteckningsbok
    3. skrivblock
    4. skrivbok
    5. skrivhäfte
/ˈbrudnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
    smutsig
  2. mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
    1. smutsig
    2. oren
verb
czynić brudnym, pokrywać brudem
smutsa ner
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;
Brygge
/bruˈksɛla/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Belgii;
Bryssel
/bruˈksɛlka/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;
brysselkål
/brũˈnatnɨ/
adjective
mający kolor ciemnobrązowy
brun
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) posiłek będący połączeniem śniadania i obiadu, jadany późnym rankiem lub wczesnym przedpołudniem, pierwotnie w niedzielę;
  1. brunch
  2. frunch
/brũˈnɛji/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Brunei
/brũˈnɛjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Brunei
bruneier
/brũˈnɛjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Brunei
bruneisk
/ˈbrutːɔ/
adverb
bez potrąceń
brutto
/brɨt͡ʃ/
noun
(termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;
bridge
/brɨk/
noun
(morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;
brigg
/brɨˈɟida/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Birgitta
  2. Birgit
  3. Birgitha
  4. Birgithe
  5. Brita
  6. Britt
/ˈbrɨlãnt/
noun
(jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;
briljant
/brɨˈtɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Wielkiej Brytanii
britt
/brɨˈtɨjsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  2. odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy
brittisk
/brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ d͡ʑɛˈvʲit͡ʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;
Brittiska Jungfruöarna
/ˈbrɨwa/
noun
(geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;
kropp
/bʒɛk/
noun
  1. krańcowa linia czegoś
    kant
  2. pas lądu ograniczający zbiornik wodny;
    1. strand
    2. kust
/ˈbʒɛ̃mʲjɛ/
noun
coś, co jest trudne do zniesienia
börda
/bʒɛˈʑĩna/
noun
lasek brzozowy
björkskog
/ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu
ljud
/bʒɔsˈkfʲĩɲa/
noun
(spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  1. persika
  2. persikoträd
/ˈbʒɔza/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;
björk
/bʒux/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;
  1. buk
  2. mage
  3. abdomen
/ˌbʒuxɔ̃ˈmuft͡sa/
noun
(książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu
  1. buktalare
  2. ventrilokvist
/ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ/
noun
(żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności
ölmage
/ˈbʒɨtʲci/
adjective
subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych
ful
/bʒɨˈdɔta/
noun
nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna
fulhet
/ˈbʒɨtfa/
noun
ostry nóż do usuwania zarostu;
rakkniv
/ˈbʒɛ̃n͇t͡ʃɛt͡ɕ/
verb
  1. o metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk
    1. klirra
    2. skallra
    3. skramla
    4. slamra
    5. rassla
  2. o owadach: wydawać brzęk
    1. surra
    2. brumma
    3. svirra
/brut/
noun
płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg
  1. vadställe
  2. vad
/brɔ̃w̃s/
noun
  1. (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  2. przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
  3. (sport, sportowy) brązowy medal
brons
/ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/
adjective
mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy
brunaktig
/brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/
adjective
mający kolor brązu;
brun
/but͡s/
noun
ktoś zarozumiały, pyszałkowaty, tępy, głupi
lurk
/buˈdapɛʃt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;
Budapest
/ˈbudːa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) założyciel buddyzmu;
Buddha
/ˈbudːɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;
  1. buddhism
  2. buddism
/buˈdɔva/
noun
wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu
anläggning
/buˈdɔva ˈt͡ɕawa/
noun
sylwetka, wygląd i właściwości zewnętrzne ciała
kroppbyggnad
/buˈdɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje
  1. bygga
  2. anlägga
/buˈdɔvla/
noun
(budownictwo) coś, co zostało zbudowane
  1. anläggning
  2. bygge
/buˈdɨ̃nɛk/
noun
(architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej
  1. byggnad
  2. hus
/ˈbud͡ʑik/
noun
zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory;
väckarklocka
/ˈbud͡ʑit͡ɕ/
verb
    1. przerywać czyjś sen
    2. wywoływać jakieś uczucia
    väcka
  1. przestawać spać
    vakna
/ˈbuḍʒɛt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;
budget
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;
Buenos Aires
/ˈbufɔ̃n/
noun
człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny
  1. mallgroda
  2. pösmunk
  3. stropp
  4. viktigpetter
/ˈbujäd͡ʑ v‿ɔbˈwɔkax/
verb
zamyślić się, rozmarzyć
sväva på moln
/ˈbujda/
noun
coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo
  1. amsaga
  2. rövarhistoria
  3. skepparhistoria
  4. skröna
/ˈbujnɨ/
adjective
taki, który się obficie rozrasta
frodig
/buk/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;
bok
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) wyspa na Pacyfiku należąca do Papui-Nowej Gwinei, w archipelagu Wysp Salomona;
    Buka
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fantastyczna postać z serii książek dla dzieci o perypetiach Muminków;
    Mårran
/buˈkarɛʃt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Rumunii;
Bukarest
/ˈbucɛt/
noun
wiązanka, pęk kwiatów;
bukett
/ˈbukʃprɨt/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;
bogspröt
noun
(spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;
bulgur
/buˈlʲĩmʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;
bulimi
adjective
dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom
bulimisk
noun
mężczyzna cierpiący na bulimię
bulimiker
/ˈbulːa/
noun
oficjalny dokument papieski;
bulla
/bulˈtɛrʲjɛr/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;
bullterrier
/ˈbulvar/
noun
(książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
boulevard
/ˌbulvɛrˈsɔvat͡ɕ/
verb
oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak
uppröra
/bũˈmɛrãŋk/
noun
płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;
bumerang
/bũnt/
noun
  1. sprzeciw, opór, protest
    1. motstånd
    2. opposition
    3. protest
  2. wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi
    1. myteri
    2. uppror
    3. resning
    4. revolt
/ˈburak/
noun
(botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;
rödbeta
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;
rödbeta
/ˈburdɛl/
noun
(pospolicie) dom publiczny
  1. bordell
  2. horhus
noun
(pospolicie) właścicielka lub szefowa burdelu, domu publicznego
bordellmamma
/burʲˈcĩna ˈfasɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;
Burkina Faso
/burʲˈcĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Burkiny Faso
burkinier
/burʲˈcĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce
burkinsk
/ˈburmʲisṭʃ/
noun
(administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;
borgmästare
/ˈburʃtɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;
bärnsten
/buˈrũndʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Burundi
/ˌburũnˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Burundi
burundier
/ˈbuʒa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);
  1. åska
  2. åskväder
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;
sandstorm
/ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnt͡sɛ ˈvɔdɨ/
noun
zamęt wywołany z błahych powodów
storm i ett vattenglas
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji
borgerlig
/but/
noun
część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy człowieka, rzadko zwierzęcia;
  1. sko
  2. stövel
/ˈbutãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;
butan
/buˈtãnɔl/
noun
(chemia, chemiczny) alkohol alifatyczny o wzorze sumarycznym C4H9OH, używany głównie jako rozpuszczalnik oraz jako surowiec chemiczny;
butanol
/buˈtɛlka/
noun
szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców
  1. flaska
  2. butelj
/ˈbuwɡar/
noun
człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii
bulgar
/buwˈɡarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;
Bulgarien
/buwˈɡarka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii
bulgariska
/buwˈɡarsʲci/
adjective
związany z Bułgarią lub Bułgarami
bulgarisk
/buwˈɡarsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;
  1. bulgariska
  2. bulgarisk
/buwˈɡarskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem bułgarskim
  2. spisany, stworzony w języku bułgarskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bułgarskim
bulgariskspråkig
/ˈbũj̃n͇t͡ʃuk/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) drzewce zakończone kulą lub grotem, ozdobione końskim włosiem, będące symbolem władzy wojskowej u Turków i na dawnych kresach wschodnich;
    fana pryda med tagelplym
  2. (historia, historyczny, historycznie) pęk włosia przytwierdzany do rycerskiego szyszaka bądź do uszu lub piersi konia
    tagelplym
/ˌbuʒũmˈbura/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Burundi, dawniej stolica tego państwa;
Bujumbura
noun
= (wojskowość, wojskowy) bojowy wóz piechoty;
pskf
/bɨk/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;
Oxen
/bɨk/
noun
  1. (potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
    bock
  2. (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.
    tjur
/bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/
particle
… wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie
  1. ingalunda
  2. alls icke
  3. inte på långa vägar
  4. inte på långt när
  5. långtifrån
/ˈbɨsṭʃɛ/
noun
(hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością;
fors
verb
(książkowy) żyć w konkretnych warunkach
existera
/bɨt͡ɕ/
verb
  1. istnieć; trwać
    vara
  2. znajdować się w jakimś miejscu
    1. vara
    2. finnas
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
kanske
/ˈbɨt͡ɕ na‿taˈpɛt͡ɕɛ/
verb
być ośrodkiem zainteresowania, sprawą, o której w danej chwili się mówi
vara på tapeten
/ˈbɨt͡ɕ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/
verb
być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem
vara vid sunda vätskor
/ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmat͡sɛˈdɔ̃ɲji/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ
Före Detta Jugoslaviska Republiken Makedonien
/ˈbɨwɨ/
adjective
taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli
  1. förra
  2. forn
/ˈbzdura/
noun
coś nieprawdziwego, niedorzecznego
  1. smörja
  2. trams
  3. bullshit
  4. dravel
  5. dumhet
  6. flum
/bʲʑik/
noun
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo
  1. dille
  2. mani
  3. fix idé
  4. fnatt
  5. vurm
/bupr̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;
bäver
/buk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;
Gud
/buk/, /bɔˈgɔvʲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);
gud
/ˈbuɡ ˈdaw ˈbuɡ ˈvʲʑɔw/
proverb
wyrażenie ufnej rezygnacji wobec utraty czegoś lub kogoś drogiego
Gud ger och Gud tar
/ˈbujka/
noun
awantura połączona z biciem;
slagsmål
/bul/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne
    smärta
  2. (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
    1. smärta
    2. värk
noun
(medycyna, medyczny) doznanie bólowe zlokalizowane w obrębie czaszki, skóry głowy, tkanek miękkich głowy lub struktur wewnątrzczaszkowych, wynikające z pobudzenia receptorów bólowych (nocyceptorów) znajdujących się m.in. w skórze, naczyniach, oponach mózgowych oraz mięśniach głowy; jeden z najczęstszych objawów w medycynie
huvudvärk
/ˈbɔ̃n͇t͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;
dvärgrördrom
/bɔ̃ɲt͡ɕ/
conjunction
występuje w wyliczeniach w postaci bądź…, bądź… (poprzedza każdy element wyliczenia), wskazując na równorzędność elementów i możliwość wyboru/zaistnienia jednego z nich
dels
/bɔ̃ŋk/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
    broms
  2. (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
    1. fis
    2. fjärt
    3. prutt
  3. (fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu;
    gyroskop
  4. (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
    humla
  5. (potocznie, potoczny) szkrab
    1. knatte
    2. parvel
    3. plutt
    4. pys
  6. (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
    rördrom
  7. rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;
    snurra
/ˈbɛ̃mbɛ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;
trumma
/ˈbɛ̃mbʲɲit͡ɕ/
verb
grać na bębnie
trumma
/ˈbɛ̃ŋkart/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
bastard
noun
rzecz błaha, mało istotna
  1. bagatell
  2. nullitet
  3. obetydlighet
  4. trivialitet
/bwaˈvatʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu;
kotinga
/ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  2. (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
välsignelse
adjective
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szczęśliwy
salig
noun
(kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;
salig
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa
välsigna
/ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;
trumhinna
/ˈbwɔ̃na d͡ʑɛˈvʲit͡ʃa/
noun
(medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;
mödomshinna
/ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;
slemhinna
/ˈbwɔtʲɲik/
noun
część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół
  1. flygel
  2. stänkskärm
/ˈbwɔtɔ/
noun
mieszanina ziemi i wody;
  1. gyttja
  2. dy
  3. gegga
  4. sörja
  5. mörja
  6. slask
/ˌbwɨskaˈvʲit͡sa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi
blixt
/ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
bardzo szybko, prędko
blixtsnabbt
/bwɔ̃nt/
noun
  1. niezgodność z zasadami, założeniami
    1. fel
    2. misstag
  2. działanie, które przynosi złe skutki
    1. misstag
    2. felsteg
/ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
noun
błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;
felstavning
/bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/
noun
pochodzenie arystokratyczne
blått blod
/t͡sal/
noun
pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;
tum
noun
wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;
callcenter
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Australii;
Canberra
/t͡sar/
noun
(historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);
tsar
/kaˈrakas/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;
Caracas
/ˈkardʲif/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto i stolica Walii;
Cardiff
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Saint Lucia;
Castries
/ˈt͡sawka/
noun
(matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;
integral
/ˈt͡sawʲcɛ̃m/
adverb
  1. w sposób całkowity, zupełny, pełny
    1. alldeles
    2. fullständigt
    3. helt
    4. helt och hållet
    5. till fullo
    6. totalt
  2. w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę
    1. ganska
    2. tämligen
    3. någorlunda
/ˌt͡sawkɔˈvʲit͡ɕɛ/
adverb
w sposób całkowity, pełny, bez reszty
  1. fullständigt
  2. alldeles
  3. helt
  4. helt och hållet
  5. totalt
  6. fullkomligt
/ˌt͡sawkɔˈvʲitɨ/
adjective
  1. (matematyka, matematyczny) będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
    hel
  2. taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy
    1. total
    2. fullständig
    3. full
    4. absolut
/t͡saˈwɔkʃtawt/
noun
zorganizowana całość, rozważany w całości układ
helhet
/t͡saˈwɔvat͡ɕ/
verb
  1. dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
    1. kyssa
    2. pussa
  2. dawać i dostawać pocałunek
    pussas
/ˈt͡sawɔɕt͡ɕ/
noun
wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę
helhet
noun
(kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;
svepning
/ˈt͡sawɨ/
adjective
  1. zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  2. jedyny, wyłączny
  3. duży, wielki
hel
/ˈt͡sawɨ ˈbɔʒɨ ˈd͡ʑɛ̇̃ɲ/
idiom
przez cały długi dzień; od rana do wieczora
dagen i ända
/sʲi‿ˈdʲi/, /t͡sɛ‿ˈdɛ/
acronym
= (angielski) compact disc → płyta kompaktowa
CD
/t͡sɛˈbula/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
lök
noun
(botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych
lök
/t͡sɛx/
noun
organizacja zrzeszająca rzemieślników;
  1. gille
  2. skrå
/ˈt͡sɛxa/
noun
element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób
  1. kännetecken
  2. egenskap
  3. drag
  4. särdrag
/t͡sɛˈt͡sɨlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Cecilia
/t͡sɛtr̥/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;
ceder
noun
naczynie kuchene z dziurkami w dnie;
durkslag
/ˈt͡sɛɡwa/
noun
(budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
  1. tegel
  2. tegelsten
/ˈt͡sɛjlɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;
Ceylon
/t͡sɛl/
noun
  1. to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
    mål
  2. to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))
    1. mål
    2. ändamål
    3. syfte
/ˈt͡sɛl uɕˈfʲjɛ̃nt͡sa ˈɕrɔtʲci/
proverb
można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel
ändamålet helgar medlen
/ˈt͡sɛla/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
    cell
  2. pokój więźnia w więzieniu
    1. cell
    2. fängelsecell
/ˌt͡sɛlɛˈbrɨta/
noun
(telewizja, telewizyjny) ktoś popularny, znany, sławny, rozpoznawany przez ludzi, pojawiający się w mediach
kändis
noun
(medycyna, medyczny) autoimmunologiczna choroba przewodu pokarmowego, w której spożywanie glutenu prowadzi do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego;
celiaki
/t͡sɛˈlʲibat/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;
celibat
/ˈt͡sɛlʲɲik/
noun
osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy
tulltjänsteman
/t͡sɛˈlɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
dativ
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;
cellulosa
/ˈt͡sɛ̃mɛ̃nt/
noun
(budownictwo) hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina);
cement
/ˈt͡sɛ̃na/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar
pris
/ˈt͡sɛ̃ɲit͡ɕ/
verb
uznawać walory kogoś/czegoś
  1. värdera
  2. akta
  3. högakta
  4. skatta
  5. uppskatta
  6. värdesätta
/ˈt͡sɛ̃ɲːik/
noun
  1. (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami
  2. (handel, handlowy) spis usług wraz z opłatami za nie
prislista
/t͡sɛ̃ˈnɔtaf/
noun
(książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;
kenotaf
/ˈt͡sɛ̃ntawr/
noun
(mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;
kentaur
/t͡sɛ̃nˈtralnɨ/
adjective
znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka
  1. central
  2. mellersta
/t͡sɛ̃nˈtrʲjɔla/
noun
(biologia, biologiczny) organellum komórkowe o cylindrycznej strukturze odpowiedzialne za tworzenie wrzeciona podziałowego;
centriol
verb
(technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo
centrera
/ˈt͡sɛ̃ntrũm/
noun
  1. miejsce, gdzie coś się koncentruje
    1. center
    2. central
  2. środkowa część czegoś
    1. centrum
    2. center
/ˈt͡sɛ̃ntɨl/
noun
(statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;
percentil
/t͡sɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/
noun
miara długości; jedna setna metra;
centimeter
/t͡sɛ̃w̃ˈzura/
noun
kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;
censur
/t͡sɛp/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;
slaga
/t͡sɛr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;
cerium
/ˈt͡sɛra/
noun
  1. skóra na powierzchni twarzy
  2. wygląd cery (1.1)
hy
/ˌt͡sɛrãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
wykonany z ceramiki
keramisk
noun
artysta lub technik pracujący w przemyśle ceramicznym
keramiker
/ˌt͡sɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/
noun
skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;
ceremoni
/t͡sɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie
  1. stoppa
  2. laga
/ˈt͡sɛrta/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek;
vimma
/ˌt͡sɛrtɨˈfʲikat/
noun
dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia
certifikat
verb
wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie
certifiera
/t͡sɛˈsarsʲci/
adjective
dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa
kejsarlig
/t͡sɛˈsarsʲcɛ ˈt͡ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;
kejsarsnitt
/t͡sɛˈsarstfɔ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;
kejsardöme
/ˈt͡sɛsaʃ/
noun
najwyższy stopień monarchiczny;
kejsare
/ˌt͡sɛsaˈʒɔva/
noun
  1. kobieta cesarz
  2. żona cesarza
kejsarinna
pronoun
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka;
Ceuta
/ˈt͡sɛfka mɔˈt͡ʃɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;
urinrör
/ˈt͡sɛvʲɲik/
noun
(medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;
kateter
/t͡sɛs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;
cesium
/ˈxabɛr/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Centaurea cyanus, chaber bławatek
    blåklint
  2. (botanika, botaniczny) (systematyka) Centaurea L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
    klint
noun
(potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń
  1. hästkrake
  2. kamp
/xaˈdɛt͡sʲci/
adjective
(przymiotnik) od chadecja
kristdemokratisk
/ˈxadɛk/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek bądź sympatyk chadecji
kristdemokrat
noun
(etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;
  1. Fatimas hand
  2. hamsa
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Karabachu;
Chankändi
/ˈxaɔs/
noun
  1. nieporządek, bezład
  2. (mitologia grecka) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;
kaos
/ˌxaɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany
kaotisk
/xaˈraktɛr/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
  2. zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju
karaktär
/ˌxaraktɛrɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów
    1. karakteristisk
    2. betecknande
    3. karaktäristisk
    4. kännetecknande
    5. typisk
  2. typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
    1. karakteristisk
    2. karaktäristisk
    3. typisk
/ˌxaraktɛrɨsˈtɨka/, /ˌxaraktɛˈrɨstɨka/
noun
opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś
  1. karakteristik
  2. karakterisering
/ˈxarʲt͡ɕiɡ ˈvwɔsʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;
italiensk vinthund
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych;
Charlotte Amalie
/xart/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;
vinthund
/ˈxartũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sudanu;
Khartoum
noun
gęste krzaki lub zarośla
snår
/ˈxata/
noun
(architektura, architektoniczny) drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach;
hydda
/xʲt͡ɕɛ̇t͡ɕ/
modal
odczuwać chęć zrobienia czegoś
vilja
/ˈxʲt͡ɕivɔɕt͡ɕ/
noun
silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś
  1. girighet
  2. lystenhet
/ˈxʲt͡ɕivɨ/
adjective
taki, który odznacza się chciwością
  1. girig
  2. lysten
  3. glupsk
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;
cheeseburgare
/ˈxɛ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;
kemi
/xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z chemią
kemisk
/ˈxɛ̃mʲik/
noun
specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią
kemist
/ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;
kemoterapi
/ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/
noun
(biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;
kemotaxis
noun
(seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność
kemsex
/ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;
Chaironeia
/ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;
Chaironeia
verb
pysznić się, przechwalać się, wynosić się
  1. skryta
  2. pråla
  3. stoltsera
  4. ståta
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;
Chicago
/ˈt͡ʃʲilɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Chile
/t͡ʃʲiˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Chile
chilenare
/t͡ʃʲiˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Chile
chilensk
/xʲĩˈmɛra/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
havsmus
/xʲĩˈɲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;
kinin
/ˈxʲĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin
kinesiska
/ˈxʲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;
Kina
noun
(ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;
kiromanti
/ˈxʲirurk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami
kirurg
/xʲiˈrurʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;
kirurgi
/xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨt͡ʃna/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała
skönhetskirurgi
/xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨt͡ʃna/
noun
(medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała
plastikkirurgi
/ˌxʲirurʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów
kirurgisk
/ˈxʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
  1. obywatel Chin
  2. osoba narodowości chińskiej;
kines
/ˈxʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
gra planszowa dla 2-4 osób;
  1. Fia
  2. Fia med knuff
/ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;
Folkrepubliken Kina
/ˈxʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Chin lub Chińczyków
kinesisk
/ˈxʲĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;
kinesiska
/ˌxʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem chińskim
  2. spisany, stworzony w języku chińskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim
kinesiskspråkig
/ˈxlapat͡ɕ jɛ̃w̃ˈzɔrɛ̃m/
verb
(potocznie, potoczny) mówić coś bez sensu / niepotrzebnie / niedorzecznie, bez zastanowienia o ewentualne skutki
  1. pladdra
  2. prata strunt
  3. svamla
  4. babbla
  5. bladdra
  6. rabbla
/xlɛp/
noun
pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;
bröd
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) chleb wytwarzany z mąki razowej;
fullkornsbröd
/xlɛf/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
    svinstia
  2. pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;
    1. svinstia
    2. stia
/xlɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;
klor
/ˈxlɔrɛk/
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;
klorid
/ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;
natriumklorid
/xlɔˈrɔfɔrm/
noun
(chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;
kloroform
/xmʲjɛl/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)
humle
/ˈxmura/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;
  1. moln
  2. sky
/ˈxɔt͡ɕaʃ/
conjunction
…przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca
  1. fastän
  2. ehuru
  3. trots att
  4. fast
  5. änskönt
  6. även om
/ˈxɔt͡ɕaʃ/
particle
…uznająca to, co następuje za minimum, na które można się jednak zgodzić
  1. i varje fall
  2. åtminstone
/ˈxɔdʲɲik/
noun
wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;
  1. trottoar
  2. gångbana
noun
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający chód sportowy
gångare
/ˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. mieć coś na myśli
    1. avse
    2. mena
    3. åsyfta
    1. poruszać się za pomocą nóg
    2. poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
    3. o mechanizmie: działać, pracować
    4. o środkach komunikacji: kursować
    5. uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia
    gå
  2. (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
    1. hålla ihop
    2. pola
    3. sällskapa
  3. (tryb rozkazujący) chodź, chodźmy, chodźcie → podejdź (podejdźcie, podejdźmy); idź (idźcie, idźmy) za mną
    kom
/xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/
noun
choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;
julgran
noun
(medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki
kolangiopankreatografi
/xɔˈlɛra/
interjection
(potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie
  1. helvete
  2. jävlar
/xɔˈlɛra/
noun
(medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;
kolera
/ˌxɔlɛˈstɛrɔl/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;
kolesterol
/xɔˈlɛva/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) część obuwia okrywająca nogę ponad kostką
  1. skaft
  2. stövelskaft
/ˈxɔ̃mʲik/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;
    hamster
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która gromadzi dużo niepotrzebnych rzeczy
    hamstrare
noun
część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;
bogträ
/ˌxɔrɛˈɔɡraf/
noun
(choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego
koreograf
/ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/
noun
(choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych
koreografi
adjective
związany z układem tańca, choreografią, choreografami
koreografisk
/xɔˈrɔba/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;
  1. sjukdom
  2. sjuka
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie hormonalne, w którym nadnercza nie produkują wystarczającej ilości steroidów, powodując hipokortyzolemię i w efekcie brązowawe zabarwienie skóry;
Addisons sjukdom
/xɔˈrɔba ˌːlt͡sxajˈmɛra/
noun
(medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;
Alzheimers sjukdom
noun
(medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni;
polio
noun
(medycyna, medyczny) ciężka choroba zakaźna dróg oddechowych wywoływana przez bakterię Legionella pneumophila;
legionärssjuka
/xɔˈrɔba ˌlɔkɔ̃mɔˈt͡sɨjna/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu;
åksjuka
/xɔˈrɔba ˈmɔrska/
noun
(medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku
sjösjuka
/xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/
noun
(medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;
Parkinsons sjukdom
noun
(medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;
strålsjuka
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;
psykisk sjukdom
/xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/
noun
(medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;
von Willebrands sjukdom
noun
(medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;
höjdsjuka
/ˌxɔrɔˈblʲivɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) o cechach mocno nieprawidłowych
    1. abnorm
    2. onormal
    3. osund
    4. sjuklig
  2. znamionujący chorobę
    1. sjuklig
    2. skröplig
/ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;
patogenitet
/ˌxɔrɔbɔˈtfurt͡ʃɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) wywołujący chorobę
sjukdomsalstrande
/xɔrˈvat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;
Kroatien
/xɔrˈvat͡sʲci/
adjective
związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów
  1. kroatisk
  2. kroatiska
/xɔrˈvat͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;
  1. kroatiska
  2. kroatisk
/xɔrˈvat͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem chorwackim
  2. spisany, stworzony w języku chorwackim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chorwackim
kroatiskspråkig
/ˈxɔrvat/
noun
człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji
kroat
/xɔrˈvatka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji
kroatiska
/ˈxɔrɨ/
adjective
dotknięty chorobą
sjuk
/ˈxɔrɨ/
noun
osoba dotknięta chorobą
sjuk
/xɔˈrɔ̃ŋʲɟɛf/
noun
przytwierdzony do drzewca płat tkaniny o określonych barwach i godłach, ozdobiony haftem, będący znakiem państwa, miasta, oddziału wojskowego, organizacji społecznej, politycznej, itp.;
fana
/ˈxɔvat͡ɕ/
verb
  1. ukrywać kogoś / coś przed kimś
    gömma
  2. ukrywać się przed kimś
    gömma sig
/xraˈpãɲɛ/
noun
o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu
snarkning
/ˈxrapat͡ɕ/
verb
oddychać w trakcie snu charcząc
snarka
/xrɔ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;
krom
/ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/
noun
(astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;
kromosfär
/xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/
noun
(biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;
kromosom
/xrɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) trwający bardzo długo
kronisk
/ˈxrɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
  1. bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować
    1. skydda
    2. värja
  2. zabezpieczać siebie przed czymś
    1. skydda sig
    2. värja sig
  3. szukać schronienia
    söka skydd
/ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
następstwo, kolejność zdarzeń
kronologi
adjective
(książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie
kronologisk
noun
(metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;
kronometer
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez świnię
nöff
/xrust/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kruchych, słodkich ciastek smażonych na głębokim tłuszczu;
klenäter
/ˈxruɕt͡ɕik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;
nattslända
/ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący chrystadelfianów
kristadelfiansk
/ˈxrɨstus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;
Kristus
/xʃãn/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  3. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)
pepparrot
/xʃʲt͡ɕɛlʲˈɲit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;
dopfunt
/xʃɛst/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;
dop
/ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) wystąpienie gdzieś pierwszy raz
  2. pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa
  1. elddop
  2. stålbad
/ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z chrześcijaństwem i chrześcijanami, dotyczący chrześcijaństwa
  1. kristen
  2. kristlig
/ˌxʃɛɕt͡ɕiˈjä̃j̃stfɔ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
kristendom
/ˈxʃɔ̃w̃stka/
noun
(anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;
brosk
/xʃɔ̃w̃ʃt͡ʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
skalbagge
/ˈxudɔɕt͡ɕ/
noun
stan bycia chudym
magerhet
/ˈxudɨ/
adjective
  1. o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu
    1. mager
    2. smal
    3. fettsnål
    4. kalorifattig
  2. o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
    1. mager
    2. tunn
    3. spinkig
    4. smal
    5. pinnig
    6. skranglig
/ˈxudɨ ˈjak ˈpatɨk/
adjective
bardzo chudy, przesadnie szczupły
mager som en sticka
/ˈxudɨ ˈjak ˈʃʲcɛlɛt/
adjective
bardzo chudy, przesadnie szczupły
mager som ett skelett
/xuj/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
  1. kuk
  2. pitt
noun
kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy
näsduk
noun
jednorazowa chusteczka do nosa wykonana z celulozy
pappersnäsduk
/xfast/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;
ogräs
interjection
wyrażenie wdzięczności lub uwielbienia Boga, podziękowanie Bogu za coś dobrego, co się wydarzyło lub wyrażenie ulgi, że coś złego nie miało miejsca
Gud ske lov
adjective
  1. często zmieniający zdanie, niestały
    1. obeslutsam
    2. osäker
    3. velig
    4. vinglig
  2. chylący się w różne strony
    1. ostadig
    2. skranglig
    3. svajig
    4. vacklande
    5. vinglig
/ˈxfʲila/
noun
  1. punkt w czasie
    1. ögonblick
    2. moment
    3. stund
    4. slag
  2. bardzo krótki czas
    1. ögonblick
    2. stund
    3. moment
    4. slag
/xfɨt/
noun
  1. czynność chwycenia czegoś – ręką lub narzędziem
    1. grepp
    2. fattning
    3. tag
  2. (przenośnie, przenośnia) zaplanowane, sprytne posunięcie
    1. knep
    2. trick
/ˈxɨba ˈʒɛ/
…wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym
  1. om inte
  2. såvida inte
  3. med mindre än att
/ˈxɨtrɨ/
adjective
podstępny, przebiegły
  1. listig
  2. knepig
/xur/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
    1. kör
    2. kor
  2. utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
    1. kör
    2. körsång
  3. miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
    1. orgelläktare
    2. kor
/xuˈʒɨsta/
noun
mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze
körsångare
/ˈxuf ˈːsɔbnɨ/
noun
(biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;
inavel
/ˈxwɔdnɨ/
adjective
  1. o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany
    1. kall
    2. kallsinnig
    3. kylig
    4. känslokall
  2. raczej zimny; rześki
    1. sval
    2. kylig
/ˈxwɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś staje się chłodniejsze
kyla
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;
lymfom
/xwɔp/
noun
(potocznie, potoczny) rolnik
bonde
/ˈxwɔpak/
noun
  1. dziecko płci męskiej
    pojke
  2. (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
    pojkvän
/ˈxwɔpʲjɛt͡s/
noun
młody człowiek płci męskiej
  1. pojke
  2. gosse
/ˈxwɔsta/
noun
bicie rózgą, batem, biczem itp.
  1. aga
  2. prygel
  3. spö
/xwut/
noun
dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno
  1. kyla
  2. köld
/t͡ɕãˈmajda/
noun
(potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny
mähä
/t͡ɕaˈstɛt͡ʃkɔ/
noun
(informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;
  1. kaka
  2. cookie
/ˈt͡ɕastkɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;
småkaka
/ˈt͡ɕastɔ/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;
    1. deg
    2. smet
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
    1. kaka
    2. tårta
/ˈt͡ɕawɔ/
noun
    1. zwłoki człowieka lub zwierzęcia
    2. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
    3. (matematyka, matematyczny) zbiór, którego każde dwa elementy mogą być dodane, odjęte, pomnożone i podzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
    kropp
  1. organizm ludzki lub zwierzęcy
    1. kropp
    2. lekamen
/ˈt͡ɕawɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/
noun
(astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;
himlakropp
/ˈt͡ɕawɔ ˈːpt͡sɛ/
noun
(medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów
främmande ämne
noun
(anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;
glaskropp
/ˈt͡ɕixɨ/
adjective
o małej głośności
  1. tyst
  2. stilla
/ˌt͡ɕɛ̇t͡ɕɛˈʒɨt͡sa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  2. (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.2)
kikärt
/ˈt͡ɕɛt͡ʃ ˈwzɔva/
noun
(medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;
tårvätska
/ˌt͡ɕɛkaˈvɔstka/
noun
szczegół lub informacja budząca zainteresowanie
  1. kuriositet
  2. kuriosum
  3. besynnerlighet
  4. egendomlighet
  5. märkvärdighet
/t͡ɕɛˈkavɔɕt͡ɕ/
noun
chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś
nyfikenhet
/t͡ɕɛˈkavɨ/
adjective
  1. taki, który wzbudza zainteresowanie
    intressant
  2. taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
    nyfiken
verb
(zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo
kalva
/ˈt͡ɕɛlɛ/
noun
(zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;
kalv
/ˌt͡ɕɛlɛ̃ɲˈt͡ɕĩna/
noun
(spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)
  1. kalv
  2. kalvkött
/t͡ɕɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/
noun
(botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;
julros
noun
(fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;
  1. mörkrum
  2. mörkrumsteknik
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/
adjective
mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu
mörkbrun
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu
mörkröd
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu
mörkblå
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
mający kolor pomarańczowy o ciemnym odcieniu
mörkorange
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈʃarɨ/
adjective
mający kolor szary o ciemnym odcieniu
mörkgrå
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈvwɔsɨ/
adjective
mający ciemne włosy
mörkhårig
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
w kolorze ciemnego odcienia zieleni
mörkgrön
/ˈt͡ɕɛ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
stan, w którym jest brak światła, jasności;
dunkel
/ˌt͡ɕɛ̃mnɔˈʒuwtɨ/
adjective
mający kolor żółty o ciemnym odcieniu
mörkgul
/ˈt͡ɕɛ̃mnɨ/
adjective
o kolorze: zbliżony do czarnego
mörk
noun
(informatyka, informatyczny) klient (aplikacja lub komputer), o niewielkich wymaganiach i zużyciu zasobów, który większość przetwarzania przerzuca na serwer;
tunn klient
/ˈt͡ɕɛpwɔ/
adverb
(przenośnie, przenośnia) w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy
varmt
/ˈt͡ɕɛpwɔ/
noun
    1. uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
    2. (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób
    värme
  1. (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
    1. värme
    2. värmeenergi
/ˈt͡ɕɛpwɨ/
adjective
  1. mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  2. o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  3. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
varm
/t͡ɕɛrʲˈɲistɨ/
adjective
taki, który ma wiele cierni
törnbeströdd
/ˈt͡ɕɛrpʲ ˈt͡ɕawɔ ˈskɔrɔɕ ˈxʲt͡ɕawɔ/
proverb
należy ponieść konsekwencje swoich czynów lub wyborów, także te przykre
den som ger sig in i leken får leken tåla
/t͡ɕɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. długotrwały lub silny ból
  2. (staropolski) cierpliwość
lidande
/ˈt͡ɕɛrpʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
lida
/t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych
tålamod
/t͡ɕɛrˈplʲivɨ/
adjective
niezrażający się czekaniem
tålmodig
/t͡ɕɛrʲɲ/
noun
(botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;
  1. torn
  2. törne
/ˈt͡ɕɛʃɨt͡ɕ/
verb
  1. być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
    njuta
  2. mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)
    åtnjuta
/ˈt͡ɕɛṭʃɛf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;
orre
/t͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
  1. zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  2. (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  3. (fotografia) (sztuka) ciemna plama będąca w kontraście do jasnych plam barwnych
skugga
/ˈt͡ɕɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki;
ögonskugga
/t͡ɕɛ̇ɕˈɲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)
sund
/ˈt͡ɕɔ̇t͡ɕa/
noun
  1. siostra ojca
    faster
  2. siostra matki
    1. moster
    2. faster
/t͡ɕɔs/
noun
uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
slag
/ˈt͡ɕɔtka/
noun
    1. siostra ojca
    2. (potocznie, potoczny) żona stryja
    faster
    1. siostra matki
    2. (potocznie, potoczny) żona wuja
    moster
/ˈt͡ɕipa/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy
  1. fitta
  2. mutta
  3. snippa
  4. slida
  5. vagina
/t͡sʲis/, /t͡ɕis/
noun
  1. bardzo trwałe, czerwonawe drewno z cisa (1.1), cenione w stolarstwie
    id
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
    1. idegran
    2. id
/ˈt͡ɕiʃa/
noun
brak dźwięku
tystnad
noun
pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)
lugnet föra stormen
/ˈt͡sʲitɔ/
adverb
szybko, niezwłocznie
cito
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡlɛ/
adverb
  1. w dalszym ciągu, wciąż
    1. fortfarande
    2. ännu
    3. alltjämt
  2. cyklicznie, co i rusz
    1. gång på gång
    2. ideligen
  3. bez przerw, nieustannie
    1. jämt
    2. oavbrutet
    3. oupphörligen
    4. stup i kvarten
    5. städse
    6. ständigt
/ˈt͡ɕɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/
proverb
jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary
  1. lika barn leka bäst
  2. kaka söker maka
/t͡ɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ciągnąć
dragning
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
    1. wlec, przesuwać za sobą
    2. o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
    1. dra
    2. släpa
  1. kontynuować
    fortsätta
  2. wchłaniać, wciągać coś
    insupa
  3. powoli pić coś
    1. läppja
    2. smutta
    3. suga
  4. zajmować powierzchnię na określonym obszarze
    1. breda ut sig
    2. sträcka sig
  5. długo trwać
    släpa sig fram
/ˈt͡ɕɔ̃ŋɡwɨ/
adjective
  1. nieustanny, ciągle trwający
  2. regularnie się powtarzający
ständig
/t͡ɕɔ̇̃ɲt͡ɕ/
verb
dzielić na części ostrym narzędziem
klippa
/ˈt͡ɕɔ̃w̃ʒa/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;
  1. graviditet
  2. havandeskap
noun
  1. linka łącząca końce łuku albo kuszy;
    bågsträng
  2. (geometria) odcinek łączący dwa wybrane punkty krzywej lub powierzchni;
    korda
adjective
  1. potrafiący atakować
    1. bitande
    2. skarp
    3. snärtig
  2. (potocznie, potoczny) okazujący złość
    1. förargad
    2. hätsk
    3. ilsken
/t͡ɕɛ̃w̃ˈʒarnɨ/
adjective
będący w ciąży
  1. gravid
  2. havande
/ˌt͡ɕɛ̃w̃ʒaˈrufka/
noun
(motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;
lastbil
noun
(chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;
tungt vatten
/ˈt͡ɕɛ̃w̃ʃʲci/
adjective
taki, który dużo waży, ma dużą masę
tung
/t͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
    blodtryck
    1. (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
    2. presja, nacisk
    tryck
/t͡ɕiɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/
noun
(medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych
blodtryck
/ˈt͡smɛ̃ntaʃ/
noun
obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;
  1. kyrkogård
  2. begravningsplats
/ˈt͡snɔta/
noun
  1. dodatnia cecha moralna
    dygd
  2. (przenośnie, przenośnia) dziewictwo
    1. kyskhet
    2. dygd
    3. jungfrudom
    4. mödom
    5. oskuld
/t͡snɔˈtlʲivɨ/
adjective
  1. pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi
    1. dygdig
    2. dygdesam
    3. anständig
    4. etisk
    5. moralisk
    6. sedlig
  2. który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
    1. kysk
    2. ren
/t͡sɔ/
interrogativePronoun
…służący do zadawania pytań o orzeczniki
vad
/t͡sɔ/
pronoun
…wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak
  1. som
  2. vad
/ˈt͡sɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/
proverb
dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań
fyra ögon ser mer än två
/ˈt͡sɔ ˈkraj ˈtɔ ːˈbɨt͡ʃaj/
proverb
każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje
andra länder, andra seder
/ˈt͡sɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/
nie mniej niż
  1. åtminstone
  2. minst
adverb
nie więcej niż, w najlepszym razie
  1. högst
  2. på sin höjd
/ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/
proverb
stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło
  1. gjort är gjort
  2. gråt inte över spilld mjölk
/ˈt͡sɔ ˈz‿ɔt͡ʃu ˈtɔ ˈs‿ːɛrt͡sa/
proverb
jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina
ur syn, ur sinn
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Karaibach, stolica brytyjskiego terytorium zależnego Turks i Caicos;
Cockburn Town
noun
(kynologia, kynologiczny) pies myśliwski typu wyżłowatego
cockerspaniel
/t͡sɔˈd͡ʑɛ̇̃ɲːɛ/
adverb
w każdym dniu, co dzień
  1. daglig
  2. var dag
/t͡sɔˈd͡ʑɛ̃nːɨ/
adjective
powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia
daglig
/ˈt͡sɔfat͡ɕ/
verb
  1. przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
    1. backa
    2. dra tillbaka
    3. flytta bakåt
    4. flytta tillbaka
  2. odwoływać coś
    1. ta tillbaka
    2. återkalla
    3. dra tillbaka
    4. upphäva
    5. återta
  3. (potocznie, potoczny) przesuwać się pojazdem do tyłu
    1. backa
    2. köra bakåt
    3. köra tillbaka
  4. uchylać się, wzdragać się
    1. backa
    2. dra sig för
    3. dra sig tillbaka
    4. rygga
  5. przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
    1. backa
    2. dra sig tillbaka
    3. gå bakåt
    4. gå tillbaka
    5. retirera
    6. rygga
/t͡sɔˈkɔlvʲjɛk/
pronoun
jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz
någonting
/t͡sɔˈrɔt͡ʃnɨ/
adjective
powtarzający się co roku
årlig
/kɔˈsʲĩnus/
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
cosinus
/ˌt͡sɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/
adjective
powtarzający się co tydzień
veckolig
/t͡sɔɕ/
indefinitePronoun
  1. …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić
    1. något
    2. någon
  2. …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
    1. något
    2. någonting
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;
croissant
/ˈt͡suxnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
brzydko pachnieć, śmierdzieć
stinka
/t͡sut/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;
  2. (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
  1. mirakel
  2. under
  3. underverk
/t͡suˈdɔvnɨ/
adjective
fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu
  1. underbar
  2. fantastisk
  3. härlig
  4. ljuvlig
  5. mirakulös
/ˌt͡sud͡zɔˈʑɛ̃mʲjɛt͡s/
noun
osoba pochodząca z innego kraju
utlänning
noun
kobieta, dziewczyna z innego kraju
utländska
/ˈt͡sucɛr/
noun
  1. (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  2. (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;
socker
/ˈt͡sucɛr ˈpudɛr/
noun
(spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;
  1. florsocker
  2. pudersocker
noun
(spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);
rörsocker
/ˈt͡sucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ/
noun
(spożywczy) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym;
vaniljsocker
/t͡suˈcɛrɛk/
noun
(spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;
  1. godis
  2. karamell
  3. konfekt
  4. sötsak
/t͡suˈcɛrʲɲa/
noun
(cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)
konditori
/t͡suˈkʃɨt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;
diabetes
/ˌt͡sukʃɨˈt͡sɔvɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą
diabetisk
noun
  1. (spożywczy) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
curry
prefix
(publikatory), (wojskowość, wojskowy) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)
cyber-
/ˌt͡sɨbɛrˈatak/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu
cyberattack
noun
(neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;
nätkultur
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;
  1. cybernetik
  2. kybernetik
/t͡sɨt͡s/
noun
(grubiański, grubiańsko) pierś kobieca, rzadziej zwierzęca
tutte
/t͡sɨtr̥/
noun
(spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;
cider
/ˈt͡sɨfra/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
    2. symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
    siffra
  1. (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
    1. siffra
    2. nuffra
/ˌt͡sɨɡaˈrɛtka/
noun
cienkie cygaro;
cigarill
/t͡sɨˈɡarɔ/
noun
suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia
cigarr
adjective
dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów
zigensk
noun
(chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;
cyanid
/t͡sɨˈkada/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;
cikada
adjective
dotyczący cyklu, należący do cyklu
cyklisk
/ˈt͡sɨklɔ̃n/
noun
  1. (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
  2. (chemia, chemiczny) nazwa dwóch trujących środków chemicznych: cyklon A i cyklon B
cyklon
/ˈt͡sɨklɔp/
noun
(mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;
cyklop
/t͡sɨˈlʲĩndɛr/
noun
    1. (technologia, technika, techniczny) część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
    2. (chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
    3. (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz
    cylinder
  1. (odzieżownictwo) sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;
    cylinderhatt
noun
(laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
mätglas
/ˌt͡sɨlʲĩnˈdrɨt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który ma kształt cylindra
  1. cylinderformig
  2. cylindrisk
/ˈt͡sɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;
tenn
/t͡sɨ̃ˈnãmɔ̃n/
noun
suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;
kanel
/t͡sɨ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z cynizmem filozoficznym
kynisk
/ˈt͡sɨ̃ɲik/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady
kyniker
/t͡sɨ̃ŋk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;
zink
/t͡sɨ̃ˈnɔbɛr/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
  2. jeden z odcieni koloru czerwonego;
cinnober
/t͡sɨpr̥/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  2. (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;
Cypern
/ˌt͡sɨprɔflɔksaˈt͡sɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;
ciprofloxacin
/t͡sɨˈprɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)
cypriot
/t͡sɨˈprɨjsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Cypr
  2. odnoszący się do wyspy Cypr
cypriotisk
/ˈt͡sɨprɨs/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;
cypress
/t͡sɨˈrãnka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;
kricka
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;
Kyrene
/t͡sɨrk/
noun
  1. miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) dziwne, śmieszne lub uciążliwe zdarzenie, które zwraca na siebie uwagę
cirkus
/ˈt͡sɨrʲcɛl/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;
Cirkelpassaren
/ˈt͡sɨrʲcɛl/
noun
przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;
passare
/ˈt͡sɨrkɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;
zirkonium
noun
obieg zamknięty
cirkulation
/ˈt͡sɨtat/
noun
przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;
citat
/ˌt͡sɨtɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o komórce;
cytologi
adjective
(biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii
cytologisk
noun
(biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;
cytoplasma
/ˈt͡sɨtra/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;
cittra
/ˈt͡sɨtrɨ̃n/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny
citrin
/t͡sɨˈtrɨ̃na/
noun
(spożywczy) kwaśny owoc o żółtej skórce
citron
/ˌt͡sɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ/
adjective
żółty o odcieniu cytrynowym
citrongul
/ˌt͡sɨvʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;
  1. civilisation
  2. kultur
verb
szerzyć cywilizację
civilisera
/t͡sɨˈvʲilnɨ/
adjective
  1. nie należący do wojska
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
civil
/t͡ʃat/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;
Tchad
/ˈt͡ʃadɔr/
noun
zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;
chador
/t͡ʃaˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Czadu
tchadier
/t͡ʃaˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Czad
tchadisk
/ˈt͡ʃajka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;
  1. vipa
  2. tofsvipa
/ˈt͡ʃapka/
noun
rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;
mössa
/ˈt͡ʃapla/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;
häger
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;
  1. gråhäger
  2. häger
noun
(mykologia, mykologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;
häxring
/ˈt͡ʃarna ˈd͡ʑura/
noun
(astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;
svart hål
noun
(spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis
svart te
/ˈt͡ʃarna jaˈɡɔda/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  2. owoc czarnej jagody (1.1)
blåbär
/ˈt͡ʃarna ˈɔft͡sa/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu
svart får
/ˈt͡ʃarna pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  2. (spożywczy) owoc tego krzewu
svarta vinbär
noun
(historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;
digerdöden
/ˈt͡ʃarʲɲak/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;
  1. gråsej
  2. havslax
/ˌt͡ʃarnɔ‿ˈbʲjawɨ/
adjective
(fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
svartvit
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;
  2. (przenośnie, przenośnia) (publikatory) katastrofa w elektrowni jądrowej w Czarnobylu (1.1) w 1986 r.
Tjernobyl
/ˌt͡ʃarnɔˈɡura/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;
Montenegro
/ˌt͡ʃarnɔˈɡursʲci/
adjective
dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców
montenegrinsk
/ˌt͡ʃarnɔˈɡursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;
montenegrinska
/ˌt͡ʃarnɔɡuˈʒãɲĩn/
noun
obywatel Czarnogóry
montenegrin
/ˈt͡ʃarnɨ/
adjective
  1. mający najciemniejszy możliwy kolor
  2. nielegalny
  3. (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  4. (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
svart
/ˈt͡ʃarnɨ ˈxũmɔr/
noun
przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;
svart humor
/ˈt͡ʃarnɨ ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) nieprzewidywalne wydarzenie o przełomowym znaczeniu dla gospodarki i historii;
svart svan
noun
w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów
  1. trollkarl
  2. magiker
/ˌt͡ʃarɔvʲˈɲit͡sa/
noun
w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
häxa
/t͡ʃas/
noun
  1. (gramatyka) kategoria odmiany czasownika, polegająca na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
    1. tempus
    2. tid
  2. chwila, moment, pora
    tid
  3. wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
    1. tid
    2. tempus
/ˈt͡ʃas ˈlɛt͡ʃɨ ˈrãnɨ/
proverb
po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało
tiden läker alla sår
/ˈt͡ʃas ˈpʃɛʃwɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;
preteritum
/ˈt͡ʃas ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nt͡s/
proverb
czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło
tid är pengar
noun
wolne od zajęć, pracy
fritid
/ˈt͡ʃasɛ̃m/
adverb
niekiedy, co pewien czas
  1. ibland
  2. stundom
  3. av och till
  4. då och då
  5. emellanåt
  6. stundtals
/ˌt͡ʃasɔˈxwɔ̃nːɨ/
adjective
wymagający poświęcenia dużo czasu
  1. tidskrävande
  2. tidsödande
/ˌt͡ʃasɔˈpʲismɔ/
noun
druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;
tidskrift
/ˌt͡ʃasɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/
noun
(fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;
  1. rumtid
  2. rumstid
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;
verb
/t͡ʃaˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/
noun
(gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej
intransitivt verb
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/
noun
(gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony
hjälpverb
/t͡ʃaˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/
noun
(gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej
transitivt verb
/t͡ʃaˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/
noun
(gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny
reflexivt verb
/ˈt͡ʃaʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;
  1. skalle
  2. kranium
/t͡ʃaˈtɔvat͡ɕ/
verb
pilnować, śledzić kogoś z ukrycia
lura
adjective
taki, który zasługuje na wielki szacunek
ärevördig
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;
Tjeboksary
/t͡ʃɛx/
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
    böhmare
  2. (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;
    tjeck
/ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲci/
adjective
dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją
tjecko-slovakisk
/ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;
Tjeckoslovakien
/ˌt͡ʃɛxɔswɔˈvat͡sʲci/
adjective
dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją
tjeckoslovakisk
/ˈt͡ʃɛxɨ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
    Böhmen
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;
    Tjeckien
/t͡ʃɛˈt͡ʃɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;
Tjetjenien
noun
członkini narodu Czeczenów
tjetjenska
adjective
dotyczący Czeczenii, Czeczenów
tjetjensk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język czeczeński;
tjetjenska
/t͡ʃɛˈt͡ʃɔtka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;
gråsiska
proverb
jeśli nic nie wiemy o przykrych i niepożądanych dla nas faktach, to nie cierpimy z tego powodu
det man inte vet har man inte ont av
/t͡ʃɛk/
noun
(bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;
check
/ˈt͡ʃɛkãn/
noun
(sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;
  1. isyxa
  2. ishacka
/ˌt͡ʃɛkɔˈlada/
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;
choklad
/t͡ʃɛˈlabʲĩj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;
Tjeljabinsk
/t͡ʃɛˈladʲɲik/
noun
rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra
gesäll
/ˈt͡ʃɛluɕt͡ɕ/
noun
(książkowy) przepaść, głębia, jama
  1. avgrund
  2. gap
  3. klyfta
/t͡ʃɛˈrɛ̃mxa/
noun
(botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
hägg
/t͡ʃɛˈrɛɕɲa/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
sötkörsbär
/t͡ʃɛrʲˈɲit͡sa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;
vigg
/ˈt͡ʃɛrvʲjɛt͡s/
noun
szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
juni
/ˈt͡ʃɛrvʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (termin karciany) kier (kolor w kartach)
    hjärter
  2. kolor czerwony
    rött
/t͡ʃɛrˈvɔ̃na ˈkartka/
noun
(sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;
rött kort
/t͡ʃɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  2. owoc tego krzewu
röda vinbär
/ˌt͡ʃɛrvɔ̃ˈnavɨ/
adjective
w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym
rödaktig
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
  1. mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  2. (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy
röd
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ ˈjaɡ ˈburak/
adjective
zaczerwieniony na twarzy z powodu silnej emocji, najczęściej zawstydzenia
röd som en tupp i ansiktet
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/
pronoun
(potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;
Röda Korset
/t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;
röd jätte
/t͡ʃɛrʲɲ/
noun
czarny kolor
  1. svärta
  2. svart
/ˈt͡ʃɛsat͡ɕ/
verb
(fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki
kamma
/ˈt͡ʃɛsʲci/
adjective
  1. związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
    böhmisk
  2. związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
    tjeckisk
/ˈt͡ʃɛsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;
  1. tjeckiska
  2. tjeckisk
/ˌt͡ʃɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem czeskim
  2. spisany, stworzony w języku czeskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeskim
tjeckiskspråkig
noun
cecha tego, co czeskie; czeski charakter czegoś
tjeckiskhet
/ˈt͡ʃɛʃka/
noun
osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech
tjeckiska
/t͡ʃɛɕt͡ɕ/
interjection
(potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych
  1. hallå
  2. hej
  3. tjänare
/ˈt͡ʃkafka/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;
  1. hicka
  2. hickning
/ˈt͡ʃɔpɛk/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;
stolpiller
/ˈt͡ʃɔsnɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
  2. (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
vitlök
/t͡ʃɔwk/
noun
(wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;
  1. stridsvagn
  2. tank
  3. pansarvagn
/ˈt͡ʃɔwɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi
panna
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści cztery lata
fyrtiofyraåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści cztery lata
  2. trwający czterdzieści cztery lata
fyrtiofyraårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści dwa lata
fyrtiotvååring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści dwa lata
  2. trwający czterdzieści dwa lata
fyrtiotvåårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat
fyrtionioåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści dziewięć lat
  2. trwający czterdzieści dziewięć lat
fyrtionioårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści jeden lat
fyrtioettåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści jeden lat
  2. trwający czterdzieści jeden lat
fyrtioettårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 40-49 lat
fyrtioåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści lat
  2. trwający czterdzieści lat
fyrtioårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści osiem lat
fyrtioåttaåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści osiem lat
  2. trwający czterdzieści osiem lat
fyrtioåttaårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści pięć lat
fyrtiofemåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści pięć lat
  2. trwający czterdzieści pięć lat
fyrtiofemårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści siedem lat
fyrtiosjuåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści siedem lat
  2. trwający czterdzieści siedem lat
fyrtiosjuårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści sześć lat
fyrtiosexåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści sześć lat
  2. trwający czterdzieści sześć lat
fyrtiosexårig
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający czterdzieści trzy lata
fyrtiotreåring
/ˌt͡ʃtɛrʲd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czterdzieści trzy lata
  2. trwający czterdzieści trzy lata
fyrtiotreårig
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 40
fyrtionde
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od czterdzieści cztery (44)
fyrtiofjärde
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈdruɟi/
adjective
od czterdzieści dwa (42)
fyrtioandra
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od czterdzieści dziewięć (49)
fyrtionionde
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od czterdzieści jeden (41)
fyrtioförsta
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od czterdzieści pięć (45)
fyrtiofemte
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od czterdzieści siedem (47)
fyrtiosjunde
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈʃustɨ/
adjective
od czterdzieści sześć (46)
fyrtiosjätte
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od czterdzieści trzy (43)
fyrtiotredje
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛstɨ ˈusmɨ/
adjective
od czterdzieści osiem (48)
fyrtioåttonde
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi/
cardinalNumeral
liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;
  1. fyrtio
  2. fyrti
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 44
fyrtiofyra
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 42
fyrtiotvå
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 49
fyrtionio
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 41
fyrtioett
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 48
fyrtioåtta
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 45
fyrtiofem
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 47
fyrtiosju
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 46
fyrtiosex
/t͡ʃtɛrʲˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 43
fyrtiotre
/ˌt͡ʃtɛrɛxˈsɛtnɨ/
adjective
od czterysta
fyrahundrade
/ˌt͡ʃtɛrnastɔˈlatɛk/
noun
chłopak mający czternaście lat
fjortonåring
/ˌt͡ʃtɛrnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający czternaście lat
  2. trwający czternaście lat
fjortonårig
/t͡ʃtɛrˈnastɨ/
adjective
od 14
fjortonde
/t͡ʃtɛrˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
14
fjorton
/ˌt͡ʃtɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
posługujący się czterema językami
fyrspråkig
/ˌt͡ʃtɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/
adverb
cztery razy
fyra gång
/ˌt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający cztery lata
fyraåring
/ˌt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający cztery lata
  2. trwający cztery lata
fyraårig
/ˌt͡ʃtɛrɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający cztery maszty (nie licząc bukszprytu)
fyrmastare
/ˌt͡ʃtɛrɔ̃maˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający cztery maszty
fyrmastad
/ˌt͡ʃtɛrɔsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab
fyrstavig
/ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 4
fyra
noun
liczba 4000
fyra tusen
/ˈt͡ʃtɛrɨsta/
cardinalNumeral
liczba 400
fyrahundra
noun
grzyb z gatunku czubajka kania (1.1)
stolt fjällskivling
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;
tofsmes
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;
sensor
/ˈt͡ʃujnɨ/
adjective
zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały
  1. uppmärksam
  2. alert
  3. vaken
  4. påpasslig
  5. vaksam
  6. observant
/ˈt͡ʃuvat͡ɕ/
verb
  1. strzec, pilnować kogoś lub czegoś
    1. bevaka
    2. vaka
    3. vakta
    4. övervaka
  2. nie spać
    vaka
  3. być czujnym, mieć się na baczności
    vara vaksam
/t͡ʃut͡ɕ/
verb
  1. odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
    känna
  2. odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
    1. känna
    2. må
/ˈt͡ʃuwɨ/
adjective
    1. dokonywany z czułością, uczuciem, miłością, serdecznością
    2. o częściach ciała: wrażliwy na bodźce zewnętrzne
    öm
  1. o urządzeniach: łatwo reagujący, potrzebujący niewielkiego impulsu do zareagowania
    ömtålig
/ˈt͡ʃfartɛk/
noun
czwarty dzień tygodnia
torsdag
/t͡ʃfarˈtɔʒɛ̃nt/
noun
(geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;
kvartär
/ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od 4
fjärde
/t͡ʃfɔˈrɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;
  1. fyrhörning
  2. fyrkant
  3. tetragon
noun
(geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;
tetraeder
/ˈt͡ʃfurka/
noun
nazwa cyfry 4
fyra
/t͡ʃɨ/
conjunction
  1. łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
    eller
  2. łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym
    1. om
    2. huruvida
/t͡ʃɨj/
pronoun
  1. używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy
  2. używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
vems
/t͡ʃɨjɕ/
indefinitePronoun
należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi
någon
/ˈt͡ʃɨlʲi/
conjunction
…służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających
  1. alltså
  2. det vill säga
  3. med andra ord
  4. nämligen
  5. närmare bestämt
/ˈt͡ʃɨ̃m skɔˈrupka za‿ˈmwɔdu naˈɕɔ̃ŋʲcɲɛ ˈtɨ̃m na‿ˈstarɔɕt͡ɕ ˈtrɔ̃ɲt͡ɕi/
proverb
wychowanie wywiera wpływ na całe życie
ränderna går aldrig ur
/t͡ʃɨ̃n/
noun
działanie, postępek, akt;
  1. dåd
  2. handling
/ˈt͡ʃɨ̃ɲːik/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
  2. przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek
faktor
/ˈt͡ʃɨ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
  1. działanie, funkcjonowanie
    funktion
  2. wykonywanie, robienie czegoś
    1. handling
    2. göromål
/t͡ʃɨ̃w̃ʃ/
noun
terminowa opłata za wynajem
hyra
/ˈt͡ʃɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
poczucie, że zachowało się w sposób właściwy moralnie i uczciwy
ha rent mjöl i påsen
adverb
  1. w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń
  2. zupełnie, w całości, wyłącznie
rent
/ˈt͡ʃɨstɔɕt͡ɕ/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
    2. cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
    renhet
  1. wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna
    1. renhet
    2. oskuld
/ˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
  1. przejrzysty, klarowny
    klar
  2. pozbawiony brudu
    1. ren
    2. klar
/t͡ʃɨʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od czyścić
rengöring
/t͡ʃɨˈtãɲɛ/
noun
zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane
läsning
/ˈt͡ʃɨtat͡ɕ/
verb
przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
läsa
/ˈt͡ʃɨtat͡ɕ ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/
verb
domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost
läsa mellan raderna
/t͡ʃɨˈtɛlʲɲa/
noun
sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece
läsesal
/t͡ʃɨˈtɛlʲɲik/
noun
  1. osoba, która czyta książki, gazety itp.
  2. osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni
läsare
/t͡ʃɨˈtɛlnɨ/
adjective
taki, który daje się odczytać, przeczytać
läslig
/ˈt͡ʃɨɕt͡ɕɛt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;
  1. skärseld
  2. skärselden
/ˈt͡ʃɨɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
usuwać brud, zanieczyszczenia
  1. rengöra
  2. städa
  3. putsa
  4. feja
/ˈt͡ʃɨʒɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu
grönsiska
/t͡ʃuˈwɛ̃nkɔ/
noun
(włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;
skyttel
/ˈt͡ʃɔ̃w̃stka/
noun
(fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;
partikel
/ˈt͡ʃɛ̃w̃stɔ/
adverb
(zobacz) częsty
ofta
/ˌt͡ʃɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;
frekvens
/t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɔ/
adverb
w jakiejś części, nie w całości
delvis
/t͡ʃɛ̃w̃ɕˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś
  1. delvis
  2. partiell
/t͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
  1. fragment jakiejś całości
  2. (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
del
/ˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ ˈmɔvɨ/
noun
(gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;
ordklass
/ˈt͡ʃwɔ̃nɛk/
noun
osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia
  1. medlem
  2. ledamot
noun
bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej
medlemskap
/ˈt͡ʃwɔvʲjɛk/
noun
  1. ktoś, jakaś osoba
    1. karl
    2. människa
  2. (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
    1. människa
    2. mänska
    3. karl
/ˈt͡surka/
noun
potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)
dotter
/t͡suʃ/
particle
Wzmocnienie następującego komunikatu, zwykle negatywnego.
tja
/ˈt͡sɛ̃ntka/
noun
mała plamka na tle o jednolitej barwie
  1. fläck
  2. prick
/t͡swɔ/
noun
opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;
  1. tull
  2. tullavgift
/dax/
noun
górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;
  1. tak
  2. yttertak
/daˈxufka/
noun
(budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;
  1. takpanna
  2. taktegel
noun
domek letniskowy
datja
adjective
(sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami
dadaistisk
/ˈdafnɛ/
pronoun
(mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;
Dafne
/daˈɡɛstãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;
Dagestan
/daɡˈmara/
pronoun
imię żeńskie;
Dagmar
/ˈdakar/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Senegalu;
Dakar
/ˈdaktɨl/
noun
(botanika, botaniczny) (spożywczy) owoc daktylowca
dadel
/daˈlɛci/
adjective
taki, który jest w dużej odległości
  1. avlägsen
  2. fjärran
/daˈlɛci ˈfsxut/
pronoun
(geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;
Östasien
/daˈlɛkɔ/
adverb
w znacznej odległości
  1. långt
  2. långt borta
/ˈdalʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;
dahlia
/dalˈmat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;
Dalmatien
/ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;
dalmatiner
/ˈdãma/
noun
  1. dystyngowana kobieta
    dam
  2. (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
    1. dam
    2. drottning
/dãˈmaʃɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Syrii;
Damaskus
/ˈdãnɛ/
noun
  1. informacje na temat jakiejś osoby
  2. zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
data
/ˈdãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;
Danmark
/ˈdãɲɛ/
noun
pojedyncza potrawa składająca się na posiłek
  1. maträtt
  2. anrättning
/ˈdãɲɛl/
pronoun
imię męskie;
Daniel
/ˈdãnɨ/
adjective
ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa
viss
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu;
darbuka
/ˈdarʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Dareios
  2. Darius
/ˈdarmɔ/
adverb
bezpłatnie
  1. gratis
  2. kostnadsfritt
noun
(potocznie, potoczny) ktoś, kto żyje na cudzy koszt
  1. snyltare
  2. snyltgäst
/ˈdarm̥ʃtat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;
darmstadtium
/ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/
proverb
nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie
man ska inte skåda given häst i munnen
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt;
darwinism
/ˈdata/
noun
umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;
datum
/ˈdavat͡ɕ ˈradɛ/
verb
umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów
  1. dra sig fram
  2. klara
/ˈdaft͡sa/
noun
ten, który daje
  1. donator
  2. givare
/ˈdavʲit/
pronoun
imię męskie;
David
pronoun
imię żeńskie;
Davida
/ˈdafka/
noun
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;
dos
/ˈdavnɨ/
adjective
mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości
ålderdomlig
/davˈnɨ̃mʲi ˈt͡ʃasɨ/
adverb
dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości
  1. fordom
  2. förr i tiden
  3. förr i världen
/dat͡ɕ/
verb
  1. wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
    1. ge
    2. skänka
  2. pozwolić, umożliwić coś
    tillåta
/ˈdad͡ʑ ˈdɨla/
verb
(potocznie, potoczny) uciec, zwiać
  1. lägga benen på ryggen
  2. sjappa
  3. skena iväg
  4. skynda undan
/ˈdat͡ɕ ˈkɔʃa/
verb
nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)
ge korgen
/ˈdat͡ɕ ˈnɔɡɛ/
verb
(potocznie, potoczny) uciec, zwiać
  1. lägga benen på ryggen
  2. sjappa
  3. skena iväg
  4. skynda undan
/ˈdat͡ɕ pɔ‿ˈnɔɕɛ/
verb
dać komuś nauczkę, skarcić kogoś
ge någon en näsbränna
/dbat͡ɕ/
verb
troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem
  1. bry sig
  2. måna
  3. vara mån
noun
imię nadane osobie, która okazała się być transpłciowa lub niebinarna, po jej narodzinach, a którego ta osoba przestała używać
​dödnamn​
/dɛˈbata/
noun
(książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów
debatt
/ˌdɛbaˈtɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić debatę
debattera
noun
ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji
debutant
verb
zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę
debutera
pronoun
(biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
Debora
/dɛˈt͡sɨbɛl/
noun
(fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze, jednostka równa 1/10 bela;
decibel
/ˌdɛt͡sɨˈdɔvat͡ɕ/
verb
  1. podejmować decyzję, postanawiać o czymś
    besluta
  2. postanawiać coś zrobić
    besluta sig
adjective
przesądzający o czymś, przełomowy
  1. avgörande
  2. utslagsgivande
  3. bestämmande
/dɛˈt͡sɨzʲja/
noun
rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle
  1. beslut
  2. avgöra
noun
(logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków;
deduktion
adjective
związany z dedukcją; oparty na dedukcji
deduktiv
/ˈdɛfɛkt/
noun
uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny
defekt
adjective
nacechowany defetyzmem, wyrażający opinię o nieuchronnej klęsce, niepowodzeniu
defaitistisk
/ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;
defibrillator
/dɛˈfʲit͡sɨt/
noun
  1. niedobór, brak;
    brist
  2. (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami
    underskott
/ˌdɛfʲĩˈɲit͡sʲja/
noun
wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;
  1. definition
  2. förklaring
/ˌdɛfʲĩˈɲɔvat͡ɕ/
verb
objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję
definiera
/dɛˈflat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki
deflation
noun
(chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;
deflagration
noun
(medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej
  1. deflorering
  2. defloration
noun
(biologia, biologiczny) nieodwracalne zmiany patologiczne w komórkach, tkankach albo narządach
degeneration
/ˌdɛɡɛ̃nɛˈrɔvat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
  1. tracić normy moralne
  2. zniekształcać swoją strukturę
  1. urarta
  2. spåra ur
/dɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
wyznawca deizmu
deist
/ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;
deism
/dɛˈkada/
noun
dziesięć lat
  1. decennium
  2. årtionde
/dɛˈkalɔk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w judaizmie i chrześcijaństwie: kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju;
dekalogen
/ˈdɛcɛl/
noun
szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka
lok
noun
ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego
deklamation
/ˌdɛklaˈrat͡sʲja/
noun
oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego
förklaring
/ˌdɛklʲĩˈnat͡sʲja/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
  2. (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;
deklination
/ˌdɛkɔˈrat͡sʲja/
noun
element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze
dekoration
/ˌdɛkɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
upiększać coś, dodawać dekoracje
dekorera
/ˈdɛkrɛt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;
dekret
/ˌdɛlɛˈɡat͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ
  2. grupa osób reprezentująca pewną społeczność
  3. wyjazd w sprawach służbowych
delegation
/dɛˈlɛɡat/
noun
oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy
delegat
/ˈdɛlfʲĩn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;
Delfinen
/ˈdɛlfʲĩn/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  2. (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
  3. (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;
delfin
/ˌdɛlʲiˈkatnɨ/
adjective
  1. wymagający taktu, taktowny
    delikat
  2. charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
    1. delikat
    2. lätt
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) ostra psychoza pod postacią przemijających zaburzeń świadomości, charakteryzująca się dezorientacją w czasie i miejscu, zmienną uwagą, zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji; często towarzyszą temu omamy, pobudzenie i lęk
delirium
/ˈdɛlta/
noun
  1. (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;
delta
/dɛ̃ˈmaɡɔk/
noun
polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie
demagog
/ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/
noun
oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;
demagogi
adjective
związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom
demagogisk
noun
(medycyna, medyczny) utrata zdolności umysłowych organizmu spowodowana chorobą lub starzeniem się
demens
/dɛ̃ˈmɛ̃ntʲi/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) zaprzeczenie ogłoszone oficjalnie; sprostowanie określonych wiadomości (zazwyczaj politycznych), wcześniej udostępnionych publicznie
dementi
/ˌdɛ̃mɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
prostować nieprawdziwe informacje, zaprzeczać
dementera
/ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  2. zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy
demobilisering
/dɛ̃ˈmɔɡraf/
noun
osoba zawodowo zajmująca się demografią
demograf
/ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;
demografi
adjective
dotyczący demografii
demografisk
/ˌdɛ̃mɔˈkrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli;
demokrati
/ˌdɛ̃mɔˈkrata/
noun
zwolennik demokracji
demokrat
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;
Demokratiska republiken Kongo
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nt͡sɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce
Demokratiska republiken São Tomé och Príncipe
/ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją
demokratisk
/ˌdɛ̃mɔkratɨˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;
demokratisering
/ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać procesu demokratyzacji
demokratisera
/ˌdɛ̃mɔlɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od demolować
demolering
/ˌdɛ̃mɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny
demolera
/ˈdɛ̃mɔ̃n/
noun
(mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;
demon
/dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/
noun
uczestnik demonstracji
demonstrant
/ˌdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ/
noun
przeprowadzanie demontażu
demontering
/ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu
demontering
/ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/
noun
(botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;
dendrologi
/ˌdɛ̃nɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej
  1. irritera
  2. uppröra
/dɛ̃nˈtɨsta/
noun
(zobacz) stomatolog;
tandläkare
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (filozofia, filozoficzny) dział etyki zajmujący się obowiązkami moralnymi i zasadami postępowania, zwłaszcza w określonych zawodach
deontologi
/ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/
noun
(administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,
departement
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozostawiać gdzieś lub u kogoś pieniądze albo kosztowności, w celu ich zabezpieczenia ()
deponera
/ˌdɛpɔrˈtɔvat͡ɕ/
verb
zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości
deportera
/dɛˈprɛsʲja/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  2. (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  3. (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;
depression
/dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;
förlossningsdepression
verb
już prawie doganiać kogoś
vara hack i häl
/ˈdɛrbɨ/
noun
  1. rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;
    1. derby
    2. derbylopp
  2. (sport, sportowy) spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast;
    1. derby
    2. derbymatch
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie psychiczne polegające na poczuciu obcości świata zewnętrznego i odbieraniu go jako zmienionego lub nierzeczywistego
derealisation
/ˈdɛrkat͡ʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;
kornknarr
/ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;
dermatologi
/ˈdɛrvʲiʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym
dervisch
/ˈdɛsɛr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym
  1. efterrätt
  2. dessert
noun
deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności
skärbräda
/ˌdɛskɔˈrɔlka/
noun
(sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;
  1. rullbräda
  2. skateboard
noun
zwątpienie w powodzenie działań
  1. desperation
  2. förtvivlan
  3. hopplöshet
adjective
właściwy desperacie, świadczący o rozpaczy, utracie nadziei i gotowości na wszystko
desperat
/dɛsˈpɛrat/
noun
człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje
desperado
/dɛsˈpɔta/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
  3. (przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę
despot
/dɛsˈpɔtɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich
  1. despoti
  2. despotism
verb
wprowadzać destabilizację, doprowadzać do utraty stabilności przez jakiś podmiot, często w sensie politycznym
destabilisera
/ˌdɛstrukˈt͡sɨjnɨ/
adjective
mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury
destruktiv
/ˌdɛstɨˈlat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);
  1. destillation
  2. destillering
/dɛˈstɨlat/
noun
produkt destylacji;
destillat
verb
(chemia, chemiczny) poddawać destylacji czyli procesowi odparowywania i skraplania cieczy w celu usunięcia z niej substancji nielotnych
destillera
/dɛʃt͡ʃ/
noun
  1. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  2. (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie
regn
/dɛʃˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
związany z deszczem, odnoszący się do deszczu
regnig
/ˈdɛtal/
noun
  1. szczegół, coś mało ważnego
    detalj
  2. (ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi
    detaljhandel
/dɛˈtɛktɨf/
noun
człowiek zajmujący się w sposób niejawny dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik prywatnej agencji śledczej
detektiv
/dɛˈtɛrɡɛ̃nt/
noun
(chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;
detergent
noun
(filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu;
determinism
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu;
avsättning
verb
  1. pozbawiać panującego władzy monarszej
  2. (przenośnie, przenośnia) pozbawiać kogoś stanowiska lub pozycji
detronisera
/ˈdɛwtɛr/
noun
(chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;
deuterium
/dɛwˈtɛrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;
deuteron
noun
(wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska
desertör
noun
wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;
desinformation
noun
rozpad jakiejś całości
desintegration
/ˌdɛzɨ̃nˈfɛkt͡sʲja/
noun
odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;
desinfektion
/ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać dezynfekcji
desinficera
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;
Dhaka
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  2. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  3. (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  4. (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  5. (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);
dharma
/dʲjaˈbɛlsʲci/
adjective
związany z diabłem, dotyczący diabła
djävulsk
/dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/
noun
rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej
pariserhjul
/ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;
diabetologi
/dʲjaˈbɛtɨk/
noun
(medycyna, medyczny) osoba chora na cukrzycę
diabetiker
/ˈdʲjabɛw/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;
  1. djävul
  2. jävul
/ˈdʲjablʲi ˈvʲjɛd͡zɔ̃w̃/
(potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości
  1. det vete fan
  2. det vete katten
  3. det vete sjutton
noun
  1. (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
  2. (przenośnie, przenośnia) zła kobieta
  1. djävulinna
  2. hondjävul
/ˌdʲjaɡnɔˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś
diagnostisk
/dʲjaˈɡnɔza/
noun
(medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby
diagnos
/ˌdʲjaɡnɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań
  1. diagnosticera
  2. diagnostisera
/ˈdʲjaɡrãm/
noun
graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;
diagram
/ˈdʲjalɛkt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;
  1. dialekt
  2. folkmål
noun
(filozofia, filozoficzny) metoda wyrażania myśli polegająca na dochodzeniu do prawdy poprzez ukazywanie sprzeczności zawartych w pojęciach i przekonaniach
dialektik
noun
metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.
dialys
/ˈdʲjalɔk/
noun
rozmowa dwóch osób
dialog
/ˈdʲjãmɛ̃nt/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;
diamant
noun
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;
diklordifenyltrikloretan
/dʲjɛˈt͡sɛzʲja/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  2. (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;
stift
noun
(termin typograficzny) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;
trema
/dʲjɛˈtɛtɨka/
noun
(medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia;
dietetik
/ˈdʲilʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Timoru Wschodniego;
Dili
verb
sprzedawać narkotyki
langa
/ˈdʲĩŋɡɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;
dingo
/dʲĩˈnɔzawr/
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;
  1. dinosaurie
  2. skräcködla
/ˈdʲjɔda/
noun
(elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;
diod
/dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/
pronoun
  1. (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  2. imię męskie;
Diogenes
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg​[​Si2O6​]​;
diopsid
/ˈdʲid͡ʒɛj/
acronym
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów;
  1. DJ
  2. discjockey
/dla/
preposition
…używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności
  1. för
  2. åt
/dlaˈt͡ʃɛɡɔ/
interrogativePronoun
…używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności
varför
/dlaˈt͡ʃɛɡɔ/
pronoun
…używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności
varför
/ˈdmuxat͡ɕ/
verb
wypuszczać powietrze z ust
  1. blåsa
  2. pusta
/dʲɲɛpr̥/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;
    Dnepr
  2. (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie;
    Dnipro
/dnɔ/
noun
  1. dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu
  2. wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu
  3. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim
  4. (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie
  5. (przenośnie, przenośnia), największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska
botten
/dɔ/
preposition
  1. …określający końcowy punkt w przestrzeni
  2. …określający końcowy punkt w czasie
  3. …określający maksymalną wartość
till
interjection
…wyrażająca poczucie beznadziejności, bezradności lub zniecierpliwienia
  1. för fan
  2. för fanken
  3. för helskotta
  4. för sjutton
  5. för tusan
adverb
w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię
upp
/dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/
adverb
dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy
upp och ner
/dɔ‿ˈcitu/
adjective
(potocznie, potoczny) beznadziejny, nienadający się
  1. kass
  2. oanvändbar
  3. oduglig
  4. skral
  5. undermålig
  6. urdålig
/ˌdɔ‿ɲiˈt͡ʃɛɡɔ/
adjective
tandetny, kiepski, marny, lichy, nie nadający się do użytku, nie spełniający oczekiwanej funkcji
  1. oduglig
  2. oanvändbar
  3. värdelös
  4. kass
  5. skral
  6. undermålig
/dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/
proverb
trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść
tredje gången gillt
/ˌdɔ‿vʲiˈd͡zɛ̃ɲa/
interjection
uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś
  1. adjö
  2. hej då
/ˈdɔba/
noun
(jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)
dygn
/dɔˈbrãnɔt͡s/
interjection
pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy
  1. god natt
  2. godnatt
  3. go'natt
/ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/
noun
umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie
  1. hyfs
  2. folkvett
  3. hut och hyfs
  4. vett
  5. vett och etikett
/dɔˈbrɔbɨt/
noun
dobre warunki materialne
  1. välfärd
  2. välstånd
noun
(książkowy) osoba świadcząca innym dobro, osoba dobroczynna
  1. välgörare
  2. befrämjare
  3. filantrop
  4. gynnare
/dɔˈbrɔstãn/
noun
subiektywnie odczuwany stan zadowolenia ze swojego stanu fizycznego i psychicznego w połączeniu poczuciem bezpieczeństwa
välfärd
/ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/
adverb
w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli
  1. frivilligt
  2. självmant
  3. godvilligt
/ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/
adjective
wynikający z własnej woli, działający bez przymusu
frivillig
/ˈdɔbrɨ/
adjective
  1. miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  2. pomyślny, udany
  3. świetny, znakomity w swojej dziedzinie
  1. god
  2. bra
/ˈdɔbrɨ ˈxlɛb ˈɡdɨ kɔˈwat͡ʃa ˈɲɛ‿maʃ/
proverb
trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne
man tager vad man haver
/ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛt͡ʃur/
interjection
uprzejme powitanie używane wieczorem
  1. god kväll
  2. god afton
/ˈdɔbʒɛ/
adverb
  1. w należyty sposób
  2. przyjemnie
  1. väl
  2. bra
/dɔˈbɨtɛk/
noun
wszystko, co się posiada
effekt
/dɔˈt͡sɛ̃ɲät͡ɕ/
verb
dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko
uppskatta
noun
(ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co przynosi dochody
  1. lönsamhet
  2. räntabilitet
/ˈdɔxut/
noun
(księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;
  1. inkomst
  2. avkastning
/dɔˈdatɛk/
noun
coś dodanego, dodatkowego
tillsats
adverb
w sposób dodany do czegoś
ytterligare
/ˌdɔdatˈkɔvɨ/
adjective
dodany do istniejącej wcześniej reszty
  1. extra
  2. additionell
  3. ytterligare
  4. vidare
/dɔˈdavat͡ɕ/
verb
  1. (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
    addera
  2. dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość
    tillsätta
/dɔˈdɔ̃ma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;
Dodoma
adjective
odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom
läglig
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru (egzonim wariantowy wg. KSNG);
Doha
/ˈdɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
  1. pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  2. (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo
mjölka
/dɔjˈʒawɨ/
adjective
  1. o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  2. taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny
mogen
/ˈdɔktɔr/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (grzecznościowo, grzecznościowy) lekarz
  2. stopień naukowy;
doktor
/dɔkˈtɔrãnt/
noun
osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora
doktorand
/dɔkˈtrɨ̃na/
noun
podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii
doktrin
/dɔˈkũmɛ̃nt/
noun
  1. materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
  2. przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy
dokument
/ˌdɔkũmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś
dokumentation
verb
składać dowody; przedstawiać dokumenty na potwierdzenie czegoś
dokumentera
/ˈdɔkɔ̃nt/
pronoun
… pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  1. vart
  2. varthän
/ˈdɔkɔ̃ntʲɕ/
pronoun
…w wyrażeniu zastępujący kierunek dokładnie nieznany, będący jednocześnie celem
  1. någonstans
  2. någonvart
/dɔˈkwadʲɲɛ/
adverb
w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły
  1. precis
  2. noggrannt
/dɔˈkwadnɨ/
adjective
  1. wykonany z dużą starannością
  2. o człowieku: robiący coś starannie
  1. precis
  2. noggrann
/ˈdɔlar/
noun
(jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;
dollar
/ˌdɔlarɨˈzat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;
dollarisering
/ˌdɔlarɨzɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od dolaryzować
dollarisering
/ˌdɔlarɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać dolara do obrotu w innym państwie jako urzędową walutę
dollarisera
/dɔˈlɛvat͡ɕ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/
verb
zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje
gjuta olja på elden
/dɔˈlʲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;
  1. dal
  2. sänka
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;
Niederösterreich
/dɔ̃m/, /ˈdɔmɨ/
noun
  1. pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
    1. hem
    2. hus
    1. (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
    2. (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
    hus
  2. (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
    1. hus
    2. hem
/ˈdɔ̃mʲ ˈd͡ʑɛt͡ska/
noun
placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;
barnhem
/ˈdɔ̃m puˈblʲit͡ʃnɨ/
noun
dom, w którym jest uprawiana prostytucja;
  1. bordell
  2. horhus
/ˈdɔ̃m ˈstart͡suf/
noun
zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny
äldreboende
/ˈdɔ̃mɛɡ dla‿ˈptakuf/
noun
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) niewielka konstrukcja w kształcie budki z otworem, w której ptak może bezpiecznie założyć gniazdo
fågelholk
/ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  2. budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki
korthus
/dɔ̃ˈmɛ̃na/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;
  2. (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
domän
/ˌdɔ̃mɛstɨˈkat͡sʲja/
noun
(zootechnika, zootechniczny) udomowienie zwierząt
domesticering
noun
niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości
  1. tillblandning
  2. tillsatsmedel
/ˌdɔ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
(książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś
dominans
/ˌdɔ̃mʲĩˈɲit͡sʲci/
adjective
dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką
dominikisk
/ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
Dominica
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Dominikanska republiken
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/
noun
obywatel Dominikany
dominiker
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Dominiki
dominikan
/ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Dominikana
dominikansk
/ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. panować nad czymś, nad kimś
  2. przeważać nad czymś, nad kimś
dominera
/ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/
adjective
oparty na przypuszczeniu
påstådd
noun
przypuszczenie, domniemanie
  1. förmodan
  2. antagande
  3. gissning
/dɔ̃ˈnatɔr/
noun
osoba, która ofiarowuje coś
donator
/dɔ̃ˈɲit͡ʃka/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;
  1. kruka
  2. blomkruka
/dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/
adverb
do żadnego określonego miejsca
  1. ingenstans
  2. ingenvart
verb
(pejoratywnie, pejoratywny) zawiadamiać o czymś władze, przełożonych
  1. ange
  2. gola
  3. tjalla
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel
donjuan
noun
(fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;
dopamin
/dɔˈpɛwʲɲat͡ʃ/
noun
(gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;
genitiv
/dɔˈpʲjɛrɔ/
particle
  1. zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające
    1. bara
    2. knappt
  2. przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
    1. först
    2. inte förrän
noun
  1. dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu
    efterskrift
  2. dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym
    postskriptum
/ˌdɔprɔˈvad͡zat͡ɕ/
verb
  1. powodować jakiś stan
    1. bringa
    2. driva
  2. przywodzić kogoś/coś w określone miejsce
    1. föra
    2. leda
/dɔˈpuci/
conjunction
  1. jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne
    1. medan
    2. så länge
  2. jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia
    tills
/ˈdɔpwɨf/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora
biflod
/dɔˈrada/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;
guldsparid
noun
osoba udzielająca porad
rådgivare
adjective
udzielający rad, służący radą
  1. rådgivande
  2. rådgivninsk-
/dɔˈrɔswɨ/
adjective
o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym
vuxen
/dɔˈrɔta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Dorotea
  2. Dorota
  3. Dorothea
/dɔˈrɔʃka/
noun
(transport, transportowy) lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki;
  1. droska
  2. hästdroska
/dɔrʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;
torsk
/ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕt͡ɕ/
noun
szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;
fullkomlighet
noun
zbiór dokumentów i akt dotyczących jakiejś osoby lub sprawy
dossier
/dɔˈstava/
noun
dostarczenie towaru np. do sklepu
leverans
/ˈdɔstat͡ɕ t͡sɨˈkɔra/
idiom
(potocznie, potoczny) przestraszyć się, bać się
få stora skälvan gripas av stora skälvan
/ˈdɔstat͡ɕ pɔ‿ˈnɔɕɛ/
verb
(potocznie, potoczny) zostać zganionym, ostro skarconym
få en näsbränna få sig en näsbränna
/ˈdɔstat͡ɕ ˈf‿skurɛ/
verb
(potocznie, potoczny) zostać zbitym, dostać lanie
få på huden
/dɔˈstɔjɲik/
noun
osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa
dignitär
/ˈdɔstɛ̃mp/
noun
możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby
tillgång
/dɔˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
  1. możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia
  2. (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
tillgänglig
/dɔˈswɔvʲɲɛ/
adverb
w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa
bokstavligen
/dɔˈswɔvnɨ/
adjective
znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia
bokstavlig
/dɔˈtat͡sʲja/
noun
zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności
donation
/dɔˈtɨxt͡ʃas/
adverb
(książkowy) do tego momentu, do chwili obecnej
  1. hittills
  2. än så länge
adjective
taki jaki był dotychczas
hittillsvarande
/dɔˈtɨt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś
  1. angå
  2. beträffa
  3. anbelanga
  4. gälla
  5. röra
  6. beröra
/dɔˈtɨkat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
    1. beröra
    2. vidröra
  2. zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
    1. röra
    2. beröra
  3. (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś
    såra
/ˈdɔfʲt͡ɕip/
noun
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
rolighet
noun
(żartobliwie) dowcip znany od lat
mossig rolighet
adjective
  1. pełen dowcipu
    1. fyndig
    2. vitsig
    3. rolig
    4. skojig
  2. umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy
    1. kvick
    2. fyndig
    3. vitsig
verb
  1. uzyskiwać informację
    1. erfara
    2. få höra
    3. få kännedom
    4. få nys
    5. få veta
    6. snappa upp
  2. domagać się informacji usilnie pytając o coś
    1. efterlysa
    2. fråga sig
    3. förfråga sig
    4. förhöra sig
    5. höra efter
/dɔˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
kierować i wydawać rozkazy jakiejś grupie
anföra
/ˈdɔvut/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
    bevis
  2. przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
    1. bevis
    2. prov
/ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/
noun
(administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;
  1. identitetskort
  2. ID-kort
  3. identitetshandling
/dɔˈvutt͡sa/
noun
(wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;
  1. huvud
  2. anförare
/dɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
wydzielać coś określonymi porcjami
dosera
verb
  1. stawać się uczestnikiem lub elementem czego
    1. ansluta sig
    2. slå sig ihop
    3. sälla sig
  2. uzupełniać o coś
    1. bifoga
    2. tillfoga
    3. tillägga lägga till
  3. stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (1.2))
    1. ansluta sig
    2. slå sig ihop
    3. sälla sig
verb
doznawać czegoś
  1. erfara
  2. uppleva
/ˌdɔɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
ogół zdobytych wiadomości i umiejętności
erfarenhet
/ˌdɔɕfʲjaṭˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
mający doświadczenie
erfaren
adjective
bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę
intravenös
/ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/
adjective
taki, który potrwa do końca czyjegoś życia
livslång
/draˈbʲĩna/
noun
drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;
stege
/ˈdraɡɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny
dragon
adjective
(książkowy) bardzo restrykcyjny i surowy
drakonisk
/ˈdrãmat/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;
  2. utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie
  3. nieszczęśliwe wydarzenie bądź sytuacja
drama
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) autorka dramatów
skådespelsförfattarinna
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) autor dramatów
skådespelsförfattare
/drãˈmaturk/
noun
pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie
dramaturg
adjective
związany z dramaturgią, dotyczący dramaturgii
dramaturgisk
adjective
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego
  2. (przenośnie, przenośnia) pełen napięcia, ciężki, poruszający
dramatisk
/ˈdrapat͡ʃ ˈxmur/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek
skyskrapa
noun
materiał ułożony kunsztownie w fałdy;
draperi
/draˈpʲjɛʒʲɲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar
  1. rovdjur
  2. predator
noun
(socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;
kompetensflykt
noun
zbiór zasad dotyczących ubioru w określonej sytuacji, grupie zawodowej, firmie;
klädkod
/ˈdrɛsʲĩŋk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy
  1. dressing
  2. salladssås
/drɛʃt͡ʃ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;
  1. darrning
  2. rysning
  3. frossa
  4. ilning
  5. kall kåre
  6. kåre
/ˈdrɛvʲɲak/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie
träsko
/ˈdrɛvnɔ/
noun
materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;
  1. trä
  2. ved
  3. timmer
  4. virke
adjective
taki, który posiada drobne kwiaty
småblommig
noun
(socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;
småborgerlighet
/ˈdrɔɡa/
noun
  1. każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
  2. sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)
  3. podróżowanie
väg
/ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/
noun
droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;
motortrafikled
/ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;
korsväg
/ˈdrɔɡa ˈmlɛt͡ʃna/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie
Vintergatan
/ˈdrɔɟi/
adjective
  1. mający wysoką cenę
    dyr
  2. bliski uczuciowo
    1. kär
    2. dyr
/ˈdrɔɡɔ/
adverb
od: drogi (wart dużo pieniędzy)
dyrt
adjective
taki, który ma dużą wartość materialną
värdefull
/drɔˈɡɔfskas/
noun
tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;
  1. vägskylt
  2. trafikskylt
  3. vägvisare
/drɔ̃ˈmadɛr/
noun
(zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;
dromedar
/drɔ̃n/
noun
bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych
drönare
/drɔp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;
stortrapp
/drɔst/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;
trast
/ˈdrɔʒd͡ʒɛ/
noun
  1. (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  2. (mykologia, mykologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;
jäst
/ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;
andra världskriget
/ˈdruɟi/
adjective
zajmujący ostatnie miejsce w dwuelementowym zbiorze o określonej kolejności elementów
andra
/druk/
noun
(drukarstwo, drukarski) proces drukowania
  1. tryck
  2. tryckning
/druˈkarka/
noun
urządzenie służące do drukowania;
skrivare
/druˈkarʲɲa/
noun
zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje
tryckeri
/ˈdrukaʃ/
noun
człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;
tryckare
/ˌdrukɔˈvãɲɛ/
noun
wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki
tryckning
/druˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. dawać coś do druku, publikować
    trycka
  2. robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
    1. trycka
    2. skriva ut
/ˈdrũmla/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;
mungiga
/drut/
noun
  1. (potocznie, potoczny) przewód elektryczny, zwłaszcza gdy mało elastyczny
    1. kabel
    2. sladd
  2. (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;
    sticka
  3. (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;
    1. tråd
    2. metalltråd
/ˈdrut kɔlˈt͡ʃastɨ/
noun
materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;
taggtråd
/ˈdrvʲĩna/
noun
wyśmianie słowem lub gestem w sposób dotkliwy czyichś poglądów, zachowań lub obyczajów, z reguły będące okazaniem pogardy i wywyższenia się
  1. hån
  2. spe
/drvʲit͡ɕ/
verb
szydzić z kogoś, wyśmiewać, kpić, lekceważyć kogoś lub coś
  1. gyckla
  2. gäckas
  3. raljera
/drɨˈblɔvat͡ɕ/
verb
(sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika
  1. dribbla
  2. finta
/drɨl/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;
drill
/ˈḍʒazɡa/
noun
niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)
sticka
/ˈḍʒɛ̃mat͡ɕ/
verb
lekko, czujnie spać
slumra
/ˈḍʒɛvɔ/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  2. (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);
  3. (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
träd
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) spójny graf acykliczny (drzewo) którego każdy wierzchołek ma co najwyżej trzy wierzchołki incydentne (rodzica i dwóch potomków);
binärträd
/ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/
noun
(botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł
barrträd
noun
(sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;
träsnitt
/ḍʒvʲi/
noun
  1. ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
  2. zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać
dörr
verb
tracić czucie; tracić zdolność poruszania
  1. domna
  2. stelna
/drʒɛt͡ɕ/
verb
trząść się, drgać, dygotać
  1. darra
  2. skaka
  3. skälva
  4. dallra
/ˌdubɛlˈtufka/
noun
(łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych lufach ułożonych w pionie lub poziomie;
bössa
/ˈdablʲĩn/, /ˈdublʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Irlandii;
Dublin
/dupn̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;
dubnium
/dux/
noun
  1. istota, treść, charakter czegoś
    anda
    1. umysł, myśli ludzkie
    2. dusza ludzka
    själ
  2. niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
    spöke
/ˈdudɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;
härfågel
/ˈdu<sup>w</sup>ɛt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy
duo
/ˈdukat/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;
dukat
/ˈdũmat͡ɕ/
verb
myśleć, zastanawiać się
  1. fundera
  2. grubbla
  3. grunna
/ˈdũmnɨ/
adjective
  1. wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
    1. högfärdig
    2. dryg
    3. förmäten
    4. högdragen
    5. högmodig
    6. mallig
  2. pewny siebie, mający poczucie własnej godności
    stolt
  3. zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś
    1. stolt
    2. belåten
    3. nöjd
/ˈdũnaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Europie;
Donau
/ˈdũŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii
danska
noun
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie na rynku tylko dwóch konkurujących na tym samym polu podmiotów gospodarczych;
duopol
/ˈdupa/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt
  1. stjärt
  2. arsle
/ˈdupɛk/
noun
(grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności
skit
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) lizus
rövslickare
/dur/
noun
(medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;
tyfus
/ˈdurnɨ/
adjective
(grubiański, grubiańsko) mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny
  1. fjantig
  2. fjollig
  3. flamsig
  4. fånig
  5. larvig
  6. tramsig
/ˈdurʃlak/
noun
(gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) dziurkowana miska do odcedzania
durkslag
/ˈduɕit͡ɕ/
verb
  1. tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
    1. strypa
    2. kväva
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gotować pod przykryciem, w niewielkiej ilości tłuszczu lub wody
    stuva
  3. ginąć z braku powietrza
    1. kväva
    2. strypa
  4. o potrawach: być duszonym (1.3)
    stuva
/ˈduʃa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;
själ
/duˈʃãnbɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;
Dusjanbe
noun
(medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;
  1. andnöd
  2. andtäppa
  3. brösttäppa
/ˈdũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii
dansk
/ˈdũj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Danii lub Duńczyków
  1. dansk
  2. danska
/ˈdũj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;
  1. danska
  2. dansk
/ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem duńskim
  2. spisany, stworzony w języku duńskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim
danskspråkig
/ˈduʒɔ/
indefiniteCardinalNumeral
w wielkiej ilości
  1. mycket
  2. en hel del
  3. flera
  4. legio
  5. mången
  6. åtskillig
/ˈduʒɨ/
adjective
taki, którego rozmiar jest ponadprzeciętny
  1. stor
  2. vuxen
/dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/
acronym
  1. = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  2. = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;
DVD
/dva/
ordinalAdjective
liczba 2
  1. två
  2. tu
  3. tvenne
noun
liczba 2000
två tusen
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa/
cardinalNumeral
liczba 20
tjugo
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 24
tjugofyra
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 22
tjugotvå
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 29
tjugonio
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 21
tjugoett
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 28
tjugoåtta
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 25
tjugofem
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 27
tjugosju
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 26
tjugosex
/dvaˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕa ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 23
tjugotre
/dvãˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 12
tolv
/ˈdvʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 200
tvåhundra
noun
(transport, transportowy) miejsce odprawy pasażerów autobusów
  1. busstation
  2. bussterminal
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sztuka złożona z dwóch aktów
tvåaktare
/ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/
adjective
taki, który ma dwa bieguny
bipolär
/ˌdvut͡sɨfˈrɔvɨ/
adjective
składający się z dwóch cyfr
tvåsiffrig
/ˌdvud͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia cztery lata
tjugofyraåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia cztery lata
  2. trwający dwadzieścia cztery lata
tjugofyraårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia dwa lata
tjugotvååring
/ˌdvud͡ʑɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia dwa lata
  2. trwający dwadzieścia dwa lata
tjugotvåårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia dziewięć lat
tjugonioåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia dziewięć lat
  2. trwający dwadzieścia dziewięć lat
tjugonioårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia jeden lat
tjugoettåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia jeden lat
  2. trwający dwadzieścia jeden lat
tjugoettårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 20-29 lat
tjugoåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia lat
  2. trwający dwadzieścia lat
tjugoårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia osiem lat
tjugoåttaåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia osiem lat
  2. trwający dwadzieścia osiem lat
tjugoåttaårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat
tjugofemåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia pięć lat
  2. trwający dwadzieścia pięć lat
tjugofemårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia siedem lat
tjugosjuåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia siedem lat
  2. trwający dwadzieścia siedem lat
tjugosjuårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia sześć lat
tjugosexåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia sześć lat
  2. trwający dwadzieścia sześć lat
tjugosexårig
/ˌdvud͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dwadzieścia trzy lata
tjugotreåring
/ˌdvud͡ʑɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwadzieścia trzy lata
  2. trwający dwadzieścia trzy lata
tjugotreårig
/dvuˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 20
tjugonde
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od dwadzieścia cztery
tjugofjärde
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈdruɟi/
adjective
od dwadzieścia dwa
tjugoandra
/dvuˈd͡ʑɛstɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dwadzieścia dziewięć
tjugonionde
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od dwadzieścia jeden
tjugoförsta
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dwadzieścia pięć
tjugofemte
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od dwadzieścia siedem
tjugosjunde
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈʃustɨ/
adjective
od dwadzieścia sześć
tjugosjätte
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od dwadzieścia trzy
tjugotredje
/dvuˈd͡ʑɛstɨ ˈusmɨ/
adjective
od dwadzieścia osiem
tjugoåttonde
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami
tvåspråkighet
/ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. o człowieku: mówiący w dwóch językach
  2. napisany w dwóch językach
  3. zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami
tvåspråkig
/ˌdvukɔrɔ̃ˈnufka/
noun
moneta o nominale 2 koron
  1. tvåkrona
  2. tvåkronorsmynt
/dvuˈkrɔpɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć
kolon
/dvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwa lata
  2. trwający dwa lata
tvåårig
/ˌdvũmaˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający dwa maszty
tvåmastare
/ˌdvũmaˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający dwa maszty
tvåmastad
/ˌdvũnaˈstʲɲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;
tolvfingertarm
noun
(geometria) wielokąt o dwunastu bokach
dodekagon
/ˌdvũnastɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający dwanaście lat
tolvåring
/ˌdvũnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dwanaście lat
  2. trwający dwanaście lat
tolvårig
/dvũˈnastɨ/
adjective
od 12
tolfte
/dvuˈsɛtnɨ/
adjective
od dwieście
tvåhundrade
/ˌdvusɨlaˈbɔvɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab
tvåstavig
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu
dioxid
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków azotu, silnie toksyczny gaz o ostrym zapachu;
kvävedioxid
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków siarki, bezbarwny gaz o ostrym i duszącym zapachu;
svaveldioxid
/dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/
noun
(chemia, chemiczny) CO2, związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;
koldioxid
/dvuˈznat͡ʃnɨ/
adjective
zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby
tvetydig
/ˈdvujka/
noun
nazwa cyfry 2
tvåa
/dvur/
noun
majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami
herrgård
/ˌdɨfɛˈrɛ̃nt͡sʲjaw/
noun
(mechanika) zespół przekładni mechanicznych umożliwiający kołom na tej samej osi obracanie się z różnymi prędkościami kątowymi;
differential
/dɨˈfuzʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w materialnym ośrodku – gazie, cieczy, ciele stałym lub plazmie;
diffusion
/ˈdɨkt͡sʲja/
noun
sposób wymawiania wyrazów i zdań
diktion
/ˈdɨkta/
noun
płyta sklejona z fornirów
plywood
noun
(edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści
diktamen
/ˈdɨktat/
noun
narzucanie komuś swej woli lub swego zdania
diktat
/dɨkˈtatɔr/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje wyłączną, nieograniczoną i nadzwyczajną władzę
  2. (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;
diktator
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą
diktatorisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;
diktatur
verb
  1. mówić lub odczytywać tekst komuś, by go zapisał
  2. kierować zachowaniem
diktera
noun
sytuacja wymagająca trudnego wyboru
dilemma
/dɨ̃m/
noun
produkty spalania zawieszone w powietrzu
rök
/dɨ̃ˈmʲisʲja/
noun
zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska
avsättning
/ˈdɨ̃mʲit͡ɕ/
verb
  1. wydzielać dym
    ryka
  2. wydzielać dym
    1. ryka
    2. röka
/dɨ̃ˈmufka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;
ladusvala
/dɨ̃ˈnãmʲit/
noun
materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;
dynamit
/dɨ̃ˈnastʲja/
noun
  1. ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii
  2. (przenośnie, przenośnia) rodzina w której z rodzica na dziecko przekazywane jest stanowisko w rodzinnym przedsiębiorstwie
dynasti
adjective
związany z dynastią, dotyczący dynastii
dynastisk
/ˈdɨ̃ɲa/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  1. pumpa
  2. kurbits
/ˈdɨplɔ̃m/
noun
dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy
  1. diplom
  2. examensbevis
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi
diplomati
/ˌdɨplɔ̃ˈmata/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa
diplomat
/ˌdɨplɔ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą
  2. (przenośnie, przenośnia) wyrażony z taktem, pomyślnie dla obu stron
diplomatisk
/dɨˈrɛktɔr/
noun
osoba zarządzająca jakąś instytucją
  1. rektor
  2. direktör
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii
direktiv
/dɨˈrɨɡɛ̃nt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  1. dirigent
  2. anförare
/ˌdɨrɨˈɡɔvat͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu
dirigera
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie
disciplinär
/dɨsˈfɔrʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;
dysfori
/dɨsk/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
    disk
  2. (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;
    diskus
  3. (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
    1. intervertebraldisk
    2. mellankotskiva
/ˈdɨsk ˈtfardɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;
hårddisk
/ˌdɨskɔˈtɛka/
noun
  1. zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce
  2. lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);
diskotek
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Symphysodon discus Heckel, ryba z rodziny pielęgnicowatych występująca w dorzeczu Amazonki;
  1. diskus
  2. diskusfisk
noun
zdolność zachowywania tajemnic
diskretion
/dɨsˈkrɛtnɨ/
adjective
  1. (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru
  2. zachowujący tajemnice i taktowny
  3. taki, który nie rzuca się w oczy
diskret
/ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym
diskriminering
verb
prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.
diskriminera
noun
dyskusja, wymiana zdań
diskurs
/dɨsˈkusʲja/
noun
jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;
  1. diskussion
  2. debatt
/ˌdɨskuˈtɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić dyskusję
diskutera
noun
(sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad
diskvalificering
/dɨsˈlɛksʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;
  1. dyslexi
  2. ordblindhet
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;
dysmorfofobi
/dɨˈsɔ̃nãw̃s/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
    1. dissonans
    2. missljud
  2. (przenośnie, przenośnia) brak zgodności, brak dopasowania
    1. missämja
    2. oenighet
/dɨsˈpɛ̃w̃sa/
noun
(kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;
dispens
/ˈdɨsprɔs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;
dysprosium
/dɨsˈputa/
noun
dyskusja na poważny temat
dispyt
/ˈdɨstãw̃s/
noun
  1. (sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi
    distans
  2. odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami
    1. distans
    2. avstånd
/dɨsˈtɔpʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
dystopi
adjective
związany z dystopią, dotyczący dystopii
dystopisk
/dɨˈsɨdɛ̃nt/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
  2. osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała
dissident
/ˈdɨʃa/
noun
(technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu
  1. dysa
  2. munstycke
/ˈdɨʃɛt͡ɕ/
verb
głośno i ciężko oddychać
  1. flämta
  2. flåsa
  3. pusta
/ˈdɨvãn/
noun
gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;
matta
/ˈdɨvʲis/
noun
(drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;
  1. bindestreck
  2. divis
/ˈd͡ʑadɛk/
noun
    1. ojciec ojca
    2. (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
    1. farfar
    2. morfar
  1. ojciec matki
    1. morfar
    2. farfar
/ˈd͡ʑadɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/
noun
ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;
nötknäckare
/ˈd͡ʑadɛk ˌmat͡ɕɛˈʒɨstɨ/
noun
(przestarzałe, przestarzały) ojciec matki
morfar
/ˈd͡ʑadɛk ɔjˈt͡ʃɨstɨ/
noun
(dawniej, dawny) ojciec ojca
farfar
/d͡ʑatˈkɔvʲjɛ/
noun
(potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek
  1. farföräldrar
  2. morföräldrar
/ˈd͡ʑarsʲci/
adjective
(książkowy) pełen życia, energii, temperamentu
  1. käck
  2. frejdig
  3. hurtig
/d͡ʑät͡ɕ/
verb
  1. (włókiennictwo) robić dzianinę: ubranie, tkaninę z nitek na drutach, szydełkiem
    sticka
  2. odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się
    1. hända
    2. ske
    3. äga rum
    4. försiggå
    5. pågå
    6. stå på
/ˈd͡ʑawat͡ʃ/
noun
osoba aktywna w określonej dziedzinie życia publicznego
  1. aktivist
  2. kämpe
  3. ledare
/d͡ʑaˈwalnɔɕt͡ɕ/
noun
zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres
  1. aktivitet
  2. verksamhet
/d͡ʑaˈwãɲɛ/
noun
  1. zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś
    1. aktion
    2. förfarande
    3. handling
  2. (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa i tradycyjnie oznaczana określonym symbolem pomiędzy jej argumentami;
    1. operation
    2. räknesätt
/ˈd͡ʑawat͡ɕ/
verb
  1. być sprawnym, funkcjonować
    1. fungera
    2. funka
  2. aktywnie uczestniczyć, pracować
    1. verka
    2. agera
    3. handla
/d͡ʑit͡ʃ/
noun
odludne, nieuprawiane miejsce
vildmark
/d͡ʑɛ̇ˈt͡ɕĩnːɨ/
adjective
  1. właściwy dziecku, taki jak u dziecka
  2. zachowujący się jak dziecko
barnslig
/ˌd͡ʑɛ̇t͡ɕɔˈbujstfɔ/
noun
(książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;
barnadråp
/d͡ʑɛ̇ˈt͡ɕĩj̃stfɔ/
noun
okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;
barndom
/ˈd͡ʑɛt͡skɔ/
noun
  1. potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  2. istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia
  1. barn
  2. unge
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  2. być uprawnionym do takiego otrzymania
  3. o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
ärva
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑĩna/
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
definitionsmängd
/d͡ʑɛ̇ˈd͡ʑĩɲɛt͡s/
noun
wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;
gårdsplan
/ˈd͡ʑɛ̇ɟɛ̇t͡ɕ/
noun
ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.;
  1. tjära
  2. trätjära
/d͡ʑɛˈkãnat/
noun
(edukacja, edukacyjny) biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni
dekanat
/d͡ʑɛˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;
division
/ˈd͡ʑɛlʲit͡ɕ/
verb
dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  1. dela
  2. fördela
/ˈd͡ʑɛlʲid͡ʑ ˈvwɔs na‿ˈt͡ʃfɔrɔ/
verb
przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś
syssla med hårklyveri
noun
(matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonuje się działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik
dividend
/d͡ʑɛlʲˈɲit͡sa/
noun
wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;
  1. kvarter
  2. stadsdel
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲːik/
noun
    1. notatki zapisywane codziennie
    2. (administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów
    3. (księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe
    4. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi
    dagbok
  1. (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie
    1. dagstidning
    2. dagblad
adjective
związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa
journalistisk
/ˌd͡ʑɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/
noun
zajęcie dziennikarzy i dziennikarek
journalistik
/d͡ʑɛ̇̃ɲˈːikaʃ/
noun
osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;
journalist
/ˈd͡ʑɛʒba/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;
törnskata
/d͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntka/
noun
nazwa liczby 10
tia
/d͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od 10
tionde
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;
tiokamp
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡sɛ̃nˈtufka/
noun
(numizmatyka, numizmatyczny) moneta o nominale dziesięciu centów
tiocentare
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔrɔ̃ˈnufka/
noun
moneta o nominale 10 koron
  1. tiokrona
  2. tiokronorsmynt
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
dziecko w wieku dziesięciu lat
tioåring
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛt͡ɕɛ/
noun
okres dziesięciu lat
  1. decennium
  2. årtionde
/ˌd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziesięć lat
  2. trwający dziesięć lat
tioårig
/ˈd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 10
tio
noun
liczba 10 000
tio tusen
/d͡ʑɛfˈt͡ʃɨ̃na/
noun
  1. młoda, niezamężna kobieta
    1. flicka
    2. tjej
    3. jänta
    4. tös
  2. partnerka, nieformalna narzeczona, konkubina
    1. flickvän
    2. flicka
/d͡ʑɛˈvʲit͡sa/
noun
osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym
  1. jungfru
  2. oskuld
noun
(fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą
  1. oskuld
  2. jungfrulighet
/d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od 9
nionde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający dziewięć lat
nioåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięć lat
  2. trwający dziewięć lat
nioårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat
nittonåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewiętnaście lat
  2. trwający dziewiętnaście lat
nittonårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtˈnastɨ/
adjective
od 19
nittonde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛtˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 19
nitton
/ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 9
nio
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 90
nittio
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 94
nittiofyra
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 92
nittiotvå
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 99
nittionio
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 91
nittioett
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 98
nittioåtta
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 95
nittiofem
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 97
nittiosju
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 96
nittiosex
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 93
nittiotre
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt cztery (94)
nittiofjärde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od dziewięćdziesiąt dwa (92)
nittioandra
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt dziewięć (99)
nittionionde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt jeden (91)
nittioförsta
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt pięć (95)
nittiofemte
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt siedem (97)
nittiosjunde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt sześć (96)
nittiosjätte
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od dziewięćdziesiąt trzy (93)
nittiotredje
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od dziewięćdziesiąt osiem (98)
nittioåttonde
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata
nittiofyraåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt cztery lata
  2. trwający dziewięćdziesiąt cztery lata
nittiofyraårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dwa lata
nittiotvååring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt dwa lata
  2. trwający dziewięćdziesiąt dwa lata
nittiotvåårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat
nittionioåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt dziewięć lat
nittionioårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt jeden lat
nittioettåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt jeden lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt jeden lat
nittioettårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 90-99 lat
nittioåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt lat
nittioårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat
nittioåttaåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt osiem lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt osiem lat
nittioåttaårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat
nittiofemåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt pięć lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt pięć lat
nittiofemårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat
nittiosjuåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt siedem lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt siedem lat
nittiosjuårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt sześć lat
nittiosexåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt sześć lat
  2. trwający dziewięćdziesiąt sześć lat
nittiosexårig
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata
nittiotreåring
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający dziewięćdziesiąt trzy lata
  2. trwający dziewięćdziesiąt trzy lata
nittiotreårig
/ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛt/
numeral
liczba 900
niohundra
/ˌd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtnɨ/
adjective
od dziewięćset
niohundrade
/d͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
  1. określony termin; data
    dag
    1. okres od świtu do zmierzchu
    2. okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba
    1. dag
    2. dygn
/ˈd͡ʑɛn ˈdɔbrɨ/, /ˈd͡ʑɛɲ ˈdɔbrɨ/
interjection
zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu
  1. god morgon
  2. god dag
  3. god middag
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) dzień, w którym się idzie do pracy
arbetsdag
noun
stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie
avlöningsdag
noun
święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji;
  1. lucia
  2. luciadag
/d͡ʑik/
noun
(zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;
vildsvin
/ˈd͡ʑici/
adjective
nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach
vild
/ˈd͡ʑɔbak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchus, stekowiec z rodziny dziobakowatych;
näbbdjur
/ˈd͡ʑiɕäj/
adverb
  1. cały dzień, który jest w tej chwili, dziś
    1. i dag idag
    2. i dag
  2. w obecnym czasie, w bieżącym okresie
    idag
/d͡ʑiˈɕɛ̇jʃɨ/
adjective
ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  1. samtida
  2. dagens
/ˈd͡ʑura/
noun
  1. otwór powstały wskutek uszkodzenia
  2. (potocznie, potoczny) ubytek w zębie
  3. (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa
hål
/ˈd͡ʑura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi;
ozonhål
/ˈd͡ʑifka/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
  1. hora
  2. fnask
/ˈd͡ʑivnɨ/
adjective
charakteryzujący się czymś niezrozumiałym
  1. konstig
  2. egendomlig
  3. besynnerlig
  4. underlig
  5. märklig
/d͡ʑup/
noun
  1. (morski) przednia część kadłuba statku;
    bog
  2. (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
    näbb
/ˈd͡ʑɔ̃w̃swɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;
tandkött
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła
alveolar
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae
hackspett
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔw ˈt͡ʃarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;
spillkråka
/ˈd͡ʑɛ̇̃ɲt͡ɕɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;
gröngöling
/ˈd͡ʑɛ̃ŋʲci/
preposition
…służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem
tack vare
interjection
…używana do wyrażenia satysfakcji, że coś się jednak udało
  1. Gud ske lov
  2. gudskelov
/d͡ʑɛ̃ŋˈkɔvat͡ɕ/
verb
(dosłownie) składać podziękowanie
tacka
/d͡ʑɛ̃ŋˈkujɛ/
interjection
zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność
tack
/d͡ʑɛ̃ŋˈkujɛ ˈbard͡zɔ/
…wyrażający wdzięczność
tack så mycket
/d͡zvɔ̃n/
noun
duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;
klocka
/ˈd͡zvɔ̃nɛk/
noun
  1. urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze
    ringklocka
  2. mały dzwon
    skälla
/ˈd͡zvɔ̃nɛk ˌrɔvɛˈrɔvɨ/
noun
mechaniczny sygnalizator dźwiękowy przy rowerze;
cykelklocka
/ˈd͡zvɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;
grönfink
/duw/
noun
dziura wykopana w ziemi
grop
/dɔ̃mp/
noun
  1. (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
    ek
  2. (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
    1. ek
    2. ekträd
/ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;
korkek
/dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(książkowy) chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia
  1. strävan
  2. strävande
/ˈdɔ̃w̃ʒɨt͡ɕ/
verb
działać w kierunku realizacji danego celu
syfta
/dwɔ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;
handflata
/dwuk/
noun
  1. to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;
  2. (przenośnie, przenośnia) zobowiązanie moralne
skuld
/ˈdwuɟi/
adjective
  1. mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  2. trwający znaczny czas
  3. (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  4. (żartobliwie) o człowieku: wysoki
lång
/ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt/
noun
(potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień wolny od pracy;
långhelg
/ˈdwuɡɔ/
adverb
  1. przez, na znaczny czas
    länge
  2. na znaczną długość
    långt
/dwuˈɡɔpʲis/
noun
narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem
  1. penna
  2. kulspetspenna
/ˌdwuɡɔˈskʃɨdwɨ/
adjective
taki, który ma długie skrzydła
långvingad
adjective
trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji
långsiktig
/ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/
adjective
(książkowy) mający długie włosy
långhårig
/ˈdwuɡɔɕt͡ɕ/
noun
(fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
längd
/ˈdwutɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;
  1. mejsel
  2. stämjärn
/ˈdwuʒʲɲik/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;
gäldenär
/d͡ʑvʲjɛ̃ŋk/
noun
fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;
  1. ljud
  2. klang
/d͡ʒaˈkarta/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Indonezji;
Jakarta
/d͡ʒːɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;
daggmask
/d͡ʒɛ̃m/
noun
(spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;
  1. sylt
  2. marmelad
/d͡ʒʲiˈbut͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Dżibuti
djiboutisk
/d͡ʒʲiˈbutʲi/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);
Djibouti
noun
obywatel Dżibuti
djiboutier
/ˌd͡ʒʲibuˈtɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Dżibuti
djiboutisk
/ˈd͡ʒʲixat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
jihad
/d͡ʒʲip/
noun
(motoryzacja) samochód marki Jeep;
jeep
/ˈd͡ʒɔkɛj/
noun
(jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych
  1. jockey
  2. kapplöpningsryttare
/ˈd͡ʒũma/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;
pest
/ˈd͡ʒũŋɡla/
noun
wilgotny las tropikalny;
djungel
/ˈĩmɛjl/
noun
(informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)
mejl
verb
(potocznie, potoczny) wysyłać listy (e-maile) drogą elektroniczną
mejla
pronoun
(mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;
Ebisu
noun
tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;
ebonit
/ˈɛxɔ/
noun
(akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;
  1. eko
  2. genljud
/ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/
noun
(medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków;
ekokardiografi
/ˌɛxɔˈlalʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;
ekolali
/ɛˈdrɛdɔ̃n/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;
ejder
/ˈɛdvart/
pronoun
imię męskie;
  1. Edvard
  2. Eduard
/ɛˈdɨ̃nburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Szkocji,
Edinburgh
/ɛˈdɨta/
pronoun
imię żeńskie;
Edit
/ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/
noun
(informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu
textredigerare
/ˌɛdɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera
redigera
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący naturalnie w roślinach z rodzaju Ephedra, działający pobudzająco na ośrodkowy układ nerwowy oraz sympatykomimetycznie (pobudza układ współczulny)
efedrin
/ɛˈfɛct͡ɕaʃ/
noun
ten, co goni za efektami
posör
/ˈɛfɛkt/
noun
  1. wrażenie
    1. effekt
    2. intryck
  2. osiągnięcie, wynik
    1. effekt
    2. resultat
    3. verkan
    4. inverkan
    5. utfall
/ˈɛfɛktʲ ˌt͡ɕɛplarʲˈɲãnɨ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;
  1. växthuseffekt
  2. drivhuseffekt
/ˈɛfɛkt uˈbɔt͡ʃnɨ/
noun
dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek
biverkning
/ˌɛfɛkˈtɔvnɨ/
adjective
sprawiający zadziwiająco dobre wrażenie
effektfull
/ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/
adjective
  1. skuteczny, wydajny
  2. istotny, rzeczywisty
effektiv
/ɛˈfʲjaltɛs/
pronoun
imię męskie;
Efialtes
/ˌɛ‿ːf‿ɛr‿ˈɛr/
acronym
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego
ERUF
/ˌɛɟipˈt͡sʲjä̃ɲĩn/
noun
mieszkaniec Egiptu
egyptier
/ˌɛɟipˈt͡sʲjãŋka/
noun
mieszkanka Egiptu
egyptiska
/ɛˈɟipsʲci/
adjective
odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu
  1. egyptisk
  2. egyptiska
/ˈɛɟipt/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;
Egypten
/ˌɛɟiptɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(archeologia, archeologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący egiptologa lub egiptologii
egyptologisk
/ˌɛɡɔt͡sɛ̃nˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata
  1. självupptagen
  2. inkrökt
/ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/
noun
osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych
egoist
/ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
charakterystyczny dla egoisty i egoizmu
egoistisk
/ɛɡˈzãmʲĩn/
noun
(edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej
  1. examen
  2. tentamen
/ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi
examinera
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy
  2. (historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy;
exarkat
/ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/
noun
jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów
exemplar
/ˌɛɡzɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie
exotisk
/ˌɛɡzɨˈstɛ̃nt͡sʲja/
noun
istnienie, byt, życie i jego warunki
existens
/ˌɛɡzɨstɛ̃nˈt͡sʲjalʲism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;
  1. existentialism
  2. existensialism
/ˌɛɡzɨˈstɔvat͡ɕ/
verb
być, istnieć
existera
/ˈajn͇ʃtajn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;
einsteinium
noun
(fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku
ejakulat
verb
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wydalać nasienie w wyniku orgazmu
ejakulera
/ɛkˈlʲiptɨka/
noun
(astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;
ekliptika
/ɛˈkɔlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią
ekolog
/ˌɛkɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;
  1. ekologi
  2. miljöforskning
/ˌɛkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody
ekologisk
/ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. odnoszący się do gospodarki
  2. związany z ekonomią lub ekonomiką
  3. oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił
ekonomisk
/ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/
noun
  1. (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;
  2. (informatyka, informatyczny) ogół sprzętu i/lub oprogramowania współpracującego ze sobą dzięki dostarczaniu przez jednego producenta
ekosystem
/ˈɛkrãn/
noun
  1. (budownictwo) budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
    skärm
  2. (elektronika, elektroniczny) część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
    1. skärm
    2. bildskärm
  3. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
    1. skärm
    2. duk
noun
  1. film na podstawie sztuk teatralnej, powieści itp.
  2. opracowanie sztuki teatralnej, powieści itp. w wersji filmowej
filmatisering
adjective
wywołujący silne emocje, podniecenie lub zainteresowanie
spännande
/ˌɛksxʲibʲit͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;
exhibitionist
adjective
(psychologia, psychologiczny) odnoszący się do skłonności do publicznego pokazywania siebie, swojego ciała lub zachowań, często w celu zwrócenia na siebie uwagi lub wywołania reakcji innych
exhibitionistisk
/ˌɛksxʲibʲiˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;
exhibitionism
noun
(administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;
exklav
/ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;
  1. bannlysning
  2. exkommunikation
/ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła
  1. exkommunicera
  2. bannlysa
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;
exlibris
/ˌɛkspɛˈdɨt͡sʲja/
noun
wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział
expedition
/ˈɛkspɛrt/
noun
specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu
expert
/ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  2. pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu
experiment
/ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/
adjective
związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy
experimentell
verb
przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań
experimentera
/ˌɛksplɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
z hukiem i gwałtownie rozpadać się (rozpaść się) na mniejsze kawałki
explodera
/ɛksˈplɔzʲja/
noun
rozerwanie się z hukiem;
explosion
/ɛksˈpɔ̃nat/
noun
przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.
utställningsföremål
/ˈɛkspɔrt/
noun
sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi
export
/ˌɛkspɔrtɔˈvãɲɛ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) sprzedawanie towarów lub usług za granicę
exportering
/ˌɛkspɔrˈtɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego
exportera
/ˈɛksprɛs/
noun
  1. pośpieszna przesyłka pocztowa, którą dostarcza się od razu po nadejściu do urzędu pocztowego
    expressförsändelse
  2. szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami;
    1. expresståg
    2. express
  3. urządzenie elektryczne służące do parzenia kawy;
    kaffebryggare
/ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;
expressionism
adjective
odznaczający się siłą wyrazu
  1. uttrycksfull
  2. expressiv
/ˌɛkstaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący ekstazy, wywodzący się z ekstazy; będący wynikiem ekstazy
extatisk
/ˌɛkstrapɔˈlat͡sʲja/
noun
    1. prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
    2. rezultat ekstrapolacji (1.1)
    1. extrapolation
    2. framskrivning
    3. prognos
  1. (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
    extrapolering
/ˌɛkstravaˈɡãnt͡sʲci/
adjective
taki, który jest przejawem ekstrawagancji
extravagant
/ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/
adverb
w sposób ekstremalny
ytterligt
/ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/
adjective
krańcowy, skrajny
extrem
adjective
dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów
  1. extrem
  2. extremistisk
/ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/
noun
wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii
extremism
adjective
  1. (książkowy) powszechny, otwarty
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu
ekumenisk
/ɛˈkfadɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;
Ecuador
/ˌɛkfaˈdɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Ekwadoru
ecuadorian
/ˌɛkfaˈdɔrka/
noun
obywatelka Ekwadoru
ecuadorianska
/ˌɛkfaˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Ekwador
ecuadoriansk
/ˌɛlaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty
    1. elastisk
    2. böjlig
    3. spänstig
  2. (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący
    1. flexibel
    2. skalbar
/ˌɛlɛˈɡãnt͡sʲja/
noun
dobry smak w ubiorze i zachowaniu
elegans
/ˌɛlɛˈɡãnt͡sʲci/
adjective
dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją
elegant
/ɛˈlɛɡãnt/
noun
mężczyzna charakteryzujący się elegancją
elegant
/ɛˈlɛɟja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;
elegi
noun
(chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;
elektrokemi
adjective
związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii
elektrokemisk
/ˌɛlɛkˈtrɔda/
noun
(fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;
elektrod
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) związany z elektrofizjologią, dotyczący elektrofizjologii
elektrofysiologisk
/ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;
elektrolyt
adjective
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem
elektrolytisk
/ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego
elektrolys
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych;
elektromagnetism
/ɛˈlɛktrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;
elektron
/ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z elektroniką, opierający się na elektronice
elektronisk
/ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/
noun
dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;
elektronik
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z elektrostatyką, dotyczący elektrostatyki
elektrostatisk
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) dziedzina nauki i techniki zajmująca się wytwarzaniem, przesyłaniem, przetwarzaniem i zastosowaniem energii elektrycznej
elektroteknik
/ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/
noun
(elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;
kraftverk
noun
(elektryczność) elektrownia wytwarzająca energię elektryczną przy wykorzystaniu rozszczepienia jąder atomowych;
kärnkraftverk
noun
obiekt przemysłowo-energetyczny wytwarzający energię elektryczną poprzez rozszczepienia jądra atomowego;
kärnkraftverk
/ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  2. (potocznie, potoczny) prąd elektryczny
  1. elektricitet
  2. el
/ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności
elektrisk
/ɛˈlɛktrɨk/
noun
osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi
elektriker
/ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/
noun
  1. część składowa pewnej całości, struktury
  2. (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej jeden z podstawowych składników znanego świata (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  3. (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy
  4. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
element
/ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Eleonora
  2. Elinor
  3. Ellinor
/ɛlf/
noun
istota fantastyczna;
  1. älva
  2. alv
/ˈɛlʲjaʃ/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Elias
/ˌɛlʲĩmʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać eliminacji, usuwać, wykluczać coś
eliminera
/ɛˈlʲipsa/
noun
  1. (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;
ellips
adjective
  1. mający kształt elipsy
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) polegający na elipsie, zawierający elipsę
elliptisk
/ɛˈlʲita/
noun
  1. grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  2. wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju
elit
/ˌɛlʲiˈtarnɨ/
adjective
dostępny tylko dla niektórych osób
elitistisk
/ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/
adjective
mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się
  1. elokvent
  2. vältalig
/ɛlʒˈbʲjɛta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Elisabet
  2. Elisabeth
  3. Elise
  4. Elsa
verb
promieniować, wydzielać coś z siebie
emanera
/ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl/
pronoun
imię męskie;
  1. Emanuel
  2. Emmanuel
/ɛ̃mˈblɛ̃mat/
noun
kompozycja plastyczna symbolizująca coś, np. organizację, ideę
emblem
/ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;
embryologi
/ˌɛ̃mɛrɨˈtura/
noun
okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;
pension
/ˌɛ̃mʲiˈɡrat͡sʲja/
noun
wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim
  1. emigration
  2. utvandring
/ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/
noun
ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną
emigrant
/ˈɛ̃mʲil/
pronoun
imię męskie;
Emil
/ɛ̃ˈmʲilʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Emilia
  2. Emelia
  3. Emelie
  4. Emilie
/ˈɛ̃mʲir/
noun
tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich
emir
/ˌɛ̃mʲiˈrat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, państwa na Półwyspie Arabskim
emiratisk
/ɛ̃ˈmʲirat/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira
emirat
noun
obywatel Zjednoczonych Emiratów Arabskich
emiratier
/ɛ̃ˈmʲisʲja/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
  2. (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)
emission
/ˈɛ̃mːa/
pronoun
imię żeńskie;
Emma
/ˌɛ̃mːãˈnu<sup>w</sup>ɛl/
pronoun
imię męskie;
  1. Emanuel
  2. Emmanuel
/ɛ̃ˈmɔt͡sʲja/
noun
silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;
emotion
/ˌɛ̃mɔt͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
łatwo ulegający emocjom
hjärtnupen
/ˌɛ̃mɔˈtʲikɔ̃n/
noun
(informatyka, informatyczny) (telekomunikacja) znak graficzny powstały z różnych symboli literowych i znaków dostępnych na klawiaturze, zwykle wyrażający czyjeś emocje;
emotikon
adjective
emocjonalny, uczuciowy
emotiv
/ɛ̃mˈpatʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;
empati
/ˌɛ̃mpʲiˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim
empirisk
/ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;
empirism
/ˈɛ̃mu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)
emu
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny umożliwiający powstanie emulsji;
emulgator
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjne danie meksykańskie z kukurydzianej tortilli nadzianej mięsnym lub jarskim farszem, podpieczonej i serwowanej z sosem;
enchilada
/ˌɛ̃nt͡sɨklɔˈpɛdʲja/
noun
dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;
  1. encyklopedi
  2. uppslagsverk
/ˌɛ̃nt͡sɨklɔpɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii
encyklopedisk
/ɛ̃nˈdɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) stałe występowanie pewnej choroby na określonym terenie;
endemi
adjective
występujący tylko na określonym obszarze
endemisk
adjective
(biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) pochodzący z wewnątrz
endogen
/ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego
endokrinolog
/ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/
noun
  1. (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  2. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  3. (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy
endokrinologi
noun
(medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;
endometrios
/ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;
endorfin
noun
(medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;
endoskop
noun
(medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;
endoskopi
/ɛ̃ˈnɛrʲɟja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  2. entuzjazm, chęć do działania
energi
noun
(fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;
atomkraft
/ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;
kärnkraft
/ˌɛ̃nɛrʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy
energisk
/ˌɛ̃nɛrɡɔˈxwɔ̃nːɨ/
adjective
wymagający dużej ilości energii
energikrävande
noun
niedyskretna, łamiąca wszelkie reguły, nietaktowna osoba;
enfant terrible
suffix
…tworzący rzeczowniki od czasowników
else
/ˌɛ̃ɲiɡmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zagadkowy, trudny do zrozumienia
enigmatisk
/ɛ̃ŋˈklava/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;
enklav
/ɛ̃ˈnɔlɔk/
noun
specjalista w dziedzinie enologii
enolog
/ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy;
enologi
/ɛ̃nˈtalpʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;
entalpi
/ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;
Gibbs fria energi
noun
komórka nabłonka jelita cienkiego odpowiedzialna za trawienie i wchłanianie;
enterocyt
/ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;
entomologi
adjective
trwający w stanie zachwytu, emocjonalnie zaangażowany
entusiastisk
/ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/
noun
stan zachwytu czymś; zapał, radość
entusiasm
/ˈɛ̃w̃zɨ̃m/
noun
(medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;
  1. ferment
  2. enzym
adjective
(biochemia, biochemiczny) zachodzący z udziałem enzymów
enzymatisk
noun
nauka o enzymach
enzymologi
/ˈɛɔs/
pronoun
(mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;
Eos
noun
(geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi
epicentrum
/ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;
epidemi
adjective
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii
epidemisk
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii
epidemiolog
/ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;
epidemiologi
adjective
(medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii
epidemiologisk
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);
epidot
noun
(medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;
epikris
noun
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na epilepsję
epileptiker
/ɛˈpʲilɔk/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;
epilog
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z poznawaniem, z wiedzą o czymś
epistemisk
/ˌɛpʲistɛ̃mɔˈlɔɟja/
noun
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;
epistemologi
/ˌɛpʲiˈtafʲjũm/
noun
inskrypcja nagrobna;
  1. epitafium
  2. epitaf
/ɛˈpʲizɔt/
noun
zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)
episod
/ɛˈpɔka/
noun
(geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;
  1. epok
  2. ålder
/ˈɛra/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  2. (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;
era
/ɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;
erbium
/ɛˈrɛkt͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;
  1. erektion
  2. stånd
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą
ergofobi
/ˌɛrɡɔ̃ˈnɔ̃mʲja/
noun
nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;
ergonomi
adjective
oparty na ergonomii; dotyczący ergonomii
ergonomisk
/ˈɛrnɛst/
pronoun
imię męskie;
  1. Ernest
  2. Ernst
/ˌɛrɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący erotyki, seksu
erotisk
/ɛˈrɔzʲja/
noun
(geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;
erosion
/ˈɛrɨk/
pronoun
imię męskie;
  1. Erik
  2. Eric
/ɛˈrɨka/
pronoun
imię żeńskie
Erika
/ˌɛrɨˈtrɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;
Eritrea
/ˌɛrɨˈtrɛjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Erytrei
eritrean
/ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/
adjective
związany z Erytreą, dotyczący Erytrei
eritreansk
/ˌɛrɨˈtrɔt͡sɨt/
noun
(medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;
erytrocyt
/ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/
noun
(spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;
erytrosin
/ɛˈrɨvãɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Armenii;
Jerevan
/ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈt͡sɛ/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;
ECBS
/ˌɛsxatɔˈlɔɟja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.
eskatologi
adjective
(książkowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z eschatologią, dotyczący eschatologii
eskatologisk
/ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
literat, autor esejów, szkiców literackich
essäist
/ˈɛsɛj/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;
essä
noun
stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś
eskalering
noun
(psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego;
  1. eskapism
  2. verklighetsflykt
/ɛˈskɔrta/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
eskort
/ˌɛspɛˈrãntɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język międzynarodowy, opracowany przez Ludwika Łazarza Zamenhofa w 1887 r.;
esperanto
/ˌɛspɛrãnˈtɨsta/
noun
osoba mówiąca językiem esperanto lub propagująca go
esperantist
/ˈɛs.pɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Uusimaa;
Esbo
/ɛsˈprɛsːɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;
espresso
/ɛˈstɛra/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Ester
/ɛˈstɛta/
noun
człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna
estet
/ˌɛstɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna
estetisk
/ɛˈstɛtɨka/
noun
  1. ładny, gustowny wygląd czegoś
  2. (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;
estetik
/ɛˈstɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Estland
/ɛˈstɔ̃ŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii
estniska
/ɛˈstɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii
  1. est
  2. estländare
  3. estlänning
/ɛˈstɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Estonii lub Estończyków
  1. estnisk
  2. estländsk
/ɛˈstɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;
  1. estniska
  2. estnisk
/ɛˈstrɔɡɛ̃n/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;
östrogen
/ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/
noun
(geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;
estuarium
/ˈɛtãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;
etan
/ɛˈtãnɔl/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;
etanol
/ˈɛtap/
noun
  1. odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania
    1. etapp
    2. fas
    3. skede
    4. skov
    5. stadium
  2. część, fragment, odcinek pokonywanej drogi
    1. etapp
    2. sträcka
/ˈɛtɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon;
  1. eten
  2. etylen
adjective
(medycyna, medyczny) związany z etiologią, dotyczący etiologii
etiologisk
/ɛˈtʲjɔpt͡ʃɨk/
noun
obywatel Etiopii
etiopier
/ɛˈtʲjɔpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
Etiopien
/ɛˈtʲjɔpsʲci/
adjective
odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków
etiopisk
/ɛˈtʲjuda/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;
etyd
/ɛtʲˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z przynależnością do grupy narodowej
etnisk
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze ludowej danej społeczności;
etnografi
adjective
związany z etnografią
etnografisk
/ˌɛtnɔˈlɔɟja/
noun
(antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur
etnologi
/ˌɛtɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt;
etologi
/ˈɛtrusk/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.
etrusker
/ɛˈtruska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.
etruskiska
/ɛˈtrusʲci/
adjective
dotyczący Etrurii lub Etrusków
etruskisk
/ɛˈtrusʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;
  1. etruskiska
  2. etruskisk
/ˌɛtruskɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;
etruskologi
/ɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z etyką, dotyczący etyki
  2. zgodny z zasadami etyki
etisk
/ˈɛtɨka/
noun
(filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;
  1. etik
  2. moral
/ˌɛtɨˈcɛta/
noun
  1. zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;
  2. nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.
etikett
/ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu
etymologi
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii
etymologisk
/ɛˈtɨ̃mɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego
etymon
/ˈɛtɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz;
etyn
/ɛw.xa.rɨˈsti.a/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  3. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;
  1. eukaristi
  2. nattvard
/ɛwˈfɛ̃mʲism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub ostrożne bądź aluzyjne wyrażenie zastępujące inne, zbyt drastyczne, dosadne lub nieprzyzwoite;
eufemism
/ɛwˈfɔrʲja/
noun
stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia
eufori
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;
  1. eukalyptus
  2. gummiträd
/ˈɛwnux/
noun
  1. mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  2. (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec
eunuck
/ɛwˈrazʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;
Eurasien
/ˌɛwrazʲjaˈtɨt͡sʲci/
adjective
związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji
eurasisk
/ɛwˈrɛka/
interjection
„znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu
  1. heureka
  2. eureka
/ˈɛwrɔ/
noun
(jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;
euro
/ˈɛwrɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską
euro-
/ɛwˈrɔt͡sɛ̃nt/
noun
(potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro
cent
/ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej;
euroisering
/ˌɛwrɔ<sup>j</sup>izɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od euroizować
euroisering
/ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej
euroisera
/ˈɛwrɔp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;
europium
/ɛwˈrɔpa/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  2. (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  3. (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
Europa
pronoun
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej;
Sydeuropa
noun
(geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;
Östeuropa
/ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;
  1. Centraleuropa
  2. Mellaneuropa
noun
czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich;
europeisering
/ˌɛwrɔˈpɛjt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Europy
europé
/ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
dotyczący Europy
europeisk
/ˌɛwrɔst͡sɛpˈtɨt͡sɨsm̥/
noun
(publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską;
euroskepticism
/ˌɛwrɔˈst͡sɛptɨk/
noun
osoba przeciwna integracji z Unią Europejską
euroskeptiker
/ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ/
noun
wybory do Parlamentu Europejskiego
europaparlamentsval
/ˌɛwtãˈnazʲja/
noun
(medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;
  1. dödshjälp
  2. eutanasi
/ˈɛva/
pronoun
  1. (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  2. imię żeńskie;
Eva
/ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;
  1. evakuering
  2. utrymning
/ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca
evakuera
/ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/
noun
(biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;
evangelium
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;
evangelist
/ˌɛvɛˈlʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Evelina
adverb
w razie zaistnienia pewnych okoliczności
eventuellt
/ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
przypuszczalny, możliwy
eventuell
/ˌɛvɔˈlut͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  2. proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
evolution
adjective
związany z ewolucjonizmem lub ewolucjonistami, dotyczący ewolucjonizmu lub ewolucjonistów
evolutionistisk
/ˌɛvɔluˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;
evolutionism
/ɛˈzɛxʲjɛl/
pronoun
imię męskie;
Hesekiel
/ˈɛzɔp/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;
Aisopos
/ˌɛzɔtɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych
esoterisk
/ˈfabʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Fabian
/ˈfabrɨka/
noun
produkcyjny zakład przemysłowy
fabrik
/ˈfat͡sɛt/
noun
(potocznie, potoczny) mężczyzna
  1. kille
  2. fyr
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie
fagottist
/ˈfaɡɔt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;
fagott
noun
ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne
fyrverkeri
/ˈfajka/
noun
przedmiot do palenia tytoniu;
  1. pipa
  2. snugga
/ˈfajnɨ/
adjective
potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny
kul
noun
(publikatory) nieprawdziwe, fałszywe wiadomości rozpowszechniane w mass mediach i Internecie;
fejknyheter
/fakt/
noun
to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;
faktum
noun
(socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach;
faktoid
/fakˈtura/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;
faktura
/faˈkultɛt/
noun
wydział szkoły wyższej
fakultet
/ˈfala/
noun
    1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
    2. (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
    1. bölja
    2. våg
  1. (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
    1. våg
    2. bölja
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) nagła, gwałtowna zmiana parametrów fizycznych ośrodka, która rozchodzi się w przestrzeni z prędkością większą niż dźwięk;
stötsvåg
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;
  1. falafel
  2. falaffel
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;
falangstär
/falˈt͡sɔvat͡ɕ/
verb
(drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji;
falsa
noun
mieszkaniec Falklandów albo Falklandu
falkländare
/falkˈlãndɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);
Falklandsöarna
adjective
związany z Falklandami, dotyczący Falklandów
falkländsk
adjective
mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu
fallisk
/ˈfalːus/
noun
(anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności
fallos
/ˈfalũn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji,
Falun
/fãn/
noun
(potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;
fan
adjective
charakteryzujący się fanatyzmem
  1. fanatisk
  2. ofördragsam
  3. oresonlig
/fãˈnatɨk/
noun
żarliwy zwolennik idei lub religii
fanatiker
/fãˈnatɨsm̥/
noun
postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych
fanatism
/fãnˈdãŋɡɔ/
noun
(choreografia, choreograficzny) hiszpański taniec ludowy w rytmie 3/4 lub 6/8, ostro wybijanym kastanietami, tańczony z akompaniamentem gitary;
fandango
noun
(potocznie, potoczny) ktoś, kto wierzy w fantazje, nierealne przedsięwzięcia
fantast
/ˌfãntaˈstɨt͡ʃʲɲɛ/
adverb
(potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze
  1. toppen
  2. fantastiskt
  3. förträffligt
  4. lysande
  5. strålande
  6. underbart
/ˌfãntaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
fantastisk
/fãnˈtazʲja/
noun
  1. wyobraźnia
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;
fantasi
/ˈfarat/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;
farad
/faˈraɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;
farao
adjective
mający związek z faraonem
  1. faraonisk
  2. faraonsk
/ˈfarba/
noun
(budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania
färg
noun
mieszkaniec, obywatel Wysp Owczych
färing
/faˈrɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do Wysp Owczych
färöisk
/faˈrɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;
färöiska
/ˌfarmaˈt͡sɛwta/
noun
specjalista, znawca farmacji
  1. farmaceut
  2. farmacevt
/ˌfarmat͡sɛwˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z farmacją
  1. farmaceutisk
  2. farmacevtisk
/farˈmat͡sʲja/
noun
nauka o lekach;
farmaci
/ˌfarmakɔˈlɔɟja/
noun
dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków
farmakologi
/ˌfarmakɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z farmakologią, dotyczący farmakologii
farmakologisk
noun
bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś
fascination
/ˌfast͡sɨ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi
  1. fascinera
  2. tjusa
adjective
wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę
fascinerande
/faˈsɔla/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona lub całe strąki fasoli (1.1); (także, też) potrawa z nich przyrządzona
böna
/ˈfasɔ̃n/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby
    fason
  2. (krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru
    1. fason
    2. snitt
/faˈʃɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu
fascist
/ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/
adjective
związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom
fascistisk
/ˈfaʃɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;
fascism
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) służący samemu nawiązaniu lub podtrzymaniu kontaktu między rozmówcami, bez istotnej wymiany informacji
fatisk
/fawˈstɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Faustina
/ˈfaza/
noun
miejsce, etap
fas
/fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjät͡ɕɛl/
idiom
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;
falsk vän
/ˌfɛdɛˈrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;
federation
/ˌfɛdɛˈrat͡sʲja rɔˈsɨjska/
pronoun
(oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji
  1. Ryska Federationen
  2. Ryska federationen
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji
federal
verb
  1. (slangowo) podrabiać
    1. fejka
    2. förfalska
  2. (slangowo) udawać, że się robi coś
    1. fejka
    2. låtsas
/ˈfɛlt͡ʃɛr/
noun
(dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego
fältskär
/fɛˈlʲit͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Felicia
/ˈfɛlʲiks/
pronoun
imię męskie;
Felix
/ˌfɛ̃mʲĩˈɲista/
noun
zwolennik feminizmu
feminist
/ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek
feministisk
/fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/
noun
(książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;
feminism
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od feminizować
feminisering
/ˈfɛ̃nɛk/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;
fennek
noun
(botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;
fänkål
/ˈfɛ̃nɔl/
noun
  1. (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna benzenu, C6H5OH;
  2. (chemia, chemiczny) aromatyczny związek chemiczny zawierający jedną lub więcej grup hydroksylowych (–OH), związanych bezpośrednio z atomami węgla znajdującymi się w pierścieniu;
fenol
noun
(filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;
fenomenalism
noun
(biologia, biologiczny) zespół wszystkich dostrzegalnych cech organizmu będący wynikiem współdziałania czynników dziedzicznych oraz warunków środowiska;
fenotyp
/fɛrˈdɨ̃nãnt/
pronoun
imię męskie;
Ferdinand
/fɛrm/
noun
(chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;
fermium
/ˌfɛrmɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
(biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;
  1. jäsning
  2. fermentering
/ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
ulegać procesowi fermentacji
  1. jäsa
  2. fermentera
/ˈfɛrmʲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;
fermion
/fɛˈrɔ̃mɔ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej;
feromon
/fɛˈstʲival/
noun
impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem
festival
/ˈfɛstɨ̃n/
noun
publiczna impreza urządzona w związku z jakąś uroczystością
fest
/ˈfɛtɨʃ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  2. (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną
  3. (przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
fetisch
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;
feodalism
/ˈfʲjaskɔ/
noun
nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś
  1. fiasko
  2. misslyckande
/ˈfʲid͡ʒʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;
Fiji
/fʲiˈd͡ʒɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Fidżi
fijian
/fʲiˈd͡ʒɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Fidżi
fijiansk
/fʲiˈd͡ʒɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Fidżi,
fijianska
/ˈfʲiɡa/
noun
(spożywczy) owoc figi (1.1)
fikon
/fʲiˈɡɔvʲjɛt͡s/
noun
  1. (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;
  2. (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
fikonträd
noun
(botanika, botaniczny) Ficus elastica, gatunek rośliny z rodziny morwowatych pochodzący z Półwyspu Indyjskiego, Indochin i Malezji;
fönsterfikus
/fʲiˈɡura/
noun
    1. (książkowy) bohater utworu literackiego
    2. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
    figur
  1. (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec
    schackpjäs
verb
być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym
  1. figurera
  2. förekomma
  3. uppträda
noun
coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania
fiktion
noun
małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie
skenäktenskap
/fʲikˈt͡sɨjnɨ/
adjective
właściwy fikcji; wymyślony, zmyślony, wyimaginowany, istniejący tylko pozornie
fiktiv
noun
człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących
filantrop
adjective
związany z filantropią
filantropisk
noun
kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych
filatelist
/ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/
noun
hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;
filateli
/ˈfʲilʲja/
noun
(zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny
filial
/ˈfʲilʲip/
pronoun
imię męskie;
  1. Filip
  2. Philip
/ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji;
Filippinerna
/ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Filipin
filippinier
/ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/
adjective
związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny
filippinsk
/ˌfʲilʲiˈʒãnka/
noun
  1. niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje;
  2. (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)
kopp
/fʲilm/
noun
  1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  2. (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna
film
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror
skräckfilm
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;
stumfilm
/fʲilˈmɔvat͡ɕ/
verb
nagrywać coś kamerą filmową
filma
/fʲiˈlɔlɔk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w dziedzinie filologii
filolog
/ˌfʲilɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;
filologi
/ˌfʲilɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) od: filologia
filologisk
/fʲiˈlɔzɔf/
noun
(edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii
filosof
/ˌfʲilɔˈzɔfʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;
filosofi
/ˌfʲilɔzɔˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (filozofia, filozoficzny) związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii
  2. (przenośnie, przenośnia) zrównoważony, doświadczony, pełen przemyśleń
filosofisk
/fʲiltr̥/
noun
  1. błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  2. (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  3. (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
filter
/fʲĩn/
noun
człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii
  1. finländare
  2. finne
/ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/
adjective
dotyczący finansów
finansiell
/fʲĩˈnɛzʲja/
noun
subtelność, wytworność, wyrafinowanie
finess
/ˈfʲĩnka/
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii
finska
/fʲĩnˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;
Finland
/ˌfʲĩnlãndɨˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;
finlandisering
/ˈfʲĩnta/
noun
  1. (sport, sportowy) zmylenie przeciwnika
  2. sztuczka, trick, manewr, podstęp
fint
/ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/
adjective
mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;
  1. violett
  2. lila
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;
Fyn
/fʲjɔrt/
noun
(geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;
fjord
/ˈfʲjɔwɛk/
noun
(botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;
viol
/fʲiˈrãnka/
noun
ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie
gardin
/ˈfʲirma/
noun
(potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo
  1. firma
  2. företag
adjective
dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa
fiskal
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się stosowaniem ziół w lecznictwie
fytoterapi
noun
nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów
fysiologi
/ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/
noun
(medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii
  1. fysioterapeut
  2. sjukgymnast
adjective
(medycyna, medyczny) związany z fizjoterapią, dotyczący fizjoterapii
fysioterapeutisk
/fʲiˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. dostępny zmysłom
  2. związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje
fysisk
/ˈfʲizɨk/
noun
naukowiec zajmujący się fizyką
fysiker
/ˈfʲizɨka/
noun
nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;
fysik
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;
fysiljär
/ˈfʲĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii
  1. finsk
  2. finländsk
/ˈfʲĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;
finska
/ˌfʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. spisany, stworzony w języku fińskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fińskim
  3. taki, który posługuje się językiem fińskim
finskspråkig
/ˈflaɡa/
noun
płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu
  1. flagga
  2. fana
/ˈflãmʲĩŋk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;
flamingo
/ˈflãndrʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  2. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii
Flandern
/flãˈnɛla/
noun
(włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;
flanell
/ˈflawta/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;
stiltje
noun
(psychologia, psychologiczny) temperament, któremu właściwy jest brak gwałtownych emocji i poważna powolność działania
flegma
/ˌflɛɡmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny
flegmatisk
noun
osoba stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską
flexitarian
/flɛt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;
flöjt
/ˈflɛtʲɲa ˈpãna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;
panflöjt
verb
uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci
  1. flörta
  2. flirta
/ˈflʲisak/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek zawodowo trudniący się spławem rzecznymi tratwami drewna, zboża i innych towarów do portów morskich, zajmujący się flisactwem;
timmerflottare
noun
materiał, cienki krawiecki wkład odzieżowy stosowany w celu usztywnienia lub stabilizacji szytej tkaniny;
vlieseline
/ˈflɔra/
noun
(botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych
flora
/ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/
noun
drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie;
bakterieflora
/flɔˈrɛ̃nt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;
Florens
/ˈflɔta/
noun
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;
flotta
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statki morskie, które transportują różnego rodzaju towary w sposób nielegalny
skuggflotta
/ˈflu<sup>w</sup>ɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;
fluor
/ˈflɔ̃ndra/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba;
  1. flundra
  2. flatfisk
  3. plattfisk
/ˈfɔbʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;
fobi
/ˈfɔbʲja spɔˈwɛt͡ʃna/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie nerwicowe, w którym chory odczuwa lęk wobec sytuacji społecznych;
social fobi
/ˈfɔka/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;
säl
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;
fockmast
noun
folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;
bubbelplast
/ˈfɔlklɔr/
noun
(etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.
folklore
noun
(etnografia, etnograficzny) osoba specjalizująca się w folklorystyce, badacz folkloru
folklorist
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;
fondue
/ˈfɔ̃nɛ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;
fonem
adverb
tak, jak się wymawia; zgodnie z wymową
fonetiskt
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki
fonetisk
/fɔ̃ˈnɛtɨk/
noun
językoznawca zajmujący się fonetyką
fonetiker
/fɔ̃ˈnɛtɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;
fonetik
/fɔ̃ˈɲatrʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);
foniatri
/ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;
fonologi
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii
fonologisk
/fɔ̃nˈtãnːa/
noun
dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;
fontän
/ˈfɔrma/
noun
  1. zewnętrzny kształt
  2. sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
  3. kondycja fizyczna osoby
  4. (cukiernictwo) naczynie do pieczenia ciast
  5. (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
form
/ˌfɔrmaˈlʲista/
noun
człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania
  1. formalist
  2. paragrafryttare
  3. principryttare
verb
nadawać określone reguły lub formę
formalisera
/ˌfɔrmatɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od formatować
formatering
/ˌfɔrmaˈtɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików
formatera
verb
określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
  1. formulera
  2. avfatta
  3. upprätta
  4. utforma
  5. verbalisera
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Kanta-Häme;
Forsa
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Martyniki, francuskiego departamentu zamorskiego położonego na Karaibach;
Fort-de-France
/fɔrˈtɛt͡sa/
noun
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;
  1. fästning
  2. borg
  3. fäste
/ˈfɔsa/
noun
(wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;
vallgrav
/ˈfɔsfɔr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;
fosfor
noun
(chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;
fosfat
/ˈfɔtɛl/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) rodzaj jednoosobowego siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;
fåtölj
/fɔˈtɔɡraf/
noun
osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;
fotograf
/ˌfɔtɔˈɡrafʲja/
noun
  1. (fotografia) sztuka wykonywania fotografii (1.1);
    fotografi
  2. (fotografia) nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
    1. fotografi
    2. foto
/ˌfɔtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć
fotografisk
/ˌfɔtɔɡrafɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od fotografować
fotografering
/ˌfɔtɔɡraˈfɔvat͡ɕ/
verb
robić zdjęcie, robić fotografię
fotografera
noun
(elektronika, elektroniczny) urządzenie służące do pomiaru światła, przetwarzające sygnały optyczne na elektryczne;
fotocell
/ˌfɔtɔˈkɔpʲja/
noun
(biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną
fotokopia
/ˌfɔtɔ̃ˈmɔdɛl/
noun
model pozujący do zdjęć
fotomodell
/ˈfɔtɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;
foton
noun
(sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;
fotorealism
noun
(biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;
fotosyntes
/ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>it͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną
fotovoltaisk
/ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>ika/
noun
(technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła energii słonecznego na energię elektryczną;
fotovoltaik
noun
(książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;
foajé
noun
(handel, handlowy) przewóz towarów w określone miejsce jakimś środkiem transportu
frakt
/ˈfraɡmɛ̃nt/
noun
wyodrębniona część czegoś
  1. fragment
  2. brottstycke
adjective
stanowiący fragment, nieobejmujący całości
fragmentarisk
adjective
związany z fraktalem, dotyczący fraktala
fraktal
/frãɲˈt͡ɕiʃɛk/
pronoun
imię męskie;
Frans
/ˈfrãnt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;
Frankrike
/frãnˈt͡susʲci/
adjective
odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji
  1. fransk
  2. franska
/frãnˈt͡susʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;
  1. franska
  2. fransk
/frãnˈt͡suskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. spisany, stworzony w języku francuskim
    franskspråkig
    1. posługujący się językiem francuskim
    2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
    1. fransktalande
    2. franskspråkig
/ˈfrãnt͡sus/
noun
człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji
  1. fransk
  2. fransman
/frãnˈt͡suska/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji
fransyska
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;
frankoprovensalska
/ˌfrãŋkɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie masowo przygotowujące listy do wysyłki przez drukowanie na nich opłaty pocztowej oraz danych adresowych i loga nadawcy;
frankeringsmaskin
/frãw̃s/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;
francium
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z frazeologią, dotyczący frazeologii
fraseologisk
/ˈfrazɛs/
noun
często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu
  1. floskel
  2. klyscha
noun
(handel, handlowy) model biznesowy sprzedaży usługi lub produktu, w którym rozdaje się darmową wersję podstawową i nakłania do kupna opcjonalnej, pełnej wersji premium;
freemium
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sierra Leone;
Freetown
/frɛˈɡata/
noun
    1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;
    2. (marynarka) (wojskowość, wojskowy) średniej wielkości, pomocniczy okręt wojenny, współcześnie o wyporności w granicach 1500-2500 ton;
    fregatt
  1. (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
    fregattfågel
/frɛˈɡata ˌbʲjawɔˈbʒuxa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata andrewsi, ptak z rodziny fregatowatych
christmasfregattfågel
/frɛˈɡata ˈmawa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata ariel; ptak z rodziny fregatowatych
mindre fregattfågel
/frɛˈɡata ˈɔrla/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata aquila, gatunek ptaka z rodziny fregat;
ascensionfregattfågel
/frɛˈɡata ˈvʲjɛlka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata magnificens; ptak z rodziny fregatowatych;
praktfregattfågel
/frɛˈɡata ˈɕrɛdʲɲa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fregata minor, ptak z rodziny fregatowatych
större fregattfågel
/ˈfrɛja/
pronoun
  1. nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
  2. imię żeńskie
Freja
/frɛˈkfɛ̃nt͡sʲja/
noun
liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu
frekvens
noun
(historia, historyczny, historycznie) obecnie uznawana za pseudonaukową dziedzina wiedzy badająca związek między ukształtowaniem czaszki człowieka a jego cechami psychicznymi;
frenologi
/frɛsk/
noun
(sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
fresk
/ˈfrɛtka/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;
tamiller
/ˈfrɛzʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;
fresia
/frɔ̃nt/
noun
  1. (budownictwo) przód budynku
  2. przód, przednia część
front
noun
(architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;
fronton
noun
(psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;
frustration
verb
wywoływać frustrację u kogoś
frustrera
noun
sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;
frukterianism
/frɨˈdɛrɨk/
pronoun
imię męskie;
  1. Fredrik
  2. Frederik
/ˌfrɨdɛˈrɨka/
pronoun
imię żeńskie;
Frederika
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;
Frygien
adjective
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii
frygisk
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;
  1. fritös
  2. frityrkokare
/ˈfrɨzʲjɛr/
noun
osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem
  1. frisör
  2. hårfrisör
/frɨˈzura/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;
frisyr
noun
(etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji
frisiska
adjective
dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)
  1. frisisk
  2. frisiska
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie
frisiska
interjection
(potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia
  1. usch
  2. fy
/fũw̃ˈʃal/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Madery,
Funchal
/fũnˈdat͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;
stiftelse
/fũnˈdãmɛ̃nt/
noun
(budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;
fundament
noun
pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji
fundamentalism
/ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/
adjective
podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy
grundläggande
verb
  1. zakładać i opłacać instytucje
    1. bekosta
    2. finansiera
    3. fondera
    4. sponsra
  2. (potocznie, potoczny) zapraszać i płacić za poczęstunek
    1. bjuda
    2. bjussa
    3. förpläga
    4. undfägna
/ˈfũŋkt͡sʲja/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  2. (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  3. przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  1. funktion
  2. uppgift
/ˈfũŋkt͡sʲja ˈstãnu/
noun
(fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu
tillståndsfunktion
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;
bijektion
/ˌfũŋkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
działać, wykonywać czynności w sposób właściwy
  1. fungera
  2. funka
/fũnt/
noun
(jednostka monetarna) waluta niektórych państw
pund
/ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy
furosemid
noun
stały osad osadzający się w jakimś płynie, zwłaszcza w parzonej kawie lub herbacie
  1. bottensats
  2. kaffesump
  3. sump
/ˈfutrɔ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu
  2. (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
  3. (odzieżownictwo) (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
päls
noun
mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe
framtidsforskare
/ˌfuturɔˈlɔɟja/
noun
dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii;
  1. futurologi
  2. framtidsstudier
/ˌfuturɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
futuristisk
/fuˈturɨsm̥/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;
futurism
acronym
(ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;
G8
noun
prywatna kolekcja dzieł sztuki, okazów biologicznych, numizmatów, starożytnych artefaktów, egzotycznych przedmiotów i innych nietuzinkowych eksponatów
kuriosakabinett
noun
(medycyna, medyczny) sala przystosowana do wykonywania niewielkich zabiegów medycznych
behandlingsrum
/ˈɡabɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Gabon
/ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Botswany;
Gaborone
/ɡaˈbɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Gabonu
gabones
/ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce
gabonesisk
/ˈɡabrʲjɛl/
pronoun
imię męskie;
Gabriel
/ɡaˈbrʲjɛla/
pronoun
imię żeńskie;
Gabriella
/ɡat/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;
  1. kräldjur
  2. reptil
/ˌɡadaˈtlʲivɨ/
adjective
taki, który dużo i chętnie mówi
  1. pratglad
  2. pratsam
  3. pratsjuk
  4. språksam
/ɡaˈdɔlʲĩn/
noun
(chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;
gadolinium
/ɡaˈdɔʒɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;
ormörn
/ɡaˈduwa/
noun
osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi
  1. pratmakare
  2. pratmakerska
/ˈɡad͡ʒɛt/
noun
(neologizm) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;
  1. grunka
  2. mackapär
  3. manick
  4. mojäng
  5. grej
  6. moj
/ˈɡaɡat/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;
beckkol
/ɡaj/
noun
(książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących
lund
/ɡaˈjufka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;
trädgårdssångare
/ɡal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;
gallium
adjective
związany z galaktyką, dotyczący galaktyki
galaktisk
/ɡaˈlaktɨka/
noun
(astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;
  1. galax
  2. stjärnsystem
  3. vintergata
/ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31;
Andromedagalaxen
/ˌɡalaˈrɛtka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser lub słodycze przyrządzone z wywaru z owoców z dodatkiem żelatyny, podawane na zimno;
gelé
/ɡaˈlɛra/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;
galär
/ɡaˈlɛrʲɲik/
noun
(historia, historyczny, historycznie) wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze
galärslav
/ˈɡalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie
Gallien
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii
Galicien
/ɡaˈlʲit͡sʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;
Galizien
/ˌɡalʲiˈt͡sɨjsʲci/
adjective
dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)
galizisk
/ɡaˈlʲit͡sɨsm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;
gallicism
adjective
związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów
gallisk
/ˌɡalʲiˈlɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
Galileen
noun
mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
galicier
noun
mieszkanka Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
galiciska
adjective
związany z Galicją, dotyczący Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)
galicisk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język galisyjski (galicyjski);
galiciska
/ˈɡãmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Gambia
/ɡãmˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Gambii
gambier
/ɡãmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce
gambisk
/ɡãˈmɛta/
noun
(biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;
  1. könscell
  2. gamet
/ˈɡãmːa/
noun
nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;
gamma
/ˈɡãŋɡɛs/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;
Ganges
/ˈɡapʲit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się
glo
/ˈɡaraʃ/
noun
wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;
garage
/ɡarp/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) wypukłość na grzbiecie zwierzęcia, zwykle wypełniona tłuszczem
  2. (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
puckel
/ˌɡardɛˈrɔba/
noun
    1. ogół odzieży, ubrań, które się posiada
    2. pomieszczenie służące do przechowywania odzieży
    garderob
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy
    teatergarderob
/ˈɡarʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. odrzucać, rezygnować, odtrącać
    1. avvisa
    2. försmå
    3. nobba
    4. ogilla
    5. rata
  2. lekceważyć, bagatelizować
    1. bagatellisera
    2. förringa
    3. negligera
    4. nonchalera
  3. myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
    1. förakta
    2. missakta
    3. ringakta
/ˈɡardwɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;
  1. strupe
  2. svalg
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;
Gargantua
/ˈɡarn̥t͡saʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne
krukmakare
/ˈɡarnɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;
gryta
/ˌɡarʲɲirɔˈvãɲɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabianie, przybranie, dekorowanie jedzenia;
garnering
/ˌɡarʲɲiˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)
  2. (przestarzałe, przestarzały) obszywać coś tasiemką, lamówką itp.
garnera
/ɡarʲˈɲitur/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;
kostym
/ɡaˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od gasić
släckning
/gaˈtuŋki/, /ɡaˈtũnɛk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
  2. odmiana czegoś, typ, rodzaj
art
noun
południowoamerykański konny pasterz;
gaucho
/ˌɡɔlʲiˈstɔfsʲci/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z gaullizmem, dotyczący gaullizmu
gaullistisk
noun
(zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;
gavial
/ˈɡavrɔ̃n/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;
råka
verb
prowadzić luźną rozmowę
  1. småprata
  2. språka
adjective
(środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;
gayvänlig
/ɡas/
noun
    1. (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
    2. (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
    3. (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
    4. (fizjologia, fizjologiczny) gazy: gazowy produkt uboczny trawienia, powstający w jelitach
    gas
  1. (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu
    1. gas
    2. gaspedal
/ˈɡasʲ ˌt͡ɕɛplarʲˈɲãnɨ/
noun
gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;
  1. växthusgas
  2. drivhusgas
/ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego
senapsgas
/ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;
ädelgas
/ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/
noun
(geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;
naturgas
/ɡaˈzɛla/
noun
(zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;
gasell
/ɡaˈzɛta/
noun
drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;
  1. blad
  2. tidning
/ɡaˈzɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;
gasledning
noun
(anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół
ögonglob
/ˈɡawɔ̃w̃ɕ/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) odgałęzienie, odnoga, rozgałęzienie czegoś
    2. (przenośnie, przenośnia) dział gospodarki, nauki itp.
    gren
  1. (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu
    1. gren
    2. kvist
/ɡaɕˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;
brandsläckare
/ɡbur/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko
lurk
/ɡdãj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Polsce, stolica województwa pomorskiego;
  1. Gdansk
  2. Gdańsk
/ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈt͡sujɔ̃w̃/
proverb
kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.
när katten är borta dansar råttorna på bordet
/ˈɡdɨbɨ/
conjunction
…wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia
om
/ɟd͡ʑɛ/
interrogativePronoun
służący do tworzenia pytań o lokalizację
  1. var
  2. där
/ɟd͡ʑɛ/
pronoun
…względny, zastępujący określenie miejsca
var
/ˈɟd͡ʑɛ ˈĩɲd͡ʑɛ̇j/
adverb
w innym miejscu
  1. någon annanstans
  2. annorstädes
/ˈɟd͡ʑɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕt͡ɕ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈt͡sɔ ˈjɛ̇ɕt͡ɕ/
proverb
jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu
  1. fyra ögon ser mer än två, men sex är för mycket
  2. ju fler kockar desto sämre soppa
/ɟd͡ʑɛˈkɔlvʲjɛk/
indefinitePronoun
(wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce
  1. varhelst var helst
  2. varsomhelst var som helst
/ɟd͡ʑɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟd͡ʑɛ/
adverb
w niektórych miejscach
ställe
/ɟd͡ʑɛ̇ɕ/
indefinitePronoun
w pewnym miejscu
någonstans
/ˈɡɛjʃa/
noun
w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;
geisha
/ˈɡɛjzɛr/
noun
(geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;
gejser
/ˈɡɛkɔ̃n/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach
  1. gecko
  2. geckoödla
noun
terapia śmiechem;
gelotologi
/ɡɛ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;
gen
noun
ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku
generation
verb
uogólniać
generalisera
/ˌɡɛ̃nɛˈratɔr/
noun
(elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy;
generator
/ɡɛ̃ˈnɛraw/
noun
(wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;
general
/ˌɡɛ̃nɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką
genetisk
/ɡɛ̃ˈnɛtɨka/
noun
dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;
genetik
/ɡɛ̃ˈnɛva/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
  2. (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;
Genève
/ɡɛ̃ˈɲalnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co genialne
genialitet
adjective
wybitnie uzdolniony
genial
adjective
związany z genitaliami, dotyczący genitaliów
genital
/ˈɡɛ̃ɲjuʃ/
noun
  1. osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  2. czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent
geni
/ˈɡɛ̃nɔ̃m/
noun
(biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;
genom
/ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;
Genua
adjective
(astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia
geocentrisk
/ˌɡɛɔˈdɛzʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;
geodesi
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej;
geofysik
/ɡɛˈɔɡraf/
noun
osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii
geograf
/ˌɡɛɔˈɡrafʲja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;
geografi
/ˌɡɛɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z geografią, odnoszący się do geografii
geografisk
/ɡɛˈɔlɔk/
noun
(edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii
geolog
/ˌɡɛɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;
geologi
/ˌɡɛɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z geologią
geologisk
/ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  2. (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;
geometri
adverb
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (matematyka, matematyczny) według geometrii
geometriskt
/ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii
geometrisk
/ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;
geomorfologi
/ˌɡɛɔpɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z geopolityką, zgodny z doktryną geopolityki
geopolitisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne
geopolitik
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kajmanów, brytyjskiego terytorium zamorskiego, położona na wyspie Wielki Kajman
George Town
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gujany;
Georgetown
pronoun
(geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy;
Sydgeorgien
adjective
związany z ciepłem i gorącymi źródłami we wnętrzu Ziemi
geotermisk
/ˈɡɛpart/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;
gepard
/ˈɡɛrart/
pronoun
imię męskie;
  1. Gerard
  2. Gerhard
/ˈɡɛrda/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Gerd
  2. Gerda
/ɡɛrʲˈjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;
geriatrik
/ˈɡɛrmãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;
germanium
/ɡɛrˈmãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;
  1. Germania
  2. Germanien
adjective
związany z germanistyką
germanistisk
noun
(edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim
germanistik
/ɡɛrˈmãɲism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;
germanism
verb
nadawać czemuś charakter niemiecki
  1. förtyska
  2. germanisera
/ɡɛrˈmãj̃sʲci/
adjective
  1. dotyczący Germanów lub Germanii
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący germańskiej rodziny językowej
germansk
noun
(medycyna, medyczny) osoba specjalizująca się w gerontologii
gerontolog
/ˌɡɛrɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
nauka badająca wpływ procesów starzenia się na organizm człowieka;
gerontologi
adjective
(medycyna, medyczny) związany z gerontologią, dotyczący gerontologii
gerontologisk
/ɡɛrˈtruda/
pronoun
imię żeńskie;
Gertrud
noun
  1. (dawniej, dawny) wysoka ozdobna podstawa pod świecznik, wazę, tacę itp., stosowana w XVI-XVII wieku
    geridon
  2. (dawniej, dawny) niewielki okrągły stolik, jedno- lub trójnożny, używany w wyposażeniu wnętrz w XVIII-XIX wieku jako podręczny mebel śniadaniowy, także na kwiaty lub bibeloty;
    geridong
/ɡɛst/
noun
ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi
  1. gest
  2. åtbörd
  3. tecken
/ˌɡɛstɨkuˈlɔvat͡ɕ/
verb
poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku
gestikulera
/ˈɡɛtːɔ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  3. dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  4. w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej
  1. getto
  2. ghetto
/ˈɡãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Akrze;
Ghana
/ˈɡãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Ghany
ghanan
/ˈɡãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Ghana
ghanansk
/ˈɟibɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona
gibbon
/ɟiˈbraltar/
pronoun
(geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego
Gibraltar
adjective
związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru
gibraltisk
/ɟɛs/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;
styngfluga
/ˈɟɛwda/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;
börs
/ˈɟiɡãnt/
noun
(zobacz) olbrzym
  1. jätte
  2. gigant
  3. koloss
/ˌɟiɡãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
ogromny, bardzo duży
gigantisk
/ɟil/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczakowatych;
domherre
/ˌɟilɔˈtɨ̃na/
noun
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;
giljotin
/ˌɟĩmnaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z gimnastyką, służący gimnastyce
gymnastisk
/ɟĩmˈnastɨka/
noun
(sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną
gymnastik
/ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii
gynekolog
/ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;
gynekologi
/ɟips/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;
  2. (potocznie, potoczny) opatrunek unieruchamiający wykonany z gipsu
gips
/ɟiˈtara/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;
gitarr
/ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨt͡ʃna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;
elgitarr
/ˌɟitaˈʒɨsta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze
gitarrist
/ˌɡlat͡sʲjɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;
glaciologi
noun
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd stanowiący materiał zapasowy dla komórek zwierzęcych, gromadzony głównie w wątrobie i mięśniach;
glykogen
/ɡlʲĩn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13; [od 1850 r.]
aluminium
/ˈɡlʲĩna/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;
lera
/ˈɡlʲĩɲaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) policjant
  1. snut
  2. byling
/ˌɡlɔbalʲiˈzat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;
globalisering
/ɡlɔˈbalʲɲɛ/
adverb
na całym świecie
globalt
/ɡlɔˈbalnɨ/
adjective
ogólnoświatowy, obejmujący cały świat
global
/ˈɡlɔbus/
noun
kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;
  1. jordglob
  2. glob
/ɡlɔ̃n/
noun
Algae, rodzaj organizmów wodnych;
alg
verb
(książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety
glorifiera
noun
słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy
ordlista
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;
  1. glukos
  2. glykos
/ˈɡlutɛ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;
gluten
/ˈɡmʲĩna/
noun
(administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;
kommun
/ɡnɛjs/
noun
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;
gnejs
/ˈɟɲastkɔ/
noun
(potocznie, potoczny) gniazdo do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.
eluttag
/ˈɟɲazdɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;
  1. näste
  2. rede
/ɟɲɛf/
noun
uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;
vrede
adjective
mający w sobie gniew lub podatny nań
  1. rasande
  2. vred
/ɡnu/
noun
(zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;
gnu
noun
ktoś, kto gnębi innych; ten, który zachowuje się okrutnie w stosunku do kogoś
förtryckare
/ˈɡɔtfrɨt/
pronoun
imię męskie;
  1. Gottfried
  2. Gottfrid
/ˈɡɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;
värdighet
/ˈɡɔdnɨ/
adjective
  1. zasługujący na coś
    1. förtjänt
    2. värd
    3. värdig
  2. wart, zacny
    värdig
/ɡɔˈd͡ʑilːa/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;
Godzilla
/ɡɔˈd͡ʑĩna/
noun
  1. (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  2. moment w ciągu doby wyrażony w jednostkach czasu
  3. (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
  1. timme
  2. timma
/ɡɔˈd͡ʑĩna ˌpɔlʲiˈt͡sɨjna/
noun
pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;
utegångsförbud
noun
przedział czasu, w którym dany obiekt jest czynny i dostępny dla klientów / interesantów
öppettider
/ˈɡɔdwɔ/
noun
(heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
vapen
/ˌɡɔfrɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów;
våffeljärn
/ɡɔl/
noun
(sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób
mål
/ɡɔˈlarka/
noun
(elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;
rakapparat
/ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) usuwanie zarostu lub włosów tuż przy powierzchni skóry
rakning
/ˈɡɔlɛ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;
  1. underben
  2. skenben
/ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci/
adjective
(potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: goły
splitter splitt spritt naken
/ɡɔ̃nˈdɔla/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  2. (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca
gondol
/ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą
gondoljär
/ˈɡɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;
löpare
/ˈɡɔ̃ɲit͡ɕ/
verb
biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać
jaga
noun
(budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;
spån
/ɡɔrˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
(botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
senap
/ɡɔrˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
wykazywanie w czymś wytrwałości i zapału
  1. iver
  2. nit
  3. flit
  4. ihärdighet
adjective
taki, który wykazuje szczególny zapał
ivrig
/ˈɡɔrsɛt/
noun
część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;
korsett
/ˈɡɔrɨl/
noun
(zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
gorilla
/ɡɔˈʒɛlʲɲa/
noun
zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;
bränneri
/ˌɡɔʒɛlʲˈɲit͡stfɔ/
noun
dział przemysłu, zajmujący się wytwarzaniem spirytusu surowego metodą fermentacji cukrów i destylacji spirytusu;
brännvinsbränning
/ˈɡɔʃʲci/
adjective
  1. taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
    1. bitter
    2. amper
    3. besk
  2. (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny
    1. bitter
    2. besk
/ɡɔˈrɔ̃nt͡sɨ/
adjective
  1. bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie
    het
  2. (przenośnie, przenośnia) serdeczny
    hjärtlig
/ɡɔˈrɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
  1. (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
  2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego
feber
/ɡɔˈrɔ̃n͇t͡ʃka ˈzwɔta/
idiom
nagły pęd do poszukiwania złota;
  1. guldfeber
  2. guldrush
/ˈɡɔspɛl/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;
gospel
noun
(rolnictwo, rolniczy) jednostka gospodarcza zajmująca się produkcją rolną;
bondgård
/ɡɔsˈpɔdaʃ/
noun
  1. (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  2. osoba przyjmująca gości
värd
/ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/
noun
kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi
  1. husmor
  2. husmoder
/ɡɔˈtlãnṭt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Gotlandii
gotlänning
/ɡɔˈtlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;
Gotland
/ɡɔˈtlãntka/
noun
mieszkanka Gotlandii
gotländska
/ɡɔˈtlãnt͡sʲci/
adjective
(przymiotnik) od Gotlandia
gotländsk
/ɡɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. doprowadzać do wrzenia
    koka
  2. przyrządzać ciepłą potrawę
    1. laga
    2. koka
  3. (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
    koka
noun
  1. zamiar, skłonność, zdecydowanie
    1. benägenhet
    2. villighet
  2. stan pełnego przygotowania do czegoś
    beredskap
/ɡɔˈtɔvɨ/
adjective
skończony, wykonany
  1. färdig
  2. redo
/ɡɔˈtufka/
noun
pieniądze w postaci banknotów lub monet
kontanter
/ɡɔˈwɔlɛt͡ɕ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);
halka
/ˈɡɔwɔ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;
duva
noun
(zootechnika, zootechniczny) odmiana udomowionego gołębia skalnego (Columba livia domestica), którą człowiek od wieków hoduje i tresuje do przenoszenia wiadomości na duże odległości;
brevduva
/ɡɔˈwɔ̃mbɛɡ vɨ̃ˈmʲjɔtnɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Russula emetica, gatunek trujących grzybów należący do rodziny gołąbkowatych;
giftkremla
/ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/
noun
(zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi
duvslag
/ɡɔɕˈt͡ɕĩɲɛt͡s/
noun
szeroka droga
landsväg
noun
szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom
  1. gästfrihet
  2. gästvänlighet
/ɡɔɕˈt͡ɕĩnːɨ/
adjective
chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości
gästfri
/ɡɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (Warszawa) mężczyzna
    fyr
    1. osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
    2. osoba, która zatrzymała się w hotelu, w restauracji
    gäst
/ˈɡɔʑd͡ʑik/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;
    1. kryddnejlika
    2. nejlika
  2. (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
    nejlika
/ɡra/
noun
  1. zabawa według ustalonych reguł;
  2. (sport, sportowy) mecz
  3. granie na instrumencie
  1. spel
  2. lek
/ɡrap/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  2. drewno grabu (1.1)
  1. avenbok
  2. vitbok
/ˈɡrabaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;
dödgrävare
/ˈɡrabʲjɛ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;
  1. kratta
  2. räfsa
/ˈɡrabʲjɛʃ/
noun
zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie
rov
noun
ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi
plundrare
/ˈɡrabʲit͡ɕ/
verb
  1. zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi
    kratta
  2. (książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić
    plundra
/ɡrat͡ʃ/
noun
uczestnik gry lub zawodów
spelare
/ɡrat/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
    gon
  2. (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
    hagel
  3. (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę
    1. kaskad
    2. regn
    3. skur
    4. störtflod
/ˌɡradɔˈbʲit͡ɕɛ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu
hagel
/ɡraf/
noun
(matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;
graf
suffix
ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją
grafi
/ˈɡrafʲika/
noun
dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie;
grafik
/ˈɡrafʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;
  1. grafit
  2. blyerts
/ˌɡrafɔˈlɔɟja/
noun
badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;
grafologi
adjective
związany z grafologią, dotyczący grafologii
grafologisk
/ɡrãm/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy, która jest równa jednej tysięcznej kilograma;
gram
adjective
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;
gram-negativ
/ɡrãˈmatɨk/
noun
specjalista w dziedzinie gramatyki
grammatiker
/ɡrãˈmatɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;
  1. grammatik
  2. språklära
/ɡrãˈmɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;
grammofon
/ˈɡrãnat/
noun
    1. (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
    2. (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
    granat
    1. (spożywczy) owoc granatowca
    2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
    granatäpple
noun
(wojskowość, wojskowy) indywidualna lub zespołowa, gładkolufowa broń palna, służąca do wystrzeliwania granatów na niewielką odległość;
granatkastare
/ˌɡrãnaˈtɔvɨ/
adjective
mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;
marinblå
/ɡrãˈɲit͡sa/
noun
(administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
gräns
/ɡrãˈɲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
mieć wspólną granicę, sąsiadować
gränsa
/ˈɡrãɲit/
noun
(geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;
granit
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;
  1. bräss
  2. tymus
/ˈɡratʲis/
adverb
tak, że nic nie trzeba płacić
gratis
interjection
wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia
grattis
noun
wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby
  1. gratulation
  2. lyckönskan
/ˌɡravʲiˈtat͡sʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;
gravitation
/ˌɡravʲitaˈt͡sɨjnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji
gravitetisk
noun
(fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;
graviton
/ɡrat͡ɕ/
verb
    1. brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
    2. o przedmiocie: wydawać dźwięki
    spela
  1. wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
    1. spela
    2. traktera
/ˈɡrat͡ɕ na‿ˈnɔɕɛ/
verb
okazywać komuś lekceważenie, kpić z kogoś:
räcka lång näsa
/ˈɡrat͡ɕ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpt͡sɛ/
verb
(przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos
spela första fiolen
/ˈɡrɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;
Grekland
/ˈɡrɛt͡sʲci/
adjective
związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
  1. grekisk
  2. grekiska
/ˈɡrɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;
  1. grekiska
  2. grekisk
/ˌɡrɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem greckim
  2. spisany, stworzony w języku greckim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem greckim
grekiskspråkig
/ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,
gregoriansk
/ˈɡrɛjpfrut/
noun
(botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;
grapefrukt
/ɡrɛk/
noun
człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji
grek
/ɡrɛ̃ˈnada/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa Grenada (1.1)
Grenada
/ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów;
grenadjär
/ˌɡrɛ̃naˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Grenady
grenadier
/ˌɡrɛ̃naˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Grenadą, dotyczący Grenady (wyspy)
grenadisk
noun
mieszkaniec Grenlandii
grönländare
/ɡrɛ̃nˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;
Grönland
/ɡrɛ̃nˈlãnt͡sʲci/
adjective
od Grenlandia
grönländsk
/ˈɡrɛta/
pronoun
imię żeńskie;
Greta
/ɡrʲil/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przenośny ruszt do pieczenia potraw
grill
/ɡrɔˈbɔvʲjɛt͡s/
noun
okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;
  1. grift
  2. grav
/ɡrɔˈbɔvɨ/
adjective
(przenośnie, przenośnia) nieprzyjemny, wywołujący przygnębienie, spowodowany przygnębieniem, przywodzący skojarzenie z grobem
gravlik
/ɡrɔx/
noun
(botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;
  1. ärta
  2. ärt
/ɡrɔˈxufka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;
ärtsoppa
/ɡrɔ̃m/
noun
(książkowy) piorun
åska
noun
(astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;
stjärnhop
/ɡrɔ̃ˈmad͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. zbierać, kolekcjonować
    samla
  2. składać, zbierać w jednym miejscu
    1. samla
    2. hopa
    3. ansamla
    4. hopsamla
    5. lagra
  3. zbierać się w gromadę
    1. ansamlas
    2. samlas
  4. zbierać się w większej ilości
    1. hopa sig
    2. hopas
    3. skocka sig
    4. torna upp sig
/ɡrɔ̃ˈnɔstaj/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;
  1. hermelin
  2. lekatt
/ˈɡrɔta/
noun
(geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;
grotta
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, na obszarze Kaukazu, stolica Czeczenii;
Groznyj
/ˈɡrubas/
noun
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) otyła osoba
tjockis
/ɡruˈbɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;
stenknäck
noun
wymiar w krótszej osi
tjocklek
/ˈɡrubɨ/
adjective
  1. otyły
  2. mający dużą grubość, średnicę
  1. tjock
  2. fet
/ˈɡrut͡ʃɔw/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;
körtel
/ˈɡrud͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
december
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;
grunge
/ɡrũnˈtɔvnɨ/
adjective
sięgający do gruntu, dogłębnie wnikający we wszystkie szczegóły
  1. djupgående
  2. djuplodande
  3. genomgripande
  4. grundlig
  5. ingående
  6. noggrann
/ˈɡrupa/
noun
  1. zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  2. zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  3. (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
grupp
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;
målgrupp
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych
blodgrupp
/ˈɡruʃa/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
  2. (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1)
päronträd
/ˈɡruʃka/
noun
(spożywczy) owoc gruszy;
päron
/ˈɡruʑĩn/
noun
osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji
georgier
/ɡruˈʑĩŋka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji
georgiska
/ɡruˈʑĩj̃sʲci/
adjective
dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami
  1. georgisk
  2. georgiska
/ɡruˈʑĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Gruzji;
  1. georgiska
  2. georgisk
/ɡruˈʑĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem gruzińskim
  2. spisany, stworzony w języku gruzińskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gruzińskim
georgiskspråkig
/ˈɡruzʲja/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;
Georgien
/ɡruʑˈlʲit͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;
tuberkulos
/ɡrɨf/
noun
(mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;
grip
noun
(kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z grupy wyżłów, charakteryzujący się twardą, szorstką sierścią oraz obfitym owłosieniem pyska, tworzącym wyraziste brwi i brodę; także nazwa rasy tych psów;
griffon
/ˈɡrɨka/
noun
(botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;
bovete
/ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;
ärg
/ˈɡrɨpa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;
influensa
/ˈɡrɨzɔ̃ɲ/
noun
ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;
gnagare
/ɡrɨɕt͡ɕ/
verb
zatapiać w czymś zęby
bita
verb
być martwym
bita i gräset
/ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych;
    bröstbenskam
    1. (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
    2. (ornitologia, ornitologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów
    kam
/ɡʒɛx/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;
synd
/ˈɡʒɛx ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzech popełniony w raju przez Adama i Ewę, dziedziczony następnie przez wszystkich ludzi;
arvsynd
/ɡʒɛˈxɔtka/
noun
  1. rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument perkusyjny z pojemnikiem zawierającego małe przedmioty wydającymi dźwięki przy potrząsaniu
  1. skallra
  2. skramla
/ɡʒɛˈxɔtʲɲik/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;
skallerorm
/ˈɡʒɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości
älskvärd
/ˈɡʒɛɡɔʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Greger
  2. Gregor
/ɡʒɛʃʲˈɲit͡sa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej
synderska
/ˈɡʒɛʃʲɲik/
noun
ktoś, kto grzeszy
syndare
/ˈɡʒɛʃnɨ/
adjective
popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne
syndig
/ˈɡʒɛʃɨt͡ɕ/
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny
synda
/ɡʒmɔt/
noun
huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi
  1. åska
  2. tordön
/ɡʒɨp/, /ˈɡʒɨbɨ/
noun
  1. owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  2. (mykologia, mykologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  3. (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
svamp
/ˌɡʒɨbɔˈbrãɲɛ/
noun
(mykologia, mykologiczny) zbieranie grzybów
svampplockning
/ˈɡʒɨva/
noun
(zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi
man
/ˈɡʒɨfka/
noun
(fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło
lugg
/ɡrup/
noun
przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;
  1. grav
  2. begravningsplats
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;
guacamole
/ˈɡu<sup>w</sup>ãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;
Guam
noun
mieszkaniec Guamu
guames
adjective
dotyczący Guamu
guamesisk
noun
(botanika, botaniczny) Annona muricata L., flaszowiec miękkociernisty, drzewo z rodziny flaszowcowatych;
taggannona
/ˌɡubɛrˈnatɔr/
noun
(administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;
guvernör
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie;
Guernsey
/ɡuˈjãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;
Guyana
/ɡuˈjãna frãnˈt͡suska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;
Franska Guyana
/ɡuˈjä̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Gujany
guyanan
/ɡuˈjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Gujany, państwa
guyansk
/ˈɡũma/
noun
rodzaj rozciągliwego tworzywa;
gummi
noun
(spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;
tuggummi
/ˈɡũmka/
noun
(edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
  1. radergummi
  2. sudd
  3. suddgummi
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i główne miasto francuskiego terytorium zależnego Saint-Barthélemy, położonego na Karaibach;
Gustavia
/ˈɡustaf/
pronoun
imię męskie;
  1. Gustav
  2. Gustaf
/ɡuˈstɔvnɨ/
adjective
będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki
  1. smakfull
  2. stilig
noun
(dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach
guvernant
/ˈɡuʑɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;
vårtsvin
/ˈɡuʑik/
noun
  1. (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  2. (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk
knapp
/ˌɡvadɛˈlupa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;
Guadeloupe
noun
mieszkaniec Gwadelupy
guadeloupier
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy
guadeloupisk
verb
zapewniać, dawać gwarancję, ręczyć, zabezpieczać
garantera
/ˌɡvatɛ̃ˈmala/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;
    Guatemala
  2. (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Gwatemali (1.1);
    Guatemala City
/ˌɡvatɛ̃ˈmalt͡ʃɨk/
noun
obywatel Gwatemali
guatemalan
/ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Gwatemala
guatemalansk
/ɡvawʲˈt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba dopuszczająca się gwałtu
våldtäktsman
/ˈɡvawʲt͡ɕit͡ɕ/
verb
zmuszać do stosunku płciowego
våldta
/ɡvawt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;
våldtäkt
/ˈɡvʲjazda/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (publikatory) sławna osobistość w danym środowisku
    1. kändis
    2. stjärna
  2. (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
    stjärna
/ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca
morgonstjärna
/ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/
noun
(astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;
  1. stjärnbild
  2. konstellation
/ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  2. (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;
Guinea
/ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;
Guinea-Bissau
/ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Ekvatorialguinea
/ɡvʲĩˈnɛjt͡ʃɨk/
noun
  1. obywatel Gwinei Bissau
    bissauguinean
  2. obywatel Gwinei Równikowej
    ekvatorialguinean
  3. obywatel Gwinei
    guinean
/ɡvʲĩˈnɛjsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Gwinea Bissau
    bissauguineansk
  2. odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa
    ekvatorialguineansk
  3. odnoszący się do państwa Gwinea
    guineansk
/ˈɡvʲizdat͡ɕ/
verb
wydawać z siebie gwizd, gwizdanie
vissla
/ˈɡvʲizdɛk/
noun
nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;
visselpipa
/ɡvuɕt͡ɕ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
    höjdpunkt
  2. podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;
    1. spik
    2. nagel
/ˈɡɨtʲja/
noun
(geologia, geologiczny) muł jeziorny powstający na dnie jezior ze szczątków organicznych, głównie planktonu;
gyttja
/ɡzɨ̃ms/
noun
(architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;
list
/ˈɡura/
noun
  1. (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś
    berg
  2. (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
    1. berg
    2. fjäll
/ˈɡura lɔˈdɔva/
noun
olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;
isberg
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych
hyrax
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;
Oberösterreich
noun
dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;
  1. bergsbruk
  2. gruvdrift
/ˈɡurʲɲik/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin;
gruvarbetare
/ˈɡurnɨ/
adjective
taki, który jest na pewnej wysokości, w górze
övre
pronoun
(geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;
Övre Schlesien
/ˈɡursʲci kaˈrabax/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;
Nagorno-Karabach
/ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;
Klippiga bergen
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;
  1. Skanderna
  2. Skandinaviska fjällkedjan
/ɡuˈʒɨstɨ/
adjective
pełen gór, wzniesień, pokryty górami
bergig
/ˈɡuvnɔ/
noun
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  2. (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  3. (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) nic
skit
/ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do Göteborgu
göteborgsk
/ɡɔ̃mpˈt͡ʃastɨ/
adjective
mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty
svampig
/ˈɡɔ̃mpka/
noun
najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
  1. svamp
  2. tvättsvamp
/ˈɡɔ̃ŋɡɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;
knipa
/ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲit͡sa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
fjärilslarv
/ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi
  1. gåskarl
  2. hangås
/ɡɛ̃j̃ɕ/, /ɡɛ̃w̃ɕ/, /ɡɛ̃ɕ/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona
  3. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
gås
/ˈɡwatʲci/
adjective
mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości
  1. glatt
  2. jämn
/ɡwaˈd͡ʑit͡sa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;
rödspätta
/ˈɡwaskat͡ɕ/
verb
łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni
  1. smeka
  2. stryka
/ˈɡwɔdnɨ/
adjective
czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny
hungrig
/ɡwɔs/
noun
    1. decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
    2. zdolność wydawania głosu (1.1)
    3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
    4. prawo / pozwolenie przemawiania
    röst
    1. dźwięk wydawany przez istoty żyjące
    2. zdanie, osąd, opinia
    1. röst
    2. stämma
/ˈɡwɔɕit͡ɕ/
verb
  1. ogłaszać, oznajmiać (na przykład) wiadomość, rozgłaszać, upowszechniać (na przykład) idee, hasła
    1. förkunna
    2. sprida
    3. avkunna
    4. kungöra
    5. meddela
    6. propagera
  2. (podniośle) wygłaszać (na przykład) przemówienie, kazanie
    1. predika
    2. förkunna
/ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/
noun
wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś
  1. omröstning
  2. votering
  3. röstning
/ɡwɔˈsɔvat͡ɕ/
verb
oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania
  1. rösta
  2. votera
/ˈɡwɔva/
noun
    1. (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś
    2. (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
    3. (przenośnie, przenośnia) umysł (w związkach frazeologicznych)
    huvud
  1. (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
    1. huvud
    2. boll
/ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;
brunand
/ˈɡwɔɕɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;
  1. högtalare
  2. ropare
/ˈɡwɔɕnɨ/
adjective
taki, który jest dobrze słyszalny
  1. hög
  2. högljudd
/ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/
adjective
niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić
dövstum
/ɡwuˈxɔta/
noun
utrata zdolności słyszenia;
dövhet
/ˈɡwuxɨ/
adjective
niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu
döv
/ˈɡwupɛk/
noun
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi
  1. dumbom
  2. dumhuvud
/ˈɡwupʲi/
adjective
  1. niemądry, ograniczony intelektualnie
    1. dum
    2. blåst
    3. korkad
    4. enfaldig
    5. huvudlös
    6. inskränkt
  2. bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
    1. dum
    2. enfaldig
    3. huvudlös
    4. inskränkt
    5. knäpp
    6. korkad
/ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/
adjective
(przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) bardzo, beznadziejnie głupi
  1. dum som en gås
  2. dum som ett spån
  3. dummare än tåget
/ɡwuˈpɔta/
noun
niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia
  1. dumhet
  2. enfald
/ˈɡwuʃɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;
tjäder
/ɡwut/
noun
  1. u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu
    hunger
  2. (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
    1. hunger
    2. svält
  3. (przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś
    längta
  4. czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)
    svält
/ɡwuk/
noun
(botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;
hagtorn
/ˈɡwuvnɨ/
adjective
taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy
  1. huvud-
  2. huvudsaklig
/ˈɡwɛ̃mbʲja/
noun
  1. odległość od powierzchni do dna
  2. (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
  3. miejsce o dużej głębokości
djup
/ɡwɛ̃mˈbɔci/
adjective
  1. charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  2. mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
  3. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
djup
/ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/
adverb
daleko w głębi
djupt
/ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕt͡ɕ/
noun
odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza
djup
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Północna;
Haapajärvi
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Ostrobotnia Północna;
Haapavesi
pronoun
(biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
Habackuk
/ˈxadrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;
hadron
/xafn̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72
hafnium
/xafˈtɔvat͡ɕ/
verb
(rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale
brodera
/ˈxaɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Holandii;
Haag
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;
hagiografi
noun
(architektura, architektoniczny) (kościelny) element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie
hagioskop
/ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Haiti
haitier
/ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Haiti
haitisk
/xaˈ<sup>j</sup>itʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;
Haiti
/xak/
noun
przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.
hake
/ˈxala/, /ˈxalɛ/
noun
(architektura, architektoniczny) bardzo duże pomieszczenie o rozległej powierzchni;
hall
/ˌxalaˈbarda/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;
  1. hillebard
  2. spjutyxa
/xaˈlʲibut/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;
hälleflundra
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) dawniej jedna z tradycyjnych prowincji szwedzkich położona nad Kattegatem, współcześnie szwedzki region administracyjny;
Halland
/ˈxalɔ/
interjection
wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu
hallå
/ˌxalut͡sɨ̃ˈnat͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;
hallucination
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący halucynacje
hallucinogen
/ˈxãmak/
noun
podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;
hängmatta
/ˈxãmburk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;
Hamburg
/xãmˈburɡɛr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;
hamburgare
/xãˈmʲiltɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bermudów;
Hamilton
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Kymenlaakso;
Fredrikshamn
/xãˈmɔvat͡ɕ/
verb
zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca
bromsa
/xãˈmulɛt͡s/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;
broms
/xãˈmulɛt͡s ˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
noun
(motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;
handbroms
/ˈxãndɛl/
noun
rodzaj działalności polegającej na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;
handel
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;
människohandel
pronoun
(geografia, geograficzny) główne i jedyne miasto Wyspy Wielkanocnej;
Hanga Roa
/ˈxãŋɡar/
noun
pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);
hangar
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Uusimaa;
Hangö
/ˈxãnːa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Hanna
  2. Hannah
/ˈxãnɔj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;
Hanoi
noun
(sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;
hantel
/ˌxãw̃zɛaˈtɨt͡sʲci/
adjective
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy
hanseatisk
/ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/
noun
(sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;
happening
/ˈxaralt/
pronoun
imię męskie;
Harald
/xaˈrarɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;
Harare
/ˈxarɛ̃m/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  2. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)
harem
/ˈxarfa/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;
harpa
/xarˈfʲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie
harpist
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Satakunta;
Harjavalta
/xarˈmɔ̃ɲja/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  2. ład
harmoni
adjective
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbudowany według zasad harmonii muzycznej
  2. oparty na właściwych proporcjach
harmonisk
/xaˈrɔvat͡ɕ/
verb
ciężko pracować
  1. knoga
  2. streta
  3. knega
  4. slita
  5. släpa
/ˈxarpũn/
noun
miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;
harpun
noun
(morski) wielorybnik używający harpuna
harpunerare
/xas/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;
hassium
/ˈxaʃɨʃ/
noun
narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;
  1. haschisch
  2. hasch
/ˈxaswɔ/
noun
  1. tajny wyraz lub ciąg znaków
    lösenord
  2. myśl przewodnia, idea
    1. paroll
    2. slagord
  3. znak, sygnał do działania
    signal
  4. wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu
    uppslagsord
/xaw/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa
  1. voff
  2. vov
  3. bjäbb
/xawˈbʲit͡sa/
noun
(wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;
haubits
/xaˈvajɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;
Hawaii
/xaˈvajsʲci/
adjective
związany z Hawajami, dotyczący Hawajów
hawaiisk
/xaˈvajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach;
hawaiiska
/xaˈvãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;
Havanna
/ˌxazarʲˈd͡ʑista/
noun
człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy
hasardspelare
/ˈxawas/
noun
głośne, uciążliwe dźwięki;
  1. oljud
  2. oväsen
  3. väsen
  4. bråk
/ˌxawaɕˈlʲivɨ/
adjective
powodujący hałas
  1. bullersam
  2. bråkig
/ˈxɛbãn/
noun
cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;
  1. ebenholts
  2. ebenholtsträ
/xɛˈbrajsʲci/
adjective
związany z Hebrajczykami
  1. hebreisk
  2. hebreiska
/xɛˈbrajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;
hebreiska
/xɛˈbrajskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem hebrajskim
  2. spisany, stworzony w języku hebrajskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hebrajskim
hebreiskspråkig
noun
(filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia
hedonism
/ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś
hegemoni
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Päijät-Häme;
Heinola
/xɛj/
interjection
  1. zwrócenie czyjejś uwagi
  2. (potocznie, potoczny) forma nieformalnego powitania
hej
noun
  1. (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;
  2. (książkowy) wielka ofiara dla jakiejś sprawy pociągająca śmierć wielu ludzi
hekatomb
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa
hexameter
/ˈxɛktar/
noun
(fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);
hektar
/xɛkˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
gorączkowy
hektisk
/xɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;
helium
/xɛˈlɛ̃na/
pronoun
  1. (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;
    Helena
  2. (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;
    1. Helena
    2. Helene
    3. Elin
    4. Elina
/ˈxɛlɡa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Helga
  2. Helge
/ˈxɛlʲjɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym
helio-
adjective
(astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia
heliocentrisk
/ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;
feliofysik
noun
inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności
hellen
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki
hellenist
/ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący hellenizmu
hellenistisk
adjective
związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów
hellensk
/xɛlˈsʲĩnʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Finlandii;
Helsingfors
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;
hematologi
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);
hematit
noun
(medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych
hemodynamik
noun
(medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;
  1. hemofili
  2. blödarsjuka
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią
hemofobi
noun
(biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu
hemoglobin
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) występowanie bóstwa naczelnego w religii politeistycznej, którego wyłączna cześć z czasem przeradza się w religię monoteistyczną;
henoteism
/ˈxɛ̃nrɨk/
pronoun
imię męskie;
  1. Henrik
  2. Heinrich
  3. Hendrik
  4. Henric
/ˌxɛpaˈrɨ̃na/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;
heparin
noun
(medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby
hepatektomi
/ˈxɛptãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;
heptan
/ˌxɛralˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący heraldyki
heraldisk
noun
(heraldyka, heraldyczny) znawca heraldyki
heraldiker
noun
(heraldyka, heraldyczny) nauka o herbach i rodach szlacheckich;
heraldik
/xɛrp/
noun
  1. (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  2. (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;
vapen
noun
  1. (botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;
  2. (botanika, botaniczny) instytucja zajmująca się gromadzeniem okazów zielnikowych
herbarium
/xɛrˈbata/
noun
    1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z ziół lub owoców innych niż herbata (1.2)
    2. susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju
    3. popołudniowe spotkanie towarzyskie przy stole, często przy herbacie (1.3)
    te
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z herbaty (1.2);
    1. te
    2. tebuske
  2. (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis;
    1. tebuske
    2. te
/ˈxɛrbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Herbert
/xɛˈrɛzʲja/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  2. (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
  1. kätteri
  2. heresi
/ˈxɛrmãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Herman
  2. Hermann
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;
hermeneutik
/ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;
heroin
noun
postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.
heroism
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;
heterodoxi
adjective
zawierający elementy o różnym pochodzeniu lub cechach
heterogen
/ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej;
heterosexualitet
/ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
  1. odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej
  2. związany z heteroseksualnością, dotyczący heteroseksualności
heterosexuell
/ˈxɛtmãn/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura o możliwości poruszania w każdym kierunku;
  1. dam
  2. drottning
/ˈxɛzʲjɔt/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik, obok Homera najwybitniejszy poeta Grecji archaicznej;
Hesiodos
/xɛwm/
noun
zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;
hjälm
/xɛwˈmʲjatka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;
rödhuvad dykand
/ˈxʲjat͡sɨ̃nt/
noun
  1. (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  2. (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;
hyacint
/ˈxʲid͡ʒap/
noun
(odzieżownictwo) rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;
hijab
/ˈxʲjɛ̃na/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;
hyena
/xʲjɛˈrarxʲja/
noun
układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;
hierarki
adjective
taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią
hierarkisk
/xʲiˈɟɛ̃na/
noun
dbanie o czystość ciała
hygien
adjective
zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia
hygienisk
/ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕt͡ɕ/
noun
podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;
hygroskopi
adjective
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej
hygroskopisk
/ˈxʲilda/
pronoun
imię żeńskie;
Hilda
/ˌxʲĩmaˈlajɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;
Himalaya
/ˈxʲĩndʲi/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii;
hindi
/ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu
hinduistisk
/xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/
noun
(teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;
hinduism
/ˈxʲĩndus/
noun
obywatel Indii
indier
/ˌxʲipɛrˈbɔla/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
    hyperbel
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
    hyperbol
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania
hypergrafi
noun
(medycyna, medyczny) nadciśnienie tętnicze
hypertoni
noun
(biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym
hypertrofi
adjective
taki, który towarzyszy zasypianiu
hypnagog
noun
człowiek stosujący hipnozę
hypnotisör
verb
wprowadzać kogoś w hipnozę
hypnotisera
/xʲipˈnɔza/
noun
wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;
hypnos
noun
(medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości
hypokondri
/ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z hipochondrią lub hipochondrykami
hypokondrisk
/ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/
noun
człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory
  1. hypokondriker
  2. hypokonder
noun
(medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej
hypoglykemi
/ˌxʲipɔˈkrɨta/
noun
osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa
  1. hycklare
  2. skrymtare
/ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;
  1. hyckleri
  2. skrymteri
  3. skenhelighet
/ˌxʲipɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;
hippologi
/xʲiˈpɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;
hyponym
/ˌxʲipɔˈpɔtãm/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;
flodhäst
/ˌxʲipɔˈtɛka/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;
hypotek
adjective
oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia
hypotetisk
/ˌxʲipɔˈtɛza/
noun
niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;
hypotes
/xʲirˈsutɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;
hirsutism
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;
hysterektomi
/xʲiˈstɛrʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;
hysteri
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach
histologi
/xʲiˈstɔrʲja/
noun
  1. krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
    historia
  2. nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
    1. historia
    2. berättelse
noun
piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych
historiografi
/ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;
historiefilosofi
/ˌxʲistɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość
  2. o czymś doniosłym, ważnym
  3. o czymś starym, dawnym
historisk
/xʲiˈstɔrɨk/
noun
specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
historiker
/ˈxʲiʃpãn/
noun
człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii
spanjor
/xʲiʃˈpãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;
Spanien
/xʲiʃˈpãnka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii
  1. spanjorska
  2. spanska
/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
adjective
nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów
spansk
/xʲiʃˈpãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;
  1. spanska
  2. spansk
/xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem hiszpańskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim
  3. spisany, stworzony w języku hiszpańskim
  1. spanskspråkig
  2. spansktalande
/ˈxʲjũma/
pronoun
(geografia, geograficzny) estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;
Dagö
/xʲif/
acronym
(medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;
hiv
noun
(książkowy) duże, straszne zwierzę przypominające słonia w uniwersum opowieści o Kubusiu Puchatku;
heffaklump
/ˈxɔbbʲi/
noun
pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie;
hobby
noun
cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni
generositet
/ˈxɔkɛj/
noun
(sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;
  1. hockey
  2. ishockey
/ˈxɔkɛj na‿ˈlɔd͡ʑɛ/
noun
(sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;
ishockey
/xɔl/
noun
(architektura, architektoniczny) duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp.
hall
/xɔˈlãndʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
    Holland
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
    1. Nederländerna
    2. Holland
/xɔˈlɛ̃ndɛr/
noun
człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii
nederländare
/ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii
nederländska
/ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/
adjective
związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)
nederländsk
/ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;
nederländska
/xɔlm/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;
holmium
pronoun
(biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;
Holofernes
/xɔˈlɔɡrãm/
noun
(optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe
hologram
/ˈxɔ̃mar/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)
hummer
/xɔ̃ˈmaʒɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Nephrops norvegicus, gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;
havskräfta
/ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/
noun
leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;
homeopati
/ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/
noun
zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu
homeostas
/ˌxɔ̃mɛˈrɨt͡sʲci/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odnoszący się do Homera lub jego twórczości;
homerisk
adjective
związany z homiletyką, dotyczący homiletyki
homiletisk
noun
(teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;
homiletik
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;
homilia
/ˈxɔ̃mɔ/
prefix
pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity
homo-
/ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/
noun
silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja osób homoseksualnych;
homofobi
adjective
świadczący o niechęci i wrogości wobec homoseksualistów
homofobisk
/ˌxɔ̃mɔnat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozytywne powiązanie osób LGBT i/lub ich praw z ideologią nacjonalistyczną;
homonationalism
/xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu
homonym
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) identyczne brzmienie i pisownia wyrazów o różnych znaczeniach
homonymi
/ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;
  1. homosexuell
  2. bög
  3. fikus
  4. gay
  5. homofil
/ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci;
homosexualitet
/ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/
noun
obywatel Hondurasu
honduran
/xɔ̃nˈduras/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Honduras
/ˌxɔ̃nduˈrasʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Honduras
honduransk
/ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;
Hongkong
adjective
związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu
  1. hongkongesisk
  2. hongkongsk
/xɔ̃ˈɲara/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na wyspie Guadalcanal, stolica Wysp Salomona;
Honiara
/ˌxɔ̃nɔˈlulu/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;
Honolulu
/xɔˈplʲita/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;
hoplit
/ˈxɔrda/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  2. (książkowy) tłum, zgraja, banda
hord
/ˈxɔrmɔ̃n/
noun
(biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;
hormon
adjective
dotyczący hormonów, opierający się na hormonach
hormonell
/ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie
hormonberoende
/xɔˈrɔskɔp/
noun
opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię
horoskop
/ˈxɔrus/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;
Horus
/xɔˈrɨzɔ̃nt/
noun
  1. linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
  2. zwykle w lm: (przenośnie, przenośnia) możliwości, perspektywy, plany na przyszłość
horisont
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;
hosianna
verb
umieszczać pacjenta w szpitalu
hospitalisera
/ˈxɔstʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;
oblat
/ˈxɔd ˈːɔk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;
varmkorv
/ˈxɔtɛl/
noun
(hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;
hotell
/xɔˈwɔta/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki
  1. pöbel
  2. byke
  3. mobb
  4. pack
  5. patrask
  6. slödder
/ˈxrabʲja/
noun
tytuł szlachecki;
greve
/xraˈbʲĩna/
noun
żona hrabiego
grevinna
noun
tytuł, urząd hrabiego
grevskap
/ˈxrapstfɔ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  2. (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych
grevskap
/ˈxuba/
noun
(potocznie, potoczny) (mykologia, mykologiczny) Polyporus, grzyb pasożytniczy, rosnący na drzewach, mający zwykle stwardniały owocnik
ticka
/ˈxufnal/
noun
gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi;
söm
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Satakunta;
Vittis
/ˌxũmãɲiˈtarnɨ/
adjective
szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu
humanitär
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  2. postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością
humanism
/ˈxũmɔr/
noun
  1. zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
    humor
  2. chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
    humör
/ˌxũmɔˈrɛska/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia
humoresk
adjective
dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy
humoristisk
/ˈxura/
interjection
… wyrażający radość i zachęcający do wiwatowania na cześć kogoś lub z powodu osiągnięcia czegoś
hurra
/xuˈraɡãn/
noun
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;
orkan
/xuɕˈtafka/
noun
przyrząd do bujania dzieci;
gunga
noun
(seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;
hybristofili
adjective
stanowiący wynik działania dwóch lub więcej czynników
hybrid
/ˈxɨdra/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
Vattenormen
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;
hydrokinon
/xɨˈdrɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach;
hydrofon
/xɨˈdrɔfɔr/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie lub zespół urządzeń mechanicznych mających zapewnić odpowiednie ciśnienie wody w sieci wodociągowej lub jej dopływ na wyższe kondygnacje, gdy ciśnienie jest niewystarczające;
hydrofor
/ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/
noun
(geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego
hydrografi
/ˌxɨdrɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;
hydrologi
adjective
związany z hydrometeorologią, dotyczący hydrometeorologii
hydrometeorologisk
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;
hydrosfär
/xɨ̃mn/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;
  1. hymn
  2. nationalsång
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Uusimaa.
Hyvinge
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Kanta-Häme;
Tavastehus
/i/
conjunction
…łączący słowa i zdania równorzędne
  1. och
  2. samt
  1. … służąca do podsumowania poprzedzającej myśli
    1. alltså
    2. således
    3. sålunda
  2. mimo to, mimo wszystko
    1. likväl
    2. trots allt
    3. trots det
adverb
wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia
och så vidare
/ˈibʲis/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;
ibis
/ix/
pronoun
3. (osoba) lm
deras
/ˌixtʲjɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;
  1. iktyologi
  2. ichthyologi
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieuznawana republika na Kaukazie
Itjkerien
/ˈida/
pronoun
imię żeńskie;
Ida
/iˈdɛa/
noun
myśl przewodnia;
  1. idé
  2. tanke
adjective
  1. (filozofia, filozoficzny) związany z idealizmem
  2. gorliwie służący wzniosłej idei
idealistisk
verb
postrzegać kogoś (coś) jako doskonalszego niż w rzeczywistości
idealisera
/ˌidɛ̃nˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dokładnie taki sam
identisk
/ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  2. (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  3. (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę
identifikation
/ˌidɛɔˈlɔɟja/
noun
system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego
ideologi
/ˈidʲjɔ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
idiom
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem
idiomatisk
adjective
(medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;
idiopatisk
/iˈdʲjɔta/
noun
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak
idiot
/ˌidʲjɔˈtɨt͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób idiotyczny
  1. fånig
  2. idiotisk
  3. korkat
  4. uppåt väggarna
/ˌidʲjɔˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi
idiotisk
/ˈidɔl/
noun
  1. osoba, którą się podziwia
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa
idol
pronoun
imię żeńskie;
Ifigenia
/iɡˈlʲit͡ʃʲɲa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;
tångsnälla
/ˌiɡnɔˈrãnt͡sʲja/
noun
brak wiedzy na jakiś ważny temat
  1. okunnighet
  2. ignorans
/ˌiɡnɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
pomijać, nie zwracać uwagi
  1. ignorera
  2. förbise
  3. förbigå
  4. bortse
  5. inte bry sig
  6. negligera
/ˈiɡrad͡ʑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/
idiom
niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować
leka med elden
/iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/
noun
(sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;
olympiska spel
/ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów;
leguan
/ˈiɡwa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
    1. barr
    2. nål
    1. (medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku;
    2. (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
    nål
  2. (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
    1. nål
    2. barr
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Finlandii, w regionie Pohjois-Savo;
Idensalmi
acronym
szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;
Ikea
/iˈkɔ̃na/
noun
  1. (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;
  2. (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz symbolizująca jakieś zjawisko, podziwiana w danej branży
ikon
/ˈilɛ/
interrogativePronoun
  1. używany do pytania o wielkość
    hur mycket
  2. używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
    1. hur många
    2. hur mycket
/ˈilɛ/
pronoun
  1. rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś
    hur mycket
  2. rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
    1. hur många
    2. hur mycket
noun
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;
ileostomi
/iˈlɔt͡ʃɨ̃n/
noun
(matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego
produkt
/iˈlɔras/
noun
(matematyka, matematyczny) wynik dzielenia
kvot
adjective
dotyczący ilości
kvantitativ
/ˈilɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) liczba sztuk
    1. antal
    2. kvantitet
    3. numerär
  2. liczba określająca objętość lub masę;
    1. mängd
    2. myckenhet
/ˌiluˈstratɔr/
noun
osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami
illustratör
verb
  1. opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
    illustrera
  2. (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją
    åskådliggöra
noun
(psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie
illusion
noun
(sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów
illusionist
/ˌiluzɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
złudny, pozorny
illusorisk
/ĩm/
conjunction
im… tym… – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
ju… desto
/ˈĩmãm/
noun
uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;
imam
/ˈĩmbʲir/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
  2. (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
ingefära
/ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/
noun
dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;
namnsdag
/ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/
noun
ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba
namne
/ĩˈmʲjɛswuf/
noun
(gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;
particip
/ˌĩmʲiˈɡrat͡sʲja/
noun
napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
  1. invandring
  2. immigration
/ĩˈmʲiɡrãnt/
noun
osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
  1. immigrant
  2. invandrare
verb
przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia
  1. invandra
  2. immigrera
/ˌĩmʲiˈtɔvat͡ɕ/
verb
naśladować coś lub kogoś
  1. imitera
  2. härma
  3. efterbilda
  4. efterlikna
  5. göra efter
  6. ta efter
/ˈĩmʲjɛ/
noun
  1. imię (1.1) i nazwisko
    1. förnamn
    2. namn
  2. indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;
    1. namn
    2. förnamn
/ˌĩmːũˈɲitɛt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom
immunitet
/ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;
immunologi
adjective
związany z immunologią, dotyczący immunologii
immunologisk
/ˌĩmpɛˈratɔr/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł władcy w niektórych monarchiach
  2. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza
imperator
adjective
dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata
imperialistisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta na militaryzmie, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium
imperialism
/ĩmˈpɛrʲjũm/
noun
wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje
imperium
/ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲja/
noun
obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś
impertinens
/ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nt͡sʲci/
adjective
arogancki, bezczelny
impertinent
/ˌĩmplʲiˈkat͡sʲja/
noun
następstwo, konsekwencja
implikation
/ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja/
noun
coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń
imponderabilia
/ˌĩmpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
wzbudzać w kimś uznanie, podziw
imponera
adjective
  1. godny podziwu z powodu rozmiarów
    1. grandios
    2. imposant
    3. magnifik
    4. storslagen
    5. ståtlig
    6. överväldigande
  2. wzbudzający uznanie i zachwyt
    1. imponerande
    2. beundransvärd
/ˈĩmpɔrt/
noun
(handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
import
verb
(handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów
importera
noun
(sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia
impressionist
adjective
  1. (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
  2. (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu
impressionistisk
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;
impressionism
noun
cecha tego, co robi ulotne wrażenie
impressivitet
adjective
taki, który robi ulotne wrażenie
  1. impande
  2. imponerande
  3. impressionerande
  4. impressiv
/ĩmˈprɛza/
noun
(potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie
fest
verb
prezentować, wykonywać coś bez przygotowania
  1. improvisera
  2. fantisera
/ĩˈnat͡ʃɛj/
adverb
  1. w innym przypadku
    annars
  2. w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie
    annorlunda
/ˌĩnawɡuˈrat͡sʲja/
noun
  1. (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)
    installation
  2. (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia) [od XVIII w.]
    1. invigning
    2. öppnande
    3. inauguration
verb
dokonywać inauguracji; rozpoczynać uroczyście
inaugurera
/ˈĩnt͡sɛst/
noun
(rzadki, rzadko używany) obcowanie płciowe z kimś blisko spokrewnionym
  1. blodskam
  2. incest
/ĩnt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;
indium
noun
(filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;
indeterminism
/ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/
noun
czerwonoskóry, rdzenny mieszkaniec obu Ameryk, zaliczany do rasy żółtej;
indian
/ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z Indianami, dotyczący Indian
indiansk
/ˈĩndʲjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Indien
/ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację
indoeuropeisk
/ˌĩndɔktrɨ̃ˈnat͡sʲja/
noun
natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;
indoktrinering
/ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;
Indonesien
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Indonezji
indones
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Indonezja
indonesisk
/ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji;
  1. indonesiska
  2. indonesisk
noun
uprzemysłowienie
industrialisering
/ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntɨsm̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) postawa intelektualna charakteryzująca się obojętnością wobec kwestii religijnych, społecznych, moralnych (i tym podobne, i temu podobne);
indifferentism
/ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;
indigokarmin
/ĩnˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Indiami, dotyczący Indii
indisk
/ˈĩndɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;
kalkon
adverb
występując osobno
individuellt
/ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕt͡ɕ/
noun
zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność
individualitet
/ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
  1. osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  2. właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty
individuell
/ĩnˈfɛkt͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;
  1. infektion
  2. smitta
verb
(medycyna, medyczny) wywoływać infekcję
infektera
/ĩnˈflat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;
inflation
/ˌĩnfɔrˈmat͡sʲja/
noun
poinformowanie o czymś, zakomunikowanie
  1. information
  2. uppgift
/ˌĩnfɔrˈmatɨk/
noun
człowiek zajmujący się zawodowo informatyką
dataspecialist
/ˌĩnfɔrˈmatɨka/
noun
nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;
  1. informatik
  2. datavetenskap
/ˌĩnfɔrˈmɔvat͡ɕ/
verb
przekazywać wiadomość i objaśniać
informera
/ˌĩnfrastrukˈtura/
noun
podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;
infrastruktur
/ˈĩŋɡa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Inga
  2. Inge
pronoun
imię żeńskie;
Ingeborg
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji
Ingermanland
/ˌĩnxaˈlatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;
inhalator
/ˌĩɲiˈt͡sʲjat͡sʲja/
noun
  1. rozpoczęcie czynności, procesu działania
    inledning
  2. wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się
    invigning
noun
propozycja zrealizowania określonych działań
  1. initiativ
  2. giv
  3. satsning
/ˌĩŋkũˈnabuw/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);
  1. inkunabel
  2. vaggtryck
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek sądu inkwizycyjnego
inkvisitor
noun
proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś
innovation
adjective
dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego
innovativ
/ˈĩnːɨ/
indefinitePronoun
nie ten, jakiś odmienny
annan
noun
środek owadobójczy
insekticid
/ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnat͡sʲja/
noun
(zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;
insemination
/ĩw̃ˈsɛrat/
noun
(przestarzałe, przestarzały) ogłoszenie opublikowane w prasie
inserat
/ˌĩw̃spʲiˈrat͡sʲja/
noun
natchnienie, twórczy zapał, wena
inspiration
/ˌĩw̃spʲiˈratɔr/
noun
ten, kto zachęca, daje pomysł, sugeruje, inspiruje
inspiratör
verb
dostarczać natchnienia
inspirera
/ˌĩw̃staˈlat͡sʲja/
noun
  1. (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  2. (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  3. (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość
installation
/ˌĩw̃staˈlɔvat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
installera
/ĩw̃ˈstrukt͡sʲja/
noun
zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie
instruktion
/ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/
noun
  1. (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
    instrument
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
    1. instrument
    2. musikinstrument
  3. (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
    1. instrument
    2. mätinstrument
  4. (technologia, technika, techniczny) narzędzie
    1. instrument
    2. verktyg
  5. (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
    1. medel
    2. instrument
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;
musikinstrument
/ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;
    1. drift
    2. instinkt
  2. wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji
    instinkt
/ˌĩw̃stɨˈtut͡sʲja/
noun
  1. zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
  2. organizacja działająca na podstawie tych norm
  3. zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia
institution
/ˌĩw̃stɨtut͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności
institutionell
/ĩw̃ˈstɨtut/
noun
nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;
institut
/ˌĩw̃suˈlʲĩna/
noun
  1. (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
insulin
/ˌĩw̃suˈrɛkt͡sʲja/
noun
(książkowy) powstanie zbrojne
uppror
noun
osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji
insinuation
/ˌĩntɛˈɡrat͡sʲja/
noun
połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)
integration
noun
nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych
intellektualisering
/ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący intelektu lub intelektualistów
intellektuell
/ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;
  2. (przenośnie, przenośnia) ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową;
intelligens
/ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/
adjective
odznaczający się inteligencją
  1. intelligent
  2. klok
/ĩnˈtɛ̃nt͡sʲja/
noun
chęć, zamiar
  1. avsikt
  2. mening
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (filozofia, filozoficzny) znaczenie danego słowa, wyrażenia lub innego symbolu, jego sens, semantyczny aspekt;
intension
/ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕt͡ɕ/
noun
stopień nasilenia czegoś; natężenie
  1. intensitet
  2. häftighet
  3. kraft
  4. styrka
/ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/
adjective
natężony, mocny, nasycony
intensiv
/ˌĩntɛraˈɡɔvat͡ɕ/
verb
(rzadki, rzadko używany) oddziaływać, prowadzić interakcję
interagera
/ˌĩntɛrˈakt͡sʲja/
noun
wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń
  1. interaktion
  2. växelverkan
/ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/
adjective
(książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła
interaktiv
noun
(hydrologia, hydrologiczny) chwilowe zatrzymanie wody opadowej na powierzchni liści, pędów, konarów i pni roślin albo obiektów abiotycznych takich jak dachy budynków, drogi;
interception
/ˌĩntɛrɛˈsɔvat͡ɕ/
verb
wzbudzać zainteresowanie, ciekawić
intressera
/ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
ciekawy, zajmujący
intressant
/ˌĩntɛrˈfɛrɔ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;
interferon
/ˌĩntɛrɡlaˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
istniejący/dziejący się w okresie interglacjału (między zlodowaceniami) lub pochodzący z tego okresu
interglacial
/ˌĩntɛrˈɡlat͡sʲjaw/
noun
cieplejszy okres między dwoma zlodowaceniami;
  1. interglacial
  2. interglacialtid
noun
system łączności wewnętrznej, zwłaszcza pojazdu albo budynku
porttelefon
adjective
dotyczący spraw, relacji, itp. między kontynentami
interkontinental
noun
współpraca, solidarność międzynarodowa
internationalism
adjective
(rzadki, rzadko używany) dotyczący wielu narodów lub państw i relacji między nimi
internationell
/ˌĩntɛrˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  2. pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie
internera
/ˌĩntɛrprɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. robić interpretację, analizować znaczenie
    1. interpretera
    2. tolka
  2. rozumieć coś na swój sposób
    tolka
/ˌĩntɛrˈpũŋkt͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie;
interpunktion
/ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/
noun
(anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci
intersexualitet
/ĩnˈtratnɨ/
adjective
przynoszący zysk
lukrativ
/ˌĩntrɔˈspɛkt͡sʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych
introspektion
/ˌĩntrɔspɛkˈt͡sɨjnɨ/
adjective
(psychologia, psychologiczny) taki, który opiera się na introspekcji, dotyczy introspekcji
introspektiv
/ĩnˈtrɨɡa/
noun
chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu
intrig
adjective
związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach
intrigant
verb
robić intrygi, knuć spiski
intrigera
/ˌĩntuˈ<sup>j</sup>it͡sʲja/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  2. (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  3. (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;
intuition
/ˌĩntu<sup>j</sup>iˈt͡sɨjnɨ/
adjective
wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji
intuitiv
/ĩnˈtɨ̃mnɨ/
adjective
  1. mocno osobisty
  2. związany z erotyką
intim
noun
(biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;
inulin
/ĩnˈvɛstɔr/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji
investerare
/ˌĩnvɛˈstɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać inwestycji
investera
/ˌĩnvɛˈstɨt͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;
investering
/ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/
noun
człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;
ingenjör
/iˈrat͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Irak
irakisk
/ˈirak/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;
Irak
/ˌiraˈcijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Iraku
irakier
/ˈirãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Iran
/ˌirãˈɲistɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan);
iranistik
/iˈrãŋka/
noun
obywatelka Iranu
iranska
/iˈrãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Iranu
iranier
/iˈrãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Iran
iransk
/iˈrɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Irene
/irˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej
irländare
/irˈlãndʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;
Irland
/irˈlãndʲja puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;
Nordirland
/irˈlãntka/
noun
kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej
irländska
/irˈlãnt͡sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków
  2. odnoszący się do wyspy Irlandia
irländsk
/irˈlãnt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;
  1. iriska
  2. irländsk
adjective
związany z Irokezami, dotyczący Irokezów
irokesisk
/iˈrɔ̃ɲja/
noun
zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;
ironi
/ˌirɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego
ironisk
noun
cecha tego, co jest irracjonalne
irrationalitet
/ˌirːat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
sprzeczny z rozumem, rozsądkiem
irrationell
/ˈirɨt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77;
iridium
/ˈirɨs/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) kosaciec, roślina kwiatowa;
iris
/ˌirɨˈtat͡sʲja/
noun
stan rozdrażnienia
irritation
/ˌirɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
drażnić, denerwować kogoś
  1. irritera
  2. uppröra
/ˈiskra/
noun
rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości
gnista
/ˈislãm/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;
islam
/ˌislãˈmabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Pakistanu;
Islamabad
/ˌislãmɔˈfɔbʲja/
noun
uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;
islamofobi
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa
Islamiska republiken Iran
/isˈlãmsʲci/
adjective
związany z islamem, dotyczący islamu
islamisk
/isˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii
  1. islänning
  2. isländare
/isˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;
Island
/isˈlãntka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii
isländska
/isˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Islandii lub Islandczyków
  1. isländsk
  2. isländska
/isˈlãnt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;
isländska
/iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
  2. wyodrębniona całość, istota, byt
existens
/ˈistʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
być, występować w rzeczywistości
  1. existera
  2. bestå
/iˈstɔta/
noun
  1. charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
    1. beskaffenhet
    2. karaktär
    3. natur
  2. stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać
    1. varelse
    2. väsen
  3. coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy
    1. väsen
    2. andemening
    3. essens
/iˈstɔtnɨ/
adjective
taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
  1. väsentlig
  2. central
  3. essentiell
  4. grundläggande
  5. huvudsaklig
  6. viktig
/iˈtaka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;
Ithaka
/ˈitɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;
ytterbium
/itr̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;
yttrium
/ˈiva/
noun
(botanika, botaniczny) Salix caprea L., gatunek roślin z rodziny wierzbowatych;
sälg
/ˌivɔˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej
ivorian
/ˌizaˈbɛla/
pronoun
imię żeńskie;
Isabella
/iˈzajaʃ/
pronoun
  1. (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;
  2. (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
Jesaja
/ˌizɔˈɡlɔsa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej
isogloss
noun
(chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;
isomer
/iˈzɔtɔp/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;
isotop
/izˈraɛl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
Israel
/ˌizraˈɛlt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael
israel
/ˌizraˈɛlka/
noun
obywatelka Izraela
  1. israeliska
  2. judinna
/ˌizraˈɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Izrael
israelisk
/iɕt͡ɕ/
verb
  1. poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
  2. udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
gå
/ˈiɕt͡ɕ pɔ‿ˈlʲĩɲji ˌnajmʲɲɛ̇jˈʃɛɡɔ ːˈpɔru/
verb
wybierać najprostsze, najłatwiejsze rozwiązanie, niewymagające trudu, wysiłku
följa minsta motståndets lag
/ˈiɕt͡ɕ ˈspat͡ɕ/
verb
udawać się na sen
  1. gå till sängs
  2. knyta sig
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;
Izjevsk
/ja/
noun
jaźń, jestestwo
jag
/ja/
personalPronoun
pierwsza osoba liczby pojedynczej
jag
/jabˈwɛt͡ʃʲɲik/
noun
(cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami
äppelkaka
/ˈjap.kɔ/, /ˈjap.w̥kɔ/
noun
  1. (spożywczy) owoc jabłoni
  2. przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający
äpple
/ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/, /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/
noun
(przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn);
adamsäpple
/ˈjabwɔ̃ɲ/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Malus Mill., drzewo, na którym rosną jabłka;
  1. äppelträd
  2. apel
/jaxt/
noun
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;
jakt
/d͡ʒaˈkuzʲi/
noun
(technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) wanna lub mały basen kąpielowy z urządzeniem tworzącym wiry lub bąbelki;
jacuzzi
/jaˈdalʲɲa/
noun
pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków
matsal
/jaˈdalnɨ/
adjective
nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
  1. ätbar
  2. ätlig
/jadˈvʲiɡa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Hedvig
  2. Hedwig
  3. Hedda
/ˈjäɟɲɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode owcy;
lamm
/ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈt͡ɕĩna/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)
    lamm
  2. (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)
    1. lammkött
    2. lamm
/jaˈɡɔda/
noun
(botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;
bär
/jaˈɡu<sup>w</sup>ar/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;
jaguar
/ˈjaxfɛ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;
Jahve
/ˈjäja/
noun
(potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra
ballar
verb
(fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową
ovulera
/ˌjäjɛt͡ʃʲˈɲit͡sa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;
äggröra
/ˈjäjkɔ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce
  1. ägg
  2. ovum
/ˈjäjɲik/
noun
(anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;
äggstock
/ˈjäjɔ/
noun
  1. (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;
    ägg
  2. (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
    1. ägg
    2. äggcell
    3. ovum
/jäˈjɔvut/
noun
(anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;
äggledare
/jak/
conjunction
  1. …łączący zdania wtrącone
    1. liknande
    2. som
  2. …wprowadzający porównanie
    1. som
    2. hur
/jak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;
jak
/jak/
preposition
…wprowadzający porównanie
  1. som
  2. hur
/jak/
pronoun
  1. …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
    hur
  2. …używany w pytaniach o sposób lub stan
    1. hur
    2. som
  3. …używany do wprowadzania oznajmujących zdań podrzędnych na ten temat
    som
/ˈjäc‿t͡ɕɛ ˈvʲid͡zɔ̃w̃ ˈtac‿t͡ɕɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/
proverb
ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu
som man är klädd blir man hädd
/ˈjaɡ ˈdʲjablʲi/
adverb
(potocznie, potoczny) bardzo, strasznie
  1. för fan
  2. för fanken
  3. för sjutton
  4. för tusan
/ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba/
adverb
(przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle
som en blixt från en klar himmel
/ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
…otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój
hur mår du hur står det till
/ˈjäc‿ɕɛ ˈɲɛ‿ma ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈlubʲi ˈtɔ‿ɕɛ ˈlubʲi ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈma/
proverb
trzeba zadowolić się tym, co jest akurat dostępne
om man inte får den man älskar, får man älska den man får
/ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕt͡ɕɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/
proverb
sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość
  1. som man bäddar får man ligga
  2. som man sår får man skörda
/ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwad͡ʑɛ ˌpɔrt͡sɛˈlãnɨ/
adverb
w sposób niezręczny, nieumiejętny
  1. som en elefant i en porslinsbutik
  2. smidig som en elefant i en porslinsbutik
/ˈjäci ˈɔjt͡ɕɛt͡s ˈtaci ˈsɨ̃n/
proverb
syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec
sådan far, sådan son
/ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/
pronoun
dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki
  1. någon som helst
  2. vilken som helst
/ˈjäciɕ/
indefinitePronoun
bliżej nieokreślony, bliżej nieznany
  1. någon
  2. viss
/jakˈːɔlvʲjɛk/
conjunction
chociaż
  1. ehuru
  2. fast
  3. fastän
  4. trots att
  5. även om
/jakˈːɔlvʲjɛk/
pronoun
cokolwiek się zdarzy (w zdaniu podrzędnym) i tak się wydarzy (zdanie nadrzędne)
  1. oaktat
  2. oavsett
/ˈjakɔ/
preposition
używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot
  1. som
  2. såsom
  3. i egenskap av
/ˈjakɔ ˈʒɛ/
skoro; ponieważ; z uwagi na fakt, że
  1. alldenstund
  2. eftersom
  3. emedan
  4. enär
/ˈjakɔɕ/
pronoun
w pewien, nie do końca określony, sposób
på något sätt
adjective
odnoszący się do jakości, związany z jakością
kvalitativ
/ˈjakɔɕt͡ɕ/
noun
wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu
  1. kvalitet
  2. kvalité
/ˈjakup/
pronoun
imię męskie;
  1. Jakob
  2. Jacob
  3. Jap
/ˈjãma/
noun
  1. wgłębienie w ziemi
    grop
  2. (zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi
    kula
noun
(anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;
bukhåla
/ˈjãma ˈustna/
noun
(anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;
munhåla
/jãˈmajt͡ʃɨk/
noun
obywatel Jamajki
jamaican
/jãˈmajka/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  2. (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;
Jamaica
/jãˈmajsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Jamajka
  2. odnoszący się do wyspy Jamajka
jamaicansk
/ˈjãmʲɲik/
noun
  1. (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  2. (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)
tax
/ˈjãmraj/
noun
(zoologia, zoologiczny) Peramelemorphia Ameghino, niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;
punggrävling
/ˈjãmtxũnt/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji;
jämthund
/ˌjãmuˈsukrɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;
Yamoussoukro
/jãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Jan
  2. Johan
  3. Johannes
  4. Janne
  5. Jean
  6. Jon
/ˈjãn ˈmajɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;
Jan Mayen
/jä̃ˈɲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Johanna
  2. Janina
  3. Janna
noun
(pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin
  1. jänkare
  2. yankee
/jaˈpɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Japan
/jaˈpɔ̃nka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii
japanska
/jaˈpɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii
japan
/jaˈpɔ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków
  1. japansk
  2. japanska
/jaˈpɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;
  1. japanska
  2. japansk
/jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem japońskim
  2. spisany, stworzony w języku japońskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim
japanskspråkig
/ˈjaʒmɔ/
noun
  1. (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
  2. (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
ok
/jaˈʒɔ̃mbɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) gatunek niewielkiego eurazjatyckiego grzebiącego ptaka łownego (Tetrastes bonasia Linnaeus), z rzędu kuraków, zamieszkującego gęste starodrzewy;
järpe
/ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/
noun
    1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
    2. drewno jarzębiny (1.1)
    rönn
  1. owoc jarzębiny (1.1)
    rönnbär
/jaˈsʲcĩɲa/
noun
naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;
grotta
/ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛt͡s/
noun
(antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek zamieszkujący w jaskiniach;
grottmänniska
noun
(medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;
  1. glaukom
  2. grön starr
/jaˈskuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;
svala
/ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/
adjective
kolor brązowy o jasnym odcieniu
ljusbrun
/ˌjasnɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu
ljusröd
/ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor niebieski o jasnym odcieniu
ljusblå
/ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu
ljusorange
/ˌjasnɔˈʃarɨ/
adjective
w kolorze szarym o jasnym odcieniu
ljusgrå
/jasˈnɔvʲit͡s/
noun
(ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami
siare
/ˌjasnɔˈvwɔsɨ/
adjective
mający jasne włosy
ljushårig
/ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
mający kolor zielony o jasnym odcieniu
ljusgrön
/ˌjasnɔˈʒuwtɨ/
adjective
mający kolor żółty o jasnym odcieniu
ljusgul
/ˈjasnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
    klar
    1. pełen światła, słońca, nie zaciemniony
    2. o kolorze: mało intensywny
    1. klar
    2. ljus
/ˈjasṭʃɔ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;
hök
/jaʃˈt͡ʃurka/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;
ödla
/jawnˈdɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kamerunu;
Yaoundé
/ˈjava/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);
Java
/ˈjava/
noun
rzeczywistość
  1. verklighet
  2. realitet
/ˈjazɡaʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;
gärs
/d͡ʒɛs/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;
jazz
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać muzykę jazzową
jamma
/jawˈmuʒna/
noun
(książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania
allmosa
/jaˈwɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należąca do rodzaju jałowcowatych;
en
/jaˈwufka/
noun
(zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica, głównie w odniesieniu do krów
kviga
/ˈjäɕmʲĩn/
noun
(botanika, botaniczny) Jasminum L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);
  1. jasmin
  2. jasminsläktet
/ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 1
  1. en
  2. ett
adverb
pojedynczo i bez przerw
  1. en och en
  2. en efter en
zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność
en för alla, alla för en
/ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający jedenaście lat
elvaåring
/ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający jedenaście lat
  2. trwający jedenaście lat
elvaårig
/ˌjɛdɛ̃ˈnastɨ/
adjective
od 11
elfte
/ˌjɛdɛ̃ˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 11
elva
/ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈt͡ʃɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/
proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu
en svala gör ingen sommar
/ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈt͡ʃɨ̃ɲi/
proverb
nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów
  1. en svala gör ingen sommar
  2. en fluga gör ingen sommar
/ˈjɛdnak/
conjunction
…łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego
  1. dock
  2. emellertid
  3. icke desto mindre
  4. likafullt
  5. likväl
  6. trots allt
/ˌjɛdnaˈkɔvɨ/
adjective
taki sam, identyczny
enahanda
/ˌjɛdnɔˈt͡ʃɛsnɨ/
adjective
odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili
  1. samtida
  2. samtidig
verb
  1. łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
    1. förena
    2. ena
  2. spajać coś z czymś
    1. slå ihop
    2. binda samman
    3. sammanbinda
    4. sammanslå
    5. slå samman
  3. łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei
    1. förenas
    2. ena sig
    3. enas
  4. łączyć się w jedno
    1. gå ihop
    2. gå samman
    3. slå sig ihop
    4. slå sig samman
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany przez solistę jednym głosem
unison
/ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. napisany w jednym języku
  2. posługujący się jednym językiem
enspråkig
/ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki
encellig
/ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnufka/
noun
moneta o nominale 1 korony
  1. enkrona
  2. enkronorsmynt
/ˌjɛdnɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający jeden rok
ettåring
/ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/
adjective
niezróżnicowany pod względem budowy, składu
  1. enhetlig
  2. ensartad
  3. homogen
  4. likartad
/ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający jeden maszt
enmastare
/ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ/
adjective
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt
enmastad
adjective
bez różnic w przekonaniach
enhällig
/ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/
adjective
mający jedną nogę
enbent
/ˌjɛdnɔˈːci/
adjective
taki, który ma tylko jedno oko
enögd
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;
monoplan
/ˌjɛdnɔˈrɔʒɛt͡s/
noun
(mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;
enhörning
/ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/
adjective
mający jedną rękę
enarmad
noun
(potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;
enarmad bandit
/jɛdˈnɔstka/
noun
(książkowy) osoba, pojedynczy osobnik
individ
noun
(jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;
astronomisk enhet
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) konstrukcja zdolna do samodzielnego pływania;
fartyg
/ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby
enstavig
/ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/
adverb
nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia
  1. kort och gott
  2. kort sagt
/ˈjɛdvap/
noun
  1. (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
    1. siden
    2. silke
  2. (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;
    1. silke
    2. siden
/jɛdˈvabʲɲik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;
silkesmask
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;
silkesfjäril
/jɛˈdɨ̃ɲɛ/
particle
  1. …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy
    1. bara
    2. enbart
    3. blott
    4. endast
    5. enkom
    6. idel
  2. …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
    1. bara
    2. enbart
    3. blott
    4. endast
    5. knappt
/jɛˈdɨ̃nka/
noun
nazwa cyfry 1 i liczby 1
etta
/jɛˈdɨ̃nɨ/
adjective
  1. istniejący tylko w jednym egzemplarzu
    enda
  2. wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny
    unik
/jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈd͡zaju/
adjective
taki, który jest unikatem
ensam i sitt slag
/jɛˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
coś, co można jeść; żywność, pokarm
  1. mat
  2. föda
  3. näringsmedel
/ˈjɛɡɔ/
pronoun
  1. 3. (osoba) lp, rodzaj nijaki
    dess
  2. 3. (osoba) lp, rodzaj męski
    hans
/jɛ̇j/
pronoun
3. (osoba) lp, rodzaj żeński
hennes
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;
Jekaterinburg
/ˈjɛlɛ̃ɲ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców, przynależny do podrodziny jeleni (Cervinae);
  1. hjort
  2. hjortdjur
/jɛˈlʲitɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;
tarm
noun
(anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;
tunntarm
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;
tjocktarm
noun
(anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka
blindtarm
/ˈjɛ̃mɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;
  1. Jemen
  2. Yemen
/jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Jemenu
jemenit
/jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim
jemenitisk
/jɛ̃ˈmʲjɔwa/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;
mistel
/ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;
sidensvans
/jɛ̃n/
noun
(jednostka monetarna) waluta Japonii;
yen
/ˈjɛ̇̃ɲɛt͡s/
noun
osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;
krigsfånge
/jɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;
  1. bergfink
  2. luleåsiska
  3. norrkvint
/ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/
noun
(biblijny) (potocznie, potoczny) biadolenie, lament, skarga
jeremiad
/jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Jeremia
/ˌjɛrɔzɔˈlʲĩma/, /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;
Jerusalem
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Europie;
Jersey
/ˈjɛʒɨ/
pronoun
imię męskie;
  1. Jörgen
  2. Görgen
  3. Göran
/ˈjɛʒɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;
  1. tornsvala
  2. tornseglare
/jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/
adjective
mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią
  1. höstlig
  2. höstlik
/ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/
noun
pora roku między latem a zimą;
höst
/ˈjɛ̇ɕɔ̃n/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;
ask
/ˈjɛ̇ɕɔtr̥/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser Linnaeus, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;
stör
/ˈjɛʃt͡ʃɛ/
particle
  1. …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już
    1. redan
    2. än
  2. w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
    1. ytterligare
    2. vidare
  3. …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
    1. ännu
    2. fortfarande
    3. än
  4. …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
    1. ännu
    2. än
/jɛ̇ˈʑɔrɔ/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;
  1. sjö
  2. insjö
/jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;
Aralsjön
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;
Bodensjön
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;
Genèvesjön
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;
jesuit
/ˈjɛzus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;
Jesus
/ˈjɛzus ˈxrɨstus/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;
Jesus Kristus
/ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjd͡ʑɛʃ ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakat͡ɕ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/
proverb
jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację
  1. du ska lands sed följa eller land fly
  2. man får ta seden dit man kommer
/jɛ̇ɕt͡ɕ/
verb
przyjmować pokarmy
  1. äta
  2. spisa
/ˈjɛ̇ɕt͡ɕ ˈjaɡ vruˈbɛlɛk/
verb
jeść bardzo mało
äta som en fågel
verb
obżerać się
äta som en häst
/ˈjɛ̇ɕt͡ɕ ɕɲaˈdãɲɛ/
verb
spożywać posiłek w godzinach porannych
frukostera
/ˈjɛ̇ʑd͡ʑit͡ɕ/
verb
przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji
  1. åka
  2. cykla
/jɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami
igelkott
/jɛˈʒɛlʲi/
conjunction
…służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego
om
/jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)
piggsvin
/jɛˈʒɨ̃na/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
  2. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
björnbär
/ˈjidɨʃ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;
  1. jiddisch
  2. Jiddisch
/jɔˈaxʲĩm/
pronoun
imię męskie;
Joakim
/jɔˈãnːa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Jonna
  2. Johanna
/jɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;
jod
/ˈjɔdwa/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) drewno jodły (1.1)
    ädelgran
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
    1. ädelgran
    2. gran
noun
(sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;
joggning
/ˈjɔɡurt/
noun
(spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;
yoghurt
/jɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);
jon
/ˈjɔ̃naʃ/
pronoun
imię męskie;
Jonas
/jɔ̃ˈnatãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Jonatan
  2. Jonathan
noun
(geofizyka) (meteorologia, meteorologiczny) zjonizowana warstwa atmosfery;
jonosfär
/ˈjɔrdãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;
Jordan
/jɔrˈdãɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;
Jordanien
/jɔrˈdãnka/
noun
obywatelka Jordanii
jordanska
/jɔrˈdãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Jordanii
jordanier
/jɔrˈdãj̃sʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania
jordansk
/ˈjɔvʲiʃ/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  2. (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;
Jupiter
/jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Josua
adjective
(architektura, architektoniczny) dotyczący porządku jońskiego
jonisk
/juˈbʲilat/
noun
(książkowy) (podniośle) osoba, która obchodzi swój jubileusz – okrągłe urodziny, rocznicę ślubu lub innego wydarzenia
jubilar
/ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/
noun
  1. ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś
  2. uroczystość dla uczczenia ważnej rocznicy
jubileum
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów
judaistisk
/juˈda<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;
judendom
pronoun
(biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;
Judas
/ˈjudaʃ/
noun
(budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi
titthål
/juˈdɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;
Judéen
/ˈd͡ʒudɔ/
noun
(sport, sportowy) japońska sztuka walki;
judo
/juˈdɨta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Judit
  2. Judith
/ˌjuɡɔˈswavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;
Jugoslavien
/ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii
jugoslavisk
/ˈjulʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Julia
/ˈjulʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Julius
/ˈjü̃ɲɔr/
noun
  1. (sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
  2. syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec
junior
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;
junta
/juˈrajsʲci/
adjective
(geologia, geologiczny) dotyczący jury, występujący, powstały w jurze
jura-
/ˈjurta/
noun
(etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;
jurta
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obszar, na którym obowiązuje jurysdykcja (1.1)
jurisdiktion
pronoun
imię męskie
Justus
/ˈjuta/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  2. (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  3. (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny
jute
/ˈjutlãnt/
noun
(hipologia, hipologiczny) rasa konia domowego wywodząca się z Jutlandii w Danii;
jutsk häst
noun
mieszkaniec Jutlandii
jyllänning
/juˈtlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;
Jylland
/juˈtlãnt͡sʲci/
adjective
związany z Jutlandią, dotyczący Jutlandii
jylländsk
/ˈjutrɔ/
adverb
następnego dnia po obecnym
  1. i morgon
  2. imorgon
  3. morgondag
/ˈjutrɔ/
noun
dzień następny w stosunku do obecnego
  1. i morgon
  2. morgondag
  3. imorgon
/juʃ/
particle
  1. …określająca granicę między przeszłością, a przyszłością
    inte länge
  2. …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń
    1. redan
    2. än
    3. allaredan
/ˈjuzɛf/
pronoun
imię męskie;
  1. Josef
  2. Joseph
/ˌjuzɛˈfʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Josefina
/ˈjɔ̃ndrɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
    1. atomkärna
    2. kärna
  2. (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
    1. cellkärna
    2. kärna
  3. (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;
    operativsystemskärna
  4. (geologia, geologiczny) wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich;
    planetarisk kärna
  5. (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
    testikel
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) centralna część atomu złożona z protonów i neutronów;
atomkärna
/ˈjɛ̃n͇t͡ʃmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
    1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
    2. (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
    korn
  1. (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
    vagel
/ˈjɛ̃ntka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;
dagslända
/ˈjɛ̃w̃zɨk/
noun
  1. część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
    språk
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
    1. språk
    2. mål
    3. tunga
  3. (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
    1. språk
    2. tunga
  4. (obuwnictwo, obuwniczy) część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
    1. tunga
    2. plös
  5. (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
    1. tunga
    2. språk
/ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/
noun
język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi;
teckenspråk
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpt͡sɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty
främmande språk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ogólnoetniczny standard języka
allmänspråk
/ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈt͡ʃɨstɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;
modersmål
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/
noun
(informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych;
  1. programmeringsspråk
  2. programspråk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka
  1. riksspråk
  2. standardspråk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język, który został utworzony przez człowieka w sposób zamierzony i systematyczny;
  1. konspråk
  2. konstspråk
/ˈjɛ̃w̃zɨk ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) język o uprzywilejowanym statusie prawnym, używany przez organy władzy i administracji państwowej w komunikacji z obywatelami;
officiellt språk
/ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany z językiem
  1. språklig
  2. lingvistisk
  3. språk-
/ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;
språkvetenskap
/kaˈbarɛt/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);
kabaré
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowa i mistyczno-filozoficzna szkoła judaizmu;
kabbala
/ˈkabɛl/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;
    kabellängd
  2. (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
    sladd
  3. (potocznie, potoczny) donosiciel
    1. skvallerbytta
    2. tjallare
/ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;
cabergolin
/ˈkabul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;
Kabul
noun
(wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;
hölster
/kat͡s/
noun
(potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;
  1. bakfylla
  2. baksmälla
/ˈkat͡spɛr/
pronoun
imię męskie;
  1. Casper
  2. Jesper
  3. Kacper
  4. Kasper
/ˈkat͡ʃka/
noun
    1. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)
    1. anka
    2. and
  1. (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
    urinflaska
/ˈkat͡ʃɔr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki
  1. andrake
  2. ankbonde
/ˈkat͡ʃɔr ˈdɔ̃nalt/
pronoun
bohater filmów animowanych;
Kalle Anka
/ˈkat͡ʃɛ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) pisklę kaczki
ankunge
/kaˈdɛ̃nt͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;
mandatperiod
/katm̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;
kadmium
/kaˈd͡ʑidwɔ/
noun
przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń
rökelse
/ˈkadwup/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) tułów, szczególnie jeśli bez kończyn
  2. główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;
stomme
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;
Kafarnaum
/ˌkafɛˈtɛrʲja/
noun
stołówka, samoobsługowa restauracja
  1. kafeteria
  2. cafeteria
/ˈkaftãn/
noun
(krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;
kaftan
/kaˈɡãɲɛt͡s/
noun
siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;
munkorg
pronoun
(biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;
Kain
/ˌka<sup>j</sup>ĩˈnɔvɛ ˈpʲjɛ̃ntnɔ/
idiom
(biblijny) (potocznie, potoczny) znamię, którym Bóg oznaczył Kaina, zabójcę swojego brata Abla; oznaka zbrodniarza, bratobójcy
Kainsmärke
/ˈka<sup>j</sup>ir/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Egiptu;
Kairo
/ˈkaja/
pronoun
imię żeńskie;
Kaja
/ˈkajak/
noun
niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;
  1. kanot
  2. kajak
/ˌkajaˈkarka/
noun
(sport, sportowy) zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem
kanotist
/kaˈjakaʃ/
noun
(sport, sportowy) zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem
kanotist
noun
para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;
boja
/kaˈjɛ̃nːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;
Cayenne
/ˈkajmãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;
kajman
/kajˈmãnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;
Caymanöarna
noun
mieszkaniec Kajmanów
caymanier
adjective
związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów
caymanisk
/kaˈjuta/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;
ruff
/kaˈkadu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;
kakadua
/kaˈkaɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
    kakao
    1. (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
    1. kakao
    2. choklad
/ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/
noun
nieprzyjemne połączenie dźwięków;
kakofoni
adjective
mający cechy kakofonii
kakofonisk
/ˈkaktus/
noun
(botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;
kaktus
/kaˈlafʲjɔr/
noun
(botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;
blomkål
noun
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z kalafiora
blomkålssoppa
/ˌkalaˈfɔ̃ɲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;
kolofonium
noun
(technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;
mangel
/ˌkalaˈrɛpa/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)
    kålrabbi
  2. (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
    1. kålrabbi
    2. knutkål
/kalˈdɛra/
noun
(geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;
  1. caldera
  2. kaldera
noun
niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej
  1. funktionshinder
  2. funktionsnedsättning
  3. handikapp
  4. invaliditet
  5. lyte
  6. men
/ˌkalɛjˈdɔskɔp/
noun
(optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;
kalejdoskop
/kaˈlɛ̃ndaʃ/
noun
  1. spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);
    1. almanacka
    2. kalender
  2. system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
    kalender
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;
  1. adventskalender
  2. julkalender
/ˌkalɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
(architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;
  1. taknock
  2. nock
  3. takås
/ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/
noun
(krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;
underställ
/ˈkalʲif/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;
kalif
/kaˈlʲifat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;
kalifat
/kaˈlʲifɔrn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;
californium
/ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;
Kalifornien
/ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/
adjective
związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii
kalifornisk
/ˌkalʲiˈɡrafʲja/
noun
sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;
kalligrafi
/kaˈlʲĩna/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;
olvon
/ˌkalkuˈlatɔr/
noun
małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
  1. kalkylator
  2. miniräknare
/ˌkalɔˈrɨfɛr/
noun
element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna;
  1. element
  2. värmeelement
/ˈkalɔʃ/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;
gummistövel
/kãmˈbɔd͡ʒa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;
Kambodja
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży
kambodjan
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãŋka/
noun
obywatelka Kambodży
kambodjanska
/ˌkãmbɔˈd͡ʒãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kambodża
kambodjansk
/kãmˈt͡ʃatka/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;
Kamtjatka
noun
(sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;
kamé
/ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/
noun
  1. (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  2. (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy
kameleont
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju kamelii (1.1)
  2. kwiat kamelii (1.2)
kamelia
/kãˈmɛra/
noun
urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;
  1. filmkamera
  2. kamera
/kãˈmɛrũn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Kamerun
/ˌkãmɛˈrũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Kamerunu
kamerunare
/ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kamerun
kamerunsk
/kãw̃ˈfɔra/
noun
organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;
kamfer
noun
okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia
hyreshus
noun
(górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;
brott
/ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  2. pionek w niektórych grach planszowych
  3. (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
sten
/ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/
noun
słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;
  1. milstolpe
  2. milsten
noun
(technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna
kvarnsten
noun
(stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;
tandsten
noun
(jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości
halvädelsten
/kãˈmʲila/
pronoun
imię żeńskie;
Camilla
/kãˈmʲjɔ̃nka/
noun
naczynie z kamionki (1.1)
stengods
noun
środek ratunkowy w postaci części ubioru ochronnego, której zadaniem jest utrzymać człowieka lub zwierzę na powierzchni wody;
  1. flytväst
  2. räddningsväst
/kãmˈpala/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Ugandy;
Kampala
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;
valrörelse
noun
nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;
kampanologi
/ˈkãmpɛr/
noun
(motoryzacja) samochód kempingowy;
husbil
adjective
(historia, historyczny, historycznie) dotyczący Kampuczy ((współcześnie) Kambodża)
kampucheansk
/ˈkãmpus/
noun
kompleks budynków i terenów uniwersyteckich
campus
/ˈkãmrat/
noun
towarzysz, kompan
kamrat
/kãˈnada/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Kanada
/ˌkãnaˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kanady
  1. kanadensare
  2. kanadick
/ˌkãnaˈdɨjka/
noun
łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;
paddelkanot
/ˌkãnaˈdɨjsʲci/
adjective
związany z Kanadą, dotyczący Kanady
kanadensisk
/kãˈnalʲja/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa
kanalje
/kãˈnapa/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia dla kilku osób
soffa
/kãˈnapka/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
    1. dubbelmacka
    2. sandwich
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim;
    smörgås
/kãˈnarɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;
  1. kanariefågel
  2. kanariesiska
noun
mieszkaniec Wysp Kanaryjskich
kanarier
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi
kanarisk
/ˈkãnaw/
noun
  1. wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków
  2. (potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych
  3. droga wysyłania i odbierania informacji
kanal
/kãɲˈt͡ɕastɨ/
adjective
taki, który ma kanty
kantig
/kãnˈdɛla/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI;
candela
/kãnˈdɨdat/
noun
ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś
kandidat
/ˌkãndɨdɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od kandydować
kandidering
/ˌkãndɨˈdɔvat͡ɕ/
verb
być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś
kandidera
/ˈkãŋɡur/
noun
(zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;
känguru
/ˈkãɲa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;
glada
/kãˈɲibal/
noun
człowiek, który jada ludzkie mięso
kannibal
/ˌkãɲiˈbalʲism̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;
kannibalism
adjective
dotyczący kanibali lub kanibalizmu
kannibalisk
/ˌkãɲiˈkuwa/
noun
(książkowy) najgorętszy okres lata
  1. hunddagar
  2. rötmånad
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;
kanik
/ˌkãnɔ̃ɲiˈzat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;
  1. kanonisering
  2. kanonisation
verb
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym
  1. kanonisera
  2. helgonförklara
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;
Canossa
/kãnt/
noun
brzeg lub krawędź o ostrym załomie
kant
/kãnˈtata/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;
kantat
/ˈkãntɔ̃n/
noun
kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;
kanton
/ˈkãntɔr/
noun
  1. miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
    växelkontor
  2. przodownik w chórze protestanckim, organista
    kantor
/kãnˈtɨ̃na/
noun
bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy
kantin
/kaˈɔlʲĩn/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;
kaolin
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;
Kappadokien
adjective
związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji
kappadokisk
/ˈkapat͡ɕ/
verb
o cieczy spadać kroplami
  1. droppa
  2. drypa
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;
kaplan
/kaˈpɛlmʲisṭʃ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent
kapellmästare
/kaˈpɛluʃ/
noun
(odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy o różnym kształcie, najczęściej z płaskim rondem i częścią wypukłą (główką) pośrodku;
hatt
/ˌkapʲiˈtalʲik/
noun
(termin typograficzny) litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery);
kapitäl
/ˌkapʲitaˈlʲista/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem
kapitalist
/ˌkapʲitalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi
kapitalistisk
/ˌkapʲiˈtalʲism̥/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;
kapitalism
/kaˈpʲitãn/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;
  2. (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  3. (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
kapten
/kaˈpʲitaw/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  2. (ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy
  3. (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania
kapital
/ˌkapʲitawɔˈxwɔ̃nːɨ/
adjective
wymagający relatywnie dużej ilości kapitału lub innych środków trwałych dla osiągnięcia określonego efektu gospodarczego
kapitalkrävande
/ˌkapʲituˈlat͡sʲja/
noun
  1. zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  2. rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
  3. warunki poddania się
kapitulation
verb
poddawać się wrogowi poprzez zaniechanie walk i ustalanie, a potem podpisanie warunków poddania się
kapitulera
/kaˈplʲit͡sa/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem
kapell
/kaˈpravɨ/
adjective
o oczach: ropiejący, zaczerwieniony, łzawiący
surögd
/kapˈsuwka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;
kapsel
/ˈkapʃtat/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;
Kapstaden
/kapˈturka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;
svarthätta
/kaˈpusta/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z liści kapusty (1.1)
    kål
  2. (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;
    1. kål
    2. vitkål
noun
(spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;
surkål
/ˈkara/
noun
dolegliwość wymierzona jako sankcja
straff
/ˈkara ˈɕmʲjɛrʲt͡ɕi/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;
dödsstraff
/kaˈrabax/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu;
Karabach
/kaˈrabʲĩn/
noun
(wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;
gevär
/kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;
  1. kulspruta
  2. maskingevär
/kaˈrafka/
noun
rodzaj butelki z wąską szyjką;
karaff
/ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;
Karibien
/ˌkaraˈkɔrũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi;
Karakoram
/kaˈrakuw/
noun
(zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;
karakul
/kaˈralux/
noun
(systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;
  1. kackerlacka
  2. bobba
/ˌkaraˈɔkɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach
karaoke
/ˈkarat/
noun
  1. jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;
  2. dawna miara zawartości złota w stopach – czyste złoto miało 24 karaty;
karat
/kaˈratɛ/
noun
(sport, sportowy) japońska sztuka walki;
karate
noun
pojazd do przewozu trumny ze zwłokami
  1. likbil
  2. bårbil
noun
(historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;
karavanseraj
/ˌkaraˈvɛla/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich kasztelach, gładkim poszyciu i płytkim zanurzeniu, używany od XV do XVII wieku;
karavell
/ˈkarat͡ɕ/
verb
wymierzać karę
  1. straffa
  2. bestraffa
/karˈbũŋkuw/
noun
  1. (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
  2. (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)
karbunkel
/ˈkart͡ʃɔx/
noun
(botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;
kronärtskocka
/karˈdãmɔ̃n/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)
kardemumma
/karˈdʲjɔlɔk/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego
kardiolog
/ˌkardʲjɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;
kardiologi
/karˈdɨ̃naw/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;
kardinal
/ˈkarɛl/
noun
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;
karelare
/kaˈrɛlʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;
Karelen
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;
karelska
adjective
związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów
karelsk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;
karelska
/kaˈrɛtka/
noun
(medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych
ambulans
/karʲˈjɛra/
noun
osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
karriär
/ˌkarʲjɛˈrɔvʲit͡ʃ/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery
  1. karriärist
  2. klättrare
  3. streber
noun
(turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;
liggunderlag
/kaˈrʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Caren
  2. Carin
  3. Carina
  4. Carine
  5. Karen
  6. Karin
/kark/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu
nacke
/karˈmazɨ̃n/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) atlantycka ryba podobna do okonia;
kungsfisk
/ˈkarmɛl/
noun
(spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa
karamell
/ˈkarmʲit͡ɕ/
verb
dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś
  1. föda
  2. mata
  3. fodra
/karˈnavaw/
noun
okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;
karneval
/ˈkarɔ/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;
ruter
/ˈkarɔl/
pronoun
imię męskie;
  1. Karl
  2. Carl
  3. Charles
/ˌkarɔˈlʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Karolina
  2. Carolina
  3. Caroline
/karp/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;
karp
/karˈpatɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;
Karpaterna
/ˈkarta/
noun
  1. zadrukowany kawałek papieru zawierający zbiór informacji o czymś lub kimś bądź przeznaczony do ich wpisywania
    kort
  2. prostokątny kawałek kartonu oznaczony symbolami o umownych znaczeniach, używany do gier lub wróżenia
    1. spelkort
    2. kort
/ˈkarta ɡraˈfʲit͡ʃna/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;
grafikkort
/ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/
noun
(bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;
kreditkort
noun
(informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;
minneskort
noun
papierowa karta z wyciętymi otworami będąca nośnikiem informacji
hålkort
noun
(informatyka, informatyczny) elektroniczny instrument płatniczy;
betalskort
/ˌkartaˈɟĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu
Karthago
/ˈkartka/
noun
luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony
blad
/karˈtɔɡraf/
noun
specjalista w zakresie kartografii; rysownik map
kartograf
/ˌkartɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o tworzeniu map;
kartografi
noun
(przestarzałe, przestarzały) zestaw posegregowanych kart papieru z informacjami
kartotek
/ˌkaruˈzɛla/
noun
urządzenie do zabawy, które się kręci;
karusell
/ˈkarɨ/
adjective
czarny (o maści konia)
svart
/ˈkarɨ/
noun
koń maści czarnej
  1. rapp
  2. svart
/ˌkarɨkaˈtura/
noun
humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;
  1. karikatyr
  2. nidbild
  3. vrångbild
noun
(sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur
  1. karikatyrtecknare
  2. karikatyrist
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii
Kärnten
/ˈkaʒɛw/
noun
  1. (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  2. postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  3. (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;
dvärg
/ˈkasa/
noun
  1. stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  2. (potocznie, potoczny) pieniądze
  3. miejsce przechowywania pieniędzy
kassa
/ˈkasʲjɛr/
noun
pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze
kassör
/kaˈskada/
noun
(geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;
kaskad
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach
stuntman
/ˈkasta/
noun
(społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi grupami tworząca hierarchię;
kast
noun
rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;
knogjärn
/ˈkastrat/
noun
mężczyzna, który został poddany kastracji
kastrat
/ˌkastrɔˈvãɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usuwanie jąder
kastrering
/kaˈstrɔvat͡ɕ/
verb
usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji
  1. kastrera
  2. gälla
  3. snöpa
/kaˈsɨ̃nɔ/
noun
ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;
kasino
/ˈkaʃa/
noun
(spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;
  1. gryn
  2. gröt
noun
(spożywczy) rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego;
korngryn
/kaˈʃalɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;
kaskelot
/ˈkaʃɛl/
noun
nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;
  1. hosta
  2. hostning
/ˈkaʃlɛt͡ɕ/
verb
gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc
hosta
/ˈkaʃtãn/
noun
    1. (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
    kastanj
  1. nasienie kasztanowca
    1. kastanje
    2. kastanj
/kat/
noun
osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;
bödel
/kaˈtafalk/
noun
podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;
katafalk
verb
  1. (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  2. (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać
katalysera
/kaˈtalɔk/
noun
  1. spis zawartości biblioteki
  2. folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami
  3. (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
katalog
/ˌkataˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
Katalonien
/ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Katalonią
katalanska
/ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;
katalanska
/kaˈtãna/
noun
rodzaj miecza japońskiego;
katana
/ˌkataˈpulta/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;
katapult
/ˈkatar/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;
Qatar
/ˈkatar/
noun
(medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
katarr
/ˌkataˈrakta/
noun
(geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;
katarakt
/kaˈtart͡ʃɨk/
noun
obywatel Kataru
qatarier
/kaˈtarsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Katar
qatarisk
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;
  1. positiv
  2. vevorgel
/ˌkataˈʒɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Katarina
  2. Catrine
  3. Katrina
  4. Catharina
  5. Cathrine
  6. Katrin
/ˌkataˈstrɔfa/
noun
tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi
katastrof
noun
  1. (kościelny) podręcznik do katechezy
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;
katekes
/kaˈtɛdra/
noun
  1. (kościelny) główny kościół diecezji;
    1. domkyrka
    2. katedral
  2. szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem
    institution
/ˌkatɛˈɡɔrʲja/
noun
każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji
kategori
/ˌkatɛɡɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu
kategorisk
/ˈkatʲjɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;
katjon
/katˈmãndu/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu;
Katmandu
/kaˈtɔda/
noun
(elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;
katod
/ˌkatɔˈlʲit͡sʲci/
adjective
związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu
katolsk
/ˌkatɔˈlʲit͡sɨsm̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;
katolicism
/kaˈtɔlʲik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego
katolik
noun
sala tortur
tortyrkammare
/kawˈkasʲci/
adjective
wywodzący się z Kaukazu
kaukasisk
/ˈkawkas/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
    Kaukasien
  2. (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;
    Kaukasus
/ˈkava/
noun
    1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
    2. (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
    kaffe
  1. (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;
    1. kaffe
    2. kaffebuske
    3. kaffeträd
/ˈkava ːˈrapska/
noun
(botanika, botaniczny) Coffea arabica L., roślina z rodziny marzanowatych, uprawiana ze względu na nasiona;
arabiskt kaffe
/ˌkavaˈlɛrʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;
kavalleri
/ˈkavaw/
noun
(potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka
rolighet
/kaˈvawɛk/
noun
fragment pewnej całości
  1. bit
  2. del
/kaˈvʲjarka/
noun
ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy
mokabryggare
/kaˈvʲjarʲɲa/
noun
lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;
  1. kafé
  2. fik
  3. cafeteria
  4. kafeteria
/ˈkavʲjɔr/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;
kaviar
/ˈkafka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;
  1. kaja
  2. alika
/kaˈvɔvʲjɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Coffea, wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;
  1. kaffebuske
  2. kaffeträd
/ˈkazax/
noun
osoba narodowości kazachskiej;
  1. kazak
  2. kazakstanier
/kaˈzaxsʲci/
adjective
odnoszący się do Kazachów
kazakisk
/kaˈzaxsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny języków turkijskich, język państwowy Kazachstanu;
kazakiska
/kaˈzaxstãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;
Kazakstan
/ˌkazaxˈstãj̃sʲci/
adjective
związany z Kazachstanem, dotyczący Kazachstanu
kazakstansk
/kaˈzãɲɛ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca
predikan
/ˌkazɛˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) białko z mleka ssaków;
kasein
noun
stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;
incest
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;
predikant
noun
osoba siejąca publicznie ideologiczną nienawiść, często podbudowaną religijnie
hatpredikant
/kaˈzu<sup>w</sup>ar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;
kasuar
/kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara;
hjälmkasuar
/kaˈzu<sup>w</sup>arʲ ˌjɛdnɔkɔraˈlɔvɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius unappendiculatus, kazuar z jednym fałdem na środku szyi;
enflikig kasuar
/kaˈzu<sup>w</sup>ar ˈmʲɲɛ̇jʃɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Casuarius bennetti, australijski nielot, najmniejszy gatunek kazuarów;
dvärgkasuar
/kaw/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;
avföring
/kaˈwãmaʃ/
noun
niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;
bläckhorn
noun
(wojskowość, wojskowy) karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;
kalajsnikov
/kaˈwuʒa/
noun
płytki dołek wypełniony wodą, błotem
pöl
/ˈkãj̃n͇t͡ʃuk/
noun
rodzaj bicza z plecionego rzemienia osadzonego na krótkiej rękojeści;
  1. katt
  2. niosvansad katt
/ˈkaʒdɨ/
pronoun
odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku
  1. varje
  2. var och en
  3. var
  4. envar
/ct͡ɕuk/
noun
(anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;
tumme
/ˈkɛbap/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;
kebab
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;
quechua
/ˈkɛt͡ʃup/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;
ketchup
/ˈkɛfʲir/
noun
(spożywczy) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;
kefir
/ˈkɛlnɛr/
noun
osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy
  1. servitör
  2. kypare
/kɛlˈnɛrka/
noun
osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy
servitris
/ˈkɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Kenya
/kɛ̃ˈɲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Kenii
kenyan
/kɛ̃ˈɲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kenia
kenyansk
noun
(chemia, chemiczny) kwas karboksylowy zawierający grupę karbonylową;
ketosyra
/ˈkaci/, /ˈkxaci/
noun
(książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty
  1. kaki
  2. khaki
/ˈkmɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach;
  1. khmer
  2. kambodjanska
/ˈcibʲit͡s/
noun
osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;
supporter
/ˈcixat͡ɕ/
verb
gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz
nysa
noun
gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem
nysning
/cit͡ʃ/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu
kitsch
/ˌcit͡ʃɔˈvatɨ/
adjective
(sztuka) taki, który jest wyrazem kiczu
kitschig
/ˈcɛdɨ/
pronoun
  1. …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  2. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
när
/ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/
adverb
w dowolnym, nieokreślonym czasie
någonsin
/ˈcɛdɨɕ/
indefinitePronoun
w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)
  1. någon gång
  2. en gång
/cɛr/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru
hjärter
/cɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. sterować pojazdem lub grupą pojazdów
    köra
  2. wydawać komuś polecenia
    1. leda
    2. styra
/cɛˈrɔft͡sa/
noun
osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)
  1. förare
  2. bilist
  3. chaufför
/ˌcɛrɔvʲˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.
    1. anförarskap
    2. befäl
    3. chefskap
    4. kommando
    5. ledarskap
    6. ledning
  2. kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś
    ledning
/cɛˈrɔvʲɲik/
noun
osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji
  1. ledare
  2. föreståndare
/cɛˈrũnɛk/
noun
droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel
  1. riktning
  2. håll
/ˌcɛrũŋˈkɔfskas/
noun
(motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się;
  1. blinker
  2. färdriktningsvisare
/ˈcɛʃɛ̃ɲ/
noun
(krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;
ficka
/ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/
noun
zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki
  1. fickpengar
  2. månadspeng
/ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛt͡s/
noun
(potocznie, potoczny) ten, kto kradnie przedmioty z cudzych kieszeni
ficktjuv
/cɛw/
noun
(zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;
  1. huggtand
  2. hörntand
/cɛwp/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;
sandkrypare
/cɛwˈbasa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;
korv
/cɛwˈbasa vɨˈbɔrt͡ʃa/
idiom
obietnice niemające pokrycia, które kandydat składa swoim potencjalnym wyborcom
valfläsk
noun
  1. (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych
grodd
/ciˈɡalʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Rwandy;
Kigali
/cij/
noun
długi patyk;
stav
/ciˈjãnka/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;
    grodyngel
  2. (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;
    1. klappbräda
    2. klappträ
/ciˈjɔfsʲci/
adjective
związany z Kijowem, dotyczący Kijowa
kievsk
/ˈcijuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;
Kiev
/ciks/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fałszywy dźwięk podczas wykonywania utworu
    fel ton
  2. (sport, sportowy) chybione uderzenie lub kopnięcie w piłkę
    1. felspark
    2. miss
  3. (sport, sportowy) chybione uderzenie w kulę w bilardzie
    miss
/ˈcilka/
indefinitePronoun
oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)
flera
/ˈcilɔ/
noun
(potocznie, potoczny) kilogram
kilo
/ciˈlɔbajt/
noun
(jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka pojemności nośników danych i pamięci operacyjnej komputera równa 1024 bajtom;
kilobyte
/ciˈlɔɡrãm/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;
  1. kilogram
  2. kilo
noun
(jednostka miary) pozaukładowa jednostka energii równa tysiącowi kalorii
kilokalori
/ciˈlɔ̃mɛtr̥/
noun
jednostka długości równa tysiącowi metrów;
kilometer
/cilˈvatɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek
kölvatten
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) technika i sztuka kręcenia filmów; także: przemysł filmowy, twórczość filmowa
kinematografi
adjective
(fizyka, fizyczny) odnoszący się do kinetyki, do zmiany położenia danego obiektu
kinetisk
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;
King Kong
/ˈcĩŋkstɔ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jamajki;
Kingston
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Saint Vincent i Grenadynów;
Kingstown
/ˈcĩnɔ/
noun
  1. (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
    1. bio
    2. biograf
  2. ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;
    filmindustri
/cĩw̃ˈʃasa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;
Kinshasa
/cɔsk/
noun
mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy
kiosk
/cirʲˈɟisʲci/
adjective
odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów
  1. kirgizisk
  2. kirgizistansk
/cirʲˈɟisʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;
kirgiziska
/cirʲˈɟistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;
Kirgizistan
/ˈcirʲɟis/
noun
człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu
  1. kirgiz
  2. kirgizistanier
/ˌcirʲiˈbatʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;
Kiribati
/ˌcirʲibaˈtɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kiribati
kiribatier
/ˌcirʲibaˈtɨjsʲci/
adjective
związany z Kiribati, dotyczący Kiribati
kiribatisk
/ciˈʃɨ̃ɲuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;
Chişinău
/cit/
noun
(budownictwo) masa plastyczna do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.
kitt
/cjur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;
curium
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) oszukiwać
    1. bedra
    2. dupera
    3. finta
    4. lura
    5. narra
  2. (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) robiąc zmyłki, prowadzić piłkę tak, by ominąć zawodnika przeciwnika
    1. dribbla
    2. finta
  3. machać czymś po prostej linii, raz w jedną, raz w drugą stronę ((na przykład) ręką na pożegnanie lub powitanie)
    1. nicka
    2. vinka
  4. nie zachowywać równowagi, być niestabilnym
    1. kränga
    2. ragla
    3. vackla
    4. vingla
/ˈki.vʲi/
noun
  1. (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
    1. kiwi
    2. kivi
  2. (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;
    1. kivi
    2. kiwi
/ˈciwa/
noun
(medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;
syfilis
/klat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;
  1. märr
  2. sto
/ˈklaka/
noun
grupa osób wynajęta do oklaskiwania widowiska
klack
/ˈklãmka/
noun
dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie
  1. dörrhandtag
  2. handtag
/ˈklara/
pronoun
imię żeńskie;
Klara
/ˈklarnɛt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;
klarinett
/ˈklasa/
noun
    1. (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
    2. dobry styl
    3. poziom jakości jakiegoś przedmiotu, oceniany na podstawie użytych materiałów, wykonania itp.
    klass
  1. pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
    1. klassrum
    2. skolsal
/ˈklasa spɔˈwɛt͡ʃna/
noun
(socjologia, socjologiczny) grupa społeczna na określonym poziomie hierarchii ekonomiczno-kulturowej;
socialklass
verb
dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady
klassificera
/ˈklaʃtɔr/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły
  2. (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom buddyjskiej wspólnoty mniszej
kloster
/ˈklatka/
noun
skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki
bur
/ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;
  1. bröstkorg
  2. bröst
/ˌklawstrɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym;
  1. klaustrofobi
  2. cellskräck
/klawˈzula/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;
klausul
/klaˈvɛsɨ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;
cembalo
/ˌklavʲjaˈtura/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
    1. klaviatur
    2. tangentbord
  2. (technologia, technika, techniczny) część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
    tangentbord
adjective
o właściwościach klejenia się, ciągnący się
  1. klibbig
  2. glutinös
/ˈklɛ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś
  1. limma
  2. klistra
/klɛj/
noun
lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów;
  1. lim
  2. klister
noun
klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem
limstift
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski
    1. juvel
    2. klenod
    3. dyrbarhet
    4. dyrgrip
  2. (przenośnie, przenośnia) cenna rzecz lub osoba
    1. juvel
    2. klenod
    3. pärla
    4. skatt
/ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/
pronoun
imię męskie;
  1. Klemens
  2. Clemens
/ˈklɛpad͡ʑ ˈbʲjɛdɛ/
verb
żyć w biedzie
ha det fattig
/klɛpˈsɨdra/
noun
przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;
timglas
/klɛr/
noun
ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju
prästerskap
noun
tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;
klerikalism
adjective
związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu
klerikal
/klɛʃt͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;
fästing
/ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/
noun
(handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej, dowolny usługobiorca
  1. kund
  2. klient
/ˈklʲikat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej
klicka
/ˈklʲĩmat/
noun
  1. (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;
  2. (przenośnie, przenośnia) atmosfera, stosunki między członkami grupy
klimat
noun
(meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu
klimatologi
adjective
związany z klimatologią, dotyczący klimatologii
klimatologisk
/ˌklʲĩmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z klimatem
klimatisk
/ˌklʲĩmatɨˈzat͡sʲja/
noun
automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;
luftkonditionering
/klʲĩn/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  2. kształt tej maszyny
kil
/ˈklʲĩŋɡa/
noun
ostrze broni siecznej
klinga
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego
klinisk
/ˈklʲĩɲika/
noun
(medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;
klinik
/ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ/
pronoun
  1. (mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris
  2. (mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  3. (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;
Klio
/klɔˈaka/
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita kręgowców
kloak
/klɔ̃n/
noun
  1. (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
    klon
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;
    lönn
/klɔps/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;
köttbulle
/ˈklɔʃart/
noun
odziany w łachy żebrak, często bezdomny
uteliggare
/klup/
noun
stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach
klubb
/klut͡ʃ/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
    1. klav
    2. nyckel
    1. przyrząd do otwierania zamka;
    2. narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
    3. kod do szyfru;
    4. podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
    5. (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
    6. (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego
    nyckel
/ˈklut͡ʃ frãnˈt͡susʲci/
noun
(technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;
skiftnyckel
/ˈklud͡ʒ ˌvʲjɔlʲĩˈnɔvɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umieszczany na pięciolinii znak graficzny wyznaczający położenie nuty g;
  1. diskantklav
  2. g-klav
/klɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
  2. przysięgać, zaklinać się
svära
/ˈklɔ̃ɲt͡ɕ ˈjak ˈʃɛft͡s/
verb
kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać
svära som en borstbindare
/ˈklɛ̃ŋkat͡ɕ/
verb
zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich
knäböja
/ˈklɛ̃w̃ska/
noun
fatalna przegrana w bitwie
nederlag
/ˈkmʲĩnɛk/
noun
  1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie
  2. (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
kummin
/ˈknɛbɛl/
noun
(książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;
munkavle
/knɔt/
noun
część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym
veke
noun
(zootechnika, zootechniczny) samiec świni hodowany w celu rozpłodu
  1. fargalt
  2. orne
/kɔˈala/
noun
(zoologia, zoologiczny) Phascolarctos cinereus Goldfuss, nadrzewny ssak australijski;
koala
/ˌkɔaˈlʲit͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji
koalition
/ˌkɔalʲiˈt͡sɨjka/
noun
(wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny;
koppel
/kɔˈatʲi/
noun
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak o ruchliwym ryjku;
vanlig näsbjörn
/ˈkɔbalt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;
kobolt
/ˌkɔbaltɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
ciemnoniebieski
koboltblå
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;
koboltglans
/kɔˈbʲjɛt͡sɨ/
adjective
dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety
  1. feminin
  2. kvinnlig
/kɔˈbʲjɛta/
noun
dorosły człowiek płci żeńskiej;
kvinna
/ˈkɔbra/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;
kobra
/kɔt͡s/
noun
gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem
  1. filt
  2. pläd
noun
okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie
  1. värmefilt
  2. värmetäcke
  3. värmedyna
/kɔˈxãnɛk/
noun
mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński
älskare
/kɔˈxãnka/
noun
kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną
  1. älskarinna
  2. hålldam
/kɔˈxãnɨ/
adjective
  1. taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią
    1. gullig
    2. älsklig
  2. taki, który jest darzony przez kogoś miłością
    älsklig
/kɔˈxãnɨ/
noun
osoba bliska, darzona miłością
älsklig
/ˈkɔxat͡ɕ/
verb
  1. odczuwać miłość do kogoś
  2. uwielbiać jakąś rzecz
  3. uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
  4. odbywać stosunek seksualny z kimś
älska
/kɔt/
noun
system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;
kod
/ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/
noun
standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;
streckkod
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek
postnummer
/ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;
källkod
/ˌkɔdɔˈvãɲɛ/
noun
kod, sposób zakodowania
kodning
verb
  1. szyfrować używając kodu
  2. (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe
koda
noun
(biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;
samevolution
/ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;
koffein
/ˌkɔɟɲiˈtɨvnɨ/
adjective
taki, który zajmuje się poznaniem świata lub badaniem procesów poznawczych, dotyczy takiego poznania, ma z nim związek
kognitiv
/ˈkɔɡut/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;
tupp
/ˈkɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
wpływać łagodząco
  1. lindra
  2. lisa
  3. mildra
  4. stilla
noun
zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;
lekhage
/ˈkɔjɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;
  1. prärievarg
  2. koyot
/ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/
noun
silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;
kokain
noun
(botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;
storrams
/ˈkɔkɔs/
noun
(spożywczy) owoc palmy kokosowej
kokosnöt
/kɔks/
noun
(technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;
koks
/ˈkɔktajl/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;
cocktail
/ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/
noun
(potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;
molotovcocktail
/ˌkɔlabɔˈrat͡sʲja/
noun
współpraca z okupantem, wrogiem;
kollaboration
/kɔˈlat͡sʲja/
noun
posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia
  1. kvällsmat
  2. middag
/kɔˈlãnɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;
knä
/kɔˈlarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;
  1. cykling
  2. cykelsport
noun
(botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;
bocktörne
/kɔlˈt͡ʃastɨ/
adjective
mający kolce i kłujący
törnbeströdd
/kɔlˈt͡ʃatka/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;
myrpiggsvin
/ˈkɔlt͡ʃɨk/
noun
ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,
örhänge
/kɔˈlɛɡa/
noun
towarzysz pracy, nauki lub zabawy
  1. kollega
  2. arbetskamrat
  3. kamrat
  4. kompis
/ˈkɔlɛj/
noun
środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;
järnväg
noun
(historia, historyczny, historycznie) (kolejnictwo) pierwotna forma kolei, czyli system przewozu oparty na torach z żelaza i pojazdach poruszających się po nich;
järnväg
/kɔˈlɛjaʃ/
noun
(kolejnictwo) pracownik kolei
järnvägsman
/kɔˈlɛjka/
noun
uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
kö
/kɔˈlɛjnɔ/
adverb
w kolejności, jeden za drugim
turvis
/kɔˈlɛjnɔɕt͡ɕ/
noun
uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy
  1. ordningsföljd
  2. ordning
/ˌkɔlɛkt͡sʲjɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję
samla
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z modlitw w kanonie mszy świętej;
kollektbön
/ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/
adjective
zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu
kollektiv
/kɔˈlɛ̃ndra/
noun
(botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;
koriander
/kɔˈlʲibɛr/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;
kolibri
/kɔˈlʲizʲja/
noun
wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka
  1. kollision
  2. krock
/kɔˈlɔfɔ̃n/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) formuła umieszczona na końcu tekstu z tytułem dzieła, datą i miejscem powstania, imieniem pisarza, czasem jego funkcją i pochodzeniem;
kolofon
/kɔˈlɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;
Köln
/kɔˈlɔ̃ɲja/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  2. (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  3. ludzka jednostka osadnicza;
koloni
/ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;
kolonialism
/ˌkɔlɔ̃ɲiˈzatɔr/
noun
ten, który organizuje kolonizację danego kraju, obszaru
kolonisatör
verb
przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię
kolonisera
/ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/
noun
(medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;
koloskopi
/ˈkɔlɔr/
noun
  1. cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  2. (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;
färg
/ˌkɔlɔrɔˈvãnka/
noun
książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;
målarbok
/ˌkɔlɔˈrɔvɨ/
adjective
wielobarwny, pełen różnych kolorów
färgglad
/ˌkɔlɔˈsalnɨ/
adjective
bardzo duży; wielki
kolossal
noun
(medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;
kolostomi
/ˈkɔlũmp/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba
Columbus
/kɔˈlũmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Colombia
/kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
British Columbia
/ˌkɔlũmˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kolumbii
colombian
/ˌkɔlũmˈbʲijka/
noun
obywatelka Kolumbii
colombianska
/ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kolumbia
colombiansk
/kɔˈlũmna/
noun
(architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;
  1. kolonn
  2. pelare
/kɔˈlɛ̃nda/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;
julsång
/ˈkɔ̃ma/
noun
(fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej
koma
/ˈkɔ̃mar/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;
mygga
/ˈkɔ̃mbajn/
noun
(rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów
skördetröska
/kɔ̃ˈmɛdʲja/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
  1. komedi
  2. lustspel
adjective
dotyczący komedii
komedi-
/ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ/
adjective
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników
komedogen
/kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/
noun
  1. uwaga odnośnie czegoś lub kogoś
  2. objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora
kommentar
/ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/
noun
  1. osoba, która komentuje coś
    kommentator
  2. (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
    1. kommentator
    2. sportkommentator
/ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi
kommentera
/ˌkɔ̃mɛrˈt͡sɨjnɨ/
adjective
nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań
kommersiell
/kɔ̃ˈmɛta/
noun
(astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;
komet
/kɔ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny
komisk
/ˈkɔ̃mʲiks/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na historię;
  1. serietidning
  2. tecknad serie
/ˈkɔ̃mʲĩn/
noun
(budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;
skorsten
/kɔ̃ˈmʲĩnɛk/
noun
otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;
eldstad
/ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/
noun
(potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy
rånarluva
/kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/
noun
rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;
  1. skorstensfejare
  2. sotare
noun
urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa
kommissarie
/kɔ̃ˈmʲisʲja/
noun
grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;
beredning
/kɔ̃ˈmʲitɛt/, /ˈkɔ̃mʲitɛt/
noun
grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań
kommitté
/kɔ̃ˈmɔda/
noun
mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;
byrå
noun
(ekonomia, ekonomiczny) przekształcenie rzeczy, usług, pomysłów czy idei z wartości użytkowej na wartość wymienną;
kommodifiering
/kɔ̃ˈmɔra/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt
  2. wydzielone pomieszczenie
kammare
/kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/
noun
urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;
gaskammare
/kɔ̃ˈmɔrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  1. Komorerna
  2. Comorerna
/ˌkɔ̃mɔˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Komorów
komorier
/ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Komory
komorisk
adjective
(technologia, technika, techniczny) będący prostszej budowy, a jednocześnie zawierający w sobie wiele składników
kompakt
/kɔ̃mˈpãɲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
kompani
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki, zajmująca się badaniami porównawczymi – ustalaniem zależności, pokrewieństw, analogii;
komparatistik
/ˈkɔ̃mpas/
noun
(geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;
kompass
/ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvat͡ɕ/
verb
równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś
kompensera
adjective
uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje
kompetent
/ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/
noun
(informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;
kompilator
noun
  1. (biologia, biologiczny) układ dopełniacza
    komplement
  2. grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała
    1. komplimang
    2. galanteri
    3. smicker
/kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ/
adverb
w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni
  1. totalt
  2. alldeles
  3. helt
  4. rent
  5. splitter
/kɔ̃mˈplɛtnɨ/
adjective
  1. cały, będący w komplecie
  2. całkowity, zupełny
komplett
/ˌkɔ̃mplɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
uzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu
komplettera
noun
dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń
komplikation
noun
część składowa, element
komponent
/ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
  2. tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały
komponera
/ˈkɔ̃mpɔst/
noun
produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)
kompost
/ˈkɔ̃mpɔt/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;
kompott
noun
materiał wytworzony z różnych składników o nowych lub lepszych od nich właściwościach;
  1. komposit
  2. kompositmaterial
/ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę;
  1. kompositör
  2. komponist
adjective
związany z kompozytorem, dotyczący kompozytora, komponowania
kompositorisk
/kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/
noun
sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;
kompromiss
/ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtat͡sʲja/
noun
utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność
kompromettering
/ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność
    kompromettera
  2. kompromitować (1.1) siebie samego
    kompromettera sig
/kɔ̃mˈputɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;
  1. dator
  2. datamaskin
noun
(informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;
persondator
/ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ/
adjective
dotyczący komputera, związany z komputerem
datamaskinell
adjective
(urzędowy) podlegający samorządowi miejskiemu
kommunal
/ˌkɔ̃mũɲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;
  2. (książkowy) porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości
kommunikation
/ˌkɔ̃mũˈɲikat/
noun
wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja.
meddelande
/ˌkɔ̃mũˈɲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu
kommunist
/ˌkɔ̃mũˈɲistka/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu
kommunist
/ˌkɔ̃mũɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu
kommunistisk
/kɔ̃ˈmũɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;
kommunism
/kɔ̃ˈmurka/
noun
(biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
cell
noun
(kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;
mässkjorta
/kɔ̃ˈnakrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei;
Conakry
/ˌkɔ̃nt͡sɛ̃nˈtrat͡sʲja/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) skupienie uwagi
  2. (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy
  3. skupienie, ześrodkowanie, zgromadzenie czegoś w danym miejscu
koncentration
noun
artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy
koncentrat
/ˈkɔ̃nt͡sɛrt/
noun
występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;
konsert
noun
(urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej
koncession
/ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego
kondensationsreaktion
/kɔ̃nˈdɛ̃w̃sat/
noun
produkt kondensacji
kondensat
/ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/
noun
(elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;
kondensator
noun
(historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym
kondottiär
/kɔ̃nˈduktɔr/
noun
osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);
konduktör
/ˌkɔ̃ndɨɡˈnat͡sʲja/
noun
poziom w budynku
våning
/kɔ̃ˈnɛfka/
noun
pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;
vattenkanna
/ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nt͡sʲja praˈsɔva/
noun
spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;
presskonferens
/ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać konfiskaty
konfiskera
/ˈkɔ̃nflʲikt/
noun
sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności;
konflikt
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;
Konfucius
/kɔ̃ŋʲˈɟijt͡ʃɨk/
noun
  1. obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  2. obywatel Konga
kongoles
/kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  2. odnoszący się do państwa Kongo
kongolesisk
/ˈkɔ̃ŋɡɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Afryce;
    Kongo
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
    1. Republiken Kongo
    2. Kongo
/ˈkɔ̃ŋɡrɛs/
noun
zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji
kongress
/ˈkɔ̃ɲak/
noun
(spożywczy) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;
konjak
/ˌkɔ̃ɲiˈt͡ʃɨ̃na/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  2. liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść
klöver
/ˈkɔ̃ɲɛt͡s/
noun
    1. chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
    2. miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
    3. okoliczności końca (1.2)
    slut
  1. ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek
    ända
adverb
bezwzględnie, absolutnie
nödvändigtvis
/kɔ̃ˈɲɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny
nödvändig
/ˈkɔ̃ɲik/
noun
(potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty[potrzebne źródło]
  1. biljetthaj
  2. biljettspekulant
/ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;
sjöhäst
/ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający pasikonika lub szarańczę;
grön vårtbitare
/kɔ̃ˈɲĩna/
noun
(spożywczy) mięso końskie;
hästkött
/ˌkɔ̃ɲuˈɡat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;
konjugation
/kɔ̃ˈɲũŋkt͡sʲja/
noun
(astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
konjunktion
noun
ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)
uppgång w
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) od XIV w. w dawnej Polsce, dworski tytuł honorowy pochodzący od koniuszego (1.1)
    riksstallmästare
  2. (historia, historyczny, historycznie) urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni – w średniowiecznej Polsce i innych krajach;
    1. stallmästare
    2. riksstallmästare
/kɔ̃ŋˈklavɛ/
noun
(kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia;
konklav
/kɔ̃ŋˈkɔrdat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;
konkordat
/kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/
adjective
  1. dobrze określony
    1. konkret
    2. bestämd
    3. exakt
  2. praktyczny, rzeczowy
    1. konkret
    2. faktisk
    3. praktisk
    4. reell
    5. saklig
/ˈkɔ̃nːɔ/
adverb
o sposobie poruszania się: na koniu
på en hästrygg
/kɔ̃ˈnɔvaw/
noun
  1. (dawniej, dawny) człowiek niewykształcony, partacz leczący konie i bydło
    fädoktor
  2. (pogardliwie, pogardliwy) zły, kiepski lekarz
    kvacksalvare
/ˈkɔ̃nrat/
pronoun
imię męskie;
  1. Konrad
  2. Conrad
/kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/
noun
porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu
  1. konsensus
  2. consensus
/kɔ̃w̃ˈsɛrva/
noun
(spożywczy) zapasteryzowana żywność w hermetycznym, trwałym opakowaniu, najczęściej metalowym;
konserv
noun
(chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;
konserveringsmedel
noun
(edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uczelnia wyższa specjalizująca się w edukacji muzycznej i artystycznej
konservatorium
/ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów
  2. zachowawczy, nie lubiący zmian
konservativ
/ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie
konservera
/kɔ̃w̃ˈsɔ̃nãnt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk języka mówionego powstający poprzez zablokowanie przepływu powietrza w aparacie mowy
konsonant
/kɔ̃w̃ˈsɔrt͡sʲjũm/
noun
(zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;
konsortium
noun
tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy
konspiration
/kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/
pronoun
imię męskie;
  1. Konstantin
  2. Constantin
/ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;
Konstantinopel
/kɔ̃w̃ˈstrukt͡sʲja/
noun
układ elementów, sposób ich powiązania
  1. konstruktion
  2. ställning
/kɔ̃w̃ˈstruktɔr/
noun
ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki
konstruktör
/ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
budować, tworzyć konstrukcję
konstruera
/ˌkɔ̃w̃stɨˈtut͡sʲja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;
    konstitution
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;
    1. konstitution
    2. grundlag
/ˌkɔ̃w̃stɨtuˈt͡sɨjnɨ/
adjective
  1. dotyczący konstytucji
  2. zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji
konstitutionell
/ˈkɔ̃w̃sul/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;
  3. (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
konsul
/kɔ̃w̃ˈsulat/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;
konsulat
/kɔ̃w̃ˈsũmɛ̃nt/
noun
(handel, handlowy) nabywca lub użytkownik towarów, usług, zasobów lub dóbr;
  1. konsument
  2. förbrukare
verb
  1. nabywać i użytkować coś, zużywać
    förbruka
  2. spożywać, jeść
    konsumera
/kɔ̃w̃ˈsũmpt͡sʲja/
noun
zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie
  1. konsumtion
  2. åtgång
  3. förbrukning
  4. förtäring
/ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nt͡sʲja/
noun
poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość
konsistens
/ˈkɔ̃ntakt/
noun
zetknięcie się
kontakt
/ˈkɔ̃ntɛkst/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
  2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń
  1. kontext
  2. sammanhang
/ˈkɔ̃ntɔ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;
konto
/ˌkɔ̃ntraˈbãnda/
noun
nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;
kontraband
/kɔ̃nˈtrabas/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;
  1. kontrabas
  2. basfiol
/ˌkɔ̃ntrabaˈɕista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na kontrabasie
kontrabasist
/ˈkɔ̃ntrakt/
noun
umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia
kontrakt
/ˈkɔ̃ntrast/
noun
  1. (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
  2. (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
kontrast
adjective
(filozofia, filozoficzny) taki, który odnosi się do zdarzeń potencjalnych lub nierzeczywistych
kontrafaktisk
/kɔ̃nˈtrɔla/
noun
  1. sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi
  2. (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś
kontroll
/ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być
  1. kontrollera
  2. kolla
  3. inspektera
  4. besiktiga
  5. granska
  6. mönstra
noun
niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki
kontrovers
/ˈkɔ̃ntur/
noun
linia, zarys kształtu
kontur
/kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/
noun
(geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;
  1. kontinent
  2. världsdel
noun
dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności
fortsättning
/ˌkɔ̃ntɨ̃nu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ/
noun
wykonywanie rozpoczętej czynności nadal
  1. fortsättning
  2. uppföljning
/ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvat͡ɕ/
verb
dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś
  1. fortsätta
  2. gå på
/kɔ̃nˈvalʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;
  1. liljekonvalj
  2. konvalj
noun
(systematyka) (botanika, botaniczny) Convallaria majalis L., gatunek rośliny z rodziny szparagowatych;
  1. konvalj
  2. liljekonvalj
/kɔ̃nˈvɛ̃nt͡sʲja/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa
  2. (książkowy) przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania, myślenia itp.
konvention
/ˌkɔ̃nvɛ̃nt͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity
konventionell
/ˈkɔ̃nvɛ̃nt/
noun
  1. spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach
  2. grupa katolików, którzy mają prawo głosowania na spotkaniach, na których podejmuje się decyzje dotyczące całego zakonu
  3. klasztor, zakon
konvent
/ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne
konvertera
/ˌkɔ̃nvɛrˈtɨta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która zmieniła jedno wyznanie na inne
konvertit
noun
mimowolny, gwałtowny skurcz mięśni powodujący silne drgania całego ciała
konvulsion
verb
kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie
  1. koordinera
  2. samordna
/ˈkɔpa/
noun
  1. (jednostka miary) (przestarzałe, przestarzały) 60 sztuk;
    1. skock
    2. tre tjog
  2. (rolnictwo, rolniczy) (przestarzałe, przestarzały) sterta siana, słomy lub odpowiednio ustawione snopki zboża (4 mendle)
    vålm
/kɔˈpalʲɲa/
noun
(górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;
gruva
/kɔˈpãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od kopać
grävning
/kɔˈparka/
noun
(maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu
grävmaskin
/ˈkɔpat͡ɕ/
verb
wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny
gräva
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;
Askungen
/kɔpʲˈt͡ɕuʃɛk/
noun
popychadło, niebożę
askunge
/ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Danii;
Köpenhamn
/ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Kopenhaga
köpenhamnsk
/ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn/
noun
mieszkaniec Kopenhagi
köpenhamnare
/ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka/
noun
mieszkanka Kopenhagi
köpenhamnska
/ˈkɔpɛr/
noun
(botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;
dill
/kɔˈpɛrʲɲik/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;
copernicium
/kɔˈpɛrta/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;
  1. kuvert
  2. konvolut
/ˌkɔpɛrtɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie automatycznie składające dokumenty i wkładające je do kopert, które następnie zamyka i zakleja
kuverteringsmaskin
/ˈkɔpʲja/
noun
przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał
kopia
/ˌkɔpʲjɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od kopiować
kopiering
/kɔˈpʲjɔvat͡ɕ/
verb
powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie
kopiera
/ˌkɔpuˈlɔvat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny
kopulera
/kɔˈpuwa/
noun
(architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;
kupol
adjective
taki, który ma kopyta
hovförsedd
/kɔˈpɨtɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;
  1. hov
  2. klöv
/ˈkɔra/
noun
  1. (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  2. (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
bark
/ˈkɔral/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;
korall
/ˈkɔrãn/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;
  1. koranen
  2. Koranen
/kɔrˈdɔba/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;
Córdoba
/ˌkɔrdɨˈlʲjɛrɨ/
noun
(geografia, geograficzny) rozległy obszar wyżynno-górski w zachodniej części Ameryki Północnej;
Kordiljärerna
/kɔˈrɛa/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa;
  2. (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa
Korea
/kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Sydkorea
/kɔˈrɛa puwˈnɔt͡sna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  1. Nordkorea
  2. Demokratiska Folkrepubliken Korea
/ˌkɔrɛˈãŋka/
noun
obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej
koreanska
/ˌkɔrɛˈãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej
korean
/ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna/
pronoun
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;
Demokratiska Folkrepubliken Korea
/ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei lub Koreańczyków
  1. koreansk
  2. koreanska
/ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;
koreanska
/ˈkɔrɛk/
noun
    1. zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
    2. (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
    3. (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;
    kork
  1. zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie
    propp
/ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nt͡sʲja/
noun
wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)
brevväxling
noun
ktoś kto koresponduje
korrespondent
/kɔrˈkɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;
korkskruv
/kɔrˈkɔvat͡ɕ/
verb
zatkać coś korkiem
korka
/kɔrˈmɔrãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;
  1. skarv
  2. storskarv
/kɔrˈnɛlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Cornelia
/kɔrˈnɛlʲjuʃ/
pronoun
imię męskie;
Cornelius
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;
korniska
/ˈkɔrʲɲik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag;
barkborre
adjective
związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii
kornisk
/kɔˈrɔ̃na/
noun
  1. atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  2. (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  3. (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  4. monarchia
  5. (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  6. (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  7. (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie;
  8. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość
krona
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
törnekrona
/kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;
Södra kronan
noun
akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu
kröning
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;
coronavirus
/kɔˈrɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;
kronduva
/kɔˈrɔ̃nka/
noun
(włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;
spets
noun
proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;
korrosion
/ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/
adjective
o człowieku: odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała
korpulent
/ˈkɔrpus/
noun
(wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych;
kår
/kɔrˈsɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;
Korsika
/ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki
korsikansk
/ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany na Korsyce;
  1. korsikanska
  2. korsikansk
/kɔrt/
noun
(sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;
tennisbana
/kɔˈrupt͡sʲja/
noun
nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;
korruption
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  2. (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;
korvett
noun
(historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;
koryfé
/kɔˈrɨ̃nt͡sʲci/
adjective
  1. (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji)
  2. (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji)
  3. od Korynt (miasto w obecnej Grecji)
korintisk
/kɔˈrɨtaʃ/
noun
(budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;
  1. korridor
  2. gang
/kɔˈrɨtɔ/
noun
zawartość koryta (1.1)
bädd
/ˈkɔʒɛ̃ɲ/
noun
(botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;
rot
/kɔˈʒɨstat͡ɕ/
verb
  1. używać czegoś
    1. använda
    2. nyttja
    3. utnyttja
    4. bruka
  2. uzyskiwać z czegoś korzyści
    1. dra fördel
    2. ha nytta
/kɔˈʒɨstnɨ/
adjective
  1. przynoszący korzyść
    1. förmånlig
    2. gynnsam
    3. fördelaktig
  2. sprzyjający
    1. gynnsam
    2. fördelaktig
/ˈkɔʒɨɕt͡ɕ/
noun
zysk, pożytek
  1. fördel
  2. behållning
  3. gagn
  4. nytta
  5. utbyte
/kɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;
Kos
/kɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)
koltrast
/ˈkɔsa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;
lie
/ˈkɔsaʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;
lockespindel
/kɔˈɕarka/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;
gräsklippare
/ˌkɔsmɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. dotyczący kosmetyki lub kosmetyków
  2. drobny, niewiele znaczący
kosmetisk
noun
specjalista w dziedzinie kosmologii
kosmolog
/ˌkɔsmɔˈlɔɟja/
noun
(astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;
kosmologi
adjective
związany z kosmologią, dotyczący kosmologii
kosmologisk
/ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/
noun
człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej
kosmonaut
adjective
nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności
kosmopolitisk
/kɔˈsɔvɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;
Kosovo
/kɔˈsɔvɔ ˌi‿mɛtɔˈxʲija/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa dawnej serbskiej prowincji (obecnie niezależne państwo Kosowo, nieuznawane przez Serbię);
Kosovo och Metohija
adjective
odnoszący się do Kosowa
kosovansk
/ˌkɔstaˈrɨka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Costa Rica
/ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/
noun
obywatel Kostaryki
costarican
/ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej
costaricansk
/kɔˈstɛt͡ʃka swuˈxɔva/
noun
(anatomia, anatomiczny) drobna kostka w jamie bębenkowej ucha przenosząca drgania błony bębenkowej do ucha wewnętrznego;
hörselben
/ˈkɔstʲjũm/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać
dräkt
/ˈkɔstka/
noun
(anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;
  1. ankel
  2. fotknöl
noun
niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników
tärning
/kɔˈstʲɲit͡sa/
noun
pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;
bårhus
/kɔʃ/
noun
  1. pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
    korg
  2. pojemnik na odpady
    soptunna
/ˈkɔʃmar/
noun
marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;
mardröm
/kɔʃt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek
kostnad
/kɔˈʃtɔvat͡ɕ/
verb
mieć jakąś cenę w pieniądzu
  1. kosta
  2. gå på
/kɔˈʃula/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;
skjorta
/ˌkɔʃɨˈkarka/
noun
(sport, sportowy) zawodniczka grająca w koszykówkę
basketbollspelerska
/kɔˈʃɨkaʃ/
noun
  1. (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę
    1. basketspelare
    2. basketbollspelare
  2. (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki
    korgmakare
/ˌkɔʃɨˈkufka/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;
  1. basket
  2. basketboll
/kɔt/
noun
  1. (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
    dammråtta
  2. (zoologia, zoologiczny) Felis catus Linnaeus, zwierzę domowe;
    1. katt
    2. kattdjur
/ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) hybryda kota bengalskiego (1.1) z kotem domowym;
    bengal
  2. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis Kerr, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w środkowej, wschodniej i południowej Azji, na Filipinach i na wyspach Archipelagu Sundajskim;
    leopardkatt
/ˈkɔtɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot
kattunge
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;
fiskarkatt
/ˈkɔtka/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica kota
katt
/ˈkɔtlɛt/
noun
mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;
kotlett
/kɔtˈfʲit͡sa/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;
ankare
/ˌkɔtfʲit͡sɔˈvʲiskɔ/
noun
(marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;
ankringsplats
noun
tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);
kotiljong
/kɔˈvadwɔ/
noun
(technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;
städ
/ˈkɔval/
noun
  1. (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;
    smed
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pyrrhocoris apterus, pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku;
    eldlus
/ˈkɔza/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich, z rodzaju Capra;
get
/ˈkɔʑa ˈbrutka/
noun
zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki
bockskägg
/kɔˈʑit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;
gems
/ˌkɔʑɔˈrɔʒɛt͡s/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;
Stenbocken
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;
  1. stenbock
  2. alpstenbock
/ˈkɔʑɔw/
noun
stojak do piłowania drewna;
sågbock
/ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  2. (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
syndabock
/kɔˈʑɔwɛk/
noun
(technologia, technika, techniczny) lekka konstrukcja podpierająca
träbock
/ˈkɔwxɔs/
noun
(historia, historyczny, historycznie) spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;
kolchos
/ˈkɔwt͡ʃãn/
noun
podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;
koger
/ˈkɔwdra/
noun
element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu
täcke
/ˈkɔwʲɲɛʃ/
noun
część ubrania otaczająca szyję;
krage
/ˈkɔwɔ/
noun
  1. określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
    cirkel
  2. przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;
    hjul
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;
vattenhjul
/ˌkɔwɨˈsãnka/
noun
piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły;
vaggvisa
/kɔˈwɨska/
noun
sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;
vagga
/kɔ̃ɲ/
noun
  1. (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
    häst
  2. (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
    1. häst
    2. bygelhäst
  3. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
    1. häst
    2. springare
    3. kuse
/ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲit͡ʃnɨ/
noun
(fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;
hästkraft
/kɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɨ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców
  1. lem
  2. extremitet
/ˈkɔ̃j̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. zrywać z czymś, przestawać coś robić
    1. göra slut
    2. lägga ner
    3. upphöra
    4. ända
  2. wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
    1. sluta
    2. avsluta
  3. mieć koniec, zakończenie
    1. avslutas
    2. mynna ut i
    3. sluta med
  4. dochodzić do końca, wyczerpywać się
    1. få ett slut
    2. ta slut
    3. tryta
    4. vara på upphällningen
    5. vara till ända
    6. vara över
  5. przerywać jakiś stan
    1. gå ut
    2. gå över
/ˈkɔɕt͡ɕi zɔˈstawɨ ʒuˈt͡sɔ̃nɛ/
idiom
(książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;
tärningen är kastad
/kɔɕˈt͡ɕɛlnɨ/
adjective
związany z określonym kościołem (instytucją)
kyrklig
/ˈkɔɕt͡ɕuw/
pronoun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;
kyrka
/ˈkɔɕt͡ɕuw/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;
kyrka
noun
(architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;
stavkyrka
/kɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
    ben
  2. wielościan z oczkami służący do gry;
    tärning
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysta kość położona po bokach i u dołu mózgoczaszki, ochronna dla ucha;
tinningben
/ˈkɔɕt͡ɕ swɔ̃ˈɲɔva/
noun
(zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;
elfenben
/ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/
noun
(botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;
björksopp
/ˈkɔʑlaʃ t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza;
aspsopp
/kpʲjaʃ/
noun
człowiek skłonny do kpin, naśmiewający się z innych
spefågel
verb
odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić
  1. gyckla
  2. gäckas
  3. raljera
/krap/
noun
(zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;
krabba
/ˈkrad͡ʑɛʃ/
noun
przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej
stöld
/kraj/
noun
  1. (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
    land
  2. państwo (obszar państwa)
    1. land
    2. rike
/ˈkraj ˈbaskuf/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);
Baskien
/ˈkrajad͡ʒ dɔ‿ˈsɛra/
noun
(zobacz) [[krajacz, do, ser]]
osthyvel
/kraˈjɔbras/
noun
wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
landskap
/ˈkrakuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;
  1. Karkau
  2. Kraków
/krãn/
noun
rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;
kran
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;
Krasnodar
/ˈkratɛr/
noun
  1. (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  2. (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;
krater
/ˈkratka/
noun
nadrukowany, mały, pusty prostokąt
ruta
/ˈkravat/
noun
(krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;
  1. slips
  2. kravatt
/krafˈt͡sɔva/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem
sömmerska
/ˈkravʲjɛt͡s/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;
skräddare
/kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/
noun
(budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią
trottoarkant
/kraɕt͡ɕ/
verb
brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela
  1. stjäla
  2. sno
  3. knycka
  4. snatta
  5. nalla
  6. norpa
noun
(informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury
  1. assistent
  2. guide
/ˌkrɛaˈtura/
noun
ktoś podły, bez skrupułów, kto budzi odrazę swoim zachowaniem
kreatur
/ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;
kreatinin
/ˌkrɛaˈtɨvnɨ/
adjective
twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego
kreativ
/ˈkrɛda/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  2. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  3. (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);
krita
adjective
mający odcień zimnej bieli
kritvit
/ˈkrɛdɨt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie
kredit
/krɛ̃m/
noun
  1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj deseru;
kräm
/krɛ̃ˈmat͡sʲja/
noun
  1. forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)
    1. eldbegängelse
    2. likbränning
  2. spalenie ciała zmarłej osoby
    kremering
/ˈkrɛska/
noun
zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa
streck
/krɛt/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;
mullvad
/ˈkrɛta/
pronoun
(geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;
Kreta
noun
(włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana;
kretong
/krɛf/
noun
  1. (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  2. (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa
blod
/krɛˈvɛtka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  2. (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;
räka
/ˈkrɛvnɨ/
noun
człowiek mający z kimś wspólnego przodka
  1. släkting
  2. anförvant
  3. frände
  4. anhörig
  5. närstående
/ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ/
adjective
nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze
  1. envis
  2. istadig
  3. motspänstig
  4. motsträvig
  5. olydig
  6. omedgörlig
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem
  1. mellangård
  2. bäckenbotten
/krɔˈɡulɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;
sparvhök
/krɔk/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu
    danssteg
  2. przestawienie nogi, by wykonać ruch
    1. steg
    2. kliv
/krɔˈkɔdɨl/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;
krokodil
/ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/
idiom
nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie
krokodiltårar
/ˈkrɔkus/
noun
(botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;
krokus
/ˈkrɔ̃mka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem
brödskiva
/ˈkrɔ̃ɲika/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;
krönika
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;
Kronstadt
/ˈkrɔpla/
noun
drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;
  1. droppe
  2. vattendroppe
/ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/
proverb
długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki
droppen urholkar stenen
/ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈt͡ʃarɛ/
noun
dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.
droppen som fick bägaren att rinna över
/ˈkrɔsnɔ/
noun
(włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;
vävstol
/ˈkrɔva/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety
    ko
  2. (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
    1. ko
    2. kossa
/kr̥tãɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;
  1. struphuvud
  2. larynx
/ˈkruxɨ/
adjective
  1. łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu
    1. bräcklig
    2. frasig
    3. mör
    4. skör
    5. spröd
  2. (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
    1. skör
    2. bräcklig
    3. klen
    4. skröplig
    5. spröd
    6. vek
/kruˈt͡sʲjata/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  2. (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś
korståg
/kruˈt͡sɨfʲiks/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;
krucifix
/kruk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;
korp
/ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/
proverb
osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy
den ena korpen hackar inte ut ögonen på den andra
noun
pracownik kasyna, który odpowiada za grę przy stole;
croupier
noun
tracenie krwi
  1. blodflöde
  2. blödning
/ˈkr̥favʲit͡ɕ/
verb
(medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych
blöda
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodzaju krwawników (1.1)
  1. rölleka
  2. röllika
/kr̥fʲjɔˈdaft͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie
blodgivare
/ˈkr̥fʲjɔ̃mɔt͡ʃ/
noun
(medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu
hematuri
/ˌkr̥fʲistɔt͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
adjective
(książkowy) mający kolor czerwony bliski odcieniowi koloru krwi; intensywnie czerwony
blodröd
adjective
związany z krwotokiem
hemorragisk
/ˈkr̥fɔtɔk/
noun
obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;
  1. blodflöde
  2. blödning
/ˈkrɨcɛt/
noun
(sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;
kricket
/krɨ̃m/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;
Krim
/ˈkrɨ̃msʲci/
adjective
od Krym
krimsk
/ˈkrɨpta/
noun
podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;
  1. gravkammare
  2. krypta
noun
umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie
kryptografi
noun
osoba zajmująca się szyfrowaniem i deszyfracją tekstów
kryptolog
/ˈkrɨptɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;
krypton
/ˈkrɨspʲĩn/
pronoun
imię męskie;
Crispinus
adjective
(fizyka, fizyczny) (mineralogia, mineralogiczny) związany z krystalografią, dotyczący krystalografii
kristallografisk
/ˈkrɨstʲjãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Kristian
  2. Christer
  3. Christian
  4. Cristian
/krɨˈstɨ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Kristina
  2. Christin
  3. Christine
  4. Kristin
  5. Christina
  6. Cristina
/ˈkrɨʃ.taw/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;
  2. (potocznie, potoczny) przezroczyste, ciężkie szkło ołowiowe do wyrobu dekoracyjnych wazonów, kielichów itp.; również wyrób z takiego szkła;
kristall
noun
obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru
kriterium
/ˈkrɨtɨk/
noun
osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie
kritiker
/ˈkrɨtɨka/
noun
surowa lub negatywna ocena
kritik
/ˌkrɨtɨˈkɔvat͡ɕ/
verb
oceniać negatywnie, wytykać błędy, niepowodzenia, wady
kritisera
/ˈkrɨzɨs/
noun
  1. zła sytuacja (trwająca dłużej)
  2. (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
kris
noun
(psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;
medelålderskris
/kʃak/
noun
(potocznie, potoczny) krzew
buske
/kʃɛ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14; [od 2. poł. XIX wieku]
kisel
noun
(geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;
flinta
/ˈkʃɛswɔ/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);
stol
/ˈkʃtuɕɛt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;
kikhosta
verb
uporczywie kaszleć i oddychać z trudnością na skutek podrażnienia dróg oddechowych
sätta i halsen
/ˈkʃɨt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
  1. wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu
    skrika
  2. mówić lub wołać bardzo głośno
    1. skrika
    2. ropa
/kʃɨk/
noun
głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki
skrik
/kʃɨkˈlʲivɨ/
adjective
o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia
  1. gapig
  2. skrikig
  3. skränig
/ˈkʃɨʃtɔf/
pronoun
imię męskie;
  1. Kristoffer
  2. Kristofer
  3. Christoffer
  4. Christopher
/ˈkʃɨva/
noun
(geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;
kurva
/ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈt͡ɕadwɔ/
noun
lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz
skrattspegel
noun
(medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;
  1. rakit
  2. engelska sjukan
/ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą
mened
adjective
mający krzywe, asymetryczne usta
snedmynt
/ˈkʃɨvɨ/
adjective
wygięty, powyginany, nieprosty
  1. krokig
  2. krökt
/kʃɨʃ/
noun
  1. konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  2. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  3. order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)
  1. kors
  2. kryss
/ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;
Södra korset
verb
wiązać lub przybijać do krzyża
korsfästa
noun
(historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych
  1. korsriddare
  2. korsfarare
/ˈkʃɨʒɨk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;
kors
/kʃɨˈʒufka/
noun
  1. (potocznie, potoczny) skrzyżowanie dróg
    1. gatukorsning
    2. korsning
    3. vägkorsning
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
    gräsand
  3. (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników;
    korsning
  4. zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;
    1. korsord
    2. kryss
/krul/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
  3. (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  4. (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;
  1. kung
  2. konung
noun
(dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne;
sillkung
/kruˈlɛstfa/, /kruˈlɛstfɔ/
noun
  1. ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;
    1. kungarike
    2. konungarike
    3. rike
  2. (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
    rike
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii
Konungariket Belgien
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;
Konungariket Danmark
/kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛt͡sʲji/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej
Konungariket Sverige
/kruˈlɛfsʲci/
adjective
  1. mający związek z królem lub królową
  2. (przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu
kunglig
/kruˈlʲit͡ʃɛk/
noun
młody, mały królik
kaninunge
/ˈkrulʲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;
kanin
/kruˈlɔva/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  2. (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
  3. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  4. żona króla
drottning
/ˈkrutʲci/
adjective
  1. mający małą długość
  2. trwający niedługo
  3. zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach
kort
/ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/
adjective
trwający przez krótki czas
kortvarig
/ˌkrutkɔˈvzrɔt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;
närsynthet
/ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/
adjective
(książkowy) mający krótkie włosy
korthårig
/krɔ̃ŋk/
noun
  1. grupa ludzi, których coś łączy
    krets
  2. okrąg
    1. krets
    2. rund
/krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;
kryssare
/ˈkrɔ̃w̃ʒɨt͡ɕ/
verb
robić okrążenie, obieg
  1. cirkulera
  2. kretsa
/ˈkrɛ̃ɲt͡ɕit͡ɕ/
verb
obracać coś
vrida
noun
(anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup
  1. kota
  2. ryggkota
noun
pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle
kägla
/krɛ̃ŋˈɡɔswup/
noun
(anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;
ryggrad
/krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;
ryggradsdjur
/krɛ̃nˈtɔɡwuf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny krętogłowów, Jynginae;
göktyta
/ˈkrɛ̃ntɨ/
adjective
taki, który nie biegnie w linii prostej, pełen zakrętów
kurvig
/ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;
  1. xenofobi
  2. utlänningshat
/ˈksɛ̃nɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;
xenon
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców
Xerxes
/cɕɔ̃nt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;
präst
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;
bok
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/
noun
książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;
kokbok
/ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲit͡ʃna/
noun
spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;
telefonkatalog
/ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/
noun
  1. wysoki tytuł szlachecki
    hertig
  2. władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;
    1. prins
    2. furste
/cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/
noun
sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;
bokhandel
/cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;
  2. (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych
bokföring
/ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;
    furstendöme
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
    hertigdöme
/cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲit͡ʃka/
noun
córka księcia i/lub księżnej
prinsessa
/ˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;
  1. månen
  2. måne
/ˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
noun
  1. Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  2. (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;
måne
/ksɨˈlɔfɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;
xylofon
/kʃtawˈtɔvat͡ɕ/
verb
nadawać kształt rzeczom
dana
/kʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;
enkelbeckasin
/ktɔ/
interrogativePronoun
…służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę
vem
/ktɔ/
pronoun
…służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę
vem
/ˈktɔ ˈmʲjɛt͡ʃɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛt͡ʃa ˈɟĩɲɛ/
proverb
jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami
  1. alla som tar till svärd ska dödas med svärd
  2. den som tar till svärd skall med svärd förgås
  3. synden straffar sig själv
/ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕa ˈf‿kartax ˈtɛ̃n ˈma ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ v‿mʲiˈwɔɕt͡ɕi/
proverb
(termin karciany) na pocieszenie dla przegranych graczy
otur i spel, tur i kärlek
/ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈv‿ɡwɔvʲjɛ ˈtɛ̃n ˈma ˈv‿nɔɡax/
proverb
jeśli ktoś nie ma dobrej pamięci, musi często wracać po to, o czym zapomniał
det man inte har i huvudet får man ha i benen
/ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/
proverb
intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi
den som gräver en grop åt andra faller ofta själv däri
/ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/
proverb
ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg
morgonstund har guld i mund
/ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajd͡ʑɛ/
proverb
jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel
den som söker han finner
/ktɔˈkɔlvʲjɛk/
pronoun
bez znaczenia kto
vem som helst
/ktɔɕ/
indefinitePronoun
nieokreślona osoba, nieznany człowiek
någon
/ˈkturɨ/
pronoun
  1. …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego
    som
  2. …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
    1. vilken
    2. som
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malezji;
Kuala Lumpur
/ˈkuba/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  2. (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;
Kuba
/kuˈbãŋka/
noun
obywatelka Kuby
kubanska
/kuˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Kuby
kuban
/kuˈbãj̃sʲci/
adjective
związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby
kubansk
/ˈkubɛk/
noun
naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,
mugg
noun
(przenośnie, przenośnia) coś, co ma kogoś zmusić do trzeźwego myślenia
  1. en spann kallt vatten
  2. kalldusch
/ˈkubʲism̥/
noun
  1. (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się na spłaszczeniu perspektywy i zgeometryzowaniu kształtów;
  2. (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
kubism
/ˈkuxaʃ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;
kock
/kuˈxɛ̃nka/
noun
(potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania
spis
/ˈkuxʲɲa/
noun
    1. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
    2. komplet mebli kuchennych
    3. sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
    4. piec kuchenny
    kök
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
    1. kök
    2. kokkonst
/ˈkuxʲɲa pɔˈlɔva/
noun
mobilny piec kuchenny na kołach, głównie do użytku wojskowego;
fältkök
/ˈkujɔ̃n/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia
plugghäst
/ˌkukuˈrɨd͡za/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
  3. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
majs
/ˌkukuˈrɨku/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta
kuckeliku
/kuˈkuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;
gök
/ˈkula/
noun
    1. (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby;
    2. każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
    1. klot
    2. kula
    1. (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
    2. (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą
    kula
/ˈkulʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych
spov
/ˌkulʲĩˈnarnɨ/
adjective
taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw
kulinarisk
noun
(seksuologia, seksuologiczny) akcesorium erotyczne w postaci kilku połączonych ze sobą kul wkładanych doodbytniczo dla zwiększenia doznań seksualnych;
analkulor
/kuˈlɔ̃mʲjɔt/
noun
(sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą
kulstötare
/ˈkulɔ̃n/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny kulonów (1.1) (Burhinidae);
tjockfot
adjective
taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej
skottsäker
/kult/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
  2. (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem
kult
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;
personkult
/kulˈtura/
noun
  1. całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  2. umiejętność obcowania z ludźmi
kultur
/ˌkultuˈrɔvɨ/
adjective
dotyczący kultury
kulturell
noun
(sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę
kroppsbyggare
noun
(rolnictwo, rolniczy) drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów;
kultivator
/kũm/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę
kvack
/ˈkũmpɛl/
noun
(potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel
  1. kompis
  2. polare
  3. bundis
  4. bästis
/ˈkũna/
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;
mård
pronoun
imię żeńskie;
Kunigunda
/ˈkupʲjɛt͡s/
noun
ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego
köpman
/kuˈpɔvat͡ɕ/
verb
nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy
köpa
/ˈkura/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;
höna
/ˈkurt͡ʃak/
noun
  1. większe kurczę (pisklę kury)
  2. (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
kyckling
/kurt/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu zamieszkującego głównie Kurdystan;
kurd
/kurˈdɨjsʲci/
adjective
dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów
  1. kurdiska
  2. kurdisk
/kurˈdɨjsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów
kurdiska
pronoun
(geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;
Kurdistan
adjective
związany z Kurdystanem, dotyczący Kurdystanu
kurdisk
/ˈkurɛk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych;
fenknot
/ˈkurxãn/
noun
(archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;
  1. gravhög
  2. gravkulle
/ˈkurʲjɛr/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;
kurir
/ˈkurka/
noun
(potocznie, potoczny) (mykologia, mykologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;
kantarell
/ˈkurka ˈvɔdna/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;
rörhöna
/kurˈkũma/
noun
(potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi
gurkmeja
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;
Kurland
/ˈkurʲɲik/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;
hönshus
/ˌkurɔˈpatfa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;
rapphöna
/kurs/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
  3. (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie
kurs
/ˈkurtka/
noun
(krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;
jacka
/kurˈtɨ̃na/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni
ridå
/ˌkurtɨˈzãna/
noun
(przestarzałe, przestarzały) prostytutka
kurtisan
/ˈkurva/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
hora
/ˈkurvʲit͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytuować się
fnaska
/kuʃ/
noun
pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.
damm
noun
ten, kto kusi
frestare
/ˈkuɕit͡ɕ/
verb
wystawiać na pokusę
  1. locka
  2. fresta
  3. förleda
/ˈkuʃa/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;
armborst
/kuˈvɛjt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Kuwejt
kuwaitisk
/ˈkuvɛjt/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
    Kuwait
  2. (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);
    1. Kuwait City
    2. Kuwait
/kuˈvɛjṭt͡ʃɨk/
noun
obywatel Kuwejtu
kuwaitier
/ˈkuzɨ̃n/
noun
syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki
kusin
/kuˈzɨ̃nka/
noun
córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki
kusin
/kut͡ɕ/
verb
bić młotkiem metal nadając mu kształt
smida
/ˈkud͡ʑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nt͡sɛ/
proverb
robić coś, wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem, póki jest to możliwe
smida medan järnet är varmt
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) prostytuować się
fnaska
/ˈkfadra/
noun
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, podczas której widać połowę jego tarczy
  1. kvarter
  2. månkvarter
/ˈkfadrãw̃s/
noun
(metrologia, metrologiczny) czwarta część godziny, 15 minut
kvart
/ˈkfadrat/
noun
  1. (geometria) wielokąt o czterech bokach równej długości i czterech kątach prostych, czworokąt foremny;
  2. (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego;
kvadrat
/ˌkfadraˈtɔvɨ/
adjective
    1. (matematyka, matematyczny) o funkcji, równaniu, pierwiastku: drugiego stopnia
    2. (metrologia, metrologiczny) przy jednostkach miary: podniesiony do drugiej potęgi
    1. kvadrat-
    2. fyrkantig
  1. zbliżony kształtem do kwadratu, kanciasty
    1. kvadratisk
    2. fyrkantig
/kfãnt/
noun
(fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;
kvantum
/ˌkfãntɔvɔ̃mɛxãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(przymiotnik) od mechanika kwantowa
kvantmekanisk
noun
przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią
karantän
/kfart͡s/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;
kvarts
/kfark/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;
kvark
/ˈkfartaw/
noun
trzy miesiące, czwarta część roku
kvartal
/kfas/
noun
  1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;
  2. (slangowo) narkotyk LSD
syra
/ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;
akrylsyra
noun
(biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;
azelainsyra
/ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3
salpetersyra
noun
(biochemia, biochemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca;
citronsyra
/ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;
folsyra
/ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;
krotonsyra
noun
(biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;
smörsyra
/ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;
mjölksyra
/ˈkfas mrufˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;
myrsyra
noun
(biochemia, biochemiczny) (biologia, biologiczny) (genetyka) organiczny związek chemiczny, który buduje materiał genetyczny organizmów, przechowuje i przekazuje informacje genetyczne
nukleinsyra
/ˈkfas ɔt͡sˈtɔvɨ/
noun
(biochemia, biochemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;
  1. etansyra
  2. ättiksyra
noun
(biochemia, biochemiczny) (biologia, biologiczny) kwas nukleinowy zbudowany z nukleotydów zawierających rybozę (cukier pięciowęglowy), fosforan oraz jedną z czterech zasad azotowych: adeninę, uracyl, cytozynę lub guaninę; cząsteczka biologiczna, która odgrywa kluczową rolę w przechowywaniu, przekazywaniu i realizacji informacji genetycznej w komórkach;
ribonukleinsyra
/ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;
  1. svavelsyra
  2. vitriololja
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;
oxalsyra
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny z klasy kwasów karboksylowych, zawierający jedną grupą karboksylową i alifatyczny łańcuch węglowy, jeden z głównych składników m.in. lipidów;
fettsyra
/ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;
kolsyra
/ˈkfaɕit͡ɕ/
verb
poddawać żywność fermentacji mlekowej
syra
noun
(chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie
  1. aciditet
  2. surhetsgrad
/ˈkfaɕnɨ/
adjective
  1. (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
    sur
  2. (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie
    1. sur
    2. grinig
    3. putt
    4. surmulen
    5. tjurig
  3. (dosłownie) mający cierpki smak
    1. sur
    2. syrlig
/ˈkfɛstʲja/
noun
  1. problem wymagający rozważenia lub rozwiązania
    1. fråga
    2. sak
    3. ärende
  2. wypowiedź aktora na scenie
    replik
/kfʲjäˈt͡ɕarka/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (ogrodnictwo, ogrodniczy) sprzedawczyni kwiatów, pracownica kwiaciarni
  1. blomsterhandlare
  2. blomsterflicka
/kfʲjäˈt͡ɕarʲɲa/
noun
(handel, handlowy) sklep z kwiatami
  1. blomsterhandel
  2. blomsteraffär
/ˈkfʲjät͡ɕaʃ/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (ogrodnictwo, ogrodniczy) sprzedawca kwiatów, pracownik kwiaciarni
blomsterhandlare
/kfʲjat/
noun
    1. (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
    2. (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności
    blomma
    1. (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
    2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
    1. blomma
    2. blomster
/kfʲjaˈtɔstãn/
noun
(botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;
blomställning
/ˈkfʲit͡ʃɔw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;
björktrast
/ˈkfʲjɛ̇t͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. april
  2. gräsmånad
/ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nt͡sʲja/
noun
elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy
kvintessens
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków
kvintett
/ˈkfʲitnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
    1. blomma
    2. blomstra
  2. (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować
    blomstra
/ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) nauka o psach;
kynologi
/ˈkɔ̃mpʲjɛl/
noun
kąpanie kogoś, kąpanie się
bad
/ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/
noun
krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli
  1. badbyxor
  2. simbyxor
/kɔ̃nt/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt
    synvinkel
  2. (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku
    vinkel
  3. (przenośnie, przenośnia) mieszkanie
    vrå
noun
(geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze poniżej 90 stopni
spetsig vinklel
noun
(geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze większej od 90 stopni lecz mniejszej od 180 stopni
trubbig vinklel
/kɛ̃w̃s/
noun
tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach
  1. tugga
  2. munfull
  3. munsbit
  4. beta
/ˈkwãmat͡ɕ/
verb
świadomie mówić nieprawdę
ljuga
/ˈkwãmt͡sa/
noun
mężczyzna lub chłopiec, który kłamie
lögnare
/ˈkwãmstfɔ/
noun
nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;
  1. lögn
  2. ljug
  3. osanning
  4. bluff
  5. båg
  6. påhitt
/ˈkwɔpɔt/
noun
przykra sytuacja, wymagająca reakcji
  1. problem
  2. bekymmer
/ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/
adjective
sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie
  1. besvärlig
  2. obekväm
/kwɔs/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;
ax
/ˈkwusak/
noun
(jeździectwo, jeździecki) koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa
travhäst
/kwuˈsɔvʲɲik/
noun
(łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta
  1. tjuvskytt
  2. tjuvjägare
pronoun
(geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku;
Klusjino
/ˈkwutka/
noun
przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;
hänglås
/ˈkwutka mʲiˈwɔɕt͡ɕi/
noun
kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;
kärlekslås
/ˈkwɔ̃n͇t͡ʃɛ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
    1. jordstam
    2. rhizom
  2. (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie
    rhizom
/ˈkwɛ̃mbɛk/
noun
przędza (np. nić) zwinięty w kulkę
nystan
pronoun
(geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;
Engelska kanalen
/laˈbʲilnɨ/
adjective
zmienny, niestały, niestabilny, chwiejny
labil
/laˈbʲirɨ̃nt/
noun
(budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;
labyrint
/laˈbɔrãnt/
noun
pracownik laboratorium
laborant
/ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/
noun
pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;
laboratorium
/laˈbradɔr/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies rasy labrador retriever;
labrador
/laˈbradɔr ːɛˈtrʲivɛr/
noun
(kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;
labrador retriever
/ˈlat͡sʲjũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;
Lazio
/ˈlada/
noun
(handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru
disk
/laˈɡũna/
noun
(geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;
lagun
/ˈla<sup>j</sup>ik/
noun
ktoś niekompetentny
  1. lekman
  2. amatör
  3. dilettant
/ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔct͡ɕi/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych
nagellack
verb
pokrywać, powlekać coś lakierem
  1. lacka
  2. lackera
/ˈlakmus/
noun
(chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;
lackmus
/ˌlakɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
zwięźle wyrażony, oszczędny w słowach
lakonisk
noun
urządzenie pozwalające karmiącym kobietom na odciąganie mleka;
bröstpump
/lakˈtɔza/
noun
(biochemia, biochemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;
  1. laktos
  2. mjölksocker
/ˈlalka/
noun
dziecięca zabawka mająca ludzką postać;
docka
/ˈlãma/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  2. jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi
lama
/lãmˈbrɛcĩn/
noun
rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy;
kappa
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór wyrażający żałobę, rozpacz lub nieszczęście;
lamentation
/ˈlãmpa/
noun
urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;
lampa
/ˈlãmpart/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;
  1. leopard
  2. panter
/lãŋˈɡusta/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;
langust
/lãŋʲˈcijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Sri Lanki
lankes
/lãŋʲˈcijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Sri Lanka
lankesisk
/lãw̃ˈsɔvat͡ɕ/
verb
promować, propagować, reklamować
  1. lansera
  2. introducera
  3. marknadsföra
/ˈlãntãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;
lantan
/ˈlaɔs/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Laos
/ˌlaɔˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Laosu
laotier
/ˌlaɔˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków
laotisk
/ˌlaɔˈtãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Laosu;
lao
/laˈpɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;
  1. Lappland
  2. Sameland
noun
kobieta narodowości lapońskiej
  1. lappkvinna
  2. lapska
  3. samekvinna
  4. samiska
/laˈpɔ̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii
  1. lappländsk
  2. lapsk
  3. samisk
/laˈpɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Laponii;
  1. lapska
  2. samiska
/ˈlaptɔp/
noun
(informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;
  1. bärbar dator
  2. laptop
/ˈlarva/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;
larv
/las/
noun
  1. gęste zbiorowisko drzew;
  2. (matematyka, matematyczny) acykliczny graf nieskierowany;
  3. (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś
skog
noun
(ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;
regnskog
/ˈlasɛr/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;
laser
/ˈlaska/
noun
  1. (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
    1. brud
    2. snygging
  2. wydłużony przedmiot służący do podpierania się;
    1. stav
    2. käpp
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;
lassi
/ˈlasːɔ/
noun
(etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt;
lasso
/laˈtarka/
noun
podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło
ficklampa
/laˈtarʲɲa ˈmɔrska/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;
  1. fyr
  2. fyrtorn
/laˈtavʲjɛt͡s/
noun
zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;
drake
/ˈlatat͡ɕ/
verb
umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie
flyga
/ˈlatɔ/
noun
pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;
sommar
verb
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) poddawać wpływom języka lub kultury łacińskiej
latinisera
adjective
związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej
latinamerikansk
noun
(Śląsk Cieszyński) piłka do drewna
lövsåg
/ˈlawra/
pronoun
imię żeńskie;
Laura
/ˈlava/
noun
(geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;
lava
/laˈvɛ̃nda/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;
lavendel
/laˈvʲĩna/
noun
masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;
  1. lavin
  2. snöskred
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady fosforanów;
lazulit
/lat͡ɕ/
verb
  1. wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika)
    gjuta
  2. powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie
    ösa
/ˈlat͡ɕ ˈjak ˈs‿t͡sɛbra/
verb
(potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu
regn stå som spön i backen
verb
uspokajać przy pomocy łagodnej perswazji
gjuta olja på vågorna
/lɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od leczyć
  1. behandling
  2. kur
  3. terapi
  4. vård
/ˈlɛdvɔ/
adverb
  1. … czasu: niedawno, dopiero co
    1. knappast
    2. knappt
  2. … sposobu: z trudem, z ledwością
    1. knappast
    2. knappt
    3. näppeligen
    4. med ett nödrop
    5. med knapp nöd
    6. med nöd och näppe
/ˈlɛdvɔ/
conjunction
… wskazujący, że bardzo niewiele czasu upłynęło pomiędzy jednym zdarzeniem a drugim, że zaszły one niemal równocześnie: zaledwie, bezpośrednio / tuż po tym jak, gdy tylko, jak tylko
  1. knappast
  2. knappt
/ˈlɛdvɔ/
particle
  1. podkreślająca, że czegoś jest mniej, niż spodziewała się osoba mówiąca
    1. bara
    2. blott
    3. enbart
    4. endast
    5. knappast
    6. knappt
  2. prawie nie, tylko trochę
    1. knappast
    2. knappt
    3. nästan inte
/lɛˈɡalnɨ/
adjective
  1. zgodny z prawem
  2. produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
laglig
/lɛˈɡɛ̃nda/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;
  2. (numizmatyka, numizmatyczny) wszelki napis umieszczony na monecie, pieczęci lub medalu;
legend
/ˈlɛɟja ˌt͡sud͡zɔˈʑɛ̃mska/
noun
(wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;
främlingslegion
/ˈlɛɟɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;
legion
/ˌlɛɟɔ̇̃ˈɲista/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz odbywający służbę w legionach
legionär
noun
(herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych
leguan
noun
urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;
tratt
/lɛˈkarstfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy
  1. läkemedel
  2. medicin
  3. medel
/ˈlɛkaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;
  1. läkare
  2. doktor
/ˌlɛkt͡sɛˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania
  1. missakta
  2. försumma
  3. negligera
  4. nonchalera
  5. ringakta
  6. vårdslösa
adjective
świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu
respektlös
/ˈlɛkt͡sʲja/
noun
(edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
  1. lektion
  2. läxa
/ˈlɛcːi/
adjective
  1. o małej wadze, małym ciężarze
  2. łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia
lätt
/ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/
noun
(sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;
friidrott
/ˈlɛksɛ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;
lexem
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii
lexikograf
adjective
dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii
lexikografisk
noun
publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;
lexikon
noun
  1. to, co ktoś czyta lub będzie czytał
    lektyr
  2. czynność czytania
    läsning
/ˈlɛktɨka/
noun
łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;
bärstol
/ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;
nattskärra
/ˈlɛ̃mur/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lemur Linnaeus, madagaskarska ogoniasta małpiatka o puszystym futrze;
lemur
/lɛ̃n/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  2. (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)
  3. (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)
lin
/ˈlɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
Lena
verb
(potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności
lata sig
/lɛ̃ˈɲivʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);
sengångare
/lɛ̃ˈɲivɨ/
adjective
charakteryzujący się lenistwem
  1. lat
  2. lättjefull
/ˈlɛpʲjɛ̇j/
adverb
(zobacz) dobrze
bättre
/ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈft͡salɛ/
proverb
sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale
bättre sent än aldrig
/ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕt͡ɕi ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/
proverb
lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał
bättre en fågel i handen än tio i skogen
/lɛzˈbʲijka/
noun
homoseksualna kobieta;
  1. lesbian
  2. flata
adjective
dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom
lesbisk
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;
lesbofobi
/lɛˈsɔtɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Lesotho
/ˌlɛsɔˈtɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Lesotho
lesothier
/ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/
adjective
związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho
lesothisk
/lɛʃt͡ʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;
braxen
adjective
  1. (medycyna, medyczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi
  2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) taki jak w letargu: senny, ospały, apatyczny, bezwładny
letargisk
/ˈlɛtʲɲi/
adjective
ciepły, lecz nie gorący
  1. ljummen
  2. ljum
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;
leucin
/lɛf/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;
Lejonet
/lɛf/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  2. (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)
lejon
/ˈlɛvãnt/
pronoun
(książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);
Levanten
/ˌlɛvaˈtɨva/
noun
(medycyna, medyczny) zabieg leczniczy polegający wprowadzenie do odbytnicy ciepłej wody, czasem z dodatkiem leków lub soli, w celu wywołania wypróżnienia;
  1. lavemang
  2. tarmsköljning
pronoun
(biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;
Levi
/ˌlɛvʲiˈt͡sɔvɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy
vänster
noun
(botanika, botaniczny) Matthiola longipetala DC., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych o intensywnie pachnących o zmierzchu kwiatach;
grekisk lövkoja
/ˈlɛvɔ/
noun
w wyrażeniach przyimkowych: lewa strona
vänster
/ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
posługiwanie się głównie lewą ręką, jej większa sprawność;
vänsterhänthet
/ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
posługujący się głównie lewą ręką
vänsterhänt
noun
(sport, sportowy) zawodnik i pozycja gry na lewym skrzydle swojej drużyny
vänsterytter
/ˈlɛvɨ/
adjective
  1. znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka
  2. (potocznie, potoczny) o człowieku: nie potrafiący niczego dobrze zrobić
vänster
/lɛ̃ɲ/
noun
człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy
  1. latmask
  2. odåga
  3. soffliggare
  4. soffpotatis
/ˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
  1. zachowywać pozycję poziomą
  2. znajdować się
ligga
/ˈlɛʒɛt͡ɕ na‿ˈsɛrt͡su/
verb
być bardzo ważnym, być przedmiotem troski
ha något på hjärtat
acronym
= (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;
HBT
/ˈlʲibãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;
Libanon
/lʲiˈbãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Libanu
libanes
/lʲiˈbãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Liban
libanesisk
verb
wprowadzać lub zwiększać swobodę; luzować ograniczenia
liberalisera
/ˌlʲibɛˈralnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  2. nieuznający przymusu, tolerancyjny
liberal
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu
liberal
/lʲiˈbɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Liberia
/ˌlʲibɛˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Liberii
liberian
/ˌlʲibɛˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Liberia
  1. liberiansk
  2. liberisk
/ˈlʲibʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Libyen
/lʲiˈbʲidɔ/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;
libido
/lʲiˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Libii
libyer
/lʲiˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Libii
libysk
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gabonu;
Libreville
/lʲiˈt͡sɛ̃nt͡sʲja/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;
licens
noun
metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;
lichenometri
/ˈlʲixɔ ˈvʲjɛ/
idiom
(potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości
  1. det vete fan
  2. det vete katten
  3. det vete sjutton
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek udzielający pożyczek na wysoki procent
ockrare
/ˈlʲixɨ/
adjective
(potocznie, potoczny) będący w złym stanie, złej jakości, w złym gatunku
  1. kass
  2. erbarmlig
  3. skral
  4. torftig
  5. undermålig
  6. urdålig
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią;
Lykien
/ˈlʲid͡ʒba/
noun
  1. grupa o określonej liczebności
    1. antal
    2. numerär
    3. mängd
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
    numerus
    1. (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
    2. zapis liczby (1.1)
    tal
/ˈlʲid͡ʒba ˌːtɔ̃ˈmɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;
atomnummer
/ˈlʲid͡ʒba ˌt͡sawkɔˈvʲita/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;
heltal
/ˈlʲid͡ʒba ˈmnɔɡa/
noun
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element
  1. plural
  2. pluralis
/ˈlʲid͡ʒba ˈpʲjɛrfʃa/
noun
(matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;
primtal
/ˈlʲid͡ʒba pɔˈdvujna/
noun
(gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;
dualis
/ˈlʲid͡ʒba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇t͡ʃa/
noun
(gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;
  1. ental
  2. singular
/lʲiˈt͡ʃɛbʲɲik/
noun
(gramatyka) nazwa liczby
  1. räkneord
  2. siffra
noun
(gramatyka) nazwa liczby całkowitej
grundtal
noun
(gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu
ordningstal
/ˈlʲit͡ʃʲɲik/
noun
  1. urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;
    mätare
  2. (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
    täljare
/ˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
(o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek
talrik
/ˈlʲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. zawierać w sobie określoną ilość elementów
    1. bestå
    2. räkna
    3. uppgå
    4. utgöra
  2. wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
    räkna
  3. określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
    1. räkna
    2. beräkna
    3. summera
  4. spodziewać się
    1. förvänta
    2. räkna
    3. vänta sig
  5. wymawiać liczby
    räkna
  6. mieć duże znaczenie
    1. betyda
    2. räknas
  7. brać pod uwagę, respektować
    1. fästa vikt
    2. räkna
    3. ta hänsyn
/ˈlʲidʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Lydia
/ˈlixtɛnʂtajn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;
Liechtenstein
noun
obywatel Liechtensteinu
liechtensteinare
/ˈlʲiɡa/
noun
  1. (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  2. zrzeszenie osób, organizacji lub państw
  1. liga
  2. förbund
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pierwsza w historii międzynarodowa organizacja o charakterze uniwersalnym powołana w celu utrzymania pokoju na świecie i zapobiegania wojnom, działająca w latach 1920–1946
  1. Nationernas Förbund
  2. Nationernas förbund
/lʲiˈɡurʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;
Ligurien
/ˈlʲicɛr/
noun
(spożywczy) słodki i mocny napój alkoholowy;
likör
/ˌlʲikfʲiˈdat͡sʲja/
noun
pozbycie się
likvidation
/ˌlʲikfʲiˈdɔvat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) zabijać, pozbawiać życia
    1. likvidera
    2. avliva
  2. usuwać, znosić lub rozwiązywać coś
    1. likvidera
    2. avveckla
    3. avskaffa
    4. lägga ner
    5. skrota
    6. upphäva
/ˈlʲilʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;
  2. (potocznie, potoczny) kwiat lilii (1.1)
lilja
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malawi;
Lilongwe
/ˈlʲĩma/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;
Lima
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka;
lymfa
/lʲĩw̃ˈfɔt͡sɨt/
noun
(biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów;
lymfocyt
/ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;
limnologi
/lʲĩn/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;
sutare
/ˈlʲĩna/
noun
elastyczne cięgno z włókna lub drutów;
  1. rep
  2. lina
/ˈlʲĩnda/
pronoun
imię żeńskie;
Linda
/lʲĩŋɡˈvʲista/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca
lingvist
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty
lingvistisk
/lʲĩŋɡˈvʲistɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku
lingvistik
/ˈlʲĩɲja/
noun
    1. kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
    2. trasa dla środków lokomocji
    3. dawna jednostka długości, równa 1/12 cala;
    4. umowna granica czegoś
    linje
  1. wiersz tekstu
    serie
/ˈlʲĩɲja ˈbɔt͡ʃna/
noun
(sport, sportowy) jedna z dwóch dłuższych linii ograniczających pole gry
sidlinje
/lʲĩˈɲijka/
noun
przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;
linjal
/lʲĩˈɲjɔvɨ/
adjective
mający związek z linią
linjär
/ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;
  1. linoleum
  2. korkmatta
/ˌlʲĩnɔˈskɔt͡ʃɛk/
noun
cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie
lindansare
/ˈlʲipa/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;
lind
/ˈlʲipʲjɛt͡s/
noun
siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
juli
/ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;
harr
/lʲiˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z liryką, lirykiem
lyrisk
/lʲis/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wyprawione futro z lisa (1.1) i innych zwierząt futerkowych, także boa z lisa (1.1)
räv
/lʲist/
noun
  1. wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  2. (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  3. papier, na którym napisano list (1.1)
brev
noun
(historia, historyczny, historycznie) dokument wydawany przez rząd państwa uprawniający kapitanów statków do ścigania oraz konfiskowania wrogich okrętów oraz przewożonych przez nie ładunków;
kaparbrev
/ˈlʲist ɔtˈfartɨ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;
öppet brev
/ˈlʲizd ʒɛˈlaznɨ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dokument gwarantujący nietykalność;
lejdebrev
/ˈlʲista/
noun
elementy zapisane w kolejności
lista
/lʲiˈstɔ̃nɔʃ/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki
  1. brevbärare
  2. postiljon
/lʲiˈstɔpat/
noun
jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
  1. november
  2. vintermånad
/ˈlʲistfa/
noun
kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby
  1. list
  2. spjäla
/lʲit/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;
litium
/lʲiˈtɛra/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;
bokstav
/ˌlʲitɛˈrat͡sʲci/
adjective
mający związek z literaturą
litterär
/ˌlʲitɛraˈtura/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;
litteratur
/ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;
litteraturvetenskap
verb
podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa
stava
/lʲiˈtɛfsʲci/
adjective
odnoszący się do Litwy lub Litwinów
  1. litauisk
  2. litauiska
/lʲiˈtɛfsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;
litauiska
/lʲiˈtɛfskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem litewskim
  2. spisany, stworzony w języku litewskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem litewskim
litauiskspråkig
noun
(sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii
litograf
/ˌlʲitɔˈɡrafʲja/
noun
  1. (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  2. (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)
litografi
/lʲitr̥/
noun
(metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;
liter
/lʲiˈturʲɟja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;
liturgi
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii
liturgisk
/ˈlʲitfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;
Litauen
/ˈlʲitfʲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy
litauer
adjective
odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem
liverpoolsk
/ˈlʲizat͡ɕ/
verb
dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym
slicka
/lʲizˈbɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;
Lissabon
/ˈlʲizus/
noun
(potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny i usłużny, żeby uzyskać czyjeś względy
lismare
/lʲiɕt͡ɕ/
noun
(botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;
  1. blad
  2. löv
/ˈlʲiɕt͡ɕ lawˈrɔvɨ/
noun
(spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;
lagerblad
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wywieranie wpływu przez zawodowych rzeczników interesów na władze publiczne;
lobbyism
/ˈlɔxa/
noun
(zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni
sugga
noun
(ekonomia, ekonomiczny) uniemożliwienie strajku przez zakaz wstępu do fabryki do czasu akceptacji przez pracowników warunków zatrudnienia stawianych przez zarząd
lockout
/ˌlɔdɔˈvatɨ/
adjective
zimny jak lód, bardzo zimny
iskall
/lɔˈdɔvʲjɛt͡s/
noun
  1. (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;
    1. glaciär
    2. jökel
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii;
    svartnäbbad islom
/ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/
noun
miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;
skridskobana
/ˌlɔdɔˈwãmat͡ʃ/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;
isbrytare
/ˈlɔdɨ/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków
glass
/lɔˈdufka/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis Linnaeus, gatunek morskiej kaczki;
    alfågel
  2. pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;
    1. kylskåp
    2. kyl
    3. frys
/lɔˈɡarɨtm̥/
noun
(matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;
logaritm
/ˌlɔɡarɨtˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z logarytmami, dotyczący logarytmów
logaritmisk
/lɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z logiką, zgodny z logiką
logisk
/ˈlɔɟika/
noun
  1. (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  2. poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych
logik
/ˈlɔɡɔ/
noun
znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;
  1. logo
  2. logga
noun
specjalista w zakresie logopedii
logoped
noun
nauka o wadach mowy;
logopedi
noun
człowiek usługujący w bogatym domu lub na dworze panującego
lakej
noun
miejsce oddawania głosów w wyborach
vallokal
/lɔˈkalnɨ/
adjective
związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca
lokal
/lɔˈkatɔr/
noun
ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu
hyresgäst
pronoun
(mitologia nordycka) nordycki olbrzym i bóg ognia, psot, chaosu i przemian, często określany też jako zwodziciel; syn olbrzyma Farbautiego i bogini Laufey
Loke
/ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/
noun
(kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .
  1. lokomotiv
  2. lok
/ˈlɔ̃mbart/
noun
instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;
pantbank
noun
(potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw
pantlånare
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Togo;
Lomé
/ˈlɔ̃ndɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;
London
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Svalbardu,
Longyearbyen
pronoun
imię męskie
Lorens
/ˈlɔrɛ̃w̃s/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;
lawrencium
/lɔrˈnɛtka/
noun
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;
kikare
/lɔs/
noun
  1. mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej
    lott
  2. fatum, przeznaczenie
    öde
/lɔˈsɔvat͡ɕ/
verb
ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp. w sposób losowy
lotta
/lɔt/
noun
przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej
  1. flyg
  2. flygning
/ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;
Lorraine
adjective
związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków
lothringsk
/lɔˈtɛrʲja/
noun
gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie
lotteri
/lɔtʲˈɲiskɔ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;
flygplats
/ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛt͡s/
noun
(wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;
hangarfartyg
/lɔˈtɔkɔt/
noun
(zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak południowoazjatycki posiadający umiejętność szybowania dzięki błonom ciągnącym się od szyi do ogona;
pälsfladdrare
/luˈ<sup>w</sup>ãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Angoli;
Luanda
/lup/
conjunction
spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;
eller
/luˈbaʃka/
noun
(botanika, botaniczny) Prunus insititia, odmiana śliwy o małych, okrągłych owocach;
krikon
/ˈlupt͡ʃɨk/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;
  1. libbsticka
  2. libsticka
/ˈlubʲit͡ɕ/
verb
darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem
  1. tycka om
  2. gilla
/luˈblãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;
Ljubljana
/lut/
noun
  1. zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem
  2. warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
folk
noun
(historia, historyczny, historycznie) zwolennik luddyzmu, czyli niszczenia maszyn postrzeganych przez robotników jako źródło zagrożenia u progu rewolucji przemysłowej
  1. luddit
  2. maskinstormare
/ˈludnɔɕt͡ɕ/
noun
ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium
befolkning
/ˌludɔˈbujstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;
  1. folkmord
  2. genocid
/luˈdɔvɨ/
adjective
dotyczący obszarów wiejskich i chłopów
folklig
/ˌludɔˈʒɛrt͡sa/
noun
człowiek zjadający mięso ludzkie
människoätare
adjective
właściwy ludożercy
människoätande
/ˈludvʲik/
pronoun
imię męskie;
  1. Ludvig
  2. Ludwig
/ˈlut͡sʲci/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) humanitarny, dobry
    1. mänsklig
    2. human
    1. odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
    2. cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka
    1. mänsklig
    2. människo-
/ˈlut͡skɔɕt͡ɕ/
noun
ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie
mänsklighet
adjective
przynoszący spore zyski
lukrativ
/luˈkrɛt͡sʲja/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory
lakrits
/luks/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia oświetlenia w układzie SI;
lux
/ˌluksɛ̃mˈburt͡ʃɨk/
noun
obywatel Luksemburga
luxemburgare
/luˈksɛ̃mburk/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);
Luxemburg
/ˌluksɛ̃mˈbursʲci/
adjective
  1. odnoszący się do miasta Luksemburg
  2. odnoszący się do państwa Luksemburg
  1. luxemburgsk
  2. luxemburgiska
/ˌluksɛ̃mˈbursʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Luksemburga;
luxemburgiska
/ˈluksus/
noun
warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;
lyx
/lũmˈbaɡɔ/
noun
(medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;
ryggskott
/lũˈnatɨk/
noun
(medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm
sömngångare
/lãn͇t͡ʃ/
noun
posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni
lunch
/luˈsaka/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Zambii;
Lusaka
/ˈlustrɔ/
noun
gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;
spegel
/ˈlutɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;
lutetium
/ˈlutʲɲa/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;
luta
/luˈtɔvat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem
löda
/ˈlutɨ/
noun
drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
  1. februari
  2. göjemånad
verb
zmniejszać naprężenie
släcka
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;
Lusitanien
/lvʲi/
possessiveAdjective
należący do lwa
lejon-
/ˈlvʲja ˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
znaczna, większa część czegoś
  1. lejonparten
  2. lejonpart
/ˈlvʲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica lwa
  1. lejoninna
  2. lejonhona
/lvuf/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;
Lviv
/lut/
noun
    1. stały stan skupienia wody;
    2. (potocznie, potoczny) lodowisko
    is
  1. (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę
    1. glass
    2. is
/lɔ̃nˈdɔvat͡ɕ/
verb
osiadać na czymś – z powietrza lub wody
landa
/ˈlɛ̃ɲd͡ʑvʲjɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą
länd
/lɛ̃ŋk/
noun
uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne
  1. ångest
  2. ängslan
verb
obrażać kogoś, obrzucać kogoś obelgami
kränka
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Alandzkich,
Mariehamn
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃ɲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Makedonien
/ma.t͡sɛˈdɔ.ɲa puwˈnɔt͡s.na/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;
Nordmakedonien
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba narodowości macedońskiej, obywatel lub mieszkaniec Macedonii Północnej;
makedonier
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków
  1. makedonisk
  2. makedonsk
/ˌmat͡sɛˈdɔ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;
makedonska
/ˈmaxat͡ɕ/
verb
szybko, wahadłowo ruszać czymś
vifta
noun
(potocznie, potoczny) nieuczciwa aktywność mająca na celu osiągnięcie korzyści lub ukrycie czegoś
  1. fiffel
  2. lurendrejeri
  3. mygel
  4. smussel
/maˈt͡ɕit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;
  1. livmoder
  2. uterus
/ˈmat͡ɕɛʃ/
noun
(matematyka, matematyczny) prostokątna tablica liczb lub innych elementów pewnego pierścienia;
matris
/ˌmat͡ɕɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/
noun
bycie matką
moderskap
/maˈt͡sɔxa/
noun
żona ojca, ale nie matka;
  1. styvmoder
  2. styvmor
/ˈmat͡ʃat͡ɕ ˈpalt͡sɛ/
verb
brać udział (zwykle nieujawniany) w czymś, być związanym z jakąś sprawą, działalnością (najczęściej niedobrą, nieczystą)
  1. ha en trasa med i byken
  2. ha ett finger med i spelet
/maˈt͡ʃɛta/
noun
długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;
machete
/ˌmadaˈɡaskar/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
Madagaskar
/ˌmadaɡaˈskart͡ʃɨk/
noun
obywatel Madagaskaru
madagask
/ˌmadaɡaˈskarsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Madagaskar
madagaskisk
/maˈdɛra/
pronoun
(geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;
Madeira
adjective
związany z Maderą, dotyczący Madery
madeiransk
/ˈmadrɨt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;
Madrid
/ˈmafʲja/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce
maffia
/maˈfʲjɔzɔ/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) członek mafii
  1. maffiamedlem
  2. mafioso
/ˌmaɡdaˈlɛ̃na/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Magdalena
  2. Magda
  3. Magdalene
/ˈmaɟja/
noun
(ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;
magi
/maˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z magią, dotyczący magii
magisk
/ˈmaɟɛl/
noun
maszyna do prasowania przy pomocy walców;
mangel
/maˈɟistɛr/
noun
(edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia
magister
/ˈmaɡma/
noun
(geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;
magma
/ˈmaɡnɛs/
noun
przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);
magnet
/ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;
bandspelare
noun
(biologia, biologiczny) zdolność organizmu do rozpoznawania kierunku pola magnetycznego;
magnetoreception
/ˌmaɡnɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
magnetisk
/maɡˈnɛtɨt/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady tlenków, o silnych właściwościach magnetycznych, najbogatsza ruda żelaza;
magnetit
/ˈmaɡnɛs/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12
magnesium
noun
(geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;
magnitud
/maɡˈnɔlʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;
magnolia
/ˈmaɡnus/
pronoun
imię męskie;
Magnus
noun
(historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim
  1. maharadja
  2. maharaja
noun
honorowy tytuł nadawany w Indiach wielkim ludziom
mahatma
/maj/
noun
piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
  1. maj
  2. blomstermånad
  3. lövmånad
/ˈmaja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Maija
  2. Maja
/ˌmajɛstaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (książkowy) pełen dostojnej powagi
  2. imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały
majestätisk
/maˈjɔ̃nɛs/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;
majonnäs
/maˈjɔtːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;
Mayotte
noun
mieszkaniec Majotty
mayottier
noun
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższy stopniem marynarz
gast
/maˈd͡ʒurɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Marshalla;
Majuro
/ˌmajuˈskuwa/
noun
(termin typograficzny) duża litera;
majuskel
/maˈjɔ̃ntɛk/
noun
bogactwo, fortuna
  1. förmögenhet
  2. gods
/mak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;
    vallmo
  2. (spożywczy) nasiona maku (1.2)
    vallmofrö
/ˈmakaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;
Macao
/ˈmaca/
noun
(botanika, botaniczny) wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim; w jej skład wchodzą twardolistne zarośla, niskie drzewa i wiele ziół;
macchia
/maˈcijaʃ/
noun
  1. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz
    smink
  2. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
    sminkning
/ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;
hämpling
/maˈkrɛla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;
makrill
adjective
dotyczący makroekonomii, związany z makroekonomią
makroekonomisk
verb
(książkowy) zwiększać do maksimum
maximera
/ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/
adjective
taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)
maximal
/maˈlabɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;
Malabo
pronoun
(biblijny) imię męskie;
Malaki
/maˈlaxʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;
malakit
/maˈlajsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów
malajiska
/maˈlarstfɔ/
noun
(sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);
  1. måleri
  2. målarkonst
/ˈmalaʃ/
noun
  1. (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
    målare
  2. (sztuka) artysta, który maluje obrazy
    1. målare
    2. konstnär
/maˈlavʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;
Malawi
/ˌmalaˈvʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Malawi
malawier
/ˌmalaˈvʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Malawi
malawisk
/ˈmalɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malediwów;
Malé
/ˌmalɛˈdʲift͡ʃɨk/
noun
obywatel Malediwów
maldivier
/ˌmalɛˈdʲifsʲci/
adjective
  1. odnoszący się do archipelagu Malediwy
  2. odnoszący się do państwa Malediwy
maldivisk
/ˌmalɛˈdʲifsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malediwów;
divehi
/ˌmalɛˈdʲivɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;
Maldiverna
/maˈlɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Malaysia
/ˌmalɛˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Malezji
malaysier
/ˌmalɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Malezja
malaysisk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język malgaski;
malagassiska
/ˈmalʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;
Mali
/maˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Mali
malier
/maˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Mali
malisk
/maˈlʲĩna/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  2. (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  3. (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej
hallon
/ˈmalmɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;
Malmö
/maˈlɔvat͡ɕ/
verb
  1. (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  2. (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
måla
/ˈmalstrɔ̃m/
noun
(geografia, geograficzny) prąd morski z silnymi wiatrami, który powstaje przy wejściach do norweskich fiordów, towarzyszą mu wiry wodne;
malström
/ˈmalta/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Malta
/malˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Malty
maltes
/malˈtãj̃sʲci/
adjective
  1. (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  2. (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta
maltesisk
/malˈtãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;
  1. maltesiska
  2. maltesisk
noun
(biochemia, biochemiczny) disacharyd składający się z dwóch cząsteczek glukozy połączonych wiązaniem glikozydowym; C12H22O11;
maltos
/ˈmãma/
noun
(potocznie, potoczny) matka
  1. mamma
  2. mor
  3. moder
/ˈmãmba/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;
mamba
/ˈmãmka/
noun
kobieta karmiąca piersią cudze dziecko
amma
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Majotty, francuskiego departamentu zamorskiego;
Mamoudzou
/ˈmãmut/
noun
(zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;
mammut
/ˌmãnaˈɡu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nikaragui;
Managua
/mãˈnãma/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;
Manama
/mãnˈdala/
noun
motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;
mandala
/ˌmãndaˈrɨ̃nka/
noun
(botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
mandarin
/ˌmãndɔˈlʲĩna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;
mandolin
/mãn͇ˈd͡ʒurʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;
Manchuriet
/ˈmãnɛfr̥/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  2. zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania
manöver
/ˈmãnfrɛt/
pronoun
imię męskie;
Manfred
/ˈmãŋɡa/
noun
japoński komiks;
manga
/ˈmãŋɡãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;
mangan
/ˈmãŋɡɔ/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
mango
/mãŋˈɡusta/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;
mangust
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie
förföljelsemani
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) system religijno-filozoficzny, stworzony przez Maniego, zgodnie z którym podstawą bytu są dwie przeciwstawne siły: dobro i zło oraz światło i ciemność;
manikeism
/mãˈɲila/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Filipin;
Manila
/ˌmãɲipuˈlat͡sʲja/
noun
celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje
  1. manipulering
  2. manipulation
/ˌmãɲipuˈlɔvat͡ɕ/
verb
kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody
manipulera
/mãŋˈkãmɛ̃nt/
noun
wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka
defekt
/mãˈnɔ̃mɛtr̥/
noun
przyrząd do mierzenia ciśnienia;
manometer
/mãˈnuskrɨpt/
noun
(bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;
manuskript
/mãŋks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;
manx
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;
maoism
adjective
związany z Maorysami, dotyczący Maorysów
maori
/ˈmapa/
noun
graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;
karta
/maˈputɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mozambiku;
Maputo
/marˈt͡sɛpãn/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób z marcepanu (1.1)
marsipan
/ˈmarxɛf/
noun
(botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;
morot
/ˈmarʲt͡ɕĩn/
pronoun
imię męskie;
  1. Martin
  2. Mårten
/ˈmarɛk/
pronoun
imię męskie;
  1. Markus
  2. Marcus
  3. Mark
/ˌmarɡaˈrɨ̃na/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;
margarin
/ˈmarʲɟɛl/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;
märgel
/ˌmarʲɟĩˈnalnɨ/
adjective
mniej ważny
marginell
noun
niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;
marginal
/ˈmarʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Maria
  2. Mari
  3. Marie
  4. Marja
/marʲˈjãnɨ puwˈnɔt͡snɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;
Nordmarianerna
/maˈrʲĩmba/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy idiofonów;
marimba
pronoun
imię żeńskie
Marion
/ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/
noun
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków;
  2. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest czyimś bezwolnym narzędziem, kto ślepo wykonuje czyjeś polecenia
  1. marionett
  2. marionettdocka
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem marionetek
marionettspelare
noun
(motoryzacja) znak firmowy samochodu nadawany przez producenta
bilmärke
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;
markasit
noun
tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;
markis
/ˈmarʲcɕism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;
marxism
/ˌmarmɔˈlada/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;
marmelad
/ˈmarmur/
noun
(geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;
marmor
/marˈmurɛk/
noun
rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka
tigerkaka
/ˌmarmurkɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od marmurkować
marmorering
/ˌmarmurˈkɔvat͡ɕ/
verb
wykładać coś marmurem bądź jego imitacją
marmorera
/ˌmarmuˈrɔvɨ/
adjective
wykonany z marmuru, zbudowany z marmuru
  1. av marmor
  2. marmor
/ˌmarmuˈrɔwɔ̃m/
noun
kopalnia, w której wydobywa się marmur
marmorbrott
/ˌmarnɔˈtravʲit͡ɕ/
verb
nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować
  1. slösa
  2. förslösa
  3. öda
  4. ödsla
/marˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści
    1. slösa
    2. förspilla
    3. öda
    4. spilla
    5. försumma
    6. sumpa
  2. wykorzystywać małą część swoich możliwości
    gå till spillo
/ˈmarnɨ/
adjective
będący w złym stanie, o niewielkiej wartości
  1. skral
  2. skruttig
  3. skröplig
/ˌmarɔˈkãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Maroka
marockan
/ˌmarɔˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Maroka
marockansk
/maˈrɔkɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;
Marocko
/mars/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  2. (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
Mars
/marˈsʲjä̃ɲĩn/
noun
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa
marsian
/marˈsʲjä̃j̃sʲci/
adjective
dotyczący Marsa, związany z Marsem
marsiansk
/ˈmarskɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności
cirros
/marʃ/
noun
  1. przemieszczanie się, pochód wojsk;
  2. rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;
marsch
/marˈʃalsʲci/
adjective
odnoszący się do Wysp Marshalla
marshallesisk
/marˈʃalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wysp Marshalla,
marshallesiska
/marˈʃawɛk/
noun
(wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;
marskalk
/ˈmarta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Marta
  2. Martha
  3. Märta
  4. Märtha
/ˈmartfa naˈtura/
noun
(sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;
stilleben
/ˈmartfʲit͡ɕ/
verb
  1. wzbudzać niepokój, obawę, smutek
    1. bedröva
    2. bekymra
    3. gräma
    4. oroa
  2. niepokoić się, smucić się
    1. bekymra sig
    2. gräma sig
    3. oroa sig
/ˈmartfɨ/
adjective
taki, który umarł
död
pronoun
imię żeńskie;
Martina
/ˌmartɨ̃ˈɲika/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach
Martinique
noun
mieszkaniec Martyniki
martinikier
adjective
związany z Martyniką, dotyczący Martyniki
martinikisk
/maˈrɨja/
pronoun
(teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;
Maria
/ˌmarɨ̃ˈnarka/
noun
  1. (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
    kavaj
  2. (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie
    1. marin
    2. flotta
/ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/
noun
(wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;
marin
/maˈrɨ̃naʃ/
noun
(marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;
sjöman
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;
marinad
adjective
(sztuka) związany tematycznie z morzem
marin
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od marynować
marinering
/ˈmaʒɛt͡s/
noun
trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)
mars
/maˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  2. (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  3. fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś
dröm
/marzˈnɔ̃nt͡sɨ ˈdɛʃt͡ʃ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;
frysande regn
noun
ten, kto marzy
  1. drömmare
  2. dagdrömmare
  3. fantast
  4. svärmare
/ˈmaʒɨt͡ɕ/
verb
myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło
drömma
noun
(handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk;
marginal
/ˈmasa/
indefiniteCardinalNumeral
bardzo dużo czegoś, mnóstwo
  1. massa
  2. mängd
  3. dråse
  4. drös
  5. dröse
  6. hop
/ˈmasa/
noun
  1. (elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym;
    jord
    1. (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;
    2. gęsta lub półpłynna substancja, także substancja skrzepnięta
    massa
/ˈmasa krɨˈtɨt͡ʃna/
noun
(fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa
kritisk massa
noun
(chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;
molmassa
/maˈsakra/
noun
umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;
  1. massaker
  2. blodbad
/ˈmasaʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;
massage
/ˌmasaˈʒɨsta/
noun
osoba zajmująca się masażem
massör
/ˌmasaˈʒɨstka/
noun
kobieta wykonująca masaż
massös
/maˈsɛru/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Lesotho;
Maseru
/ˈmaska/
noun
przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;
mask
noun
bal, którego uczestnicy noszą maski i przebrania
maskerad
/ˈmaskat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Omanu;
Muskat
/maˈskɔ̃nur/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula Brisson, rodzaj ptaka z rodziny alk;
lunnefågel
noun
  1. (książkowy) (psychologia, psychologiczny) człowiek znajdujący satysfakcję w odczuwaniu cierpienia
  2. (seksuologia, seksuologiczny) człowiek odczuwający satysfakcję seksualną, gdy partnerką lub partnerem znęcają się nad nim
masochist
/maˈsɔxʲism̥/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  2. przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;
masochism
/ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;
mastektomi
/ˌmasturˈbat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm
  1. masturbation
  2. onani
/ˈmasɨf/
noun
(geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę
massiv
verb
iść miarowym, równym krokiem
marschera
/maʃt/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
    mast
  2. (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
    1. stav
    2. mast
noun
wykwalifikowany pracownik obsługujący konie w stadninach
stallknekt
/maˈʃɨ̃na/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy
maskin
/maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;
skrivmaskin
/maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨt͡ɕa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;
symaskin
/ˌmaʃɨ̃ˈɲista/
noun
(kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;
lokförare
noun
kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania
maskinskriverska
noun
pisanie na maszynie
maskinskrivning
/ˌmaʃɨ̃ˈnɔvʲɲa/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przedział statku mieszczący układ napędowy;
maskinrum
/ˈmaswɔ/
noun
  1. (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  2. (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych
smör
/ˈmaswɔ maɕˈlãnɛ/
noun
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;
tårta på tårta
/ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;
jordnötssmör
/maˈtadɔr/
noun
(etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;
matador
/maṭˈt͡ʃɨ̃nɨ/
adjective
(książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę
moderlig
/ˌmatɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z matematyką
matematisk
/ˌmatɛ̃ˈmatɨk/
noun
osoba zajmująca się zawodowo matematyką;
matematiker
/ˌmatɛ̃ˈmatɨka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;
matematik
/maˈtɛrat͡s/
noun
duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;
madrass
/maˈtɛrʲja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;
  2. (filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie;
materia
/ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/
noun
kierowanie się w życiu względami materialnymi
materialism
/ˌmatɛrʲˈjalnɨ/
adjective
  1. dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  2. związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi
materiell
/maˈtɛrʲjaw/
noun
to, z czego są wytwarzane przedmioty
  1. material
  2. ämne
/maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/
noun
związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;
  1. sprängmedel
  2. sprängämne
/maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Matteus
  2. Mattias
/ˈmatka/
noun
rodzic płci żeńskiej;
  1. mor
  2. moder
  3. mamma
/ˈmatɔw/
noun
(potocznie, potoczny) mężczyzna mało inteligentny; głupiec, tuman
  1. drummel
  2. träbock
/ˌmatrʲjarˈxalnɨ/
adjective
dotyczący matriarchatu
matriarkalisk
/maˈtrʲjarxat/
noun
(socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;
matriarkat
/ˈmatrɔs/
noun
(potocznie, potoczny) marynarz
matros
/maˈtɨlda/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Matilda
  2. Mathilda
/ˌmawrɛˈtãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;
Mauretanien
/ˌmawrɛˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Mauretanii
mauretanier
/ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce
mauretansk
/mawˈrʲitʲjus/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
Mauritius
/ˌmawrɨˈtɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Mauritiusu
mauritier
/ˌmawrɨˈtɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Mauritius
mauritisk
/ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
(architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;
mausoleum
/maˈzɔfʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;
Masovien
/maˈzurɛk/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;
    1. masurka
    2. mazurka
  2. (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;
    pilfink
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;
Masurien
/ˌmawɡɔˈʒata/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Margareta
  2. Magreta
  3. Magretha
  4. Margaret
  5. Margaretha
  6. Margit
/ˈmawɔ/
indefiniteCardinalNumeral
niewielka ilość czegoś lub kogoś
få
/ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/
adjective
taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy
  1. tystlåten
  2. fåordig
  3. ordknapp
  4. fåmäld
/ˌmawɔˈstkɔvɨ/
adjective
taki, który przywiązuje wagę do spraw mało istotnych, mało ważnych, błahych, a nie dostrzega tego, co jest naprawdę istotne
småaktig
/ˈmawpa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;
apa
verb
(potocznie, potoczny) naśladować kogoś lub coś w sposób bezkrytyczny i bezmyślny
  1. apa efter
  2. efterapa
/ˈmawɨ/
adjective
mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
liten
/ˈmawɨ ˈpalɛt͡s/
noun
(anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi
lillfinger
/mawʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;
  1. mussla
  2. snäcka
/mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
  1. äktenskap
  2. gifte
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;
tvångsäktenskap
noun
(anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia;
öronmussla
/ˈmaɕlak ˈlɛpʲci/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;
grå lärksopp
/ˈmaɕlak ˈpstrɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza;
sandsopp
/ˈmaɕlac ˈɕitaʃ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek;
örsopp
/ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia;
grynsopp
/ˈmaɕlaɡ zvɨˈt͡ʃajnɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;
smörsopp
/ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza;
lärksopp
/maɕˈlãnka/
noun
(spożywczy) napój mleczny, pozostający ze śmietany po zrobieniu z niej masła;
kärnmjölk
/mbaˈbãnɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Eswatini;
Mbabane
/ˈmɛbɛl/
noun
ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;
  1. möbel
  2. möblemang
/mɛx/
noun
(botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach
mossa
/ˌmɛxãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki
  2. pozbawiony działania woli; automatyczny, machinalny
  3. związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu
mekanisk
/mɛˈxãɲika/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;
  2. (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
  3. (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów
  4. sposób działania mechanizmu
mekanik
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;
kvantmekanik
noun
(astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;
celest mekanik
/mɛˈxãɲism̥/
noun
(technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  1. mekanism
  2. verk
/mɛt͡ʃ/
noun
(sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy
match
/ˈmɛt͡ʃɛt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;
moské
/ˈmɛdal/
noun
niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;
medalj
/mɛˈdalʲjɔ̃n/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki
medaljong
/mɛˈdʲjãna/
noun
(statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);
median
/mɛˈdʲjɔlãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;
Milano
/mɛˈduza/
noun
(zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę wodne o parasolowatym ciele unoszonym przez toń;
manet
/ˌmɛdɨˈt͡sɨ̃na/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia;
  1. medicin
  2. läkarvetenskap
noun
nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;
veterinärmedicin
/ˌmɛdɨˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach
    1. fundera
    2. grubbla
    3. grunna
    4. kontemplera
    5. meditera
    6. reflektera
  2. uprawiać medytację
    1. meditera
    2. kontemplera
/mɛˈɡalʲit/
noun
duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;
megalit
adjective
(archeologia, archeologiczny) związany z megalitem, dotyczący megalitu
megalitisk
/ˈmajtnɛr/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;
meitnerium
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;
Mecklenburg-Vorpommern
/ˈmɛkɔ̃ŋk/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;
Mekong
/ˈmɛksɨk/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);
    Mexico City
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
    1. Mexiko
    2. Mexico
/ˌmɛksɨˈkãɲĩn/
noun
obywatel Meksyku
mexikan
/ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Meksyk
mexikansk
/ˌmɛlãnˈxɔlʲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia
  1. melankoli
  2. svårmod
  3. tungsinne
  4. vemod
  5. livsleda
  6. tungsinthet
adjective
wyrażający melancholię lub skłonny do niej
melankolisk
/ˌmɛlãnˈxɔlʲik/
noun
człowiek cierpiący na melancholię
melankoliker
/ˌmɛlãˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;
Melanesien
noun
(etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Melanezji
melanesier
adjective
związany z Melanezją, dotyczący Melanezji
melanesisk
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu;
Mälaren
/mɛˈlasa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;
melass
/ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;
melatonin
pronoun
(biblijny) imię męskie;
Melkisedek
/ˌmɛlɛˈkɛɔk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Palau;
Melekeok
/mɛˈlʲila/
pronoun
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka;
Melilla
/mɛˈlɔdʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;
  1. melodi
  2. låt
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sentymentalny utwór o wartkiej fabule przeplatanej wątkami miłosnymi
melodram
adjective
dotyczący melodramatu
melodramatisk
adjective
o przyjemnym brzmieniu
melodisk
/ˈmɛlɔ̃n/
noun
  1. (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
  2. (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ogórek melon, należącego do rodziny jednorocznych dyniowatych;
  3. (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) wydatna kobieca pierś
melon
pronoun
(mitologia, mitologiczny) (książkowy) postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;
Melusina
/mɛ̃mˈbrãna/
noun
(technologia, technika, techniczny) cienka elastyczna przegroda między dwoma ośrodkami
membran
/mɛ̃nˈdɛlɛf/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;
mendelevium
/ˈmɛ̃nxʲir/
noun
(archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);
bautasten
noun
przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;
myntverk
/ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;
  1. menstruation
  2. reglering
  3. mens
noun
właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości
mentalitet
adjective
dotyczący sposobu myślenia
mental
noun
karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  1. meny
  2. matsedel
/ˌmɛrkãnˈtɨlnɨ/
adjective
nastawiony wyłącznie na korzyści ekonomiczne
merkantil
/mɛrˈkurɨ/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  2. (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;
Merkurius
/mɛˈrɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;
meronym
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;
meritokrati
/mɛˈsʲjä̃ɲism̥/
noun
wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość
messianism
/ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/
noun
(biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;
  1. metabolism
  2. ämnesomsättning
/ˌmɛtaˈfɔra/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;
metafor
adjective
dotyczący metafory
metaforisk
noun
(psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”
metakognition
/ˈmɛtal/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  2. (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;
metall
adjective
(chemia, chemiczny) o cechach metalu lub zawierający w składzie metal
metallisk
/ˌmɛtaˈlɔvɨ/
adjective
(chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu
metallisk
noun
osoba zajmująca się metalurgią
metallurg
noun
nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;
metallurgi
adjective
związany z metalurgią
metallurgisk
adjective
ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku
metamorf
/ˈmɛtãn/
noun
(chemia, chemiczny) CH4, najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;
metan
/mɛˈtãnɔl/
noun
(chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz;
metanol
noun
(medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego
metastas
/mɛˈtɛɔr/
noun
(astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);
meteor
/ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it/
noun
(astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie;
meteoroid
/ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę
meteorolog
/ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;
meteorologi
/ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z meteorologią, dotyczący meteorologii
meteorologisk
/ˌmɛtɛˈɔrɨt/
noun
(astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;
meteorit
/ˈmɛtka/
noun
(spożywczy) surowa kiełbasa z wędzonego, mielonego i przyprawionego mięsa z tłuszczem, mająca konsystencję pasty do rozsmarowywania;
medvurst
/mɛˈtɔda/
noun
sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
metod
adjective
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z metodologią
metodologisk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;
metonymi
/mɛtr̥/
noun
odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;
meter
/ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/
noun
(matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;
kvadratmeter
noun
(jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;
kubikmeter
/ˈmɛtrɔ/
noun
(transport, transportowy) podziemna kolej miejska
tunnelbana
/ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/
noun
(geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) bardzo duże, główne miasto kraju lub regionu
  1. metropol
  2. storstad
/ˈmɛva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;
  1. mås
  2. trut
/ˈmɛva srɛˈbʒɨsta/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Larus argentatus Pontoppidan, gatunek dużej mewy spotykany nad morzem i w głębi lądu;
gråtrut
/ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;
Mesopotamien
/ˌmɛzɔpɔˈtãmsʲci/
adjective
związany z Mezopotamią, dotyczący Mezopotamii
mesopotamisk
/ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka/
noun
moment, chwila
ögonblick
/mɡwa/
noun
zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;
  1. dimma
  2. töcken
  3. dis
  4. dunst
/mɡwaˈvʲit͡sa/
noun
(astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;
nebulosa
/maˈjãmʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;
Miami
/ˌmʲjãnɔˈvʲit͡ɕɛ/
conjunction
służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  1. nämligen
  2. det vill säga
  3. närmare bestämt
/mʲjãˈnɔvʲɲik/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
    nominativ
  2. (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;
    nämnare
adjective
szyty, robiony na miarę
skräddarsydd
/mʲjaˈstɛt͡ʃkɔ/
noun
prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią;
köping
/ˈmʲjastɔ/
noun
  1. (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  3. (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)
stad
/mʲjaw/
interjection
(wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota
  1. mjau
  2. mjao
/ˈmʲjawt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
(zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos
jama
/mʲjaʒˈd͡ʒɨt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;
  1. åderförkalkning
  2. åderförfettning
/mʲiˈt͡sɛla/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;
micell
/ˈmʲixaw/
pronoun
imię męskie;
  1. Mikael
  2. Michael
  3. Mikkel
  4. Mickael
/mʲjɛt͡ʃ/
noun
(wojskowość, wojskowy) obosieczna broń z długim, prostym ostrzem;
svärd
/ˈmʲjɛd͡ʒ ˌdãmɔkˈlɛsa/
noun
symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;
damoklessvärd
/mʲjɛt͡ʃ‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/
noun
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;
ljussabel
/ˈmʲjɛt͡ʃʲɲik/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec
svärdfisk
/ˈmʲjɛt͡ʃɨk/
noun
(botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;
  1. gladiolus
  2. sabellilja
/mʲjɛdʲˈɲit͡sa/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem;
    bäcken
  2. duża miska, głównie do mycia lub prania;
    1. tvättfat
    2. handfat
/mʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ/
adjective
koloru miedzi
kopparfärgad
/mʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;
koppar
/ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ/
noun
  1. wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
    plats
  2. (sport, sportowy) ranga, pozycja
    1. plats
    2. placering
  3. obszar lub punkt w przestrzeni
    1. plats
    2. ställe
  4. miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
    1. plats
    2. utrymme
/mʲjɛ̇jsˈt͡sɔvɔɕt͡ɕ/
noun
jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą;
ort
/ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/
noun
pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;
vandringssägen
/ˈmʲjɛ̇jsʲci/
adjective
związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)
urban
/mʲjɛˈlʲizna/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;
  1. grund
  2. bank
/ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nt͡s/
noun
(jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
månad
/ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nt͡s mʲjɔˈdɔvɨ/
noun
pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje
smekmånad
verb
(fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę
menstruera
/mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
związany z okresem jednego miesiąca
månatlig
/ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/
noun
  1. połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości (i tym podobne, i temu podobne)
    1. blandad kompott
    2. blandning
    3. röra
  2. dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą
    blandning
/ˈmʲjɛʃat͡ɕ/
verb
  1. łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
    blanda
  2. (przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład
    förvirra
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast
borgerlig
/mʲjɛˈʃkãɲɛ/
noun
zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;
  1. lägenhet
  2. bostad
/mʲjɛˈʃkãɲɛt͡s/
noun
osoba, która gdzieś mieszka (żyje)
  1. invånare
  2. innevånare
/ˈmʲjɛʃkat͡ɕ/
verb
przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem
bo
/mʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
    1. czuć coś
    2. musieć coś zrobić
    3. czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
    ha
  1. być w coś ubranym
    ha på sig
    1. być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
    2. dysponować środkami na wykonanie czegoś
    3. dążyć do oddania czegoś komuś
    1. ha
    2. äga
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ/
idiom
mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi
ha ett ess i rockärmen
/ˈmʲjɛ̇d͡ʑ ˈbʲʑika na‿ˈpũŋʲct͡ɕɛ ˈt͡ʃɛɡɔɕ/
verb
bardzo się czymś interesować, mieć manię na punkcie czegoś
ha fnatt på något
/ˈmʲjɛ̇d͡ʑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/
verb
być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo
ha huvudet på skaft
/ˈmʲjɛ̇d͡ʑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax/
verb
być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie
ha huvudet bland molnen
verb
mieć sposób na kogoś, znać kompromitujące informacje o kimś
ha en hållhake
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ ˈmʲjɛ̇jst͡sɛ/
idiom
rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć
  1. äga rum
  2. utspela sig
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ na‿ˈĩmʲjɛ/
verb
posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia
heta
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ naˈd͡ʑɛ̇jɛ/
verb
wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że
hoppas
/ˈmʲjɛ̇t͡ɕ ˈpɛwnɛ ˈrɛ̃nt͡sɛ rɔˈbɔtɨ/
verb
mieć dużo pracy
ha händerna fulla
/ˈmʲjɛ̇d͡ʑ ˈv‿nɔɕɛ/
verb
(eufemistycznie) lekceważyć kogoś lub coś, nie interesować się, być obojętnym wobec kogoś lub czegoś
  1. inte bry sig
  2. strunta
/ˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
zawierać coś w środku
rymma
/ˈmʲiɡdaw/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  2. (anatomia, anatomiczny) (zobacz) migdałek
  3. (zobacz) migdałowiec
mandel
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od migotać
flimmer
noun
(medycyna, medyczny) potencjalnie śmiertelna arytmia serca polegająca na braku koordynacji pracy komór serca, mogąca prowadzić do zatrzymania krążenia;
  1. kammarflimmer
  2. ventrikelflimmer
/ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/
noun
(medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;
förmaksflimmer
/ˈmʲiɡrãnt/
noun
osoba migrująca
migrant
/mʲiˈɡrɛ̃na/
noun
(medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;
migrän
/mʲiˈkɔwaj/
pronoun
imię męskie;
  1. Nikolaus
  2. Nikolaj
  3. Nils
/ˈmʲikrɔp/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) bardzo drobny, jednokomórkowy organizm
mikrob
/ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;
mikrobiologi
/mʲiˈkrɔfɔ̃n/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;
mikrofon
/ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  2. (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;
Mikronesien
/ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Mikronezji
mikronesier
/ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do Mikronezji
mikronesisk
/ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem
mikroorganism
noun
(medycyna, medyczny) wada rozwojowa męskich narządów płciowych polegająca na wykształceniu się penisa o dużo mniejszym rozmiarze niż średnia;
micropenis
/mʲiˈkrɔskɔp/
noun
(optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;
mikroskop
/ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/
adjective
bardzo mały, w skali mikro
mikroskopisk
/ˈmʲila/
noun
(jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;
mil
/ˈmʲilt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
nie mówić, nie wydawać głosu
tiga
/mʲiˈlɛ̃ɲũm/
noun
okres tysiąca lat
  1. millennium
  2. årtusende
/ˈmʲilʲjart/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 = 109;
miljard
/mʲiˈlʲjardɛr/
noun
osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy
miljardär
/ˌmʲilʲjarˈdɔvɨ/
adjective
przymiotnik od miliard (1000000000)
miljarte
/mʲiˈlʲĩmɛtr̥/
noun
tysięczna część metra;
millimeter
/ˈmʲilʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 = 106;
  1. miljon
  2. million
/mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/
noun
osoba bardzo bogata, posiadająca miliony
miljonär
/ˌmʲilʲjɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
od milion
miljonte
/ˌmʲilʲiˈtarnɨ/
adjective
związany z wojskiem, wojskowością lub wojną
  1. militär
  2. militärisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne;
militarism
/ˈmʲĩmɔ/
preposition
wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają
  1. trots
  2. oaktat
  3. oavsett
  4. utan hänsyn till
łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało
  1. trots att
  2. fastän
  3. även om
  4. fast
/ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m/
adverb
przy okazji, od niechcenia, ubocznie
apropå
/ˈmʲĩna/
noun
  1. wyraz twarzy
    min
  2. (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
    mina
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;
minarkism
/mʲĩˈnarɛt/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;
minaret
adjective
nie będący organicznym
  1. mineralisk
  2. mineral-
/ˌmʲĩnɛˈralɔk/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) specjalista zajmujący się mineralogią
mineralog
/ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o minerałach;
mineralogi
adjective
dotyczący mineralogii
mineralogisk
/mʲĩˈnɛraw/
noun
(geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;
mineral
/ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/
noun
zwolennik minimalizmu
minimalist
/ˌmʲĩɲispudʲˈɲit͡ʃka/
noun
(krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;
minikjol
/mʲĩˈɲistɛr/
noun
urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;
  1. minister
  2. statsråd
noun
urzędnik będący członkiem rządu, ale niekierujący żadnym ministerstwem;
minister utan portfölj
/ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/
noun
(administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;
  1. departement
  2. ministerium
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;
minjan
/ˈmʲĩntaj/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;
  1. alaskasej
  2. stillahavsbleka
/ˌmʲĩnuˈskuwa/
noun
(termin typograficzny) mała litera;
minuskel
/mʲĩˈnuta/
noun
(jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  1. minut
  2. bågminut
noun
(zoologia, zoologiczny) prymitywne, podobne do węgorza zwierzę z nadgromady bezżuchwowców, o długim ciele pozbawionym łusek i uzębionym otworze gębowym bez szczęki, którego używa, by przysysać się do innych ryb i żywić się ich krwią;
nejonöga
/ˈmʲjɔtwa/
noun
narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;
  1. kvast
  2. sopkvast
noun
(medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;
mios
/ˈmʲiraʃ/
noun
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś
    1. bländverk
    2. fata morgana
    3. hägring
    4. illusion
    5. synvilla
  2. (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;
    1. fata morgana
    2. hägring
/mʲirt/
noun
(botanika, botaniczny) Myrtus L., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych;
myrten
/mʲiˈsɛt͡ʃka/
noun
każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś
kupa
/ˈmʲisʲja/
noun
  1. posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców
mission
/mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej
missionär
/ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w USA;
Mississippifloden
/mʲisṭʃ/
noun
  1. osoba najlepsza w czymś
  2. (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
mästare
/mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata/
noun
(sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie
världsmästerskap
/mʲiˈsṭʃɔstfɔ/
noun
  1. (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  2. (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
mästerskap
/mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi/
noun
  1. kobieta najlepsza w czymś
  2. najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet;
  3. zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw;
mästarinna
/mʲiˈstɨt͡sɨsm̥/
noun
kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;
mysticism
adjective
związany z mistyką, mistycyzmem
mystisk
/ˈmʲistɨka/
noun
duchowość opierająca się na mistycyzmie
mystik
/mʲit/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
  2. (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego
  1. mit
  2. myt
/mʲiˈtɔlɔk/
noun
(antropologia, antropologiczny) (historia, historyczny, historycznie) badacz mitologii
mytolog
/ˌmʲitɔˈlɔɟja/
noun
  1. funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  2. nauka zajmująca się mitami
mytologi
/ˌmʲitɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z mitologią, dotyczący mitologii
mytologisk
noun
(biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;
mitos
/mʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z mitem, mitologią
mytisk
adjective
charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom
  1. misantropisk
  2. människofientlig
noun
(psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt do mężczyzn;
  1. misandri
  2. manshat
noun
(psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt do mężczyzn
  1. misandri
  2. manshat
/ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;
misofoni
/ˌmʲizɔˈɟĩɲja/
noun
patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;
misogyni
/mʲjut/
noun
  1. (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
    honung
  2. (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;
    mjöd
/ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;
mjöd
/ˈmʲjɛ̃n͇t͡ʃak/
noun
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;
  1. blötdjur
  2. mollusk
/ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ/
preposition
    1. …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
    2. …określający przedział czasowy
    3. …podkreślający pośredni charakter czegoś
    4. …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
    5. …zaznaczający możliwość wyboru
    mellan
  1. …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
    1. mellan
    2. bland
adverb
fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa
bland annat
/ˈmʲjɛ̃nd͡zɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/
adverb
w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami
mellan hammaren och städet
adjective
(astronomia, astronomiczny) odbywający się, znajdujący się lub zachodzący między gwiazdami
interstellär
noun
(lotnictwo, lotniczy) lądowanie w trakcie dłuższego lotu w celu zatankowania, wymiany pasażerów lub ładunku itp.
mellanlandning
/ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃narɔˈdɔvɨ/
adjective
taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów
internationell
/ˌmʲjɛ̃nd͡zɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈd͡ʑɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/
pronoun
coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;
internationella kvinnodagen
/ˌmʲjɛ̃nd͡zɨplãnɛˈtarnɨ/
adjective
taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami
  1. interplanetarisk
  2. interplanetär
/ˈmʲjɛ̃ŋʲci/
adjective
taki, który łatwo ugina się pod naciskiem
  1. mjuk
  2. lös
/ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;
muskel
/ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/
noun
(spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;
kött
/ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie
  1. kanonföda
  2. kanonmat
/ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem
köttätare
/ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem
köttätande
/ˈmʲjɛ̃nta/
noun
(botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;
mynta
/ˈmʲjɛ̃ntus/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;
lake
/mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/
adjective
dotyczący mięśni
muskulär
/ˈmʲiwɔ/
adverb
od: miły
  1. trevligt
  2. angenämt
/ˌmʲiwɔˈɕɛrʲd͡ʑɛ/
noun
okazywane współczucie, dobroć lub litość
barmhärtighet
/ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/
adjective
okazujący dobroć i współczucie cierpiącym
barmhärtig
adjective
(dawniej, dawny) (książkowy) pełen dobroci, mający litość
nådig
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ/
noun
    1. uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
    2. silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
    3. przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
    kärlek
  1. osoba, którą się kocha
    1. kärlek
    2. förälskelse
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/
proverb
osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha
kärleken är blind
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/
noun
zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy
kärlek vid första ögonkastet
/ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌplatɔ̃ˈɲit͡ʃna/
noun
miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna
platonisk kärlek
/ˈmʲiwɨ/
adjective
uprzejmy, serdeczny
  1. gullig
  2. älskvärd
/mʲĩj̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Białorusi;
Minsk
noun
obywatel Mjanmy
burmes
noun
(mykologia, mykologiczny) Lactarius deliciosus Gray, grzyb jadalny występujący w Europie, z kapeluszem barwy cielistoczerwonawej lub w różnych odcieniach pomarańczowej;
  1. riska
  2. tallblodriska
noun
  1. (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko
    mejeri
  2. (przestarzałe, przestarzały) jadłodajnia z przewagą posiłków mlecznych
    mjölkaffär
noun
(Warszawa) osoba zajmująca się mleczarstwem, pracownik mleczarni
  1. mejeriarbetare
  2. mejerist
/ˈmlɛt͡ʃaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka
mjölkbud
/ˌmlɛt͡ʃnɔˈbʲjawɨ/
adjective
biały jak mleko
mjölkvit
/ˈmlɛkɔ/
noun
  1. (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm
  2. (biologia, biologiczny) wydzielina gruczołów mlecznych samic ssaków służąca jako pokarm dla swojego potomstwa dostępna w okresie laktacji;
mjölk
/ˈmlɛkɔ ˌkɔkɔˈsɔvɛ/
noun
(spożywczy) przypominający krowie mleko biały, gęsty płyn uzyskiwany z miąższu dojrzałego kokosa;
kokosmjölk
/ˈmlɛkɔ ːˈfʲɕãnɛ/
noun
napój otrzymywany z ziaren owsa;
havremjölk
/ˈmlɛkɔ rɔɕˈlʲĩnːɛ/
noun
(spożywczy) roślinny zamiennik mleka pochodzenia zwierzęcego
plantmjölk
/mlɛt͡ɕ/
verb
rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów
mala
/ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nt͡sɛj/
szacunkowe podanie miary, wielkości
  1. mer eller mindre
  2. cirka
  3. ungefär
  4. omkring
/ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕt͡ɕ/
noun
  1. mniejsza część jakiejś całości
  2. (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.
minoritet
/mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
multiplikation
/ˈmnustfɔ/
noun
bardzo dużo
  1. mängd
  2. massa
  3. otal
  4. uppsjö
/ˌmɔbʲilʲiˈzat͡sʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej
mobilisering
verb
  1. dawać bodźce do działania
    1. egga
    2. sporra
    3. stimulera
  2. powoływać do czynnej służby
    mobilisera
/mɔt͡s/
noun
siła, umiejętność, zdolność do wysiłku
  1. kraft
  2. makt
/ˈmɔt͡snɨ/
adjective
  1. mający w sobie duże stężenie substancji czynnej
  2. odporny na działanie czynników fizycznych i przez to trudny do zniszczenia
stark
/mɔt͡ʃ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;
  1. urin
  2. kiss
noun
(książkowy) teren podmokły
moras
noun
(hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe
sump
/ˌmɔt͡ʃɔˈpɛ̃ndnɨ/
adjective
taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości
urindrivande
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;
  1. urinledare
  2. uretär
/ˈmɔt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. powodować, że coś staje się mokre
    1. blöta
    2. fukta
    1. moczyć (1.1) samego siebie
    2. moczyć (1.1) siebie wzajemnie
    blöta
  2. oddawać mimowolnie mocz
    väta ner sig
/ˈmɔdɛl/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  2. fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
  3. kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  4. mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody
modell
/mɔˈdɛlka/
noun
kobieta prezentująca stroje na pokazach mody
  1. mannekäng
  2. modell
/ˌmɔdɛrʲɲiˈzat͡sʲja/
noun
unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej
modernisering
/mɔˈdɛrʲɲism̥/
noun
(architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
modernism
/mɔˈdlʲiʃka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;
bönsyrsa
/ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;
bönbok
/mɔˈdlʲitfa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;
bön
/ˈmɔḍʒɛf/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) drewno z modrzewia (1.1)
    1. lärk
    2. lärkträ
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;
    1. lärkträd
    2. lärk
/ˌmɔɡaˈdʲiʃu/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Somalii;
Mogadishu
adverb
wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia
i min mening
/ˈmɔjʒɛʃ/
pronoun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  2. imię męskie;
  1. Mose
  2. Moses
/ˈmɔkɔʃ/
pronoun
(mitologia słowiańska) bogini słowiańska, interpretowana jako bogini płodności, wód i ziemi, słowiańska Bogini Matka;
Mokosj
/ˈmɔkrɨ/
adjective
pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą
  1. våt
  2. sur
/mɔl/
noun
(chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;
mol
adjective
dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś
  1. molekyl-
  2. molekylar
/ˌmɔlɛˈkuwa/
noun
(chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;
molekyl
/mɔˈlʲibdɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;
molybden
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;
  1. molybdenglans
  2. molybdenit
/ˈmɔlɔ/
noun
pomost spacerowy wychodzący w morze;
promenadbrygga
/ˈmɔ̃mɛ̃nt/
noun
krótki odcinek czasu
  1. stund
  2. ögonblick
  3. moment
  4. slag
/mɔ̃ˈnaxʲjũm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;
München
/ˌmɔ̃naˈcijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Monako
monegask
/ˌmɔ̃naˈcijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Monako
monegaskisk
/mɔ̃ˈnakɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;
Monaco
/mɔ̃ˈnarxa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;
monark
/mɔ̃ˈnarxʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;
monarki
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, którego ustrojem jest monarchia konstytucyjna (1.1)
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym monarcha sprawuje władzę ograniczaną przez konstytucję lub jest jedynie symboliczną głową państwa
konstitutionell monarki
adjective
mający związek z monarchą
monarkisk
/mɔ̃ˈnɛta/
noun
metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;
mynt
/mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;
Mongoliet
/mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/
adjective
odnoszący się do Mongolii lub Mongołów
  1. mongolisk
  2. mongoliska
/mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;
mongoliska
/ˈmɔ̃ŋɡɔw/
noun
obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej
mongolier
adjective
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z monizmem, dotyczący monizmu
monistisk
/mɔ̃ˈnɔt͡sɨkl̥/
noun
rower z jednym kołem
enhjuling
/mɔ̃ˈnɔdʲja/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem
monodi
/ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/
noun
(teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;
monofysitism
/mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy
monoftong
/ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzat͡sʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;
monoftongering
/ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem
monogami
/ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;
monografi
/ˌmɔ̃nɔkulˈtura/
noun
system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;
monokultur
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czczenie jednego, lokalnego bóstwa bez negowania istnienia także obcych bóstw;
monolatri
/mɔ̃ˈnɔlɔk/
noun
dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym
monolog
/ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl
monomani
/mɔ̃ˈnɔpɔl/
noun
(handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;
monopol
noun
(biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;
monosackarid
/ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga
monoteist
/ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom
monoteistisk
/ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;
monoteism
/ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/
adjective
ciągle taki sam, bez urozmaicenia
  1. monoton
  2. enahanda
adjective
(biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu
monotypisk
/mɔ̃nˈrɔvʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Liberii;
Monrovia
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej
monstrans
/ˈmɔ̃w̃sũn/
noun
(geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;
monsun
/ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;
Montevideo
/mɔ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
budować coś z części
montera
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
Montserrat
noun
mieszkaniec Montserratu
montserratian
/mɔ̃ˈnũmɛ̃nt/
noun
(książkowy) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego
monument
/mɔps/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;
mops
/ˌmɔraˈlʲista/
noun
człowiek wskazujący innym, jak mają postępować, głoszący surowe zasady moralne
moralist
verb
poddawać procesowi umoralnienia, prawić morały
moralisera
/mɔˈralnɔɕt͡ɕ/
noun
zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;
moral
/mɔˈralnɨ/
adjective
dotyczący moralności, opisujący moralność
moralisk
/ˈmɔraw/
noun
zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący
moral
/ˈmɔrda/
noun
(zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia
mule
/mɔrˈdɛrt͡sa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo
mördare
/mɔrˈdɛrstfɔ/
noun
przestępstwo polegające na celowym odebraniu komuś życia
mord
/mɔˈrɛla/
noun
  1. (spożywczy) owoce tego drzewa
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
  1. aprikos
  2. aprikosträd
/mɔˈrɛ̃na/
noun
(geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;
morän
/ˈmɔrfɛ̃m/
noun
(gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;
morfem
/ˌmɔrfɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
  1. morfologi
  2. formlära
adjective
(biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii
morfologisk
/mɔrˈɡãɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;
morganit
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzące się z chrześcijaństwa wyznanie powstałe w XIX wieku w Stanach Zjednoczonych, opierające się na nauczaniu Josepha Smitha, który miał przetłumaczyć na angielski świętą księgę spisaną przez starożytnego amerykańskiego proroka Mormona;
mormonism
/mɔˈrɔ̃ɲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Komorów;
Moroni
/mɔˈrɔʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)
hjortron
/mɔrs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;
valross
/ˈmɔrʃt͡ʃuk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;
kummel
/ˈmɔ.ʒɛ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś
    hav
  2. (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
    1. hav
    2. sjö
/ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;
Adriatiska havet
pronoun
(geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;
Ålands hav
pronoun
(geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;
Alboránsjön
/ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;
Arabiska havet
pronoun
(geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;
Skärgårdshave
/ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;
  1. Azovska hav
  2. Azovska sjö
pronoun
(geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;
  1. Baleariska havet
  2. Iberiska havet
/ˈmɔʒɛ bawˈtɨt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;
Östersjön
/ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;
Vita havet
pronoun
(geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;
Keltiska havet
/ˈmɔʒɛ ˈt͡ʃarnɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;
Svarta havet
/ˈmɔʒɛ t͡ʃɛrˈvɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką a Półwyspem Arabskim;
Röda havet
/ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;
Egeiska havet
pronoun
(geografia, geograficzny) morze w Arktyce pomiędzy Grenlandią na zachodzie, Islandią na południu a Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią na wschodzie;
Grönlandshavet
/ˈmɔʒɛ irˈlãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;
Irländska sjön
pronoun
(geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;
Japanska havet
/ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;
Joniska havet
/ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;
Karibiska havet
/ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;
Kaspiska havet
/ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;
Korallhavet
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między Ligurią, Korsyką a Toskanią;
Liguriska havet
pronoun
(geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;
Marmarasjön
/ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;
Norska havet
/ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Sydkinesiska havet
/ˈmɔʒɛ puwˈnɔt͡snɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;
Nordsjön
/ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;
Tyrrenska havet
pronoun
(geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;
Östkinesiska havet
/ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;
Medelhavet
/ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;
Gula havet
/ˈmɔʒɨk ˌmarmurˈkɔvɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Brachyramphus marmoratus, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północnym Pacyfiku
marmoralka
/ˈmɔʒɨk sɛ̃ɲˈd͡ʑivɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus antiquus, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się u północnych wybrzeżach Pacyfiku, Azji i Ameryki Północnej:
kragalka
/ˈmɔrʲɕfʲĩn/
noun
(dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;
tumlare
/ˈmɔɕɔ̃nt͡s/
noun
stop miedzi z cynkiem;
mässing
/ˈmɔsʲcit/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób;
moskit
/ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/
noun
zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);
  1. insektsnät
  2. moskitnät
  3. myggnät
/ˈmɔskfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Rosji;
Moskva
/mɔst/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;
    1. bro
    2. brygga
  2. (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
    hjärnbrygga
noun
(budownictwo) rodzaj mostu, w którym pomost wisi w powietrzu, podtrzymywany przez liny lub kable zawieszone na wieżach lub filarach, a nie stoi bezpośrednio na podporach znajdujących się pod mostem
hängbro
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;
klaffbro
/ˈmɔstar/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:
Mostar
/ˈmɔstɛk/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
    bröstben
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu;
    kommandobrygga
  3. (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
    1. tandbro
    2. tandbrygga
/mɔʃt͡ʃ/
noun
  1. (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw
  2. (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
must
/mɔˈtɔt͡sɨkl̥/
noun
(motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;
motorcykel
/ˌmɔtɔt͡sɨkˈlʲista/
noun
osoba kierująca motocyklem
motorcyklist
/ˌmɔtɔˈrɔvɛr/
noun
(motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;
  1. moped
  2. moppe
/ˌmɔtɔˈrufka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem (motorem);
motorbåt
/ˈmɔtːɔ/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) cytat poprzedzający treść utworu;
  2. idea, którą się ktoś kieruje, wyrażona cytatem
motto
/mɔˈtɨka/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;
hacka
/ˈmɔtɨl/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;
  1. fjäril
  2. dagfjäril
/ˈmɔtɨf/
noun
(psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania
  1. motiv
  2. bevekelsegrund
  3. drivfjäder
  4. drivkraft
  5. motivation
/ˌmɔtɨˈvat͡sʲja/
noun
coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji
  1. motivation
  2. drivkraft
  3. bevekelsegrund
  4. drivfjäder
  5. motiv
pronoun
(geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;
Mount Everest
/ˈmɔva/
noun
przemówienie, wypowiedź;
tal
noun
zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;
kroppsspråk
/ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈt͡ʃɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/
proverb
chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć
tala är silver, tiga är guld
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie, bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;
Mowgli
/mɔˈzajka/
noun
(sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;
mosaik
/ˌmɔzãmˈbʲit͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem
moçambikisk
/ˌmɔzãmˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Mozambiku
moçambikier
/mɔˈzãmbʲik/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Moçambique
noun
praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości
  1. vedermöda
  2. möda
  3. knog
  4. slit
/mɔwˈdavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;
Moldavien
/ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/
noun
obywatel Mołdawii
moldavier
/mɔwˈdafsʲci/
adjective
odnoszący się do Mołdawii
moldavisk
/mɔwˈdafsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii
  1. moldaviska
  2. moldavisk
/ˈmɔʒɛ/
particle
…nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  1. kanske
  2. måhända
  3. månne
  4. möjligen
  5. kanhända
  6. månntro
/mɔʒˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)
möjlighet
/mɔʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić
möjlig
/ˈmɔʒna/
verb
  1. jest możliwe do wykonania
    1. det gå
    2. man kunna
  2. jest dozwolone; pozwala się na coś
    man få
/mrɔˈvʲiskɔ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
myrstack
/ˈmrut͡ʃɛt͡ɕ/
verb
zazwyczaj o kocie: wydawać cichy, niski, przeciągły dźwięk
  1. kurra
  2. spinna
  3. purra
/ˈmruɡat͡ɕ/
verb
wykonywać szybkie ruchy powiekami
blinka
/ˈmrufka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae
myra
/mrufˈkɔjat/
noun
(zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;
myrslok
/ˈmruvʲɲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;
jordsvin
/mrus/
noun
temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;
  1. frost
  2. köld
acronym
  1. = (chemia, chemiczny) (spożywczy) metylosulfonylometan
  2. = (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna mający kontakty seksualne z mężczyznami;
MSM
/m̥ʃa/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;
mässa
/ˈm̥ʃɨt͡sa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;
bladlus
/ˈmu.xa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;
fluga
/muˈxɔ̃mɔr/
noun
(systematyka) (mykologia, mykologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;
flugsvamp
/muˈxɔ̃mɔr t͡ʃɛrˈvɔ̃nɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;
röd flugsvamp
/muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;
grå kamskivling
/muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza;
lömsk flugsvamp
/muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni;
gråfotad flugsvamp
/ˈmut͡ʃɛt͡ɕ/
verb
o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos
råma
noun
rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;
muff
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;
mufflon
/ˈmũmʲja/
noun
zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;
mumie
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) robienie mumii
mumifiering
/mũˈmʲĩnɛk/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne białe stworzenie, z rodziny trolli;
  1. Mumin
  2. Mumintroll
/mur/
noun
  1. (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  2. (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
mur
noun
(wojskowość, wojskowy) wysoka, masywna konstrukcja wznoszona wokół miasta, zamku lub innego obiektu w celu ochrony przed atakiem; element fortyfikacji służący do obrony
försvarsmur
/ˈmuraʃ/
noun
robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów
murare
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;
muräna
/muˈrɔvat͡ɕ/
verb
budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą
mura
/ˈmuɕɛ̇t͡ɕ/
modal
  1. zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
    måste
  2. potrzebować zrobić coś
    1. måste
    2. behöva
  3. być zobowiązanym do zrobienia czegoś
    1. måste
    2. få
    3. ska
/muˈskɔvʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;
muskovit
noun
(anatomia, anatomiczny) ogół mięśni
muskulatur
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Myristica fragrans Houtt., wiecznie zielone drzewo występujące na Molukach, z nasion pozyskuje się przyprawy;
    1. muskot
    2. muskotträd
  2. (handel, handlowy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jądro nasienia muszkatołowca
    1. muskotnöt
    2. muskot
/ˈmuʃʲcɛt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,
musköt
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;
musketör
/muˈʃtarda/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;
senap
/ˈmutãnt/
noun
(biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym
mutant
/muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/
noun
  1. (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  2. (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
museum
/ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/
adjective
związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów
muslimsk
/muˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do muzyki, związany z muzyką
  1. musisk
  2. musikalisk
/ˈmuzɨk/
noun
osoba, która zajmuje się muzyką;
musiker
/ˈmuzɨka/
noun
kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
musik
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nurt muzyki artystycznej o ugruntowanej tradycji europejskiej, obejmujący twórczość komponowaną od średniowiecza po współczesność, opartą na zapisie nutowym i rozwiniętych formach muzycznych
klassisk musik
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka tworzona głównie w celu masowego użytkowania (dla szerokiej publiczności), zabawy czy relaksu, zwykle prosta w formie i łatwa w odbiorze
underhållningsmusik
/ˌmuzɨˈkalnɨ/
adjective
uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę
musikalisk
/muw/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
    mula
  2. (geologia, geologiczny) naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;
    1. gyttja
    2. dy
/ˈmuɕlʲĩn/
noun
(włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;
muslin
/mɨ/
personalPronoun
pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca
vi
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma
Myanmar
verb
świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać
  1. föra bakom ljuset
  2. slå blå dunster i ögonen
/mɨdlʲˈɲit͡sa lɛˈkarska/
noun
(botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;
såpnejlika
/ˈmɨdwɔ/
noun
(higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania
  1. tvål
  2. såpa
/mɨˈkɔlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) człowiek biegły w dziedzinie mykologii
mykolog
/ˌmɨkɔˈlɔɟja/
noun
(mykologia, mykologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;
mykologi
/ˌmɨɕiˈkrulʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;
kungsfågel
/mɨʃ/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora;
    1. datormus
    2. mus
  2. (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych
    mus
  3. (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
    1. mus
    2. råtta
/ˈmɨʃka/
noun
(pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece
mus
/ˈmɨʃka ˈmʲici/
pronoun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya;
Musse Pigg
/mɨˈʃɔwuf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Buteo Lacépède, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;
ormvråk
/mɨt͡ɕ/
verb
  1. czyścić coś za pomocą wody
    tvätta
  2. czyścić siebie samego za pomocą wody
    tvätta sig
/mɨɕl̥/
noun
  1. (potocznie, potoczny) pomysł
    idé
    1. efekt pracy umysłu
    2. zbiór powiązanych idei
    tanke
/ˈmɨɕlɛt͡ɕ/
verb
  1. mieć zdanie
    tro
    1. chcieć coś zrobić, mieć zamiar
    2. skupiać się nad czymś
    tänka
  2. kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
    1. tänka
    2. anse
/mɨɕˈlʲivɨ/
noun
(łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta
jägare
/mut͡s/
modal
    1. być w stanie coś wykonać, zrobić
    2. mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
    kunna
  1. mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
    1. kunna
    2. få
/muj/
pronoun
1. (osoba) lp
min
/mul/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;
mal
/ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
  2. (przenośnie, przenośnia) osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu
bokmal
/ˈmuft͡sa/
noun
człowiek wygłaszający mowę, dający przemówienie; ten, który zabiera głos podczas kongresu, zebrania
talare
/ˈmuvʲit͡ɕ/
verb
  1. rozmawiać
    1. prata
    2. tala
  2. używać mowy
    1. säga
    2. tala
  3. posługiwać się jakimś językiem
    1. tala
    2. prata
/ˈmuvʲit͡ɕ ˈjaɡ dɔ‿ˈɕt͡ɕãnɨ/
verb
mówić do kogoś, kto nie zwraca uwagi na to, co do niego mówimy lub nie przykłada żadnej wagi do naszych słów
som att tala till en vägg
/ˈmuvʲit͡ɕ na‿ˈtɨ/
verb
zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)
dua
/ˈmuvʲit͡ɕ ɔd‿ˈʒɛt͡ʃɨ/
verb
mówić bez sensu, pleść głupstwa
  1. bladdra
  2. prata strunt
  3. svamla
  4. tramsa
/musk/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;
hjärna
/ˈmɔ̃ndrɔɕt͡ɕ/
noun
umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem
  1. klokhet
  2. visdom
/ˈmɔ̃ndrɨ/
adjective
  1. odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  2. przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony
  1. klok
  2. vis
/ˈmɔ̃ndrɨ ˈpɔlak pɔ‿ˈʃkɔd͡ʑɛ/
proverb
o charakterystycznym dla Polaków uczeniu się na błędach już popełnionych zamiast przewidywania negatywnych skutków
  1. av skadan blir man vis
  2. av skadan blir man vis, men inte rik
  3. det är lätt att vara efterklok
/ˈmɔ̃nḍʒɛ/
adverb
w sposób mądry; na sposób świadczący o inteligencji lub wiedzy
klokt
/ˈmɔ̃ŋka/
noun
(spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;
mjöl
noun
(spożywczy) mąka spożądzona z ziaren kukurydzy;
majsmjöl
noun
(spożywczy) mąka uzyskana z ziarna owsa
havremjöl
noun
(spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;
vetemjöl
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mąka uzyskiwana z gotowanych w całości ziemniaków, suszonych i mielonych na proszek;
potatismjöl
noun
(spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;
rågmjöl
/mɔ̃w̃ʃ/
noun
mężczyzna będący w małżeństwie
  1. man
  2. make
/ˈmɔ̃w̃ʒ ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której dana grupa powierzyła określone obowiązki społeczne;
förtroendeman
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;
martyr
/ˈmɛ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. nużyć
    trötta
  2. stawać się zmęczonym
    tröttna
/ˈmɛ̃ŋka/
noun
wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)
  1. plåga
  2. kval
  3. pina
  4. lidande
  5. tortyr
  6. ve
/ˈmɛ̃w̃sʲci/
adjective
  1. dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
  2. (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom
  1. manlig
  2. maskulin
/mɛ̃w̃ʃˈt͡ʃɨzna/
noun
dorosły człowiek płci męskiej;
  1. man
  2. karl
/ˈmwɔdɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej
unge
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;
ungturk
/ˈmwɔdɔɕt͡ɕ/
noun
okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością
ungdom
/ˈmwɔdɨ/
adjective
  1. niedawno wyrosły
    ny
  2. znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością
    ung
/ˈmwɔdɨ/
noun
(potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody
brudgum
/mwɔˈd͡ʑɛ̇̃j̃n͇t͡ʃɨ/
adjective
właściwy młodym ludziom
ungdomlig
/ˈmwɔd͡ʑɛʃ/
noun
młodzi ludzie
ungdom
/ˈmwɔtɛk/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ
hammare
/mwɨ̃n/
noun
budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  1. kvarn
  2. mölla
noun
budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;
vattenkvarn
/ˈmwɨ̃naʃ/
noun
człowiek, który miele mąkę w młynie
mjölnare
/ˈmwɨ̃nɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy
kvarn
noun
(technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy
kaffekvarn
/ɛ̃m‿ˈɛɕ/
acronym
= mistrzostwa świata
VM
/ˈm̥ʲɕt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba dokonująca zemsty, mszcząca się
hämnare
/ˈmʒafka/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;
  1. duggregn
  2. dugg
/na/
preposition
…opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność tak, że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem
  1. på
  2. av
/na‿ˈbãɲi/
idiom
(potocznie, potoczny) w stanie upojenia alkoholowego; będąc podpitym, pijanym
  1. i hatten
  2. på dimman
  3. på dojan
  4. på kanelen
  5. på lyran
  6. på lyset
/ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba/
proverb
trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne
man tager vad man haver
adverb
  1. z dala od czegoś
    1. avsides
    2. i bakgrunden
    3. i skymundan
    4. vid sidan av
  2. (przenośnie, przenośnia) nieoficjalnie lub nielegalnie
    vid sidan om
adverb
losowo, przypadkowo
på måfå
/na‿ˈt͡ʃɛlɛ/
na początku czegoś, z przodu czegoś
  1. i spetsen för
  2. i täten av
/na‿ˈt͡ʃɛlɛ/
adverb
  1. na początku, z przodu, na przodzie / na przedzie
    1. framför
    2. före
    3. först
    4. i spetsen
    5. i täten
  2. pod czyimś przewodnictwem, zarządem
    i spetsen
adverb
jakby tego było mało
till råga på allt
idiom
w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu
i längden
/na‿ˈɔɡuw/
adverb
zazwyczaj, przeważnie
  1. för det mesta
  2. mestadels
  3. vanligen
  4. i regel
  5. i stort sett
  6. oftast
/na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
adverb
w taki sposób, aby wiernie zapamiętać
utantill
/na‿ˈpɛvnɔ/
adverb
z całą pewnością, bez wątpliwości
  1. säkerligen
  2. säkert
  3. bestämt
  4. förvisso
  5. visserligen
  6. visst
/na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy
  1. vid första anblicken
  2. vid första ögonkastet
/na‿ˈpʃɛ̃mʲjãn/
adverb
na zmianę, gdy coś jest przeplecione z czymś innym
  1. växelvis
  2. ömsom
  3. omväxlande
  4. ömsevis
/na‿ˈpʃɨkwat/
… poprzedzająca wyliczenie przykładów
  1. till exempel
  2. exempelvis
/na‿ˈraʑɛ/
adverb
tymczasem, póki coś się nie zmieni
än så länge ännu så länge
/na‿ˈraʑɛ/
interjection
(potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce!
  1. vi ses
  2. hej så länge
z powodu czegoś
  1. med anledning av
  2. på grund av
  3. till följd av
/na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/
adverb
przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym
för säkerhets skull
/na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/
adverb
samodzielnie, na własną odpowiedzialność
på egen hand
adverb
bez możliwości zmiany danego stanu
för alltid
/na‿ˈzdrɔvʲjɛ/
interjection
  1. zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął
    prosit
  2. zwrot używany przed toastem
    1. skål
    2. gutår
/na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
poza daną ograniczoną przestrzenią
utanför
/na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
adverb
  1. w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
    ut
  2. poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
    1. utanför
    2. ute
noun
(historia, historyczny, historycznie) tytuł muzułmańskiego księcia w północnych Indiach;
nabob
/ˈnablus/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
Nablus
adjective
(dawniej, dawny) modlitewny, pobożny
andäktig
/ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/
pronoun
(starożytność) babilońskie imię męskie noszone m.in. przez kilku władców Babilonii
Nebukadnessar
adjective
o osobach: okazujący niezadowolenie i brak humoru
  1. butter
  2. grinig
  3. knarrig
  4. murrig
  5. sur
  6. surmulen
noun
(medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;
  1. episiotomi
  2. perineotomi
/ˌnat͡sʲjɔ̃naˈlʲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu
nationalist
/ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów
nationalistisk
/ˌnat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;
nationalism
/ˌnat͡sʲjɔ̃nalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
(ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego
nationalisera
/naˈt͡ʃɨ̃ɲɛ/
noun
  1. rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
  2. (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
kärl
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia
  1. blodkärl
  2. blodådra
/nat/
preposition
…położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  1. över
  2. ovanför
  3. ovan
/ˈnadal/
adverb
w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze
  1. fortfarande
  2. ännu
  3. alltjämt
  4. fortsatt
  5. än
/naˈdãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od nadać
pollettering
/ˌnadaˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od nadawać
sändning
/naˈdavat͡ɕ/
verb
  1. zlecać wysłanie za pomocą poczty
    pollettera
  2. emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
    1. sända
    2. sända ut
  3. być do czegoś odpowiednim
    meritera
/natˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. idąc, przybywać do określonego miejsca
  2. o zdarzeniach, porach: zbliżać się, nastawać, następować
närma sig
/ˌnaddʲɲɛˈsṭʃãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Naddniestrza, związany z Naddniestrzem, pochodzący z Naddniestrza
transnistrisk
/nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;
Transnistrien
/ˌnadʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/
adjective
poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)
supersonisk
/naˈdɛpnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
przygnieść coś stopą; nastąpić na coś
trampa
/nadˈɡarstɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;
handled
/ˌnadɡɔˈd͡ʑĩna/
noun
(urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem
övertid
adjective
nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał
  1. beskäftig
  2. flåshurtig
  3. flåsig
/nadˈlut͡sʲci/
adjective
taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość
övermänsklig
/nadˈnɛrt͡ʃɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;
binjure
/ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;
supraledning
/ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) ciało, w którym w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny
supraledare
verb
udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle
hålla god min i elakt spel
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;
Nordrhein-Westfalen
/ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;
Rheinland-Pfalz
/natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru/
noun
(chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu;
väteperoxid
/ˌnaduˈʒɨvat͡ɕ/
verb
używać w nadmiarze, przesadzać
missbruka
/nadˈvaɡa/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;
  2. nadmierna waga czegoś
övervikt
noun
część górna pojazdu;
karosseri
/naˈd͡ʑɛ̇ja/
noun
  1. oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  2. osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia
  1. hopp
  2. förhoppning
noun
ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś
föreståndare
/ˌnadzvɨˈt͡ʃajɲɛ/
adverb
w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo
extraordinärt
/ˌnadzvɨˈt͡ʃajnɨ/
adjective
szczególny, ponadprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły
extraordinär
/naˈftalɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków;
naftalen
/naˈɡãna/
noun
upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie
  1. reprimand
  2. tillrättavisning
  3. avhyvling
  4. bassning
  5. minnesbeta
  6. näsbränna
/ˈnaɟi/
adjective
bez ubrania, rozebrany do naga
  1. naken
  2. kal
/ˈnaɡlɛ/
adverb
w nieoczekiwany i gwałtowny sposób
  1. plötsligt
  2. plötsligen
adjective
wymagający natychmiastowych działań
  1. bråd
  2. brådskande
/naˈɡrɔbɛk/
noun
trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;
gravsten
/naˈɡrɔda/
noun
wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę
  1. pris
  2. belöning
noun
wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości, ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu, Alfreda Nobla;
nobelpriset
/ˌnaɡrɨˈvarka/
noun
(elektronika, elektroniczny) (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;
brännare
/ˈnaɡwɨ/
adjective
taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka
  1. plötslig
  2. bråd
  3. hastig
/naˈɡwuvɛk/
noun
wyróżniony napis umieszczony nad tekstem
  1. huvud
  2. rubrik
/ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kenii;
Nairobi
/naˈ<sup>j</sup>ivnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie naiwnym, nadmierna szczerość, łatwowierność
naivitet
/naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/
adjective
taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności
  1. naiv
  2. blåögd
  3. godtrogen
/ˈnajast/
noun
(wojskowość, wojskowy) zbrojna agresja
  1. invasion
  2. överfall
/najˈt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ̇j/
adverb
zwykle
  1. vanligen
  2. vanligtvis
/ˌnajɛˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
taki, który najadł się do syta i nie jest już głodny
mätt
/ˈnajpʲjɛrf/
adverb
przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności
först
verb
  1. uruchamiać jakieś urządzenie (lub podtrzymywać jego działanie), kręcąc pokrętłem naciągającym sprężynę wewnątrz tego urządzenia
    1. dra upp
    2. vrida upp
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wpływać na kogoś, sprawiając że nabiera więcej chęci i energii do działania
    1. driva på
    2. egga
    3. elda på
    4. stimulera
  3. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) powodować wzrost lub nasilenie się czegoś
    1. driva
    2. driva upp
    3. elda på
  4. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) realizować film
    1. filma
    2. spela in
  5. okręcać lub nawijać coś wokół czegoś
    1. linda
    2. rulla upp
    3. vira
  6. kręcąc mocować coś na gwintowanym przedmiocie
    skruva på
  7. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nabierać coraz więcej zaangażowania emocjonalnego
    1. brinna
    2. elda upp sig
    3. hetsa upp sig
verb
mocno lub uparcie domagać się czegoś
insistera
/naˈlɛɕɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;
pannkaka
/naˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
  1. (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
    man böra
  2. być w posiadaniu czyimś
    1. tillhöra
    2. höra
  3. być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
    1. tillhöra
    2. ingå
/naˈlɛʒnɨ/
adjective
(książkowy) należący się komuś lub czemuś; przysługujący
  1. behörig
  2. berättigad
  3. tillbörlig
  4. vederbörlig
/naˈlɛʒɨ/
verb
powinno się; warto, trzeba, wypada
  1. behövas
  2. man böra
  3. man måste
  4. tarvas
/ˌnalɛˈʒɨtɨ/
adjective
(podniośle) właściwy; taki, jak należy
  1. passande
  2. lämplig
  3. tillbörlig
  4. vederbörlig
/nãˈmʲibʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Namibia
/ˌnãmʲiˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Namibii
namibier
/ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Namibia
namibisk
/ˌnãmʲjɛˈʒãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od namierzać
pejling
/ˈnãmʲjɔt/
noun
(turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;
tält
/ˈnãndu/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;
nandu
/nãˈnɔ̃mɛtr̥/
noun
jednostka długości równa jednej miliardowej metra
nanometer
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) interdyscyplinarna dziedzina nauki zajmująca się tworzeniem i zastosowaniem materiałów oraz urządzeń w skali nanometrycznej (1–100 nm) czyli na poziomie pojedynczych atomów i cząsteczek;
nanoteknik
/ˈnapalm/
noun
(chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;
napalm
/naˈparstɛk/
noun
(krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;
fingerborg
/naˈpastʲɲik/
noun
strona atakująca, osoba dokonująca napaści
angripare
/naˈpʲisat͡ɕ/
verb
wyrazić coś słowami na piśmie
skriva
/naˈpʲivɛk/
noun
pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;
  1. dricks
  2. drickspengar
/naˈplɛtɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;
förhud
/naˈprava/
noun
doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów
reparation
/naˈpravdɛ/
particle
  1. …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego
    1. jaså
    2. minsann
    3. verkligen
  2. …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
    1. verkligen
    2. sannerligen
    3. banne mig
    4. faktiskt
    5. i sanning
    6. i själva verket
/naˈpravʲjät͡ɕ/
verb
likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności
  1. reparera
  2. laga
/naˈpʃɛt͡ɕif/
preposition
po drugiej stronie, po przeciwnej stronie
  1. mittemot
  2. mitt emot
/ˈnapuj/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;
dryck
noun
(spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla
läskedryck
verb
przybywać tłumnie
  1. inkomma
  2. strömma in
/naˈrada/
noun
spotkanie, zwykle służbowe, w celu omówienia pewnych kwestii
  1. råd
  2. rådslag
verb
wystawiać kogoś lub coś na niebezpieczeństwo lub na szkodliwe działanie
utsätta
/narʲˈt͡ɕarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;
skidåkning
/ˈnarʲt͡ɕaʃ/
noun
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo
  1. skidåkare
  2. skidlöpare
adjective
wyróżniający się narcyzmem, związany z narcyzmem
narcissistisk
/ˈnart͡sɨs/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  2. (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)
  3. (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
narciss
noun
(psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby
narcissism
/nart/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) olejek eteryczny uzyskiwany z nardu (1.2) używany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym
nardus
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;
narkolepsi
/narˈkɔ̃mãn/
noun
osoba uzależniona od narkotyków
  1. narkoman
  2. knarkare
/narˈkɔtɨk/
noun
substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;
  1. drog
  2. narkotika
/ˌnarkɔtɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
zażywać narkotyki, wprawiać się w stan odurzenia narkotykowego
knarka
/ˌnarɔˈdɔvɔɕt͡ɕ/
noun
przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;
nationalitet
/ˌnarɔˈdɔvɨ/
adjective
charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem
  1. nationell
  2. national-
/ˈnartɨ ˈvɔdnɛ/
noun
(sport, sportowy) sprzęt sportowy składający się z jednej lub dwóch desek podobnych do nart śniegowych, tylko szerszych, z uchwytami na nogi, służący do ślizgania się po wodzie, będąc przyczepionym do motorówki
vattenskida
/naˈʒɛkat͡ɕ/
verb
mówić w sposób wyrażający niezadowolenie
klaga
noun
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu
könsorgan
/naˈʒɛ̃ɲd͡ʑɛ/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;
  1. verktyg
  2. redskap
/ˈnarut/
noun
grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;
  1. nation
  2. folk
/naˈskurɛk/
noun
najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;
överhud
/ˈnasːaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bahamów;
Nassau
/ˌnastɔˈlatɛk/
noun
chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat
  1. tonåring
  2. tonårskille
  3. tonårspojke
/ˌnastɔˈlatka/
noun
dziewczyna w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat
  1. tonåring
  2. tonårsflicka
  3. tonårstjej
/ˌnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
będący w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat
tonårig
/naˈstɛ̃mpt͡sa/
noun
ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.
efterträdare
/naˈstɛ̃mpʲɲɛ/
adverb
później, w chwili następnej
  1. därpå
  2. sedan
  3. sen
  4. därefter
/naˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
mający nastąpić, kolejny
  1. nästa
  2. följande
/naʃ/
pronoun
1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)
vår
/naˈʃɨjɲik/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;
halsband
/naˈtalʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Natalie
  2. Natalia
noun
  1. stan umysłowy twórczego ożywienia
    ingivelse
  2. coś, co powoduje twórcze działanie
    1. inspiration
    2. ingivelse
noun
osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym
modersmålstalare
/ˈnatɔ/
acronym
Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;
  1. Nato
  2. NATO
/naˈtɔ̃mʲjast/
conjunction
w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej
  1. däremot
  2. emellertid
/ˈnaṭʃɛt͡ɕ ˈuʃu/
verb
(przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy
ta i örat
/naˈtura/
noun
  1. przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
    natur
  2. ogół cech człowieka lub zwierzęcia
    1. natur
    2. lynne
    3. läggning
    4. sinnelag
  3. (dawniej, dawny) produkty stanowiące środek płatniczy
    natura
/ˌnatuˈralnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co naturalne
naturlighet
/naˈtɨxmʲjast/
adverb
bardzo szybko, bez zwłoki
  1. genast
  2. omedelbart
  3. direkt
  4. strax
  5. omgående
  6. rakt
adjective
dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu
omedelbar
verb
spotykać niespodziewanie
  1. anträffa
  2. påträffa
  3. stöta på
  4. träffa
noun
przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia
  1. läxa
  2. lärdom
  3. tankeställare
/ˌna<sup>w</sup>uˈt͡ʃɨt͡ɕɛl/
noun
osoba zajmująca się nauczaniem;
  1. lärare
  2. lektor
/ˌna<sup>w</sup>ut͡ʃɨˈt͡ɕɛlka/
noun
(edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem
  1. lärarinna
  2. lärare
/naˈ<sup>w</sup>uka/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;
  1. vetenskap
  2. lära
/ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛt͡s/
noun
człowiek zajmujący się nauką;
vetenskapsman
/ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/
adjective
związany z nauką
vetenskaplig
/naˈ<sup>w</sup>uru/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);
Nauru
/ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Nauru
nauruer
/ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
adjective
  1. odnoszący się do państwa Nauru
  2. odnoszący się do wyspy Nauru
naurisk
/ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nauru,
nauruanska
/ˈnava/
noun
(architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;
skepp
/naˈvakʃut/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;
Nouakchott
/ˌnavaˈʒɨwɛɕ ˈpʲiva ˈtɔ ˈmuɕiʃʲ‿jɛ ˈtɛraz ˈvɨpʲit͡ɕ/
proverb
należy ponosić odpowiedzialność za swoje czyny
den som ger sig in i leken får leken tåla
/ˈnavɛt/
particle
  1. …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
  2. …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
till och med
/naˈvʲjɛṭʃna/
noun
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta od strony wiatru
lovart
noun
(astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych
  1. navigation
  2. sjöfart
/ˌnavʲiˈɡatɔr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) oficer na pokładzie statku lub samolotu zajmujący się nawigacją
navigatör
/ˈnavɨk/
noun
(psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;
vana
/naˈvzajɛ̃m/
adverb
o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
  1. varandra
  2. varann
/ˈnavus/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;
gödsel
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mjanmy;
Naypyidaw
/naˈʑista/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu
nazist
/ˈnaʑism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;
nazism
/ˈnazva/
noun
wyraz lub termin określający coś
namn
/naˈzvʲiskɔ/
noun
nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;
  1. efternamn
  2. familjenamn
noun
nazwisko rodowe kobiety przed pierwszym wyjściem za mąż
flicknamn
noun
nazwisko wpisane w akcie urodzenia będące najczęściej nazwiskiem ojca
  1. familjenamn
  2. släktnamn
/naˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. określać nazwą, mianem
    kalla
  2. nadawać nazwę lub imię
    1. nämna
    2. benämna
    3. kalla
  3. nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem
    heta
/ˈnawuk/
noun
  1. (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;
    1. beroende
    2. missbruk
  2. zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie
    1. oskick
    2. ovana
/ˌnaɕlaˈdɔvat͡ɕ/
verb
powtarzać po kimś jakąś czynność
  1. härma
  2. imitera
  3. efterlikna
  4. ta efter
  5. efterbilda
  6. göra efter
noun
naśladowanie kogoś, wzorowanie się na kimś
efterbildning
/naˈɕmʲjɛvat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
śmiejąc się drwić z kogoś lub czegoś
  1. gyckla
  2. gäckas
  3. raljera
/n͇d͡ʒãˈmɛ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Czadu;
N'Djamena
/ˌnɛãndɛrˈtalt͡ʃɨk/
noun
(paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;
  1. neandertalare
  2. neandertalmänniska
/nɛˈapɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;
Neapel
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się budową, funkcjami i chorobami nerek
  1. nefrologi
  2. njurmedicin
/nɛˈɡat͡sʲja/
noun
zaprzeczenie, przeciwieństwo
negation
/nɛˈɡatɨf/
noun
(fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;
negativ
/ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/
adjective
  1. niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  2. wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący
negativ
/ˌnɛɡɔˈt͡sʲjɔvat͡ɕ/
verb
prowadzić rozmowy w celu ustanowienia kompromisu lub dojścia do porozumienia
förhandla
/ˌnɛktaˈrɨ̃nka/
noun
(spożywczy) owoc nektarynki (1.1)
nektarin
pronoun
imię żeńskie;
Nelly
/nɛˈɔdɨ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;
neodym
/ˌnɛɔfaˈʃɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu
neofascist
/ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;
neofascism
/ˌnɛɔˈlɔɟism̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;
  1. nyord
  2. neologism
/ˈnɛɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;
neon
/ˈnɛpal/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Nepal
/nɛˈpalt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nepalu
nepales
/nɛˈpalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nepal
  1. nepalesisk
  2. nepali
/nɛˈpalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nepalu;
nepali
/nɛˈpɔtɨsm̥/
noun
obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi
nepotism
/ˈnɛptũn/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  2. (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;
Neptunus
/ˈnɛptũn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;
neptunium
/ˈnɛrka/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;
njure
/ˈnɛrpa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Pusa hispida, mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych;
vikare
/nɛrf/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  2. (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;
nerv
/nɛrˈvɔvɨ/
adjective
o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy
  1. nervig
  2. nervös
/ˈnɛstɔr/
noun
  1. (książkowy) lub (podniośle) najstarszy członek zrzeszenia, najbardziej doświadczony, najpoważniejszy przedstawiciel jakiejś zbiorowości; ktoś darzony powszechnym szacunkiem
  2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku;
nestor
/ˈnɛtːɔ/
adverb
o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów
netto
noun
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;
neurasteni
/ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;
neurokirurgi
/ˈnɛwrɔ̃n/
noun
(anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;
neuron
/ˌnɛwrɔˈpatʲja/
noun
(medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;
neuropati
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) termin oznaczający uznawanie i szanowanie wyjątkowych sposobów funkcjonowania mózgu poszczególnych osób, obejmując szereg różnic neurologicznych, w tym ADHD, spektrum autyzmu, dysleksję, synestezję i inne bez patologizowania ich;
neurodiversitet
/ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕt͡ɕ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami
neutralitet
/nɛwˈtralnɨ/, /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/
adjective
taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny
neutral
/nɛwˈtrʲĩnɔ/
noun
(fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;
neutrino
/nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/, /ˈnɛwtrɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;
neutron
/ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/
idiom
(potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami
varken hackat eller malet
/ˈɲi ˈf‿pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ ˈɲi ˈvʲ‿d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
idiom
o czymś całkowicie nie pasującym do danej sytuacji; o czymś chybionym, nietrafnym
utan rim och reson
/ˈɲãmɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nigru;
Niamey
/ɲit͡s/
indefinitePronoun
…sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu
  1. ingenting
  2. inget
/ˈɲid͡z ˈdɔdat͡ɕ ˈɲit͡s ˈujɔ̇̃ɲt͡ɕ/
interjection
właśnie tak, dokładnie tak, nie inaczej
  1. precis så
  2. så sant som det är sagt
/ɲiˈt͡sɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;
Nice
/ˈɲit͡ʃɨ̃m/
conjunction
…przyłączający wyraz lub wyrażenie, które określają podstawę porównania
som
/ˈɲit͡ʃɨ̃m/
preposition
…przyłączający wyraz, który określa podstawę porównania
som
/ɲɛ/
particle
  1. zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
    1. ej
    2. inte
    3. icke
    4. ente
    5. ingen
    6. inget
  2. w połączeniu z rzeczownikiem tworzy zaprzeczone zdanie bezpodmiotowe
    1. ingen
    2. inget
  3. wyraża zakaz
    1. inte
    2. ej
  4. zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś
    nej
/ɲɛ‿ˈbard͡zɔ/
adverb
mało, co najwyżej częściowo, tylko trochę
  1. knappast
  2. näppeligen
  3. svårligen
/ˌɲɛ‿dɔ‿ˈvʲjarɨ/
adverb
(potocznie, potoczny) o czymś nieprawdopodobnym, niewiarygodnym
  1. obegriplig
  2. ofattbar
  3. otrolig
  4. otänkbar
/ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/
proverb
nie ma skutku bez przyczyny
ingen rök utan eld
/ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlt͡suf/
proverb
nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady
ingen ros utan törnen
/ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈt͡sɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/
proverb
każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany
inget ont som inte har något gott med sig
interjection
uprzejma odpowiedź na „dziękuję”
  1. ingen orsak
  2. för all del
  3. det var så lite
/ˈɲɛ‿mʲjɛ̇d͡ʑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲt͡ɕa/
verb
nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać
inte ha det minst hum
/ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/
proverb
nie osiąga się natychmiast imponujących wyników
Rom byggdes inte på en dag
/ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈʒɨ̃m ˌzbudɔˈvãnɔ/
proverb
wytrwałość popłaca
Rom byggdes inte på en dag
/ˌɲɛ‿pɔˈrɨvaj‿ɕɛ z‿mɔˈtɨkɔ̃w̃ na‿ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
proverb
szkoda czasu i wysiłku na rzeczy nieosiągalne
man ska inte ta sig vatten över huvudet
/ɲɛ‿ˈsãmɨ̃m ˈxlɛbɛ̃m ˈt͡ʃwɔvʲjɛɡ ˈʒɨjɛ/
proverb
człowiek, oprócz podstawowych potrzeb materialnych, ma także wyższe potrzeby — duchowe
människan lever inte av bröd allena
/ɲɛ‿ˈtaci ˈdʲjabɛw ˈstraʃnɨ ˈjaɡ‿ːɔ maˈlujɔ̃w̃/
proverb
coś okazało się prostsze, niż wyglądało na początku
fan är inte så svart som man målar honom
/ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈt͡sɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇t͡ɕi/
proverb
nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości
allt är inte guld som glimmar
/ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/
proverb
nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi
  1. väck ej den björn som sover
  2. väck inte den björn som sover
adverb
(potocznie, potoczny) niezbyt
si och så
/ˌɲɛ‿zaˈsɨpʲjäd͡ʑ ˈɡruʃɛk f‿pɔˈpʲjɛlɛ/
verb
wykorzystywać każdą nadarzającą się okazję, sposobność
ta tillfället i akt
/ɲɛ/
prefix
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  4. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  5. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  6. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  7. (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
  8. niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
  9. oznaczający brak lub przeciwieństwo do tego, co oznacza rzeczownik podstawowy
  10. stanowiących nazwę wykonawców czynności lub nosicieli cech
  11. zakończonych na -nie, -cie, oznaczający ich zaprzeczenie
  12. zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy
o-
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewystępowanie zbrojne jednego państwa przeciwko innemu
nonaggression
/ˌɲɛakˈtɨvnɨ/
adjective
taki, który nie działa, nie jest aktywny/włączony do działania
inaktiv
/ˌɲɛbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody
  1. fara
  2. farlighet
/ˌɲɛbɛsˈpʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego
  1. farlig
  2. vådlig
/ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/
adjective
w kolorze podobnym do niebieskiego
blåaktig
/ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;
blå
adjective
taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci
  1. ickebinär
  2. icke-binär
/ˈɲɛbɔ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie
    1. himmel
    2. paradis
  2. (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
    1. himmel
    2. sky
/ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/
interjection
wiwat na cześć kogoś lub czegoś
leve
/ˈɲɛxɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy
aversion
/ˌɲɛ̇t͡ɕɛˈkavɨ/
adjective
niewzbudzający zainteresowania; zwyczajny, przeciętny
ointressant
/ˌɲɛ̇t͡ɕɛrˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś
otålighet
adjective
pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych
kall
adjective
  1. położony w niedużej odległości
    1. nära
    2. närbelägen
    3. närliggande
  2. niezbyt oddalony w czasie
    snar
/ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/
proverb
dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach
äpplet faller inte långt från trädet
/ɲɛˈdavnɔ/
adverb
w niedalekiej przeszłości
  1. nyligen
  2. på sistone
  3. på sen tid
  4. på sista tid
  5. sist
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) będący zaprzeczeniem demokracji; inny niż demokratyczny
odemokratisk
/ˌɲɛdɔbrɔˈvɔlnɨ/
adjective
niewynikający z własnej woli, działający pod przymusem
ofrivillig
/ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/
adjective
  1. o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
  2. o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia
grön
/ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;
ischemi
/ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;
  1. blodbrist
  2. anemi
/ˌɲɛdɔˈʒɛt͡ʃnɨ/
adjective
nie do rzeczy, niemający sensu
  1. grotesk
  2. absurd
  3. barock
  4. galen
  5. idiotisk
  6. orimlig
adjective
niepozbawiony wad; posiadający słabe strony
  1. ofullkomlig
  2. bristfällig
/ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/
adjective
taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć
oåtkomlig
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla/
noun
siódmy i ostatni dzień tygodnia;
söndag
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛla palˈmɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;
palmsöndag
/ɲɛ̇ˈd͡ʑɛlnɨ cɛˈrɔft͡sa/
idiom
(żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)
söndagsbilist
/ɲɛ̇ˈd͡ʑvʲjɛ̇d͡ʑa pʃɨˈswuɡa/
noun
przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć
björntjänst
/ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia
  1. björnhona
  2. björninna
/ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);
björn
/ˈɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇t͡ɕ pɔˈlarnɨ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus Phipps, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;
isbjörn
/ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ/
adjective
który ma niepomyślny przebieg
  1. olycksalig
  2. olycksdiger
  3. ödesdiger
/ˈɲɛɡdɨɕ/
indefinitePronoun
w przeszłości (zwykle odległej), dawniej, kiedyś
  1. en gång i tiden
  2. fordom
  3. förr i tiden
  4. förr i världen
adjective
taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości
  1. gemen
  2. slem
/ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/
adjective
bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy
  1. irrelevant
  2. försumbar
noun
brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość
  1. oklarhet
  2. otydlighet
/ˌɲɛlɛˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) o pacjencie niepoddany ani niepoddawany zabiegom przywracającym zdrowie lub eliminującym stan chorobowy
obehandlad
/ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/
adjective
  1. produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem
    1. illegal
    2. olaglig
  2. niezgodny z prawem
    1. olaglig
    2. illegal
/ɲɛˈlʲit͡ʃnɨ/
adjective
który nie jest liczny, którego nie jest dużo
  1. fåtalig
  2. lätträknad
adverb
w sposób nielogiczny
ologiskt
adjective
sprzeczny z prawidłami logiki
ologisk
adjective
pozbawiony lojalności
illojal
/ɲɛˈlut͡sʲci/
adjective
  1. nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi
  2. nie taki, jaki jest właściwy człowiekowi, przerastający możliwości czy siły człowieka
omänsklig
/ˈɲɛ̃mal/
particle
partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było
nästan
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Tyskland
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990
Östtyskland
/ˈɲɛ̃mt͡sɨ zaˈxɔdʲɲɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;
Västtyskland
verb
nadawać czemuś charakter niemiecki
förtyska
/ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s/
noun
człowiek narodowości niemieckiej
  1. tysk
  2. tyska
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡ska rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨt͡ʃna/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;
Tyska demokratiska republiken
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci/
adjective
związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec
  1. tysk
  2. tyska
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);
  1. tyska
  2. tysk
/ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem niemieckim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim
  3. spisany, stworzony w języku niemieckim
tyskspråkig
noun
cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy
tyskhet
/ɲɛ̃ˈmʲiwɔ/
adverb
w sposób niemiły, dający nieprzyjemne odczucia
oangenämt
/ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/
adjective
  1. wywołujący nieprzyjemne uczucie
    1. obehaglig
    2. oangenäm
    3. otrevlig
  2. niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
    1. obehaglig
    2. otrevlig
/ˈɲɛ̃mka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec
tyska
/ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/
adjective
niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne
  1. omoralisk
  2. amoralisk
/ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/
noun
małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;
  1. spädbarn
  2. bebis
  3. dibarn
/ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/
adjective
taki, którego nie da się urzeczywistnić
omöjlig
/ˈɲɛ̃mɨ/
adjective
taki, który nie może mówić
stum
/ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ/
adjective
mający małą wiedzę, niezbyt mądry
larvig
adjective
(książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów
  1. oklanderlig
  2. oantastlig
  3. oförvitlig
  4. otadlig
adjective
taki, którego nie można naprawić
  1. obotlig
  2. oefterrättlig
  3. oförbätterlig
  4. ohjälplig
  5. räddningslös
/ˌɲɛ̃naˈvʲid͡ʑit͡ɕ/
verb
czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś
hata
/ɲɛ̃ˈnavʲiɕt͡ɕ/
noun
silna niechęć, awersja, wrogość;
hat
/ˌɲɛɔˈbɛt͡snɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej
  2. taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
frånvarande
/ˌɲɛɔt͡ʃɛciˈvãnɨ/
adjective
taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się
oväntad
adjective
niemożliwy do odgadnięcia, zagadkowy, niepojęty, niezgłębiony
  1. gåtfull
  2. ofattbar
  3. oförklarlig
  4. outgrundlig
/ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
(gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same
oböjlig
/ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/
adjective
niewłaściwy, niespełniający warunków
  1. olämplig
  2. opassande
  3. otjänlig
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni
  1. ansvarslöshet
  2. oansvarighet
/ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ/
adjective
taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać
oansvarig
adverb
bez odwołania, bezpowrotnie
oåterkalleligt
adjective
niemożliwy do odwołania, cofnięcia
oåterkallelig
adjective
(książkowy) niedający się powściągnąć, pohamować, opanować
  1. obändig
  2. ostyrig
  3. otyglad
/ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
adjective
niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony
  1. oklar
  2. obestämd
  3. ospecificerad
  4. vag
  5. otydlig
adjective
powstający bez konieczności udziału organizmów żywych
oorganisk
/ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/
adjective
taki, którego nie da się osiągnąć
ouppnåelig
/ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/
adjective
taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa
  1. oförsiktig
  2. dåraktig
/ˌɲɛpaˈlɔ̃nt͡sɨ/
noun
osoba, która nie pali papierosów
icke-rökare
/ɲɛˈpɛvnɨ/
adjective
chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości
  1. osäker
  2. rådlös
  3. rådvill
  4. tveksam
  5. villrådig
/ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej
handikapp
/ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;
  1. självständighet
  2. oberoende
/ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/
adjective
mający niepodległość; niezależny
  1. självständig
  2. oberoende
  3. oavhängig
  4. fri
  5. suverän
/ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
  1. wzbudzać niepokój, martwić
  2. mieć obawy, martwić się
  1. oroa
  2. ängsla
/ɲɛˈpɔkuj/
noun
stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi
  1. oro
  2. ängslan
  3. ångest
adjective
  1. niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
    1. inkorrekt
    2. felaktig
    3. oriktig
    4. orätt
  2. taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić
    1. oförbätterlig
    2. obotlig
    3. oefterrättlig
    4. ohjälplig
/ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji
missförstånd
/ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ ˌːbɨvaˈtɛlsʲcɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) świadome złamanie prawa w imię wyższych wartości, walki politycznej lub dobra społeczeństwa;
civil olydnad
adjective
odznaczający się nieposłuszeństwem
olydig
/ˌɲɛpɔˈṭʃɛbʲɲɛ/
adverb
w sposób niepotrzebny
  1. i onödan
  2. onödigtvis
/ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/
adjective
taki, który nie jest potrzebny
onödig
/ˌɲɛpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka
  1. misslyckande
  2. fiasko
  3. motgång
  4. bakslag
  5. flopp
  6. nederlag
adjective
niedający się powstrzymać, powściągnąć
ostoppbar
/ɲɛˈpravda/
noun
coś, co jest niezgodne z prawdą;
  1. osanning
  2. lögn
/ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ/
adjective
niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe
inkorrekt
/ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/
adjective
(gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej
intransitiv
/ˌɲɛpʃɛtwũmaˈt͡ʃalnɨ/
adjective
niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język
oöversättlig
adjective
o substancji nieprzepuszczający światła, nieprzejrzysty
  1. ogenomskinlig
  2. opak
/ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/
adjective
nastawiony niechętnie, wrogo
  1. fientlig
  2. avog
  3. ovänlig
/ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/
adverb
w sposób nieprzyjemny, niemiło
  1. oangenämt
  2. otrevligt
/ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/
adjective
sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia
  1. otrevlig
  2. oangenäm
/ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/
adjective
taki, który stracił przytomność, świadomość
medvetslös
noun
brak przyzwoitości
oanständighet
/ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/
adjective
niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)
oanständig
/ˌɲɛrɛˈalnɨ/
adjective
taki, który nie istnieje w rzeczywistości
verklighetsfrämmande
adjective
taki, którego nie daje się zreformować, naprawić, nawrócić, zmienić
  1. obotlig
  2. oefterrättlig
  3. oförbätterlig
  4. ohjälplig
adjective
taki, który działa bez rozwagi, namysłu
dumdristig
adjective
niemożliwy do rozwiązania lub rozwikłania
olöslig
/ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;
dvärgpapegoja
/ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ/
adverb
bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów
  1. orörligt
  2. utan att röra sig
/ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;
fastighet
adjective
taki, który nie istnieje w rzeczywistości
verklighetsfrämmande
/ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ/
adjective
niemający końca, niekończący się
oändlig
adjective
pozbawiący skuteczności, niedziałający
ineffektiv
/ɲɛˈsmat͡ʃnɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący
  2. (przenośnie, przenośnia) niegrzeczny, ordynarny, wzbudzający niesmak, w złym smaku
osmaklig
/ˌɲɛspɔd͡ʑɛˈvãɲɛ/
adverb
w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie
oväntat
/ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/
adjective
będący ciągle w ruchu, wciąż podejmujący nowe działania
orolig
/ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/
adjective
taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości
orättvis
/ɲɛˈstɛtɨ/
particle
…służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce
  1. tyvärr
  2. dessvärre
  3. olyckligtvis
adjective
taki, który nie jest dostosowany do okoliczności
opassande
adjective
taki, który nie jest sympatyczny; niemiły
osympatisk
adjective
przynoszący same straty albo przykrości
  1. olycksalig
  2. olycksdiger
  3. ödesdiger
/ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕa ˈxɔd͡zɔ̃w̃ paˈrãmʲi/
proverb
jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne
en olycka kommer sällan ensam
/ɲɛˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ/
noun
  1. pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
    1. olycka
    2. ofärd
  2. przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie
    tragedi
/ˌɲɛʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/
adjective
  1. nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
  2. prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń
olycklig
/ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/
adjective
pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny
  1. smaklös
  2. taktlös
/ˌɲɛtɔlɛˈrãnt͡sʲja/
noun
brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
intolerans
adjective
wykazujący się brakiem tolerancji
intolerant
/ɲɛˈtɔpɛʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;
  1. fladdermus
  2. läderlapp
adjective
taki, którego coś chroni, nie można go tknąć
oangriplig
possessiveAdjective
(filozofia, filozoficzny) należący do Nietzschego
nietzscheansk
adjective
  1. niedający się ubłagać
    1. obönhörlig
    2. obeveklig
    3. orubblig
  2. niedający się powstrzymać albo zmienić; taki, przeciw któremu nic nie można poradzić
    1. ofrånkomlig
    2. oundviklig
adjective
  1. nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
  2. świadczący o braku radzenia sobie
oduglig
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈt͡ʃalnɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) (książkowy) taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć
    1. obotlig
    2. oefterrättlig
    3. oförbätterlig
    4. ohjälplig
  2. (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia
    1. obotlig
    2. ohjälplig
noun
cecha tego, co nieumyślne
oavsiktlighet
/ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/
adjective
taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść
  1. ofrånkomlig
  2. oundviklig
/ˌɲɛ<sup>w</sup>upɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ/
adjective
taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś
  1. obefogad
  2. oberättigad
/ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ/
adjective
o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem
öde
adjective
niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości
ohövlig
/ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/
adverb
bez przerwy, non-stop, bez ustanku
  1. alltjämt
  2. i ett kör
  3. oavbrutet
  4. oupphörligen
  5. stup i ett
  6. ständigt
/ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa/
adjective
(potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego
inte värd ett rött öre
/ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny
  1. otacksamhet
  2. otack
/ɲɛˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności
otacksam
/ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/
adjective
w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem
otrolig
noun
(odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni
osynlighet
/ˌɲɛvʲiˈd͡ʑalnɨ/
adjective
niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi
osynlig
/ɲɛˈvʲjɛd͡za/
noun
brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie
okunnighet
adjective
taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku
otrogen
/ɲɛˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu
oskuld
/ɲɛˈvʲĩnːɨ/
adjective
taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy
oskyldig
/ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;
slaveri
/ˌɲɛvɔlʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
dotyczący niewolnika lub niewolnictwa
slavisk
/ɲɛˈvɔlʲɲik/
noun
osoba będąca w niewoli
  1. slav
  2. träl
adjective
  1. pozbawiony wrażliwości
    1. okänslig
    2. hjärtlös
  2. niepodatny na działanie
    osårbar
/ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑãnɨ/
adjective
niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów
outsäglig
adjective
niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom
  1. otillräcklig
  2. knapp
  3. knaper
/ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/
adverb
najprawdopodowniej tak jest (taki jest stan rzeczy lub wyrażający daną opinię jest o tym przekonany)
  1. tvivelsutan
  2. otvivelaktigt
  3. tveklöst
  4. obestridligen
  5. onekligen
/ˌɲɛvwaɕˈt͡ɕivɨ/
adjective
inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być
felaktig
/ˌɲɛzadɔvalaˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
niespełniający oczekiwań, niezbyt dobry, pozostawiający wiele do życzenia
otillfredsställande
/ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem
  1. missnöje
  2. missbelåtenhet
/ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający niezadowolenie
missnöjd
adverb
  1. bez względu na coś (sugeruje, że jakiś argument nie jest wystarczająco ważny)
    1. oavhängigt av
    2. oavsett
    3. oberoende av
    4. utan hänsyn till
  2. bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)
    1. oberoende
    2. oavhängigt
    3. på egen hand
    4. var för sig
/ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie niezależnym od kogoś lub czegoś
  1. självständighet
  2. oavhängighet
  3. oberoende
  4. suveränitet
/ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/
adjective
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
    1. oberoende
    2. självständig
    3. suverän
    4. fri
    5. oavhängig
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
    partilös
/ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/
adjective
zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką
ogift
/ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/
noun
(botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
förgätmigej
noun
cecha tego, co niezastąpione
oersättlighet
adjective
taki, którego nie da się zatopić
osänkbar
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) cecha systemu poprawnie działającego przez wymagany czas;
    reliabilitet
  2. cecha tego, co nie zawodzi, na czym lub kim można polegać
    1. trovärdighet
    2. pålitlighet
    3. tillförlitlighet
    4. vederhäftighet
adjective
taki, który nie zawodzi
pålitlig
/ˈɲɛzbɨt/
adverb
w małym stopniu, tylko trochę
  1. inte alltför
  2. inte mycket
/ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/
adjective
taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny
  1. oumbärlig
  2. omistlig
  3. oundgänglig
  4. nödvändig
/ɲɛˈzdarnɨ/
adjective
  1. charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności
    1. klantig
    2. klumpig
    3. fumlig
    4. tafatt
    5. valhänt
  2. będący objawem braku zręczności lub sprawności, wykonany nieudolnie
    slarvig
adjective
taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś
  1. osäker
  2. rådlös
  3. rådvill
  4. tveksam
  5. villrådig
/ɲɛˈzɡɔdnɨ/
adjective
taki, który jest w sprzeczności z czymś
ojust
adjective
niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny
  1. klumpig
  2. drumlig
/ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany
oföränderlig
/ɲɛˈznãnɨ/
adjective
  1. ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
  2. mało znany
okänd
adverb
nie całkiem, nie w pełni, nie do końca
  1. inte precis
  2. inte riktigt
/ˌɲɛzvɨt͡ɕɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/
adjective
taki, którego nie da się zwyciężyć
  1. oövervinnerlig
  2. obesegrad
  3. oslagbar
  4. oövervinnelig
  5. oövervinnlig
/ɲɛˈzvɨklɛ/
adverb
bardzo, silnie, mocno, intensywnie
  1. ytterst
  2. högst
  3. synnerligen
  4. särdeles
noun
cecha tego, co niezwykłe
ovanlighet
/ɲɛˈzvɨkwɨ/
adjective
  1. wyróżniający się, wybitny
    extraordinär
  2. rzadko spotykany, nietypowy
    ovanlig
/ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/
adjective
  1. cichy, niepewny, ledwo widoczny
    1. anspråkslös
    2. blygsam
    3. hovsam
    4. modest
    5. måttfull
    6. oansenlig
  2. niemający pewności siebie, wstydliwy
    1. skygg
    2. blyg
    3. försagd
    4. timid
    5. blygsam
    6. försynt
/ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕt͡ɕ/
noun
koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;
odödlighet
/ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/
adjective
wiecznie żywy, żyjący, nieumierający
odödlig
adjective
  1. nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czymś
    1. ignorant
    2. okunnig
    3. ovetande
  2. powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości
    1. ofrivillig
    2. omedveten
    3. undermedveten
/ɲɛ̇ɕt͡ɕ/
verb
zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym
bära
/ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/
adjective
zwykle o mężczyźnie: niemający żony
ogift
/ˈɲiɡdɨ/
pronoun
w żadnym czasie, momencie, sytuacji
aldrig
/ˈɲiɟd͡ʑɛ/
adverb
  1. w żadnym miejscu
    1. ingenstans
    2. ingenstädes
  2. do żadnego miejsca
    1. ingenstans
    2. ingenvart
/ˈɲiɡɛr/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);
Niger
/ɲiˈɡɛrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nigru
nigerier
/ɲiˈɡɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;
Nigeria
/ɲiˈɡɛrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Niger
nigerisk
/ˌɲiɡɛˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nigerii
nigerian
/ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nigeria
nigeriansk
/ˌɲixʲiˈlʲista/
noun
(filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu
nihilist
adjective
właściwy nihiliście lub nihilizmowi
nihilistisk
noun
(filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;
nihilism
/ˈɲijak/
adverb
(potocznie, potoczny) (pospolicie) w żaden sposób
inte på något sätt
/ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Nicaragua
/ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Nikaragui
nicaraguan
/ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nikaragua
nicaraguansk
noun
ktoś postępujący niegodziwie
  1. skurk
  2. bov
  3. kanalje
  4. lymmel
  5. niding
  6. slyngel
/ˈɲicɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;
nickel
/ɲiˈkɔdɛ̃m/
pronoun
imię męskie;
Nikodemus
/ˌɲikɔˈtɨ̃na/
noun
bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;
nikotin
noun
(rzadki, rzadko używany) uzależniony od nikotyny, palacz papierosów
nikotinist
noun
nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu
nikotinism
/ɲiˈkɔzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Cypru;
Nicosia
/ɲikt/
pronoun
żadna osoba
ingen
/ˈɲiktʲ ˈɲɛ‿jɛst prɔˈrɔcɛ̃m vɛ‿ˈvwasnɨ̃m ˈkraju/
proverb
łatwiej znaleźć uznanie u obcych niż wśród swoich, najtrudniej zdobyć uznanie wśród rodaków
  1. ingen är profet i sin egen hemstad
  2. ingen är profet i sitt eget land
/ɲil/
pronoun
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;
Nilen
/ɲɔp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;
niob
/ˈɲisʲci/
adjective
  1. mający mały wymiar w pionie
  2. mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  3. oceniany ujemnie w sensie moralnym
låg
/ˌɲiskɔkalɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
mający/dostarczający małą ilość kalorii
kalorifattig
/ˈɲiʃt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji
  1. förstöra
  2. fördärva
  3. ödelägga
  4. demolera
  5. föröda
  6. grusa
/ɲit/
noun
(technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;
nit
noun
(chemia, chemiczny) oleista, wybuchowa ciecz o wzorze sumarycznym C3H5N3O9, używana głównie w produkcji dynamitu oraz jako lek rozszerzający naczynia krwionośne;
nitroglycerin
/ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/
noun
drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień
nyans
/ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvat͡ɕ/
verb
ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice
nyansera
/ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  2. (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii
Niue
adjective
związany z Niue, dotyczący Niue
niuisk
/ɲiks/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;
Nix
/ɲit͡ɕ/
noun
cienkie włókno używane np. do szycia
tråd
/ɲiʃ/
conjunction
…używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami
än
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;
Nizjnij Novgorod
/ˈnɔ ˈtɔ ˈt͡sɔ/
(potocznie, potoczny) sygnalizuje, że mówca uważa dane zdarzenie lub argument za nieistotne, lub ma do niego lekceważący stosunek
  1. än sen
  2. än sen då
/ˈnɔbɛl/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;
nobelium
/nɔt͡s/
noun
okres od zmierzchu do świtu;
natt
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) noc z 30 kwietnia na 1 maja, związana z dawnymi pogańskimi wierzeniami ludowymi (uważano, że tej nocy czarownice zbierają się na sabatach) i obchodzona głównie w krajach Europy Środkowej i Północnej; dziś święto folklorystyczne i towarzyskie
valborgsmässoafton
/ˈnɔt͡snɨ/
adjective
związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy
  1. nattlig
  2. natt-
/ˈnɔt͡snɨ ˈmarɛk/
noun
(potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień
nattuggla
/ˈnɔɡa/
noun
    1. (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
    2. element budowy mebla
    ben
  1. (potocznie, potoczny) piłka nożna
    fotboll
/nɔˈɡafka/
noun
(krawiectwo) część spodni okrywająca nogę
byxben
/nɔ̃ˈmada/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;
nomad
adjective
związany z nomadyzmem
nomadisk
noun
zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska
nominering
adverb
bez przerwy
nonstop
/ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/
noun
zupełny brak sensu, niedorzeczność;
nonsens
noun
bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm
nonchalans
adjective
(książkowy) świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco
nonchalant
/ˈnɔra/
pronoun
imię żeńskie;
Nora
/ˈnɔra/
noun
(zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt
  1. bo
  2. kula
/ˈnɔrbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Norbert
/nɔrˈdɨt͡sʲci/
adjective
(książkowy) północnoeuropejski;
nordisk
/ˈnɔrma/
noun
ogólnie przyjęta zasada;
norm
/nɔrˈmalnɨ/
adjective
  1. zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  2. (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
normal
/nɔrˈmãndʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;
Normandie
/nɔrʲˈɲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia
skogssork
/ˈnɔrvɛk/
noun
człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii
  1. norrman
  2. norsk
/nɔrˈvɛɟja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;
Norge
/nɔrˈvɛsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów
  1. norsk
  2. norska
/nɔrˈvɛsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Norwegii;
  1. norska
  2. norsk
/nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. spisany, stworzony w języku norweskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim
  3. taki, który posługuje się językiem norweskim
norskspråkig
/nɔrˈvɛʃka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii
norska
/ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii, w kraju związkowym Bawaria;
Nürnberg
/nɔs/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
    1. näsa
    2. kran
    3. nos
    1. dziób samolotu
    2. koniec buta
    1. näsa
    2. nos
/nɔˈɕit͡ɕɛl/
noun
(medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;
smittobärare
/ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
  2. fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
bära
/ˌnɔsɔˈrɔʒɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;
noshörning
/nɔˈstalʲɟja/
noun
tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym
nostalgi
/ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób nostalgiczny
nostalgiskt
/ˌnɔstalʲˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty
nostalgisk
noun
(medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;
bår
noun
sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy
bårbärare
/ˈnɔta/
noun
(administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe
not
/nɔˈtat͡sʲja/
noun
pewien ściśle określony sposób zapisu
notation
/ˈnɔtɛs/
noun
plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;
anteckningsbok
/nɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź
anteckna
/ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;
Nya Guinea
/ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;
Nya Kaledonien
/ˈnɔva ˈʃkɔt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
Nova Scotia
/ˈnɔva zɛˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Nya Zeeland
/ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Indii;
  1. Ny Delhi
  2. New Delhi
/ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci/
adjective
(potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od: nowiuśki
splitter splitt spritt ny
/ˌnɔvɔˈt͡ʃɛsnɨ/
adjective
charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny
modern
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psa wyhodowana na Nowej Fundlandii w Kanadzie;
newfoundlandshund
/ˌnɔvɔˈɡrɛt͡sʲci/
adjective
związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej
nygrekisk
/ˌnɔvɔˈɡrɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;
nygrekiska
noun
mieszkaniec Nowej Kaledonii
nykaledonier
adjective
związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii
nykaledonsk
noun
język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;
nyspråk
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;
Nya Ryssland
adjective
związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu
nytestamentlig
/ˌnɔvɔzɛˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
obywatel Nowej Zelandii
nyzeeländare
/ˌnɔvɔzɛˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Nowa Zelandia
nyzeeländsk
/ˈnɔvɨ/
adjective
  1. taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego
    ny
  2. istniejący od niedawna
    1. ny
    2. nyupptäckt
/ˈnɔvɨ ˈjɔrk/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
New York
/ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;
New Orleans
/ˈnɔvɨ ˈrɔk/
noun
święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim
  1. nyårsdag
  2. nyår
/ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;
Nya Testamentet
/ˈnɔzḍʒɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa
näsborre
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;
nosologi
noun
(informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie;
lagringsmedium
noun
(kryminologia, kryminologiczny) przestępca posługujący się nożem
  1. knivman
  2. knivskärare
/nɔˈʒɨt͡ʃʲci/
noun
małe nożyce;
sax
/ˈnubʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;
Nubien
/ˈnut͡ɕit͡ɕ/
verb
śpiewać półgłosem lub bez słów
  1. gnola
  2. nynna
  3. småsjunga
/ˈnuda/
noun
stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;
  1. uttråkning
  2. tristess
  3. tråkighet
/ˈnudnɨ/
adjective
wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie
  1. tråkig
  2. långtråkig
/nuˈdɨsta/
noun
osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą
nudist
noun
człowiek zanudzający innych, nudny człowiek, zrzęda
  1. torrboll
  2. tråkmåns
adjective
(fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomu
nukleär
noun
(fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;
nuklid
/ˌnuku<sup>w</sup>aˈlɔfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tonga;
Nuku'alofa
/ˈnũmɛr/
noun
liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
nummer
/ˌnũmɛˈrat͡sʲja/
noun
system oznaczania czegoś numerem
numrering
/ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od numerować
numrering
/ˌnũmɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami
numrera
/ˌnũmɛˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
składający się z liczb lub cyfr
  1. numerisk
  2. siffermässig
adjective
związany z numizmatyką
numismatisk
noun
specjalista w dziedzinie numizmatyki, naukowy badacz historycznych monet
numismatiker
/nur/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;
lom
/ˈnur ˌbʲjawɔˈd͡ʑɔbɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów, gniazdującego w dalekiej Arktyce;
vitnäbbad islom
/ˈnur ˌt͡ʃarnɔˈʃɨji/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;
storlom
/ˈnur ˌːd͡zavɔˈʃɨji/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów;
smålom
/nurˈkɔvat͡ɕ/
verb
pływać pod powierzchnią wody
dyka
/nurʲˈɲit͡ʃɛk t͡ʃuˈbatɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aethia cristatella, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Oceanu Spokojnego
tofsalka
/nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;
storskrake
/ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;
spetsbergsgrissla
/ˈnuta/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość
not
/ˈnutrʲja/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;
sumpbäver
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Grenlandii;
Nuuk
/nɨks/
pronoun
(mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;
Nyx
/ˌnɨktɔˈfɔbʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;
mörkerrädsla
/nuf/
noun
(astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;
nymåne
/nuʃ/
noun
krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;
kniv
noun
osoba podła, nikczemna
kreatur
/ɔ/
preposition
…wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)
om
łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści
  1. såvida
  2. såvitt
  3. därest
  4. försåvida för så vida
  5. försåvitt för så vitt
  6. ifall
/ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/
adverb
omal, niewiele brakowało
på ett hår när
/ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m/
adverb
niedaleko, w pobliżu, bliziutko
ett stenkast bort
/ɔ ˈvjɛ.lɛ/
adverb
wyraża zauważalną rozbieżność w rzeczywistym natężeniu jakiejś cechy względem oczekiwanego natężenia tej cechy
alltför
/ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/
idiom
wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach
när man talar om trollen
/ɔ/
suffix
…tworzący złożenia rzeczownikowe
s-
/ɔˈaza/
noun
(geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;
oas
acronym
= (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);
SR
/ˈɔba/
collective
dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego; i jeden, i drugi
båda
/ɔˈbalat͡ɕ/
verb
  1. wykazać o czymś, że jest fałszywe
    1. bestrida
    2. gendriva
    3. motbevisa
    4. vederlägga
  2. odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp.
    1. störta
    2. avsätta
    3. fälla
/ɔˈbava/
noun
niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść
  1. fruktan
  2. farhåga
  3. oro
  4. rädsla
  5. ängslan
  6. bekymmer
/ɔˈbavʲjät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
mieć obawę, bać się czegoś
  1. vara rädd
  2. befara
  3. bäva
  4. frukta
  5. oroa sig
  6. ängslas
/ˈɔpt͡sas/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) spodnia tylna część buta, podpierająca piętę i unosząca ją wyżej;
  1. klack
  2. häl
/ɔpˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. obchodzić kogoś: interesować się czymś, chcieć wiedzieć o czymś
    angå
  2. omijać, ignorować jakiś problem, zagadnienie
    kringgå
/ˈɔpt͡sɨ/
adjective
nienależący do jakiegoś kręgu
främmande
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.
tång
/ɔˈbɛt͡sʲɲɛ/
adverb
teraz, aktualnie, w tym momencie
  1. för närvarande
  2. numera
  3. nu för tiden
  4. nutilldags
/ɔˈbɛt͡snɔɕt͡ɕ/
noun
bycie, znajdowanie się
närvaro
/ɔˈbɛt͡snɨ/
adjective
  1. dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
    1. nuvarande
    2. närvarande
    3. förhandenvarande
  2. osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili
    närvarande
/ˌɔbɛjˈmɔvat͡ɕ/
verb
  1. otaczać ramionami
    1. krama
    2. omfamna
  2. mieścić w sobie
    omfatta
/ɔˈbɛlʲisk/
noun
pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;
obelisk
/ˈɔbʲjat/
noun
gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;
  1. middag
  2. lunch
/ˌɔbʲjɛˈt͡sɨvat͡ɕ/
verb
mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę
lova
/ˌɔbʲjɛˈt͡sɨvad͡ʑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/
verb
składać obietnice bez pokrycia
lova guld och gröna skogar
/ˈɔbʲjɛkt/
noun
  1. teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla
    anläggning
  2. rzecz fizycznie istniejąca
    objekt
/ɔˈbʲjɛktɨf/
noun
(technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia
objektiv
/ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/
adjective
  1. odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń
  2. istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
objektiv
/ɔˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
    skala
  2. wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania
    utse
/ˌɔbʲjɛtʲˈɲit͡sa/
noun
wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości
löfte
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie święto dla uczczenia objawienia się Boga człowiekowi, obchodzone 6 stycznia;
trettondedag trettondag trettondedag jul trettondag jul
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący objawów chorobowych
  1. symptomatisk
  2. symtomatisk
/ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  2. wielkość książki (wyrażana np. w stronach), tekstu (wyrażana np. w słowach) itp.
volym
/ɔbˈlʲit͡ʃɛ/
noun
(książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz
anlete
/ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia
belägring
/ɔˈbɔjt͡ʃɨk/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;
nyckelben
/ˈɔbɔk/
adverb
w małej odległości między przedmiotami; blisko
  1. bredvid
  2. intill
  3. invid
  4. jämsides
  5. nära
/ˈɔbɔk/
preposition
w niedużej odległości
  1. bredvid
  2. invid
  3. intill
/ˌɔbɔˈɕɛt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) niebezpieczny dla obu stron konfliktu, mogący zwrócić się przeciwko obu stronom
  2. mający ostrze z obu stron
tveeggad
adjective
mający obowiązek do robienia czegoś
  1. förpliktad
  2. förpliktigad
  3. pliktig
  4. skyldig
/ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/
noun
nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary
  1. plikt
  2. åliggande
/ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk ˈʃkɔlnɨ/
noun
(edukacja, edukacyjny) wymóg poddania się procesowi edukacji powszechnej;
skolplikt
/ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/
adjective
będący czyimś obowiązkiem
obligatorisk
/ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. być czyimś obowiązkiem, obejmować kogoś mocą prawną
    1. gälla
    2. angå
    3. förplikta
  2. być powszechnie uznanym prawem, zasadą, zwyczajem
    1. gälla
    2. råda
    3. vara giltig
    4. vara i kraft
verb
przebywać gdzieś, rozbiwszy tam obóz
campa
/ˈɔbras/
noun
    1. całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
    2. widok na ekranie urządzenia
    3. (informatyka, informatyczny) cyfrowy zapis obrazu (1.1);
    4. scena rozgrywająca się w wyobraźni lub pamięci
    bild
    1. (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
    2. wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia
    1. bild
    2. tavla
/ɔbˈraza/
noun
urażenie czyjejś godności osobistej
kränkning
/ɔbˈraʒat͡ɕ/
verb
sprawiać komuś przykrość
förolämpa
/ɔˈbrɔ̃na/
noun
  1. przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  2. (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
  1. försvar
  2. värn
/ˌɔbrɔˈtɔvɨ/
adjective
  1. (fizyka, fizyczny) związany z ruchem dookoła osi, obracania
  2. (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się
svängbar
/ɔbˈrɔ̃j̃nt͡sa/
noun
    1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
    2. (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
    försvarare
  1. osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
    1. försvarare
    2. beskyddare
/ɔbˈrɔʒa/
noun
taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego
halsband
/ˈɔbrus/
noun
wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;
  1. bordduk
  2. duk
/ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego lub całkowitego usunięcia łechtaczki, czasem także warg sromowych mniejszych, ze względów rytualnych, religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich;
    omskärelse
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;
    1. omskärelse
    2. manlig omskärelse
/ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/
adjective
(książkowy) budzący odrazę
  1. avskyvärd
  2. vidrig
  3. äcklig
  4. vedervärdig
  5. motbjudande
  6. vämjelig
/ˌɔbʒɨˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
bardzo silne uczucie niechęci
  1. avsky
  2. vämjelse
  3. äckel
noun
(medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;
  1. ansvällning
  2. ödem
/ɔbˈrupka/
noun
proces nadawania obiektowi założonych właściwości;
bearbetning
/ˈɔbrut/
noun
ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny
  1. sväng
  2. rotation
noun
(jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;
vigselring
/ˌɔpst͡sɛ̃ˈɲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co obsceniczne, bezwstydne, wulgarne
obscenitet
/ˌɔpst͡sɛ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych
obscen
/ˌɔpsɛrˈvat͡sʲja/
noun
dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  1. observation
  2. iakttagelse
adjective
właściwy obsesji, taki, jak w obsesji
tvångsmässig
/ˌɔpsmarɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od obsmarować
insmörjning
verb
nie zmieniać własnego zdania
  1. envisas
  2. framhärda
  3. hålla fast
  4. stå fast
/ɔpˈʃɛrnɨ/
adjective
  1. zawierający mnóstwo szczegółów
    1. omfattande
    2. diger
    3. grundlig
    4. utförlig
  2. dużych rozmiarów
    1. rymlig
    2. omfångsrik
    3. stor
    4. vid
    5. vidsträckt
/ɔpˈswuɡa/
noun
  1. zespół osób upoważnionych do zajmowania się czymś
    1. betjäning
    2. kundservice
    3. kundtjänst
  2. czynność obchodzenia się z czymś lub kimś
    1. betjäning
    2. service
    3. uppassning
/ˌɔpswuˈɟivat͡ɕ/
verb
  1. wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia
    betjäna
  2. sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania
    sköta
/ɔˈbud͡ʑit͡ɕ/
verb
    1. sprawić, by ktoś przestał spać, wyrwać kogoś ze snu
    2. wywołać jakieś wrażenia, odczucia, emocje itp.
    väcka
  1. przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu
    vakna
/ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem
  1. förtrytelse
  2. harm
  3. indignation
/ɔˈbuvʲjɛ/
noun
(obuwnictwo, obuwniczy) wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami
  1. skodon
  2. fotbeklädnad
/ˌɔbvaˈʒãnɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem;
kringla
/ɔbˈvʲĩɲät͡ɕ/
verb
przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego
  1. skylla
  2. beskylla
/ˈɔbvut/
noun
  1. (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
    krets
  2. (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
    omkrets
/ˌɔbɨˈvatɛl/
noun
członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;
medborgare
/ˌɔbɨvaˈtɛlka/
noun
kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami
medborgarinna
/ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/
adjective
związany z obywatelem, właściwy obywatelowi
medborgerlig
/ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;
medborgarskap
/ˈɔbuj/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;
oboe
/ˈɔbus/
noun
  1. wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niesformalizowana grupa polityczna o wspólnych celach
  3. impreza wypoczynkowa lub tematyczna, której uczestnicy mieszkają w obozie (1.1)
  4. miejsce, w którym są izolowani więźniowie, uchodźcy lub jeńcy
läger
noun
tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;
flyktingläger
noun
miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;
  1. förintelseläger
  2. utrotningsläger
  3. dödsläger
/ɔbˈwudʲɲik/
noun
ktoś, kto jest nieszczery, fałszywy
  1. hycklare
  2. skrymtare
  3. ögontjänare
noun
zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność
galenskap
/ɔbˈʒarstfɔ/
noun
nadmierne spożywanie pokarmów
  1. frosseri
  2. frossa
/ɔˈt͡sɛãn/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi
  1. ocean
  2. världshav
/ɔˈt͡sɛãn arkˈtɨt͡ʃnɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;
  1. Arktiska oceanen
  2. Norra ishavet
/ɔˈt͡sɛãn ˌatlãnˈtɨt͡sʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;
  1. Atlanten
  2. Atlantiska oceanen
  3. Atlantiska havet
/ɔˈt͡sɛãn ĩnˈdɨjsʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;
Indiska oceanen
/ɔˈt͡sɛãn spɔˈkɔjnɨ/
pronoun
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;
  1. Stilla havet
  2. Stilla oceanen
/ˌɔt͡sɛˈãɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;
Oceanien
adjective
dotyczący oceanu, związany z oceanem
oceanisk
/ˌɔt͡sɛãnɔˈɡrafʲja/
noun
nauka o oceanach i morzach;
oceanografi
/ɔˈt͡sɛlɔt/
noun
  1. (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  2. (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)
ozelot
/ˈɔt͡sɛt/
noun
(spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;
  1. vinäger
  2. ättika
/ɔx/
interjection
…służący wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu)
  1. å
  2. åh
/ɔˈxɔta/
noun
pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś
  1. lust
  2. aptit
/ɔxˈrɔ̃na/
noun
dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu
  1. skydd
  2. beskydd
adjective
niemający energii do działania
trög
noun
(chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;
acetat
/ˌɔt͡ʃɛciˈvãɲɛ/
noun
  1. pragnienie, żądanie
    1. förväntan
    2. förväntning
    3. förhoppning
  2. czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
    väntan
verb
rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle
svärta ner
/ˈɔt͡ʃkɔ/
noun
dziura w pończosze lub rajstopach
maska
/ˈɔt͡ʃkɔ ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/
idiom
najważniejsza, droga, kochana komuś osoba lub zwierzę
ögonsten
/ɔˈt͡ʃɔduw/
noun
(anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;
ögonhåla
/ɔˈt͡ʃɨʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości
  1. rensa
  2. rengöra
  3. klara
adjective
taki, który przeczytał wiele książek
  1. beläst
  2. boksynt
  3. vitter
/ˌɔt͡ʃɨˈvʲistɨ/
adjective
taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać
  1. uppenbar
  2. evident
  3. obestridlig
  4. otvivelaktig
  5. självfallen
  6. självklar
/ˌɔt͡ʃɨˈvʲiɕt͡ɕɛ/
particle
partykuła wyrażająca brak wątpliwości
  1. förstås
  2. givetvis
  3. naturligtvis
  4. självklart
  5. såklart
  6. självfallet
/ɔt/
preposition
    1. …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
    2. …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
    från
  1. …tworzący konstrukcje porównawcze dwóch pojęć
    än
/ɔd‿ˈrazu/
adverb
  1. bez zwłoki, natychmiast, z miejsca
    1. bums
    2. direkt
    3. genast
    4. huvudstupa
    5. i ett nafs
    6. med detsamma
  2. bez namysłu
    1. direkt
    2. impulsivt
    3. oförberett​
    4. oreflekterat
    5. oöverlagt
    6. på rak arm
/ɔd‿ˈrɛ̃ŋʲci/
adverb
bez czekania, zaraz, natychmiast
  1. direkt
  2. omedelbart
  3. på rak arm
  4. på stående fot
/ˈɔda/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;
ode
/ˌɔdaˈlʲiska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim
odalisk
/ɔdˈbʲijät͡ɕ/
verb
  1. o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
    1. reflektera
    2. återspegla
  2. uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu
    studsa
/ɔdˈbʲjɔrt͡sa/
noun
osoba, do której dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny
  1. mottagare
  2. adressat
/ˈɔdbɨt/
noun
(anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;
  1. analöppning
  2. anus
noun
(potocznie, potoczny) robienie czegoś byle jak
  1. hafs
  2. slarv
/ɔtˈt͡sɛd͡ʑit͡ɕ/
verb
oddzielić od siebie płyn i znajdujące się w nim cząstki stałe
  1. sila
  2. vaska
/ˈɔtʲt͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
  1. odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru
  2. nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna
nyans
/ˈɔtʲt͡ɕisk/
noun
odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym
avtryck
/ˈɔtʲt͡ɕisk ˈpalt͡sa/
noun
wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby
fingeravtryck
/ɔṭˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
wrażenie, które się odczuwa
  1. intryck
  2. känsla
adjective
dający się odczuć, wyczuwalny
kännbar
/ɔṭˈt͡ʃuvat͡ɕ/
verb
reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów
känna
noun
  1. sprawdzenie wartości zarejestrowanej na przyrządzie pomiarowym
    avläsning
  2. wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy
    1. föredrag
    2. föreläsning
verb
  1. zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
    1. avlägsna
    2. fjärma
  2. zwiększać własną odległość od czego lub kogo
    1. avlägsna sig
    2. fjärma sig
/ɔdˈːavat͡ɕ/
verb
  1. przekazywać, dostarczać coś komuś
    1. skänka
    2. överlämna
  2. dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi
    1. återlämna
    2. lämna tillbaka
    3. ge tillbaka
    4. ge igen
  3. podporządkowywać się komuś
    överlämna sig
/ˈɔdːɛx/
noun
pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc
anda
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania
  1. andnings-
  2. respiratorisk
/ɔdˈːɨxat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska
andas
/ˌɔdʲd͡ʑawɨˈvãɲɛ/
noun
(książkowy) wywierany wpływ
  1. influens
  2. inverkan
  3. påverkan
/ˌɔdʲd͡ʑaˈwɨvat͡ɕ/
verb
wpływać, powodować skutek
  1. påverka
  2. influera
  3. inverka
/ɔdʲˈd͡ʑɛlat͡ɕ/
verb
separować jedną rzecz od drugiej
  1. avskilja
  2. separera
  3. särskilja
/ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
subtraktion
/ˌɔdɛjˈmɔvat͡ɕ/
verb
(matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;
subtrahera
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;
Odessa
/ɔdˈɡadnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: odgadywać
gissa
noun
część odchodząca w bok od trzonu
avtagsväg
verb
ogradzając, oddzielać coś od czegoś
  1. avgränsa
  2. avbalka balka av
  3. avskilja skilja av
  4. avskärma skärma av
  5. avspärra spärra av
/ɔtˈkrɨt͡ɕɛ/
noun
  1. ujawnienie czegoś, co dotąd było skrywane lub nieznane
    1. avslöjande
    2. uppdagande
  2. napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej
    1. upptäckt
    2. fynd
    3. iakttagelse
    4. rön
/ɔtˈkrɨvat͡ɕ/
verb
poznawać coś nowego
upptäcka
/ɔtˈkuʒat͡ʃ/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;
dammsugare
/ɔtˈkuʒat͡ɕ/
verb
  1. usuwać kurz
    damma
  2. odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd.
    dammsuga
/ɔtˈkwadat͡ɕ/
verb
  1. kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku
    1. lägga bort
    2. lägga ifrån sig
    3. lägga undan
    4. lägga åt sida
  2. oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel
    1. lägga undan
    2. spara
  3. przenosić na późniejszy termin
    1. skjuta upp
    2. senarelägga
    3. uppskjuta
    4. ajournera
    5. bordlägga
    6. flytta fram
/ɔdˈlɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami
  1. avstånd
  2. avlägshet
/ɔdˈlɛɡwɨ/
adjective
znajdujący się daleko
avlägsen
/ˈɔdlɛf/
noun
przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy
avtryck
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz
  1. pinka
  2. pissa
/ɔdˈmʲjãna/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
böjning
/ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
różny
  1. olik
  2. böjlig
  3. skiljaktig
/ɔdˈnavʲjät͡ɕ/
verb
  1. ponownie nadawać wygląd nowości, tak by coś wyglądało znów jak nowe
  2. po pewnym czasie robić coś ponownie
förnya
/ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
(urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś
angående
adjective
(medycyna, medyczny) związany z odontologią, dotyczący odontologii
odontologisk
/ˈɔtpat/
noun
pozostałość po zużyciu czegoś lub resztka jakiegoś surowca odrzucana przy produkcji (najczęściej w liczbie mnogiej);
avfall
/ˌɔtpɔˈt͡ʃɨ̃nɛk/
noun
przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił
vila
/ɔtˈpɔrnɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami
  1. immunförsvar
  2. immunitet
/ˌɔtpɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
  1. być za coś odpowiedzialnym
    1. ansvara
    2. svara för
  2. być równoważnym czemuś
    motsvara
  3. spełniać jakieś warunki, oczekiwania
    1. motsvara
    2. svara mot
    1. udzielać odpowiedzi
    2. odpisywać (np. na list)
    svara
/ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/
adjective
spełniający wymagane warunki
  1. passande
  2. tjänlig
  3. lämplig
  4. tillbörlig
  5. vederbörlig
/ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɔɕt͡ɕ/
noun
obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś
  1. ansvar
  2. ansvarighet
/ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑalnɨ/
adjective
  1. przeznaczony do poniesienia konsekwencji
  2. będący przyczyną
  3. kierujący czymś
  4. mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  5. poważnie traktujący swoje obowiązki
  6. przeznaczony do pewnej czynności
ansvarig
/ɔtˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
reakcja na pytanie
svar
/ɔtˈprava/
noun
  1. jednorazowe wynagrodzenie udzielane pracownikowi przy opuszczaniu posady
    avgångsvederlag
  2. załatwienie formalności związanych z wyjazdem osób, wysłaniem towarów lub odlotem samolotu lub odejściem jednostki pływającej
    expedition
  3. ostra, stanowcza odpowiedź
    1. genmäle
    2. replik
  4. zebranie, podczas którego zwierzchnik udziela instrukcji podwładnym
    informationsmöte
/ɔtˈpukad͡ʑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/
idiom
pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy
  1. peppar, peppar, ta i trä
  2. peppar peppar
adjective
taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie
frånstötande
/ɔtˈpwat͡sat͡ɕ ˈtakɔ̃w̃ ˈsãmɔ̃w̃ mɔ̃ˈnɛtɔ̃w̃/
verb
odwzajemniać się komuś w taki sam sposób w odwet za coś złego
ge igen med samma mynt
/ˈɔtpwɨf/
noun
  1. ujście, otwór, przez który odpływa skądś woda
    avlopp
  2. (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów
    1. ebb
    2. lågvatten
  3. (przenośnie, przenośnia) ubywanie czegoś z danego miejsca
    utflöde
/ˈɔdra/
noun
(medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;
mässling
/ɔdˈrat͡ʃat͡ɕ/
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin
bordlägga
/ˌɔdraʒaˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny
  1. motbjudande
  2. avskyvärd
  3. äcklig
  4. ohygglig
  5. otäck
  6. vedervärdig
/ˌɔdrɔˈbʲĩna/
noun
bardzo mała ilość czegoś
  1. aning
  2. dugg
  3. gnutta
  4. grand
  5. smula
  6. uns
noun
(botanika, botaniczny) boczny pęd
  1. rotskott
  2. skott
  3. telning
noun
  1. spontaniczna reakcja na coś
    1. impuls
    2. ingivelse
    3. uppslag
  2. (fizjologia, fizjologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego
    1. reflex
    2. reaktion
adverb
w sposób odruchowy
  1. instinktivt
  2. omedvetet
  3. oreflekterat
  4. reflexmässigt
  5. spontant
verb
rysując, kopiować coś
rita av
/ɔdˈruʒʲɲät͡ɕ/
verb
identyfikować odmienne rodzaje czegoś
skilja
verb
strasząc, wywoływać czyjąś rezygnację z czegoś
  1. avskräcka
  2. skrämma bort
/ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;
  1. skadestånd
  2. skadeersättning
  3. kompensation
  4. gottgörelse
verb
  1. sprawiać, że coś wychodzi na jaw
    1. avslöja
    2. blotta
    3. röja
    4. yppa
  2. powodować, że coś staje się widoczne
    1. avtäcka
    2. avkläda
    3. blotta
    4. blottlägga
    5. klä av
  3. usuwać to, co zasłania
    1. dra ifrån
    2. dra undan
/ɔtˈːrutka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;
  1. motgift
  2. antidot
/ˈɔtːɔ̃nt/
pronoun
od tej chwili, od teraz
  1. hädanefter
  2. i fortsättningen
verb
odprowadzać nadmiar wody
dränera
/ɔdˈvaɡa/
noun
zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa
  1. mod
  2. kurage
verb
  1. ważąc coś, odmierzać odpowiednią ilość tego
    väga upp
  2. decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego
    1. våga
    2. drista sig
    3. töras
/ɔdˈvaʒnɨ/
adjective
  1. taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze
    1. modig
    2. djärv
    3. dristig
    4. tapper
  2. taki, który ma odwagę
    1. modig
    2. tapper
    3. djärv
    4. dristig
    5. kavat
    6. morsk
/ɔdˈvʲjɛd͡zat͡ɕ/
verb
składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś
  1. besöka
  2. hälsa på
/ˈɔdvʲilʃ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) ocieplenie w zimie połączone z topnieniem śniegu
  1. tö
  2. töväder
verb
  1. odsuwać coś w czasie, powodować opóźnienie czegoś
    1. fördröja
    2. förhala
    3. försena
    4. sinka
  2. odsuwać coś dalej (w inne miejsce), wlokąc
    1. släpa av
    2. släpa bort
    3. släpa iväg
  3. odsuwać się w czasie, ulegać opóźnieniu
    1. anstå
    2. dra ut på tiden
    3. dröja
/ˌɔdvɔˈwãɲɛ/
noun
  1. usunięcie ze stanowiska
    1. avsked
    2. entledigande
    3. uppsägning
  2. zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji
    1. besvär
    2. vad
    3. överklagande
  3. odniesienie do czegoś
    1. referens
    2. hänvisning
verb
  1. uznawać coś za nieobowiązujące lub nieaktualne (np. decyzję, testament, zeznanie)
    1. annullera
    2. upphäva
    3. återkalla
    4. återta
  2. oznajmiać, że coś się nie odbędzie (np. zebranie, przedstawienie)
    1. avlysa
    2. inställa
  3. usuwać kogoś ze stanowiska (np. dyrektora, ambasadora)
    1. avskeda
    2. avsätta
    3. entlediga
    4. säga upp
  4. zwracać się do instancji rozstrzygającej (np. do sądu) o uchylenie jakiejś decyzji, apelować (np. do zdrowego rozsądku, uczuć) w celu osiągnięcia korzyści
    1. appellera
    2. hänskjuta
    3. hänvända sig
    4. vädja
  5. powoływać się na coś (np. na uprawnienia, uprzednie decyzje), opierać się na czymś (np. na faktach, przykładach)
    1. hänvisa
    2. åberopa
/ɔdˈvrɔtʲɲɛ/
adverb
w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót
tvärtom
/ˈɔdvwɔk/
noun
(zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów;
  1. abdomen
  2. bakkropp
/ˈɔd͡ʑɛʃ/
noun
ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca
kläder
/ˌɔdzɨˈsʲcivat͡ɕ/
verb
  1. mieć z powrotem wartość, którą się straciło; wrócić do dawnego stanu
  2. ponownie wchodzić w posiadanie jakiejś rzeczy
återfå
noun
  1. mała część odłamana od całości
    1. flisa
    2. skärva
    3. spillra
    4. splitter
  2. (wojskowość, wojskowy) część pocisku oderwana w czasie wybuchu
    splitter
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych
hårbalsam
/ɔˈfɛlʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Ofelia
adjective
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę
offensiv
/ˌɔfɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
proponować coś, składać ofertę
bjuda
/ɔˈfɛrta/
noun
(potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje
  1. erbjudande
  2. offert
  3. anbud
/ˈɔfsɛt/
noun
(drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;
offsettryck
/ɔˈfʲjara/
noun
  1. osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  2. osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  3. poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś
offer
/ɔˈfʲjarnɨ/
adjective
gotowy do poświęceń, oddany
offervillig
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie, upamiętniające ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej (w 40. dniu od jego narodzin);
  1. kyndelsmässa
  2. kyndelsmässodag
/ɔˈfʲit͡sɛr/
noun
(wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;
officer
/ˌɔfʲiˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący
officiell
/ˈɔɟɛr/
noun
(zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;
hingst
/ˈɔɟɛ̇̃ɲ/
noun
płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;
  1. eld
  2. brand
/ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od oglądać
beskådande
/ɔɡˈlɔ̃ndat͡ɕ/
verb
przypatrywać się komuś lub czemuś
beskåda
adjective
niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia i wysokich temperatur, mogący jednak ulec zniekształceniu pod ich wpływem
eldfast
/ɔɟˈɲiskɔ/
noun
  1. ułożony, płonący stos drewna
    1. bål
    2. brasa
  2. (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
    1. fokus
    2. brännpunkt
/ˌɔɟɲistɔˈʒuwtɨ/
adjective
żółty w ognistym odcieniu
brandgul
/ˈɔɡɔ̃n/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  2. końcowa część jakiegoś przedmiotu
  1. svans
  2. stjärt
verb
otaczać ogrodzeniem
  1. inhägna hägna in
  2. omge
  3. omgärda
noun
forma akcji bezpośredniej polegająca na prowadzeniu ogrodnictwa na terenach, do których nie ma się prawa własności, zwykle w przestrzeni publicznej miast;
gerillaodling
/ɔˈɡrɔdʲɲik/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem
trädgårdsmästare
/ˌɔɡrɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru
stängsel
/ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/
adverb
bardzo, mocno, w wysokim stopniu
  1. alldeles
  2. enormt
  3. kolossalt
  4. mäkta
  5. oerhört
  6. ofantligt
/ɔˈɡrɔ̃mnɨ/
adjective
mający bardzo duży rozmiar
  1. enorm
  2. oerhörd
  3. väldig
/ɔˈɡrɨzɛk/
noun
ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)
  1. kärnhus
  2. skrott
  3. skrutt
/ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/
noun
  1. urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło
    uppvärmning
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od ogrzewać
    1. uppvärmning
    2. bränning
/ɔˈɡʒɛvat͡ɕ/
verb
  1. zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym
    1. värma
    2. värma upp
  2. stawać się cieplejszym, dostarczać sobie ciepła skądś
    värma sig
/ˈɔɡrut/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;
trädgård
/ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟit͡ʃnɨ/
noun
(oficjalnie) teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;
zoologisk trädgård
/ɔˈɡulʲɲɛ/
adverb
powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy
allmänt
/ɔˈɡulnɨ/
adjective
  1. nieuwzględniający szczegółów
    1. allmän
    2. generell
  2. zbierający w całość
    1. allmän
    2. generell
    3. global
    4. universell
  3. powszechny, często występujący
    1. allmän
    2. utbredd
/ɔˈɡurɛk/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
  2. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego
gurka
/ˌɔɡurˈkɔva/
noun
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną;
gurksoppa
/ɔɡˈwada/
noun
zdolność właściwego zachowania się
  1. folkvett
  2. hut och hyfs
  3. hyfs
  4. vett
  5. vett och etikett
/ˈɔxar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;
gravand
/ɔˈxɨdnɨ/
adjective
obrzydliwy, budzący wstręt
  1. avskyvärd
  2. vidrig
  3. äcklig
  4. vedervärdig
  5. motbjudande
  6. vämjelig
/ˈɔjɔ̃m/
acronym
= (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej
IVA
/ˈɔjt͡ɕɛt͡s/
noun
mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
  1. fader
  2. far
  3. pappa
/ˈɔjt͡ɕɛt͡s ˈxʃɛstnɨ/
noun
(kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną
  1. gudfar
  2. fadder
/ɔjˈt͡sɔstfɔ/
noun
bycie ojcem
faderskap
/ˈɔjt͡ʃɨ̃m/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym
  1. styvfar
  2. bonuspappa
/ɔjˈt͡ʃɨzna/
noun
kraj, w którym ktoś się urodził;
  1. fosterland
  2. hemland
noun
(filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) odrzucanie rodzimej kultury i apologia obcych systemów wartości;
oikofobi
/ɔˈkapʲi/
noun
(zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;
okapi
/ˌɔkaˈrɨ̃na/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;
okarina
/ˌɔkaˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. pokazywać, przedstawiać coś; dać coś komuś zobaczyć
    1. uppvisa
    2. visa
    3. visa fram
    4. visa upp
  2. dawać objawy czegoś
    1. visa
    2. uppvisa
    3. visa upp
  3. stawać się oczywistym
    1. visa sig
    2. bli uppenbar
  4. dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat
    1. visa sig
    2. framgå
    3. framstå
    4. te sig
    5. yppa sig
/ɔˈcɛ̃nkɔ/
noun
miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci
lucka
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) stać się apatycznym lub zrezygnowanym
    1. bli ledsen
    2. tappa lust
  2. opuścić się ku dołowi
    1. hänga slapp
    2. sloka
/ˈɔkna/, /ˈɔknɔ/
noun
    1. (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
    2. (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra
    fönster
  1. oszklony otwór w ścianie
    1. fönster
    2. glugg
/ˈɔkɔ/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
    fettöga
  2. otwór pomiędzy węzłami (splotami) sieci
    maska
  3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) otwór w pętli zawiązanej lub zaplecionej na końcu liny np. cumy
    1. snara
    2. ögla
    1. (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
    2. (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
    3. w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;
    öga
/ˈɔkɔ t͡sɨkˈlɔ̃nu/
noun
obszar ciszy w centrum cyklonu;
orkanens öga
/ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/
proverb
zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;
öga för öga, tand för tand
/ˌɔkɔˈlʲit͡sa/, /ˌɔˈkɔlʲit͡sa/
noun
  1. obszar wokół czegoś
    1. bygd
    2. omgivning
  2. obszar, który stanowi jakiś zbiór, całość
    omgivning
/ˌɔkɔˈlʲit͡ʃʲɲik/
noun
(gramatyka) część zdania określająca czasownik;
adverbial
/ˌɔkɔˈlʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia
omständighet
/ˈɔkɔp/
noun
(wojskowość, wojskowy) odkryty, ogniowy obiekt fortyfikacyjny, zwykle mający postać wykopu ziemnego;
skyttegrav
verb
  1. otaczać umocnieniami ziemnymi, (na przykład) wałem
    1. befästa
    2. förskansa
  2. obsypywać uprawianą roślinę skopaną wokół ziemią
    kupa
  3. otaczać się okopami, (na przykład) wałem
    1. befästa sig
    2. förskansa sig
    3. gräva ner sig
/ɔˈkɔwɔ/
particle
… wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu
  1. ungefär
  2. omkring
  3. cirka
  4. c:a
  5. ca
/ɔˈkɔwɔ/
preposition
… wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu
  1. ungefär
  2. omkring
  3. cirka
  4. c:a
  5. ca
/ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/
adjective
taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim
perinatal
/ˈɔkɔ̃ɲ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) żarłoczna słodkowodna ryba drapieżna (Perca fluviatilis Linnaeus);
abborre
/ɔˈkracɛ̃m/
adverb
obejmując coś rozstawionymi nogami
grensle gränsle
/ˈɔkrɛs/
noun
  1. przedział czasu, czas trwania czegoś
  2. (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
period
/ˌɔkrɛˈsɔvɨ/
adjective
cyklicznie powtarzający się
  1. periodisk
  2. cyklisk
  3. återkommande
/ˌɔkrɛɕˈlɛ̃ɲɛ/
noun
wyrażenie charakteryzujące lub nazywające przedmiot bądź osobę
  1. bestämning
  2. fastställande
/ɔˈkrɔpnɨ/
adjective
wywołujący strach, odrzucający
  1. förskräcklig
  2. fasansfull
  3. hemsk
  4. ohygglig
  5. fruktansvärd
  6. gräslig
/ɔˈkrutnɨ/
adjective
nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem
grym
/ˈɔkrɔ̃ŋk/
noun
(geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);
cirkel
/ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/
adjective
mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich
rund
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;
  1. ubåt
  2. undervattensbåt
noun
(marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;
örlogsfartyg
/ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;
  1. oxymoron
  2. självmotsägelse
/ˌɔksɨtɔˈt͡sɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;
oxytocin
/ɔˈkular/
noun
(optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;
okular
/ˌɔkuˈlarɨ/
noun
przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;
glasögon
/ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛt͡ɕifswɔ̃ˈnɛt͡ʃnɛ/
noun
(optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;
solglasögon
/ˌɔkuˈlʲista/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu
ögonläkare
/ˌɔkuˈpat͡sʲja/
noun
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium
ockupation
/ɔˈkwatka/
noun
wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu
omslag
/ˈɔlaf/
pronoun
imię męskie;
  1. Olof
  2. Olaf
  3. Olav
  4. Olov
  5. Oluf
/ɔˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;
Öland
/ˈɔlbʒɨ̃m/
noun
człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile
  1. jätte
  2. gigant
  3. koloss
/ˈɔlxa/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;
    al
  2. (technologia, technika, techniczny) olchowe drewno
    ale
/ˈɔlɛj/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar
    olja
  2. (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
    1. olja
    2. matolja
noun
(spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;
palmolja
noun
olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;
ricinolja
/ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛt͡ʃʲɲiˈkɔvɨ/
noun
(spożywczy) olej wytwarzany z nasion słonecznika;
solrosolja
/ˈɔlɡa/
pronoun
imię żeńskie;
Olga
/ˌɔlʲiˈɡarxʲja/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
oligarki
adjective
związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów
oligarkisk
/ˌɔlʲiɡɔˈfrɛ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) upośledzenie umysłowe, niepełnosprawność intelektualna;
oligofreni
/ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;
oligopol
/ɔˈlʲĩmpʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;
Olympia
/ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/
adjective
  1. taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego
  2. związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie
olympisk
/ɔˈlʲiva/
noun
(spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek;
oliv
/ɔˈlʲiva ˌspravʲjɛˈdlʲiva ˈzafʃɛ na‿ˈvʲjɛʒγ vɨˈpwɨva/
proverb
prawda zawsze wyjdzie na jaw
det som göms i snö kommer upp i tö
/ɔˈlʲivɛr/
pronoun
imię męskie;
  1. Oliver
  2. Olivier
/ɔˈlʲivʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Olivia
/ɔˈlʲivjɛr/
pronoun
imię męskie
Olivier
/ɔˈlʲifka/
noun
  1. (spożywczy) owoc oliwki (1.1)
    oliv
  2. (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
    olivträd
/ˌɔlʲifˈkɔvɨ/
adjective
mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki;
olivfärgad
/ˈɔ̃mãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;
Oman
/ɔ̃ˈmãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Omanu
omanier
/ɔ̃ˈmãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Oman
omansk
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;
ombudsman
/ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;
svimning
/ɔ̃ˈmʲijät͡ɕ/
verb
okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się
  1. kringgå
  2. gå förbi
  3. gå runt
/ˈɔ̃mlɛt/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;
omelett
/ɔ̃ˈmɔmʲjɛʒ/
noun
(elektronika, elektroniczny) przyrząd służący do pomiaru oporu elektrycznego;
ohmmeter
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;
Omsk
/ɔ̃ˈmuwɛk/
noun
(zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;
blåmussla
/ɔ̃n/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski
han
/ˈɔ̃na/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński
hon
/ɔ̃ˈnaɡɛr/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
    onager
  2. (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;
    1. halvåsna
    2. onager
/ɔ̃ˈnãɲism̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;
onani
/ˌɔ̃nãɲiˈzɔvat͡ɕ/, /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(seksuologia, seksuologiczny) zaspokajać popęd płciowy przez pobudzanie narządów płciowych
  1. onanera
  2. masturbera
/ˈɔ̃nɛ/
personalPronoun
3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego
de
/ˈɔ̃ɲi/
personalPronoun
trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego
de
/ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii
onkologisk
/ˈɔ̃nɔ/
personalPronoun
trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki
  1. det
  2. den
/ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  2. (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;
ontologi
/ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych
FN
/ˌɔːˈlɔɟja/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością;
oologi
/ɔˈpat͡stfɔ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;
  1. abbotskloster
  2. abbottkloster
/ˈɔpal/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;
opal
/ɔˈpalat͡ɕ/
verb
poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry
sola
/ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/
noun
ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;
solbränna
verb
  1. nabywać wiedzy lub sprawności w czym
    behärska
  2. zdobywać kontrolę nad czymś lub nad kimś
    1. behärska
    2. bemästra
    3. kuva
    4. lägga under sig
    5. underkuva
  3. przejmować władzę nad danym obszarem
    1. bemäktiga sig
    2. erövra
    3. intaga
    4. ta i besittning
  4. powściągać własne emocje
    behärska sig
noun
wstążka / taśma / bandaż
binda
/ˈɔpat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa
abbot
/ɔˈpaṭʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga
försyn
/ˈɔpaw/
noun
materiał służący do opalania dla ogrzania pomieszczenia, surowiec opałowy
bränsle
/ˈɔpɛra/
noun
  1. utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;
    opera
  2. budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
    1. opera
    2. operahus
/ˌɔpɛˈrat͡sʲja/
noun
  1. działania skierowane na wykonanie określonego zadania
  2. (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
operation
/ˌɔpɛraˈt͡sɨjnɨ/
adjective
związany z zabiegiem chirurgicznym, używany przy operacjach
operativ
/ˌɔpɛˈratɔr/
noun
człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
operatör
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze
operett
/ˌɔpɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. (medycyna, medyczny) przeprowadzać operację chirurgiczną
  2. posługiwać się czymś
  3. (wojskowość, wojskowy) przeprowadzać akcję bojową
operera
/ɔˈpʲjɛka/
noun
dbanie o kogoś lub coś;
vård
/ˌɔpʲjɛˈkɔvat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś
  1. sköta
  2. ta hand om något
  3. vårda
/ɔˈpʲjɛkũn/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem
    1. målsman
    2. förmyndare
    3. god man
    4. vårdnadshavare
  2. osoba, która się kimś lub czymś opiekuje
    vårdare
/ɔˈpʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś
    1. basera
    2. bygga på
    3. grunda
    4. stödja
  2. przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać
    1. stödja
    2. stötta
  3. (przenośnie, przenośnia) mieć podstawę lub uzasadnienie w czymś
    1. basera sig
    2. grunda sig
    3. luta sig
    4. stödja sig
    5. ta rygg på något
    6. vila
  4. spocząć całym ciężarem na jakiejś podporze lub oparciu
    1. luta sig
    2. stödja sig
    3. ta spjärn
    4. vila
  5. przeciwstawiać się, stawiać opór
    1. motsätta sig
    2. spjärna emot
    3. streta emot
/ɔˈpʲjɛvat͡ɕ/
verb
wychwalać, zachwycać się (najczęściej w utworze literackim, muzycznym)
  1. besjunga
  2. kväda
  3. lovprisa
  4. lovsjunga
/ɔˈpʲĩɲja/
noun
  1. sąd, zdanie na jakiś temat
    1. opinion
    2. mening
  2. zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja
    1. rykte
    2. namn
    3. reputation
/ˈɔpʲis/
noun
określenie podstawowych cech czegoś
beskrivning
adjective
mający charakter opisu
  1. beskrivande
  2. deskriptiv
/ˌɔpʲiˈsɨvat͡ɕ/
verb
przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis
  1. beskriva
  2. berätta
  3. framställa
  4. karakterisera
  5. måla
  6. skildra
noun
(ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków
beskattning
verb
(ekonomia, ekonomiczny) nałożyć podatek, obłożyć, obciążyć podatkiem
beskatta
/ɔˈpɔ̃na/
noun
(motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;
däck
/ɔˈpɔ̃nka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem
munk
/ˌɔpɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie
  1. opponera
  2. invända
  3. motsäga
  4. opponera sig
  5. säga emot
  6. säga ifrån
/ˌɔpɔrtũˈɲista/
noun
(książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści
opportunist
/ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/
noun
coś, co zostało opowiedziane
berättelse
/ˌɔpɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować
berätta
/ˌɔpɔˈzɨt͡sʲja/
noun
  1. przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi lub większości parlamentarnej;
opposition
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący grupy opozycji względem władzy
oppositionell
/ˌɔprat͡sɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
przygotowywać do ostatecznego kształtu
utarbeta
noun
trudna sytuacja
  1. klämma
  2. knipa
  3. rävsax
/ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/
noun
(informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych
  1. programvara
  2. mjukvara
noun
(medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;
  1. munsår
  2. herpes
/ˈɔprut͡ʃ/
preposition
…oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze: poza, z wyłączeniem, nie licząc
  1. förutom
  2. utom
  3. bortse
  4. frånse
  5. utöver
/ˈɔprut͡ʃ ˈtɛɡɔ/
wprowadza uzupełnienie wypowiedzi, nową informację o czymś
  1. dessutom
  2. för övrigt
  3. förresten
/ɔˈpruʒʲɲät͡ɕ/
verb
usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym
tömma
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle
optik
/ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ/
adjective
najlepszy
optimal
/ˌɔptɨ̃ˈmʲista/
noun
człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia
optimist
/ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie
optimistisk
/ɔpˈtɨ̃mʲism̥/
noun
wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów
optimism
/ɔˈpuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
zniżać coś, spuścić coś, przesunąć coś w dół
sänka
adjective
zniszczony wskutek zaniedbania
öde
/ˈɔpur/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  2. akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  3. w lm przeszkody, utrudnienia
motstånd
/ɔˈpɛ̃ntat͡ɕ/
verb
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) poddać działaniu diabła
    flyga i
  2. o uczuciach: ogarnąć kogoś
    1. flyga i
    2. fängsla
    3. gripa
  3. uzależnić kogoś, coś od siebie
    snärja
adjective
taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność
lönande
/ɔpˈwat͡sat͡ɕ/
verb
być wartym określonych kosztów
bära sig
/ˌɔpwaˈcivat͡ɕ/
verb
płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś
  1. begråta
  2. sörja
/ɔˈpwata/
noun
kwota płacona za usługę, świadczenie
avgift
/ɔˈpwatɛk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;
oblat
/ˌɔrãŋˈɡutãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;
orangutang
/ɔˈrãnʲjɛstat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Aruby;
Oranjestad
/ˈɔrat͡ɕ/
verb
(rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem
  1. ploga
  2. plöja
/ɔrˈxɛstrʲjɔ̃n/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej;
orchestrion
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi
ordonnans
/ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala
avdelningsläkare
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;
Orenburg
/ˈɔrɡãn/
noun
  1. część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;
organ
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja/
noun
  1. grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  2. sposób przygotowywania czegoś, planowania
organisation
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɨx/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;
  1. Förenta Nationerna
  2. Förenta nationerna
/ˌɔrɡãɲiˈzat͡sʲja trakˈtatu ˌpuwnɔt͡snɔatlãntɨt͡sʲˈcɛɡɔ/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;
Nordatlantiska Fördragsorganisationen
/ˌɔrɡãɲiˈzatɔr/
noun
instytucja lub osoba, do której należy zorganizowanie czegoś (np. wydarzenia)
organisatör
/ɔrˈɡãɲism̥/
noun
  1. (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  2. (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  3. (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów
organism
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;
orgel
/ˈɔrɡasm̥/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;
orgasm
/ˌɔrʲɟjaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z orgią (grupową zabawą seksualną)
orgiastisk
noun
(psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci;
sexuell läggning
/ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/
adjective
związany z Orientem, dotyczący Orientu
orientalisk
/ˈɔrka/
noun
  1. (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
    plöjning
  2. (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;
    späckhuggare
/ɔrʲˈcɛstra/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne;
orkester
/ˈɔrʲciʃ/
noun
(botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Triticum spelta L., pszenica orkisz, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych
spelt
pronoun
  1. (mitologia rzymska) demon śmierci z mitologii Starożytnego Rzymu;
  2. (astronomia, astronomiczny) duża planetoida transneptunowa obiegająca Słońce w pasie Kuipera;
Orcus
/ˈɔrlʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ictinaetus malayensis Temminck, ptak z rodziny jastrzębiowatych, z rodzaju Ictinaetus;
svartörn
/ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Armenii;
armeniska
/ɔrˈnãmɛ̃nt/
noun
(sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym;
ornament
noun
(kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;
mässhake
/ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/
noun
  1. (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  2. (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii
ornitolog
/ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/
noun
(zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;
ornitologi
/ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii
ornitologisk
/ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/
adjective
  1. (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom
  2. rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny
ortodox
/ˌɔrtɔˈɡrafʲja/
noun
zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka
  1. rättstavning
  2. ortografi
/ˌɔrtɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący ortografii, odnoszący się do ortografii, zgodny z zasadami ortografii, traktujący o ortografii
ortografisk
/ˌɔrtɔˈpɛda/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii
ortoped
/ˌɔrtɔpɛˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z ortopedią lub ortopedami
ortopedisk
/ˌɔrɨˈɟĩnaw/
noun
  1. rzecz powstała jako pierwsza
  2. (potocznie, potoczny) osoba o ekscentrycznym wyglądzie lub zachowaniu
original
/ˈɔʒɛx/
noun
suchy owoc o zdrewniałej łupinie;
nöt
noun
(spożywczy) jadalny owoc leszczyny
hasselnöt
noun
(spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)
valnöt
/ˌɔʒɛˈxɔvɨ/
adjective
złocistobrązowy, taki jak kolor orzecha
nötbrun
/ˌɔʒɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji
    avgöra
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
    predikat
/ˈɔʒɛw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
örn
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;
kungsörn
/ˈɔsa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;
geting
/ˈɔsat/
noun
(chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;
  1. avlagring
  2. bottensats
  3. drägg
  4. fällning
  5. grums
  6. sediment
/ˌɔst͡sɨˈlat͡sʲja/
noun
wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy
  1. oscillation
  2. svängning
/ˌɔst͡sɨˈlɔskɔp/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;
oscilloskop
/ˈɔsɛt/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju ostów (1.1)
tistel
/ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;
Sydossetien
noun
mieszkaniec Osetii Południowej
  1. sydosset
  2. sydossetier
/ɔˈɕɛdlɛ/
noun
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich
bostadsområde
/ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 8
åtta
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 80
åttio
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 84
åttiofyra
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 82
åttiotvå
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 89
åttionio
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 81
åttioett
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 88
åttioåtta
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 85
åttiofem
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 87
åttiosju
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 86
åttiosex
/ˌɔɕɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 83
åttiotre
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt
åttionde
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od osiemdziesiąt cztery (84)
åttiofjärde
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od osiemdziesiąt dwa (82)
åttioandra
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt dziewięć (89)
åttionionde
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od osiemdziesiąt jeden (81)
åttioförsta
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od osiemdziesiąt pięć (85)
åttiofemte
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od osiemdziesiąt siedem (87)
åttiosjunde
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od osiemdziesiąt sześć (86)
åttiosjätte
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od osiemdziesiąt trzy (83)
åttiotredje
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od osiemdziesiąt osiem (88)
åttioåttonde
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata
åttiofyraåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt cztery lata
  2. trwający osiemdziesiąt cztery lata
åttiofyraårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata
åttiotvååring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt dwa lata
  2. trwający osiemdziesiąt dwa lata
åttiotvåårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat
åttionioåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt dziewięć lat
  2. trwający osiemdziesiąt dziewięć lat
åttionioårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat
åttioettåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt jeden lat
  2. trwający osiemdziesiąt jeden lat
åttioettårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 80-89 lat
åttioåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt lat
  2. trwający osiemdziesiąt lat
åttioårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat
åttioåttaåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt osiem lat
  2. trwający osiemdziesiąt osiem lat
åttioåttaårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat
åttiofemåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt pięć lat
  2. trwający osiemdziesiąt pięć lat
åttiofemårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat
åttiosjuåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt siedem lat
  2. trwający osiemdziesiąt siedem lat
åttiosjuårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat
åttiosexåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt sześć lat
  2. trwający osiemdziesiąt sześć lat
åttiosexårig
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata
åttiotreåring
/ˌɔɕɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemdziesiąt trzy lata
  2. trwający osiemdziesiąt trzy lata
åttiotreårig
/ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/
noun
chłopak mający osiemnaście lat
artonåring
/ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiemnaście lat
  2. trwający osiemnaście lat
artonårig
/ˌɔɕɛ̃mˈnastɨ/
adjective
od 18
  1. artonde adertonde
  2. artonde
/ˌɔɕɛ̃mˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
18
  1. arton
  2. aderton
/ˈɔɕɛ̃msɛt/
cardinalNumeral
liczba 800
åttahundra
/ˌɔɕɛ̃mˈsɛtnɨ/
adjective
od osiemset
åttahundrade
/ɔˈɕɛrʲd͡ʑɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;
  1. hjärtsäck
  2. perikardium
/ɔˈɕika/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa topolowego o drżących liściach,należącego do rodziny wierzbowatech;
asp
/ˈɔɕɔw/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  2. (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  3. (potocznie, potoczny) uparty człowiek
åsna
/ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/
adjective
możliwy do osiągnięcia
uppnåelig
/ɔˈɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
  1. realizować pewien cel
    1. ernå
    2. uppnå
    3. nå
    4. vinna
    5. åstadkomma
  2. uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy
    1. uppnå
    2. nå
  3. docierać do określonego miejsca
    1. uppnå
    2. nå
    3. komma fram
/ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
  1. coś, co zostało osiągnięte
    1. prestation
    2. bedrift
    3. bragd
    4. dåd
    5. gärning
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od osiągnąć
    uppnående
/ˈɔskar/
pronoun
imię męskie;
  1. Oscar
  2. Oskar
/ɔˈskarʒat͡ɕ/
verb
  1. obwiniać kogoś o coś
    1. anklaga
    2. beskylla
    3. förebrå
    4. klandra
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wnosić oskarżenie (do sądu)
    1. stämma
    2. åklaga
    3. åtala
/ˈɔslɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Norwegii;
Oslo
/ɔsm̥/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;
osmium
noun
(biologia, biologiczny) (fizyka, fizyczny) ruch cząsteczek rozpuszczalnika z obszaru o niższym stężeniu substancji rozpuszczonej do obszaru o wyższym stężeniu substancji rozpuszczonej przez częściowo przepuszczalną membranę;
osmos
/ɔˈsɔba/
noun
  1. pojedynczy człowiek, ktoś
  2. (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  4. bohater dramatu
person
/ɔˈsɔba fʲiˈzɨt͡ʃna/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;
fysisk person
/ɔˈsɔba ˈpravna/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;
juridisk person
/ˌɔsɔˈbʲistɨ/
adjective
  1. dokonany przez daną osobę
    1. personlig
    2. egen
    3. individuell
  2. odnoszący się do pojedynczej osoby
    1. personlig
    2. individuell
  3. intymny, dostępny tylko dla najbliższych
    1. personlig
    2. privat
    3. enskild
    4. intim
  4. stanowiący własność danej osoby
    1. privat
    2. personlig
    3. egen
    4. enskild
/ˌɔsɔˈbʲiɕt͡ɕɛ/
adverb
  1. we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa
    personligen
  2. w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby
    personligt
noun
immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś
egenhet
adjective
nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta
  1. underlig
  2. egendomlig
  3. kuriös
  4. besynnerlig
  5. bisarr
  6. förunderlig
/ɔˈsɔbʲɲik/
noun
(biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;
individ
/ˌɔsɔˈbɔvɔɕt͡ɕ/
noun
(psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;
personlighet
/ɔˈsɔt͡ʃɛ/
noun
(biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki;
plasma
noun
(medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;
  1. vattenkoppor
  2. vattkoppor
/ˌɔstaˈtɛt͡ʃʲɲɛ/
adverb
wreszcie, w końcu
  1. slutligen
  2. till sist
  3. i slutändan
  4. till syvende och sist
/ˌɔstaˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
    1. avgörande
    2. slutlig
  2. (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy
    1. slutlig
    2. ytterlig
/ɔˈstatʲɲi/
adjective
znajdujący się na końcu listy, kolejności
  1. sista
  2. sist
/ɔˈstatʲɲɔ/
adverb
w niedalekiej przeszłości
  1. nyligen
  2. på sistone
  3. på sen tid
  4. på sista tid
  5. sist
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kościu;
osteologi
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;
Ostia
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny w środkowej Finlandii
Österbotten
noun
  1. (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;
  2. (anatomia, anatomiczny) (ornitologia, ornitologiczny) ostry wyrostek z tyłu odnóży kuraków
sporre
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Östergötland (używane zwykle w kontekście tytulatury monarszej)
Östergötland
/ɔˈstrɔswup/
noun
(geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach bocznych zbiegających się w jednym punkcie;
pyramid
/ɔˈstrɔʒʲɲɛ/
adverb
w sposób ostrożny, uważny
försiktigt
noun
zdolność do działania z rozwagą
  1. varsamhet
  2. försiktighet
/ɔˈstrɔʒnɨ/
adjective
postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności
  1. försiktig
  2. aktsam
/ˈɔstrɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
    amper
  2. surowy, groźny
    1. amper
    2. kärv
  3. taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
    1. amper
    2. skarp
  4. o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny
    kärv
/ɔˈstrɨɡa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;
ostron
/ˌɔstrɨˈɡɔjat/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;
strandskata
/ˈɔsṭʃɛ/
noun
część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu
  1. egg
  2. blad
  3. skär
/ɔˈsṭʃɛɡat͡ɕ/
verb
informować o potencjalnym niebezpieczeństwie
varna
/ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ostrzyć
formering
/ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
akt ostrzegania; przestroga przed czymś
varning
/ˈɔsṭʃɨt͡ɕ/
verb
  1. czynić ostrym (wierzchołek czegoś)
    formera
  2. czynić ostrym (krawędź czegoś)
    1. vässa
    2. skärpa
    3. spetsa
verb
stać się zimniejszym lub całkowicie zimnym, stracić ciepło
svalna av
/ˈɔʃt͡ʃɛp/
noun
    1. (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
    2. (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;
    spjut
  1. (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) rzut oszczepem;
    spjutkastning
/ɔʃˈt͡ʃɛpʲɲik/
noun
(sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem
spjutkastare
/ɔʃˈt͡ʃɛ̃ndnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki
besparing
/ɔˈʃɔwɔ̃m/
noun
  1. (potocznie, potoczny) osoba zachowująca się nienormalnie
    1. dåre
    2. fåne
    3. fåntratt
    4. galning
    5. knäppskalle
    6. stolle
  2. (potocznie, potoczny) człowiek wierzący bezgranicznie w jakąś ideologię, ślepo jej podporządkowany
    fanatiker
/ˌɔʃuˈcivat͡ɕ/
verb
doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  1. bedra
  2. lura
  3. dupera
  4. göra bort
  5. narra
/ˈɔʃust/
noun
ten, kto oszukuje
skojare
/ɔsˈwɔ̃muw/
noun
(zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;
mulåsna
adjective
bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony
  1. häpen
  2. förbluffad
  3. snopen
/ɔˈtat͡ʃat͡ɕ/
verb
rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  1. omge
  2. kanta
  3. omgiva
/ˈɔtxwãɲ/
noun
realna pusta, ogromna, głęboka lub wręcz bezdenna przestrzeń
  1. avgrund
  2. gap
  3. klyfta
/ɔˈtɔt͡sʲjɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;
afrikansk öronhund
/ˌɔtɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
  2. ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący
omgivning
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) specjalizacja zajmująca się fizjologią uszu i leczeniem ich chorób;
otologi
noun
(anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;
bukhinna
/ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
  1. uzyskiwać, osiągać, wyprodukować coś z czegoś
    1. erhålla
    2. få ut
    3. utvinna
  2. dostawać, być odbiorcą
    1. erhålla
    2. få
    3. motta
/ɔtˈːava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kanady;
Ottawa
/ˈɔtːɔ/
pronoun
imię męskie
Otto
/ɔˈtuxa/
noun
nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej
  1. förlitan
  2. förtröstan
  3. hopp
  4. tillförsikt
  5. tillit
  6. tilltro
/ɔtˈfarʲt͡ɕɛ/
noun
uroczystość założenia, uruchomienia czegoś
öppning
noun
cecha tego, co jest otwarte, skierowane do wszystkich
öppenhet
/ɔtˈfartɨ/
adjective
  1. niczym nie osłonięty, z dostępem do wnętrza
    1. fri
    2. öppen
  2. o sklepie: czynny, działający
    öppen
  3. ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
    1. öppen
    2. allmän
    3. fri
    4. offentlig
    5. tillgänglig
    1. niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
    2. (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
    1. öppen
    2. fri
  4. o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
    1. öppen
    2. olöst
  5. o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć
    1. öppen
    2. uppriktig
    3. ärlig
    4. rak
    5. rättfram
    6. öppenhjärtig
/ɔtˈfʲjɛrat͡ʃ/
noun
przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek
  1. öppnare
  2. flasköppnare
  3. burköppnare
  4. konservöppnare
/ɔtˈfʲjɛrat͡ɕ/
verb
powodować, że coś przestaje być zamknięte
öppna
/ˈɔtfur/
noun
dziura lub wgłębienie
öppning
/ɔˈtɨwɔɕt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;
fetma
/ˈɔvat/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;
  1. insekt
  2. kryp
/ˌɔvadɔˈbujt͡ʃɨ/
adjective
używany do zabijania owadów
insektsdödande
/ˌɔvadɔˈʒɛrt͡sa/
noun
zwierzę lub roślina żywiąca się owadami
insektsätare
/ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami
insektsätande
/ˈɔft͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;
får
/ˈɔvʲjɛs/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;
havre
/ˈɔvɔt͡s/
noun
  1. (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo
  3. (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
frukt
/ɔs/
noun
(geologia, geologiczny) wał lub silnie wydłużony pagórek, powstały wskutek osadzania piasku i żwiru przez płynące wody polodowcowe;
  1. ås
  2. rullstensås
  3. grusås
  4. sandås
/ɔzˈdabʲjät͡ɕ/
verb
czynić coś ładniejszym lub strojniejszym
  1. dekorera
  2. spetsa
/ɔˈzdɔbnɨ/
adjective
stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie
  1. dekorativ
  2. prydlig
  3. vacker
pronoun
  1. (biblijny) Księga Ozeasza;
  2. (rzadki, rzadko używany) imię męskie;
Hosea
adjective
odnoszący się z rezerwą
ljum
/ɔzˈnat͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. być oznaką
    1. antyda
    2. indikera
    3. tyda på
  2. wyrażać określoną treść
    1. beteckna
    2. betyda
    3. innebära
  3. znakować, wyróżniać, robić znak
    1. markera
    2. märka
    3. beteckna
    4. pricka
/ˈɔzɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;
ozon
/ɔˈzɨrɨs/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
Osiris
/ˈɔwtaʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;
altare
/ˈɔwuf/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;
bly
/ɔˈwuvɛk/
noun
przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;
  1. blyertspenna
  2. penna
/ɔɕ/
noun
centralna linia danego układu
axel
verb
  1. poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
    blända
  2. pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą
    förblinda
  3. pozbawiać wzroku
    1. förblinda
    2. göra blind
noun
(matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;
  1. oktagon
  2. åttahörning
adjective
taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta
  1. åttakantig
  2. åttkantig
/ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający osiem lat
åttaåring
/ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający osiem lat
  2. trwający osiem lat
åttaårig
/ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;
bläckfisk
/ɔɕˈfʲjɛtlat͡ɕ/
verb
rzucać, kierować na coś światło
  1. belysa
  2. lysa upp
/ɔɕt͡ɕ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;
fiskben
/ˈpaxa/
noun
(anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;
armhåla
/ˈpaxʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny
lukta
/paˈxɔwɛk/
noun
  1. człowiek pełniący służbę
    1. dräng
    2. hejduk
    3. hjälpreda
    4. tjänstehjon
  2. (pogardliwie, pogardliwy) człowiek zachowujący się jak sługa
    1. hantlangare
    2. hejduk
    3. lakej
    4. medlöpare
    1. przydrożny słupek ostrzegawczy lub ograniczający ruch
    2. słupek służący do mocowania cum i szpringów
    pollare
/paxˈfʲĩna/
noun
(anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
ljumske
/ˈpat͡sʲjɛ̃nt/
noun
osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;
patient
noun
pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen
pacifism
/ˈpat͡ʃka/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;
paket
/paˈdat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;
epilepsi
/ˈpadat͡ɕ/
verb
    1. zlatywać, lecieć w dół
    2. o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela
    3. w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
    falla
  1. (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
    regna
/ˈpadat͡ɕ ˈjak ˈmuxɨ/
verb
(przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo
dö som flugor
/paˈdlʲĩna/
noun
zwierzęce zwłoki
  1. as
  2. kadaver
/ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną
asätare
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;
paella
/ˈpaɡaj/
noun
(środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce
paddel
pronoun
(geografia, geograficzny) faktyczna stolica Samoa Amerykańskiego;
Pago Pago
/paˈɡɔda/
noun
(budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
pagod
/paˈɡurɛk/
noun
niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów
  1. kulle
  2. backe
  3. knalle
/paj/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek z nadzieniem
paj
/ˈpajɔ̃ŋk/
noun
(arachnologia, arachnologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;
spindel
/ˌpajɛ̃n͇ˈt͡ʃɨ̃na/
noun
sieć tkana przez pająka
  1. spindelnät
  2. spindelväv
/ˈpacɛt/
noun
(informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
paket
/paˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Pakistan
/ˌpaciˈstãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Pakistanu
pakistanier
/ˌpaciˈstãj̃sʲci/
adjective
związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu
pakistansk
/pakt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym
pakt
/ˈpalat͡ʃ/
noun
osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo
rökare
noun
(fonetyka, fonetyczny) zjawisko wymowy polegające na zmiękczaniu spółgłoski, czyli na dodawaniu artykulacji środkowopodniebiennej, pod wpływem sąsiadującej z nią samogłoski;
palatalisering
/ˈpalaw/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;
Palau
/ˈpalɛt͡s/
noun
u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy
  1. finger
  2. tå
/ˈpalɛt͡s ˌfskazuˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;
pekfinger
/paˈlɛ̃ɲɛ/
noun
zwyczaj palenia papierosów, tytoniu
rökning
/ˌpalɛˈɔlʲit/
noun
(archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;
  1. gammal stenålder
  2. paleolitisk tid
/ˌpalɛɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego
paleolitisk
/ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
paleontolog
/ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;
paleontologi
adjective
(biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii
paleontologisk
/ˌpalɛɔzɔˈːlɔk/
noun
specjalista zajmujący się badaniem zwierząt, które żyły w minionych epokach geologicznych
paleozoolog
adjective
(zoologia, zoologiczny) związany z paleozoologią, dotyczący paleozoologii
paleozoologisk
/paˈlɛrmɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;
Palermo
/ˌpalɛˈstɨ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;
Palestina
/ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/
noun
mieszkanka Palestyny
palestinska
/ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Palestyny
palestinier
/ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/
adjective
związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców
palestinsk
/paˈlʲicir/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;
Palikir
/paˈlʲĩmpsɛst/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;
palimpsest
/paˈlʲĩndrɔ̃m/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);
palindrom
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych
palissad
/paˈlʲivɔ/
noun
substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach;
bränsle
/ˈpalʲit͡ɕ/
verb
wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
röka
/ˈpalʲid͡ʑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/
verb
(książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie
bränna sina skepp
/ˈpalːat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;
palladium
/ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/
noun
(sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;
palladianism
/ˈpalma/
noun
(botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;
palm
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;
Palmyra
noun
(medycyna, medyczny) zbyt szybkie bicie serca;
  1. hjärtklappning
  2. palpitation
/ˈpãw̃flɛt/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji
  1. pamflett
  2. nidskrift
  3. paskill
  4. smädeskrift
/ˈpãmʲir/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
    Pamir
  2. (geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;
    Pomir
/pãˈmʲjɔ̃ntka/
noun
drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę
  1. suvenir
  2. souvenir
/pãˈmʲjɛ̃ntat͡ɕ/
verb
przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać
  1. minnas
  2. komma ihåg
adjective
pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp.
långsint
noun
  1. wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby
    dagbok
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki opisujący wydarzenia z życia bohatera, opierający się na jego wspomnieniach i przeżyciach
    memoar
  3. (edukacja, edukacyjny) albumik do umieszczania wierszy, aforyzmów, pamiątkowych wpisów itp., zwykle używany przez dzieci w wieku szkolnym
    minnesalbum
/ˈpãmʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
    1. minne
    2. dataminne
  2. fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
    1. minne
    2. hågkomst
    3. minnesbild
  3. zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
    1. minne
    2. minnesförmåga
/pãn/
pronoun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
    1. Herren
    2. Herre
  2. (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
    Pan
/pãn/
noun
    1. zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
    2. z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
    3. pracodawca dla służby
    4. właściciel niewolników
    herr
  1. feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
    1. herre
    2. herr
/ˈpãn ˈmwɔdɨ/
noun
mężczyzna w dniu swojego ślubu i wkrótce po nim
brudgum
/pãˈnãma/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
    Panama
  2. (geografia, geograficzny) stolica Panamy (1.1);
    1. Panama City
    2. Panama
/pãˈnãmt͡ʃɨk/
noun
obywatel Panamy
panaman
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna wzywająca do zjednoczenia krajów obu Ameryk pod wodzą Stanów Zjednoczonych
panamerikanism
/pãˈnãmsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Panama
panamansk
/ˌpãnaˈrabʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;
panarabism
/ˌpãnaˈrapsʲci/
adjective
związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich
panarabisk
/pãnˈt͡sɛrʲɲik/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
    bälta
  2. (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;
    slagskepp
/ˈpãnt͡sɛʃ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym;
  2. (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
pansar
/ˈpãnda/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) panda mała
  2. (zoologia, zoologiczny) panda wielka
panda
noun
(zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;
jättepanda
/pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;
pandeism
/pãnˈdɛ̃mʲja/
noun
(medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)
pandemi
adjective
(medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii
pandemisk
/pãnˈdɔra/
pronoun
(mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;
Pandora
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich;
pangermanism
adjective
dotyczący wszystkich Greków, obejmujący wszystkich Greków
panhellensk
adjective
taki, który cechuje się paniką
panisk
/ˈpãɲika/
noun
nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)
panik
verb
wpadać w panikę
panikera
/ˈpãnːa/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;
Jungfrun
/ˈpãnːa/
noun
  1. dziewczyna, młoda kobieta
    1. flicka
    2. fröken
  2. (potocznie, potoczny) sympatia, partnerka
    flickvän
  3. kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
    1. fröken
    2. jungfru
/ˈpãnːa ˈmwɔda/
noun
kobieta w dniu swojego ślubu
brud
/pãˈnɔ̃ɲja/
pronoun
(starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;
Pannonien
/ˌpãnɔˈrãma/
noun
rozległy, szeroki widok
panorama
/ˌpãnɔˈvãɲɛ/
noun
  1. władza
    1. herravälde
    2. makt
    3. regering
    4. välde
  2. okres władzy danego monarchy
    regeringstid
/pãˈnɔvat͡ɕ/
verb
występować, pojawiać się
råda
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi
panpsykism
/pãw̃ˈslavʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;
panslavism
/ˌpãntɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
osoba wyznająca panteizm
panteist
/pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;
panteism
/pãnˈtɛɔ̃n/
noun
(starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;
panteon
/pãnˈtɔflaʃ/
noun
mężczyzna potulny, ulegający kobiecie
toffelhjälte
/ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;
pantomim
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;
Papeete
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język kreolski holenderskich wysp karaibskich, powstały na bazie portugalskiego i hiszpańskiego;
papiamento
/ˈpapʲjɛr/
noun
  1. wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  2. (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument
papper
/ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/
noun
chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;
  1. toalettpapper
  2. toapapper
noun
specjalny papier do zawijania kanapek
smörgåspapper
noun
zakład wytwarzający papier
pappersbruk
/paˈpʲjɛrɔs/
noun
wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;
  1. cigarett
  2. cigarrett
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd papieża, forma rządów papieża
påvedöme
/ˈpapʲjɛʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;
påve
/paˈpʲirus/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  2. materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  3. zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)
papyrus
/ˌpaplãˈɲĩna/
noun
(potocznie, potoczny) rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia
  1. babbel
  2. bubbel
  3. gagg
  4. jidder
  5. kackel
  6. munväder
/ˈpaplat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach
  1. babbla
  2. pladdra
  3. rabbla
  4. sladdra
/ˈpaprɔt͡ɕ/
noun
(botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;
  1. ormbunke
  2. bräken
/paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;
Papua Nya Guinea
/ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Papui-Nowej Gwinei
papuan
/ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Papua-Nowa Gwinea
papuansk
/paˈpuɡa/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  2. (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  3. (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty
papegoja
/paˈpuʃka faˈlʲista/
noun
(systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;
undulat
/ˈpara/
noun
    1. dwie osoby, darzące się uczuciem
    2. dwa przedmioty stanowiące komplet
    3. określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
    4. dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu
    par
  1. (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
    1. ånga
    2. dunst
    3. vattenånga
/ˌparaˈbɔla/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;
parabel
/paˈradɔks/
noun
  1. zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią
  2. rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
paradox
/ˌparadɔˈksalnɨ/
adjective
sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny
paradoxal
/ˌparaˈdɨɡmat/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;
paradigm
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne
parafili
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi
parafras
/paˈraɡraf/
noun
  1. (potocznie, potoczny) znak paragrafu (1.1) §
    paragraf
  2. podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;
    1. paragraf
    2. lagrum
/paˈraɡvaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Paraguay
/ˌparaˈɡvajt͡ʃɨk/
noun
obywatel Paragwaju
paraguayan
/ˌparaˈɡvajsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Paragwaj
paraguayansk
noun
cechy podobne, analogiczne
parallell
verb
utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś
paralysera
/ˌparãmaˈrʲibɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;
Paramaribo
adjective
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) związany z paranoją, charakterystyczny dla paranoi
paranoid
/ˌparaɔlʲĩmˈpʲijsʲci/
adjective
związany z paraolimpiadą, dotyczący paraolimpiady
paralympisk
/ˌparapɛˈtufka/
noun
(potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania
inflyttningsfest
/ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/
noun
dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę;
parapsykologi
/paˈrasɔl/
noun
  1. przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem
    paraply
  2. przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
    parasoll
/ˌparazɨtɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;
parasitologi
adjective
dotyczący parazytologii
parasitologisk
/ˈpardva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;
ripa
/ˈpardva ˈɡurska/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;
fjällripa
noun
(psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;
pareidoli
noun
  1. człowiek uważany w jakiejś grupie za gorszego, pogardzany
  2. w Indiach: człowiek należący do jednej z najniższych kast lub będący poza systemem kastowym;
paria
/park/
noun
(turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;
park
/ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/
noun
obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;
nationalpark
/ˈparʲcĩŋk/
noun
plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;
  1. parkering
  2. bilparkering
/ˌparkɔˈvãɲɛ/
noun
(motoryzacja) zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu
parkering
/parˈlãmɛ̃nt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  1. parlament
  2. ting
/parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;
Europaparlamentet
/ˌparlãmɛ̃ntaˈʒɨsta/
noun
członek parlamentu
  1. parlamentariker
  2. parlamentsledamot
/paˈrɔdʲja/
noun
celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;
parodi
verb
dokonywać parodii czegoś
parodiera
noun
  1. (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby
  2. (przenośnie, przenośnia) napad żalu, gniewu lub śmiechu
paroxysm
/paˈrɔvar/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie lub urządzenie służące do gotowania na parze;
ångkokare
noun
(przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;
ångbåt
noun
(astronomia, astronomiczny) (jednostka miary) jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku;
parsec
/ˈpartat͡ʃ/
noun
(potocznie, potoczny) kiepski pracownik (zwłaszcza rzemieślnik), wykonujący niefachowo, niedbale, niechlujnie swoją pracę
  1. klåpare
  2. dilettant
  3. fuskare
  4. kludd
/parˈtat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
robić coś byle jak, nieudolnie, źle
  1. fuska
  2. slarva
  3. hafsa
  4. klåpa
noun
(biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;
partenogenes
/ˈpartɛr/
noun
kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią
  1. bottenvåning
  2. gatuplan
/ˈpartʲja/
noun
  1. (zobacz) partia polityczna
  2. (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) w niektórych grach: rozgrywka, mecz
parti
/ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃna/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;
politiskt parti
noun
równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami
kompanjonskap
/ˈpartɨ/
noun
(książkowy) przyjęcie towarzyskie
party
/ˌpartɨˈkuwa/
noun
(gramatyka) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;
partikel
/ˌpartɨˈzãna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa o długim, zwężonym, obosiecznym grocie z bocznymi rozgałęzieniami, używana jako broń piechoty w zachodniej Europie od XV wieku, później, od XVII w. jako broń straży i oznaka oficerów piechoty;
bardisan
/paˈrɨsʲci/
adjective
związany z Paryżem, dotyczący Paryża
parisisk
/ˈparɨʃ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;
Paris
/paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) mający parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami
partåiga hovdjur
/paˈʒɨstɨ/
adjective
taki, który występuje w parze
jämn
/ˈpaʒɨt͡ɕ/
verb
o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować
leka
/ˈparɛ/
indefiniteCardinalNumeral
kilka; niewielka liczba czegoś
  1. ett par
  2. några
indefiniteCardinalNumeral
(zobacz) kilkaset
  1. ett par hundra
  2. några hundra
noun
(astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;
asteroidbältet
/ˈpas ːtarˈtɔvɨ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów
landningsbana
/paˈsaʒɛr/
noun
osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem
  1. passagerare
  2. resenär
/ˈpasɛk/
noun
  1. wąska część czegoś
    1. band
    2. remsa
  2. lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.
    1. bälte
    2. livrem
    3. rem
    4. skärp
    5. svångrem
  3. wąska linia w deseniu
    1. rand
    2. streck
    3. strimma
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;
häleri
/paˈɕastɨ/
adjective
taki, który ma deseń w pasy
  1. randig
  2. strimmig
/ˈpaɕɛrp/
noun
syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa
  1. styvson
  2. bonusson
/ˌpaɕɛrˈbʲit͡sa/
noun
córka małżonka z innego małżeństwa
  1. styvdotter
  2. bonusdotter
/ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;
vårtbitare
/ˈpasʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa
passion
/paˈsɔvat͡ɕ/
verb
    1. (termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
    2. (książkowy) ustępować, rezygnować z zamierzonego celu
    passa
  1. stanowić dobraną parę lub zespół
    passa ihop
    1. być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
    2. być odpowiednim do czyichś potrzeb
    1. passa
    2. duga
    3. lämpa sig
    4. vara lämplig rätt
  2. przypadać do gustu
    tilltala
/paˈsɔʒɨt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
  2. (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści
parasit
/ˈpasta/
noun
substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować
pasta
/ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;
tandkräm
noun
  1. (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny
palsternacka
/ˌpastɛrɨˈzat͡sʲja/
noun
(spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;
pastörisering
verb
(spożywczy) eliminować zawarte w produkcie spożywczym drobnoustroje powodujące jego psucie poprzez ogrzewanie tego produktu przez pewien czas w wystarczająco wysokiej temperaturze
pastörisera
/ˈpastʲiʃ/
noun
(książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;
pastisch
/ˈpastɔr/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;
pastor
/paˈstfʲiskɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt
vall
/ˈpaʃa/
noun
(zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;
foder
/ˈpaʃkɔt/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;
dubbeltrast
/ˈpaʃkfʲil/
noun
publikacja brukająca czyjąś reputację;
  1. smädeskrift
  2. nidskrift
  3. pamflett
  4. paskill
/ˈpaʃpɔrt/
noun
dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;
pass
/ˈpaʃtɛt/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
    1. pastej
    2. paté
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja
    röra
/ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;
foie gras
/ˈpaʃtɔ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;
pashto
/paˈtɛlʲɲa/
noun
naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;
  1. stekpanna
  2. panna
noun
(kościelny) okrągła, zwykle pozłacana tacka na hostię lub do nakrywania kielicha podczas liturgii
  1. paten
  2. oblattallrik
/ˌpatɔˈlɔɟja/
noun
  1. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  2. (socjologia, socjologiczny) nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa
patologi
/ˌpatɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
  1. (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  2. (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  3. (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy
patologisk
/paˈtrʲjɔta/
noun
człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej
  1. patriot
  2. fosterlandsvän
adverb
w sposób patriotyczny
patriotiskt
/paˈtrʲjɔtɨsm̥/
noun
miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;
patriotism
verb
usuwać trzewia z martwego zwierzęcia
rensa
/ˈpatrɨk/
pronoun
imię męskie;
Patrik
/ˈpaṭʃɛt͡ɕ/
verb
kierować wzrok na coś lub na kogoś
  1. se
  2. se på
verb
udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś
se genom fingrarna
/ˈpatɨk/
noun
cienkie drewienko
pinne
/paˈtɨ̃na/
noun
rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu;
patina
pronoun
imię żeńskie;
Paula
/pawˈlʲĩna/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Paulina
  2. Paula
  3. Pauline
/ˈpawza/
noun
  1. przerwa w jakiejś czynności
  2. (edukacja, edukacyjny) przerwa między lekcjami w szkole
paus
/paf/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)
påfågel
/ˈpavɛw/
pronoun
imię męskie;
  1. Paul
  2. Pål
/ˈpavʲjãn/
noun
(zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;
babian
noun
(informatyka, informatyczny) (handel, handlowy) mechanizm ograniczenia dostępności treści na WWW do osób, które wykupią dostęp;
betalvägg
/pazˈnɔcɛ̇t͡ɕ/
noun
(anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;
  1. nagel
  2. fingernagel
/ˈpazur/
noun
(zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;
klo
/ˈpawat͡s/
noun
(architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka
  1. palats
  2. slott
/ˈpawka/
noun
kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony
  1. batong
  2. påk
/ˈpãj̃stfɔ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
stat
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;
Islamiska staten
/pãj̃ˈstfɔvɨ/
adjective
będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem
statlig
/pãj̃ˈʃt͡ʃɨzna/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;
    livegenskap
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uciążliwy obowiązek
    1. slavarbete
    2. slavgöra
    3. slitgöra
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z pańszczyzną
livegen
/paɕt͡ɕ/
verb
doglądać zwierząt pożywiających się na łące
beta
/paʑˈd͡ʑɛrʲɲik/
noun
dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);
  1. oktober
  2. slaktmånad
/pɛ‿ˈt͡sɛ/
noun
(informatyka, informatyczny) komputer osobisty
PC
/ˈpxlʲi ˈtark/
noun
(handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi sprzedawanymi tanio, okazyjnymi artykułami dla kolekcjonerów;
  1. loppmarknad
  2. loppis
/pxwa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;
loppa
/pɛx/
noun
niepomyślny zbieg okoliczności
otur
/pɛˈxɔvɨ/
adjective
świadczący o pechu
  1. oturlig
  2. otursam
/pɛˈdaɡɔk/
noun
nauczyciel, wychowawca
pedagog
adjective
związany z pedagogiką, wychowawczy
pedagogisk
/ˌpɛdaˈɡɔɟika/
noun
nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;
pedagogik
/ˈpɛdaw/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
    1. pedal
    2. trampa
  2. (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści
    1. bög
    2. fikus
    3. homofil
/ˌpɛdaˈwɔvat͡ɕ/
verb
obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem
trampa
/pɛˈdʲjatra/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy
barnläkare
/pɛˈdʲjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;
pediatrik
/pɛˈdɔfʲil/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci
pedofil
/ˌpɛdɔˈfʲilʲja/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;
pedofili
/ˈpɛcĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chin;
  1. Peking
  2. Beijing
noun
(historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt teologii duchowości, którego pierwszym propagatorem był Pelagiusz;
pelagianism
/ˌpɛlɛˈrɨ̃na/
noun
  1. wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;
    mantel
  2. część ubioru np. płaszcza, sukni, opadająca swobodnie z pleców
    pelerin
/pɛˈlʲikãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;
pelikan
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy penicylin;
penicillin
/ˈpɛ̃ɲis/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;
  1. penis
  2. balle
  3. kuk
  4. snopp
  5. petterniklas
  6. pitt
/pɛ̃nˈtaɡrãm/
noun
(geometria) pięciokąt gwiaździsty;
pentagram
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zapisany w pentatonice
pentatonisk
noun
(biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;
pepsin
/ˈpɛr ˈse/
(książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się
  1. i sig
  2. som sådan
noun
(fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów
perception
/ˌpɛrfɛkˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
dążenie do doskonałości
perfektionism
adjective
odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu
perfekt
/ˌpɛrfũˈmɛrʲja/
noun
sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki
parfymeri
verb
skrapiać perfumami, aplikować perfumy
parfymera
/pɛrˈfũmɨ/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk
parfym
noun
niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania;
pergament
noun
(stomatologia, stomatologiczny) dziedzina stomatologii zajmująca się leczeniem chorób przyzębia
parodontologi
/ˈpɛrkɔs/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;
dopping
/ˈpɛrkɔz dvuˈt͡ʃubɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;
skäggdopping
/ˌpɛrkuˈɕista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji
trummis
/pɛrˈlʲit͡ʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;
pärlhöna
verb
występować pod postacią kropel lub pęcherzyków, błyszcząc się na podobieństwo pereł
pärla
noun
(ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;
permakultur
/ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ/
adjective
taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy, trwały
permanent
/ˈpɛrɔ̃n/
noun
(kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego
perrong
/pɛˈrɔ̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;
peronism
/ˈpɛrsʲja/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;
Persien
/ˈpɛrsʲci/
adjective
dotyczący Persji, pochodzący z Persji
  1. persisk
  2. persiska
/ˈpɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;
persiska
/ˌpɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem perskim
  2. spisany, stworzony w języku perskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem perskim
persiskspråkig
/ˌpɛrsɔ̃ˈnalʲja/
noun
dane osobowe, fakty z życiorysu
personalia
/pɛrˈsɔ̃nɛl/
noun
zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji
personal
/ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkat͡sʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;
  1. personifikation
  2. förkroppsligande
noun
(książkowy) złośliwość ukryta pod pozorem uprzejmości
persiflage
/ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/
noun
(spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc persymony (1.2)
persimon
/ˈpɛru/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;
Peru
/pɛˈruka/
noun
cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;
peruk
/ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Peru
peruan
/ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Peru
peruansk
noun
(psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
perversion
/ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/
noun
(astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;
perihelium
/pɛˈrɨskɔp/
noun
urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;
periskop
/ˈpɛrwa/
noun
  1. (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1)
pärla
noun
dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;
pescetarianism
/ˈpɛsɛl/
noun
(potocznie, potoczny) numer danej osoby w systemie PESEL (1.1)
personnummer
/ˈpɛstɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;
pesto
/pɛˈstɨt͡sɨt/
noun
(chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;
  1. pesticid
  2. bekämpningsmedel
/ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/
noun
człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy
pessimist
/ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia
pessimistisk
/pɛˈsɨ̃mʲism̥/
noun
tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;
pessimism
/ˌpɛtrɔxɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) dotyczący produkcji i przerobu surowców otrzymywanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego
petrokemisk
/ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;
petrografi
/pɛˈtɨt͡sʲja/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;
petition
/ˈpɛvʲjɛ̃n/
adjective
całkowicie przekonany o słuszności
  1. säker
  2. övertygad
/ˈpɛvʲjɛ̃n/
pronoun
określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś
viss
/ˈpɛvʲɲɛ/
adverb
  1. zdecydowanie, bez wahania, z pewnością siebie
    bestämt
  2. bez obaw, bez ryzyka
    1. säkert
    2. tryggt
/ˈpɛvʲɲɛ/
interjection
(potocznie, potoczny) potwierdzenie
  1. absolut!
  2. javisst!
  3. självklart!
  4. såklart!
  5. visst!
/ˈpɛvʲɲɛ/
particle
(potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo
  1. säkert
  2. tveklöst
noun
(psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości
självförtroende
/ˈpɛvnɨ/
adjective
  1. nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
    1. säker
    2. garanterad
  2. godny zaufania, sprawdzony
    1. säker
    2. pålitlig
    3. tillförlitlig
  3. gwarantujący trwałość i stałość, zdecydowany, stanowczy, niezachwiany
    1. säker
    2. stadig
    3. bestämd
    4. fast
    5. orubblig
    6. stabil
  4. gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
    1. säker
    2. trygg
  5. o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie
    1. säker
    2. övertygad
adjective
przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach
  1. självsäker
  2. karsk
  3. kavat
  4. käck
  5. morsk
  6. tuff
/ˈpɛwʲɲa/
noun
(astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część
fullmåne
adjective
mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny
myndig
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;
myndighet
/ˌpɛwnɔ̃mɔt͡sʲˈɲit͡stfɔ/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego
fullmakt
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu
  1. fullmäktig
  2. befullmäktigad
  3. ombud
/ˈpɛwnɨ/
adjective
  1. wypełniony w największym możliwym stopniu
  2. zawierający obfitość rzeczy, dóbr (dobra) lub mnóstwo ludzi
  3. o największej możliwej wartości lub natężeniu
full
pronoun
(geografia, geograficzny) główne miasto na wyspie Sint Maarten oraz stolica holenderskiej części tej wyspy;
Philipsburg
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kambodży;
Phnom Penh
noun
(jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;
piaff
/ˈpʲjãna/
noun
masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu
skum
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt kulinarny z roztrzepanych białek jaj
vispad äggvita
/pʲjä̃ˈɲĩnɔ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;
piano
/pʲjä̃ˈɲista/
noun
osoba, która gra na pianinie lub fortepianie
pianist
/pʲjä̃ˈɲistka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie
pianistinna
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z pianistyką, dotyczący pianistyki
pianistisk
noun
(architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);
piano nobile
/ˈpʲjasɛk/
noun
luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;
sand
noun
zabawka dziecięca, kolorowe tworzywo będące mieszaniną piasku sypkiego i specjalnego hydrofobowego polimeru, który nadaje mieszaninie spoistości, jak po zmoczeniu
magisk sand
/pʲjaˈskɔvʲjɛt͡s/
noun
(geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;
sandsten
/ˌpʲjaskɔvʲˈɲit͡sa/
noun
wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;
sandlåda
/ˈpʲjasta/
noun
(technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;
nav
/pʲjät͡ɕ/
verb
  1. (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos
    gala
  2. (dawniej, dawny) (obecnie (żartobliwie) (także, też) (ironicznie)) o ludziach i dowolnych ptakach: śpiewać
    jama
/pʲjɛt͡s/
noun
budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania
  1. spis panna
  2. ugn
/pʲjɛt͡s/
verb
poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody
baka
/pʲjɛˈxɔta/
noun
(wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;
  1. infanteri
  2. fotfolk
/pʲjɛˈt͡suʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;
lövsångare
/pʲjɛˈt͡ʃarka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny
  2. (botanika, botaniczny) rodzaj grzybów jadalnych, Agaricus L.;
champinjon
/ˈpʲjɛt͡ʃɛ̃ɲ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)
stek
/pʲjɛˈt͡ʃɔ̃nɛ ɡɔˈwɔ̃mpʲci ɲɛ‿ˈlɛt͡sɔ̃w̃ ˈsãmɛ dɔ‿ˈɡɔ̃mpʲci/
proverb
nic w życiu nie przychodzi bez trudu, bez działania
stekta sparvar flyger ej i munnen
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia
  1. stekt
  2. ungsbakad
/pʲjɛk/
noun
mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);
fräkne
/ˈpʲjɛɡʒa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;
ärtsångare
/pʲjɛˈkarʲɲa/
noun
  1. miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  2. sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze
bageri
/ˈpʲjɛkaʃ/
noun
człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.
bagare
/ˈpʲjɛkwɔ/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
helvete
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu
pilgrim
/ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnat͡sʲja/
noun
pielęgnowanie kogoś lub czegoś, dbanie o coś lub kogoś
skötsel
/ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/
noun
kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;
  1. sjuksköterska
  2. sjukvårdarinna
  3. sköterska
/pʲɛ̇ˈɲɔnd͡zɛ/, /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nt͡s/
noun
(bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;
pengar
/pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nd͡zɛ ɲɛ‿ˈɕmʲjɛrd͡zɔ̃w̃/
proverb
pieniądze bez względu na sposób ich zarobienia są tak samo chętnie przyjmowane
pengar luktar inte
/pʲjɛpʃ/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)
    peppar
  2. (botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew z rodziny pieprzowatych;
    pepparväxt
noun
(botanika, botaniczny) Piper nigrum, gatunek rośliny z rodziny pieprzowatych;
svartpeppar
/pʲjɛˈpʃʲɲit͡ʃka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu
pepparströare
/ˈpʲjɛpʃʲɲik trɔ̃mpˈkɔvɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Craterellus tubaeformis, gatunek grzybów z rodziny kolczakowatych;
trattkantarell
/pʲjɛˈpʃɨt͡sa ˈɕɛvna/
noun
(botanika, botaniczny) Lepidium sativum, roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;
  1. smörgåskrasse
  2. kryddkrasse
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) mała, brązowa plama na skórze
födelsemärke
/pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych
  1. prutt
  2. fis
  3. fjärt
/ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawianie seksu
knull
/pʲjɛr.ˈdɔ.lʲit͡ɕ/
verb
  1. (wulgarnie, wulgaryzm) zmyślać, mówić coś głupiego
    prata skit
  2. (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
    knulla
/ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;
perestrojka
/ˈpʲjɛrʲɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;
pepparkaka
/pʲjɛrˈvʲjastɛk/
noun
  1. (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
    1. grundämne
    2. element
    1. (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
    2. (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;
    rot
/pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲit͡ʃnɨ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  2. (chemia, chemiczny) zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
grundämne
noun
(matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do kwadratu daje pewną liczbę;
kvadratrot
noun
(botanika, botaniczny) Primula veris L., gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych;
gullviva
noun
(medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko
förstföderska
/ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/
noun
nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;
första dam
/ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;
första hjälpen
/ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;
första världskriget
/ˈpʲjɛrfʃɛ ˈkɔtɨ za‿ˈpwɔtɨ/
proverb
pierwsze poczynione próby nie muszą być udane
alla barn i början
noun
opinia wyrobiona przy poznaniu kogoś lub czegoś, stanowiąca punkt odniesienia
första intrycket
/pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś
  1. förstaplats
  2. företräde
/ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od liczby 1
  1. första
  2. först
/pʲjɛrʲɕ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  2. (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
  3. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu
bröst
/ˈpʲjɛrʲɕt͡ɕɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  2. krąg naokoło czegoś
ring
noun
pierścionek wręczany przy oświadczynach, jako symbol zamiaru zawarcia małżeństwa i oznacza zaręczyny;
förlovningsring
/pʲjɛs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;
  1. hund
  2. jycke
  3. vovve
/ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/
noun
najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka
sällskapshund
/ˈpʲjɛs ɔˈzdɔbnɨ/
noun
(kynologia, kynologiczny) mały pies o gładkiej, często dłuższej sierści (lub włosie) trzymany jako zwierzę domowe, pupil
dvärghund
/ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;
vallhund
/ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈt͡sɨjnɨ/
noun
pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby
polishund
/ˈpʲjɛs ˌprat͡suˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem
brukshund
/ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym
  1. ledarhund
  2. blindhund
/ˈpʲjɛs ˌːtruʒuˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(kynologia, kynologiczny) pies pilnujący bezpieczeństwa posesji przed intruzami
vakthund
/ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności
hundliv
/pʲjɛʃˈt͡ʃɔta/
noun
czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś
smekning
/ˈpʲjɛʃɔ/
adverb
idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem
  1. till fots
  2. gående
/ˈpʲjɛʃɨ/
adjective
poruszający się jedynie na własnych nogach
gående
/ˈpʲjɛʃɨ/
noun
osoba, która porusza się na własnych nogach
  1. gående
  2. fotgängare
/pʲjɛˈtruʃka/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;
persilja
/pʲjɛ̇̃ɲ/
noun
zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi
stam
verb
tulić, głaskać okazując czułość
  1. smeka
  2. gosa
  3. gulla
  4. kela
/pʲjɛ̇ɕɲ̊/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;
  1. sång
  2. visa
/ˈpʲiɡva/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory
  2. (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
kvitten
/ˈpʲijak/
noun
osoba nadużywająca alkoholu
supare
/pʲiˈjãnɨ/
adjective
pod wpływem alkoholu
  1. full
  2. berusad
  3. drucken
  4. onykter
/pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla/
adjective
(przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany
  1. full som en alika
  2. asberusad
  3. asfull
  4. aspackad
  5. full som en kaja
  6. stupfull
/pʲiˈjãnɨ ˈf‿ʃtɔk/
adjective
zupełnie, kompletnie pijany
  1. asberusad
  2. asfull
  3. aspackad
  4. full som en alika
  5. full som en kaja
  6. stupfull
/pʲiˈjafka/
noun
(zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
  1. igel
  2. blodigel
/pʲik/
noun
(termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;
spader
/ˈpʲika/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;
pik
/ˈpʲiksɛl/
noun
(informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);
pixel
/pʲikˈtɔɡrãm/
noun
pojęcie przedstawione obrazem;
piktogram
/pʲilˈnɔvat͡ɕ/
verb
sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś
  1. vakta
  2. bevaka
  3. se efter
  4. passa
/ˈpʲilnɨ/
adjective
  1. wymagający pośpiechu, szybkiego działania
    1. brådskande
    2. angelägen
    3. bråd
  2. gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
    1. flitig
    2. arbetsam
    3. idog
    4. trägen
/ˈpʲilɔt/
noun
  1. (turystyka, turystyczny) osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki;
    fjärrkontroll
  2. (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
    pilot
/ˈpʲĩn͇t͡ʃɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;
mellanpinscher
/pʲĩˈnɛska/
noun
krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;
stift
/ˈpʲĩŋɡvʲĩn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;
pingvin
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wykorzystywanie w sposób powierzchowny lub obłudny symboliki związanej z kwestiami praw osób LGBT+, rzadziej raka piersi, do celów marketingowych lub wizerunkowych
pinkwashing
/ˈpʲjɔ̃nɛk/
noun
  1. (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
    bonde
  2. (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę
    1. bricka
    2. redskap
/pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/
adjective
prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo
  1. lodrät
  2. vertikal
/ˈpʲjɔrũn/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;
blixt
/pʲjɔˈsɛ̃nka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;
  1. sång
  2. låt
  3. visa
/ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/
noun
artystka, która śpiewa piosenki
sångerska
/pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/
noun
osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;
sångare
/pʲjɔtr̥/
pronoun
imię męskie;
  1. Peter
  2. Petter
  3. Per
/ˈpʲjɔtra/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Petra
/ˌpʲirãˈmʲida/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  2. (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  3. (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
pyramid
/ˈpʲirat/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;
  1. pirat
  2. sjörövare
/ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;
Pyrenéerna
/ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/
adjective
związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów
pyreneisk
/ˈpʲirɛws/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Grecji;
Pireus
/ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;
pyromani
noun
(choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót
piruett
/pʲiˈsãnka/
noun
(etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;
påskägg
/ˈpʲisaʃ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;
  1. författare
  2. skriftställare
  3. skrivare
/ˈpʲisat͡ɕ/
verb
  1. umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  2. tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  3. tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę
skriva
/pʲisk/
noun
cienki, przenikliwy dźwięk
tjut
/ˈpʲisklɛ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
fågelunge
/ˈpʲismɔ/
noun
(skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia
skrift
/ˈpʲismɔ/
noun
  1. zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  2. sposób pisania
  3. czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
  4. nota, dokument na jakiś temat
skrift
/pʲiˈstat͡sʲja/
noun
  1. (spożywczy) owoc drzewa pistacjowego
    1. pistasch
    2. pistaschmandel
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pistacia L., drzewo z rodziny nanerczowatych;
    pistaschträd
/pʲiˈstɔlɛt/
noun
ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;
pistol
/pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,
kulsprutepistol
/ˈpʲiʃt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
  1. (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos
  2. powodować przenikliwy dźwięk, odgłos
pipa
/ˌpʲitaˈɡɔras/
pronoun
(filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;
Pythagoras
pronoun
(geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;
Pittsburgh
/pʲivʲˈɲit͡sa/
noun
podziemne piętro budynku
källare
/ˈpʲivnɨ/
adjective
o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa
nötbrun
/ˈpʲivɔ/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;
öl
/pʲiˈvɔ̃ɲja/
noun
(botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;
pion
/ˈpʲit͡sːa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;
pizza
/pʲit͡sˈːɛrʲja/
noun
(gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;
pizzeria
/ˈpʲjurʲɲik/
noun
zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;
pennfodral
/ˈpʲjurɔ/
noun
  1. przyrząd do pisania
    1. bläckpenna
    2. penna
  2. (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
    fjäder
/ˈpʲjurɔ i‿ˈfpust/
noun
(technologia, technika, techniczny) bezgwoździowe połączenie ciesielskie, w którym wypukły profil jednej części (pióro) wchodzi w zagłębienie (wpust) drugiej części
not och fjäder
/ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/
noun
(przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana
femte hjulet under vagnen
/ˈpʲjɔ̃ntɛk/
noun
piąty dzień tygodnia
fredag
/ˈpʲjɔ̃ntka/
noun
nazwa cyfry 5
femma
/ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od 5
  1. femte
  2. 5:e
/pʲit͡ɕ/
verb
  1. spożywać płyny
    dricka
  2. pić (1.1) alkohol, zwłaszcza nałogowo
    1. dricka
    2. supa
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔkɔrɔ̃ˈnufka/
noun
moneta o nominale 5 koron
  1. femkrona
  2. femkronorsmynt
/pʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) wielokąt mający pięć boków;
pentagon
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający pięć lat
femåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięć lat
  2. trwający pięć lat
femårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający pięć masztów
femmastare
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający pięć masztów
femmastad
/ˌpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący pięć sylab, składający się z pięciu sylab
femstavig
/ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ/
adverb
w piękny sposób, posiadając dużo piękna
  1. vackert
  2. fagert
  3. skönt
/ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/
noun
zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;
skönhet
/ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/
adjective
taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt
  1. vacker
  2. skön
  3. fager
/ˈpʲjɛ̃nta/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
häl
/ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/
noun
(mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;
akilleshäl
/ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/
noun
chłopak w wieku piętnastu lat
femtonåring
/ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający piętnaście lat
  2. trwający piętnaście lat
femtonårig
/pʲjɛtˈnastɨ/
adjective
od 15
femtonde
/pʲjɛtˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
liczba 15
femton
/ˈpʲjɛ̃ntrɔ/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej
våning
/pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
ordinalAdjective
(matematyka, matematyczny) liczba 5
fem
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 50
femtio
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 54
femtiofyra
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 52
femtiotvå
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 59
femtionio
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 51
femtioett
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 58
femtioåtta
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 55
femtiofem
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 57
femtiosju
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 56
femtiosex
/pʲjɛ̇̃ɲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 53
femtiotre
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od pięćdziesiąt
femtionde
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od pięćdziesiąt cztery (54)
femtiofjärde
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od pięćdziesiąt dwa (52)
femtioandra
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od pięćdziesiąt dziewięć (59)
femtionionde
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od pięćdziesiąt jeden (51)
femtioförsta
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od pięćdziesiąt pięć (55)
femtiofemte
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od pięćdziesiąt siedem (57)
femtiosjunde
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od pięćdziesiąt sześć (56)
femtiosjätte
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od pięćdziesiąt trzy (53)
femtiotredje
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od pięćdziesiąt osiem (58)
femtioåttonde
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata
femtiofyraåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt cztery lata
  2. trwający pięćdziesiąt cztery lata
femtiofyraårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata
femtiotvååring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt dwa lata
  2. trwający pięćdziesiąt dwa lata
femtiotvåårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat
femtionioåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt dziewięć lat
  2. trwający pięćdziesiąt dziewięć lat
femtionioårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat
femtioettåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt jeden lat
  2. trwający pięćdziesiąt jeden lat
femtioettårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 50-59 lat
femtioåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt lat
  2. trwający pięćdziesiąt lat
femtioårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat
femtioåttaåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt osiem lat
  2. trwający pięćdziesiąt osiem lat
femtioåttaårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat
femtiofemåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt pięć lat
  2. trwający pięćdziesiąt pięć lat
femtiofemårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat
femtiosjuåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt siedem lat
  2. trwający pięćdziesiąt siedem lat
femtiosjuårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat
femtiosexåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt sześć lat
  2. trwający pięćdziesiąt sześć lat
femtiosexårig
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata
femtiotreåring
/ˌpʲjɛ̇̃ɲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający pięćdziesiąt trzy lata
  2. trwający pięćdziesiąt trzy lata
femtiotreårig
/ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕsɛt/
cardinalNumeral
liczba 500
  1. femhundra
  2. fem hundra
/pʲjɛ̇̃ɲt͡ɕˈsɛtnɨ/
adjective
od pięćset
femhundrade
/pʲjɛ̃w̃ɕt͡ɕ/
noun
zaciśnięta dłoń
  1. näve
  2. knytnäve
/ˈpʲiwa/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;
    såg
  2. (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;
    sågfisk
  3. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek natarczywie, ciągłym upominaniem wymuszający na innych jakieś działanie
    1. torrboll
    2. tråkmåns
/ˈpʲiwka/
noun
(sport, sportowy) kulisty lub owalny przedmiot, wykonany ze skóry lub gumy, często wypełniony powietrzem, wykorzystywany w sporcie lub do zabawy
boll
noun
(technologia, technika, techniczny) ręczne narzędzie z brzeszczotem zamocowanym na ramie, służąca do cięcia metalowych przedmiotów
bågfil
/ˈpʲiwka ˈnɔʒna/
noun
  1. (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  2. (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)
fotboll
/ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇t͡ʃna/
noun
(sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;
handboll
/ˌpʲiwkaˈʒɨci/
noun
gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;
bordsfotboll
noun
ogół pisanych utworów literackich
litteratur
/ˈpʲiʒmak/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;
bisam
/ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;
Pyongyang
/plat͡s/
noun
wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;
  1. torg
  2. plats
/ˈplakat/
noun
wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś
affisch
/ˈplãma/
noun
brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
  1. fläck
  2. plätt
noun
(anatomia, anatomiczny) niewrażliwy na światło obszar siatkówki oka kręgowców, w którym nerw wzrokowy opuszcza gałkę oczną i biegnie w stronę mózgu;
blind fläck
/plãn/
noun
  1. to, co chcemy zrobić
  2. odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
  3. układ czegoś, szkic
plan
/plãn bɛ/
noun
opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia
plan B
/plãˈnɛta/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;
planet
/plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/
noun
(astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;
dvärgplanet
/ˌplãnɛˈtarʲjũm/
noun
(astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;
planetarium
/ˌplãnɛˈtarnɨ/
adjective
dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet
planetarisk
/ˌplãnɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od planować
planering
/plãˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. zamierzać
  2. obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  3. tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
planera
/plãnˈtat͡sʲja/
noun
obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym
plantage
/ˈplastɛr/
noun
  1. (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
    honungskaka
  2. (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
    1. plåster
    2. häfta
  3. płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości
    skiva
/ˈplastʲik/
noun
(potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne
plast
/platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;
Medborgarplattformen
/ˈplatɔ̃n/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;
Platon
/plaˈtɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;
platina
/ˈplazma/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;
    plasma
  2. (biologia, biologiczny) osocze krwi;
    1. plasma
    2. blodplasma
/ˈplaʒa/
noun
(turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;
  1. strand
  2. sandstrand
/ˈplɛt͡sak/
noun
rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;
ryggsäck
/ˈplɛt͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
rygg
/plɛt/
noun
puszysty wełniany koc
pläd
/ˈplɛ̃mʲjɔna/, /ˈplɛ̃mʲjɛ/
noun
forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;
stam
/ˈplɛ̃mʲɲik/
noun
(biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;
  1. spermatozo
  2. spermie
adjective
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) powodujący uśmiercenie plemników
spermiedödande
/plɛˈɔ̃nasm̥/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;
pleonasm
noun
gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych;
mögel
/plʲik/
noun
  1. pęk papierów (dokumentów, banknotów)
    1. bunt papper
    2. pappersbunt
    3. pappershög
  2. (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
    fil
/ˈplʲiʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należący do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;
  1. ärla
  2. sädesärla
/plɔ̃n/
noun
zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców
gröda
/ˈplɔtka/
noun
pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie;
  1. skvaller
  2. sladder
  3. rykte
  4. hörsägen
/plus/
noun
(matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera
plus
/plusk/
noun
odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu
  1. plask
  2. skvalp
/ˈpluskat͡ɕ/
verb
o cieczy: chlapać, wydając odgłos
  1. plaska
  2. skvalpa
  3. klucka
/pluˈskɔlɛt͡s/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pluskwiak wodny pływający na grzbiecie;
ryggsimmare
/ˈpluskfʲjak/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;
halvving
noun
(włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną;
plysch
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi
plutokrati
adjective
dotyczący plutokracji
plutokratisk
/ˈplutɔ̃n/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  2. (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;
Pluto
/ˈplutɔ̃n/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)
    1. peloton
    2. pluton
  2. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
    plutonium
/plut͡ɕ/
verb
wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę
  1. spotta
  2. loska
/pl̥fɔˈt͡ɕĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania
  1. loska
  2. spottloska
/ˌplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od plądrować
plundring
/plɔ̃nˈdrɔvat͡ɕ/
verb
przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie
plundra
/ˌpnɛwmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą
pneumatisk
/pnɛwˈmatɨka/
noun
(fizyka, fizyczny) nauka, dział inżynierii mechanicznej;
pneumatik
/pɔ/
preposition
…służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności
efter
adverb
w okresie po narodzeniu Jezusa Chrystusa, w naszej erze
efter Kristus
/ˌpɔ‿kɔˈlɛji/
adverb
jedna rzecz po drugiej
  1. i tur och ordning
  2. turvis
adverb
źle, bez troski
  1. missgynna
  2. styvmoderlig
/pɔ‿ˈpɔlsku/
adverb
(językoznawstwo, językoznawczy) w języku polskim
på polska
/pɔ‿ˈprɔstu/
adverb
  1. tylko, jedynie, nic więcej
    1. bara
    2. rätt och slätt
  2. bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie
    1. direkt
    2. i klartext
    3. rakt på sak
    4. rent ut
    5. rättframt
    6. utan omsvep
  3. zwyczajnie, w sposób oczywisty, bez uzasadniania
    1. helt enkelt
    2. helt sonika
    3. rätt och slätt
    4. utan vidare
adjective
wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści
  1. flyktig
  2. ytlig
/pɔˈbɔʒnɨ/
adjective
taki, który żyje zgodnie z zasadami religii
from
/pɔˈbud͡zat͡ɕ/
verb
zachęcać do czegoś
  1. stimulera
  2. egga
  3. inspirera
  4. sporra
/ˈpɔbɨt/
noun
przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś
vistelse
noun
cecha tego, co pobłażliwe; cecha tych, którzy są pobłażliwi
  1. flathet
  2. slapphet
/ˌpɔt͡saˈwũnɛk/
noun
serdeczne dotknięcie ustami innej osoby
  1. kyss
  2. puss
/pɔˈt͡sɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od pocić się
transpiration
noun
nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się
smicker
/pɔˈxɔdʲɲa/
noun
smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;
fackla
/ˌpɔxɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
wywodzenie się z czegoś
ursprung
/ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/
acronym
= (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;
KOL kol
/ˈpɔxfa/
noun
  1. futerał na broń białą;
    1. skida
    2. slida
  2. (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
    1. slida
    2. vagina
verb
uznawać za dobre, słuszne, właściwe
samtycka
/pɔxˈfawa/
noun
pochwalenie kogoś lub czegoś
  1. beröm
  2. lovord
  3. eloge
/pɔˈxɨwɔɕt͡ɕ/
noun
powierzchnia ukośna względem poziomu
  1. luttning
  2. sluttning
/pɔˈt͡ɕɛʃat͡ɕ/
verb
mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój
trösta
/ˈpɔt͡ɕisk/
noun
przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;
  1. kula
  2. projektil
/ˈpɔt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
(transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
tåg
/ˈpɔt͡ɕɔ̃ŋk pɔt͡ʃˈtɔvɨ/
noun
pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty
posttåg
/ˈpɔt͡ɕit͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
  1. svettas
  2. transpirera
/ˌpɔt͡ʃɛˈkalʲɲa/
noun
miejsce dla osób, które czekają
väntrum
/ˈpɔt͡ʃta/
noun
    1. instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
    2. korespondencja, listy
    post
  1. budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
    1. postkontor
    2. post
/pɔt͡ʃˈtufka/
noun
karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;
vykort
noun
(psychologia, psychologiczny) zespół przykrych uczuć w stosunku do siebie, które powstają w wyniku negatywnej oceny własnego postępowania;
skuldkänsla
/pɔt͡ʃˈfarka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;
puppa
adjective
świadomy dokonywanych przez siebie czynów
tillräknelig
/pɔˈt͡ʃɔ̃ntɛk/
noun
to, od czego się coś zaczyna
  1. början
  2. begynnelse
  3. start
/pɔt/
preposition
  1. …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  2. …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia
under
/pɔt‿ˈklut͡ʃɛ̃m/
adverb
pod kontrolą, w zamknięciu (lub np. w areszcie)
  1. bakom lås och bom
  2. inom lås och bom
noun
(medycyna, medyczny) dna moczanowa z objawami w stopie
podager
/pɔˈdãɲɛ/
noun
pismo z prośbą skierowane do władz;
  1. ansökan
  2. ansökning
  3. begäran
noun
dar, prezent, to, co się komuś darowuje
gåva
/pɔˈdatɛk/
noun
powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy;
skatt
/pɔˈdatɛk ːɔɕˈt͡ɕɛlnɨ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;
kyrkoskatt
/pɔˈdatʲɲik/
noun
osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki
skattebetalare
/ˈpɔdat͡ɕ/
verb
przekazać coś komuś do rąk
  1. betjäna
  2. passa upp
  3. servera
/pɔdˈbuʒat͡ɕ/
verb
wzbudzać w kimś wrogość i nakłaniać do czynnego sprzeciwu lub buntu przeciwko ustalonemu porządkowi, konkretnym osobom bądź instytucjom
  1. hetsa
  2. uppvigla
/ˈpɔdbuj/
noun
wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego
erövring
adjective
(potocznie, potoczny) lekko pijany, zwykle piwem
  1. dragen
  2. lullig
  3. lummig
  4. lurvig
  5. lätt berusad
  6. salongsberusad
/ˈpɔṭt͡ʃas/
preposition
…służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności
under
/pɔdˈːaʃɛ/
noun
(budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych
  1. vind
  2. vindsrum
/ˈpɔdːat͡ɕ/
verb
  1. podporządkować się czemuś, pozwolić dokonać coś na sobie
    1. foga sig
    2. rätta sig
    3. underkasta sig
  2. uznać swoją porażkę
    1. ge upp
    2. kapitulera
    3. ge sig
/ˌpɔdʲd͡ʑvʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/
adjective
mający prędkość mniejszą od prędkości dźwięku w powietrzu
subsonisk
/ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/
adjective
  1. taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś
    misstänkt
  2. budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.
    1. misstänkt
    2. suspekt
    3. ljusskygg
    4. skum
    5. tvivelaktig
/ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty
misstänkt
/ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy
  1. misstanke
  2. aning
/ˌpɔdɛjˈʒɛvat͡ɕ/
verb
przypuszczać
ana
adjective
skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie
  1. misstänksam
  2. misstrogen
/pɔˈdɛjɕt͡ɕɛ/
noun
sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś
tillvägagångssätt
/pɔˈdɛʃfa/
noun
  1. (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
    fotsula
  2. (obuwnictwo, obuwniczy) dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami
    sula
/ˌpɔdɡɔˈrʲit͡sa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;
Podgorica
/ˌpɔdɡɔˈʒawka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;
vitögd dykand
/pɔdˈɡʒɛvat͡ɕ/
verb
dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym
värma upp
/ˈpɔdʲjũm/
noun
podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;
podium
/pɔtˈkɔva/
noun
metalowe wzmocnienie kopyt końskich;
hästsko
/pɔtˈkradat͡ɕ/
verb
kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu
snatta
noun
(informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową
musmatta
/pɔdˈlaɕɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;
Podlasien
verb
(potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii
  1. fjäska
  2. lisma
  3. krusa
  4. truga
noun
(informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego
undermeny
/ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;
gom
/pɔdˈnɔɕit͡ɕ/
verb
unieść, wziąć coś do góry
  1. lyfta
  2. lyfta upp
verb
(przenośnie, przenośnia) sprawiać, że coś jest bardziej nasilone, niż zwykle
kvadrera
noun
mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie
fotstöd
/pɔˈdɔbat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym
  1. behaga
  2. tilltala
  3. slå an
/pɔˈdɔbnɨ/
adjective
wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd
  1. liknande
  2. lik
  3. likadan
  4. dylik
  5. likartad
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;
podiatri
noun
osoba znajdująca się pod opieką
skyddsling
noun
(higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną
  1. dambinda
  2. binda
  3. mensskydd
/ˈpɔtpʲis/
noun
własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)
  1. underskrift
  2. signatur
/ˌpɔtpʲiˈsɨvat͡ɕ/
verb
nadawać ważność dokumentowi poprzez napisanie na nim swojego nazwiska
  1. skriva under
  2. underskriva
/ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;
överstelöjtnant
/ˌpɔdraˈbʲjä̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od podrabiać
förfalskning
/pɔdˈrɨvat͡ɕ/
verb
szybko coś/kogoś unosić
rycka upp
/ˈpɔdruʃ/
noun
długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego
  1. resa
  2. färd
/ˌpɔdruʒʲˈɲit͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;
blåhake
/ˌpɔdruˈʒɔvat͡ɕ/
verb
przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca
  1. resa
  2. färdas
/pɔdˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;
  1. handbok
  2. lärobok
verb
  1. dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża
    1. guppa
    2. studsa
  2. powiększać się szybko i znacznie
    1. gå upp
    2. rusa
    3. skena
    4. stiga
  3. wykonywać skok niezbyt wysoko
    1. hoppa
    2. studsa
    3. hoppa upp
  4. udawać się gdzieś szybko
    1. knycka
    2. rycka
    3. rycka fram
    4. spritta
  5. (potocznie, potoczny) ostro występować przeciw komu, czemu; rzucać się
    1. mopsa sig
    2. sticka upp
    3. trotsa
/pɔtˈstavɛk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego
stall
/ˌpɔtstaˈvɔvɨ/
adjective
główny, elementarny
  1. grundläggande
  2. basal
  3. elementär
  4. fundamental
  5. primär
noun
krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy
sammandrag
/pɔṭˈʃɛfka/
noun
(krawiectwo) cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania
foder
/ˈpɔtswux/
noun
przechwytywanie i monitorowanie komunikacji elektronicznej, radiowej lub telefonicznej
avlyssning
/ˌpɔduˈʃɛt͡ʃka/
noun
miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek
nåldyna
/pɔˈduʃka/
noun
worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;
  1. kudde
  2. dyna
/pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/
noun
(motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;
krockkudde
/ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛt͡s/
noun
pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;
svävare
/pɔdˈvɨʃːat͡ɕ/
verb
osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie
förhöja
adverb
dwa razy tyle
dubbelt
/pɔˈdvujnɨ/
adjective
  1. składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części
  2. dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś
dubbel
/pɔdˈvurkɔ/
noun
przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami
gård
/pɔdˈvuʒɛ/
noun
plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami
gård
/ˈpɔd͡ʑif/
noun
zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem
beundran
/pɔˈd͡ʑivʲjät͡ɕ/
verb
darzyć podziwem
  1. beundra
  2. uppskatta
/pɔˈdɔ̃w̃ʒat͡ɕ/
verb
(książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku
följa
/pɔdˈwɔɡa/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże
golv
/ˈpɔdwɨ/
adjective
  1. wynikający z czyjejś niegodziwości
    1. gemen
    2. nedrig
    3. elak
    4. lumpen
    5. låg
    6. lågsinnad
  2. pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
    1. gemen
    2. nedrig
    3. elak
    4. låg
    5. lumpen
    6. lågsinnad
  3. (potocznie, potoczny) w złym gatunku, kiepskiej jakości, w złym stanie
    1. kass
    2. erbarmlig
    3. lumpen
    4. skral
    5. tarvlig
    6. undermålig
/pɔˈɛta/
noun
literat piszący wiersze, tworzący poezję
  1. poet
  2. diktare
/pɔˈɛtka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze
poetissa
/ˌpɔɛˈtɨt͡sʲci/
adjective
związany z poezją
poetisk
/pɔˈɛzʲja/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką
poesi
/pɔˈɡãɲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)
hedning
/pɔˈɡãj̃sʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem
hednisk
/pɔˈɡãj̃stfɔ/
noun
często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych
hedendom
/ˈpɔɡlɔ̃nt/
noun
opinia na określony temat
  1. mening
  2. åsikt
/pɔˈɡɔda/
noun
chwilowy stan atmosfery;
  1. väder
  2. väderlek
/ˌpɔɡɔˈdɨ̃nka/
noun
(potocznie, potoczny) prezenterka telewizyjna przedstawiająca prognozę pogody
väderflicka
/ˈpɔɡrɔ̃m/
noun
masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej
pogrom
/ˈpɔɡʒɛp/
noun
uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi
  1. begravning
  2. jordfästning
  3. begravningsceremoni
noun
narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku;
eldgaffel
verb
pochować zmarłego
  1. begrava
  2. gravlägga
  3. gravsätta
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niski dźwięk wydawany i powtarzany przez sowy i puchacze
ho
noun
(sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;
pointillism
/pɔˈjavʲjät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
  1. nadejść, zaistnieć, okazać się
    1. uppkomma
    2. uppstå
  2. stawać się widocznym, jawnym
    uppträda
/ˈpɔjast/
noun
  1. maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;
    1. fordon
    2. vagn
    3. åkdon
  2. (potocznie, potoczny) samochód
    vagn
/ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇t͡ʃɨ/
adjective
taki, który jest tylko jeden; osobny
enstaka
noun
dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów
duell
/pɔˈjɛ̃mʲɲik/
noun
zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje
  1. container
  2. behållare
/pɔˈjɛ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić
  1. rymd
  2. volym
/pɔjˈmɔvat͡ɕ/
verb
rozumieć
  1. inse
  2. vara på det klara
/pɔˈjuṭʃɛ/
adverb
za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym
  1. i övermorgon
  2. övermorgon
/pɔˈjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
  1. rozumienie lub świadomość czegoś, wiedza bądź wyobrażenie na jakiś temat
    begrepp
  2. termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli
    1. begrepp
    2. termin
/ˈpɔkal/
noun
duży, pękaty kielich do piwa;
pokal
/ˌpɔkaˈzɨvat͡ɕ/
verb
    1. dawać możliwość zobaczenia czegoś
    2. wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
    3. demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
    4. wskazywać w jakimś kierunku
    visa
  1. dawać możliwość zobaczenia siebie, ujawniać się
    uppenbara sig
/ˈpɔkɛr/
noun
(termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;
poker
pronoun
Nagroda Nobla przyznawana przez Norweski Komitet Noblowski za działalność na rzecz światowego pokoju;
Nobels fredspris
/pɔˈkɔra/
noun
świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom
ödmjukhet
adverb
w sposób pokorny
ödmjukt
adjective
nie wywyższający się, skromny
ödmjuk
/pɔˈkrɨvat͡ɕ/
verb
  1. nanosić coś na coś
  2. (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
  3. stanowić pokrywę, przykrycie czegoś
täcka
/pɔˈkʃɨva/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Urtica L., rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych;
    brännässla
  2. (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami
    1. brännässla
    2. nässla
/pɔˈkrutt͡sɛ/
adverb
mówiąc w skrócie
  1. i korta drag
  2. kortfattat
/ˈpɔkuj/
noun
    1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
    2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
    3. (przestarzałe, przestarzały) spokój
    1. fred
    2. frid
  1. (budownictwo) część mieszkania, izba
    rum
/ˈpɔkwat/
noun
warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin
varv
/ˈpɔlak/
noun
(etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;
polack
/ˌpɔlarɨˈzat͡sʲja/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) kierunek wychylenia punktów ośrodka materialnego lub pola, w których rozprzestrzenia się fala;
  2. (fizyka, fizyczny) podział elementów układu na zbiory o przeciwstawnych właściwościach;
  3. (socjologia, socjologiczny) podział społeczności na grupy o skrajnie przeciwstawnych poglądach;
polarisering
/ˈpɔlɛ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
    fält
  2. (rolnictwo, rolniczy) część ziemi przeznaczona pod uprawę;
    1. åker
    2. fält
noun
(sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad
straffområde
noun
(fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na poruszające się ładunki elektryczne;
magnetfält
pronoun
(geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;
Marsfältet
noun
(wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;
minfält
/ˈpɔlɛt͡s/
verb
zginąć podczas walki, bitwy
falla
/pɔˈlɛt͡sat͡ɕ/
verb
przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle
rekommendera
/pɔˈlɛɡat͡ɕ/
verb
  1. na czymś działać według jakiejś reguły, zasady
    1. bestå i
    2. grunda sig på
    3. gå ut på
  2. na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania
    1. förlita sig
    2. förtrösta
    3. lita
/pɔˈlɛ̃mʲika/
noun
dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji
polemik
verb
brać udział w polemice, przedstawiać opinię odmienną niż wygłoszona wcześniej przez kogoś innego
polemisera
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pachołek na nabrzeżu lub na pokładzie statku, do którego mocuje się cumy i szpringi;
pollare
/ˌpɔlɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie
blanka
/ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;
polyamori
/ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/
noun
forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;
polyandri
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;
polybasit
/pɔˈlʲit͡sʲja/
noun
  1. instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;
  2. (potocznie, potoczny) grupa policjantów
polis
noun
(administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych
trafikpolis
/pɔˈlʲit͡sʲjãnt/
noun
funkcjonariusz policji
polis
/ˌpɔlʲiˈt͡sʲjãntka/
noun
kobieta, która pracuje w policji
poliskvinna
/pɔˈlʲit͡ʃɛk/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
    kind
  2. uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)
    örfil
noun
(chemia, chemiczny) syntetyczny polimer zawierający w łańcuchu wiązania estrowe;
polyester
noun
faktura muzyczna, w której co najmniej dwa głosy prowadzone są równocześnie i niezależnie od siebie;
polyfoni
/ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/
noun
(socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami
polygami
/ˌpɔlʲiˈɡlɔta/
noun
osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami;
polyglott
noun
(chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;
polymer
/ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈt͡suska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Franska Polynesien
noun
mieszkaniec Polinezji
polynesier
adjective
(geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji
polynesisk
noun
(sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;
polyptyk
/ˌpɔlʲisaˈxarɨt/
noun
(biochemia, biochemiczny) sacharyd będący polimerem zbudowanym z więcej niż 10 częsteczek monosacharydów;
polysackarid
/ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów
polyteist
/ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom
polyteistisk
/ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;
polyteism
/ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;
statsvetenskap
/ˌpɔlʲiˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce
politisk
/pɔˈlʲitɨk/
noun
osoba zajmująca się polityką
politiker
/pɔˈlʲitɨka/
noun
  1. całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  2. system odgórnie wprowadzonych zasad
politik
/ˈpɔlɔ/
noun
(sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;
  1. hästpolo
  2. polo
/ˈpɔlɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;
polonium
/pɔˈlɔ̃nɛs/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) tradycyjny, ludowy taniec polski w metrum 3/4;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyczna forma oparta na polonezie (1.1);
polonäs
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego;
  2. nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości
förpolskning
verb
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie
förpolska
/ˌpɔlɔˈvãɲɛ/
noun
  1. (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
  2. (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia
jakt
/pɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
brać udział w polowaniu, tropić aby zabić
jaga
/ˈpɔlska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;
Polen
/ˈpɔlsʲci/
adjective
odnoszący się do Polski lub Polaków
  1. polsk
  2. polska
/ˈpɔlsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;
  1. polska
  2. polsk
/ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem polskim
  2. spisany, stworzony w języku polskim
  3. taki, którego członkowie posługują się językiem polskim
polskspråkig
/ˈpɔlskɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś
polskhet
/pɔ̃ˈmaɡat͡ɕ/
verb
ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej
hjälpa
/ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇t͡ʃa/
noun
  1. (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce
    apelsin
  2. (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
    apelsinträd
/ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔvɨ/
adjective
mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;
  1. orange
  2. brandgul
/ˈpɔ̃mʲjar/
noun
(metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;
mätning
/pɔ̃ˈmʲjatat͡ɕ/
verb
odnosić się lekceważąco lub z pogardą do kogoś, nie szanować
  1. hunsa
  2. kuscha
/pɔ̃ˈmʲidɔr/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  2. (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;
tomat
/ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/
noun
(potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;
tomatsoppa
/pɔ̃ˈmʲijät͡ɕ/
verb
  1. nie uwzględniać czegoś
    1. förbise
    2. försumma
    3. ignorera
    4. negligera
    5. nonchalera
    6. åsidosätta
  2. nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
    1. utelämna
    2. förbigå
    3. hoppa över
    4. skippa
/ˈpɔ̃mknɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
ruszyć szybko naprzód, (na przykład) pobiec, pojechać (i tym podobne, i temu podobne)
  1. ila
  2. kila
  3. pila
  4. rusa
  5. störta
/ˈpɔ̃mʲɲik/
noun
rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;
  1. monument
  2. minnesmärke
  3. vård
/ˈpɔ̃mɔt͡s/
noun
ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności
hjälp
/pɔ̃ˈmɔʒɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;
Pommern
/ˈpɔ̃mpa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;
Luftpumpen
/ˈpɔ̃mpa/
noun
  1. (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  2. (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość
pump
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;
Pompeji
/ˈpɔ̃mɨsw̥/
noun
myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu
  1. idé
  2. tanke
  3. infall
  4. koncept
  5. nyck
  6. ryck
/ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕt͡ɕ/
noun
dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej
fyndighet
/ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/
adjective
mający wiele pomysłów
  1. uppfinningsrik
  2. finurlig
  3. sinnrik
  4. fyndig
  5. påhittig
  6. skarpsinnig
/ˈpɔ̃nat/
preposition
  1. …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  2. …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości
över
/pɔ̃ˈnatːɔ/
particle
nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat
  1. dessutom
  2. därutöver
  3. därtill
/ˈpɔ̃n͇t͡ʃɔ/
noun
(etnografia, etnograficzny) wierzchnie okrycie z czworobocznego kawałka tkaniny z wyciętym pośrodku otworem na głowę, pierwotnie noszone przez Indian w Ameryce Łacińskiej;
poncho
/ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈd͡ʑawɛk/
noun
pierwszy dzień tygodnia;
måndag
/pɔ̃ˈɲɛvaʃ/
conjunction
…wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…
  1. eftersom
  2. därför att
  3. för
  4. emedan
/ˈpɔ̃ntɔ̃n/
noun
nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;
  1. ponton
  2. gummibåt
/pɔ̃ˈnurɨ/
adjective
  1. taki, który wywołuje smutek, daje przykre wrażenie
    1. bedrövlig
    2. dyster
    3. enslig
    4. luguber
    5. mörk
    6. sinister
  2. pełen smutku, przygnębienia
    1. dyster
    2. svårmodig
    3. deprimerad
    4. förstämd
    5. ledsen
    6. mulen
/pɔˈpɛwʲɲit͡ɕ/
verb
zrobić coś złego
begå
/ˌpɔpʲjɛlʲˈɲit͡ʃka/
noun
otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;
  1. askkopp
  2. askfat
/pɔˈpʲjɛrat͡ɕ/
verb
udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś
  1. befrämja
  2. bistå
  3. gynna
  4. hjälpa
  5. stödja stöda
  6. stötta
/pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/
noun
(sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;
byst
verb
pić małymi łykami, wolno
  1. läppja
  2. smutta
/ˈpɔpʲjuw/
noun
szary proszek pozostający po spaleniu czegoś
aska
/ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/
noun
okres pomiędzy południem a wieczorem
eftermiddag
/pɔˈprava/
noun
zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie
bättring
/pɔˈpravnɨ/
adjective
zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę
  1. korrekt
  2. rätt
/pɔˈpʃɛdʲɲi/
adjective
taki, który był uprzednio (w czasie)
gammal
noun
ten, który zajmował się daną sprawą lub był w określonym miejscu poprzednio
föregångare
/ˌpɔpuˈlarnɔɕt͡ɕ/
noun
bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos
popularitet
/ˌpɔpuˈlarnɨ/
adjective
taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
populär
/ˌpɔpularɨˈzat͡sʲja/
noun
upowszechnianie nauki, sztuki, wiedzy o czymś
popularisering
/ˌpɔpularɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować
popularisera
/ˈpɔpɨt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie
efterfrågan
/pɔr/
noun
    1. (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;
    2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo z młodych pędów pora (1.1)
    purjolök
  1. bardzo mały otwór
    por
/ˈpɔra/
noun
  1. stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność
    dags
  2. pewien okres, czas trwania czegoś
    1. tidpunkt
    2. tid
/ˈpɔra ˈrɔku/
noun
okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;
årstid
/pɔˈrada/
noun
wskazówka, zalecenie komuś czegoś
råd
/pɔˈradʲɲa/
noun
instytucja wyspecjalizowana w udzielaniu porad z określonej dziedziny
  1. rådgivningsbyrå
  2. rådgivningscentral
noun
(medycyna, medyczny) (elektryczność) nagły przepływ prądu elektrycznego przez ciało żywego organizmu;
  1. elektrisk stöt
  2. stöt
/pɔˈraʃka/
noun
przegrana bitwa
  1. nederlag
  2. förlust
/ˌpɔrt͡sɛˈlãna/
noun
materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;
porslin
/ˈpɔrt͡sʲja/
noun
określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia
portion
/ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/
noun
wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;
  1. pornografi
  2. porr
/ˌpɔrnɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z pornografią, dotyczący pornografii
  1. porrig
  2. pornografisk
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;
pornokrati
noun
(potocznie, potoczny) film pornograficzny
porrfilm
/ˌpɔrɔˈdufka/
noun
(potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa
  1. förlossningsavdelning
  2. förlossningshem
/ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;
  1. missfall
  2. spontan abort
verb
(medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód
få missfall
noun
(łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych
  1. hjorthorn
  2. horn
/pɔrt/
noun
  1. port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych
    1. flyghamn
    2. flygplats
    1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
    2. (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
    hamn
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Mauritiusa;
Port Louis
noun
(geografia, geograficzny) stolica Papui-Nowej Gwinei;
Port Moresby
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago
Port of Spain
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Vanuatu;
Port Vila
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Haiti;
Port-au-Prince
/ˈpɔrtfɛl/
noun
najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)
  1. plånbok
  2. börs
  3. portmonnä
/ˈpɔrtʲjɛr/
noun
(urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)
portier
noun
mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon
portmonnä
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Beninu;
Porto-Novo
noun
mieszkaniec Portoryka
puertorican
adjective
związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami
puertoricansk
/ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych Ameryki w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;
Puerto Rico
/ˌpɔrtrɛˈt͡ɕista/
noun
artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety
  1. porträttmålare
  2. porträttör
/ˈpɔrtrɛt/
noun
  1. (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  2. (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)
porträtt
/ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈt͡ɕɔvɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;
fantombild
/ˌpɔrtrɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób
porträttera
/ˌpɔrtuˈɡalt͡ʃɨk/
noun
człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii
portugis
/ˌpɔrtuˈɡalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;
Portugal
/ˌpɔrtuˈɡalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Portugalia lub Portugalczyków, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią lub Portugalczykami
  1. portugisisk
  2. portugisiska
/ˌpɔrtuˈɡalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;
  1. portugisiska
  2. portugisisk
/ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem portugalskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim
  3. spisany, stworzony w języku portugalskim
portugisiskspråkig
/pɔˈrut͡ʃʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;
premiärlöjtnant
/pɔˈruʃat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) mówić, omawiać
    1. beröra
    2. omnämna
    3. vidröra
  2. (przenośnie, przenośnia) wzruszać
    1. beveka
    2. gripa
    3. röra
  3. wprawiać coś w ruch
    1. röra
    2. förflytta
    3. rubba
/ˌpɔruˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
(książkowy) stan wzburzenia spowodowany jakimiś wydarzeniami, informacją itp.
sinnesrörelse
verb
zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić
ta sig vatten över huvudet
/pɔˈʒɛt͡ʃka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  2. (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)
vinbär
/pɔˈʒɔ̃ndɛk/
noun
  1. kolejność czegoś
  2. (architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli;
  3. stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
ordning
/pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨt͡sʲci/
noun
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością;
dorisk ordning
/pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈd͡ʑɛ̃nːɨ/
noun
(urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad
  1. dagordning
  2. agenda
  3. föredragningslista
noun
(przenośnie, przenośnia) (socjologia, socjologiczny) hierarchia społeczna w określonej grupie, która określa prawdopodobieństwo doświadczenia agresji ze strony członków grupy;
hackordning
/pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci/
noun
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji;
jonisk ordning
/pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nt͡sʲci/
noun
(architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego;
korintisk ordning
/pɔˈʒɔ̃ndnɨ/
adjective
  1. mocny, duży, intensywny
    dryg
  2. uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty
    ärbar
/ˌpɔruvˈnãɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od porównać
    1. jämförelse
    2. liknelse
  2. konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;
    1. liknelse
    2. jämförelse
adjective
opierający się na porównaniu
  1. jämförande
  2. komparativ
/ˌpɔruvˈnɨvat͡ɕ/
verb
zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic
  1. jämföra
  2. komparera
  3. likna
/ˈpɔsak/
noun
rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż
hemgift
/pɔˈɕadat͡ʃ/
noun
ktoś, kto coś ma, posiada
ägare
/pɔˈɕadat͡ɕ/
verb
(książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
  1. äga
  2. inneha
/pɔˈɕadwɔɕt͡ɕ/
noun
teren i zabudowania należące do kogoś
  1. fastighet
  2. äga
/pɔˈɕiwɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się
  1. måltid
  2. mål
/ˌpɔspɔˈlʲitɨ/
adjective
  1. jeden z wielu, zwyczajny
  2. wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany
ordinär
noun
  1. (pogardliwie, pogardliwy) ludzie ciemni, zachowujący się ordynarnie
    1. avskum
    2. mobb
    3. patrask
    4. pöbel
    5. slödder
  2. ludzie prości, biedni, bez przywilejów
    1. enkel folk
    2. plebs
    3. populas
    4. småfolk
/pɔst/
noun
    1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
    2. czas obowiązywania postu (1.1)
    fasta
  1. (informatyka, informatyczny) wiadomość w grupie dyskusyjnej, blogu lub na forum internetowym
    inlägg
/ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar
bestämmelse
/pɔˈstava/
noun
  1. typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;
    1. hållning
    2. attityd
    3. inställning
  2. każda pozycja ciała
    1. hållning
    2. ställning
/ˌpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od postawić
satsning
verb
zakończyć coś ostatecznie, celnie, dopowiedzieć myśl do końca, wypowiedzieć się jednoznacznie
sätta punkt för något
/ˈpɔstat͡ɕ/
noun
  1. zewnętrzna forma, kształt czegoś
    1. form
    2. skepnad
    3. gestalt
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater utworu literackiego, filmu
    1. hjälte
    2. huvudperson
/ˈpɔstɛr/
noun
plakat, afisz, zwłaszcza reklamowy lub muzyczny
poster
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie
postkommunistisk
/ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista/
noun
osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu
postmodernist
/ˌpɔstmɔˈdɛrʲɲism̥/
noun
(sztuka) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) XX-wieczny ruch artystyczny, kulturowy i filozoficzny odrzucający modernistyczny sposób myślenia;
postmodernism
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.
postproduktion
/ˌpɔsṭʃɛˈlɛ̃ɲɛt͡s/
noun
(potocznie, potoczny) człowiek nieobliczalny, porywczy, zbyt spontaniczny
vildhjärna
/ˌpɔstuˈlɔvat͡ɕ/
verb
proponować lub domagać się czegoś
postulera
/ˈpɔstɛ̃mp/
noun
rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu
  1. framsteg
  2. framåtskridande
  3. progress
  4. utveckling
/ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/
noun
określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)
procedur
/ˌpɔstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
dokonywać postępu
fortskrida
noun
(krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel
örngott
noun
postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów
lydnad
/pɔˈswuʃnɨ/
adjective
spełniający bez protestu polecenia
lydig
/pɔt/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;
svett
/ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/
adverb
ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy
  1. i hemlighet
  2. i lönn
  3. i lönndom
  4. i smyg
/ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ/
adjective
trzymany bądź wykonywany w tajemnicy
  1. dold
  2. hemlig
/ˈpɔtas/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;
kalium
/ˈpɔtaʃ/
noun
(chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);
pottaska
/ˈpɔtɛ̃m/
adverb
później, w chwili następnej
  1. därefter
  2. senare
  3. därpå
  4. efteråt
  5. sedermera
/ˌpɔtɛ̃nˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
możliwy do zrealizowania, osiągnięcia
potentiell
/pɔˈtɔ̃mɛk/
noun
(książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)
  1. avkomling
  2. ättling
/pɔˈtɔ̃mstfɔ/
noun
(książkowy) dzieci w stosunku do rodziców
  1. avkomma
  2. avföda
/pɔˈtrava/
noun
posiłek stworzony z jadalnych składników
  1. maträtt
  2. anrättning
/pɔˈṭʃɛba/
noun
  1. uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
    behov
  2. cel jakiegoś działania
    1. nöd
    2. behov
/pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/
proverb
to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia
  1. alla i laster äro snillen
  2. nöden har ingen lag
/pɔˈṭʃɛbnɨ/
adjective
taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny
  1. nödvändig
  2. erforderlig
  3. behövlig
  4. nödig
/ˌpɔṭʃɛˈbɔvat͡ɕ/
verb
mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu
  1. behöva
  2. fordra
  3. kräva
  4. tarva
noun
człowiek potrzebujący pomocy, będący w potrzebie, żyjący w niedostatku
  1. behövande
  2. nödlidande
  3. nödställd
/ˌpɔtfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają
bekräftelse
/pɔˈtfʲjɛrʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie
  1. bejaka
  2. besanna
/ˈpɔtfur/
noun
straszny stwór
  1. monster
  2. odjur
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy
occipital
/pɔˈtɛ̃ŋɡa/
noun
(matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
potens
/pɔˈtɛ̃mpʲjät͡ɕ/
verb
  1. nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) skazywać na potępienie, skazywać na piekło
fördöma
/pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/
adjective
o wielkiej mocy
  1. mäktig
  2. kraftfull
  3. kraftig
/pɔˈvaɡa/
noun
  1. znaczenie, ważność jakichś spraw lub wydarzeń
    allvar
  2. autorytet, poważanie, prestiż
    auktoritet
  3. osoba ciesząca się poważaniem, uznaniem, autorytetem
    1. auktoritet
    2. expert
  4. zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom
    1. besinning
    2. seriositet
/pɔˈvalat͡ɕ/
verb
przewracać kogoś lub coś na ziemię
slå ned
/pɔˈvaʒat͡ɕ/
verb
darzyć szacunkiem, uznaniem
  1. akta
  2. högakta
  3. respektera
  4. vörda
/pɔˈvaʒnɨ/
adjective
    1. odpowiedzialny, godny zaufania
    2. mający uznanie u innych osób
    allvarlig
  1. o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
    1. allvarlig
    2. grav
  2. budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
    1. allvarlig
    2. stark
    3. svår
verb
dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości
  1. avisera
  2. delge
  3. informera
  4. meddela
  5. underrätta
  6. upplysa
/ˌpɔvʲjɛ̇ˈd͡ʑawɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛd͡z ˈbɛ/
proverb
jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć; używane w sytuacji, w której ktoś miałby ochotę wycofać się z kontynuowania dalszego działania
har man sagt a får man också säga b
/pɔˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇d͡ʑ dɔ‿ˈswuxu/
verb
ostro do kogoś przemówić, nawymyślać komuś
  1. säga ifrån på skarpen
  2. säga på skarpen
  3. säga till på skarpen
/pɔˈvʲjɛka/
noun
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;
ögonlock
verb
  1. zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
    1. anbefalla
    2. anförtro
    3. ombetro
    4. upplåta
    5. överlåta
  2. wyznawać komuś coś w zaufaniu
    1. anförtro
    2. betro
    3. förtro
    4. yppa
/pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/, /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/
noun
    1. zewnętrzna strona
    2. wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
    3. (potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni
    yta
  1. określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
    1. yta
    2. areal
/ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;
hängning
/pɔˈvʲjɛṭʃɛ/
noun
mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  1. luft
  2. atmosfär
/ˌpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕɔˈpʲisaʃ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści
romanförfattare
/ˈpɔvʲjɛ̇ɕt͡ɕ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;
roman
/pɔˈvʲĩɲɛ̃n/
modal
  1. wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie
    1. böra
    2. måste
    3. torde
    1. musieć
    2. wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
    1. skola
    2. böra
    3. behöva
/pɔˈvʲĩnːɔɕt͡ɕ/
noun
obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z nakazu moralnego
skyldighet
/ˌpɔvɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
być powodem czegoś, przyczyną
  1. förorsaka
  2. orsaka
  3. medföra
  4. vålla
  5. föranleda
  6. ge upphov till
/ˌpɔvɔˈd͡zɛ̃ɲa/
interjection
wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia
lycka till
/pɔˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością
lyckas
/pɔˈvɔlʲi/
adverb
wolno, z małą prędkością
  1. sakta
  2. långsamt
/pɔˈvɔlnɨ/
adjective
  1. odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli
    långsam
  2. ociężały w ruchach, mało ruchliwy, denerwująco wolny
    1. sävlig
    2. sölig
verb
  1. wzywać do służby
    inkalla
  2. wyznaczać do roli, stanowiska
    1. utnämna
    2. utse
    3. nominera
  3. wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi
    1. anföra
    2. hänvisa
    3. referera
    4. åberopa
/ˈpɔvrut/
noun
ponowne przybycie do tego samego miejsca
återkomst
/pɔˈfstãɲɛ/
noun
zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;
uppror
/pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;
Warszawaupproret
/pɔˈfstavat͡ɕ/
verb
  1. wzniecać powstanie, rozpoczynać walkę zbrojną
    1. göra uppror
    2. resa sig
    3. revoltera
  2. wstawać, podnosić się, stawać na nogi
    1. resa sig
    2. stiga upp
    3. ställa sig upp
    4. uppstiga
  3. zaczynać istnieć, być utworzonym, rozpoczętym
    1. uppstå
    2. bli till
    3. komma till
    4. tillkomma
    5. uppkomma
adjective
związany z powstaniem, dotyczący powstania
upprorisk
/ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
  1. zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu
    1. hejda
    2. stanna
    3. stoppa
  2. pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
    1. hålla tillbaka
    2. hejda
    3. hämma
    4. hålla igen
    5. tygla
    6. återhålla
  3. rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś
    1. styra sig
    2. avhålla sig
    3. behärska sig
    4. hålla igen
    5. hålla sig
/pɔˈftaʒat͡ɕ/
verb
mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił
  1. repetera
  2. upprepa
/ˈpɔvut/
noun
  1. coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
    1. orsak
    2. skäl
    3. grund
    4. anledning
    5. motiv
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych;
    1. kärande
    2. klagande
/ˈpɔvut͡ɕ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;
översvämning
/ˌpɔfʲɕt͡ɕɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
umiejętność panowania nad sobą
inbundenhet
/ˈpɔza/
noun
  1. postawa, stan ciała w danej chwili
    1. hållning
    2. ställning
  2. (przenośnie, przenośnia) stanowisko lub zachowanie w danej sytuacji, zwykle mające na celu demonstracyjne okazanie niechęci lub niezadowolenia
    pose
/ˈpɔza/
preposition
oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz
  1. utanför
  2. ute
/ˌpɔzãmaˈt͡ɕit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) dziejący się/mający miejsce poza macicą
extrauterin
/pɔˈzbavʲjät͡ɕ/
verb
zabierać, odbierać coś
  1. beröva
  2. ta ifrån
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na zamknięciu skazanego w zakładzie karnym
    frihetsstraff
  2. odebranie komuś swobody wbrew jego woli
    olaga frihetsberövande
/ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie
hälsning
/pɔˈʑɔ̃mka/
noun
(botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;
smultron
/pɔˈʑɔ̃mɨ/
adjective
prostopadły do kierunku siły grawitacji
  1. vågrät
  2. horisontell
adverb
sprawiając wrażenie prawdziwego
till synes
/ˌpɔzɔˈstavat͡ɕ/
verb
  1. być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
    1. förbli
    2. bestå
    3. hålla sig
  2. być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
    1. kvarstå
    2. vara finnas bli kvar
    3. återstå
  3. zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś
    stanna
/ˌpɔzɔˈstawɨ/
adjective
taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę
  1. kvar
  2. återstående
  3. övrig
/pɔˈzɔvat͡ɕ/
verb
  1. udawać kogoś, kim się nie jest
    1. förställa sig
    2. göra sig till
    3. posera
  2. przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu
    1. posera
    2. stå modell
/pɔˈzvalat͡ɕ/
verb
zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić
tillåta
/pɔˈzɨt͡sʲja/
noun
  1. konkretne ułożenie ludzkiego ciała
    1. position
    2. ställning
  2. ranga kogoś w stosunku do innych osób w grupie
    1. status
    2. ställning
/ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/
adjective
  1. przychylnie nastawiony
    1. jakande
    2. positiv
    1. przynoszący korzyści
    2. z potwierdzoną obecnością w badaniu
    3. kierujący się wartościami budzącymi szacunek; o wysokich walorach
    positiv
verb
wnosić przeciwko komuś skargę do sądu
stämma
/ˈpɔzur/
noun
to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane
sken
/ˈpɔwknɔ̃ɲt͡ɕ ˈxat͡ʃɨk/
verb
dać się nakłonić, zachęcić do czegoś; dać się wprowadzić w błąd
nappa på kroken
/pɔˈwɔva/
noun
jedna z dwóch równych części całości
  1. hälft
  2. halva
/ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt
    belägenhet
  2. miejsce znajdowania się czegoś
    1. läge
    2. belägenhet
noun
(ginekologia, ginekologiczny) kobieta w okresie połogu
barnsängskvinna
noun
(medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu
obstetrik
/pɔˈwɔʒʲɲik/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu
förlossningsläkare
/pɔˈwɔʒɨt͡ɕ ˈkrɛs/
verb
spowodować ostateczne zakończenie czegoś
  1. göra slut
  2. sätta p för något
/pɔˈwudʲɲɛ/
noun
  1. chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;
    middag
  2. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
    1. söder
    2. syd
/pɔˈwudʲɲik/
noun
(geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;
meridian
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Republiki Południowej Afryki
sydafrikan
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Republiki Południowej Afryki
sydafrikansk
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Ameryki Południowej
sydamerikansk
adjective
związany z południem Australii, położony na południu Australii
sydaustraliensisk
adjective
związany z południem Chin
sydkinesisk
adjective
odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową
sydeuropeisk
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim
sydkoreansk
adjective
związany z Osetią Południową, dotyczący Osetii Południowej
sydossetisk
adjective
związany z południową Polską, dotyczący południowej Polski
sydpolsk
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Południowym, dotyczący Wietnamu Południowego ((oficjalnie) Republika Wietnamu)
sydvietnamesisk
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)
  1. sydlig
  2. södra
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim
sydost
/ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim
sydväst
verb
przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny
svälja
/ˈpɔwuk/
noun
(medycyna, medyczny) (ginekologia, ginekologiczny) okres po porodzie;
  1. barnsäng
  2. barnsbörd
/ˌpɔwɔ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć
    förbindelse
  2. możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa
    telefonförbindelse
/pɔ̃j̃n͇ˈt͡ʃɔxa/
noun
obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;
strumpa
/ˈpɔɕt͡ɕɛl/
noun
  1. wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie
    sängkläder
  2. prześcieradło i powłoczki na pościel (1.1), które można zdejmować i prać
    1. sängkläder
    2. sänglinne
/ˈpɔɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
przestrzegać postu nakazanego przez religię
fasta
/pɔˈɕladɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;
skinka
/pɔˈɕlubʲit͡ɕ/
verb
wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż
gifta
adverb
po śmierci
postumt
noun
działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron
förmedling
noun
osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami
förmedlare
/pɔˈɕfʲjɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą
    1. helga
    2. inviga
    3. viga
  2. (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
    1. offra
    2. uppoffra
    3. försaka
  3. oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
    1. ägna
    2. tillägna
  4. zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi
    1. bedriva
    2. idka
    3. syssla
    4. utöva
    5. ägna sig
  5. rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś
    1. försaka sig
    2. offra sig
    3. uppoffra sig
/ˈpɔʒar/
noun
niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;
  1. brand
  2. brasa
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać
  1. avsked
  2. farväl
/pɔˈʒɨt͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. dawać coś komuś na pewien czas
  2. brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
låna
/pɔˈʒɨt͡ʃka/
noun
danie albo wzięcie na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;
lån
/ˌpɔʒɨˈtɛt͡ʃnɨ iˈdʲjɔta/
noun
ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;
nyttig idiot
/ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/
noun
pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś
begär
adjective
taki, jakiego ktoś oczekuje
önskvärd
/pɔˈʒɔ̃ndat͡ɕ/
verb
bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
åtrå
/praˈbapʲt͡ɕa/
noun
matka dziadka lub babci
  1. farfarsmor
  2. farmorsmor
  3. morfarsmor
  4. mormorsmor
  5. gammelfarmor
  6. gammelmormor
/praˈbapka/
noun
matka dziadka lub babki
  1. farfarsmor
  2. farmorsmor
  3. gammelfarmor
  4. gammelmormor
  5. morfarsmor
  6. mormorsmor
/ˈprat͡sa/
noun
    1. wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
    2. (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
    1. arbete
    2. jobb
  1. miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
    1. arbete
    2. jobb
    3. arbetsplats
noun
(edukacja, edukacyjny) praca pisemna wymagana od studentów kończących studia II stopnia lub magisterskie
magisteruppsats
/ˌprat͡sɔˈdaft͡sa/
noun
osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;
arbetsgivare
/ˌprat͡sɔˈxɔlʲik/
noun
osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy
arbetsnarkoman
/praˈt͡sɔvat͡ɕ/
verb
wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym
  1. arbeta
  2. jobba
/ˌprat͡sɔˈvʲitɨ/
adjective
taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością
  1. arbetsam
  2. flitig
  3. jobbig
/ˌprat͡sɔˈvʲitɨ ˈjak ˈmrufka/
adjective
bardzo pracowity; taki, który pracuje dużo i efektywnie
  1. flitig som en myra
  2. flitig som ett bi
  3. flitig som en bäver
/praˈt͡sɔvʲɲik/
noun
osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;
  1. anställd
  2. arbetare
/ˈprat͡ʃka/
noun
kobieta zawodowo piorąca
tvätterska
/praˈd͡ʑadɛk/
noun
ojciec dziadka lub babci
  1. farfarsfar
  2. farmorsfar
  3. morfarsfar
  4. mormorsfar
  5. gammelfarfar
  6. gammelmorfar
/ˈpraɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;
Prag
adjective
  1. wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść
  2. oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
pragmatisk
/praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja
    törst
  2. (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
    1. törst
    2. åtrå
/ˈpraɡnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
(oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie
  1. törsta
  2. åtrå
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Zielonego Przylądka;
Praia
/ˈpraktɨka/
noun
świadoma i celowa działalność ludzka
praktik
/ˈpralka/
noun
(technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;
tvättmaskin
/ˈpralʲɲa/
noun
miejsce, w którym pierze się odzież
  1. tvätteri
  2. tvättstuga
  3. tvättinrättning
/ˈprãɲɛ/
noun
  1. porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych
  2. czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;
tvätt
/ˈprasa/
noun
  1. (publikatory) ogół czasopism
  2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;
press
/ˈpraska ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/
noun
ręczny przyrząd do robienia ziemniaczanego purée
potatispress
/ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/
noun
idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;
djurrätt
/ˈpravda/
noun
treść zgodna z rzeczywistością;
sanning
/ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
  1. szansa, że coś się wydarzy
  2. (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
sannolikhet
/ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/
adverb
przypuszczalnie, być może
  1. antagligen
  2. förmodligen
  3. troligtvis
  4. sannolikt
  5. troligen
/ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/
adjective
przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy
  1. sannolik
  2. trolig
  3. antaglig
/pravʲˈd͡ʑivɨ/
adjective
rzeczywisty
  1. sann
  2. äkta
/pravʲˈd͡ʑivɨx pʃɨˈjät͡ɕuw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇d͡ʑɛ/
proverb
szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem
i nöden prövas vännen
/ˌpravʲidˈwɔvɨ/
adjective
bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
korrekt
/ˈpravʲjɛ/
particle
…informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu
  1. nästan
  2. närapå
  3. så när
  4. så gott som
  5. hart när
  6. i det närmaste
adjective
dotyczący prawa lub prawników
juridisk
/ˈpravʲɲik/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze
jurist
/ˈpravnɨ/
adjective
taki, który zajmuje się prawem jako nauką; jest stosowany w tej dziedzinie
juridisk
/ˈpravɔ/
noun
  1. w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
    1. höger
    2. rätt
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
    rätt
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
    1. rätt
    2. juridik
/ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ/
pronoun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;
Lag och rättvisa
/ˈpravɔ ˈjazdɨ/
noun
(motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;
körkort
/ˌpravɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
posługiwanie się głównie prawą ręką, jej większa sprawność;
högerhänthet
/ˌpravɔˈrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
posługujący się głównie prawą ręką
högerhänt
/ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/
adjective
obrócony / obracający się w prawą stronę
högergängad
adjective
całkowicie wierny dogmatom danej religii lub doktryny
  1. ortodox
  2. renlärig
  3. rättrogen
/ˈpravɨ/
adjective
znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce
höger
/ˌprazɛˈɔdɨ̃m/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;
praseodym
/ˈpraʒɨt͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu
rosta
/prɛˈt͡sɨzʲja/
noun
dokładność, staranność
precision
verb
określać dokładnie, z precyzją
precisera
/ˌprɛt͡sɨˈzɨjnɨ/
adjective
charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły
precis
noun
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu
  1. graviditetstoxikos
  2. prekilampsia
/ˈprɛfʲiks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;
prefix
adjective
związany z prehistorią, dotyczący prehistorii
förhistorisk
/prɛˈkarʲjat/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;
prekariat
/ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba
precolumbiansk
/ˈprɛ̃mʲjɛr/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;
  1. premiärminister
  2. statsminister
/prɛ̃ˈmʲjɛra/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem
premiär
/ˌprɛ̃nũmɛˈrata/
noun
przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas
prenumeration
/ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr/
noun
osoba, która wykupiła prenumeratę
  1. abonnent
  2. prenumerant
/prɛˈparat/
noun
  1. obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  2. substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania
preparat
/ˈprɛtɛkst/
noun
powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę
ursäkt
/prɛˈtɔrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;
Pretoria
/ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;
presbyterium
/ˈprɛzɛ̃nt/
noun
rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii
  1. gåva
  2. present
  3. skänk
/ˌprɛzɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
pokazywać coś
  1. presentera
  2. förevisa
  3. lägga fram
  4. uppvisa
/ˌprɛzɛrvaˈtɨva/
noun
(seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;
kondom
/ˈprɛzɨdɛ̃nt/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;
president
/ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/
noun
dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;
primogenitur
/ˈprɔblɛ̃m/
noun
coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia
problem
/ˌprɔblɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
budzący zastrzeżenia lub niepewny
problematisk
noun
ogół problemów związanych z jakąś dziedziną
problematik
/ˈprɔt͡sa/
noun
broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;
  1. slunga
  2. slangbella
  3. slangbåge
/ˈprɔt͡sɛ̃nt/
numeralFraction
(matematyka, matematyczny) setna część całości;
procent
/ˈprɔt͡sɛs/
noun
  1. uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  3. (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu;
process
/prɔˈt͡sɛsʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;
  1. procession
  2. tåg
/prɔˈt͡sɛsɔr/
noun
(informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;
processor
/ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲit͡ʃɨ/
noun
materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;
krut
/prɔˈdukt͡sʲja/
noun
uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów
  1. produktion
  2. framställning
  3. tillverkning
/ˌprɔduˈkɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć, wytwarzać coś, często w masowych ilościach
tillverka
/ˈprɔdukt/
noun
rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
produkt
adjective
który daje dobre efekty lub wytwarza duże ilości czegoś
produktiv
adjective
  1. (o uprawiającym jakąś dziedzinę) będący specjalistą, wykonujący swój zawód fachowo (np. personel)
    1. professionell
    2. kompetent
    3. proffsig
    4. sakkunnig
  2. (o uprawianej dziedzinie) uprawiany fachowo jako zawód (np. teatr)
    1. professionell
    2. yrkesmässig
/prɔˈfɛsɔr/
noun
(edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;
professor
/prɔˈɡnɔza/
noun
przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach
prognos
noun
(meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie;
väderprognos
/ˈprɔɡrãm/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  2. plan działań
  3. odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio
  4. (potocznie, potoczny) zestawienie programów (1.2) na pewien okres, zwykle w czasopiśmie
program
/ˌprɔɡrãˈmʲista/
noun
(informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;
programmerare
/ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/
noun
(informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;
programmering
/ˌprɔɡrãˈmɔvat͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe
programmera
/ˈprɔjɛkt/
noun
  1. szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś
  2. (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu
projekt
/ˌprɔklãˈmɔvat͡ɕ/
verb
(książkowy) uroczyście podawać do publicznej wiadomości
proklamera
noun
(psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;
prokrastinering
noun
  1. (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  2. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana
  1. prokrustesbädd
  2. prokrustessäng
/ˌprɔkuˈratɔr/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;
åklagare
/ˌprɔlɛˈtarʲjat/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  2. (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  3. (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją
proletariat
/ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;
proletär
/prɔ̃m/
noun
statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;
färja
/ˌprɔ̃mɛ̃ˈnada/
noun
  1. (przestarzałe, przestarzały) spacer
  2. ulica, aleja spacerowa
promenad
/ˈprɔ̃mɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;
prometium
/ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;
  1. strålning
  2. utstrålning
/ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
    radie
    1. wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
    2. (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała
    stråle
/ˌprɔpaˈɡãnda/
noun
działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;
propaganda
noun
osoba zajmująca się szerzeniem propagandy
propagandist
/ˈprɔpãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;
propan
/ˈprɔpɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkenów, bezbarwny gaz;
propen
/ˌprɔpɔˈzɨt͡sʲja/
noun
coś, co się komuś proponuje
förslag
/prɔˈrɔt͡ʃɨ/
adjective
taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem
profetisk
/ˈprɔrɔk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;
profet
/ˈprɔɕit͡ɕ/
verb
zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś
  1. begära
  2. be
/ˈprɔɕɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)
gris
/ˌprɔspɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś
blomstra
/ˈprɔsta/
noun
(geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;
linje
/ˈprɔstak/
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski
lurk
/prɔˈstata/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;
  1. prostata
  2. blåshalskörtel
/ˈprɔstɔ/
adverb
  1. w nieskomplikowany sposób
    enkelt
  2. w prostej linii
    1. rakt fram
    2. rakt
  3. równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
    upprätt
/ˈprɔstɔ ˈz‿mɔstu/
adverb
wprost, dosłownie, bezpośrednio
  1. rakt på sak
  2. rent ut
  3. utan omsvep
/prɔˈstɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;
rektangel
/ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/
adjective
  1. mający kształt prostokąta
    rektangulär
  2. mający jeden kąt prosty lub wszystkie
    rätvinklig
/ˌprɔstɔˈpadwɨ/
adjective
(geometria) tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty
  1. perpendikulär
  2. vinkelrät
/ˈprɔstɨ/
adjective
    1. łatwy, o niewielkiej trudności
    2. niewykształcony; zwykły
    enkel
  1. niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
    1. rak
    2. rät
/ˌprɔstɨˈtut͡sʲja/
noun
proceder sprzedaży usług seksualnych;
prostitution
/ˌprɔstɨˈtutka/
noun
kobieta świadcząca usługi seksualne
prostituerad
/ˈprɔʃɛk/
noun
substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek
pulver
noun
(spożywczy) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;
bakpulver
/ˈprɔʃɛ/
zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś
varsågod
/ˈprɔʃɛ/
interjection
zaproszenie do czegoś lub podkreślenie ofiarowania czegoś
varsågod
pronoun
imię męskie;
Protus
/prɔˈtaktɨ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;
protaktinium
/ˌprɔtɛkˈt͡sʲjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;
protektionism
/ˌprɔtɛˈstãnt͡sʲci/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z protestantami lub protestantyzmem
protestantisk
/prɔˈtɛstãnt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich
protestant
/ˌprɔtɛˈstɔvat͡ɕ/
verb
wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza
protestera
/ˌprɔtɔˈkɔlãnt/
noun
osoba, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp.
protokollförare
/prɔˈtɔkuw/
noun
sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;
protokoll
/ˈprɔtɔ̃n/
noun
(fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;
proton
/prɔˈtɔtɨp/
noun
(technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;
prototyp
noun
(mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;
proustit
/prɔˈvad͡ʑit͡ɕ/
verb
    1. być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
    2. kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
    1. föra
    2. leda
  1. kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
    1. köra
    2. föra
/ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/
adjective
związany z Prowansją, dotyczący Prowansji
occitansk
/ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;
occitanska
/prɔˈvʲĩnt͡sʲja/
noun
  1. (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  2. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  3. (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  4. obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast
provins
adjective
  1. położony na prowincji, z dala od metropolii
  2. związany z prowincją, dotyczący prowincji
provinsiell
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele
prosaförfattare
/ˈprɔʑba/
noun
uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia
  1. begäran
  2. anhållan
adjective
przesadnie wstydliwy
sipp
/ˈprusɨ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej;
Preussen
/ˈprɨt͡ʃa/
noun
prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe
brits
/ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;
primatologi
/ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/
adjective
mający prostą, nieskomplikowaną formę lub budowę
primitiv
/ˈprɨskat͡ɕ/
verb
wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś
spruta
/prɨʃt͡ʃ/
noun
krosta
  1. finne
  2. blemma
/ˈprɨʃʲɲit͡s/
noun
aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;
dusch
/prɨˈvatnɨ/
adjective
  1. będący czyjąś osobistą własnością
  2. niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
privat
verb
(ekonomia, ekonomiczny) przekazywać majątek państwowy podmiotom prywatnym
privatisera
/ˌpʃɛbaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
odpuszczenie czyichś win
  1. förlåtelse
  2. ursäkt
/ˈpʃɛbʲjɛk/
noun
odbywanie się czegoś, rozwijanie się w czasie
  1. förlopp
  2. händelseförlopp
  3. process
  4. skeende
  5. utveckling
/pʃɛˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
  1. postępować, rozwijać się w czasie, odbywać się
    1. fortgå
    2. fortskrida
    3. förlöpa
    4. pågå
  2. o linii, trasie: prowadzić przez coś, być wytyczonym gdzieś, ciągnąć się dokądś
    1. löpa
    2. sträcka sig
  3. przebywać daną drogę biegiem
    1. springa
    2. löpa
  4. będąc w ruchu, biegiem przemieścić się z jednego punktu na drugi
    springa över
/pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest przebiegły
  1. lömskhet
  2. listighet
/pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/
adjective
postępujący chytrze, przemyślnie
  1. slug
  2. fiffig
  3. illmarig
  4. klipsk
  5. listig
  6. finurlig
/pʃɛˈbʲiɕɲɛk/
noun
(botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.
snödroppe
/pʃɛˈbɨvat͡ɕ/
verb
być gdzieś przez pewien czas; pozostawać gdzieś dłużej; spędzać gdzieś czas
  1. uppehålla sig
  2. dväljas
  3. vistas
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych
hit
verb
odbywać przechadzkę
  1. promenera
  2. ströva
/pʃɛˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. przeżywać coś
    genomgå
  2. być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami
    gå över
  3. zmieniać system, w jakim się coś robi (zwykle w formie dokonanej)
    övergå
/ˌpʃɛxɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
chować coś przed zniknięciem, zginięciem lub zepsuciem w jakimś miejscu
förvara
/ˈpʃɛt͡ɕɛʃ/
particle
…mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność
ju
/pʃɛˈt͡ɕĩnɛk/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  2. w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego
komma
/ˌpʃɛt͡ɕifʲˈt͡ɕawɔ/
noun
(medycyna, medyczny) specyficzne białko znajdujące się w organizmach kręgowców lub wytwarzane w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;
antikropp
/ˌpʃɛt͡ɕivdɛprɛˈsɨjnɨ/
adjective
działający przeciw depresji, używany przy leczeniu depresji, zapobiegający depresji
antidepressiv
/ˌpʃɛt͡ɕiˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/
noun
odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym
motsats
/ˌpʃɛt͡ɕivlɔtʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi
luftvärn
/pʃɛˈt͡ɕivʲɲɛ/
adverb
w sposób przeciwny, odwrotny
  1. stick i stäv
  2. tvärsom tvärs om
  3. tvärtemot tvärt emot
  4. tvärtom tvärt om
/pʃɛˈt͡ɕivʲɲik/
noun
  1. ten, kto jest czemuś przeciwny
    motståndare
  2. (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
    1. motståndare
    2. antagonist
    3. meningsmotståndare
    4. vedersakare
/pʃɛˈt͡ɕivnɨ/
adjective
  1. skierowany w odwrotną stronę
    1. bakvänd
    2. motsatt
    3. omvänd
  2. (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
    invers
  3. całkowicie różny
    1. motsatt
    2. antitetisk
  4. znajdujący się naprzeciw czegoś
    1. motsatt
    2. mitt emot
noun
(geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego
hypotenusa
adjective
wywołujący skutki przeciwne do zamierzonych
kontraproduktiv
adjective
  1. stanowiący kontrast
    1. motsatt
    2. motstridande
    3. motstridig
    4. motsägande
  2. przeciwstawiający się czemuś lub komuś
    1. motstridig
    2. stridig
/ˌpʃɛt͡ɕivuˈtlɛ̃ɲat͡ʃ/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;
antioxidant
/ˌpʃɛt͡ɕivzaˈpalnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom
antiinflammatorisk
/ˈpʃɛt͡ɕɔ̃ŋk/
noun
strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami
drag
/pʃɛˈt͡ɕɛ̃ntna/
noun
(matematyka, matematyczny) średnia arytmetyczna lub wartość oczekiwana;
genomsnitt
/pʃɛˈt͡ɕɛ̃ntnɨ/
adjective
  1. niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną
  2. (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy
genomsnittlig
/pʃɛˈt͡ʃuvat͡ɕ/
verb
mieć przeczucie
ana
/pʃɛt/
preposition
  1. …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
    1. före
    2. framför
  2. …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
    1. inför
    2. före
adverb
w okresie przed narodzeniem Jezusa Chrystusa, przed naszą erą
före Kristus
/ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/
adverb
o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze
  1. främst
  2. företrädesvis
  3. huvudsakligen
  4. först och främst
  5. framför allt framförallt
  6. i första hand
/ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa
föräktenskaplig
/pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;
förort
/ˈpʃɛdmʲjɔt/
noun
rzecz, obiekt nieożywiony
  1. föremål
  2. sak
/ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/
noun
okres pomiędzy rankiem a południem
förmiddag
/pʃɛdˈrãmʲjɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka
underarm
adjective
poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją
förrevolutionär
noun
(anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory;
  1. förmak
  2. hjärtförmak
/ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrt͡sa/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;
  1. entreprenör
  2. företagare
adjective
zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny
företagsam
/ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/
noun
samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;
företag
/pʃɛtʲˈɕɛ̃mbrat͡ɕ/
verb
podejmować jakieś działanie lub działalność
  1. företa
  2. vidta
/pʃɛtˈstavʲjät͡ɕ/
verb
  1. opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej
    1. framföra
    2. framställa
    3. föreställa
    4. gestalta
    5. skildra
    6. återge
  2. zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
    1. presentera
    2. introducera
    3. föreställa
  3. podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
    1. presentera
    2. lägga fram
    3. visa upp uppvisa
  4. być czymś dla kogoś, stanowić coś
    1. representera
    2. utgöra
/ˌpʃɛtstaˈvʲit͡ɕɛl/
noun
osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
representant
/ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko
    1. föreställning
    2. uppträdande
    3. förevisning
    4. uppförande
    5. uppvisning
  2. prezentacja czegoś
    1. presentation
    2. anförande
    3. framförande
    4. framställning
    5. föredrag
    6. föredragning
/ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/
noun
(potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu
förskolelärarinna
/pʃɛṭˈʃkɔlɛ/
noun
(edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;
  1. daghem
  2. dagis
  3. förskola
/ˈpʃɛtːɛ̃m/
pronoun
w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś
  1. dessförinnan
  2. förr
  3. tidigare
  4. därförinnan
  5. förut
  6. innan dess
/pʃɛtˈft͡ʃɔraj/
adverb
dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj
  1. i förrgår
  2. förrgår
/pʃɛˈɡrɨvat͡ɕ/
verb
okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji
förlora
noun
cecha tego, co przejrzyste; cecha tych, którzy są przejrzyści
transparens
/ˈpʃɛjɕt͡ɕɛ/
noun
  1. miejsce, przez które można przejść
  2. (książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp.
övergång
noun
miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;
övergångsställe
/ˈpʃɛkas/
noun
wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank
anvisning
/ˌpʃɛkaˈzɨvat͡ɕ/
verb
dawać komuś coś (jakiś przedmiot)
överlämna
/pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/
noun
  1. klątwa, życzenie komuś źle
    förbannelse
  2. wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś
    1. svordom
    2. svärord
/ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od przekonać
    1. övertalning
    2. övertygande
  2. przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu
    1. övertygelse
    2. tro
    3. förvissning
    4. mening
    5. åsikt
/ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvat͡ɕ/
verb
zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
  1. övertyga
  2. förmå
  3. intala
  4. pressa
  5. truga
  6. övertala
adjective
skłonny do sprzeciwiania się, robiący na przekór
  1. gensträvig
  2. genstörtig
  3. motspänstig
  4. motsträvig
  5. motvalls
  6. obstinat
verb
kilkakrotnie zrobić koziołki
  1. volta
  2. vurpa
/pʃɛˈkrat͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. przewyższać
    1. överskrida
    2. överstiga
    3. överträffa
  2. naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo
    1. överträda
    2. bryta
  3. przechodzić, przedostawać się przez coś
    1. överträda
    2. passera
    3. överskrida
    4. gå över
    5. överstiga
noun
(motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona
fortkörning
/pʃɛˈkʃtawt͡sat͡ɕ/
verb
  1. zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę
    1. förändra
    2. ombilda
    3. omdana
    4. omforma
    5. omskapa
    6. stöpa om
  2. zmieniać się, zmieniać swoją formę
    1. förbytas
    2. förvandlas
    3. förändras
    4. övergå
noun
uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści
  1. bestickning
  2. handtryckning
  3. mutning
verb
zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego
  1. muta
  2. besticka
  3. smörja
/pʃɛˈkɔ̃w̃ska/
noun
niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;
  1. förrätt
  2. mellanmål
adjective
szybko przemijający, nietrwały
flyktig
verb
kończyć się bezpowrotnie
  1. förflyta
  2. förgå
  3. förlida
  4. försvinna
  5. gå till ända
  6. gå över
/ˈpʃɛ̃mɔt͡s/
noun
zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa
våld
/ˈpʃɛ̃mɨsw̥/
noun
dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;
industri
noun
właściciel zakładu przemysłowego
industriman
/ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/
adjective
dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle
industriell
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;
kontraband
verb
  1. myśleć długo nad czym
    1. betänka
    2. tänka över
    3. begrunda
    4. besinna
    5. eftersinna
    6. tänka efter
  2. myśleć intensywnie przez dość długi czas
    1. fundera
    2. grubbla
    3. grunna
/ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒawɨ/
adjective
(potocznie, potoczny) taki, który ma przesadnie wysokie mniemanie o posiadanej przez siebie wiedzy
  1. förnumstig
  2. småklok
  3. snusförnuftig
/pʃɛ̃ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. przemieszczać coś niosąc
    1. överföra
    2. flytta
  2. (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel
    flytta
/ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od przenosić
överföring
/ˌpʃɛɔˈrɨʃa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru
abbedissa
/pʃɛˈpaska/
noun
(zobacz) przepaska biodrowa
höftskynke
/pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/
noun
skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka
höftskynke
/ˈpʃɛpaɕt͡ɕ/
noun
obszar obok stromej ściany góry
  1. avgrund
  2. gap
  3. klyfta
/ˈpʃɛpʲis/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) element większego zestawu tekstów wytyczającego prawidłowy przebieg określonej dziedziny działalności ludzkiej
    bestämmelse
  2. tekst zawierający zbiór wiadomości potrzebnych do zrobienia czegoś, zwłaszcza przyrządzenia potrawy
    recept
/pʃɛˈpʲjurka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;
vaktel
/pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ/
adjective
niezwykle, wyjątkowo piękny
  1. underskön
  2. jätteskön
/pʃɛˈpɔ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów
  1. mellangärde
  2. diafragma
/ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/
noun
wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły
  1. förutsägelse
  2. profetia
  3. spådom
/pʃɛˈpraʃãm/
interjection
  1. wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność
    förlåt
  2. uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
    ursäkta
/pʃɛˈpraʃat͡ɕ/
verb
wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę
  1. be om ursäkt
  2. beklaga
/ˌpʃɛprɔˈvad͡zat͡ɕ/
verb
  1. kierować kimś, wskazując mu drogę
    1. föra
    2. leda
    3. ledsaga
    4. lotsa
  2. kierować czymś, wykonywać coś
    1. genomföra
    2. utföra
  3. przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania)
    flytta
noun
(medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną
bråck
noun
cecha tego, co przepustowe
kapacitet
noun
  1. wielka ilość, różnorodność czegoś
    enormitet
  2. ostentacyjne, widoczne bogactwo
    1. prakt
    2. glans
adjective
taki, który budzi grozę, strach
  1. förskräcklig
  2. skrämmande
  3. förfärlig
  4. fruktansvärd
  5. hemsk
/ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ/
adjective
bardzo przestraszony
  1. förfärad
  2. förskräckt
  3. rädd
  4. skrämd
  5. uppskrämd
/ˈpʃɛrva/
noun
  1. czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
    1. avbrott
    2. uppehåll
  2. czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
    1. paus
    2. rast
    3. avbrott
/pʃɛˈrɨvat͡ɕ/
verb
  1. rwąc, dzielić coś
    avbryta
  2. wstrzymywać działanie, proces na pewien czas
    inställa
noun
(kolarstwo, kolarski) (technologia, technika, techniczny) mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;
  1. kedjeväxel
  2. kransväxel
noun
otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece
vak
/pʃɛˈsada/
noun
wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność
överdrift
/pʃɛˈsadnɨ/
adjective
taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą
överdriven
/pʃɛˈsad͡zat͡ɕ/
verb
  1. kazać komuś, aby siadł w innym miejscu
    1. flytta
    2. flytta på
    3. flytta upp
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku
    1. omplantera
    2. plantera om
  3. przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś
    överdriva
  4. przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
    1. överdriva
    2. blåsa upp
    3. överskatta
/pʃɛˈɕɛvat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych
    1. gallra
    2. skräda
    3. sovra
    4. utrensa
    5. utsortera
  2. przepuszczać przez sito
    1. sikta
    2. sålla
    3. vaska
noun
(astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;
  1. solstånd
  2. sommarsolstånd
/ˌpʃɛstaˈʒawɨ/
adjective
taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju
  1. föråldrad
  2. förlegad
  3. ålderdomlig
/pʃɛˈstavat͡ɕ/
verb
  1. (przestarzałe, przestarzały) obcować z kimś
    1. umgås
    2. sällskapa
  2. przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej
    1. upphöra
    2. sluta
adjective
taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach
  1. förskräckt
  2. förskrämd
  3. rädd
  4. räddhågsen
  5. skraj
  6. skrajsen
/pʃɛˈstraʃɨt͡ɕ/
verb
wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę
  1. skrämma
  2. förskräcka
adjective
dotyczący przestrzeni
rumslig
/ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/
noun
    1. (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
    2. określony obszar – dwu- lub trójwymiarowy
    1. rum
    2. rymd
    1. (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
    2. (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;
    1. rymd
    2. utrymme
/ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲit͡ʃna/
noun
przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery
rymden
/pʃɛˈstɛ̃mpt͡sa/
noun
osoba, która dopuściła się przestępstwa
  1. brottsling
  2. förbrytare
  3. förövare
/pʃɛˈstɛ̃mpt͡ʃɨ/
adjective
związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom
  1. brottslig
  2. kriminell
  3. olaglig
/pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;
  1. brott
  2. förbrytelse
/pʃɛˈsɨwka/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy
  1. försändelse
  2. sändning
/ˈpʃɛʃt͡ʃɛp/
noun
(medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
transplantat
/pʃɛˈʃkad͡zat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo
  1. hindra
  2. störa
  3. förhindra
  4. hejda
  5. hämma
  6. motarbeta
/pʃɛˈʃkɔda/
noun
coś, co przeszkadza, utrudnia
  1. hinder
  2. svårighet
  3. aber
  4. hake
  5. hämsko
  6. krux
/ˈpʃɛʃwɔɕt͡ɕ/
noun
wszystko to, co już się wydarzyło;
  1. dåtid
  2. det förfluten
/ˈpʃɛsɔ̃nt/
noun
  1. praktyki wynikające z przesądu (1.1)
    skrock
  2. wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
    1. skrock
    2. vidskepelse
/pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/
adjective
wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów
vidskeplig
/pʃɛˈvaɡa/
noun
górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś
  1. överlägsenhet
  2. övertag
adjective
będący w większej ilości lub liczbie
  1. övervägande
  2. dominerande
  3. överlägsen
/pʃɛˈvaʒʲɲɛ/
adverb
w przeważającej części
  1. mestadels
  2. för det mesta
/pʃɛˈvʲijät͡ɕ/
verb
(informatyka, informatyczny) o stronie internetowej lub dokumencie: przesuwać tak, by wyświetlany był inny fragment
rulla
noun
(medycyna, medyczny) nieuleczalna, przewlekła choroba dolnej części układu oddechowego z ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe, związana przede wszystkim z paleniem tytoniu
kroniskt obstruktiv lungsjukdom
/ˌpʃɛvɔdʲˈɲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
kierować przebiegiem spotkania, zebrania, obrad
  1. föra ordet
  2. presidera
/ˌpʃɛvɔdʲɲiˈt͡ʃɔ̃nt͡sɨ/
noun
osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji
ordförande
/pʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
ledare
/pʃɛˈvrat͡sat͡ɕ/
verb
upadać
falla
/pʃɛˈvrɔtka/
noun
(sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;
  1. cykelspark
  2. bicykleta
/pʃɛˈvɨʃːat͡ɕ/
verb
prześcigać kogoś, być lepszym
gå över
/ˈpʃɛvut/
noun
  1. (elektryczność) element obwodu służący do prowadzenia prądu;
  2. (technologia, technika, techniczny) kanał (rura, wąż) umożliwiający przepływ substancji sypkich, cieczy, gazów
ledning
/pʃɛs/
preposition
  1. …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
    1. genom
    2. igenom
  2. …czasu trwania czynności
    om
/ˌpʃɛzaˈbavnɨ/
adjective
nadzwyczaj, niezwykle, bardzo zabawny
  1. obetalbar
  2. dråplig
  3. komisk
/ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu
förkylning
/ˌpʃɛznaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. cel, dla którego służy dana rzecz
    ändamål
  2. nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
    öde
noun
(ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;
  1. utfiskning
  2. överfiske
/ˈpʃɛwɨk/
noun
(anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,
matstrupe
/ˈpʃɛwɛ̃n͇t͡ʃ/
noun
(geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty
  1. bergspass
  2. pass
/ˌpʃɛɕt͡ɕɛˈradwɔ/
noun
prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;
lakan
/ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/
noun
powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.
förföljelse
/pʃɛˈʒuvat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;
idisslare
/pʃɨˈbʲitɨ/
adjective
załamany, smutny, zmartwiony
nedslagen
adjective
bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością
  1. approximativ
  2. ungefärlig
/pʃɨˈbɨvat͡ɕ/
verb
docierać do pewnego miejsca
  1. ankomma
  2. anlända
  3. ingå
/pʃɨˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
przybywać dokądś
komma
noun
(motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd
släp
/pʃɨˈt͡ʃɨ̃na/
noun
powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko
  1. orsak
  2. grund
  3. anledning
  4. skäl
/pʃɨˈt͡ʃɨ̃ɲät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś
  1. bidra
  2. bidraga
/pʃɨˈdatnɔɕt͡ɕ/
noun
posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne
användbarhet
/pʃɨˈdatnɨ/
adjective
mający zastosowanie
användbar
noun
dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby
öknamn
/ˈpʃɨd͡ʑaw/
noun
  1. to, co przydzielono
    1. andel
    2. kvot
    3. beskärd del
    4. lott
    5. portion
    6. ranson
  2. przydzielenie czegoś
    tilldelning
/pʃɨˈɡãɲaw ˈkɔt͡ɕɔw ɡarn̥ˈkɔvʲi a‿ˈsãm ˈsmɔlʲi/
proverb
nie powinno się pouczać innych ani wytykać im błędów, jeśli samemu nie jest się bez wad
man skall inte kasta sten i glashus
/pʃɨɡˈlɔ̃ndat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
patrzeć uważnie, obserwować coś / kogoś
  1. beskåda
  2. se på
  3. titta på
  4. åse
  5. åskåda
/pʃɨˈɡɔda/
noun
niecodzienne, niezwykłe zdarzenie
äventyr
/ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/
noun
((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić
förberedelse
/ˌpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od przygotowywać
  1. beredning
  2. förberedning
/ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
  1. förbereda
  2. bereda
/pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/
noun
(gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;
preposition
/pʃɨˈjät͡ɕɛl/
noun
  1. osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  2. osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
  3. (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym
vän
/ˌpʃɨjäˈt͡ɕɛlsʲci/
adjective
serdeczny, życzliwy, przyjazny
vänlig
/ˌpʃɨjäˈt͡ɕuwka/
noun
kobieta zaprzyjaźniona z kimś
väninna
/pʃɨˈjaznɨ/
adjective
  1. taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  2. (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód
vänlig
/ˈpʃɨjäɕɲ̊/
noun
dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;
vänskap
/pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/
adverb
w sposób przyjemny, z poczuciem przyjemności
  1. angenäm
  2. behaglig
  3. mysig
  4. skön
  5. trevlig
/pʃɨˈjɛ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
  1. nöje
  2. fröjd
  3. njutning
  4. glädje
/pʃɨˈjɛ̃mnɨ/
adjective
sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie
  1. angenäm
  2. behaglig
  3. trevlig
  4. mysig
  5. nöjsam
  6. skön
/pʃɨjˈmɔvat͡ɕ/
verb
odbierać coś (rzecz, informację)
antaga
adjective
powszechnie uznany lub używany
  1. bruklig
  2. gängse
  3. sedvanlig
  4. vanlig
  5. vedertagen
/ˈpʃɨkrɨ/
adjective
  1. wywołujący nieprzyjemne uczucia
    1. frånstötande
    2. ledsam
    3. motbjudande
    4. obehaglig
    5. olustig
    6. otäck
  2. wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe
    1. frånstötande
    2. motbjudande
    3. obehaglig
  3. o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia
    1. frånstötande
    2. motbjudande
    3. otrevlig
/ˈpʃɨkwat/
noun
  1. fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  2. osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)
  3. osoba (postępowanie) godne naśladowania
exempel
adverb
na przykład
exempelvis
noun
(botanika, botaniczny) Hepatica Mill., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
blåsippa
/ˈpʃɨlɔt/
noun
przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną
ankomst
/ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/
noun
pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby
provrum
/pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/
noun
(gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;
adjektiv
/ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem
adjektivisk
adjective
narzucony, wynikający z przymusu
tvungen
/pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/
particle
nie mniej niż
  1. minst
  2. åtminstone
/pʃɨ̃ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce
    hämta
  2. odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
    inbringa
noun
  1. (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;
    1. agn
    2. bete
  2. (przenośnie, przenośnia) to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga
    1. lockbete
    2. lockelse
/pʃɨˈɔt͡ʃkɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) uproszczony wrażliwy na światło i nietworzący obrazu narząd wzroku u stawonogów;
punktöga
/pʃɨˈpadɛk/
noun
  1. przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
    1. fall
    2. kasus
  2. (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
    kasus
  3. losowe, nieplanowane wydarzenie
    slump
/ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/
adverb
wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności
  1. händelsevis
  2. slumpartat
  3. tillfälligtvis
/ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/
adjective
będący wynikiem przypadku
slumpmässig
/ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ/
verb
  1. zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego
    1. erinra
    2. påminna
    3. stöta på
  2. być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
    1. likna
    2. erinra
    3. påminna
  3. przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
    1. minnas
    2. erinra sig
    3. påminna sig
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej
  1. liknelse
  2. allegori
  3. parabel
/pʃɨˈprava/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;
krydda
/pʃɨ.ˈpra.vʲjät͡ɕ/
verb
dodawać przyprawę do potrawy lub napoju
krydda
noun
(geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;
katet
adverb
prawdopodobnie, być może
  1. antagligen
  2. förmodligen
  3. sannolikt
  4. troligen
  5. troligtvis
adjective
oparty na przypuszczeniu
förment
/pʃɨˈpuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności
  1. anta
  2. förmoda
  3. gissa
/pʃɨˈrɔda/
noun
świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;
natur
noun
wzrost ilości czegoś
ökning
/pʃɨˈrɔstɛk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;
suffix
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem
geringslåda
/ˈpʃɨʒɔ̃nt/
noun
narzędzie, urządzenie
  1. verktyg
  2. redskap
/pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/
noun
uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;
ed
/pʃɨˈɕɛ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
silnie deklarować, mocno obiecywać
  1. svära
  2. svärja
noun
(metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;
accelerometer
/pʃɨˈstãnɛk/
noun
miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść
hållplats
/pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/
noun
przystanek, na którym zatrzymują się autobusy
busshållplats
/pʃɨˈstɔjɲak/
noun
(potocznie, potoczny) przystojny mężczyzna lub chłopiec
snygging
/ˈpʃɨʃwɔɕt͡ɕ/
noun
czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;
framtid
/ˈpʃɨʃwɨ/
adjective
  1. ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości
    framtida
  2. następny, bliski w czasie
    1. nästa
    2. nästkommande
/pʃɨˈswɔvʲjɛ/
noun
zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;
  1. ordspråk
  2. ordstäv
verb
należeć się z tytułu ustawy, prawa itp.
tillkomma
/pʃɨˈswuvɛk/
noun
(gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;
adverb
adjective
(gramatyka) o funkcji przysłówka
  1. adverbiell
  2. adverbial
/pʃɨˈtulʲit͡ɕ/
verb
okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się
krama
adjective
dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa
  1. mysig
  2. gemytlig
  3. hemtrevlig
  4. trivsam
  5. ombonad
/pʃɨˈvʲilɛj/
noun
(książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;
privilegium
noun
(sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna sfaulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik;
fördelsregel
/pʃɨˈvutt͡sa/
noun
osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy
anförare
noun
przewodzenie kimś lub czymś
anförarskap
verb
zabierać bezprawnie cudzą własność lub przyznawać sobie prawo do czegoś
  1. appropriera
  2. bemäktiga sig
  3. kapa
  4. lägga beslag på något
  5. lägga vantarna på något
  6. tillskansa sig
/pʃɨzˈnavat͡ɕ/
verb
  1. uznawać czyjąś przewagę, wyższość (i tym podobne, i temu podobne)
    1. bekänna
    2. erkänna
    3. medge
    4. tillstå
    5. vidgå
  2. przydzielać coś komuś, dawać
    1. bevilja
    2. anslå
    3. anvisa
    4. bifalla
    5. tilldela
  3. zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne
    1. erkänna
    2. medge
    3. tillstå
    4. bekänna
    5. vidgå
  4. potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego
    1. erkänna
    2. bekänna
noun
przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych
anständighet
/ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/
adjective
porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
  1. anständig
  2. ärbar
/pʃɨɕˈpʲjɛʃat͡ɕ/
verb
  1. zwiększać prędkość
    1. accelerera
    2. hasta
  2. sprawiać, że coś dzieje się szybciej
    påskynda
verb
(włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
spinna
/ˈpʃɛ̃nd͡za/
noun
(włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;
garn
/ˈpruba/
noun
  1. (statystyka, statystyczny) pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
    prov
  2. test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
    1. prov
    2. prövning
  3. usiłowanie dokonania czegoś
    prövning
  4. ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu
    1. repetition
    2. prov
    3. prövning
    4. rep
/pruˈbɔvat͡ɕ/
verb
  1. starać się coś zrobić
  2. sprawdzać smak potrawy lub napoju
  1. prova
  2. pröva
noun
  1. (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
    1. humus
    2. mull
  2. (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;
    karies
/pruk/
noun
  1. (sport, sportowy) w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników
    gupp
  2. listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
    tröskel
/ˈpruʒʲɲa/
noun
(fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);
  1. vakuum
  2. tomrum
/prɔ̃nt/
noun
    1. (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
    2. (potocznie, potoczny) energia elektryczna
    ström
  1. tendencja, kierunek
    strömning
  2. strumień wody
    1. strömning
    2. ström
/ˈprɛ̃ɲt͡ɕik/
noun
(botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;
ståndare
/ˈprɛ̃ntʲci/
adjective
  1. taki, który reaguje bardzo gwałtownie, szybko, bez zastanowienia
    1. flink
    2. kvick
    3. rapp
    4. rask
    5. snabb
  2. szybki, odznaczający się dużą szybkością
    1. snabb
    2. kvick
    3. rapp
    4. flink
    5. rask
/ˈprɛ̃ntkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  2. (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
hastighet
/ˈprɛ̃nd͡zɛj ˈt͡ʃɨ ˈpuʑɲɛ̇j/
adverb
w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)
förr eller senare
/psalm/
noun
  1. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;
psalm
prefix
…pierwszy człon wyrazów złożonych będących nazwami i określeniami osób, rzeczy lub zjawisk, które nie są tym, co udają lub naśladują
pseudo-
noun
(chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;
pseudoefedrin
/ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/
noun
zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;
pseudovetenskap
/psɛwˈdɔ̃ɲĩm/
noun
(książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;
pseudonym
/ˈpʲɕarʲɲa/
noun
pomieszczenie dla psów myśliwskich lub hodowlanych
hundgård
noun
marna zapłata, mizerne wynagrodzenie, byle grosz
spottstyver
/pstrɔ̃ŋk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
  1. forell
  2. öring
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem
psykasteni
/psɨˈxʲjatra/
noun
(medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
  1. psykiater
  2. psykiatriker
/psɨˈxʲjatrʲja/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;
psykiatri
adjective
związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii
psykiatrisk
/psɨˈxʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi
psykisk
noun
psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów
psykoanalytiker
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach
  2. (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach psychoanalizy (1.1)
psykoanalys
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;
psykofysiologi
/psɨˈxɔlɔk/
noun
(psychologia, psychologiczny) absolwent studiów w dziedzinie psychologii
psykolog
/ˌpsɨxɔˈlɔɟja/
noun
nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;
psykologi
/ˌpsɨxɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący psychologii
psykologisk
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;
psykopati
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dziedzina psychologii i psychiatrii, która bada zaburzenia i choroby psychiczne
psykopatologi
adjective
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało
psykosomatisk
adjective
(psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą
psykotisk
/psɨˈxɔza/
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
psykos
noun
(medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;
postpartumpsykos
/ˈpʃt͡ʃɛlaʃ/
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych
biodlare
/ˈpʃt͡ʃɔwa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;
bi
/pʃɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
  1. Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  2. (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)
vete
/ptax/
pronoun
(mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;
Ptah
/ptak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;
fågel
/ˈptaɕa ˈɡrɨpa/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;
fågelinfluensa
/puˈblʲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. cecha tego, co jest publiczne, cecha tych, którzy są publiczni
    offentlighet
  2. grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody
    1. publik
    2. folksamling
    3. församling
    4. menighet
/ˌpublʲiˈkat͡sʲja/
noun
  1. tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem
  2. wydawanie jakiegoś tekstu drukiem
publikation
/ˌpublʲiˈkɔvat͡ɕ/
verb
ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać
publicera
/ˈpuxat͡ʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;
berguv
/ˈpuxar/
noun
  1. naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;
    1. pokal
    2. bägare
  2. (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
    1. pokal
    2. prispokal
/puˈt͡sɔvat͡ɕ/
verb
starannie czyścić gładką powierzchnię, taką którą da się doprowadzić do połysku
  1. polera
  2. putsa
/ˈpudɛr/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;
puder
/puˈdɛwkɔ/
noun
mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury
  1. ask
  2. dosa
/ˈpudwɔ/
noun
chybiony strzał
  1. bom
  2. miss
/pudˈwɔvat͡ɕ/
verb
nie trafiać w cel; chybiać podczas strzelania
  1. bomma
  2. missa
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki;
  1. sensmoral
  2. slutkläm
  3. slutpoäng
/ˈpulsar/
noun
(astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;
pulsar
/ˈpũma/
noun
(zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
puma
/ˈpũmɛks/
noun
(geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;
pimpsten
/pũŋkt/
noun
  1. (sport, sportowy) jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie
    poäng
  2. (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
    1. punkt
    2. poäng
/ˈpũŋɡd vʲiˈd͡zɛ̃ɲa/
noun
stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień
  1. synpunkt
  2. synvinkel
  3. perspektiv
  4. synsätt
/ˈpũŋɡd ˈvɨjɕt͡ɕa/
noun
początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń
  1. utgångspunkt
  2. avstamp
  3. utgångsläge
/ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności
precis
noun
(mykologia, mykologiczny) grzyb z rodzaju Lycoperdon
röksvamp
/ˌpurpuˈrɔvɨ/
adjective
mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury
purpurfärgad
adjective
związany z puryzmem
puristisk
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;
puré
noun
cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności
tomhet
/puˈstuwka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;
tornfalk
/ˈpustɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) pozbawiony wartości, istotnego znaczenia
    1. andefattig
    2. meningslös
    3. tom
  2. niezawierający niczego
    1. tom
    2. innehållslös
    3. tömd
/puˈstɨ̃ɲa/
noun
(geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;
öken
noun
(geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;
ökenspridning
/ˈpuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
(obraźliwie) o kobiecie: zmieniać często partnerów
fnaska
/ˈpuʃt͡ʃɨk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;
kattuggla
/ˈpuʃt͡ʃɨk ˈm̥ʃarnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej;
lappuggla
/ˈpuʃka/
noun
metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;
  1. burk
  2. dosa
noun
(publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych
putinisering
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;
  1. trombon
  2. basun
/puˈwapka/
noun
  1. kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
    1. fälla
    2. fallgrop
  2. zasadzka, podstęp
    1. fälla
    2. försåt
    3. bakhåll
  3. urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
    1. fälla
    2. snara
    3. giller
/puwˈkɔvʲɲik/
noun
(wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;
överste
/ˈpuɕt͡ɕid͡ʑ ˈz‿dɨ̃mɛ̃m/
verb
stracić, zniszczyć, zaprzepaścić
gå upp i rök
/ˈpɨxa/
noun
nadmierne przekonanie o własnej doskonałości
  1. högmod
  2. förhävelse
  3. hybris
  4. högfärd
  5. övermod
/ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃stfɔ/
idiom
zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;
pyrrhusseger
/pɨsk/
noun
(zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
nos
/pɨˈskufka/
noun
(potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań
  1. gruff
  2. käbbel
/ˈpɨʃnɨ/
adjective
  1. pełen pychy
    1. högfärdig
    2. högmodig
  2. bardzo smaczny
    1. läcker
    2. mumsig
    3. smarrig
    4. smaskig
/pɨˈtãɲɛ/
noun
  1. wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  2. zagadnienie, problem
fråga
/pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨt͡ʃnɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;
retorisk fråga
/ˈpɨtat͡ɕ/
verb
wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi
fråga
/ˈpujʑd͡ʑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/
verb
być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem
vandra till Canossa
/ˈpuci ˈt͡sɔ/
idiom
(potocznie, potoczny) na razie, tymczasem
än så länge
/puw/
numeralFraction
jedna z dwóch równych części całości
halv
/ˈpuwbuk/
noun
(mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika
halvgud
noun
produkt któregoś etapu produkcji przeznaczony do dalszej obróbki
halvfabrikat
noun
uczestnik półfinału w zawodach sportowych lub konkursie
semifinalist
noun
etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale
semifinal
/ˈpuwka/
noun
osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
hylla
/puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
    halvmåne
  2. Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy
    månskära
/puwˈkula/
noun
  1. (geometria) połowa kuli;
    1. halvklot
    2. hemisfär
    1. (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
    2. (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
    1. hemisfär
    2. halvklot
/ˈpuwnɔt͡s/
noun
  1. godzina 24:00
    midnatt
  2. kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;
    1. nord
    2. norr
adjective
związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej
nordamerikansk
adjective
związany z północnym Atlantykiem lub obszarami wokół niego położonymi
nordatlantisk
adjective
odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną
nordeuropeisk
adjective
związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej
nordirländsk
/puwˈnɔt͡snɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Korei Północnej
nordkoreansk
adjective
związany z północną Polską, dotyczący północnej Polski
nordpolsk
adjective
związany z północnymi Włochami, dotyczący północnych Włoch
norditaliensk
/puwˈnɔt͡snɨ/
adjective
(geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku
  1. nordlig
  2. norra
/puwˈnɔt͡snɨ ˈfsxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim
nordost
/puwˈnɔt͡snɨ ˈzaxut/
noun
(geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim
nordväst
/puwˈpaɕɛt͡s/
noun
(medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;
bältros
/ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/
noun
(fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;
halvledare
noun
połowa roku
halvår
/ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej;
halvvokal
/puwˈtɔra/
numeralFraction
jeden/jedno i pół
  1. halvannan
  2. en och en halv
/puwˈvɨsɛp/
noun
(geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
halvö
/puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/
pronoun
(geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;
Balkanhalvön
/ˈpuʑnɔ/
adverb
  1. pod koniec jakiegoś czasu lub okresu
  2. po upływie czasu dłuższego niż zwykle lub niż oczekiwano
  3. wieczorem lub w nocy
sent
/ˈpuʑnɨ/
adjective
    1. będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
    2. następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa
    sen
    1. (tylko w stopniu wyższym: późniejszy) będący w przyszłości innym, niż poprzednio; przyszły
    2. (tylko w stopniu wyższym: późniejszy) następujący po czymś, co miało miejsce wcześniej; dalszy
    senare
  1. przeszły, ale najmniej oddalony od teraźniejszości
    sentida
noun
(anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  1. urinblåsa
  2. blåsa
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu;
urinblåsa
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;
gallblåsa
/ˈpɛ̃ndrak/
noun
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) małe dziecko
  1. knatte
  2. parvel
  3. plutt
  4. pys
/ˈpɛ̃nd͡zɛl/
noun
(sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;
pensel
/ˈpɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku
jaga
/ˈpɛ̃ŋkat͡ɕ/
verb
przestawać być całym na skutek powstania rysy, szczeliny lub otworu
  1. brista
  2. spricka
  3. rämna
/ˈpɛ̃mpɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;
navel
noun
(anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze
navelsträng
/ˈpɛ̃ntla/
noun
  1. (motoryzacja) końcowa stacja komunikacji autobusowej lub tramwajowej, na której pojazd zawraca
    1. slinga
    2. vändslinga
  2. związany na powrót sznur lub drut
    1. snara
    2. ögla
/ˈpwat͡sa/
noun
zarobek, wynagrodzenie za pracę
lön
/ˈpwat͡sa ˌmʲĩɲĩˈmalna/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) prawnie ustalony najniższy dopuszczalny poziom wynagrodzenia pieniężnego za pracę najemną;
minimilön
/ˈpwat͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  2. (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje
  1. betala
  2. erlägga
/pwat͡ʃ/
noun
wylewanie łez;
gråt
/ˈpwakat͡ɕ/
verb
wylewać łzy, ronić łzy
  1. gråta
  2. grina
  3. lipa
/ˈpwakat͡ɕ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/
verb
użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie
gråta över spilld mjölk
/ˈpwasʲci/
adjective
nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  1. flat
  2. platt
/ˌpwaskɔˈʒɛʑba/
noun
(sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła
relief
/pwaʃt͡ʃ/
noun
(odzieżownictwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
  1. rock
  2. kappa
/ˈpwaʃt͡ʃka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;
rocka
/ˈpwatɛk/
noun
  1. niewielki, płaski kawałek czegoś
    flinga
  2. (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:
    kronblad
  3. kryształ śniegu
    snöflinga
/ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/
noun
struktura kryształów śniegu
snöflinga
/ˈpwatʲci ɔˈfʲɕãnɛ/
noun
(spożywczy) płatki z owsa, wykorzystywane jako składnik potraw;
havregryn
/pwas/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;
groddjur
/ˈpwɛtfa/
noun
(zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
fena
noun
(zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych
stjärtfena
noun
(zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;
blåval
/pwɛt͡ɕ/
noun
cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;
kön
/ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/
noun
język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;
  1. flamma
  2. låga
/pwɔt/
noun
ogrodzenie domu lub gospodarstwa;
  1. staket
  2. stängsel
/ˈpwɔtɛk/
noun
(sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich
häck
/pwɔt͡ɕ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus Linnaeus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;
mört
/ˈpwut͡sɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;
lunga
/pwuk/
noun
(rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;
plog
/pwɨ̃n/
noun
substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
vätska
noun
(chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń
diskmedel
/ˈpwɨ̃nːɔɕt͡ɕ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań;
likviditet
/ˈpwɨ̃nːɨ/
adjective
będący płynem
flytande
/ˈpwɨ̃nɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. o czasie: upływać, mijać
    rinna
  2. poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi
    simma
  3. (przenośnie, przenośnia) brzmieć
    strömma
  4. o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
    1. strömma
    2. flyta
/ˈpwɨta/
noun
  1. krążek służący do przechowywania muzyki lub danych
    CD-skiva
  2. (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
    1. skiva
    2. platt
/ˈpwɨta ˈɡwuvna/
noun
(elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;
moderkort
/ˈpwɨtʲci/
adjective
taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki
grund
noun
(sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie
simning
/pwɨˈvat͡ʃka/
noun
forma żeńska od: pływak
simmerska
/ˈpwɨvat͡ɕ/
verb
  1. mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
    flyta
  2. poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie
    simma
/pwut/
noun
    1. (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju
    2. to, co wydała ziemia
    foster
  1. (przenośnie, przenośnia) dzieło jako wytwór talentu, pracy umysłowej
    1. foster
    2. alster
    3. skapelse
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;
Quito
/kwʲis/
noun
rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;
frågesport
/raˈbarbar/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;
rabarber
/ˈrabat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Maroka;
Rabat
/ˈrabat/
noun
obniżka ceny
rabatt
/ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza/
noun
(medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni;
rabdomyolys
/ˈrabʲĩn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;
rabbin
/raˈbɔvat͡ɕ/
verb
bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy
röva
/raˈxɛla/
pronoun
(rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;
Rakel
/raˈxũnɛk/
noun
  1. (handel, handlowy) spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
    1. nota
    2. räkning
  2. kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
    räkning
/ˌrat͡sʲjɔ̃naˈlʲista/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  2. człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami
rationalist
/ˌrat͡sʲjɔ̃nalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem
rationalistisk
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalʲism̥/
noun
  1. preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)
  2. (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
  3. (filozofia, filozoficzny) postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
rationalism
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co racjonalne
rationalitet
/ˌrat͡sʲjɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
opierający się na logicznym rozumowaniu
  1. rationell
  2. förnuftig
/ˈrat͡ʃɛj/
adverb
  1. … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś decyzji, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że podejmie tę decyzję
    1. fastmer
    2. hellre
    1. … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia
    2. … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe
    1. fastmer
    2. snarare
/ˈrat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
częstować
  1. traktera
  2. undfägna
/rat/
noun
(chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;
radium
/ˈrada/
noun
  1. grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  2. wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  3. zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem
råd
/ˈradar/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;
radar
/ˈradʲjɔ/
noun
  1. instytucja opracowująca i nadająca audycje emitowane w postaci fal elektromagnetycznych
  2. urządzenie odbierające sygnały dźwiękowe nadawane w postaci fal elektromagnetycznych
radio
noun
(fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma
radioaktivitet
noun
osoba niezawodowo zajmująca się budową i obsługą urządzeń radiowych;
radioamatör
noun
lekarz zajmujący się radiologią
radiolog
/ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;
radiomottagare
noun
(radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów za pomocą fal radiowych;
radiotelefon
/ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista/
noun
pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy
radiotelegrafist
/raˈdʲjɔvus/
noun
(motoryzacja) samochód policyjny;
polisbil
/ˈradɔ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;
radon
/ˈradɔɕt͡ɕ/
noun
uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski
  1. glädje
  2. fröjd
noun
postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne
radikalism
/ˈrad͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. udzielać komuś rady
    1. råda
    2. uppmana
    3. rekommendera
    4. tillråda
  2. wspólnie zastanawiać się, jak postąpić, jak coś załatwić
    1. rådgöra
    2. rådslå
    3. samråda
    4. överlägga
  3. zwracać się do kogoś o poradę, zasięgać czyjejś rady, opinii
    1. rådföra sig
    2. rådgöra
  4. na bieżąco pokonywać trudności
    klara sig
noun
(rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie drewniane do spulchniania gleby bez odwracania skiby;
årder
/ˈrafa/
noun
zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;
rev
/ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/
noun
rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali
korallrev
/ˈrafaw/
pronoun
imię męskie;
Rafael
/ˌrafʲĩˈnɔvat͡ɕ/
verb
poddawać procesowi rafinacji
raffinera
/raj/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;
  1. paradis
  2. himmel
/ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/
noun
(potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;
skatteparadis
/rajˈstɔpɨ/
noun
rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;
  1. strumpbyxa
  2. strumpbyxor
/rak/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;
Kräftan
/rak/
noun
  1. (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
    1. cancer
    2. kräfta
  2. (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;
    kräfta
  3. (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
    stegjärn
  4. (leśnictwo) (botanika, botaniczny) przerost, patologiczne zgrubienie tkanki drewna;
    utväxt
noun
(medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego rozwijający się w prostacie
prostatacancer
noun
(medycyna, medyczny) zlokalizowany w płucach najczęstszy nowotwór złośliwy;
lungcancer
/raˈcɛta/
noun
  1. pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
  2. (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym
raket
/rãˈmadãn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
ramadan
/ˈrãmʲjɛ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
axel
/ˈrãna/
noun
(medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;
  1. sår
  2. skada
/ˈrãntka/
noun
umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu;
  1. dejt
  2. träff
/rãˈɲuʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;
stjärtmes
/ˈrãnɔ/
adverb
wcześnie w ciągu dnia
på morgon
/ˈrãnɔ/
noun
wczesna pora dnia
morgon
noun
(informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;
utpressningsprogram
/ˈrapɔrt/
noun
szczegółowe sprawozdanie
rapport
/ˌrapɔrˈtɔvat͡ɕ/
verb
składać raport
  1. anmäla
  2. rapportera
/ˈraruk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug
tatarfalk
/ˈrasa/
noun
(zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;
ras
/ˌraɕiˈstɔfsʲci/
adjective
związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu
rasistisk
/ˈraɕism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;
rasism
/ˈraʃpla/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina Linnaeus, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
    havsängel
  2. (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach
    rasp
/raˈtɔvat͡ɕ/
verb
wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów
  1. rädda
  2. bärga
/ˈratuʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;
  1. rådhus
  2. stadshus
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy
ratificering
verb
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy
ratificera
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;
Regensburg
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj małych włoskich pierogów;
ravioli
/'razɨ/, /ras/
cardinalNumeral
przy liczeniu jeden
ett
/'razɨ/, /ras/
noun
  1. pojedyncza realizacja czynności
    gång
  2. uderzenie wymierzone za pomocą przeznaczonego do tego celu narzędzia
    1. rapp
    2. slag
    3. smocka
    4. smäll
    5. snyting
/ˈrazɛ̃m/
adverb
(o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie
  1. tillsammans
  2. ihop
  3. gemensam
  4. samman
/ˈraʑit͡ɕ/
verb
wzbudzać nieprzyjemne uczucie, powodować negatywne odczucia
stöta
/rd͡za/
noun
warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;
rost
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;
ryggmärg
/ˌrɛaˈɡɔvat͡ɕ/
verb
odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację
reagera
/rɛˈakt͡sʲja/
noun
  1. odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  2. zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  3. (chemia, chemiczny) (zobacz) reakcja chemiczna
  4. (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  5. (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  6. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
reaktion
/ˌrɛakˈtãnt͡sʲja/
noun
(fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;
reaktans
/rɛˈaktɔr/
noun
  1. (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
    reaktor
  2. (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;
    1. reaktor
    2. kärnreaktor
verb
sprawiać, że ktoś lub coś staje się ponownie aktywne
reaktivera
noun
(mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;
realgar
noun
  1. postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
  2. (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (gry komputerowe) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim, grze komputerowej lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;
realism
/ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;
realpolitik
/rɛˈbɛka/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Rebecka
  2. Rebecca
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;
rebetiko
/ˈrɛbus/
noun
zagadka przedstawiona za pomocą rysunków oraz pojedynczych liter tworzących zaszyfrowane hasło;
rebus
/rɛˈt͡sɛ̃w̃zʲja/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu
kritik
noun
osoba pracująca w recepcji, np. hotelu
receptionist
/rɛˈt͡sɛpta/
noun
  1. (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku
  2. (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
recept
/rɛˈt͡sɛsʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego
recession
/rɛˈxɔtat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie
    1. flabba
    2. garva
    3. skrocka
  2. o żabie: wydawać charakterystyczny głos
    kväka
noun
(medycyna, medyczny) nawrót objawów chorobowych
recidiv
verb
wygłaszać z pamięci utwór literacki
recitera
/ˈrɛda/
noun
(marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;
redd
adjective
związany z redakcją i/lub redaktorami
redaktionell
/rɛˈdaktɔr/
noun
pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych
redaktör
/rɛˈːkspɔrt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę;
reexport
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne
  1. omval
  2. återval
/rɛˈfɛktaʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;
  1. refektorium
  2. klostermatsal
/ˌrɛfɛˈrɛ̃nt͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;
referens
/ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;
  1. folkomröstning
  2. referendum
/rɛˈfɔrma/
noun
zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;
reform
adjective
(podniośle) dotyczący reformowania albo reformatora
reformatorisk
verb
dokonywać reformy
reformera
/ˈrɛfrɛ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst
  1. refräng
  2. omkväde
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę
regentskap
/ˈrɛɡɛ̃nt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;
regent
/rɛˈɟĩna/
pronoun
imię żeńskie;
Regina
/ˈrɛɟɔ̃n/
noun
(książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi
region
/ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
(przymiotnik) od region
regional
/ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/
adjective
mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy
regressiv
/ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/
adverb
w sposób regularny
regelbundet
noun
cecha tego, co regularne
regularitet
/ˌrɛɡuˈlarnɨ/
adjective
  1. (gramatyka) posiadający typową odmianę
  2. powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni
regelbunden
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do regulowania przebiegu różnych procesów;
regulator
/rɛˈɡuwa/, /ˈrɛɡuwa/
noun
zasada, według której należy postępować
regel
/ˌrɛxabʲilʲiˈtat͡sʲja/
noun
(medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
rehabilitering
/ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnat͡sʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;
  1. reinkarnation
  2. själavandring
/ˈrɛjɛstr̥/
noun
spis danych, wykaz, lista
register
noun
(morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego
kryssning
/ˈrɛcĩn/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;
haj
/rɛkˈlãma/
noun
informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;
  1. reklam
  2. annons
  3. annonsering
/ˌrɛklãˈmɔvat͡ɕ/
verb
  1. żądać naprawy, wymiany lub refundacji wadliwego towaru lub źle wykonanej usługi, często w ramach gwarancji lub rękojmi
  2. informować o towarach lub usługach, zachwalać je i sugerować ich kupno
reklamera
/ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdat͡sʲja/
noun
(książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna
rekommendation
/ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvat͡ɕ/
verb
dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś
rekommendera
noun
odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana
rekonstruktion
/ˌrɛkrɛˈat͡sʲja/
noun
odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej
rekreation
/ˈrɛkrut/
noun
(wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;
rekryt
/ˈrɛktɔr/
noun
(edukacja, edukacyjny) osoba zarządzająca uczelnią akademicką
högskolerektor
/rɛˈlat͡sʲja/
noun
  1. zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów
  2. opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji
  3. stosunek emocjonalny pomiędzy co najmniej dwiema osobami
relation
/ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ/
adverb
względnie
relativt
/rɛˈlʲiɟja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;
religion
/ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕt͡ɕ/
noun
życie zgodnie z zasadami religii
religiositet
/ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/
adjective
  1. dotyczący religii, opisujący religię
  2. postępujący zgodnie z zasadami religii
religiös
/ˈrɛlʲikt/
noun
pozostałość, szczątek z minionych epok
relikt
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;
relik
/rɛˈlʲikfʲjaʃ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;
  1. relikvarium
  2. relikskrin
noun
(książkowy) wspomnienie rzeczy, minionej sprawy i refleksje z nimi związane
reminiscens
/ˈrɛ̃mʲis/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;
pungmes
/rɛ̃ˈmʲiza/
noun
budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;
brandstation
/rɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię i Holandię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;
Rhen
/rɛ̃n/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
    rhenium
  2. (zoologia, zoologiczny) renifer
    ren
/rɛ̃ˈɲifɛr/
noun
(zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus Linnaeus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;
ren
/rɛ̃ˈnɔ̃ma/
noun
sława, dobra opinia o kimś lub o czymś
renommé
/ˌrɛ̃nɔˈvat͡sʲja/
noun
odnowienie, odświeżenie, restauracja
renovering
noun
(medycyna, medyczny) specjalista w zakresie rentgenologii
röntgenolog
/ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z rentgenologią, dotyczący rentgenologii
röntgenologisk
noun
(ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami;
  1. lönsamhet
  2. räntabilitet
/rɛ̃nˈtɔvnɨ/
adjective
przynoszący zysk
  1. lönsam
  2. räntabel
/ˈrɛplʲika/
noun
powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;
replik
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;
reportage
/ˌrɛprɛzɛ̃nˈtat͡sʲja/
noun
grupa osób, które występują w czyimś imieniu
representation
/ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. wyrażać coś
    1. representera
    2. ange
    3. utgöra
    4. uttrycka
  2. występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
    1. representera
    2. företräda
/ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/
noun
nagana, upomnienie, admonicja
  1. reprimand
  2. ovett
/rɛˈpublʲika/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;
republik
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;
Republiken Österrike
/rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/
noun
(przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;
bananrepublik
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa
Republiken Kina
/rɛˈpublʲika ˈt͡ʃɛska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)
Tjeckiska Republiken
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;
Republiken Estland
/rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛt͡s/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;
Förbundsrepubliken Tyskland
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej
Karelska republiken
/rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/
pronoun
(oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;
Republiken Kongo
/rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/
pronoun
(geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;
Republiken Korea
/rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Sydafrika
/rɛˈpublʲika swɔˈvat͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;
Slovakiska Republiken
/rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Kap Verde
/rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;
Centralafrikanska republiken
/ˈrɛspɛkt/
noun
szacunek, poważanie
respekt
verb
  1. brać pod uwagę, mieć wzgląd na coś lub na kogoś, przestrzegać czegoś w swoim postępowaniu
  2. (dawniej, dawny) otaczać respektem; traktować z szacunkiem
respektera
/ˌrɛstawˈrat͡sʲja/
noun
  1. (gastronomia) lokal gastronomiczny z obsługą kelnerską, w którym posiłki serwowane są przy stolikach;
    restaurang
  2. (książkowy) odnowienie, odbudowanie
    restaurering
adjective
ograniczający, surowy
restriktiv
/ˈrɛʃta/
noun
    1. elementy, które zostały
    2. (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
    rest
  1. przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać
    1. rest
    2. växel
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący retoryki, związany z retoryką
retorisk
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  3. (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)
retorik
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz
retroaktiv
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;
retsina
/ˌrɛwmaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi
reumatisk
noun
osoba cierpiąca na reumatyzm
reumatiker
/rɛwˈmatɨsm̥/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;
reumatism
noun
mieszkaniec wyspy Reunion
reunionier
adjective
związany z Reunionem, dotyczący Reunionu (wyspy i departamentu Francji)
reunionisk
/ˌrɛvɔˈlut͡sʲja/
noun
  1. gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  2. (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany
revolution
/ˌrɛvɔˈlut͡sʲja frãnˈt͡suska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;
franska revolutionen
/ˌrɛvɔlut͡sʲjɔ̇̃ˈɲista/
noun
uczestnik lub zwolennik rewolucji
revolutionär
verb
dokonywać radykalnych, przełomowych zmian, które zasadniczo odmieniają dotychczasowy stan rzeczy
revolutionera
/ˌrɛvɔluˈt͡sɨjnɨ/
adjective
dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami
revolutionär
/rɛˈvɔlvɛr/
noun
ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;
revolver
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Islandii;
Reykjavik
/rɛˈzɛda/
noun
(botanika, botaniczny) Reseda, liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych;
reseda
/ˌrɛzɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie
  1. reservera
  2. boka
  3. belägga
  4. markera
noun
(sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem
reserv
/ˌrɛzɔˈlutnɨ/
adjective
bystry, zaradny
  1. beslutsam
  2. bestämd
  3. kvicktänkt
  4. resolut
  5. rådig
/rɛˈzultat/
noun
wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania
  1. resultat
  2. följd
  3. effekt
  4. konsekvens
  5. påföljd
  6. utfall
verb
być rezydentem, mieszkać gdzieś
residera
/ˌrɛzɨɡˈnɔvat͡ɕ/
verb
odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli
  1. avstå
  2. ge upp
  3. låta bli
  4. underlåta
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy
    regim
  2. ścisły tryb postępowania w określonym przypadku
    system
/rɛˈʒɨsɛr/
noun
realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;
regissör
noun
ogół działań reżysera
regi
verb
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (telewizja, telewizyjny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) opracowywać film, program, przedstawienie albo słuchowisko od pomysłu do postaci końcowej
regissera
/ˈrʲijat/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;
Riyadh
/ˈrʲiɡzdak/
pronoun
sejm rzeszowy, jednoizbowy parlament Królestwa Szwecji;
riksdag
/rʲĩŋk/
noun
(sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;
  1. ring
  2. boxningsring
/rʲiˈpɔsta/
noun
szybka, cięta i trafna odpowiedź
ripost
/rʲiˈsɔtːɔ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska potrawa przyrządzana na bazie ryżu;
risotto
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;
Rjukan
noun
(geografia, geograficzny) stolica Brytyjskich Wysp Dziewiczych;
Road Town
adjective
pełen robaków lub nadjedzony przez robaki
maskäten
/ˈrɔbak/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  2. (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;
mask
/ˈrɔbɛrt/
pronoun
imię męskie;
Robert
/rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
zajmowanie się czymś, wykonywanie jakiejś czynności; wywoływanie jakiegoś stanu
göring
/ˈrɔbʲit͡ɕ/
verb
  1. wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
  2. zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan
göra
/ˈrɔbʲid͡ʑ ˈdɔbrɔ̃w̃ ˈmʲĩnɛ dɔ‿ˈzwɛj ˈɡrɨ/
verb
udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle
hålla god min i elakt spel
/ˈrɔbʲit͡ɕ na‿ˈdrutax/
verb
wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać
sticka
/ˈrɔbʲid͡ʑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/
verb
(potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać
  1. att göra en höna av en fjäder
  2. att göra ett berg av ett sandkorn
/ˈrɔbɔt/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  2. (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie
robot
/ˌrɔbɔtʲˈɲit͡sa/
noun
  1. kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce
    arbeterska
  2. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
    arbetsbi
/rɔˈbɔtʲɲik/
noun
pracownik wykonujący pracę fizyczną
arbetare
/rɔˈbutka/
noun
(przestarzałe, przestarzały) przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.
handarbete
/rɔk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;
rock
/rɔt͡ʃʲˈɲit͡sa/
noun
dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;
årsdag
/ˈrɔt͡ʃnɨ/
adjective
  1. trwający przez rok
  2. obejmujący czas roku
årlig
/rɔt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;
rodium
/rɔˈdɛɔ/
noun
(sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków
rodeo
acronym
= (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;
DSF
pronoun
(geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;
Rodopibergen
adjective
urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy
infödd
/ˈrɔd͡zaj/
noun
  1. (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
    genus
  2. (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
    1. genus
    2. släkte
  3. typ, odmiana, gatunek
    1. typ
    2. sort
    3. slag
    4. art
/ˈrɔd͡zaj ˈmɛ̃w̃sʲci/
noun
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
maskulinum
/ˈrɔd͡zaj ɲiˈjäci/
noun
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
neutrum
/ˈrɔd͡zaj ˈʒɛ̃j̃sʲci/
noun
(gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku
femininum
/rɔˈd͡zajɲik/
noun
(gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;
artikel
/rɔˈd͡zajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
noun
(gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)
obestämd artikel
/rɔˈd͡zajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych
bestämd artikel
/rɔˈd͡zɛ̃j̃stfɔ/
noun
brat (bracia), siostra (siostry);
syskon
/ˈrɔd͡ʑit͡s/
noun
pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka
förälder
/rɔˈd͡ʑĩna/
noun
    1. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
    2. (socjologia, socjologiczny) grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;
    familj
  1. rodzice wraz z ich dziećmi
    1. familj
    2. hushåll
/rɔˈd͡ʑĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;
språkfamilj
/ˈrɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
föda
/rɔˈd͡zɨ̃nɛk/
noun
suszone winogrono
russin
/ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;
röntgenium
/ˌrɔɡatʲˈɲit͡sa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) popularna ryba akwariowa;
tryckarfisk
/ˈrɔɡɛr/
pronoun
imię męskie
Roger
noun
(anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej pokryta przezroczystą błoną;
hornhinna
/rɔk/
noun
czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;
år
noun
odstęp czasu między godz. 00:00 1 stycznia a godz. 24:00 31 grudnia tego samego roku
kalenderår
/ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/
noun
(astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;
skottår
/ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/
noun
(edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;
skolår
/ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/
noun
(astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;
ljusår
/ˈrɔla/
noun
  1. (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  2. funkcja, odpowiedzialność
roll
/ˈrɔlãnt/
pronoun
imię męskie;
Roland
/ˈrɔlka/
noun
  1. zwinięty papier
    rulle
  2. szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
    1. rulle
    2. spole
/rɔlʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;
  1. åkerbruk
  2. jordbruk
/ˈrɔlʲɲik/
noun
osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym
  1. bonde
  2. jordbrukare
  3. lantbrukare
/rɔˈlɔvat͡ɕ/
verb
zwijać w rulon
rulla
/rɔ̃m/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej;
rom
/ˈrɔ̃mãn/
pronoun
imię męskie;
Roman
/ˌrɔ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  2. związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm
romantisk
/rɔ̃mp/
noun
(geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;
romb
/rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/
pronoun
imię męskie;
Romuald
/ˈrɔ̃ndɔ/
noun
  1. brzeg kapelusza otaczający jego główkę
    1. brätte
    2. hattbrätte
  2. (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
    rondell
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
    rondo
/ˈrɔpa/
noun
(medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;
var
/ˈrɔpa naˈftɔva/
noun
(geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;
  1. petroleum
  2. råolja
  3. bergolja
verb
(medycyna, medyczny) wydzielać ropę
bulna
/ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne
  1. abscess
  2. böld
/rɔˈpuxa/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;
padda
/ˈrɔsa/
noun
krople wody osadzające się na ziemi i roślinach
dagg
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Dominiki;
Roseau
/ˈrɔsʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;
Ryssland
/rɔˈsʲjä̃ɲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;
ryss
/rɔˈsʲjãŋka/
noun
obywatelka Rosji
ryska
/ˈrɔsnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. o cieście podnosić się
    svälla
    1. o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
    2. o roślinach występować
    växa
  2. powiększać swoje rozmiary, skalę
    1. öka
    2. växa
/rɔˈsɔ̃mak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;
järv
/rɔˈsɨjsʲci/
adjective
dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan
  1. rysk
  2. ryska
/rɔˈsɨjsʲci/
noun
(potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;
ryska
/rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. spisany, stworzony w języku rosyjskim
    ryskspråkig
    1. posługujący się językiem rosyjskim
    2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim
    1. ryskspråkig
    2. rysktalande
/rɔˈʃada/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;
rockad
adjective
słusznej budowy i wzrostu
  1. högväxt
  2. reslig
  3. storväxt
  4. ståtlig
  5. välväxt
/ˈrɔtmʲisṭʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;
ryttmästare
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;
rottweiler
/rɔˈtũma/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Spokojnym, stanowiąca dependencję Fidżi;
Rotuma
/rɔˈtũnda/
noun
(architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła;
rotunda
/ˈrɔvɛr/
noun
(transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;
  1. cykel
  2. hoj
  3. tvåhjuling
/ˌrɔvɛˈʒɨsta/
noun
osoba jadąca na rowerze;
cyklist
verb
  1. rozśmieszyć i wprowadzić kogoś w dobry humor
    1. glädja
    2. roa
  2. wpaść w dobry humor
    glädja sig
/rɔzˈbʲjɛʒnɔɕt͡ɕ/
noun
różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności
  1. skiljaktighet
  2. skillnad
/ˈrɔzbuj/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;
röveri
noun
  1. (botanika, botaniczny) Sedum L., rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  2. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)
fetknopp
noun
(botanika, botaniczny) Sedum album gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych naturalnie występujący w północnej Afryce, południowej, środkowej i zachodniej Europie oraz zachodniej Azji;
vit fetknopp
noun
(botanika, botaniczny) Sedum cauticola gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych pochodzący z wyspay Hokkaido
liten kärleksört
verb
(chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik
  1. späda
  2. spä
adjective
taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się
  1. besviken
  2. missräknad
  3. slokörad
  4. snopen
/rɔzˈdavat͡ɕ/
verb
  1. rozdzielać pomiędzy wiele osób
    1. dela upp
    2. dela ut
    3. distribuera
    4. fördela
    5. uppdela
    6. utdela
  2. przydzielać coś wielu osobom, obdzielać, rozdarować
    1. förläna
    2. skänka
    3. tilldela
  3. wyczerpywać coś, dając wielu osobom
    ge bort
/rɔzˈdrɔʒɛ/
noun
miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się
vägskäl
/ˈrɔʑd͡ʑaw/
noun
(drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis
kapitel
/rɔʑˈd͡ʑɛlat͡ɕ/
verb
  1. dokonywać podziału na części
    1. dela
    2. splittra
  2. rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
    skilja
  3. dzielić siebie na grupy lub jednostki
    skiljas
/rɔˈzɛbrat͡ɕ/
verb
  1. zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
    klä av
  2. rozłożyć na części, rozmontować
    1. plocka isär
    2. plocka sönder
    3. ta isär
  3. zdjąć z siebie ubranie
    klä av sig
noun
czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami
vapenvila
/rɔzˈɡardʲjaʃ/
noun
sytuacja zakłóconego porządku
  1. kalabalik
  2. kaos
  3. oreda
  4. röra
  5. villervalla
  6. virrvarr
/rɔzˈɡʒɛfka/
noun
(sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;
uppvärmning
/rɔzˈɡvʲjazda/
noun
(zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;
sjöstjärna
/ˈrɔskas/
noun
polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę
  1. order
  2. befallning
adjective
zachowujący się lub myślący chaotycznie, nie mogący się skupić
  1. disträ
  2. tankspridd
  3. distraherad
  4. förströdd
  5. förvirrad
  6. konfunderad
/ˈrɔskwat/
noun
  1. sposób podziału na elementy składowe
    1. fördelning
    2. indelning
    3. uppdelning
  2. (chemia, chemiczny) proces lub wynik gnicia
    1. förfall
    2. sönderfall
    3. sönderdelning
    4. upplösning
  3. plan czynności następujących w jakimś określonym porządku czasu
    1. plan
    2. schema
    3. tidsplan
    4. tidsschema
    5. timplan
  4. tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)
    1. tidtabell
    2. turlista
/ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/
noun
lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;
tidtabell
/rɔsˈkwadat͡ɕ/
verb
  1. dzielić coś w czasie lub przestrzeni
    1. allokera
    2. dela upp
    3. distribuera
    4. fördela
  2. (chemia, chemiczny) powodować rozpad chemiczny
    1. bryta ner
    2. bryta sönder
    3. lösa upp
    4. sönderdela
  3. demontować urządzenie na szereg podzespołów i części
    1. demontera
    2. nedmontera
    3. ta isär
  4. kłaść zbiór jakichś rzeczy na większej przestrzeni
    1. skingra
    2. breda ut
    3. fördela
    4. sprida
noun
przelewanie krwi towarzyszące wojnie i przemocy
  1. blodutgjutelse
  2. blodutgjutning
verb
  1. lejąc, napełniać kilka naczyń
    1. hälla upp
    2. ösa
  2. powodować wydostanie się cieczy poza naczynie
    1. spilla
    2. hälla ut
  3. lejąc się, rozpływać się po jakiejś powierzchni
    1. hälla ut
    2. spilla ut
  4. o zbiorniku wodnym:: występować z brzegów
    1. svämma över
    2. översvämma
verb
sprawiać, że coś przestaje wytwarzać wokół siebie pole magnetyczne
avmagnetisera
/ˌrɔzmaˈ<sup>j</sup>itɨ/
adjective
charakteryzujący się różnorodnością swoich cech, np. kształtów, kolorów, typów
  1. diverse
  2. allehanda
  3. allsköns
/rɔzˈmarɨ̃n/
noun
(botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
rosmarin
/ˈrɔzmʲjar/
noun
wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)
storlek
/rɔzˈmɔva/
noun
ustna wymiana zdań
samtal
/rɔzˈmɨɕlat͡ɕ/
verb
  1. zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś
    1. begrunda
    2. besinna
    3. betänka
    4. eftersinna
    5. fundera
    6. grubbla
  2. zmieniać zdanie, zniechęcać się; wycofywać się, odstępować od jakiegoś zdania, decyzji
    1. svänga
    2. ändra sig
    3. ångra sig
noun
osoba, z którą się rozmawia, partner w rozmowie
  1. interlokutör
  2. samtalspartner
/rɔzʲˈɲɛt͡sat͡ɕ/
verb
powodować powstanie ognia
blåsa på
verb
pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć
förtvivla
/ˈrɔspat/
noun
  1. powstanie różnic
    1. fördärv
    2. förfall
    3. nedgång
  2. podzielenie na części
    1. sönderfall
    2. upplösning
verb
traktować zbyt pobłażliwie
skämma bort
/rɔsˈpɔrɛk/
noun
(krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach
gylf
noun
(chemia, chemiczny) maksymalna liczba gramów substancji rozpuszczonej w 100 g rozpuszczalnika: przy określonej temperaturze, ciśnieniu (w przypadku gazów) i rodzaju rozpuszczalnika;
smältbarhet
adjective
taki, który można rozpuścić
smältbar
noun
(technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) aparat wszczepiany w ciało chorego, służące do elektrycznego pobudzania mięsienia sercowego
  1. pacemaker
  2. hjärtpacemaker
  3. hjärtstimulator
/rɔzˈrɨfka/
noun
działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi
  1. underhållning
  2. förlustelse
  3. nöje
/rɔzˈʒut͡sat͡ɕ/
verb
  1. umieszczać coś na dużej przestrzeni w różnych miejscach
    1. breda
    2. breda ut
    3. distribuera
    4. sprida
    5. sprida ut
  2. rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami
    1. sprida
    2. strö ut
    3. kasta omkring
    4. sprida ut
verb
zabić kogoś, strzelając z broni palnej; dokonać egzekucji w ten sposób
  1. arkebusera
  2. fysiljera
verb
  1. podejmować ostateczną decyzję po etapie rozważań
    1. avgöra
    2. besluta
    3. bestämma
    4. fastställa
  2. ulegać rozstrzyganiu
    avgöras
/rɔsˈʃt͡ʃɛpʲjät͡ɕ/
verb
dzielić na elementy składowe
  1. klyva
  2. spjälka
  3. sönderdela
/rɔsˈːɔ̃ndɛk/
noun
intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji;
förnuft
/rɔsˈːɔ̃ndnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny
  1. förnuftig
  2. rationell
  3. förståndig
  4. klok
  5. omdömesgill
  6. resonabel
noun
nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne
tankspriddhet
/ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/
adjective
nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować
  1. disträ
  2. tankspridd
  3. distraherad
  4. okoncentrerad
  5. förströdd
noun
(arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;
kvalster
adjective
skłonny do nieuwagi i chaotyczności
  1. tanklös
  2. tankspridd
  3. virrig
  4. disträ
  5. fladdrig
/ˈrɔstfur/
noun
(chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;
lösning
/rɔˈzũmʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń
  1. förstå
  2. koppla
/rɔˈzũmnɨ/
adjective
taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia
förnuftig
/ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/
noun
miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi
förgrening
/rɔzˈvʲijät͡ɕ/
verb
  1. o prędkości: osiągać
    komma upp
  2. rozprostowywać coś zwiniętego
    1. rulla ut
    2. veckla ut
  3. prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali
    utveckla
  4. rozpakowywać, odwijając opakowanie
    veckla upp
  5. o kwiatach, pąkach: rozchylać się
    slå ut
  6. (wojskowość, wojskowy) o jednostce bojowej: rozprzestrzeniać się według ustalonego planu
    sprida sig
/ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik
  2. załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania
lösning
/rɔzˈvʲjɔ̃w̃zwɨ/
adjective
niemoralny, rozpustny
  1. promiskuös
  2. lösaktig
  3. otuktig
/ˈrɔzvut/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;
  1. skilsmässa
  2. äktenskapsskillnad
noun
kobieta, która się rozwiodła
frånskild kvinna
/ˈrɔzvuj/
noun
  1. następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  2. proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  3. proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami
utveckling
/rɔɕˈːfʲjɛtlat͡ɕ/
verb
czynić jaśniejszym
lysa upp
/rɔɕˈlʲĩna/
noun
(botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;
  1. växt
  2. planta
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych
krukväxt
/ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
växtätare
/ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/
adjective
(zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny
växtätande
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;
Rojava
/rɔˈʒɛ̃ɲɛt͡s/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;
stjärtand
/r̥tɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80; [od XV wieku]
kvicksilver
/ˈrubʲit/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;
rubidium
/ˈrubʲĩn/
noun
(geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;
rubin
/rux/
noun
  1. w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka
    1. drag
    2. rörelse
    1. (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
    2. grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
    3. gest, ruszenie częścią ciała
    rörelse
  2. sposób poruszania się na drodze
    trafik
/ˈruxat͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
knulla
/ˈruda/
noun
(geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali
malm
/ˈrudɔlf/
pronoun
imię męskie;
Rudolf
/ˈrud͡ʑik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;
rödhake
/ˈrufa/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;
  1. akterskepp
  2. akter
noun
ogół pozostałości po zniszczonych budowlach
ruin
/ˈruja/
noun
(zoologia, zoologiczny) okres wzmożonego popędu płciowego u samic niektórych ssaków
brunst
/rujˈnɔvat͡ɕ/
verb
doprowadzać do katastrofy finansowej
ruinera
/rũm/
noun
(spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;
rom
/ˈrũmũn/
noun
człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii
rumän
/rũˈmũɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;
Rumänien
/rũˈmũj̃sʲci/
adjective
pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów
  1. rumänsk
  2. rumänska
/rũˈmũj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;
rumänska
/ˈrura/
noun
przewód do transportu płynów;
rör
/ˈruʃat͡ɕ/
verb
    1. wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu
    2. (potocznie, potoczny) dotykać
    röra
  1. wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch
    röra sig
/ruʃt/
noun
część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo
rost
/ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/
pronoun
imię żeńskie;
Rut
/ˈrutɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;
rutenium
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;
rutherfordium
/ruˈtɨ̃na/
noun
postępowanie według utartych szablonów
  1. rutin
  2. slentrian
  3. stereotypi
  4. vanetänkande
pronoun
(geografia, geograficzny) pasmo górskie w Afryce Środkowej, na pograniczu Demokratycznej Republiki Konga i Ugandy;
Ruwenzori
/ˈrvãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;
Rwanda
/ˈrvãnda/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język, którym mówi się w Rwandzie;
rwanda
/rvãnˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Rwandy
rwandier
/rvãnˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Rwanda
rwandisk
/ˈrɨba/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  2. (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;
fisk
/ˈrɨbak/
noun
(rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;
fiskare
/rɨˈbʲitfa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;
tärna
/ˌrɨbɔflaˈvʲĩna/
noun
(biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;
riboflavin
noun
(mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;
ribosom
noun
gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;
fiskeri
/ˈrɨbɨ/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;
Fiskarna
/rɨˈt͡sɛrsʲci/
adjective
  1. związany z rycerzem i rycerstwem
    ridderlig
  2. zachowujący się w sposób przypisywany średniowiecznemu rycerstwu
    1. ridderlig
    2. chevaleresk
    3. galant
    4. hövisk
/ˈrɨt͡sɛʃ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;
  1. riddare
  2. knekt
/ˈrɨɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Łotwy;
Riga
/rɨj/
noun
(zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt
tryne
/ˈrɨ̃nɛk/
noun
    1. (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
    2. wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
    marknad
  1. centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)
    1. torg
    2. marknad
/ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok;
penningmarknad
noun
otwarty kanał, zwykle wzdłuż krawędzi jezdni, odprowadzający z ulicy wody opadowe i ściekowe
rännsten
/ˌrɨsɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od rysować
ritning
/rɨˈsɔvat͡ɕ/
verb
tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
  1. rita
  2. teckna
/ˌrɨsɔvʲˈɲit͡ʃka/
noun
kobieta, która wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych
tecknerska
/rɨˈsɔvʲɲik/
noun
ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych
tecknare
/rɨˈsũnɛk/
noun
to, co zostało narysowane;
  1. teckning
  2. ritning
/ˈrɨʃart/
pronoun
imię męskie;
  1. Richard
  2. Rikard
pronoun
imię żeńskie;
Rita
/rɨtm̥/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  2. określony porządek powtarzający się okresowo
rytm
/ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
związany z rytuałem, dotyczący rytuału
rituell
/rɨˈtu<sup>w</sup>aw/
noun
(antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;
  1. ritual
  2. rit
noun
osoba, która konkuruje w czymś
rival
/ˈrɨzɨkɔ/
noun
możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda
risk
/rɨɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;
  1. lodjur
  2. lo
/rɨʃ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  2. (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)
  1. ris
  2. risgryn
/ˈʒatʲci/
adjective
  1. o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach
    gles
  2. zachodzący rzadko
    sällsynt
  3. półpłynny, mający półpłynną konsystencję
    tunn
/ˈʒatkɔ/
adverb
prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami
sällan
/ʒɛt͡s/
verb
(książkowy) (przestarzałe, przestarzały) mówić, odzywać się, komunikować coś
  1. säga
  2. anföra
  3. framföra
  4. framhålla
  5. uttala
  6. uttrycka
/ʒɛt͡ʃ/
noun
wytwór materialny, przedmiot
  1. sak
  2. föremål
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję
taleskvinna
noun
  1. (książkowy) osoba występująca w obronie kogoś lub czegoś, popierająca jakąś sprawę
    1. förespråkare
    2. förfäktare
    3. förkämpe
    4. försvarare
    5. vapendragare
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;
    1. talesman
    2. språkrör
    3. förtroendeman
    4. målsman
    5. ombud
    6. ombudsman
/ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲik/
noun
(gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;
  1. substantiv
  2. nomen
/ʒɛˈt͡ʃɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/
noun
(gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego
egennamn
/ˌʒɛt͡ʃɨˈvʲistɔɕt͡ɕ/
noun
  1. prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
  2. realistyczność, świat realny
  1. verklighet
  2. realitet
/ˌʒɛt͡ʃɨˈvʲistɨ/
adjective
mający miejsce naprawdę
  1. reell
  2. faktisk
  3. verklig
/ˌʒɛt͡ʃɨˈvʲiɕt͡ɕɛ/
adverb
zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie
  1. verkligen
  2. faktiskt
  3. i sanning
  4. minsann
  5. riktigt
  6. sannerligen
/ˌʒɛt͡ʃɨˈvʲiɕt͡ɕɛ/
particle
w formie pytania: wyraża wątpliwość
  1. jaså
  2. verkligen
/ˈʒɛka/
noun
(hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;
  1. flod
  2. älv
  3. å
/ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła
hantverksmässig
/ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/
noun
osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)
hantverkare
/ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/
noun
drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności
hantverk
noun
(botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)
rova
/ˈʒɛpak/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;
raps
noun
(anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka
knäskål
/ˈʒɛʃa/
noun
(administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) duże państwo powstałe z połączenia mniejszych jednostek
rike
/ˈʒɛʑba/
noun
  1. (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  2. (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną
skulptur
/ˈʒɛʑbʲjaʃ/
noun
(sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki
skulptör
/ˈʒɛʑɲa/
noun
miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;
  1. slakthus
  2. slakteri
/ʒɛˈʒɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;
gonorré
/ʒɔtʲˈcɛfka/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;
  1. rädisa
  2. rättika
/ʒuˈt͡sãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od rzucać
kastning
/ˈʒut͡sat͡ɕ/
verb
  1. wywoływać chwilowy lot przedmiotu
    kasta
  2. (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
    lämna
/ˈʒut͡sat͡ɕ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/
verb
ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien
  1. kasta pärlor för svin
  2. kasta pärlor åt svin
/ʒut/
noun
  1. wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
  2. szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała
kast
/ˈʒut ˈkarnɨ/
noun
(sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);
  1. straffspark
  2. straff
/ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;
släggkastning
/ˈʒut ˈɔka/
noun
zerknięcie, szybkie spojrzenie
  1. anblick
  2. ögonkast
/ˈʒut ɔˈʃt͡ʃɛpɛ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;
spjutkastning
/ˈʒɨɡat͡ɕ/
verb
(grubiański, grubiańsko) wymiotować
spy
/ʒɨ̃m/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  2. (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  3. (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego
Rom
/ˈʒɨ̃msʲci/
adjective
  1. odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  2. odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
romersk
/ʒɔ̃nt/
noun
  1. (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
    ordning
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
    regering
  3. grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim lub jeden obok drugiego
    1. serie
    2. rad
/ˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. sprawować władzę, panować
    1. härska
    2. regera
  2. kierować czymś, zarządzać
    1. leda
    2. styra
/ˈʒɛ̃w̃sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;
ögonfrans
/ruk/
noun
    1. (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
    2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
    3. materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt
    4. (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
    horn
  1. miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu
    hörn
  2. miejsce styku dwóch ulic
    1. hörn
    2. gathörn
    3. gatuhörn
/ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕt͡ɕi/
idiom
(książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość
ymnighetshorn
/ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/
noun
osoba w tym samym wieku
årsbarn
/ruvˈnãɲɛ/
noun
(matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości
ekvation
/ˈruvʲɲɛʃ/
particle
…używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych
  1. också
  2. även
/ˈruvʲɲik/
noun
(astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;
ekvator
/ruvʲˈɲĩna/
noun
(geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;
slätt
/ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/
noun
(geometria) czworokąt o dwóch parach równoległych boków;
parallellogram
noun
(geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;
parallel
/ruvˈnɔ̃nɔt͡sʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/
noun
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;
höstdagjämning
/ruvˈnɔ̃nɔd͡z vʲjɔˈsɛ̃nːa/
noun
(astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;
vårdagjämning
adjective
(matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości
likbent
adjective
o takiej samej wartości pod jakimś względem
  1. jämbördig
  2. jämgod
  3. jämnbördig
  4. jämngod
  5. likvärdig
/ˌruvnɔˈvaɡa/
noun
stabilny stan jakiegoś układu
jämvikt
/ˈruvnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)
  2. (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  3. cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)
jämlikhet
/ˈruvnɨ/
adjective
  1. posiadający gładką powierzchnię
    1. flat
    2. jämn
  2. posiadający identyczną wartość
    jämlik
/ˈruʒa/
pronoun
imię żeńskie;
Rosa
/ˈruʒa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  2. kwiat róży (1.1)
ros
/ruˈʒãɲɛt͡s/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;
    radband
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
    1. rosenkrans
    2. radband
/ˈruʃt͡ʃka/
noun
(mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty
trollstav
/ruʒʲˈɲit͡sa/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
    1. skillnad
    2. differens
  2. to, czym się coś od czegoś różni
    1. skillnad
    2. olikhet
/ˈruʒʲɲit͡ɕ/
verb
być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami
variera
/ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest różnorodne
mångfald
/ˈruʒnɨ/
adjective
charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
  1. olik
  2. annorlunda
  3. skild
  4. olikartad
  5. avvikande
  6. skiljaktig
/ruˈʒɔvɨ/
adjective
mający kolor pośredni między białym a czerwonym;
  1. rosa
  2. skär
/ruˈʒɨt͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;
röda hund
/ˈrɔ̃n͇t͡ʃka/
noun
uchwyt, rękojeść
handtag
/ˈrɛ̃nt͡sɛ dɔ‿ˈɡurɨ/
interjection
kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania
upp med händerna
/ˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲɛ/
adverb
o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił
för hand
/ˈrɛ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała
handduk
/rɔŋk/, /ˈrɛ̃ŋka/
noun
(anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców, dłoń;
hand
/ˈrɛ̃ŋkaf/
noun
(krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce
ärm
/ˌrɛ̃ŋkaˈvʲit͡sa/
noun
odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.
  1. handske
  2. vante
/rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕt͡ɕ/
noun
część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;
skaft
/rɛ̃ŋˈkɔpʲis/
noun
(książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;
manuskript
/rʒɛt͡ɕ/
verb
o koniu: wydawać charakterystyczny głos
gnägga
/ɛs‿ˈa/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;
AB
adjective
związany z Saarą, dotyczący Saary (kraju związkowego, krainy i rzeki)
saarländsk
/saˈbɔtaʃ/
noun
umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;
sabotage
/ˌsabɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
stosować sabotaż
sabotera
/sat/
noun
ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;
fruktträdgård
noun
(psychologia, psychologiczny) człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia
sadist
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera;
sadism
/sat͡s/
noun
(rybołówstwo, rybacki) skrzynia z otworami służąca do przechowywania żywych ryb w miejscu przepływu wody
  1. fisksump
  2. sump
/ˈsad͡ʑit͡ɕ/
verb
(ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła
plantera
/ˈsadwɔ/
noun
zwierzęca tkanka tłuszczowa
späck
/ˈsaɡa/
noun
tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska;
saga
/saˈxara/
pronoun
(geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;
Sahara
/saˈxara zaˈxɔdʲɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;
Västsahara
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Grenady;
Saint George's
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jersey,
Saint Helier
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica państwa Antigua i Barbuda;
Saint John's
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej;
Saint Kitts och Nevis
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;
Saint Lucia
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Guernsey;
Saint Peter Port
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
Saint Vincent och Grenadinerna
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;
Saint-Denis
pronoun
  1. (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;
Saipan
/ˈsakɛ/
noun
(spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;
  1. saké
  2. sake
/saˈkrãmɛ̃nt/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;
sakrament
/saˈkrãmɛ̃ntalnɨ/
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sakramentem, dotyczący sakramentu
sakramental
/saˈksɔfɔ̃n/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;
  1. saxophon
  2. saxofon
/ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/
noun
muzyk, który gra na saksofonie
saxofonist
/saˈksɔ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;
Sachsen
/ˈsala/
noun
przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;
sal
/ˈsala ˈxɔrɨx/
noun
(medycyna, medyczny) szpitalne pomieszczenie przeznaczone dla chorych
sjukrum
noun
(sport, sportowy) (edukacja, edukacyjny) przestronne pomieszczenie wykorzystywane do ćwiczeń fizycznych, gier, itp.;
gymnastiksal
/ˌsalãˈmãndra/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;
salamander
/saˈlãmʲi/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;
  1. salami
  2. salamikorv
noun
(chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne
salpeter
/saˈlʲĩna/
noun
zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;
salin
/ˈsalmʲjak/
noun
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku
salmiak
/saˈlɔ̃mɔ̃n/
pronoun
imię męskie;
  1. Salomon
  2. Salomo
adjective
sprawiedliwy, mądry
salomonisk
/ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/
noun
(przenośnie, przenośnia) decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron;
salomonisk dom
/ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Wysp Salomona
salomonier
/ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym
salomonsk
/ˈsalɔ̃n/
noun
główny, dzienny pokój w mieszkaniu
sällskapsrum
/ˈsalva/
noun
(wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział
salva
/salˈvadɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
El Salvador
/ˌsalvaˈdɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Salwadoru
salvadoran
/ˌsalvaˈdɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Salwador
salvadoransk
/sãm/
pronoun
  1. bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
    ensam
    1. podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
    2. właśnie taki (a nie inny)
    själv
adverb
bez świadków, w cztery oczy, bez udziału osób trzecich
  1. mellan fyra ögon
  2. på tu man hand
/ˈsãmar/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;
samarium
/ˈsãmba/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)
samba
/sãˈmʲit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej
  1. hona
  2. hondjur
/ˈsãmʲjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej
  1. handjur
  2. hanne hane
/sãˈmɔa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;
Samoa
/sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Amerikanska Samoa
/ˌsãmɔˈãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Samoa
samoan
/ˌsãmɔˈãj̃sʲci/
adjective
związany z Samoa, dotyczący Samoa
samoansk
/ˌsãmɔˈãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Samoa;
samoanska
/ˌsãmɔˈbujt͡sa/
noun
osoba próbująca zabić samą siebie
självmördare
/ˌsãmɔˈbujstfɔ/
noun
zabicie samego siebie;
självmord
/sãˈmɔxut/
noun
(motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;
bil
/sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/
noun
(motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu;
personbil
noun
niezależność, uniezależnienie
självständighet
/ˌsãmɔˈd͡ʑɛlnɨ/
adjective
radzący sobie bez cudzej pomocy
självständig
/ˌsãmɔˈɡwɔska/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;
  1. vokal
  2. vokalljud
noun
kontrolowanie własnych działań; kontrola nad sobą
självkontroll
/sãˈmɔlɔt/
noun
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;
  1. flygplan
  2. flyg
  3. plan
noun
(książkowy) obrona samego siebie
självförsvar
/ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/
noun
samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;
självförbränning
/ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
decydowanie o własnym losie
självbestämmande
/sãˈmɔtnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uczucie braku bliskich osób
  2. życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi
ensamhet
/sãˈmɔtnɨ/
adjective
  1. odbywający się bez towarzystwa
    ensam
  2. taki, który jest sam, żyje samotnie
    1. ensam
    2. ensamstående
/sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/
noun
ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela
autodidakt
/sãˈmɔvar/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;
samovar
noun
postępowanie jedynie według własnej woli, bez liczenia się z innymi czy lekceważąc prawo
självsvåld
adjective
postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami
  1. självsvåldig
  2. egenmäktig
noun
(fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;
självutlösare
noun
podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;
egenföretagare
/ˈsãmsɔ̃n/
pronoun
(biblijny) imię męskie;
Samson
/sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/
pronoun
imię męskie;
Samuel
/sãˈmuraj/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;
samuraj
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Kostaryki;
San José
/ˈsãn ˈxwãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Portoryko;
San Juan
/ˈsãn maˈrʲĩnɔ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) stolica San Marino (1.1);
San Marino
pronoun
stolica Salwadoru;
San Salvador
/ˈsãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Jemenu;
Sana
/ˈsãndat͡ʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;
gös
/ˈsãɲɛ/
noun
pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;
släde
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa
sanktion
/ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel San Marino
sanmarinier
/ˌsãnmaˈrɨ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa San Marino
sanmarinsk
/ˈsãw̃skrɨt/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;
sanskrit
pronoun
(geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto, największe na Teneryfie;
Santa Cruz de Tenerife
/sãnˈtʲjaɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chile;
Santiago de Chile
/ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Dominikany;
Santo Domingo
verb
oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy
  1. flämta
  2. flåsa
  3. pusta
/ˈsara/
pronoun
  1. imię żeńskie;
  2. (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
Sara
/ˌsaraˈjɛvɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;
Sarajevo
/sarˈdɛla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;
ansjovis
/sarˈdɨ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;
Sardinien
/sarˈdɨ̃nka/
noun
mieszkanka Sardynii
sardiska
/sarˈdɨ̃nka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;
sardin
/sarˈdɨ̃j̃sʲci/
adjective
charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii
sardisk
/ˌsarkaˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu
sarkastisk
/ˈsarkasm̥/
noun
złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia
sarkasm
/sarˈkɔfak/
noun
zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;
sarkofag
/ˈsarna/
noun
(zoologia, zoologiczny) Capreolus J.E.Gray, rodzaj ssaka parzystokopytnego;
rådjur
/sarʲˈɲĩna/
noun
mięso sarny
hjortkött
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca satanizmu
satanist
noun
kult szatana
satanism
/ˌsatɛˈlʲita/
noun
    1. (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
    2. (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
    3. (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
    satellit
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki
    1. satellit
    2. lydrike
    3. lydstat
    4. satellitstat
noun
(starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;
satrapi
/ˈsaturn/
pronoun
  1. (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  2. (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga co do wielkości planeta Układu Słonecznego;
Saturnus
/ˈsatɨr/
noun
  1. (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  2. (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna
satyr
/saˈtɨra/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;
satir
/sawˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Arabii Saudyjskiej
saudier
/sawˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do Arabii Saudyjskiej (państwa na Półwyspie Arabskim)
saudisk
adjective
dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej
saudiarabisk
/sawl/
pronoun
imię męskie;
Saul
/ˈsawna/
noun
rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;
  1. bastu
  2. sauna
noun
(geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;
savann
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Finlandii;
Savolax
/saˈwata/
noun
  1. (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca L.), wiele gatunków jadalnych;
  2. warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo
  1. sallad
  2. sallat
/saˈwatka/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;
sallad
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki i majonez;
potatissallad
/ˈst͡sɛ̃na/
noun
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
  2. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  3. (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
scen
/st͡sɛpˈtɨt͡sɨsm̥/
noun
(filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
skepticism
adjective
wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś
skeptisk
/ˈst͡sɛptɨk/
noun
człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający
skeptiker
/ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/
noun
(medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;
schizofreni
verb
chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś
smickra
/ˈsxɔdɨ/
noun
konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;
trappa
/ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/
noun
urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;
rulltrappa
/sxɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu
åkomma
/sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować
gömställe
/ˈsxɨwɛk/
noun
okres bliski zakończeniu, stadium końcowe
slut
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna Kościoła scjentologicznego, ruchu religijnego założonego w 1951 r. w USA jako alternatywa dla psychologii;
scientologi
/ˌst͡sɨ̃ntɨˈɡrafʲja/
noun
(medycyna, medyczny) obrazowa metoda diagnostyczna polegająca na graficznym przedstawieniu rozpadu wprowadzonych do organizmu radioizotopów;
skintigrafi
/ˈsʲibɔrk/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;
seaborgium
/sɛˈbastʲjãn/
pronoun
imię męskie;
Sebastian
/ˈsɛdnɔ/
noun
(książkowy) istota czegoś
  1. kärna
  2. pudelns kärna
  3. essens
  4. kontenta
  5. kvintessens
/ˈsɛɡmɛ̃nt/
noun
powtarzający się element składowy
segment
/ˌsɛɡrɛˈɡat͡sʲja raˈsɔva/
noun
sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej
rassegregation
/ˌsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od segregować
segregering
/ˌsɛɡrɛˈɡɔvat͡ɕ/
verb
układać według określonego porządku
segregera
/sɛjf/
noun
zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy
kassaskåp
/sɛjm/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu
    dag
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;
    sejm
/sɛjsˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi
seismisk
noun
(geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią
seismolog
/ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/
noun
nauka o trzęsieniach ziemi;
seismologi
adjective
(geologia, geologiczny) związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii
seismologisk
/sɛˈkatɔr/
noun
(ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;
sekatör
/ˈsɛkt͡sʲja/
noun
dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.
sektion
/sɛks/
noun
(potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami
sex
/ˈsɛcɕism̥/
noun
dyskryminacja ze względu na płeć;
sexism
/sɛˈksɔvʲɲɛ/
adverb
w sposób seksowny
sexigt
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;
sextett
/ˌsɛkstuˈrɨstɨka/
noun
turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej
sexturism
/ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/
adverb
w sposób dotyczący seksu, seksualności
sexuellt
noun
(biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;
sexualitet
/ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/
adjective
dotyczący seksu i popędu płciowego
sexuell
/ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/
noun
nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;
sexologi
/ˈsɛkta/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii
sekt
/ˈsɛktɔr/
noun
  1. wydzielona część jakiejś przestrzeni
  2. określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności
sektor
/ˌsɛktɔˈrɔvɨ/
adjective
dotyczący sektora
sektoriell
/sɛˈkũnda/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty;
  2. (potocznie, potoczny) krótka chwila
  3. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia;
sekund
/sɛˈkũndãnt/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
  2. (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika
sekundant
/sɛˈkfãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;
Seine
/sɛˈkfɔja/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj olbrzymich i długowiecznych drzew z rodziny cyprysowatych, występujących w górach Ameryki Północnej;
sekvoja
/sɛˈlɛkt͡sʲja/
noun
dobór dokonywany poprzez eliminację
selektion
verb
wybierać poprzez eliminację
  1. gallra
  2. skräda
  3. sovra
  4. sålla
  5. utmönstra
adjective
reagujący, działający tylko na pewne bodźce z pominięciem innych; zależny od pewnych, ściśle określonych bodźców, sytuacji
selektiv
/ˈsɛlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;
selen
/ˈsɛlɛr/
noun
(botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;
selleri
noun
(slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;
selfie
/sɛ̃ˈmafɔr/
noun
(kolejnictwo) urządzenie sygnalizacyjne przy torze kolejowym w postaci słupa z poprzecznym ramieniem i światłami;
semafor
/ˌsɛ̃mãnˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych
semantisk
/sɛ̃ˈmãntɨka/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych
  2. (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  3. (informatyka, informatyczny) związki między instrukcjami, wyrażeniami itp. języka programowania a znaczeniem programu rozumianym jako zachowanie się komputera, systemu itp.
semantik
/ˈsɛ̃mɛstr̥/
noun
połowa roku akademickiego lub szkolnego;
termin
/sɛ̃n/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
    dröm
  2. doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
    1. dröm
    2. sömn
  3. (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
    1. sömn
    2. dröm
/ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/
noun
(biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;
vinterdvala
/ˈsɛ̃nat/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;
senat
/sɛ̃ˈnatɔr/
noun
członek izby wyższej parlamentu (senatu)
senator
/sɛ̃ˈnɛɡal/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
  2. (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;
Senegal
/ˌsɛ̃nɛˈɡalt͡ʃɨk/
noun
obywatel, mieszkaniec Senegalu
senegales
/ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Senegal
senegalesisk
/ˈsɛ̃nːɨ/
adjective
  1. dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
    sömn
  2. taki, który chce spać; jest śpiący
    1. sömnig
    2. dåsig
/sɛ̃w̃s/
noun
  1. wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
    1. mening
    2. betydelse
    3. innebörd
  2. właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony
    1. mening
    2. poäng
noun
wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie
  1. sensation
  2. skräll
  3. uppseende
/sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/
adjective
  1. taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny
    1. befogad
    2. rimlig
    3. skälig
    4. vettig
  2. (potocznie, potoczny) taki, który działa logicznie, rozsądnie
    1. förnuftig
    2. förståndig
    3. klok
    4. sansad
    5. vettig
    6. välbetänkt
/ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/
adjective
przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości
sentimental
/ˌsɛparaˈtɨsta/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik separatyzmu; osoba dążaca do oddzielenia się, wyodrębnienia się z jakiejś grupy
separatist
/ˌsɛpaˈratɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;
separatism
/sɛr/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;
ost
/sɛrp/
noun
człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii
serb
/ˈsɛrbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;
Serbien
/ˈsɛrbʲja ˌi‿t͡ʃarnɔˈɡura/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;
Serbien och Montenegro
/ˈsɛrpsʲci/
adjective
związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów
  1. serbisk
  2. serbiska
/ˈsɛrpsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;
  1. serbiska
  2. serbisk
/ˈsɛrt͡sɛ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  3. (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  4. przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
  5. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  6. (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
hjärta
/sɛrˈdɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
życzliwość, serdeczny stosunek
hjärtlighet
/sɛrˈdɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć
  1. hjärtlig
  2. fryntlig
  3. gemytlig
  4. godhjärtad
  5. godlynt
  6. godmodig
/sɛrˈdɛt͡ʃnɨ ˈpalɛt͡s/
noun
(anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki
ringfinger
/ˈsɛrʲja/
noun
  1. szereg jednakowych elementów
    serie
  2. elementy lub wydarzenia następujące po sobie
    1. serie
    2. följd
/ˈsɛrʲjal/
noun
film składający się z przynajmniej kilku odcinków
serie
/ˈsɛrʲɲik/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;
ostkaka
/ˌsɛrɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dziedzina nauk medycznych, część immunologii, zajmująca się interakcją pomiędzy antygenami i przeciwciałami;
serologi
noun
(biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;
serotonin
noun
(spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;
  1. vassla
  2. vassle
/ˈsɛrvɛr/
noun
(informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;
  1. server
  2. värddator
noun
kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia
servett
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności;
servilitet
/sɛrˈvɔvat͡ɕ/
verb
podawać coś (zwykle o jedzeniu)
servera
noun
(fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć
fotosession
/sɛˈʃɛlt͡ʃɨk/
noun
obywatel Seszeli
seychellier
/sɛˈʃɛlɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  2. (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;
Seychellerna
/sɛˈʃɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)
seychellisk
/ˈsɛtɛr ˈʃkɔt͡sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie seterów;
gordonsetter
/ˈsɛtnɨ/
adjective
od 100
hundrade
/ˈsɛ<sup>w</sup>ul/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;
  1. Seoul
  2. Söul
/sɛˈvʲilːa/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;
Sevilla
noun
(publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;
  1. dödsäsong
  2. nyhetstorka
noun
(mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;
zinkblände
/ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;
Mikronesiens federerade stater
/ˈsfɛra/
noun
(matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;
sfär
/sfʲĩŋks/
noun
(sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;
sfinx
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;
sherry
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;
shih tzu
/ˈɕadat͡ɕ/
verb
zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia
sätta sig
/ˈɕãnɔ/
noun
(rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;
hö
/ˈɕara/
noun
(zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;
råmjölk
/ˈɕarka/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;
svavel
/ˌɕarkɔˈvɔdur/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru
  1. svavelväte
  2. sulfan
  3. vätesulfid
  4. vätesvavla
/ɕatˈkufka/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
    1. näthinna
    2. retina
  2. (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;
    volleyboll
/ɕät͡ɕ/
verb
rzucać nasiona w glebę
så
/ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 7
sju
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;
  1. de sju dödssynderna
  2. sju dödssynderna
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 70
sjuttio
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 74
sjuttiofyra
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 72
sjuttiotvå
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 79
sjuttionio
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 71
sjuttioett
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 78
sjuttioåtta
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 75
sjuttiofem
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 77
sjuttiosju
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 76
sjuttiosex
/ˌɕɛdɛ̃mʲˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 73
sjuttiotre
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt
sjuttionde
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od siedemdziesiąt cztery (74)
sjuttiofjärde
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od siedemdziesiąt dwa (72)
sjuttioandra
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt dziewięć (79)
sjuttionionde
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od siedemdziesiąt jeden (71)
sjuttioförsta
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od siedemdziesiąt pięć (75)
sjuttiofemte
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od siedemdziesiąt siedem (77)
sjuttiosjunde
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od siedemdziesiąt sześć (76)
sjuttiosjätte
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od siedemdziesiąt trzy (73)
sjuttiotredje
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od siedemdziesiąt osiem (78)
sjuttioåttonde
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata
sjuttiofyraåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt cztery lata
  2. trwający siedemdziesiąt cztery lata
sjuttiofyraårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata
sjuttiotvååring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt dwa lata
  2. trwający siedemdziesiąt dwa lata
sjuttiotvåårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat
sjuttionioåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt dziewięć lat
  2. trwający siedemdziesiąt dziewięć lat
sjuttionioårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat
sjuttioettåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt jeden lat
  2. trwający siedemdziesiąt jeden lat
sjuttioettårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 70-79 lat
sjuttioåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt lat
  2. trwający siedemdziesiąt lat
sjuttioårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat
sjuttioåttaåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt osiem lat
  2. trwający siedemdziesiąt osiem lat
sjuttioåttaårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat
sjuttiofemåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt pięć lat
  2. trwający siedemdziesiąt pięć lat
sjuttiofemårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat
sjuttiosjuåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt siedem lat
  2. trwający siedemdziesiąt siedem lat
sjuttiosjuårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat
sjuttiosexåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt sześć lat
  2. trwający siedemdziesiąt sześć lat
sjuttiosexårig
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata
sjuttiotreåring
/ˌɕɛdɛ̃mʲd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemdziesiąt trzy lata
  2. trwający siedemdziesiąt trzy lata
sjuttiotreårig
noun
(geometria) wielokąt o siedemnastu bokach
heptadekagon
/ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk/
noun
chłopak mający siedemnaście lat
sjuttonåring
/ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedemnaście lat
  2. trwający siedemnaście lat
sjuttonårig
/ˌɕɛdɛ̃mˈnastɨ/
adjective
od 17
sjuttonde
/ˌɕɛdɛ̃mˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
17
sjutton
/ˈɕɛdɛ̃msɛt/
cardinalNumeral
liczba 700
sjuhundra
/ˌɕɛdɛ̃mˈsɛtnɨ/
adjective
od siedemset
sjuhundrade
/ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający siedem lat
sjuåring
/ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający siedem lat
  2. trwający siedem lat
sjuårig
/ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający siedem masztów
sjumastare
/ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający siedem masztów
sjumastad
/ɕɛ̇ˈd͡ʑiba/
noun
(książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa
säte
/ˈɕɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  2. (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  3. (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu
sitta
/ˈɕɛ̇ja/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach;
sik
/ˈɕɛkat͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić
  1. hacka
  2. hugga
/ɕɛ̇ˈcɛra/
noun
ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska
  1. yxa
  2. bila
/ɕɛrp/
noun
(rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;
skära
/ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;
augusti
/ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;
Sierra Leone
/ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Sierra Leone
sierraleonier
/ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Sierra Leone
sierraleonsk
/ɕɛrʲɕt͡ɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;
  1. päls
  2. ragg
/ˈɕɛrʒãnt/
noun
stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;
sergeant
noun
(rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu
såningsman
/ɕɛ̇t͡ɕ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  2. siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  3. grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  4. połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
nät
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) grupa neuronów realizujących jakieś zadanie
    neuronnät
  2. (informatyka, informatyczny) system złożony ze sztucznych elementów zwanych neuronami, motywowany budową biologicznego układu nerwowego i stanowiący podstawę sztucznej inteligencji;
    1. neuronnät
    2. ANN
/ɕɛ̇̃ɲ/
noun
pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu
farstu
/ˈɕikat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) oddawać mocz
  1. urinera
  2. kissa
/ɕiˈkɔra/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;
  1. mes
  2. tita
/ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;
talgoxe
/ɕiˈkɔra ˈmɔdra/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus, niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;
blåmes
noun
(chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;
silikon
/ˈɕilʲɲa/
noun
(matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;
fakultet
/ˈɕilʲɲik/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;
motor
/ˈɕilnɨ/
adjective
  1. odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  2. odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  3. intensywnie działający
  4. dosadny
stark
/ˈsʲilɔs/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  2. (rolnictwo, rolniczy) zbiornik do przygotowywania i przechowywania kiszonki na paszę
silo
/sʲĩŋˈɡapur/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;
Singapore
/ˌsʲĩŋɡaˈpurt͡ʃɨk/
noun
obywatel Singapuru
singaporian
/ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/
adjective
związany z Singapurem, dotyczący Singapuru
singaporiansk
/sʲĩˈnɔlɔk/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin
sinolog
/ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;
sinologi
adjective
związany z sinologią, dotyczący sinologii
sinologisk
/ˈsʲĩnus/
noun
(matematyka, matematyczny) funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
sinus
/ˈɕɔdwɔ/
noun
(jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;
sadel
/ˈɕɔstra/
noun
  1. potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  2. pielęgniarka
  3. zakonnica
  4. (podniośle) kobieta bliska komuś pod względem wiary, poglądów, pochodzenia itp.
syster
/ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
córka siostry
systerdotter
/ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛt͡s/
noun
syn siostry
systerson
/ˈɕitɔ/
noun
narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;
såll
/ˈɕüɕu/
noun
(infantylnie) sikanie, oddawanie moczu
kiss
/ˈɕudmɨ/
adjective
od 7
sjunde
/ɕɛ/
pronoun
…używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków
sig
/ˈɕiwa/
noun
  1. energia, zdolność do wysiłku
  2. (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  3. zdolność oddziaływania, wywierania wpływu
  1. kraft
  2. makt
noun
(fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;
centrifugalkraft
noun
(ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni
arbetskraft
/ˈɕiwɨ pɔˈvʲjɛṭʃnɛ/
noun
(wojskowość, wojskowy) siły zbrojne przeznaczone do odpierania agresji powietrznej przeciwnika lub prowadzenia ataku z powietrza;
flygvapen
/ˈskala/
noun
  1. (geografia, geograficzny) (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  2. (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  3. (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  4. (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  5. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  6. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  7. (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  8. (technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru
  9. zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
skala
/ˈskalpɛl/
noun
(medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;
skalpell
/skãnt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;
skandium
/ˈskãndal/
noun
  1. zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
  2. oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)
skandal
/skãnˈdɨ̃naf/
pronoun
mieszkaniec Skandynawii
skandinav
/ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;
Skandinavien
noun
(historia, historyczny, historycznie) zwolennik skandynawizmu
skandinavist
/ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/
adjective
związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii
skandinavisk
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;
Skåne
/skarp/
noun
  1. zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  2. coś niezwykle wartościowego, drogocennego
skatt
/ˈskarp ˈːãj̃stfa/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) państwowe zasoby finansowe
statskassa
/ˈskarbʲjɛt͡s/
noun
odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;
  1. skattkammare
  2. bankvalv
noun
specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;
spargris
/skarˈpɛta/
noun
okrycie (ubiór) stopy;
  1. socka
  2. strumpa
/skawt/
noun
(harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej
scout
/ˈskawa/
noun
  1. (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
    1. bergart
    2. klippa
  2. zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok
    1. klippa
    2. berg
/ˈsʲcipas/
noun
(sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług
liftkort
/sklɛp/
noun
(handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary
  1. affär
  2. handel
  3. butik
/ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/
noun
(dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii
  1. kolonialvaruaffär
  2. kolonialvarubutik
/ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/
noun
sklep, w którym sprzedawany jest głównie alkohol
systembolagsbutik
/sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;
valv
/ˈskɔt͡ʃɛk/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;
  1. springare
  2. häst
  3. kuse
verb
gwałtownie, emocjonalnie zareagować na czyjąś obecność lub czyjeś działanie
ryka ihop
/skɔk/
noun
  1. chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry
    1. hopp
    2. språng
  2. czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp.
    stöt
/ˈskɔk ɔ‿ˈtɨt͡ʃt͡sɛ/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;
stavhopp
/ˈskɔɡ ˈv‿bɔk/
noun
(potocznie, potoczny) zdrada małżeńska, rzadziej zdrada stałego partnera, partnerki
  1. otrohet
  2. snedsprång
  3. vänsterprassel
/ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;
höjdhopp
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;
backhoppning
/ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/
adjective
  1. trudny, zawiły
    1. komplicerad
    2. invecklad
  2. składający się z wielu elementów
    1. komplicerad
    2. uppbyggd
/ˈskɔpʲjɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;
Skopje
/ˈskɔrɔ/
conjunction
  1. spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego
    1. då
    2. eftersom
    3. om
  2. (przestarzałe, przestarzały) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś
    1. så fort
    2. så snart
adverb
wcześnie rano, o brzasku
i otta
/ˈskɔrpʲjɔ̃n/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;
Skorpionen
/ˈskɔrpʲjɔ̃n/
noun
(zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;
skorpion
/skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/
noun
(geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;
jordskorpa
/skɔˈrupʲjak/
noun
(zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp;
skaldjur
/skɔvˈrɔ̃nɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;
lärka
verb
zbliżać się ostrożnie, cicho, bezszelestnie
  1. smyga
  2. tassa
/skraj/
noun
brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru
  1. utkant
  2. ytterkant
adverb
w sposób skrajny, wielce, bardzo
  1. extremt
  2. oerhört
  3. ytterst
/ˈskrajnɨ/
adjective
będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci
extrem
verb
trąc czymś ostrym, zdrapywać wierzchnią warstwę czegoś
skrapa
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;
stärkelse
/ˈskrɔ̃mnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych
  1. blygsamhet
  2. ödmjukhet
/ˈskrɔ̃mnɨ/
adjective
  1. w prostym stylu, pozbawionym ozdób
    1. blygsam
    2. anspråkslös
    3. enkel
    4. modest
    5. oansenlig
    6. ringa
  2. niemający potrzeby wyróżniania się
    1. blygsam
    2. försynt
    3. anspråkslös
    4. blyg
    5. försagd
    6. hovsam
  3. niewielki
    1. blygsam
    2. måttlig
    3. oansenlig
    4. ringa
/skrɔ̃ɲ/
noun
(anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;
tinning
/ˈskruxa/
noun
żal za popełnione błędy, krzywdy
ånger
/ˈskrɨt͡ɕɛ/
adverb
w tajemnicy przed kimś, ukradkiem
  1. i hemlighet
  2. i lönn
  3. i lönndom
  4. i smyg
/ˈskrɨtka pɔt͡ʃˈtɔva/
noun
skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;
postbox
/ˈskʃɨdwɔ/
noun
  1. (regionalizm poznański) fortepian
    flygel
  2. (architektura, architektoniczny) boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
    1. flygel
    2. vinge
  3. (budownictwo) ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie);
    halva
    1. (zoologia, zoologiczny) górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
    2. (lotnictwo, lotniczy) część samolotu tworząca siłę nośną;
    3. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
    4. (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
    1. vinge
    2. flygel
  4. (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
    1. ytterkant
    2. vinge
/ˈskʃɨ̃ɲa/
noun
drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;
  1. kista
  2. lår
/ˈskʃɨ̃nka/
noun
  1. metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję
    brevlåda
  2. mała skrzynia
    låda
noun
pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;
brevlåda
/ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/
noun
(botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;
  1. åkerfräken
  2. rävrumpa
  3. rävsvans
/ˈskʃɨpt͡sɛ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;
  1. fiol
  2. violin
/ˈskʃɨpɛk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach
  1. violinist
  2. fiolspelare
/ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/
noun
miejsce przecięcia się dróg;
  1. korsning
  2. gatukorsning
  3. vägkorsning
  4. korsväg
/skrut/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
    förkortning
    1. (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
    2. droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej
    genväg
/skruˈtɔvʲjɛt͡s/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;
akronym
/ˈskrɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
zmieniać kierunek poruszania się
svänga
/ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/
adjective
(książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją
  1. blyg
  2. förlägen
/skũŋks/
noun
(zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;
skunk
adjective
(medycyna, medyczny) dotyczący skurczu, charakteryzujący się skurczami
systolisk
/skuˈtɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni
effektivitet
/skuˈtɛt͡ʃnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt
effektiv
/ˈskutɛk/
noun
wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja
  1. konsekvens
  2. följd
  3. effekt
  4. verkan
  5. påföljd
  6. resultat
/ˈskutɛr/
noun
(motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;
  1. skoter
  2. vespa
/ˈskura/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
    1. hud
    2. skinn
  2. surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
    1. läder
    2. skinn
  3. zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.
    skal
/ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈt͡ʃɔva/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skórka otaczająca pomarańczę
apelsinhud
/skuˈʒãnɨ/
adjective
  1. (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą
  2. dotyczący wyrobów ze skóry
läder-
/skɔ̃nt/
pronoun
  1. …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  2. …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
varifrån
/ˈskɔ̃mpʲjɛt͡s/
noun
osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze
  1. snåljåp
  2. snålvarg
/ˈskɔ̃mpstfɔ/
noun
niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność
snålhet
/ˈskɔ̃mpɨ/
adjective
  1. (potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości
    1. knapp
    2. i minsta laget
    3. knaper
    4. otillräcklig
    5. snål
    6. torftig
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
    1. njugg
    2. snål
    3. gnidig
    4. knusslig
/skwat/
noun
miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn
upplag
/ˈskwadat͡ɕ/
verb
  1. umieszczać w określonym miejscu
    1. anhopa
    2. ansamla
  2. przekazywać coś komuś w formie ustnej lub pisemnej
    lämna
  3. budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części
    1. montera
    2. sammansätta
    3. sätta ihop
    4. sätta samman
    5. sätta upp
  4. gromadzić coś, zbierać
    1. samla
    2. hamstra
    3. hopa
    4. skramla
    5. spara
  5. (drukarstwo, drukarski) przygotowywać tekst do druku, łącząc, zestawiając różne litery i wyrazy
    sätta
  6. zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym
    1. veckla ihop
    2. vika ihop
    3. vika samman
  7. mieć coś za swoje części
    1. bestå
    2. utgöras
  8. (potocznie, potoczny) w odniesieniu do jakichś okoliczności: mieć jakiś przebieg
    1. falla sig
    2. råka inträffa
    3. slumpa sig
/ˈskwadʲɲa/
noun
  1. (gramatyka) zestaw reguł rządzących budową zdań w danym języku
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) dział lingwistyki badający reguły konstrukcji zdań;
  3. (gramatyka) funkcja wyrazu w zdaniu
syntax
/ˈskwadʲɲik/
noun
część składowa czegoś
ingrediens
/ˈslalɔ̃m/
noun
(sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami
slalom
/slãŋk/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;
slang
/ˌslavʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany ze slawistyką
slavistisk
/slaˈvʲistɨka/
noun
dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię
slavistik
/ˈslʲipɨ/
noun
(krawiectwo) męskie, obcisłe majtki;
  1. badbyxor
  2. kalsonger
  3. simbyxor
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz
slumhusägare
/smat͡ʃˈnɛɡɔ/
interjection
zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia
smaklig måltid
/ˈsmat͡ʃnɨ/
adjective
  1. w dobrym smaku, guście
    smakfull
  2. mający dobry smak; dobrze smakujący
    1. smaklig
    2. läcker
/smak/
noun
  1. zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  3. (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
smak
/smaˈkɔvat͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku
smaka
pronoun
(geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Szwecji;
Småland
adjective
związany ze Smalandią, dotyczący Smalandii
småländsk
adjective
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie smażenia
stekt
/ˈsmaʒɨt͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia
steka
/smɛrf/
noun
(filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;
smurf
/ˈsmɔt͡ʃɛk/
noun
miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
  1. napp
  2. tutt
/smɔk/
noun
(ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;
smog
/smɔk/
noun
(mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;
drake
/ˈsmɔwa/
noun
mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;
tjära
/sm̥rut/
noun
przykry zapach
stank
/ˌɛsɛ̃mɛˈsɔvat͡ɕ/
verb
pisać i wysyłać SMS
sms:a#sv
/ˈsmukwɨ/
adjective
taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością
  1. slank
  2. smäcker
  3. smärt
  4. smal
  5. spenslig
/ˈsmutɛk/
noun
stan uczuć, gdy ktoś jest smutny
  1. sorgsenhet
  2. sorg
/ˈsmutnɨ/
adjective
odczuwający smutek, pogrążony w smutku
  1. ledsen
  2. sorgsen
  3. sorglig
  4. vemodig
/smɨt͡ʃ/
noun
taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;
  1. hundkoppel
  2. koppel
/ˈsmɨt͡ʃɛk/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;
stråke
/snɔp/
noun
(rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;
  1. kärve
  2. sädeskärve
/ˈsnɔpɛk/
noun
  1. mały snop; zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw itp.
    kärve
  2. (heraldyka, heraldyczny) jeden z symboli heraldycznych
    vase
/ˌsnɔpɔvʲjɔ̃w̃ˈzawka/
noun
(rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem;
självbindare
/snus/
noun
używka na bazie tytoniu, zażywana doustnie przez umieszczenie jej pod dolną lub górną wargą;
snus
/snɨˈt͡sɛrstfɔ/
noun
(książkowy) sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie
snideri
/ˈsnɨt͡sɛʃ/
noun
(książkowy) rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwem
snidare
/sɔˈbɔta/
noun
szósty dzień tygodnia;
lördag
/sɔˈbɔftur/
noun
osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;
dubbelgångare
/ˌsɔt͡sʲjaˈlʲista/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu
socialist
/ˌsɔt͡sʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu
socialistisk
/sɔˈt͡sʲjalʲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);
socialism
adjective
związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa
social
/ˌsɔt͡sʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;
sociolingvistik
/sɔˈt͡sʲjɔlɔk/
noun
(edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii
sociolog
/ˌsɔt͡sʲjɔˈlɔɟja/
noun
nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;
sociologi
/ˌsɔt͡sʲjɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
adjective
związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii
sociologisk
/ˌsɔt͡ʃɛˈvʲit͡sa/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju soczewica (1.1)
  2. (spożywczy) nasiona soczewicy (1.2)
lins
/sɔˈt͡ʃɛfka/
noun
  1. (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;
  2. (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
lins
/ˈsɔt͡ʃʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;
Sotji
/sɔˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
zawierający dużo soku, pełen soku
  1. mustig
  2. saftig
/ˈsɔfʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Bułgarii;
Sofia
/sɔk/
noun
napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;
  1. saft
  2. juice
  3. jos
noun
(łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy
falkenering
/sɔˈkɔlʲɲik/
noun
osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi
falkenerare
/sɔˈkratɛs/
pronoun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  2. imię męskie;
Sokrates
/ˈsɔkuw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;
falk
/ˈsɔla/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;
  1. sjötunga
  2. tunga
/ˌsɔlʲiˈdarnɔɕt͡ɕ/
noun
poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń
  1. sammanhållning
  2. solidaritet
adjective
wykazujący się solidarnością
solidarisk
/sɔˈlʲidnɨ/
adjective
  1. o osobie, pracowniku, instytucji: sumienny, dokładny, godny zaufania, dobrze wypełniający swoje obowiązki
    gedigen
  2. o silnej budowie, strukturze
    solid
/sɔˈlʲista/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo
solist
/sɔlʲˈɲit͡ʃka/
noun
niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;
  1. saltströare
  2. saltkar
/ˈsɔlɔ̃n/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;
Solon
/sɔ̃ˈmalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;
Somalia
/ˌsɔ̃maˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Somalii
somalier
/ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Somalia
  1. somalisk
  2. somaliska
/ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Somalii;
somaliska
noun
badanie opinii publicznej
besiktning
verb
  1. (medycyna, medyczny) wprowadzać sondę w celu diagnostycznym; diagnostycznie penetrować jamy ciała
  2. zgłębiać informacje, przeprowadzać sondaż
sondera
/ˈsɔ̃ɲja/
pronoun
imię żeńskie;
Sonia
/ˈsɔpɛl/
noun
podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;
istapp
/ˈsɔprãn/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  2. (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem
sopran
/sɔr/
acronym
= (medycyna, medyczny) szpitalny oddział ratunkowy;
AVA
/sɔs/
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;
sås
/ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej;
sojasås
/ˈsɔs taˈtarsʲci/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;
tartarsås
/ˈsɔsna/
noun
  1. drewno sosnowe
    1. fur
    2. furu
  2. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;
    1. tall
    2. fura
/ˈsɔva/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;
  1. uggla
  2. uv
/ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;
hökuggla
/ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;
fjälluggla
/sɔˈvʲjɛt͡sʲci/
adjective
radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)
sovjetisk
/ˈsɔvʲjɛt/
noun
(potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego
sovjet
/ˈspat͡sɛr/
noun
niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności
  1. promenad
  2. vandring
/ˌspat͡sɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca
  1. promenera
  2. vandra
/ˈspadat͡ɕ/
verb
lecieć bezwładnie w dół
falla
/ˌspatkɔˈbʲjɛrt͡sa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś
arvinge
/spaˈdɔxrɔ̃n/
noun
urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał
fallskärm
/ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/
noun
(lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem
fallskärmshoppare
/spaˈɡɛttʲi/
noun
(spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;
  1. spaghetti
  2. spagetti
/ˈspalʲit͡ɕ/
verb
  1. poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
    1. bränna
    2. bränna ner
    3. bränna upp
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbyt mocno przypiec
    1. bränna
    2. bränna vid
  3. (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) zużyć jako paliwo
    förbränna
  4. (sport, sportowy) (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej
    passa offside
/ˈspalʲit͡ɕ ˌna‿pãˈnɛft͡sɛ/
verb
(książkowy) nie udać się, zakończyć się klęską
gå i stöpet
/ˈspavat͡ʃ/
noun
robotnik zajmujący się spawaniem
svetsare
/ˈspavat͡ɕ/
verb
(technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania
svetsa
noun
(medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni
spasm
/spat͡ɕ/
verb
  1. (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  2. (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy
sova
/ˌspɛt͡sʲjaˈlʲista/
noun
osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
specialist
/spɛˈt͡sʲjalʲɲɛ/
adverb
w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny
speciellt
/spɛˈt͡sʲjalnɨ/
adjective
  1. odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  2. mający szczególne, wyjątkowe właściwości
  1. speciell
  2. särskild
noun
(transport, transportowy) osoba lub firma organizująca i nadzorująca transport towarów, pośrednicząca między nadawcą a przewoźnikiem;
speditör
/spɛˈkulãnt/
noun
człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej;
spekulant
/ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/
noun
(geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;
speleologi
/ˈspɛrma/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;
sperma
/ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin
spermatozo
/ˈspɛwʲɲät͡ɕ/
verb
  1. być zgodnym z wymaganiami
    1. infria
    2. uppfylla
    3. motsvara
    4. tillfredsställa
    5. tillgodose
  2. (matematyka, matematyczny) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę
    uppfylla
  3. robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia
    1. uppfylla
    2. fullgöra
    3. utföra
  4. urzeczywistniać się
    1. besannas
    2. gå i uppfyllelse
    3. slå in
  5. realizować się, czuć satysfakcję ze swojej pracy, roli, stanowiska
    förverkliga sig
/spʲixʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż;
spannmålsmagasin
/spʲĩn/
noun
(fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;
spinn
/ˈspʲĩnat͡ʃ/
noun
(biurowość, biurowy) wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;
gem
/ˈspʲĩnka dɔ‿ˈvwɔsuf/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) zdobiony przedmiot do spinania włosów, najczęściej dla kobiet
hårnål
/spʲiˈrala/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego
  2. (potocznie, potoczny) domaciczna wkładka antykoncepcyjna
spiral
/ˌspʲirɨtu<sup>w</sup>alʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany ze spirytualizmem, dotyczący spirytualizmu
spiritualistisk
/spʲis/
noun
lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś
  1. lista
  2. förteckning
  3. index
  4. katalog
  5. register
  6. rulla
/ˈspʲis ˈtrɛɕt͡ɕi/
noun
lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;
innehållsförteckning
verb
knuć, planować spisek
  1. konspirera
  2. sammansvärja
  3. stämpla
/ʃpʲid͡zˈbɛrɡɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;
Spetsbergen
/spʲiˈʒarʲɲa/
noun
(budownictwo) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe
skafferi
/ˈspɔdʲɲɛ/
noun
(odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;
  1. byxa
  2. byxor
/spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś
blick
/spɔˈjufka/
noun
(anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;
bindhinna
/spɔˈkɔjnɨ/
adjective
niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
lugn
/ˈspɔkuj/
noun
  1. stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek
    1. fred
    2. lugn
    1. równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
    2. cisza, brak hałasu, rumorów
    lugn
/ˈspɔ̃w̃sɔr/
noun
osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.
sponsor
/ˌspɔ̃ntãˈɲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie
spontant
/ˌspɔ̃ntãˈɲit͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu
spontanitet
adjective
działający odruchowo, bez innych wpływów
spontan
/ˌspɔraˈdɨt͡ʃnɨ/
adjective
pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu
sporadisk
/ˈspɔrɔ/
indefinitePronoun
  1. jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało
    1. en hel del
    2. rätt mycket
    3. ​åtskillig
  2. jako określenie czasownika: dość dużo, niemało
    1. en hel del
    2. rätt mycket
    3. ​åtskilligt
/spɔrt/
noun
(sport, sportowy) forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla zdrowia, współzawodnictwa lub przyjemności;
  1. sport
  2. idrott
/spɔrˈtɔvʲjɛt͡s/
noun
(sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport
idrottsman
/spɔrˈtɔvɨ/
adjective
dotyczący sportu, związany ze sportem
sportslig
/spɔˈʒɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
(książkowy) wykonać, przygotować coś
  1. utarbeta
  2. skriva
  3. upprätta
/ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
obserwacja, uwaga na dany temat
anmärkning
/ˈspɔsup/
noun
  1. styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
    1. sätt
    2. skick
    3. uppförande
    4. uppträdande
  2. metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
    1. vis
    2. sätt
    3. metod
    4. förfarande
/spɔtˈkãɲɛ/
noun
umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
  1. samling
  2. möte
/spɔˈtɨkat͡ɕ/
verb
  1. napotykać kogoś, widywać
  2. chodzić na spotkania z kimś
träffa
/ˈspɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia
  1. bikt
  2. bekännelse
/ˌspɔwɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfɔ/
noun
(socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;
samhälle
/spɔˈʒɨvat͡ɕ/
verb
(książkowy) jeść albo pić coś
  1. förtära
  2. inmundiga
  3. inta
  4. konsumera
/spraɟˈɲɔ̃nɨ/
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody
törstig
/ˈsprava/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne
    1. fall
    2. mål
    3. rättssak
  2. to, co jest dla kogoś ważne
    1. sak
    2. affär
    3. angelägenhet
    4. ärende
    5. fråga
  3. interes, rzecz do załatwienia
    1. ärende
    2. uppdrag
    3. uppgift
/ˈspraft͡sa/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot powodujący niepożądane zdarzenia
    1. gärningsman
    2. förövare
  2. ten, który dokonuje czego
    1. skapare
    2. upphovsman
/ˈspravd͡zat͡ɕ/
verb
  1. kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
    1. kontrollera
    2. inspektera
    3. granska
    4. kolla
    5. undersöka
    6. besiktiga
  2. spełniać się, okazywać się prawdziwe
    1. bekräftas
    2. besanna sig
    3. besannas
    4. slå in
  3. dobrze się sprawować, spełniać oczekiwania
    1. bestå ett prov
    2. duga
    3. hålla
    4. infrias
/ˌspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ/
adverb
w sposób sprawiedliwy
rättvisligen
/ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;
  1. rättvisa
  2. rättfärdighet
/ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/
adjective
  1. o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością
  2. o człowieku: kierujący się zasadami sprawiedliwości
rättvis
/sprɛj/
noun
  1. pojemnik z taką zawartością
  2. płyn rozpylany strumieniem drobnych kropli, przechowywany w pojemniku pod ciśnieniem;
spray
verb
przyczyniać się do przybycia kogo lub czego
  1. införa
  2. importera
  3. skaffa
/spʃɛˈt͡ɕivʲjät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)
  1. opponera
  2. motsätta sig sätta sig emot
  3. protestera
  4. spjärna emot
  5. streta emot
/spʃɛˈdavat͡ɕ/
verb
dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze
  1. sälja
  2. försälja
/spʃɛˈdaft͡sa/
noun
(handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)
  1. försäljare
  2. expedit
  3. affärsbiträde
/ˌspʃɛdafˈt͡ʃɨ̃ɲi/
noun
(handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)
försäljerska
/ˈspʃɛdaʃ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar
försäljning
/spʃɔ̃nˈtãɲɛ/
noun
  1. zbieranie plonów z pola
    1. bärgning
    2. skörd
  2. przywracanie porządku i czystości
    städning
  3. usuwanie czegoś, co nie powinno tam być (np. naczyń ze stołu)
    undanröjning
/ˈspʃɔ̃ntat͡ɕ/
verb
doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan
städa
/spʃɛ̃nt/
noun
  1. (rolnictwo, rolniczy) koszenie zboża, traw, kopanie warzyw, zbieranie owoców itp. i zwożenie ich z pola, sadu, ogrodu
    bärgning
  2. przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu
    redskap
  3. zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności
    1. utrustning
    2. apparatur
/sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/
noun
(technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;
fjäder
verb
(potocznie, potoczny) (sport, sportowy) strzeliwszy, rzuciwszy lub uderzywszy czymś, nie trafić do celu; chybić
  1. bomma
  2. missa
/ˈspuʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. o cenie: obniżać
  2. transportować na dół, zmieniać położenie na niższe, obniżać
  3. zmieniać swoje położenie na niższe, obniżać się
sänka
/spudʲˈɲit͡sa/
noun
(krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;
kjol
/ˈspujɲik/
noun
(gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;
  1. konjunktion
  2. bindeord
/spur/
noun
różnica zdań, stanowisk, interesów
  1. tvist
  2. kontrovers
adjective
odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością
kooperativ
/spuwʲˈd͡ʑɛlʲɲa/
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;
andelsförening
/spuwˈɡwɔska/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;
konsonant
adjective
(językoznawstwo, językoznawczy) związany ze spółgłoską, dotyczący spółgłoski
konsonantisk
/ˈspuwka/
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;
bolag
/ˈspuwka ːkˈt͡sɨjna/
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;
aktiebolag
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;
handelsbolag
noun
(zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;
kommanditbolag
/ˈspuʑɲät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
  1. o zegarze wskazywać czas opóźniony w stosunku do rzeczywistego
    1. dra sig
    2. dra sig efter
  2. być za późno, nie przychodzić na czas
    försena
/ˈspɛ̃nd͡zat͡ɕ/
verb
  1. być w towarzystwie kogoś
  2. przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas
  3. wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś
  1. spendera
  2. tillbringa
verb
płacić stopniowo komu, wywiązując się w ten sposób z jakiegoś zobowiązania
  1. avbetala
  2. återbetala
adjective
(potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa
barskrapad
verb
  1. płynąć z prądem, w dół rzeki, potoku
    1. driva
    2. flyta
  2. być pokrytym płynem
    drypa
  3. płynąć w dół (o cieczy)
    rinna ner
  4. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) odchodzić, odczepiać się, zostawiać w spokoju
    sticka
noun
(sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;
squash
noun
opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;
ockuperad byggnad
/srat͡ɕ/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) (fizjologia, fizjologiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy
  1. skita
  2. bajsa
/ˈsrɛbrɔ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;
  2. (sport, sportowy) srebrny medal
silver
/ˈsrʲi ˌd͡ʑäjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;
Sri Jayawardenapura
/ˈsrʲi ˈlãnka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;
Sri Lanka
adverb
bezlitośnie, surowo
strängt
/ˈsrɔka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;
skata
/ˈsrɔkɔʃ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;
varfågel
/srɔ̃m/
noun
(anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;
vulva
noun
(potocznie, potoczny) (mykologia, mykologiczny) Phallus impudicus, gatunek grzyba niejadalnego z rodziny sromotnikowatych;
  1. liksvamp
  2. stinksvamp
/sːak/
noun
(zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;
däggdjur
/staˈbʲilnɨ/
adjective
    1. (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
    2. łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu
    stadig
  1. niezmieniający się przez dłuższy czas
    1. stadig
    2. stabil
/ˈstat͡sʲja/
noun
(kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  1. station
  2. järnvägsstation
/ˈstat͡sʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/
noun
zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;
  1. bensinstation
  2. bensinmack
  3. mack
noun
(kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;
tågstation
/ˈstat͡sʲja kɔsˈmʲit͡ʃna/
noun
sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;
rymdstation
/ˈstadʲjɔ̃n/
noun
  1. (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
  2. (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m);
stadion
/ˈstadɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;
  1. hjord
  2. flock
/stakfˈlat͡sʲja/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;
stagflation
/staɡˈnat͡sʲja/
noun
wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie
stagnation
/ˈstajɲa/
noun
(zootechnika, zootechniczny) budynek przeznaczony na pomieszczenie dla koni;
stall
/ˈstajɲa ːwʲˈɟaʃa/
noun
(przenośnie, przenośnia) coś zaniedbanego, zapuszczonego, zabałaganionego, co możliwe jest do uporządkowania jedynie największym wysiłkiem;
augiasstall
/stal/
noun
(metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;
stål
/staˈlaɡmʲit/
noun
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;
stalagmit
/staˈlaktɨt/
noun
(geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini;
stalaktit
/ˈstalɛ/
adverb
(potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas
ständig
/staˈlʲĩɲism̥/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;
stalinism
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizmem albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina
stalinistisk
/staˈlufka/
noun
końcowa, robocza część pióra do pisania lub rysowania;
pennspets
/ˈstãmbuw/
pronoun
(geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;
Istanbul
/stãn/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.;
    stånd
  2. sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
    1. tillstånd
    2. stånd
/ˈstãn t͡sɨˈvʲilnɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;
civilstånd
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Falklandów;
Stanley
/stãˈnɔft͡ʃɨ/
adjective
taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości
beslutsam
/ˌstãnɔˈvʲiskɔ/
noun
  1. miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu
  2. pozycja w hierarchii zawodowej
plats
/stãˈnɔvʲit͡ɕ/
verb
  1. być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym
    1. betyda
    2. medföra
  2. składać się na coś, tworzyć coś
    1. utgöra
    2. bilda
/ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;
  1. Förenta staterna
  2. Amerikas förenta stater
/ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;
Amerikas förenta stater
/ˈstara ˈmʲiwɔɕt͡ɕ ˌɲɛ‿rd͡zɛˈvʲjɛ̇jɛ/
proverb
miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu
gammal kärlek rostar aldrig
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż
  1. gammal ungmö
  2. ogift kvinna
/staˈrãɲːɛ/
adverb
w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły
noggrannt
/ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii
fornengelsk
/ˌstarɔaˈrapsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Arabii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Arabii
fornarabisk
/ˌstarɔˈdũj̃sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Danii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Danii
forndansk
/ˌstarɔɛˈɟipsʲci/
adjective
żyjący/mający miejsce w starożytnym Egipcie lub pochodzący/wywodzący się z niego
fornegyptisk
/ˌstarɔˈfʲĩj̃sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Finlandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Finlandii
fornfinsk
/ˌstarɔfrãnˈt͡susʲci/
adjective
żyjący/mający miejsce w dawnej Francji lub pochodzący/wywodzący się z niej
fornfransk
/ˌstarɔˈɡrɛt͡sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Grecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Grecji
forngrekisk
/ˌstarɔ<sup>j</sup>ĩnˈdɨjsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnych Indiach; pochodzący, wywodzący się z dawnych Indii
fornindisk
/ˌstarɔ<sup>j</sup>iˈslãnt͡sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Islandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Islandii
fornisländsk
adjective
odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny
  1. ålderdomlig
  2. gammalmodig
/ˌstarɔ̃ɲɛ̃ˈmʲjɛt͡sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec
forntysk
/ˌstarɔ̃nɔrˈvɛsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Norwegii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Norwegii
fornnorsk
/ˌstarɔˈpɛrsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Persji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Persji
fornpersisk
/ˌstarɔˈpɔlsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Polsce; pochodzący, wywodzący się z dawnej Polski
fornpolsk
/ˌstarɔrɔˈsɨjsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Rosji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Rosji
fornrysk
/ˌstarɔˈʒɛt͡ʃɛ/
noun
(geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;
korvsjö
/ˌstarɔˈʃfɛt͡sʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnej Szwecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Szwecji
fornsvensk
/ˌstarɔˈʃfɛt͡sʲci/
noun
język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem
fornsvenska
adjective
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu
gammaltestamentlig
/ˌstarɔˈvwɔsʲci/
adjective
używany, powstały, dziejący się w dawnych Włoszech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Włoch
fornitaliensk
adjective
wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny
  1. gammaldags
  2. gammalmodig
  3. föråldrad
  4. förlegad
  5. omodern
  6. ålderdomlig
/ˈstarɔɕt͡ɕ/
noun
stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;
ålderdom
/ˌstarɔˈʒɨtnɔɕt͡ɕ/
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres dziejów najstarszych cywilizacji od około 4000 roku p.n.e. do schyłku V wieku n.e.;
antik
/ˌstarɔˈʒɨtnɨ/
adjective
  1. związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
  2. istniejący od bardzo dawna
antik
/ˈstarɨ/
adjective
  1. mający wiele lat, niemłody
  2. nieaktualny, nieważny
  3. o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia
gammal
/ˈstaʒɛt͡s/
noun
stary mężczyzna
gamling
/ˈstatɛk/
noun
  1. każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;
    1. skepp
    2. farkost
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
    1. skepp
    2. fartyg
noun
(astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi
rymdskepp
noun
(marynarka) statek przeznaczony do przewozu ludzi;
passagerarfartyg
/staˈtu<sup>w</sup>a/
noun
okazała rzeźba postaci ludzkiej
  1. staty
  2. stod
  3. bildstod
/ˈstatus/
noun
położenie, pozycja (np. społeczna)
  1. status
  2. ställning
noun
obecny stan rzeczy
status quo
/ˌstatɨˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do statystyki (nauki)
statistisk
/staˈtɨstɨka/
noun
  1. nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  2. wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów
statistik
/ˈstatɨf/
noun
(technologia, technika, techniczny) podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych
stativ
/staf/
noun
  1. (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;
    damm
  2. (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
    led
/ˈstaf wɔcˈt͡ɕɔvɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;
armbågsled
/ˈstavat͡ɕ/
verb
  1. przestawać działać
    1. avstanna
    2. stanna
  2. unosić się w kierunku pionowym
    1. resa sig
    2. ställa sig
    3. stå upp
  3. tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić
    1. bli av
    2. bli till
    3. hända
    4. inträffa
    5. ske
  4. przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś
    1. varda
    2. bli
/ˈstavʲjät͡ɕ/
verb
  1. kupić coś komuś, dawać za darmo – najczęściej alkohol
    bjuda
  2. budować
    1. resa
    2. bygga
  3. określać przedmiot swojego zakładu
    satsa
  4. tak przemieszczać przedmiot, by stał
    ställa
  5. przybywać na żądanie
    1. inställa sig
    2. komma
  6. (potocznie, potoczny) dawać opór
    1. mopsa sig
    2. vara uppkäftig
/ˈstavʲjät͡ɕ ˈspravɛ na‿ˈɔsṭʃu ˈnɔʒa/
verb
żądać kategorycznie
  1. driva saken till sin spets
  2. ställa saken på sin spets
/staˈvɔ̃nuk/
noun
(zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;
leddjur
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;
Stavropol
/stat͡ɕ/
verb
  1. o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  2. o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  3. (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  4. o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  5. znajdować się w jakimś miejscu
stå
/ˈstawa/
noun
(matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) symbol, któremu przyporządkowana jest pewna niezmienna wartość;
konstant
/ˈstawɨ/
adjective
niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień
  1. fast
  2. konstant
  3. stabil
/ˈstɛfãn/
pronoun
imię męskie;
  1. Stefan
  2. Stefanos
/stɛk/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;
stek
noun
(archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca wyjątkową okoliczność lub wydarzenia
stele
/ˈstɛlːa/
pronoun
imię żeńskie;
Stella
/stɛ̃mˈplɔvat͡ɕ/
verb
przystawiać stempel (pieczątkę) do dokumentu, listu
stämpla
/ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/
noun
sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;
stenografi
adjective
związany ze stenografią; wykonany metodą stenografii
stenografisk
/stɛp/
noun
(geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;
stäpp
/ˌstɛpãˈnakɛrt/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;
Stepanakert
/stɛr/
noun
(lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;
roder
/ˌstɛrɛˈɔtɨp/
noun
(socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;
stereotyp
/stɛˈrɔvʲjɛt͡s/
noun
(lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;
  1. zeppelinare
  2. luftskepp
verb
  1. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory
  2. (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) pozbawiać płodności
sterilisera
noun
(medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania pacjenta;
stetoskop
/ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/
noun
(lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;
flygvärdinna
/stɔ/
cardinalNumeral
liczba 100;
hundra
/ˈstɔt͡ʃʲɲa/
noun
zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;
  1. varv
  2. skeppsvarv
adjective
(filozofia, filozoficzny) odnoszący się do stoicyzmu
stoisk
/stɔˈkrɔtka/
noun
(botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
tusensköna
/ˈstɔlaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;
snickare
/stɔˈlʲit͡sa/
noun
(administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;
huvudstad
/ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;
stomatologi
/ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈt͡ʃãna/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;
koloradoskalbagge
/stɔ̃ˈnɔɡa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;
gråsugga
/stɔp/
noun
(technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;
legering
/ˈstɔpa/
noun
    1. (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
    2. jednostka długości, używana w niektórych krajach;
    3. podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
    fot
  1. najmniejsza jednostka miary wierszowej;
    versfot
noun
(medycyna, medyczny) (wojskowość, wojskowy) zespół objawów związanych odmrożeniem i opuchlizną stóp narażonych na długotrwały nacisk w warunkach zimna i wilgoci, obserwowanych wśród żołnierzy w okopach podczas dziań wojennych;
skyttegravsfot
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/
noun
  1. ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów
    1. betyg
    2. skolbetyg
    1. (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
    2. (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
    3. (matematyka, matematyczny) maksymalna suma wykładników zmiennych wśród jednomianów, tworzących dany wielomian;
    4. wielkość, rozmiar, zasięg, poziom, intensywność, nasilenie jakiejś czynności
    grad
  2. czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych
    1. grad
    2. rang
    3. ställning
  3. część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość
    steg
  4. każda z części schodów uniesiona do góry
    1. trappsteg
    2. fotsteg
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/
noun
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy
superlativ
/ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/
noun
(gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś
komparativ
/stɔpʲˈɲɔvɔ/
adverb
nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem
  1. gradvis
  2. småningom
  3. etappvis
  4. stegvis
/stɔpʲˈɲɔvɨ/
adjective
(książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami
gradvis
/stɔs/
noun
  1. większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim
    1. stack
    2. trave
  2. drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego
    1. trave
    2. vedtrave
/stɔˈsɔvat͡ɕ/
verb
używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach
  1. applicera
  2. bruka
  3. använda
  4. tillämpa
/stɔˈsɔvʲɲɛ/
adverb
(książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś
  1. enligt
  2. alltefter
  3. i enlighet
/stɔˈsũnɛk/
  1. warunki, w jakich coś ma miejsce, sytuacja
    1. förhållande
    2. läge
    3. sakläge
    4. situation
  2. sposób obcowania między różnymi jednostkami
    1. förhållande
    2. relation
/stɔˈsũnɛk/
noun
  1. sposób odnoszenia się do kogoś
    1. attityd
    2. inställning
    3. hållning
  2. zależność między różnymi elementami
    1. förhållande
    2. proportion
    3. relation
  3. (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielkości, liczb
    kvot
  4. współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
    1. samlag
    2. älskog
/stɔˈsũnɛk ˈpw̥t͡ɕɔvɨ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;
samlag
adverb
w stosunku do czego lub kogo
  1. förhållandevis
  2. relativt
  3. jämförelsevis
  4. efter omständigheterna
/ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;
  1. sällskap
  2. förbund
  3. samfund
/stɔˈwufka/
noun
miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy
  1. kantin
  2. lunchrum
  3. matsal
/ˈstɔʒɛk/
noun
(geometria) bryła powstała przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;
  1. kon
  2. kägla
/stɔʃˈkɔvɨ/
adjective
taki, który ma kształt stożka
  1. konisk
  2. konformig
/strax/
noun
  1. (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
    rädsla
  2. (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach
    fågelskrämma
/ˈstrax ˈma ˈvʲjɛlʲcɛ ˈɔt͡ʃɨ/
proverb
temu, kto się boi, wszystko wydaje się większe i groźniejsze niż w rzeczywistości
rädsla har stora ögon
/strajk/
noun
  1. dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;
    strejk
  2. w kręglach: zbicie wszystkich kręgli za pierwszym rzutem
    strike
/strajˈkɔvat͡ɕ/
verb
uczestniczyć w strajku
strejka
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;
Strasbourg
/ˈstraʃnɨ/
adjective
taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny
  1. hemsk
  2. förfärlig
  3. förskräcklig
  4. ohygglig
  5. ryslig
  6. fasansfull
/ˈstrata/
noun
ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma
förlust
/ˈstratɛk/
noun
znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
strateg
/straˈtɛɟja/
noun
  1. ogólny plan działań, szerszy od taktyki
  2. (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy definiujący rodzinę wymiennych algorytmów
strategi
/straʃ/
noun
  1. pilnowanie, strzeżenie niebezpieczeństwem
  2. osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś
vakt
adjective
związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej
eldbekämpande
/ˈstraʒak/
noun
osoba szkolona do walki z ogniem;
  1. brandman
  2. brandsoldat
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;
vakttorn
/ˈstraʒʲɲik/
noun
osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób
vakt
/strɛs/
noun
(psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;
stress
/strʲit/
noun
(termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera
stege
noun
(technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu
stroboskop
/ˈstrɔ<sup>j</sup>it͡ɕ/
verb
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun
stämma
/ˈstrɔ̃mɨ/
adjective
nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża
brant
/ˈstrɔ̃na/
noun
    1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
    2. uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
    1. part
    2. sida
    1. umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
    2. analizowana, wyszczególniona cecha czegoś
    3. (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
    sida
  1. jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
    1. sida
    2. sidor
/strɔ̃nt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;
strontium
/struk/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna
hyvel
/ˈstruɡa/
noun
ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz
stråle
/strukˈtura/
noun
stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość
struktur
/ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
å
/ˈstrũna/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;
sträng
noun
(anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki
stämband
noun
sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji
strúsfûgelpolityk
/struɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;
struts
/strɨx/
noun
(architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;
  1. vind
  2. vindsrum
/strɨxʲˈɲĩna/
noun
(chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;
stryknin
/strɨj/
noun
brat ojca;
farbror
/sṭʃaw/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
  2. (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki
skott
/ˈsṭʃawa/
noun
pocisk przeznaczony do łuku;
pil
/ˈsṭʃawka/
noun
    1. linia z grotem, symbol wskazujący kierunek albo miejsce
    2. rzutka do gry w lotki
    pil
  1. (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa;
    vadben
/sṭʃɛˈlãɲɛ/
noun
oddawanie strzału z broni
skjutning
/ˈsṭʃɛlat͡ɕ/
verb
  1. oddawać strzał z broni
  2. (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki
skjuta
/ˈsṭʃɛlɛt͡s/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;
Skytten
/ˈsṭʃɛlɛt͡s/
noun
  1. (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
    målskytt
  2. osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą
    skytt
/ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/
noun
(hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;
stigbygel
noun
(medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;
spruta
noun
(zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;
sjögurka
/struj/
noun
określony rodzaj ubioru
dräkt
/struʃ/
noun
osoba pilnująca np. budynku
  1. portvakt
  2. väktare
noun
przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;
koppleri
/ˈstudɛ̃nt/
noun
osoba, która studiuje na wyższej uczelni;
  1. student
  2. studerande
/ˈstudʲjɔ/
noun
  1. pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.
  2. pracownia artysty, np. malarza, fotografika itp.
studio
/stuˈdʲjɔvat͡ɕ/
verb
(edukacja, edukacyjny) uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
studera
/ˈstudʲɲa/
noun
głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;
brunn
/stuˈlatɛk/
noun
osoba w wieku przynajmniej 100 lat
hundraåring
/stuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sto lat
  2. trwający sto lat
hundraårig
/stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;
multipel skleros
verb
powoływać do istnienia
  1. skapa
  2. alstra
  3. frambringa
verb
dochodzić do wniosku
  1. konstatera
  2. fastslå
  3. fastställa
/stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
    skapelse
  2. zwierzę lub człowiek
    1. varelse
    2. gestalt
    3. väsen
/ˈstɨt͡ʃɛ̃ɲ/
noun
pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. januari
  2. torsmånad
/stɨl/
noun
  1. sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  2. sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  3. zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.
  4. (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
stil
noun
(socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;
livsstil
adjective
związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki
stilistisk
noun
czynnik pobudzający działanie, bodziec, stymulant
stimulator
/ˌstɨ̃muˈlɔvat͡ɕ/
verb
pobudzać do działania
stimulera
/ˈstɨ̃nka/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;
nors
noun
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;
likvaka
/stuk/
noun
(rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły
stack
/stuw/
noun
(branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;
bord
/stɔ̃nt/
pronoun
wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
härifrån
verb
  1. uskarżać się
    1. gny
    2. gnälla
    3. jämra
    4. jämra sig
    5. klaga
    6. kvida
  2. wydawać ciężkie westchnienia
    1. gny
    2. stånka
    3. stöna
  3. mówić zacinająć się
    1. hacka
    2. staka sig
    3. stamma
/ˈstɛ̃mpka/
noun
(marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;
köl
/stwut͡s/
verb
  1. zbić kogoś
    1. ge stryk
    2. klå upp
    3. spöa
  2. zniszczyć jakąś kruchą rzecz, rozbijając ją na kawałki
    1. krossa
    2. slå sönder
/ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;
swahili
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;
Swaziland
/ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Suazi
swaziländare
/ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Suazi
swaziländsk
noun
(socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;
subkultur
/supˈstãnt͡sʲja ˈt͡ʃɨ̃nːa/
noun
(medycyna, medyczny) (biochemia, biochemiczny) substancja jakiegokolwiek pochodzenia, która może spowodować zmiany w procesach fizjologicznych lub biochemicznych organizmów żywych, stanowiąca podstawę leku;
aktiv substans
/ˌsupsɨˈdʲjarnɔɕt͡ɕ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada, według której decyzje powinny być podejmowane na najniższym możliwym szczeblu, a na wyższym tylko wtedy, gdy takie ich podjęcie da o wiele lepsze rezultaty;
subsidiaritet
/subˈvɛ̃nt͡sʲja/
noun
pomoc finansowa, dotacja, stypendium
subvention
/suˈxũmʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego;
Suchumi
/ˈsuxɨ/
adjective
nie wilgotny; pozbawiony wilgoci
torr
/ˈsuxɨ ˈlut/
noun
(chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla;
kolsyresnö
/ˈsukrɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Boliwii;
Sucre
/ˈsudãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
Sudan
/ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;
Sydsudan
/suˈdãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Sudanu
sudanes
/suˈdãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem
sudanesisk
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Södermanland, kraina historyczna w Szwecji;
  1. Södermanland
  2. Sörmland
/suˈdɔku/
noun
japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;
sudoku
/ˈsufʲiks/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;
suffix
/ˈsufʲit/
noun
(budownictwo) górna ściana pomieszczenia
tak
/ˈsuflɛr/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;
sufflör
/ˌsuɡɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
  1. czynić aluzję
    1. antyda
    2. alludera
    3. anspela
    4. hänsyfta
    5. insinuera
    6. låta förstå
  2. podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
    1. antyda
    2. ge en vink
    3. hinta
    4. tipsa
  3. stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku
    1. antyda
    2. indikera
    3. peka på
/ˌsu<sup>j</sup>it͡sɨdɔˈlɔɟja/
noun
(psychologia, psychologiczny) interdyscyplinarna nauka zajmująca się problematyką samobójstw i szeroko pojętą autodestruktywnością;
suicidologi
/ˈsuka/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego
  1. hynda
  2. tik
/ˈsukt͡sɛs/
noun
  1. korzystny wynik
    framgång
  2. osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery
    succé
/suˈcɛ̃nka/
noun
(krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;
klänning
noun
(mitologia, mitologiczny) rodzaj mitycznego demona pod postacią pięknej kobiety kuszącego erotycznie mężczyzn we śnie;
  1. succuba
  2. succubus
/ˈsucɲa/
noun
(krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;
klänning
/sũm/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;
mal
/ˈsũma/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  2. pewna ilość pieniędzy
summa
/sũˈmatra/
pronoun
(geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;
Sumatra
/ˈsũmɛr/
noun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii;
Sumer
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków
sumerisk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;
sumeriska
/sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło;
samvete
/sũˈmɔvat͡ɕ/
verb
dodawać, podliczać
addera
/sũnt/
pronoun
(geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii;
Öresund
/ˈsupɛr/
adjective
(potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały
super
/ˌsupɛrbɔˈxatɛr/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;
superhjälte
noun
(gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka
superlativ
/ˌsupɛrˈmarkɛt/
noun
(handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;
  1. supermarket
  2. stormarknad
noun
bardzo znana modelka;
supermodell
/suˈplɛ̃mɛ̃nd ˈdʲjɛtɨ/
noun
(spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek zawierający składniki odżywcze mający stanowić uzupełnienie diety;
kosttillskott
/ˈsapɔrt/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;
förband
/suˈrʲĩnãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;
Surinam
/ˌsurʲĩˈnãmt͡ʃɨk/
noun
obywatel Surinamu
surinames
/ˌsurʲĩˈnãmsʲci/
adjective
związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam
surinamesisk
noun
(botanika, botaniczny) jadalny grzyb podstawczak z rodziny bedłkowatych
kremla
adjective
związany z surowicą, dotyczący surowicy
serös
/suˈrɔvʲjɛt͡s/
noun
substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle
  1. råvara
  2. råmaterial
/suˈrɔvɨ/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
  2. o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
rå
/ˌsurːɛalʲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu
surrealistisk
/ˌsurːɛˈalʲism̥/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;
surrealism
/ˌsurɨˈkatka/
noun
(zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;
surikat
/ˈsusɛw/
noun
(systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;
sisel
/ˈsuʃʲi/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;
sushi
verb
udzielać kary suspensy
suspendera
/ˈsuʃa/
noun
długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;
torka
/suˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
sprawianie, że coś jest suche, pozbawianie wody lub wilgoci
torkning
noun
(papiernictwo, przemysł papierniczy) przyrząd do osuszania papieru z atramentu, mający formę przycisku z przymocowaną do podstawy bibułą
läskpapper
/ˈsutɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,
nippel
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Fidżi;
Suva
/suˈvɛ̃ɲir/
noun
(przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek
suvenir
/ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕt͡ɕ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji
suveränitet
adjective
niezależny od innego państwa lub władzy
suverän
noun
tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;
sultan
/ˈsfalbart/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;
Svalbard
/sfasˈtɨka/, /ˈsfastɨka/
noun
  1. (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;
  2. (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
hakkors
/ˈsfɛtɛr/
noun
(odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce
  1. tröja
  2. sweater
/sfuj/
pronoun
należący do wykonawcy czynności
sin
/ˈsfɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania
klia
/ˌsɨbaˈrɨta/
noun
(książkowy) człowiek, który spędza czas na przyjemnościach i uwielbia zbytek oraz luksusy
sybarit
/sɨˈbɛrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;
Sibirien
/sɨˈt͡sɨlʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;
Sicilien
/ˌsɨt͡sɨˈlʲijsʲci/
adjective
od Sycylia
siciliansk
/ˈsɨt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
emitować dźwięk przypominający głoskę s
väsa
noun
(potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę
  1. smutsgris
  2. lortgris
verb
przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały
signalera
/ˈsɨɡnaw/
noun
  1. znak informacyjny lub ostrzegawczy
    signal
  2. dźwięk sygnalizujący coś
    1. signal
    2. telefonsignal
/ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów
sionistisk
/sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;
sionism
/sɨˈlaba/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;
stavelse
noun
(logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;
syllogism
/sɨlˈvɛstɛr/
noun
dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku
nyårsafton
/ˈsɨlvʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Sylvia
noun
(biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści
symbios
/ˈsɨ̃mbɔl/
noun
znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
  1. symbol
  2. tecken
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek w literaturze i sztukach plastycznych występujący na przełomie XIX i XX w., posługujący się symbolem jako podstawowym środkiem wyrazu;
symbolism
/ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu
symbolisera
/sɨ̃ˈmɛtrʲja/
noun
(matematyka, matematyczny) właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego, polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie niebędące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego;
symmetri
/sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;
symfoni
adjective
związany z symfonią, dotyczący symfonii
symfonisk
/sɨ̃mˈpatʲja/
noun
życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś
sympati
/ˌsɨ̃mpaˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
wzbudzający sympatię; miły, życzliwy
sympatisk
/sɨ̃mˈpatɨk/
noun
osoba, która z czymś lub z kimś sympatyzuje
  1. sympatisör
  2. anhängare
  3. meningsfrände
  4. själsfrände
/ˌsɨ̃mpatɨˈzɔvat͡ɕ/
verb
darzyć sympatią coś lub kogoś
sympatisera
/sɨ̃mˈpɔzʲjũm/
noun
spotkanie specjalistów z pewnej dziedziny dla omówienia konkretnych zagadnień i wymiany myśli
symposium
/ˈsɨ̃mptɔ̃m/
noun
oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle niepożądanego;
  1. symptom
  2. symtom
  3. tecken
/ˌsɨ̃mulˈtãna/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) sposób rozgrywania gry w szachy, w której wielu zawodników gra jednocześnie (każdy na osobnej szachownicy) z jednym zawodnikiem (zwykle dużo lepszym od przeciwników)
simultanschack
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: druga osoba Trójcy Świętej
Son
/sɨ̃n/
noun
dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);
son
/ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;
synagoga
/sɨ̃ˈnapsa/
noun
(biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;
synaps
noun
zespół cech charakterystycznych dla określonego, zwykle negatywnego, zjawiska w dziedzinie nauk ścisłych lub humanistycznych
syndrom
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne
smekmånadssyndrom
/ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/
noun
stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;
  1. Stockholmssyndrom
  2. Norrmalmstorgssyndrom
/sɨ̃ˈnɛrʲɟja/
noun
(książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników
synergi
noun
stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;
synestesi
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;
singalesiska
noun
łączenie w jedną całość różnych elementów
synkretism
/sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik
synonym
/sɨ̃ˈnɔva/
noun
żona syna
  1. svärdotter
  2. sonhustru
/sɨ̃nˈtaɡma/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;
syntagm
/ˌsɨ̃ntɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  2. taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający
syntetisk
noun
połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia
syntes
/sɨˈpʲjalʲɲa/
noun
(budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania
  1. sovrum
  2. sängkammare
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;
Syrakusa
/sɨˈrɛ̃na/
noun
    1. (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
    2. urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
    siren
  1. (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;
    1. sirendjur
    2. siren
/ˈsɨrʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) kraj w Azji;
Syrien
/ˈsɨrʲjuʃ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;
  1. Sirius
  2. hundstjärna
/ˈsɨrɔp/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok
  2. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
sirap
noun
(spożywczy) roztwór wodny o dużej zawartości glukozy oraz maltozy i dekstryn;
glukossirap
/ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;
lönnsirap
/sɨˈrɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii
syrier
/sɨˈrɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Syria
syrisk
/ˈsɨstɛ̃m/
noun
  1. ustrój, sposób organizacji życia
    ordning
  2. układ urządzeń współpracujących ze sobą;
    system
/ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈt͡sɨjnɨ/
noun
(informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;
operativsystem
/ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/
noun
(informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;
filsystem
/ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>at͡sʲja/
noun
zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje
  1. situation
  2. läge
  3. ställning
  4. belägenhet
  5. förhållande
  6. tillstånd
/ˌsɨzɨˈfɔva ˈprat͡sa/
noun
(przenośnie, przenośnia) (mitologia, mitologiczny) praca bez końca, ciężka, żmudna, ale bezskuteczna i bezcelowa, skazana na niepowodzenie; daremny wysiłek
sisyfosarbete
/ˈʃabat/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;
sabbat
/ˈʃabla/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;
sabel
/ʃaˈblɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;
skärfläcka
/ˈʃablɔ̃n/
noun
forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty
mall
/ʃaˈxʲista/
noun
osoba grająca w szachy
schackspelare
/ʃaˈxɔvat͡ɕ/
verb
w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)
schacka
/ˌʃaxɔvʲˈɲit͡sa/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;
schackbräde
/ˈʃaxɨ/
noun
(szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;
  1. schack
  2. schackspel
/ʃaˈt͡sũnɛk/
noun
cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś
  1. respekt
  2. vördnad
  3. aktning
/ˈʃafa/
noun
mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;
skåp
/ˈʃafʲir/
noun
  1. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  2. (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;
safir
/ˈʃafɔt/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;
schavott
/ˈʃafrãn/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów
  2. (botanika, botaniczny) (zobacz) krokus
saffran
/ˈʃakal/
noun
(zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;
  1. schakal
  2. sjakal
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa bliskowschodnia i północnoafrykańska na bazie papryki, pomidorów i cebuli, w których dusi się jajka, doprawiana zwykle kuminem;
shakshuka
/ʃal/
noun
prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion
  1. sjal
  2. halsduk
  3. schal
/ʃaˈlɛ̃ɲɛt͡s/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo
    1. brushuvud
    2. galenpanna
    3. vildhjärna
  2. osoba obłąkana, chora umysłowo
    1. dåre
    2. galning
    3. vettvilling
/ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
  2. stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje
  1. galenskap
  2. dårskap
/ˈʃalʲik/
noun
pas materiału służący do owijania szyi
halsduk
/ʃaˈlɔ̃nɨ/
adjective
niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  1. galen
  2. dåraktig
/ˈʃãmãn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;
schaman
/ˈʃãmpãn/
noun
białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;
champagne
/ˈʃãmpɔ̃n/
noun
płynny środek do mycia włosów lub sierści;
schampo
/ʃãˈnɔvat͡ɕ/
verb
  1. chronić coś przed zniszczeniem, dbać o coś
    1. akta
    2. sköta
    3. vårda
  2. mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem
    1. vörda
    2. akta
    3. högakta
    4. respektera
    5. skatta
    6. uppskatta
/ˈʃãw̃sa/
noun
prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności
chans
/ˈʃãntaʃ/
noun
wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)
utpressning
/ˌʃãntaˈʒɔvat͡ɕ/
verb
stosować szantaż wobec kogoś
  1. utpressa
  2. utöva utpressning
/ˌʃãntaˈʒɨsta/
noun
ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś
utpressare
/ʃaˈravɨ/
adjective
w kolorze podobnym do szarego
gråaktig
/ʃaˈrãj̃n͇t͡ʃa/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;
gräshoppa
noun
oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski
charlatan
/ˈʃarɨ/
adjective
w kolorze pośrednim między czarnym a białym
grå
/ˈʃatãn/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu
satan
adjective
związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy
satanisk
/ˈʃatʲɲa/
noun
pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia
  1. garderob
  2. kapprum
  3. omklädningsrum
/ʃaw/
noun
utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość
  1. raseri
  2. ursinne
  3. vrede
  4. ilska
/ˈʃawvʲja/
noun
(botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;
salvia
/ʃt͡ʃaf/
noun
(botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;
  1. syra
  2. ängssyra
/ʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
(grubiański, grubiańsko) oddawać mocz
pissa
/ˈʃt͡ʃɛt͡ɕĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;
Stettin
/ʃt͡ʃɛˈt͡ɕĩnɛk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;
Nien Stettin
/ʃt͡ʃɛˈɡulʲɲɛ/
adverb
  1. zwłaszcza
    särskilt
  2. w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
    1. särskilt
    2. i synnerhet
    3. synnerligen
/ʃt͡ʃɛˈɡulnɨ/
adjective
  1. taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie
    speciell
  2. taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
    särskild
/ˌʃt͡ʃɛɡuˈwɔvɨ/
adjective
mający cechy szczegółu; dokładny
detaljerad
/ʃt͡ʃɛˈkãɲɛ/
noun
odgłos słyszany, gdy pies szczeka
skall
/ˈʃt͡ʃɛkat͡ɕ/
verb
(zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos
skälla
/ʃt͡ʃɛˈkuʃka/
noun
(zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;
piphare
adjective
taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany
lufttät
/ˈʃt͡ʃɛ̃ɲak/
noun
(przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały
valp
verb
(zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) o samicach, zwykle psowatych wydawać potomstwo
valpa
/ˈʃt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych
  1. valp
  2. hundvalp
/ʃt͡ʃɛˈpʲjɔ̃nka/
noun
(medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;
vaccin
/ˈʃt͡ʃɛpʲit͡ɕ/
verb
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) łączyć pęd (oczko) z pniem (podkładką) dwu różnych roślin
    1. okulera
    2. ympa
  2. (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę
    1. vaccinera
    2. ympa
/ˈʃt͡ʃɛrɨ/
adjective
  1. jednolity, pozbawiony domieszek
    1. ren
    2. autentisk
    3. fullödig
    4. gedigen
    5. genuin
    6. pur
  2. dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
    1. uppriktig
    2. ärlig
    3. sannfärdig
    4. sanningsenlig
noun
(książkowy) cecha tego, co szczodre; cecha tych, którzy są szczodrzy
generositet
/ˈʃt͡ʃɔdrɨ/
adjective
hojny, dający coś obficie
  1. generös
  2. spendersam
/ʃt͡ʃɔˈtɛt͡ʃka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/
noun
mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;
tandborste
/ˈʃt͡ʃɔtka/
noun
narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia
borste
/ˈʃt͡ʃɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/
noun
(fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów
hårborste
noun
kij z podstawką pod stopę, do chodzenia nad ziemią
stylta
/ˈʃt͡ʃupak/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;
gädda
/ʃt͡ʃur/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;
råtta
/ˈʃt͡ʃɨɟɛw/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;
  1. steglitsa
  2. steglits
/ʃt͡ʃɨˈpafka/
noun
(potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)
tvestjärt
/ʃt͡ʃɨt/
noun
najwyższy punkt góry
  1. topp
  2. toppmöte
/ˈʃt͡ʃɛ̃ŋka/
noun
kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby
käke
/ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕaʃ/
noun
(potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu
lyckans ost
/ˈʃt͡ʃɛ̃w̃ɕt͡ɕɛ/
noun
  1. uczucie radości i zadowolenia
    lycka
  2. powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
    1. lycka
    2. tur
/ˌʃt͡ʃɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/
interjection
…używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku
gott nytt år
interjection
życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania
  1. trevlig resa
  2. kom väl hem
  3. lycklig resa
/ʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/
adjective
  1. odczuwający szczęście
  2. przynoszący szczęście
  3. korzystny
  1. lycklig
  2. glad
/ʃɛf/
noun
osoba kierująca grupą ludzi, zespołem
chef
noun
(etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej
  1. schejk
  2. shejk
/ˈʃɛlʲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) wolframian wapnia; biały, szary, bądź żółtawy minerał będący istotnym źródłem rudy wolframu;
  1. scheelit
  2. tungsten
noun
(pospolicie) osoba przebiegła, cwana, pozbawiona skrupułów; hultajska, łajdacka, łotrowska
  1. skälm
  2. spjuver
  3. filur
  4. rackare
  5. skojare
noun
bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska
viskning
/ˈʃɛptat͡ɕ/
verb
mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)
viska
/ˈʃɛrɛk/
noun
  1. ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej
    1. rad
    2. räcka
    3. led
    4. följd
  2. (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
    serie
/ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/
adjective
niewyróżniający się z tłumu, zwyczajny
  1. gemen
  2. menig
  3. vanlig
/ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/
noun
(wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy;
menig
/ʃɛrˈmʲjɛrka/
noun
  1. (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  2. sztuka władania białą bronią
fäktning
/ʃɛˈrɔci/
adjective
mający określony wymiar poprzeczny
  1. vid
  2. bred
/ʃɛˈrɔkɔ/
adverb
  1. rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek
    1. utbrett
    2. vida
    3. vidsträckt
    4. vitt
  2. na określony wymiar w poprzek
    vitt
/ʃɛˈrɔkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. poprzeczny wymiar obiektu
    1. bredd
    2. vidd
  2. (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
    latitud
/ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;
bålgeting
/ˌʃɛsnastɔˈlatɛk/
noun
chłopak mający szesnaście lat
sextonåring
/ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający szesnaście lat
  2. trwający szesnaście lat
sextonårig
/ʃɛsˈnastɨ/
adjective
od 16
sextonde
/ʃɛsˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
16
sexton
/ʃɛft͡s/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;
skomakare
/ˈʃɛɕt͡ɕãn/
noun
  1. (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
  2. (matematyka, matematyczny) wynik podniesienia do trzeciej potęgi;
kub
/ˌʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
chłopiec mający sześć lat
sexåring
/ˌʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześć lat
  2. trwający sześć lat
sexårig
/ˌʃɛɕt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający sześć masztów
sexmastare
/ˌʃɛɕt͡ɕɔ̃maˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający sześć masztów
sexmastad
/ʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 6
sex
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt/
cardinalNumeral
liczba 60
sextio
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 64
sextiofyra
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 62
sextiotvå
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 69
sextionio
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 61
sextioett
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 68
sextioåtta
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 65
sextiofem
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 67
sextiosju
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 66
sextiosex
/ʃɛʑˈd͡ʑɛ̇ɕɔ̃nt ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 63
sextiotre
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/
adjective
od sześćdziesiąt
sextionde
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od sześćdziesiąt cztery (64)
sextiofjärde
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈdruɟi/
adjective
od sześćdziesiąt dwa (62)
sextioandra
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od sześćdziesiąt dziewięć (69)
sextionionde
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od sześćdziesiąt jeden (61)
sextioförsta
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od sześćdziesiąt pięć (65)
sextiofemte
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od sześćdziesiąt siedem (67)
sextiosjunde
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈʃustɨ/
adjective
od sześćdziesiąt sześć (66)
sextiosjätte
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od sześćdziesiąt trzy (63)
sextiotredje
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ ˈusmɨ/
adjective
od sześćdziesiąt osiem (68)
sextioåttonde
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt cztery lata
sextiofyraåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt cztery lata
  2. trwający sześćdziesiąt cztery lata
sextiofyraårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt dwa lata
sextiotvååring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt dwa lata
  2. trwający sześćdziesiąt dwa lata
sextiotvåårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt dziewięć lat
sextionioåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇d͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt dziewięć lat
  2. trwający sześćdziesiąt dziewięć lat
sextionioårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt jeden lat
sextioettåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt jeden lat
  2. trwający sześćdziesiąt jeden lat
sextioettårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 60-69 lat
sextioåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt lat
  2. trwający sześćdziesiąt lat
sextioårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt osiem lat
sextioåttaåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt osiem lat
  2. trwający sześćdziesiąt osiem lat
sextioåttaårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt pięć lat
sextiofemåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt pięć lat
  2. trwający sześćdziesiąt pięć lat
sextiofemårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt siedem lat
sextiosjuåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt siedem lat
  2. trwający sześćdziesiąt siedem lat
sextiosjuårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt sześć lat
sextiosexåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt sześć lat
  2. trwający sześćdziesiąt sześć lat
sextiosexårig
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający sześćdziesiąt trzy lata
sextiotreåring
/ˌʃɛʑd͡ʑɛ̇ɕɛ̇̃ɲt͡ɕɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający sześćdziesiąt trzy lata
  2. trwający sześćdziesiąt trzy lata
sextiotreårig
/ˈʃɛɕsɛt/
cardinalNumeral
liczba 600
sexhundra
/ʃɛɕˈsɛtnɨ/
adjective
od sześćset
sexhundrade
/ʃʲcit͡s/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
    stomme
  2. wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku
    1. stomme
    2. skiss
verb
  1. przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego
  2. (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
skissera
/ˈʃʲcɛlɛt/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
    1. skelett
    2. benrangel
    1. (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
    2. (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji
    stomme
/ʃʲcɛr/
noun
(geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;
skär
/ˈʃklãnka/
noun
szklane naczynie, z którego się pije;
glas
/ˈʃklarʲɲa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;
  1. växthus
  2. drivhus
noun
rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów
glasmästare
/ˈʃkɔt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;
Skottland
/ˈʃkɔda/
noun
krzywda, strata
  1. skada
  2. defekt
  3. fel
  4. skavank
/ˈʃkɔda/
verb
być żal, być przykro
  1. vara skada synd tråkig att
  2. vara synd om
/ʃkɔˈdlʲivɨ/
adjective
przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo
  1. skadlig
  2. menlig
noun
(medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;
skörbjugg
/ʃkɔt/
noun
mieszkaniec Szkocji
skotte
/ˈʃkɔwa/
noun
(edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;
skola
/ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/
noun
(edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;
grundskola
/ˈʃkũnɛr/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;
  1. skonert
  2. skonare
/ʃkwɔ/
noun
twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;
glas
/ˈʃlabãn/
noun
(motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów
bom
/ˈʃlaxar/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;
småskrake
/ˈʃlaxʲt͡ɕit͡s/
noun
członek szlachty
adelsman
/ʃlaˈxɛtnɨ/
adjective
taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny
ädel
/ˈʃlafrɔk/
noun
(krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć
  1. badrock
  2. morgonrock
pronoun
(geografia, geograficzny) region geograficzny w Danii, północna część dawnego księstwa Szlezwiku;
Nordslesvig
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga;
Nöteborg
/ˈʃmarakt/
noun
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny, oszlifowany szmaragd (1.1)
smaragd
/ˈʃmʲĩnka/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust
läppstift
/ʃnur/
noun
  1. splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;
    1. lina
    2. rep
  2. grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim
    rad
noun
intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem
chock
verb
wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać
  1. chockera
  2. uppröra
adjective
wzbudzający szok, zdziwienie, zbulwersowanie
  1. upprörande
  2. skakande
/ˈʃɔp ˈːrat͡ʃ/
noun
(zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;
tvättbjörn
/ˈʃɔpa/
noun
lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy
  1. skjul
  2. bod
  3. uthus
  4. lider
/ˈʃɔrstʲci/
adjective
  1. o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu
    1. amper
    2. barsk
    3. bister
    4. brysk
    5. hårdhänt
    6. kärv
  2. mający niegładką, chropawą powierzchnię
    1. ojämn
    2. grov
    3. knölig
    4. kärv
    5. oslipad
    6. sträv
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru;
skot
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu
chauvinist
/ʃɔˈvʲĩɲism̥/
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  2. (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej
chauvinism
/ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/
noun
(neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;
speciesism
/ˈʃpadɛl/
noun
narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą
spade
/ˈʃpaɡat/
noun
ćwiczenie gimnastyczne polegające na rozciągnięciu nóg do linii poziomej;
spagat
/ʃpak/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;
stare
/ˈʃparak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego
sparris
/ˈʃpʲit͡s ˈfʲĩj̃sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;
finsk spets
/ˈʃpʲit͡sʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/
noun
(kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;
japansk spets
noun
(potocznie, potoczny) spiczasta broda, broda ścięta w szpic
pipskägg
noun
(pogardliwie, pogardliwy) tajny agent, szpieg
spion
/ʃpʲiˈt͡ʃastɨ/
adjective
mający ostre, wąskie zakończenie
spetsig
/ʃpʲjɛk/
noun
osoba zajmująca się szpiegostwem
spion
noun
praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe
  1. spionage
  2. spioneri
noun
potajemne zdobywanie tajemnic handlowych pewnego przedsiębiorstwa i przekazywanie ich zleceniodawcy
industrispionage
/ˈʃpʲĩnak/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  2. (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)
spenat
/ˈʃpʲital/
noun
(medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;
  1. sjukhus
  2. lasarett
noun
(medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych
mentalsjukhus
/ˈʃpulka/
noun
walec, na który nawija się np. nić
  1. spole
  2. trådrulle
/ˈʃtapka/
noun
uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie
tacka
noun
(sport, sportowy) bieg ze zmiennikami
stafett
noun
(sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;
staffli
/ˈʃtɔkxɔlm/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;
Stockholm
/ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/
adjective
odnoszący się do miasta Sztokholm
stockholmsk
/ˈʃtut͡ʃna ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nt͡sʲja/
noun
(informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;
artificiell intelligens
/ˈʃtut͡ʃnɨ/
adjective
  1. imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
    1. artificiell
    2. konstgjord
    3. syntetisk
    4. oäkta
  2. niezgodny z naturą
    1. onaturlig
    2. abnorm
    3. konstlad
    4. onormal
  3. zachowujący się nienaturalnie
    1. onaturlig
    2. förkonstlad
    3. konstlad
    4. krystad
    5. manierad
    6. sökt
/ˈʃtuka/
noun
    1. (sztuka) twórczość artystyczna
    2. umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
    konst
  1. pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
    1. styck
    2. stycke
verb
delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący
  1. putta
  2. puffa
  3. knuffa
/ˈʃtut͡ɕt͡sɛ/
noun
komplet sztućców
bestick
/ˈʃtɨlɛt/
noun
krótka broń biała o cienkim ostrzu;
  1. stilett
  2. dolk
/ˈʃtɨvnɨ/
adjective
niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany
styv
/ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲit͡sa/
noun
konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;
galge
/ʃufˈlada/
noun
wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;
  1. låda
  2. byrålåda
/ʃuˈkãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od szukać
sökning
/ˈʃukat͡ɕ/
verb
podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć
  1. leta
  2. söka
/ˈʃukat͡ɕ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/
verb
(przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy
leta efter en nål i en höstack
/ʃũm/
noun
przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;
oljud
adjective
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) niespełna rozumu, szalony
  1. knäpp
  2. korkad
  3. rubbad
  4. vrickad
/ˈʃfabʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;
Schwaben
/ˈʃfaɟɛr/
noun
  1. brat żony
  2. mąż siostry
svåger
/ʃfaˈɟɛrka/
noun
  1. siostra żony lub męża
  2. żona szwagra
svägerska
/ˈʃfajt͡sar/
noun
obywatel Szwajcarii
schweizare
/ʃfajˈt͡sarʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;
Schweiz
/ʃfajˈt͡sarsʲci/
adjective
związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii
schweizisk
noun
zakład zajmujący się obróbką tkanin; pomieszczenie pełniące funkcję takiego zakładu lub miejsce, w którym się szyje;
systuga
/ˈʃfɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;
Sverige
/ʃfɛt/
noun
człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji
svensk
/ˈʃfɛtka/
noun
kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji
svenska
/ˈʃfɛt͡sʲci/
adjective
związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów
  1. svensk
  2. svenska
/ˈʃfɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;
  1. svenska
  2. svensk
/ˈʃfɛt͡sʲci ˈstuw/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (hotelarstwo) sposób serwowania posiłków, polegający na udostępnieniu gościom wielu potraw, z których mogą sobie sami ułożyć posiłek z uwzględnieniem własnych upodobań kulinarnych i dietetycznych;
smörgåsbord
/ˌʃfɛt͡skɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem szwedzkim
  2. spisany, stworzony w języku szwedzkim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem szwedzkim
svenskspråkig
/ˈʃɨba/
noun
płyta ze szkła;
ruta
/ˈʃɨpʲci/
adjective
poruszający, odbywający się z dużą prędkością
  1. snabb
  2. hastig
  3. kvick
/ˈʃɨpkɔ/
adverb
z dużą prędkością
  1. snabbt
  2. fort
/ˈʃɨpkɔɕt͡ɕ/
noun
cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko
  1. fart
  2. snabbhet
/ʃɨˈbɔvʲjɛt͡s/
noun
(lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;
  1. glidflygplan
  2. segelflygplan
  3. segelplan
adjective
wyrażający kpinę, szyderstwo
hånfull
/ʃɨˈdɛrstfɔ/
noun
złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie
  1. hån
  2. spe
  3. spott
/ʃɨˈdɛwkɔ/
noun
(rękodzieło, rękodzielniczy) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych;
virknål
/ˌʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od szydełkować
virkning
/ˌʃɨdɛwˈkɔvat͡ɕ/
verb
(rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku
virka
/ˈʃɨdwɔ/
noun
ostry kolec na trzonku;
  1. syl
  2. pryl
/ʃɨfr̥/
noun
kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;
chiffer
/ʃɨfˈrɔvat͡ɕ/
verb
(urzędowy) (wojskowość, wojskowy) zapisywać lub przekazywać informacje za pomocą szyfru
chiffrera
/ˈʃɨja/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem
  2. (przestarzałe, przestarzały) węższa część butelki (zwykle (zdrobniale) szyjka)
hals
noun
górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki
hals
/ˈʃɨjka maˈt͡ɕit͡sɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;
livmoderhals
/ˌʃɨkãnɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od szykanować
trakassering
/ˌʃɨkãˈnɔvat͡ɕ/
verb
stosować szykany, mocno dokuczać, prześladować
chikanera
/ˈʃɨ̃mɔ̃n/
pronoun
imię męskie;
Simon
/ˈʃɨ̃mpãw̃s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;
schimpans
/ˈʃɨ̃nka/
noun
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia
  2. (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
skinka
/ʃɨ̃ˈnɔbus/
noun
(kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki szynowy pojazd o napędzie spalinowym obsługujący trasy o niewielkiej liczbie podróżnych;
rälsbuss
/ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/
noun
(zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;
chinchilla
/ˈʃɨʃka/
noun
(botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;
kotte
/ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. (krawiectwo) wykonywać odzież, ubrania, także wyszycie, haft na czymś
  2. łączyć brzegi czegoś (np. tkaniny, skóry) za pomocą igły i nici
  1. sy
  2. sömma
/ˈʃustɨ/
adjective
od 6
  1. sjätte
  2. sexa
/ˈsãɔ tɔ̃ˈmɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Świętego Tomasza i Książęcej;
São Tomé
/sut/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;
natrium
/ˈsujka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;
  1. nötskrika
  2. skrika
/ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;
lavskrika
/sul/
noun
  1. (spożywczy) chlorek sodu
  2. (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;
salt
/sɔ̃nt/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy)
    rätt
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
    1. rätt
    2. domstol
/ˈsɔ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa
    döma
  2. mieć o czymś jakieś zdanie
    tro
/ˈsɔ̃w̃ɕat/
noun
osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania
  1. granne
  2. nabo
/ˈsɛ̃ɲd͡ʑa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
domare
/sɛ̃mp/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;
gam
/ˈswabɔɕt͡ɕ/
noun
  1. odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
  2. wybijająca się niedoskonałość, słaba strona
svaghet
/ˈswabɨ/
adjective
posiadający niewielką siłę fizyczną
  1. svag
  2. klen
/ˈswavnɨ/
adjective
taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom
  1. berömd
  2. namnkunnig
  3. omtalad
  4. ryktbar
  5. välkänd
/ˈswɔtʲci/
adjective
  1. o wodzie: niezawierający soli
    gullig
    1. mający smak cukru
    2. wywołujący miłe uczucie
    1. söt
    2. mild
/ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/
adjective
  1. typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  2. zawierający wody słodkie
sötvatten
/ˈswɔ<sup>j</sup>ik/
noun
szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych
glasburk
/ˈswɔ̃ma/
noun
(rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;
  1. halm
  2. strå
/swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/
noun
żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas
gräsänka
/swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛt͡s/
noun
mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas
  1. gräsänkling
  2. gräsänkeman
/swɔ̃ˈnɛt͡ʃʲɲik/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Helianthus L., rodzaj roślin;
  2. (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus L. – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;
solros
/swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
adjective
  1. związany ze słońcem
    sol-
  2. pełen słońca
    solig
/swɔ̃ˈɲĩna/
noun
(spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;
späck
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);
elefantiasis
/ˈswɔ̃nka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;
morkulla
/ˈswɔ̃nɨ/
adjective
mający smak soli
salt
/ˈswɔta/
noun
chłodna, nieprzyjemna pogoda, najczęściej jesienna
  1. rusk
  2. ruskväder
/swɔˈvat͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej;
Slovakien
/swɔˈvat͡sʲci/
adjective
  1. związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
    1. slovakisk
    2. slovakiska
  2. charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków
    slovakisk
/swɔˈvat͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;
  1. slovakiska
  2. slovakisk
/ˈswɔvak/
noun
człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;
slovak
/swɔˈvɛ̃ɲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;
Slovenien
/swɔˈvɛ̃ɲɛt͡s/
noun
człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii
sloven
/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców
  1. slovensk
  2. slovenska
/swɔˈvɛ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;
slovenska
/swɔˈvʲjä̃ɲĩn/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;
slav
/swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  2. związany ze Słowianami, słowiańszczyzną
slavisk
/ˈswɔvʲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;
näktergal
/ˈswɔvʲɲik/
noun
  1. spis słów z tłumaczeniami na inny język
    1. ordbok
    2. glossarium
    3. lexikon
  2. zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
    1. ordbok
    2. lexikon
    3. glossarium
    4. ordlista
  3. zasób słownictwa: indywidualny jakiejś osoby lub pewnej zbiorowości
    1. ordförråd
    2. vokabulär
    3. lexikon
/ˈswɔvɔ/
noun
  1. obietnica, przyrzeczenie
    1. ord
    2. försäkran
    3. löfte
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
    1. ord
    2. glosa
    3. vokabel
/swɔ̃ɲ/
noun
(zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą
elefant
/ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ/
idiom
powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany
elefanten i rummet
/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;
  1. Solen
  2. solen
/ˈswɔ̃j̃nt͡sɛ/
noun
  1. Słońce widziane jako tarcza na niebie
  2. (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  3. (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny
sol
/swux/
noun
jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;
  1. hörsel
  2. gehör
/ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;
absolut gehör
/ˈswuxat͡ɕ/
verb
  1. odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  2. świadomie odbierać czyjąś mowę
  1. lyssna
  2. åhöra
/swuˈxɔvɨ/
adjective
dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu
auditiv
/ˈswuɡa/
noun
(dawniej, dawny) osoba, która usługuje
tjänare
/ˈswuɡus/
noun
(pogardliwie, pogardliwy) człowiek usługujący komuś, zwykle dla własnych korzyści
  1. hantlangare
  2. hejduk
  3. knähund
  4. lakej
noun
budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;
  1. annonspelare
  2. reklampelare
/swupsk/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce;
Stolp
/ˈswuʃʲɲɛ/
adverb
właściwie, zgodnie ze stanem faktycznym, trafnie
riktigt
adjective
poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym
servil
/ˈswuʒba/
noun
  1. osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
    betjäning
  2. służenie komuś
    tjänst
/ˈswuʒɨt͡ɕ/
verb
  1. być czyimś sługą
  2. być przeznaczonym do czegoś
tjäna
/swuˈʒɔ̃nt͡sa/
noun
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;
  1. tjänarinna
  2. tjänsteflicka
  3. piga
/swuˈʒɔ̃nt͡sɨ/
noun
osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem
betjänt
/ˈswɨxat͡ɕ/
verb
daje się usłyszeć
  1. höra
  2. låta
/ˈswɨʃɛt͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu
höra
noun
(rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;
malt
noun
(odzieżownictwo) koszulka z krótkim rękawem;
T-shirt
/ta/
pronoun
zaimek wskazujący, rodzaj żeński
  1. den här
  2. det här
noun
(książkowy) pudełeczko na tabakę;
snusdosa
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;
tabasco
/taˈbɛla/
noun
uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach
tabell
/ˌtabɛrˈnakulũm/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii;
tabernakel
/ˈtablɛt/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;
    1. digitalt ritbord
    2. pennplatta
    3. ritbräda
    4. ritplatta
  2. (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;
    1. surfplatta
    2. pekplatta
    3. pekdator
/taˈblɛtka/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka
tablett
/taˈblʲit͡sa/
noun
(edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
  1. skrivtavla
  2. svart tavla
/taˈblʲit͡sa ˌrɛjɛstraˈt͡sɨjna/
noun
tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;
registreringsskylt
/taˈblʲit͡ʃka ˌt͡ʃɛkɔˈladɨ/
noun
(spożywczy) (cukiernictwo) prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu
chokladkaka
/taˈblʲit͡ʃka mnɔˈʒɛ̃ɲa/
noun
(edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;
multiplikationstabell
/taˈblɔ<sup>j</sup>it/
noun
gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;
tabloid
/taˈbɔrɛt/
noun
rodzaj krzesła bez oparcia
taburett
/ˈtat͡sa/
noun
  1. duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;
    bricka
  2. (potocznie, potoczny) (kościelny) pieniądze zebrane od wyznawców podczas mszy do tacy (1.2)
    kollekt
  3. (kościelny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej
    1. kollekthåv
    2. kollekttallrik
/ˌtaxɨˈkardʲja/
noun
(medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca
takykardi
/ˈtat͡ʃka/
noun
mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;
skottkärra
/taˈd͡ʒɨt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami
  1. tadzjikisk
  2. tadzjikistansk
/taˈd͡ʒɨt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Tadżykistanu;
tadzjikiska
/ˈtad͡ʒɨk/
noun
obywatel Tadżykistanu
  1. tadzjik
  2. tadzjikistanier
/ˌtad͡ʒɨˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Tadzjikistan
/tɛˈkwɔ̃ndɔ/
noun
(sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate;
taekwondo
/tak/
noun
(informatyka, informatyczny) znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy;
tagg
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡sa/
noun
wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta
hemlighet
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡ʃɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne
mystik
/ˌtajɛ̃mʲˈɲit͡ʃɨ/
adjective
  1. mający związek ze zjawiskami nadprzyrodzonymi lub magią
    1. esoterisk
    2. mystisk
    3. ockult
  2. o człowieku skryty
    hemlighetsfull
  3. zagadkowy i trudny do zrozumienia
    1. mystisk
    2. gåtfull
/ˈtajfũn/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;
tyfon
/tajˈlãnṭt͡ʃɨk/
noun
obywatel Tajlandii
thailändare
/tajˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Thailand
/tajˈlãntka/
noun
obywatelka Tajlandii
thailändska
/tajˈlãnt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Tajlandii
thailändsk
/ˈtajnɨ/
adjective
ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich
hemlig
/ˈtajpɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;
Taipei
/ˈtajvãn/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;
Taiwan
/tajˈvãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Tajwanu
taiwanes
/tajˈvãj̃sʲci/
adjective
dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu
taiwanesisk
/tak/
adverb
  1. używany do podkreślania cechy przymiotnika
  2. używany do podkreślania cechy przysłówka
  3. w ten sposób
så
/tak/
particle
wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś
  1. ja
  2. jo
/ˈtak ˈsãmɔ/
adverb
w ten sam sposób
  1. lika
  2. likadant
  3. likaledes
  4. likaså
  5. på samma sätt
/ˈtaɡ ˈzvãnɨ/
adjective
…używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany
så kallad
/ˈtaci/
pronoun
  1. …do wzmocnienia przymiotnika
    så
    1. …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności
    2. …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
    3. …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
    1. sådan
    2. dylik
    3. sån
/ˈtaci ˈsãm/
adjective
identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam
  1. samma
  2. lika
  3. likadan
  4. likartad
  5. överensstämmande
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wszystko powyżej linii pokładu łącznie z masztami; określa typ jednostki
    rigg
  2. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi
    1. tackling
    2. tackel
    3. tacklage
noun
(naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;
taxonomi
noun
rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;
taxidermi
/taˈksufka/
noun
samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;
  1. taxi
  2. taxibil
/taˈksufkaʃ/
noun
kierowca taksówki
  1. taxichaufför
  2. taxiförare
/takt/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
  2. wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;
takt
/takˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką
taktisk
/ˈtaktɨka/
noun
(wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
taktik
/tal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;
tallium
/ˈtalar/
noun
(jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;
daler
/ˈtalɛ̃nt/
noun
  1. ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
    1. talang
    2. begåvning
    3. gåva
  2. osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie
    1. talang
    2. begåvning
    3. förmåga
    4. snille
/ˈtalɛʃ/
noun
płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;
  1. fat
  2. tallrik
/ˈtalʲja/
noun
  1. (termin karciany) komplet kart do gry
    kortlek
  2. (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
    midja
  3. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wielokrążek;
    talja
/ˈtallʲĩn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Estonii;
Tallinn
/tãm/
pronoun
…wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący
  1. där
  2. dit
idiom
o chodzeniu: w kółko, bezsensownie
framåt och tillbaka
/tãˈmara/
pronoun
imię żeńskie;
Tamara
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;
Tambov
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);
tamil
/tãˈmʲiza/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;
  1. Temsen
  2. Themsen
/ˈtãmpɔ̃n/
noun
  1. (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
  2. (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;
tampong
/ˈtãmtɛ̃n/
pronoun
obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)
  1. den där
  2. det där
/ˈtãnt͡sɛʃ/
noun
(choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu
  1. dansare
  2. dansör
/ˈtãŋɡɔ/
noun
  1. (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);
tango
/ˈtãɲi/
adjective
  1. mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  2. niewiele wart
  3. oferujący towary po niskich cenach
billig
/ˈtãɲɛt͡s/
noun
(choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;
dans
/ˈtãɲɛd͡z ˈbʒuxa/
noun
(etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;
magdans
/ˈtãɲɔ/
adverb
w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie
billigt
/ˈtãntal/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;
tantal
/tãw̃ˈzãɲja/
noun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;
Tanzania
/tãw̃ˈzãɲit/
noun
(mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu
tanzanit
/tãw̃ˈzãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
obywatel Tanzanii
tanzanier
/tãw̃ˈzãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tanzania
tanzanisk
/taˈpɛta/
noun
  1. (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
  2. (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;
tapet
noun
(spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;
tapioka
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) machina oblężnicza z ciężką kłodą do kruszenia murów i rozbijania bram;
murbräcka
/ˌtarãnˈtula/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;
tarantel
/ˈtarʲt͡ɕɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu
friktion
/ˈtart͡ʃa/
noun
  1. tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania
    måltavla
    1. (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
    2. (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
    sköld
  2. (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
    1. vapensköld
    2. sköld
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;
sköldkörtel
adjective
(anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy
sköldformad
/tarʲˈɲĩna/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
    slån
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory
    slånbär
/ˈtartak/
noun
zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę
sågverk
/ˌtartraˈzɨ̃na/
noun
(biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;
tartrazin
noun
(ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów
tariff
/ˈtaʃa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;
sjurygg
/ˈtaʃt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) nieść, ciągnąć z trudem coś (rzadziej kogoś), ciężkiego lub niewygodnego
bära
/ˈtaʃkɛ̃nt/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;
Tasjkent
/ˈtata/
noun
(potocznie, potoczny) ojciec
pappa
/ˈtatar/
noun
(etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej;
tatar
/taˈtarsʲci/
adjective
związany z Tatarami
  1. tatarisk
  2. tatariska
/taˈtarsʲci/
noun
(potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język tatarski;
tatariska
/ˈtatrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;
Tatra
/taˈtu<sup>w</sup>aʃ/
noun
trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;
tatuering
/ˈtatuɕ/
noun
(zdrobniale) tata
pappa
/ˈtaksʲi/
noun
(potocznie, potoczny) taksówka
taxi
/ˈtãj̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
(choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec
dansa
/ˈtaɕma/
noun
długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.
band
/ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/
noun
(informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;
hålremsa
/ˌtbʲiˈlʲisʲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;
Tbilisi
/txaˈvʲit͡sa/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;
luftstrupe
/txuʃ/
noun
  1. (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
    1. fegis
    2. mes
  2. (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;
    iller
/txuʒˈlʲivɨ/
adjective
taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić
feg
/tɛ/
pronoun
(rodzaj niemęskoosobowy) lm od: ta, to
de här
noun
(sport, sportowy) zwykle drużyna sportowa, niekiedy inny zespół
team
/ˈtɛatr̥/
noun
  1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
    1. drama
    2. teater
    1. (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
    2. (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
    3. (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób
    teater
noun
(historia, historyczny, historycznie) (medycyna, medyczny) amfiteatralna sala do pokazów sekcji zwłok przeprowadzanych dawniej w celu nauki anatomii;
anatomisk teater
/ˈtɛxnɛt/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;
teknetium
/tɛxʲˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
odnoszący się do techniki, związany z techniką
teknisk
/ˈtɛxʲɲik/
noun
pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym
tekniker
/ˈtɛxʲɲika/
noun
  1. sposób wytwarzania, produkcji
  2. sposób wykonania jakiejś czynności
teknik
/ˌtɛxnɔˈkrat͡sʲja/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy;
teknokrati
/ˌtɛxnɔˈkrata/
noun
zwolennik technokracji
teknokrat
/ˌtɛxnɔkraˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą
teknokratisk
/ˌtɛxnɔˈlɔɟja/
noun
  1. dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  2. proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś
teknologi
/ˈtɛt͡ʃka/
noun
prostokątna torba z uchwytem
portfölj
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;
Tegucigalpa
/tɛˈxɛrãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Iranu;
Teheran
/tɛˈ<sup>j</sup>ista/
noun
osoba wyznająca teizm
teist
/ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/
noun
wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;
teism
/ˈtɛkla/
pronoun
imię żeńskie;
Tekla
adjective
odnoszący się do Teksasu, związany z Teksasem
texansk
/tɛkst/
noun
ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść
text
/ˌtɛktɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
(geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki
tektonisk
/tɛˈlɛfɔ̃n/
noun
  1. (telekomunikacja) połączenie wykonane za pomocą telefonu (1.1)
    1. påringning
    2. telefonpåringning
  2. (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;
    telefon
  3. (potocznie, potoczny) numer abonenta
    1. telefonsamtal
    2. telefon
/tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/
noun
(telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;
  1. mobiltelefon
  2. mobil
/ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
telefon-
/ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvat͡ɕ/
verb
rozmawiać z kimś przez telefon
  1. ringa
  2. telefonera
/tɛˈlɛɡraf/
noun
(telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;
telegraf
/ˌtɛlɛɡraˈfʲista/
noun
(urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze
telegrafist
/tɛˈlɛɡrãm/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przykazywana telegraficznie
telegram
noun
(technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość
telekommunikation
/ˌtɛlɛ̃ˈmɛtrʲja/
noun
(technologia, technika, techniczny) technologia umożliwiająca zdalne zbieranie, przesyłanie i analizę danych pomiarowych pochodzących z różnych urządzeń lub systemów
telemetri
/ˌtɛlɛˈpatʲja/
noun
(ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;
telepati
noun
(fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;
teleportering
noun
(telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;
teleprompter
/tɛˈlɛskɔp/
noun
(optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;
teleskop
/ˌtɛlɛˈvʲizʲja/
noun
metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;
  1. television
  2. teve
/ˈtɛlːur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;
tellur
/ˈtɛ̃mat/
noun
główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła
  1. ämne
  2. tema
/ˌtɛ̃maˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie
tematisk
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  2. wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  3. (potocznie, potoczny) gorączka
temperatur
/ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/
noun
(fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;
rumstemperatur
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od temperować
formering
/ˌtɛ̃mpɛˈrufka/
noun
oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;
pennvässare
/ˈtɛ̃mpɔ/
noun
  1. prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
tempo
/ˈtɛ̃mu/
preposition
…używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu
för... sedan
/tɛ̃n/
pronoun
…na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego
  1. den här
  2. det här
/ˈtɛ̃n ˈsãm/
adjective
taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt
densamma
/ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/
proverb
nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały
skrattar bäst som skrattar sist
/tɛ̃nˈdɛ̃nt͡sʲja/
noun
skłonność do czegoś
tendens
pronoun
(geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;
Teneriffa
/ˈtɛ̃ɲis/
noun
(sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;
tennis
/ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/
noun
(sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;
bordtennis
/ˌtɛ̃ɲiˈɕista/
noun
(sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie
tennisspelare
/ˈtɛ̃nrɛk/
noun
(zoologia, zoologiczny) madagaskarski ssak przypominający jeża;
tanrek
/ˈtɛ̃w̃sɔr/
noun
(matematyka, matematyczny) obiekt geometryczny opisujący wieloliniowe zależności między zbiorami wektorów, niezmiennicze względem układu współrzędnych;
tensor
/ˌtɛɔˈdɔlʲit/
noun
(geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;
teodolit
/tɛˈɔdɔr/
pronoun
imię męskie;
  1. Teodor
  2. Theodor
/ˌtɛɔˈdɔra/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Teodora
  2. Theodora
/ˌtɛɔˈfãɲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;
teofani
noun
  1. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ustrój państwowy, w którym najwyższa władza należy do duchowieństwa;
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, w którym panuje teokracja (1.1)
teokrati
/ˌtɛɔˈlɔɟja/
noun
  1. (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie teologii (1.1)
  2. (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);
teologi
/ˌtɛɔrɛˈtɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii
  2. mało prawdopodobny
teoretisk
/tɛˈɔrʲja/
noun
  1. (potocznie, potoczny) abstrakcja, nie mająca odniesienia do praktyki
  2. system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;
  3. (potocznie, potoczny) teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi)
teori
/tɛˈɔrʲja spʲiˈskɔva/
noun
próba wyjaśnienia danej kwestii istnieniem spisku wpływowych grup, odrzucająca oficjalne dowody naukowe i ustalone fakty;
konspirationsteori
noun
(fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;
relativitetsteori
/ˌtɛɔrʲjɔlʲid͡ʒˈbɔvɨ/
adjective
(matematyka, matematyczny) wykorzystujący dorobek teorii liczb, opierający się na teorii liczb, dotyczący teorii liczb
talteoretisk
/ˌtɛɔzɔˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z teozofią
teosofisk
adjective
dotyczący terapii lub terapeuty
terapeutisk
/tɛˈrapʲja/
noun
(medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, proces leczenia
terapi
/ˈtɛras/
adverb
w tej chwili, obecnie
  1. nu
  2. numera
/tɛrp/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;
terbium
/ˈtɛrɛ̃n/
noun
pewien określony obszar ziemi
terräng
/tɛˈrɛsa/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Teresia
  2. Therese
  3. Teresa
  4. Terese
  5. Theresa
  6. Theresia
/ˈtɛrʲjɛr/
noun
(kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;
terrier
/ˈtɛrmʲĩn/
noun
  1. czas przeznaczony na wykonanie czegoś
    1. frist
    2. termin
    3. tidsfrist
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu
    1. term
    2. fackord
    3. fackterm
/ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/
noun
zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości
terminologi
adjective
dotyczący terminologii
terminologisk
/tɛrˈmʲistɔr/
noun
(elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;
termistor
/ˈtɛrmʲit/
noun
  1. (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
  2. (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;
termit
/ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲit͡ʃnɨ/
adjective
(fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką
termodynamisk
/ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/
noun
(fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;
termodynamik
/tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/
noun
przyrząd do pomiaru temperatury;
termometer
/ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;
Thermopyle
/ˈtɛrːɔr/
noun
działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka
terror
/ˌtɛrːɔˈrɨsta/
noun
człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący
terrorist
/tɛrˈːɔrɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;
terrorism
/ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/
adjective
dotyczący danego terytorium
territoriell
/ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/
noun
  1. (ekologia, ekologiczny) teren występowania osobnika lub gatunku;
    revir
  2. (geografia, geograficzny) (administracja) obszar w określonych granicach;
    territorium
/ˈtɛsla/
noun
(fizyka, fizyczny) (jednostka miary) jednostka indukcji magnetycznej;
tesla
/tɛst/
noun
próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania
test
/ˈtɛstʲ t͡ɕɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/
noun
  1. (medycyna, medyczny) test sprawdzający, czy kobieta jest w ciąży;
  2. (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania testu ciążowego (1.1)
graviditetstest
/tɛˈstãmɛ̃nt/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;
  1. testamente
  2. testament
/ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/
noun
(biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;
testosteron
/ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;
  1. koltetraklorid
  2. perklormetan
  3. tetra
  4. tetraklormetan
/ˌtɛtraɛtɨlɔˈːwuf/
noun
(chemia, chemiczny) trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb;
tetraetylbly
/ˌtɛtraˈplɛɟja/
noun
(medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;
tetraplegi
noun
(etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek starożytnego plemienia germańskiego, wywodzącego się z Półwyspu Jutlandzkiego
teuton
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Teutonami
teutonisk
/tɛɕˈt͡ɕɔva/
noun
matka żony lub męża
  1. svärmor
  2. svärförälder
  3. svärmoder
/tɛɕt͡ɕ/
noun
ojciec żony lub męża
  1. svärfar
  2. svärförälder
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Anguilli;
The Valley
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Bhutanu
Thimphu
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Wysp Owczych;
Torshamn
/ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Östtimor
/tʲĩˈmɔrt͡ʃɨk/
noun
obywatel Timoru Wschodniego
östtimorian
/ˈtʲipʲi/
noun
(etnografia, etnograficzny) stożkowaty namiot złożony z żerdzi pokrytej skórami zwierząt, budowany kiedyś przez Indian Ameryki Północnej;
tipi
/tʲiˈrãna/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Albanii;
Tirana
pronoun
(geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;
Tirsa
noun
(włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;
tyll
noun
(włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;
vävning
/ˈtkãnka/
noun
(biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;
vävnad
/ˈtkãnka twuʃˈt͡ʃɔva/
noun
(biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;
fettvävnad
/tlɛ̃n/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;
  1. syre
  2. oxygen
/ˈtlɛ̃nɛk/
noun
(chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;
oxid
/ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/
noun
(chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;
kolmonoxid
/tɔ/
pronoun
  1. …wskazujący, rodzaj nijaki
    1. den här
    2. det här
  2. …występujący w funkcji podmiotu
    det
/ˌtɔaˈlɛta/
noun
ubikacja w miejscu publicznym
  1. toalett
  2. toa
/ˈtɔast/
noun
(książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu
skål
/ˈtɔbʲjaʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Tobias
  2. Thobias
noun
niewielki tobół
knyte
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła choroba autoimmunologiczna z grupy chorób reumatycznych atakująca skórę, naczynia krwionośne i narządy wewnętrzne[potrzebne źródło]
lupus
/ˈtɔt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. formować jakąś masę w kulkę
  2. przesuwać obracając po ziemi
  3. czynić coś, prowadzić
  4. przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)
rulla
/ˈtɔfu/
noun
(spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;
tofu
/tɔˈɟijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Togo
togoles
/tɔˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Togo
togolesisk
/ˈtɔɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;
Togo
/ˈtɔk ˈpʲisʲĩn/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków kreolskich używany w Papui-Nowej Gwinei;
tok pisin
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) węgierskie białe wino deserowe produkowane w okolicach miasta Tokaj;
tokajer
/ˈtɔkaʃ/
noun
(technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce
svarvare
/ˈtɔcɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;
Tokyo
/tɔˈksɨt͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) mający właściwości trujące
  1. toxisk
  2. giftig
/ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/
noun
(biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;
toxikologi
adjective
(medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii
toxikologisk
/tɔˈksɨ̃na/
noun
substancja chemiczna o właściwościach trujących
toxin
/ˌtɔlɛˈrãnt͡sʲja/
noun
czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;
tolerans
/ˌtɔlɛrãnˈt͡sɨjnɨ/
adjective
szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych
tolerant
/ˌtɔlɛˈrɔvat͡ɕ/
verb
odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk
  1. tolerera
  2. tåla
noun
(chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;
toluen
/tɔ̃m/
noun
oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)
volym
/ˈtɔ̃maʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Thomas
  2. Tomas
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;
Tomsk
/tɔ̃n/
noun
  1. dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
  2. (książkowy) charakter wypowiedzi
ton
/ˈtɔ̃na/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa 1000 kilogramów
ton
/ˈtɔ̃na ˌrɛjɛˈstrɔva/
noun
(morski) jednostka objętości używana do określania pojemności rejestrowej statków handlowych równa stu stopom sześciennym, czyli około 2,83 m3;
registerton
/tɔ̃ˈnat͡sʲja/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny
tonart
/ˈtɔ̃ŋɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;
Tonga
/tɔ̃ŋʲˈɟijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Tonga
tongan
/tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tonga
tongansk
noun
(medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;
tonsillektomi
/tɔ̃w̃ˈsura/
noun
krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży, że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;
tonsur
/ˈtɔ̃nɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. tracić życie w wodzie, topić się
    drunkna
    1. o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
    2. zanurzać się pod wodę, znikając w niej
    sjunka
/ˈtɔpas/
noun
  1. (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
  2. (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego topazu (1.1)
topas
/ˌtɔpʲĩˈnãmbur/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z bulw topinamburu (1.1)
jordärtskocka
/tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury;
smältning
/ˈtɔpʲɲɛ̇t͡ɕ/
verb
przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury
smälta
/tɔˈpɔɡraf/
noun
osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu
topograf
/ˌtɔpɔˈɡrafʲja/
noun
dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;
topografi
/ˌtɔpɔɡraˈfʲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z topografią, dotyczący topografii
topografisk
/tɔˈpɔla/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;
poppel
adjective
dotyczący topologii, związany z topologią
topologisk
/tɔˈpɔ̃ɲĩm/
noun
(geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);
toponym
/ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki;
  1. ortnamnsforskning
  2. toponomastik
  3. toponymi
/ˌtɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) nauka o nazwach miejscowych, zamieszkałych i niezamieszkałych
  1. ortnamnsforskning
  2. toponymi
  3. toponomasti
/ˈtɔpur/
noun
narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;
yxa
/tɔr/
noun
  1. konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;
    1. spår
    2. räls
  2. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
    torium
/ˈtɔrba/
noun
opakowanie wykonane ze skóry lub tworzywa sztucznego, używane do przechowywania lub transportu przedmiotów, często wyposażone w uchwyty lub paski
  1. påse
  2. kasse
/tɔˈrɛpka/
noun
mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni
handväska
/tɔrf/
noun
(geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;
torv
/tɔrˈnadɔ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;
  1. tornado
  2. tromb
verb
umożliwiać przejście lub przejazd poprzez usuwanie przeszkód
bana
/tɔrˈpɛda/
noun
(wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;
torped
/tɔrt/
noun
(cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;
  1. tårta
  2. kaka
/tɔrˈtura/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
    1. plåga
    2. tortyr
  2. świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;
    tortyr
/ˌtɔrtuˈrɔvat͡ɕ/
verb
zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji
tortera
/ˈtɔrɨ/
noun
tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych
  1. räls
  2. spår
/tɔˈrɨt͡ʃnɨ/
adjective
(geometria) dotyczący torusa, związany z torusem, w kształcie torusa
torisk
/tɔˈskãj̃sʲci/
adjective
charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii
toskansk
/ˈtɔstɛr/
noun
urządzenie do pieczenia tostów
brödrost
/ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/
adjective
odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm
totalitär
/ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;
totalitarism
/ˈtɔvar/
noun
coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;
vara
/ˌtɔvaˈʒɨsʲci/
adjective
  1. dobrze czujący się w obecności innych osób
    sällskaplig
  2. będący formą rozrywki grupy osób
    sällskaps-
noun
bycie towarzyskim
socialitet
/ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/
noun
  1. organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach
    1. förening
    2. sällskap
    3. förbund
    4. samfund
  2. obecność przy kimś
    sällskap
/ˌtɔvaˈʒɨstfɔ vzaˈjɛ̃mnɛj ˌadɔˈrat͡sʲji/
idiom
(ironicznie) grupa osób popierających się nawzajem, prawiących sobie wzajemnie komplementy
sällskap för inbördes beundran
/tɔˈvaʒɨʃ/
noun
  1. ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas
    följeslagare
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
    1. kamrat
    2. partikamrat
noun
(wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła
  1. bundsförvant
  2. vapenbroder
/ˌtɔvaˈʒɨʃɨt͡ɕ/
verb
być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
följa
/tɔʃˈsãmɔɕt͡ɕ/
noun
    1. cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
    2. poczucie jedności, więzi z grupą, przynależności do społeczności; identyfikowanie się z narodem
    3. świadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z bycia sobą, z własnej osoby, osobowości i innych cech
    identitet
  1. identyczność, brak różnic
    1. identitet
    2. överensstämmelse
/ˈtrat͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. wymierzać komuś karę śmierci
    avrätta
  2. ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
    förlora
  3. stawać się mniej wartościowym
    1. förlora
    2. gå ner
    3. sjunka
  4. przestawać posiadać jakąś cechę
    1. förlora
    2. mista
    3. bli av
    4. tappa
  5. przestawać posiadać jakąś rzecz
    1. förlora
    2. mista
    3. tappa
    4. bli av
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;
Thrakien
/traˈdɨt͡sʲja/
noun
przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;
tradition
/ˌtradɨˈt͡sɨjɲɛ/
adverb
zgodnie z tradycją
traditionellt
/ˌtradɨˈt͡sɨjnɨ/
adjective
wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją
traditionell
/traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ/
proverb
przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)
även en blind höna kan hitta ett korn
adjective
  1. o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość
    1. passande
    2. adekvat
    3. exakt
    4. precis
    5. pricksäker
    6. på kornet
  2. docierający do celu
    1. pricksäker
    2. träffsäker
/traˈɡɛdʲja/
noun
  1. ogromne nieszczęście budzące rozpacz
    tragedi
  2. (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
    1. tragedi
    2. tragik
/ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/
noun
(teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;
tragikomedi
noun
(fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni
trajektoria
/ˈtraktat/
noun
  1. tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;
    traktat
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
    1. traktat
    2. fördrag
/ˈtraktɔr/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;
traktor
/ˌtraktɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od traktować
behandling
/trakˈtɔvat͡ɕ/
verb
  1. odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób
  2. omawiać coś
behandla
/ˈtrãw̃vaj/
noun
pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;
spårvagn
/ˌtrãw̃sɛwrɔˈpɛjsʲci/
adjective
wiodący przez znaczącą część Europy bądź kursujący przez nią
transeuropeisk
noun
(psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych;
transfobi
/ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/
noun
(elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;
transformator
verb
(językoznawstwo, językoznawczy) zapisywać tekst pisany w pewnym alfabecie przy użyciu liter innego alfabetu
translitterera
/ˌtrãw̃smuˈtat͡sʲja/
noun
(chemia, chemiczny) przekształcenie jednego pierwiastka chemicznego w inny
transmutation
adjective
przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean
  1. transocean
  2. transoceansk
adjective
taki, który dotyczy stanów istniejących poza normalną ludzką świadomością
transpersonell
noun
  1. (botanika, botaniczny) czynne parowanie wody z nadziemnych części roślin przez aparaty szparkowe, skórkę i przetchlinki;
  2. (przestarzałe, przestarzały) pocenie się
transpiration
noun
(medycyna, medyczny) przeszczepianie tkanki, organu lub części komórki
transplantation
/ˈtrãw̃spɔrt/
noun
ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;
  1. befordran
  2. transport
  3. frakt
  4. förflyttning
verb
przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu
transportera
noun
(teologia, teologiczny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;
transsubstantiation
/ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/
adjective
przebiegający lub kursujący przez Syberię
transsibirisk
/trãw̃ˈzɨstɔr/
noun
  1. (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  2. (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy
transistor
noun
(łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;
  1. pälsjägare
  2. trapper
/ˈtrasa/
noun
  1. szlak, droga, arteria
  2. określona droga wyznaczona do przejechania
bana
/ˈtraʃka/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;
  1. vattensalamander
  2. vattenödla
/traˈtɔvat͡ɕ/
verb
niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś
trampa ner
/ˈtratfa/
noun
rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;
flotte
/ˈtrawma/
noun
  1. (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciała lub organu wskutek obrażenia ciała
  2. (psychologia, psychologiczny) zmiana w psychice powstała wskutek gwałtownego, ciężkiego przeżycia
trauma
/ˌtrawmatɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;
traumatologi
/ˈtrava/
noun
  1. (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
  2. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) marihuana
gräs
noun
(mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;
travertin
/ˌtravɛˈstɔvat͡ɕ/
verb
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przerabiać poważny utwór literacki na komiczny, satyryczny; przerabiać czyjąś wypowiedź na żartobliwą, dopasowując ją do innej, zabawnej sytuacji
travestera
/traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;
  1. matsmältning
  2. smältning
/ˈtravʲɲik/
noun
poletko trawy o charakterze ozdobnym;
gräsmatta
/trɛ̃n/
noun
(książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
släp
/trɛ̃nt/
noun
istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;
trend
/ˈtrɛ̃nɛr/
noun
(sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;
tränare
/ˈtrɛ̃ɲĩŋk/
noun
  1. (sport, sportowy) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca;
  2. ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności
träning
verb
  1. podnosić czyjeś umiejętności
  2. podnosić swoje umiejętności
träna
/trʲi/
noun
(chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu
  1. tri
  2. trikloreten
  3. trikloretylen
noun
(psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;
trikotillomani
noun
(historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, z prostym ożaglowaniem rejowym;
trirem
/trʲĩˈmarãn/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;
trimaran
/ˈtrʲjũw̃vʲir/
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek triumwiratu
triumvir
/trʲjũw̃ˈvʲirat/
noun
trójka osób, które rządzą razem;
triumvirat
/ˈtrɔxɛ/
indefiniteCardinalNumeral
w niewielkiej ilości
  1. lite
  2. en aning
  3. en smula
  4. lite grand
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;
trotskism
adjective
związany z Troją, dotyczący Troi
trojansk
/trɔˈlɛjbus/
noun
drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;
trådbuss
/trɔl/
noun
(mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi;
troll
/trɔ̃mˈbɔt͡sɨt/
noun
(biologia, biologiczny) podłużna komórka pozbawiona jądra odgrywająca u większości kręgowców istotną rolę w procesach krzepnięcia krwi;
trombocyt
/trɔ̃n/
noun
fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
tron
noun
(kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;
spårhund
/ˈtrɔʃt͡ʃɨt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wykazywać troskę o kogoś lub coś
  1. bry sig
  2. måna
noun
(historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;
trubadur
/truˈt͡ɕizna/
noun
(toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;
gift
/ˈtrudnɨ/
adjective
  1. taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  2. niełatwy do zrozumienia
svår
/ˈtru<sup>j</sup>ism̥/
noun
wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego
truism
/truˈjɔ̃nt͡sɨ/
adjective
taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć
giftig
/ˈtrũmna/
noun
zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;
  1. kista
  2. likkista
/trup/
noun
ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia
lik
/truˈskafka/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
    1. jordgubbe
    2. jordgubbsplanta
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)
    1. jordgubbe
    2. smultron
/ˈtrutɛ̃ɲ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
drönare
/ˈtr̥fawɨ/
adjective
  1. taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność
    hållbar
  2. taki, który nie ulega większym zmianom
    1. varaktig
    2. hållbar
    3. konstant
/ˈtr̥fɔɡa/
noun
  1. coś strasznego, przerażającego, koszmarnego, niebezpiecznego (np. rzecz, sytuacja, pora, żywioł czy zjawisko)
    bekymmer
  2. intensywny strach, przerażenie, lęk, obawa (np. przed czymś, co ma się wydarzyć)
    1. ängslan
    2. ångest
/trɨp/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
modus
/ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nt͡sɨ/
noun
(gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;
imperativ
/ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nt͡sɨ/
noun
(gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;
konjunktiv
/trɨˈbalʲism̥/
noun
(socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych
tribalism
/trɨˈbula/
noun
(botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;
körvel
noun
(matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;
trigonometri
adjective
(matematyka, matematyczny) związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii
trigonometrisk
/trɨk/
noun
(zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu
bagge
/ˈtrɨlʲjɔ̃n/
noun
liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;
triljon
/trɨˈlɔbʲit/
noun
(zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny;
trilobit
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów
trilogi
/trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;
Trinidad och Tobago
/ˌtrɨ̃ɲiˈdat͡skɔ ˌtɔbaˈɟijsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Trynidad i Tobago
  1. tobagisk
  2. trinidadisk
/trɨˈpɔlʲis/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  2. (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
Tripoli
noun
(biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie;
tryptofan
/ˌtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od trywializować
trivialisering
/ˌtrɨvʲjalʲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
sprowadzać coś do rzeczy trywialnej, banalnej
trivialisera
/trɨˈvʲjalnɨ/
adjective
(książkowy) niewyszukany, pospolity
trivial
noun
(rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;
sockerrör
/ˈṭʃɛba/
verb
…tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej
  1. man måste
  2. behövas
  3. man böra
  4. tarvas
/ṭʃɛxˈsɛtnɨ/
adjective
od trzysta
trehundrade
/ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od 3
tredje
/ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/
pronoun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;
tre vise männen
/ṭʃɛˈpat͡ʃka/
noun
narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;
visp
noun
ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;
mattpiska
noun
(medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę
förmaksfladder
verb
wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie
  1. knastra
  2. spraka
  3. frasa
/ˌṭʃɛvʲiˈkɔd͡ʑup/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;
träskonäbb
/ṭʃɛt͡ɕ/
verb
naciskając, pocierać
  1. riva
  2. frottera
/ˈṭʃɛʑvɨ/
adjective
  1. niepijany
  2. kierujący się rozumem, rozsądkiem
nykter
/ṭʃmʲjɛl/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;
humla
/ṭʃmʲjɛˈlɔjat/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;
bivråk
/ˈṭʃnadɛl/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu
fältsparv
/ˈṭʃnadɛl zvɨˈt͡ʃajnɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;
gulsparv
/ˈṭʃɔ̃nɛk/
noun
uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia
skaft
/ˈṭʃustka/
noun
(anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;
  1. bukspottkörtel
  2. pankreas
/ṭʃɨ/
ordinalAdjective
liczba 3
tre
noun
liczba 3000
tre tusen
/ˌṭʃɨt͡sɨfˈrɔvɨ/
adjective
składający się z trzech cyfr, mający trzy cyfry
tresiffrig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści cztery lata
trettiofyraåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔt͡ʃtɛrɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści cztery lata
  2. trwający trzydzieści cztery lata
trettiofyraårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔdvuˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści dwa lata
trettiotvååring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści dwa lata
  2. trwający trzydzieści dwa lata
trettiotvåårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści dziewięć lat
trettionioåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści dziewięć lat
  2. trwający trzydzieści dziewięć lat
trettionioårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści jeden lat
trettioettåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści jeden lat
  2. trwający trzydzieści jeden lat
trettioettårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔˈlatɛk/
noun
osoba w wieku 30-39 lat
trettioåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści lat
  2. trwający trzydzieści lat
trettioårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści osiem lat
trettioåttaåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści osiem lat
  2. trwający trzydzieści osiem lat
trettioåttaårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści pięć lat
trettiofemåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści pięć lat
  2. trwający trzydzieści pięć lat
trettiofemårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści siedem lat
trettiosjuåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści siedem lat
  2. trwający trzydzieści siedem lat
trettiosjuårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści sześć lat
trettiosexåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔʃɛɕt͡ɕɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści sześć lat
  2. trwający trzydzieści sześć lat
trettiosexårig
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlatɛk/
noun
mężczyzna mający trzydzieści trzy lata
trettiotreåring
/ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzydzieści trzy lata
  2. trwający trzydzieści trzy lata
trettiotreårig
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ/
adjective
od 30
trettionde
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈt͡ʃfartɨ/
adjective
od trzydzieści cztery (34)
trettiofjärde
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈdruɟi/
adjective
od trzydzieści dwa (32)
trettioandra
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ d͡ʑɛˈvʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od trzydzieści dziewięć (39)
trettionionde
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɛrfʃɨ/
adjective
od trzydzieści jeden (31)
trettioförsta
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈpʲjɔ̃ntɨ/
adjective
od trzydzieści pięć (35)
trettiofemte
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈɕudmɨ/
adjective
od trzydzieści siedem (37)
trettiosjunde
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈʃustɨ/
adjective
od trzydzieści sześć (36)
trettiosjätte
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈṭʃɛt͡ɕi/
adjective
od trzydzieści trzy (33)
trettiotredje
/ṭʃɨˈd͡ʑɛstɨ ˈusmɨ/
adjective
od trzydzieści osiem (38)
trettioåttonde
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi/
cardinalNumeral
30
trettio
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈt͡ʃtɛrɨ/
cardinalNumeral
liczba 34
trettiofyra
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈdva/
cardinalNumeral
liczba 32
trettiotvå
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈd͡ʑɛvʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 39
trettionio
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈjɛdɛ̃n/
cardinalNumeral
liczba 31
trettioett
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɔɕɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 38
trettioåtta
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 35
trettiofem
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈɕɛdɛ̃m/
cardinalNumeral
liczba 37
trettiosju
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈʃɛɕt͡ɕ/
cardinalNumeral
liczba 36
trettiosex
/ṭʃɨˈd͡ʑɛ̇ɕt͡ɕi ˈṭʃɨ/
cardinalNumeral
liczba 33
trettiotre
/ṭʃɨˈlatɛk/
noun
chłopiec w wieku trzech lat
treåring
/ṭʃɨˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzy lata
  2. trwający trzy lata
treårig
/ˈṭʃɨ̃mat͡ɕ/
verb
  1. przechowywać
    förvara
  2. chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
    hålla
    1. być w dobrej kondycji fizycznej
    2. przytrzymywać coś w celu zachowania określonej pozycji (nieprzewrócenia się / niewypadnięcia itp.)
    hålla sig
/ˈṭʃɨ̃mat͡ɕ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/
verb
(przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach
hålla tand för tunga
/ˈṭʃɨ̃mat͡ɕ ˈct͡ɕüci/
verb
życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce
hålla tummarna
noun
(geometria) wielokąt o trzynastu bokach
tridekagon
/ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatɛk/
noun
chłopak mający trzynaście lat
trettonåring
/ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający trzynaście lat
  2. trwający trzynaście lat
trettonårig
/ṭʃɨ̃ˈnastɨ/
adjective
od 13
trettonde
/ṭʃɨ̃ˈnaɕt͡ɕɛ/
cardinalNumeral
13
tretton
/ˈṭʃɨsta/
cardinalNumeral
liczba 300
trehundra
/ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/
adjective
liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab
trestavig
verb
bać się, tchórzyć
darra som ett asplöv
/ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/
noun
(geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;
  1. jordbävning
  2. jordskalv
/ˈtrujkɔ̃nt/
noun
  1. (geometria) wielokąt mający trzy boki;
    1. trekant
    2. triangel
    3. trehörning
  2. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;
    1. triangel
    2. trekant
/trujˈkɔ̃ntnɨ/
adjective
  1. dotyczący trójkąta (figury geometrycznej)
  2. mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej)
  1. trekantig
  2. triangulär
/ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛt͡s/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty
tremastare
/ˌtrujmaˈʃtɔvɨ/
adjective
o żaglowcu: mający trzy maszty
tremastad
/ˈtrujnuk/
noun
przedmiot, sprzęt o trzech nogach
trefot
/ˌtrujpʃɨ̃ˈmʲjɛʒɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.;
trippelalliansen
/ˈtrujskɔk/
noun
(sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;
tresteg
/ˈtrujzɔ̃mp/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;
treudd
/ˈtrɔ̃mba/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
    snabel
  2. gwałtowny wir powietrza;
    tromb
  3. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
    tuba
/ˈtrɔ̃mbʲit͡ɕ/
verb
  1. wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
  2. wydawać dźwięk trąbką lub trąbą
trumpeta
/ˈtrɔ̃mpka/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;
trumpet
/ˈtrɔ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
szturchać, lekko uderzać
  1. knuffa
  2. puffa
  3. putta
/trɔ̃nt/
noun
(medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;
  1. lepra
  2. spetälska
/ˈtrɔ̃ɲd͡ʑik/
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok
  1. akne
  2. acne
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;
rosacea
/ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/
adjective
(medycyna, medyczny) chory na trąd
  1. spetälsk
  2. leprös
/ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/
noun
(medycyna, medyczny) osoba chora na trąd
spetälsk
/tsũˈnãmʲi/
noun
(geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;
  1. tsunami
  2. flodvåg
/tu/
pronoun
…miejsce, w którym znajduje się mówiący
  1. här
  2. hit
adverb
znajdując się nielicznie w różnych miejscach
här och där
/ˈtu i‿ˈuvʲd͡ʑɛ/
adverb
tu i tam
här och var
/ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/
proverb
wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu
här ligger en hund begraven
/ˈtukãn/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos Linnaeus, barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie;
tukan
/tul/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;
tulium
/tuˈlʲipãn/
noun
(botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;
tulpan
/ˈtũmãn/
noun
(potocznie, potoczny) człowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący
  1. drummel
  2. träbock
/ˈtũmult/
noun
sytuacja zamętu
tumult
/ˈtũndra/
noun
(geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;
tundra
/ˈtũnɛl/
noun
  1. (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  2. (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;
tunnel
/tũˈnɛzʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Tunisien
/ˌtũnɛˈzɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Tunezji
tunisier
/ˌtũnɛˈzɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tunezja
tunisisk
/ˈtũɲis/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tunezji;
Tunis
/ˈturbãn/
noun
  1. męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;
  2. kobiece nakrycie głowy stylizowane na męski turban (1.1)
turban
/turˈbʲĩna/
noun
(technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;
turbin
/ˈturt͡sʲja/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;
Turkiet
/tuˈrɛt͡ska rɛˈpublʲika ˈt͡sɨpru ˌpuwnɔt͡sˈnɛɡɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową;
Turkiska republiken Norra Cypern
/tuˈrɛt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.
  1. turkisk
  2. turkiska
/tuˈrɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;
  1. turkiska
  2. turkisk
/ˈturɛk/
noun
osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji
turk
/turˈkafka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;
turturduva
/ˈturkmɛ̃n/
noun
obywatel Turkmenistanu
  1. turkmen
  2. turkmenistanier
/ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;
Turkmenistan
/turkˈmɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu
  1. turkmenisk
  2. turkmenistansk
/turkˈmɛ̃j̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;
turkmeniska
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii;
Åbo
/ˈturɨ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;
Turin
/tuˈrɨ̃ŋʲɟja/
pronoun
(administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;
Thüringen
/tuˈrɨsta/
noun
osoba uprawiająca turystykę
turist
/tuˈrɨstɨka/
noun
wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;
turism
noun
(botanika, botaniczny) Carex L., rodzaj roślin z rodziny ciborowatych;
starr
/tuˈvalu/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;
Tuvalu
/tuˈvalt͡ʃɨk/
noun
obywatel Tuvalu
tuvaluan
/tuˈvalsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Tuvalu
tuvaluansk
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy;
Tuvinska
/ˈtuʑĩn/
noun
(jednostka miary) 12 sztuk
dussin
/ˈtũj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;
tonfisk
/tuʃ/
adverb
prawie, blisko
nästan
acronym
= telewizja
  1. TV
  2. teve
  3. tv
/ˈtfarda ˈvɔda/
noun
(chemia, chemiczny) woda zawierająca w sobie dużą ilość rozpuszczonych minerałów, szczególnie soli wapnia i magnezu; w której środki myjące trudno się pienią;
hårt vatten
/ˈtfardɨ/
adjective
nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
hård
noun
(anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;
  1. sklera
  2. ögonvita
/tfaʃ/
noun
przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy
  1. ansikte
  2. anlete
  3. nuna
  4. feja
  5. fejs
  6. nylle
/ˈtfaruk/
noun
(spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego
  1. kvarg
  2. kvark
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;
Tver
/ˈtfʲjɛrd͡za/
noun
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;
  1. fästning
  2. fäste
/tfʲjɛrˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
  1. zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś
    påstående
  2. (matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej
    sats
/ˈtfʲjɛrʲd͡ʑit͡ɕ/
verb
zapewniać o czymś
  1. påstå
  2. hävda
/ˈtfɔʒɨt͡ɕ/
verb
budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)
skapa
/tfuj/
pronoun
2. (osoba) lp
din
/tɨ/
personalPronoun
(gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej
du
/ˈtɨbɛt/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  2. kraj na Wyżynie Tybetańskiej
Tibet
/ˌtɨbɛˈtãnka/
noun
mieszkanka Tybetu
tibetanska
/ˌtɨbɛˈtãj̃n͇t͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego
tibetan
/ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu
tibetansk
/ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;
  1. tibetanska
  2. tibetansk
/ˈtɨd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
  1. okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  2. każdy okres siedmiu dni
vecka
/ˈtɨɟɛl/
noun
  1. (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
    1. degel
    2. smältdegel
  2. (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.
    smältdegel
/ˈtɨɡrɨs/
noun
(zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;
tiger
/ˈtɨkat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan”/„pani”
    dua
  2. o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki
    ticka
/ˈtɨlɛ/
pronoun
określenie odnoszące się do liczebników głównych lub zastępujące je
  1. så mycket
  2. så många
  3. lika mycket
/ˈtɨlkɔ/
conjunction
łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element
  1. men
  2. utan
/ˈtɨlkɔ/
particle
oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie
  1. bara
  2. endast
  3. blott
  4. enbart
  5. enkom
  6. idel
/tɨ̃m/
adverb
  1. im … tym … – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
    1. dess
    2. desto
  2. …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach
    1. desto
    2. dess
/tɨ̃mˈt͡ʃasɛ̃m/
adverb
  1. w tym samym czasie, o którym była mowa
    1. samtidigt
    2. medan
    3. under tid
  2. do tego czasu, o którym była mowa
    än så länge
/tɨ̃mˈt͡ʃasɛ̃m/
interjection
forma pożegnania na krótki okres
  1. hej så länge
  2. vi ses
/tɨ̃mˈt͡ʃasɛ̃m/
particle
  1. sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania
  2. sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą
  1. dock
  2. emellertid
  3. likväl
  4. ändå
/ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/
pronoun
imię męskie;
Timoteus
/tɨp/
noun
rodzaj, klasa
  1. typ
  2. sort
  3. slag
/ˌtɨpɔˈɡrafʲja/
noun
technika druku wypukłego, drukarstwo;
typografi
/tɨˈpɔvɨ/
adjective
często spotykany
typisk
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze
tyranni
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;
Tiraspol
/ˈtɨrɔl/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;
Tyrolen
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;
Tyrtaios
/ˈtɨɕɔ̃nt͡s/
noun
  1. liczba 1000
  2. lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo
tusen
/ˌtɨɕɔ̃nt͡sˈlɛtʲɲi/
adjective
  1. mający tysiąc lat
  2. trwający tysiąc lat
tusenårig
/tɨˈɕɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
przymiotnik od tysiąc
tusende
/ˈtɨtãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;
titan
/ˈtɨtɔ̃ɲ/
noun
  1. suszone liście tytoniu (1.1);
  2. (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;
tobak
/ˈtɨtuw/
noun
  1. napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  2. zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
titel
/ˈtɨwɛk/
noun
(potocznie, potoczny) pośladki
stjärt
/ˈtɛ̃n͇t͡ʃa/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;
regnbåge
/tɛ̃n͇ˈt͡ʃufka/
noun
(anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;
  1. iris
  2. regnbågshinna
/tɛ̃ŋˈɡɔskur ˌt͡sɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/
noun
(mykologia, mykologiczny) Scleroderma citrinum, gatunek grzyba z rodziny tęgoskórowatych;
gul rottryffel
/ˈtɛ̃mpak/
noun
(potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna
  1. dumbom
  2. dumhuvud
/ˈtɛ̃mpʲit͡ɕ/
verb
  1. czynić tępym
    1. förslöa
    2. trubba
    3. trubba av
  2. zwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować
    1. bekämpa
    2. förfölja
  3. masowo zabijać (stworzenia żywe)
    1. förgöra
    2. förinta
    3. utplåna
    4. utradera
    5. utrota
/ˈtɛ̃mpɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
    slö
  2. nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę
    1. slö
    2. trubbig
/ˈtɛ̃w̃sʲkɲit͡ɕ/
verb
odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię
  1. längta
  2. sakna
/tɛ̃w̃sˈknɔta/
noun
uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś
längtan
/ˈtɛ̃ntʲɲak/
noun
(medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;
aneurysm
noun
(medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca
stelkramp
/twɔ/
noun
  1. dalszy widok np. obrazu, dalszy plan
  2. (przenośnie, przenośnia) okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia
bakgrund
/ˈtwut͡ʃɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu
  1. potatisstöt
  2. potatisstamp
/twũm/
noun
duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu
  1. folkmassa
  2. folkmängd
  3. folksamling
  4. folkhop
  5. hord
  6. myller
/ˈtwũmat͡ʃ/
noun
  1. osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej z jednego języka na drugi
    tolk
  2. osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;
    översättare
/ˌtwũmaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
    översättning
  2. (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język
    1. översättning
    2. tolkning
/twũˈmat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
    1. förklara
    2. klargöra
    3. klarlägga
    4. tyda
    5. tydliggöra
    6. upplysa
  2. wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
    1. förklara
    2. urskulda
    3. ursäkta
    4. försvara
  3. wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy
    1. översätta
    2. tolka
  4. wyjaśniać, podawać powód swojego postępowania (patrz znaczenie 1.2)
    1. försvara sig
    2. urskulda sig
    3. ursäkta sig
/ˈtwũmʲit͡ɕ/
verb
(o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów
  1. slå ned
  2. slå ner
adjective
taki, w którym jest lub uczestniczy dużo ludzi
  1. månghövdad
  2. mångtalig
  3. talrik
/ˈtwustɨ/
adjective
  1. zawierający dużo tłuszczu
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku lub zwierzęciu: otyły
fet
/ˈtwustɨ ˈftɔrɛk/
idiom
ostatni wtorek karnawału
  1. fastlagstisdag
  2. fettisdag
  3. vit tisdag
/twuʃt͡ʃ/
noun
  1. (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;
  2. (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
fett
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków;
oljefågel
/u/
preposition
…osobę związaną ze sprawą
hos
/ˌubɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne
  1. försäkring
  2. assurans
/ˌubɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
(urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;
livförsäkring
/uˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
zakładać, wkładać ubranie lub obuwie na kogoś
  1. klä
  2. kläda
/ˈubʲjur/
noun
elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie
klädsel
/uˈbɔɟi/
adjective
  1. posiadający mało dóbr materialnych
    fattig
  2. nieobfitujący w coś
    knapp
/uˈbrãɲɛ/
noun
wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała
kläder
/ˈuxɔ/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  2. małżowina uszna
  3. (krawiectwo) dziurka w igle, przez którą przewleka się nić
  4. uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki
öra
/uˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś
    1. anse
    2. betrakta
    3. räkna
  2. wypadać, pasować, być dozwolonym
    1. anstå
    2. hövas
    3. passa
  3. (przestarzałe, przestarzały) oddalać się, uciekać
    1. fly
    2. rymma
    3. smita
    4. sticka
  4. o cieczach, gazach: wydostawać się skądś
    läcka
  5. (geografia, geograficzny) o cieku wodnym: mieć ujście, wpadać gdzieś
    mynna ut
  6. o niebezpieczeństwach: unikać negatywnych następstw, wydostawać się z opresji
    1. slippa
    2. undgå
    3. undkomma
    4. undslippa
/uˈxɔt͡ɕt͡sa/
noun
osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;
flykting
/uˈt͡ɕɛt͡ʃka/
noun
szybkie opuszczenie lub opuszczanie jakiegoś miejsca w celu uniknięcia realnego lub domniemanego niebezpieczeństwa
flykt
/uˈt͡ɕɛkat͡ɕ/
verb
  1. pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)
    1. fly
    2. rymma
    3. smita
  2. o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
    1. läcka ut
    2. sippra ut
  3. (przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
    1. undfly
    2. undvika
  4. posługiwać się czymś dla osiągnięcia pewnego celu
    1. ta till
    2. tillgripa
/ˌut͡ɕɛ̇ˈcĩɲɛr/
noun
ktoś, kto uciekł lub ucieka
rymmare
/uˈt͡ɕiskat͡ɕ/
verb
wywierać ucisk na coś
trycka
/ˌut͡ɕɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/
adjective
  1. męczący, dokuczliwy
    1. ansträngande
    2. jobbig
    3. kämpig
    4. motig
    5. mödosam
    6. obekväm
  2. taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku
    1. jobbig
    2. besvärlig
    3. knepig
    4. krånglig
    5. kämpig
    6. marig
/ut͡ʃʲˈt͡ɕivɨ/
adjective
(o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)
  1. ärlig
  2. rak
/ˌut͡ʃɛ̃ɲˈːit͡sa/
noun
forma żeńska od: uczeń
skolflicka
/ˌut͡ʃɛˈstʲɲit͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. brać udział
    1. delta deltaga
    2. medverka
    3. vara med
  2. mieć udział
    1. ha ett finger med i spelet
    2. vara delaktig
/uˈt͡ʃɛstʲɲik/
noun
osoba biorąca w czymś udział
deltagare
/ˈut͡ʃɛ̃ɲ/
noun
  1. (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;
    elev
  2. (zawód, zawodowy, zawodowo) najniższy stopień kwalifikacji zawodowych
    lärling
/uˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu
känsla
/ˌut͡ʃuˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
taki, który łatwo ulega uczuciom; jest czuły, wrażliwy
hjärtnupen
/uˈt͡ʃɨ̃nɛk/
noun
zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób
gärning
/ˈut͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. przekazywać komuś wiedzę
    lära
  2. zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności
    1. lära sig
    2. läsa
/uˈdanɨ/
adjective
zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem
  1. framgångsrik
  2. lyckad
verb
sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś
  1. omintetgöra
  2. fördärva
  3. förhindra
  4. förstöra
/uˈdavat͡ɕ/
verb
postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego, pozorować nieprawdziwe okoliczności
låtsas
/ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
    1. anfall
    2. angrepp
    3. attack
    4. räd
  2. cios zadany ręką lub przedmiotem
    1. slag
    2. rapp
    3. smocka
    4. smäll
    5. snyting
/uˈdɛʒɨt͡ɕ/
verb
zadać komuś cios
slå
/ˈudɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;
lår
verb
wykazywać prawdziwość czegoś, przedstawiając na nią dowody
bevisa
/ˈud͡ʑaw/
noun
uczestnictwo w jakimś wydarzeniu
andel
/ˈud͡ʑɛt͡s/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia
lår
/u‿ˈɛ/
acronym
= (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska
EU
/ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od uefektywniać; czynienie czegoś bardziej efektywnym
  1. effektivering
  2. effektivisering
/ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲät͡ɕ/
verb
czynić coś bardziej efektywnym
  1. effektivera
  2. effektivisera
/ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od uefektywnić, uczynienie czegoś bardziej efektywnym
  2. usprawnienie, które czyni coś bardziej efektywnym
  1. effektivering
  2. effektivisering
/ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲit͡ɕ/
verb
uczynić coś bardziej efektywnym
  1. effektivera
  2. effektivisera
/ˈufat͡ɕ/
verb
być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego
lita på
/ˈufnɔɕt͡ɕ/
noun
skłonność do obdarzania zaufaniem
  1. tillit
  2. tilltro
  3. förtröstan
  4. förväntan
  5. hoppfullhet
  6. tillförsikt
/uˈɡãnda/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;
Uganda
/ˌuɡãnˈdɨjt͡ʃɨk/
noun
obywatel Ugandy
ugandier
/ˌuɡãnˈdɨjsʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Uganda
ugandisk
/uˈɡɔda/
noun
porozumienie, które kończy spór;
  1. överenskommelse
  2. uppgörelse
/ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/
adjective
dotyczący Ugrofinów
finsk-ugrisk
/u‿ɟɛ‿ˈvu/
acronym
= (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;
EMU
/ˈuɡur/
noun
(rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;
träda
verb
  1. pokazywać coś, co dotąd było niejawne
    1. avslöja
    2. blotta
    3. röja
    4. uppdaga
  2. podawać do wiadomości
    1. demonstrera
    2. förevisa
    3. offentliggöra
    4. presentera
    5. uppvisa
/ˌukaˈzɨvat͡ɕ/
verb
(książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne
framträda
/ukˈlɛja/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;
  1. löja
  2. benlöja
/ˌukɔˈxãnɨ/
adjective
będący obiektem czyjejś miłości
älsklig
/ˌukɔˈxãnɨ/
noun
osoba, którą ktoś kocha
älsklig
verb
wpłynąć łagodząco, uspokoić, pocieszyć
  1. lindra
  2. lisa
  3. mildra
  4. stilla
  5. trösta
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;
Ukraina
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛt͡s/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy
ukrainare
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/
noun
(etnografia, etnograficzny) kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy
ukrainska
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców
  1. ukrainsk
  2. ukrainska
/ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;
  1. ukrainska
  2. ukrainsk
/uˈkrɨtɨ/
adjective
taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić
  1. gömd
  2. dold
/uˈkrɨvat͡ɕ/
verb
schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
  1. gömma
  2. fördölja
  3. dölja
  4. skyla
/ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/
noun
zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża
korsfästelse
noun
(zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;
  1. anemon
  2. havsanemon
/ˈukwat/
noun
  1. ułożenie, uszeregowanie, zestawienie
    1. arrangemang
    2. disposition
    3. uppläggning
    4. uppställning
  2. porozumienie
    1. avtal
    2. fördrag
    3. pakt
    4. traktat
    5. uppgörelse
    6. överenskommelse
  3. zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;
    1. system
    2. konfiguration
    3. struktur
    4. uppbyggnad
/ˈukwat ˌĩmːũnɔlɔˈɟit͡ʃnɨ/
noun
(medycyna, medyczny) układ narządów umożliwiających działanie mechanizmom odporności;
immunförsvar
/ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/
noun
(chemia, chemiczny) zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;
periodiska systemet
/ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/
noun
(astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;
  1. planetsystem
  2. solsystem
/ˈukwat swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;
solsystemet
/ul/
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;
bikupa
/uˈlɛɡat͡ɕ/
verb
  1. nie być w stanie czemuś się oprzeć, podporządkować się
    1. ge efter
    2. ge med sig
    3. ge vika
    4. bågna
    5. böja sig
    6. duka under
  2. być poddawanym procesom, doznawać czegoś
    1. genomgå
    2. gå igenom
    3. undergå
noun
cecha tego, co uległe; cecha tych, którzy są ulegli
  1. eftergivenhet
  2. foglighet
  3. medgörlighet
  4. svaghet
  5. undfallenhet
  6. vekhet
/ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ulepszyć
förbättring
/uˈlɛva/
noun
  1. (książkowy) (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś
    1. regnskur
    2. skur
  2. (meteorologia, meteorologiczny) deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody
    1. skur
    2. regnskur
/ˈulɡa/
noun
  1. poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu
    1. lättnad
    2. lindring
  2. (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
    1. lättnad
    2. rabatt
/uˈlʲit͡sa/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;
gata
/uˈlʲit͡ʃka/
noun
krótka lub wąska ulica
gränd
/ˈulrɨk/
pronoun
imię męskie;
  1. Ulric
  2. Ulrik
/ˌultʲĩˈmatũm/
noun
(dyplomacja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;
ultimatum
noun
(fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);
ultraljud
verb
  1. (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
    befästa
  2. czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie
    1. förstärka
    2. härda
    3. stärka
    4. trygga
  3. (wojskowość, wojskowy) wzmacniać siłę obronną poprzez budowę obiektów fortyfikacyjnych oraz przygotowując się do działań bojowych
    1. befästa sig
    2. förskansa sig
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od umartwiać
  1. späkelse
  2. späkning
/ˈũmʲjak/
noun
duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa
umiak
/ũˈmʲjɛrat͡ɕ/
verb
kończyć swoje życie, przestawać żyć
  1. dö
  2. avlida
  3. gå bort
  4. bita i gräset
  5. förgås
  6. gå hädan
/ũˈmʲjɛʃt͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. ustalać komuś miejsce pobytu
    1. lägga in
    2. placera
    3. inkvartera
    4. sätta
  2. stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać
    1. placera
    2. ställa
    3. lägga
    4. sätta
adjective
mający silnie rozwinięte mięśnie
muskulös
/ũˈmɔva/
noun
wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;
  1. avtal
  2. överenskommelse
  3. fördrag
  4. pakt
/ˌũmɔʒˈlʲivʲjät͡ɕ/
verb
dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś
möjliggöra
/ˈũmɨsw̥/
noun
siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;
  1. förstånd
  2. intellekt
  3. sinne
/ˌũmɨˈvalka/
noun
urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;
  1. tvättställ
  2. handfat
/ũˈmɨvat͡ɕ ˈrɛ̃nt͡sɛ/
verb
nie brać odpowiedzialności za coś
två sina händer
/ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/
adverb
w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem
speciellt
/ˈũɲja/
noun
dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;
union
/ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;
Europeiska unionen
verb
powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć
  1. förinta
  2. utplåna
  3. eliminera
  4. krossa
  5. kullkasta
  6. omintetgöra
/ˌũɲɛ̃mɔʒˈlʲivʲjät͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś jest niemożliwe lub bardzo trudne do zrobienia; znacznie coś utrudniać
omöjliggöra
adjective
unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany
unik
/ˌũɲikaˈtɔvɨ/
adjective
niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny
unik
/ũˈɲikat͡ɕ/
verb
  1. nie doświadczać czegoś złego, nie być czymś dotkniętym, być ominiętym przez coś
    1. slippa
    2. undgå
    3. undkomma
    4. undslippa
  2. starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś
    1. undvika
    2. undfly
    3. sky
/ˌũɲivɛrˈsalnɨ/
adjective
obejmujący całość
universell
/ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/
noun
(edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych
universitet
/ũˈnũnbʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik
ununbium
/ˌũnũnˈxɛksʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor
ununhexium
/ˌũnũnˈɔktʲjũm/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);
  1. ununoctium
  2. ununoktium
/ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moskow (symbol Mc);
ununpentium
/ˌũnũŋˈkwadʲjũm/
noun
(chemia, chemiczny) (zobacz) flerow
ununquadium
/ˌũnũnˈsɛptʲjũm/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);
ununseptium
/ũˈnũntrʲjũm/
noun
(przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;
ununtrium
/ˌũnũnˈũɲũm/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Uuu i liczbie atomowej 111;
unununium
/uˈpartɨ/
adjective
(o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś
  1. envis
  2. hårdnackad
  3. obstinat
  4. styvnackad
  5. egensinnig
  6. halsstarrig
/uˈpartɨ ˈjak ˈːɔʑɔw/
adjective
bardzo uparty, nieustępliwy
  1. envis som en åsna
  2. envis som synden
  3. envis som en terrier
/uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/
adjective
bardzo uparty
  1. envis som en åsna
  2. envis som synden
  3. envis som en terrier
verb
załatwić dwie sprawy jednocześnie
slå två flugor i en smäll
noun
zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś
  1. förkärlek
  2. dragning
  3. fäbless
  4. klockarkärlek
  5. tycke
verb
dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych
  1. auktorisera
  2. bemyndiga
  3. berättiga
adjective
oczekiwany z dużym pragnieniem
efterlängtad
/uˈpravʲjät͡ɕ/
verb
  1. zajmować się regularnie jakąś czynnością
    1. bedriva
    2. hålla på
    3. idka
    4. syssla
    5. utöva
    6. ägna sig
  2. zajmować się uprawą rośliny lub ziemi
    1. odla
    2. bruka
adjective
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś
    1. berättigad
    2. behörig
    3. befogad
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
    1. legitim
    2. hemul
    3. laglig
    4. rättmätig
/ˌuprɔʃˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. czynienie czegoś prostszym
  2. rezultat uproszczenia (1.1)
förenkling
verb
zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji
röva bort
/uˈprɔɕt͡ɕit͡ɕ/
verb
uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym
förenkla
/uˈpʃɛjmɔɕt͡ɕ/
noun
uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi
vänlighet
/uˈpʃɛjmɨ/
adjective
zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania
älskvärd
adjective
mający szczególne przywileje, uprawnienia
  1. privilegierad
  2. favoriserad
  3. gynnad
/uˈpʃɔ̃ntat͡ɕ/
verb
doprowadzać do porządku usuwając coś
  1. röja undan
  2. undanröja
/ˈural/
pronoun
(geografia, geograficzny) góry w Rosji;
Uralbergen
/ˈurãn/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
Uranus
/ˈurãn/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;
uran
/uˈraza/
noun
niechęć, żal do kogoś
  1. agg
  2. groll
/ˈurbãn/
pronoun
imię męskie;
Urban
/ˈurdu/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;
urdu
/ˈurlɔp/
noun
dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;
semester
/ˈurna/
noun
  1. pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;
    1. urna
    2. askurna
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy
    1. valurna
    2. urna
/ˌurɔˈt͡ʃɨstɨ/
adjective
obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością
högtidlig
/ˌurɔˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od urodzić
födelse
/ˌurɔˈd͡ʑĩnɨ/
noun
rocznica dnia narodzin
födelsedag
/uˈrɔd͡ʑit͡ɕ‿ɕɛ ˌpɔt‿ʃt͡ʃɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/
verb
mieć wyjątkowe szczęście, powodzenie w życiu
tacka sin lyckliga stjärna
/ˈurɔk/
noun
  1. (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie
    1. charm
    2. attraktion
    3. behag
    4. grace
    5. tjuskraft
    6. tjusning
  2. (dawniej, dawny) według wierzeń ludowych: negatywna siła magiczna mogąca komuś lub czemuś szkodzić
    1. förhäxning
    2. förtrollning
/ˌurɔˈlɔɟja/
noun
(medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;
urologi
/urˈʃula/
pronoun
imię żeńskie;
Ursula
/uˈruɡvaj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;
Uruguay
/ˌuruɡˈvajt͡ʃɨk/
noun
obywatel Urugwaju
uruguayan
/ˌuruɡˈvajsʲci/
adjective
związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju
uruguayansk
noun
chłopiec lubiący płatać figle
  1. rackarunge
  2. satunge
/ˌuʒɛt͡ʃɨˈvʲistʲɲät͡ɕ/
verb
realizować coś
  1. förverkliga
  2. realisera
  3. genomföra
  4. implementera
  5. infria
  6. verkställa
/ˈuʒɔ̃nt/
noun
  1. budynek, w którym mieści się urząd (1.1)
    1. byrå
    2. kontor
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;
    1. myndighet
    2. ämbete
    3. ämbetsverk
  3. stanowisko, funkcja, obowiązki pełnione przez kogoś w hierarchii państwowej lub innej
    ämbete
/ˌuʒɔ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
  1. mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
  2. sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane
anordning
/ˌuʒɛ̃ndʲˈɲit͡ʃka/
noun
kobieta pracująca w urzędzie
tjänstekvinna
/uˈʒɛ̃ndʲɲik/
noun
osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;
  1. tjänsteman
  2. ämbetsman
/ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/
adjective
oficjalnie przyjęty
officiell
/u‿ɛs‿ˈa/
acronym
= (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;
USA
adjective
taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku
ivrig
/ˈuskɔk/
noun
(fonetyka, fonetyczny) obniżenie wysokości dźwięku między sylabami lub wyrazami języka tonalnego, w IPA oznaczane symbolem ꜜ [od 1969]
nedsteg
/ˌuspɔˈkajät͡ɕ/
verb
przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie
lugna
noun
  1. nastrój, chwilowy stan psychiczny
    1. humör
    2. lynne
    3. sinnesstämning
  2. temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych
    1. lynne
    2. sinnelag
/ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjät͡ɕ/
verb
  1. wyjaśniać motywy działania
    1. rättfärdiga
    2. berättiga
    3. legitimera
    4. motivera
  2. oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
    1. urskulda
    2. ursäkta
    3. bortförklara
    4. försvara
/ˈusta/
noun
(anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;
mun
/uˈstava/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);
lag
/ˈustʲɲik/
noun
część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia
munstycke
/uˈstrɔjstfɔ/
noun
(potocznie, potoczny) (żartobliwie) o nieznanym, bliżej nieokreślonym mechanizmie, urządzeniu
  1. mackapär
  2. manick
  3. mojäng
noun
cecha tego, co ustępliwe; cecha tych, którzy są ustępliwi
  1. eftergivenhet
  2. foglighet
  3. medgörlighet
  4. svaghet
  5. undfallenhet
  6. vekhet
/ˌustɛ̃mˈplʲivɨ/
adjective
o człowieku, instytucji itp.: taki, który jest skłonny do ustępstw
  1. eftergiven
  2. foglig
  3. medgörlig
  4. undfallande
  5. undfallen
verb
  1. dawać wolne miejsce lub drogę
    1. avgå
    2. gå ur väg
    3. gå åt sida
    4. lämna
  2. rezygnować ze swoich korzyści lub praw, zrzekać się na czyjąś korzyść
    1. avstå
    2. avsäga sig
    3. frånsäga sig
    4. ge göra avkall
  3. przestawać (lub coraz mniej) się objawiać lub występować
    1. avta
    2. mojna
    3. bedarra
    4. gå över
    5. stillna
  4. pod naciskiem zmieniać postępowanie lub stanowisko
    1. ge efter
    2. ge vika
  5. być gorszym pod pewnym względem
    1. ligga under
    2. stå efter
    3. vara underlägsen
/uˈstɛ̃mpstfɔ/
noun
rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony
eftergift
/uˈsuvat͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było
  1. avlägsna
  2. ta bort
  3. undanröja
  4. avhysa
  5. avsätta
adjective
mający na celu wyrządzenie komuś przykrości, złośliwy
  1. bitande
  2. sarkastisk
  3. skarp
  4. spydig
verb
czynić szczęśliwym
  1. behaga
  2. glädja
  3. lyckliggöra
verb
psuć coś
  1. skada
  2. förstöra
adjective
taki, który uległ uszkodzeniu
  1. skadad
  2. defekt
  3. trasig
  4. paj
  5. sönder
adjective
powszechnie przyjęty
  1. gängse
  2. bruklig
  3. vedertagen
  4. hävdvunnen
  5. konventionell
  6. sedvanlig
/uˈtɔpʲja/
noun
(filozofia, filozoficzny) nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego
utopi
adjective
właściwy utopii, niemożliwy do urzeczywistnienia
utopisk
/uˈtrudʲɲät͡ɕ/
verb
sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym
försvåra
verb
  1. nadawać trwałość, sprawiać że coś staje się trwałe, niezmienne
    1. befästa
    2. konsolidera
    3. cementera
  2. stawać się trwalszym, ugruntowywać się, utwierdzać się
    1. befästa
    2. konsolidera
/ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvat͡ɕ/
verb
  1. mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
    1. försörja
    2. livnära
    3. underhålla
  2. popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię
    1. hävda
    2. påstå
  3. zachowywać coś w określonym stanie
    1. vidmakthålla
    2. bevara
    3. bibehålla
  4. opłacać swoje potrzeby
    1. försörja sig
    2. livnära sig
/uˈvaɡa/
interjection
  1. uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)
    1. Obs
    2. uppmärksamhet
  2. uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem
    se upp
/uˈvaɡa/
noun
  1. pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
    1. anmärkning
    2. erinran
    3. förmaning
    4. invändning
    5. tillrättavisning
    6. tillsägelse
  2. spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś
    1. anmärkning
    2. kommentar
    3. observation
    4. påpekande
    5. synpunkt
  3. skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
    1. uppmärksamhet
    2. fokus
    3. intresse
    4. koncentration
/uˈvaʒat͡ɕ/
verb
  1. zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym
    1. akta sig
    2. se upp
  2. mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
    1. anse
    2. mena
    3. tro
    4. tycka
  3. sądzić coś o kimś lub czymś
    1. betrakta
    2. anse
    3. bedöma
/uˈvaʒnɨ/
adjective
charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa
  1. uppmärksam
  2. påpasslig
  3. observant
/uˈvʲjɛlbʲjät͡ɕ/
verb
  1. otaczać kogoś miłością
  2. bardzo coś/kogoś lubić
beundra
/uˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś
förföra
/uˈvɔlʲɲit͡ɕ/
verb
    1. oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
    2. usunąć więzy ograniczające ruchy
    befria
  1. wypuścić na wolność, oswobodzić
    1. befria
    2. frige
    3. släppa lös
  2. z zarzutów: oczyścić
    1. frikänna
    2. rentvå
    3. befria
    1. usunąć więzy ograniczające swoje ruchy
    2. wyrwać się z zamknięcia
    1. befria sig
    2. göra sig fri
  3. z zarzutów: oczyścić się
    1. befria sig
    2. rentvå sig
  4. wyzwolić się z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
    bli kvitt
/ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem
beroende
/ˌuzaˈsadʲɲät͡ɕ/
verb
podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś
  1. legitimera
  2. motivera
  3. rättfärdiga
  4. argumentera
  5. belägga
  6. bestyrka
adjective
oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie
  1. berättigad
  2. befogad
  3. legitim
  4. rättmätig
  5. tillbörlig
/uzˈbɛt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Uzbeków
  1. uzbekisk
  2. uzbekistansk
/uzˈbɛt͡sʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Uzbekistanu;
uzbekiska
/ˈuzbɛk/
noun
  1. (etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków;
  2. (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu
  1. uzbek
  2. uzbekistanier
/ˌuzbɛˈcistãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Uzbekistan
adjective
(żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni
beväpnad till tänderna
/ˌuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
to, co jest dopełnieniem, rozwinięciem, dodatkiem do czegoś
  1. komplement
  2. komplettering
  3. supplement
  4. tillskott
  5. tillägg
/uˈwãmɛk/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
    bråk
  2. fragment całości
    1. bråkdel
    2. bråk
/ˈuwãn ˈbatɔr/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Mongolii;
Ulaanbaatar
/ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1)
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą;
amnesti
/uˈwatfʲjät͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze
  1. underlätta
  2. befrämja
  3. främja
  4. gagna
  5. gynna
/ˈuɕmʲjɛx/
noun
zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;
  1. leende
  2. smil
/uɕˈmʲjɛxat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy
  1. le
  2. smila
verb
(medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy
  1. lindra
  2. lisa
  3. mildra
verb
  1. czynić kogoś świadomym jakiegoś faktu, sytuacji, związku (i tym podobne, i temu podobne), uzmysławiać komuś coś
    göra medveten
  2. wyrabiać w kimś świadomość i orientację w jakiejś dziedzinie ((na przykład) politycznej, seksualnej), oświecać kogoś w czymś
    1. upplysa
    2. utbilda
  3. zdawać sobie sprawę z czegoś, uzmysławiać sobie coś
    1. begripa
    2. bli på det klara med något
    3. få klart för sig
    4. inse
  4. zdobywać orientację i wiedzę w jakiejś dziedzinie ((na przykład) politycznej, seksualnej), oświecać się w czymś
    1. upplysa sig
    2. utbilda sig
/uˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś
bruk
/ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/
noun
osoba, która używa czegoś, użytkuje coś
  1. användare
  2. brukare
/ˌuʒɨˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od używać
användning
/ˌuʒɨˈvãnɨ/
adjective
mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania
begagnad
/uˈʒɨvat͡ɕ/
verb
korzystać z czegoś do zrobienia czegoś
använda
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;
Vaduz
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Tuvalu;
Vaiaku
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Malty;
Valletta
/ˌvãnuˈ<sup>w</sup>at͡sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Vanuatu
vanuatisk
noun
obywatel Vanuatu
vanuatuer
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;
Vanuatu
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Seszeli;
Victoria
adjective
związany z voyeuryzmem, dotyczący voyeuryzmu
voyeuristisk
/f/, /v/, /vu/
preposition
  1. …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
    1. i
    2. på
  2. …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
    1. på
    2. i
  3. …określający kierunek czynności
    till
  4. …określający stan podmiotu
    u
/ˈv‿bʲjawɨ ˈd͡ʑɛ̇̃ɲ/
adverb
nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie
mitt på ljusa dagen
adjective
(fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną
gravid
/ˈf‿t͡ʃtɛrɨ ˈɔt͡ʃɨ/
adverb
na osobności, bez udziału osób trzecich
  1. mellan fyra ögon
  2. på tu man hand
adverb
ponadto, dodatkowo, poza tym, oprócz tego
  1. dessutom
  2. därtill
  3. till råga på allt
  4. till yttermera visso
adverb
w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej
ned
/ˈv‿ɡurɛ/
adverb
  1. określenie kierunku powyżej czegoś
  2. (hydrologia, hydrologiczny) w kierunku źródła
  3. (ekonomia, ekonomiczny) wzrastając, zwiększając swoją wartość
upp
/v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
w czyimś upoważnieniu
på någons vägnar
/ˈv‿ĩmʲjɛ/
ze względu na jakąś wartość
  1. i namn
  2. i namn av
interjection
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie wezwanie rozpoczynające modlitwę
i Faderns och Sonens och den heliga Andens namn
/ˈf‿kɔ̃j̃nt͡su/
adverb
ostatecznie, wreszcie, nareszcie (najczęściej po długim czekaniu)
  1. slutligen
  2. i slutändan
  3. långt om länge
  4. till sist
  5. till syvende och sist
/ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/
adverb
(potocznie, potoczny) bardzo szybko
  1. i en handvändning
  2. i ett huj
  3. på ett ögonblick
adverb
umiarkowanie, dość, dosyć, całkiem, względnie
någorlunda
/ˌv‿mʲjɛ̃nd͡zɨˈt͡ʃaɕɛ/
idiom
(potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim
dessemellan
/v‿ɔˈɡulɛ/, /ˈv‿ɔɡulɛ/
adverb
  1. z przeczeniem: zupełnie, nic a nic
    alls
  2. ogólnie, w sumie, podsumowując
    1. i stort sett
    2. på det hela taget
    3. över huvud taget
    4. överhuvudtaget
/ˈf‿pɔt͡ɕɛ ˈt͡ʃɔwa/
adverb
z wielkim wysiłkiem
i sitt anletes svett
/ˌf‿pʃɛt͡ɕiˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś
  1. till skillnad från
  2. i motsats till
  3. till skillnad mot
adverb
blisko, ale niedokładnie tak
ungefär
wskazuje na warunek
i händelse av
/ˌv‿ʒɛt͡ʃɨvʲiˈstɔɕt͡ɕi/
adverb
naprawdę, w istocie, istotnie, faktycznie, rzeczywiście
  1. egentligen
  2. faktiskt
  3. i själva verket
  4. i verkligheten
  5. rentav
adverb
(potocznie, potoczny) zwięźle, w paru słowach
  1. i korta drag
  2. kortfattat
/f‿sũmˈjɛ/
adverb
na moment zakończenia jakiegoś przedsięwzięcia
  1. allt som allt
  2. inalles
  3. sammanlagt
  4. sammantaget
  5. summa summarum
  6. totalt
/ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈt͡ʃaɕɛ/
adverb
w odpowiednim, właściwym momencie
i sinom tid
adverb
dając albo otrzymując coś za coś
  1. i gengäld
  2. i stället
  3. i utbyte
  4. som ersättning
/v‿zaˈsad͡ʑɛ/
…komunikuje iż wyrażony sąd jest bliski rzeczywistości mimo pewnych przesłanek przemawiających przeciwko
  1. i princip
  2. praktiskt taget
verb
  1. działać przyciągająco
    1. locka
    2. attrahera
    3. fresta
    4. hägra
  2. o zwierzętach: nazywać się
    1. heta
    2. lystra till namnet
/ˈvaxlaʃ/
noun
  1. ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  2. (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność
solfjäder
/ˈvada/
noun
cecha obniżająca wartość przedmiotu
  1. brist
  2. defekt
  3. fel
  4. skavank
  5. tillkortakommande
/ˈvaɡa/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;
Vågen
/ˈvaɡa/
noun
(metrologia, metrologiczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;
  1. våg
  2. balansvåg
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;
Ouagadougou
verb
opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny
skolka
/vaˈɡarɨ/
noun
nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;
skolk
noun
ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała
pendel
/ˌvaxadˈwɔvʲjɛt͡s/
noun
(astronautyka, astronautyczny) statek kosmiczny zdolny do wielokrotnego startu i powrotu na Ziemię;
rymdskyttel
/ˈvaxat͡ɕ/
verb
nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią
  1. tveka
  2. dra sig
/vaˈkat͡sʲjɛ/
noun
(edukacja, edukacyjny) letnia przerwa od zajęć szkolnych
  1. ferie
  2. semester
noun
(etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami;
  1. äggknackning
  2. äggpickning
/valt͡s/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty na walcu (1.1);
  2. (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
vals
/ˈvalt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
toczyć walkę, uczestniczyć w walce
  1. kämpa
  2. strida
/valˈdɛ̃mar/
pronoun
imię męskie;
Valdemar
/ˈvalɛt͡s/
noun
(matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
cylinder
/vaˈlɛ̃nt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;
Valencia
/vaˈlɛ̃ntɨ/
pronoun
imię męskie;
Valentin
/ˌvalɛrʲˈjãna/
noun
  1. (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg, nalewka lub tabletki z korzenia kozłka lekarskiego, środek uspokajający;
    valeriana
  2. (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Valeriana officinalis L., kozłek lekarski
    1. vänderot
    2. läkevänderot
    3. valeriana
/ˈvalɛt/
noun
(termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);
knekt
/ˌvalɛˈtɔvat͡ɕ/
verb
mieszkać bez meldunku w akademiku
kinesa
/ˈvalʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;
Wales
/vaˈlʲijt͡ʃɨk/
noun
mieszkaniec Walii
  1. walesare
  2. kymrer
/vaˈlʲiska/
noun
rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;
  1. koffert
  2. resväska
/ˈvalʲit͡ɕ ˈkɔ̃ɲa/
verb
(wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka
runka
/ˈvalka/
noun
siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  1. kamp
  2. strid
noun
(mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;
valkyria
/vaˈluta/
noun
(bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;
valuta
/ˈvãmpʲir/
noun
  1. (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  2. (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;
vampyr
/ˈvãnat/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;
vanadin
/vãnˈdalʲism̥/
noun
akt bezmyślnego zniszczenia
vandalism
/vãˈɲilʲja/
noun
(botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;
vanilj
/ˈvãnːa/
noun
duże naczynie do kąpieli
  1. badkar
  2. kar
/ˈvãnta/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;
vant
/ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/
noun
(geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;
kalksten
noun
(chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;
kalk
/vapʲɲ̊/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;
kalcium
/ˈvarãn/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki
varan
/ˈvarxlak/
noun
młode dzika w pierwszym roku życia;
griskulting
verb
  1. (potocznie, potoczny) mówić opryskliwie
    1. brumma
    2. morra
  2. o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
    morra
  3. o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy
    1. surra
    2. brumma
/ˈvarɡa/
noun
(anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;
läpp
noun
(potocznie, potoczny) szalone zachowanie, czyn niedorzeczny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem
  1. galenskap
  2. stolleri
  3. tokighet
/ˈvarʲjãnt/
noun
inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja
variant
/ˈvarʲjat/
noun
(potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie, obłąkany
  1. dåre
  2. galning
  3. stolle
  4. tok
  5. vettvilling
noun
urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;
lögndetektor
/ˈvarkɔt͡ʃ/
noun
(fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
fläta
/ˈvarkɔd͡ʒ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;
Berenikes hår
noun
(architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) obwarowany gród, twierdza otoczona obwarowaniem
fäste
/ˈvarstfa/
noun
  1. każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
    1. lager
    2. skikt
    1. (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
    2. grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
    skikt
/varˈʃava/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;
Warszawa
noun
(włókiennictwo) proste urządzenie do wytwarzania tkanin nazywane również krosnem ręcznym;
vävstol
/ˌvartɔɕˈt͡ɕɔvɨ/
adjective
  1. o wysokiej wartości materialnej
  2. o dobrej jakości, na wysokim poziomie
värdefull
/ˈvartɔɕt͡ɕ/
noun
    1. kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
    2. zwykle lm zasada moralna, przekonanie
    3. (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
    värde
  1. określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
    1. värde
    2. valör
/vaˈrũnɛk/
noun
  1. (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja
    tillstånd
  2. ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
    1. villkor
    2. förutsättning
    3. betingelse
/vaˈʒɨvɔ/
noun
roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm
grönsak
/ˈvasal/
noun
(historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;
vasall
/vaʃ/
pronoun
2. (osoba) lm
er
/vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  2. (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;
Washington
/vat/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;
watt
/ˈvata/
noun
masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;
  1. vadd
  2. bomull
/ˈvata t͡suˈkrɔva/
noun
(spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;
  1. sockervadd
  2. spunnet socker
noun
(elektryczność) miernik elektryczny wskazujący moc czynną badanego urządzenia lub obwodu;
wattmeter
/vaˈtɨkãn/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;
    Vatikanen
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
    Vatikanstaten
/ˌvatɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do państwa Watykan
vatikansk
noun
(chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;
vaselin
/ˈvazɔ̃n/
noun
ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów
vas
/ˈvawax/
noun
(jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;
valack
/ˈvawɛɡ dɔ‿ˈt͡ɕasta/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;
  1. kavel
  2. brödkavel
/vawˈkɔvat͡ɕ/
verb
  1. rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem
    kavla
  2. (przenośnie, przenośnia) mówić o czymś, aż do znudzenia
    1. stöta och blöta
    2. vända och vrida
/ˈvaʃka/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;
trollslända
/ˈvaʒnɨ/
adjective
  1. mający moc prawną, obowiązujący
    1. giltig
    2. gällande
  2. mający duże znaczenie
    1. viktig
    2. betydelsefull
    3. betydande
/ˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
    1. określać czyjś ciężar za pomocą wagi
    2. mieć jakiś ciężar, masę
    väga
  1. mieć odwagę, by coś zrobić
    töras
/vbrɛf/
preposition
sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś
  1. emot
  2. mot
  3. stick emot
  4. stick i stäv
  5. tvärsemot
  6. tvärtemot
/ˈfxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. wspinać się, iść w górę
    gå upp
  2. wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.
    1. inträda
    2. gå in
idiom
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zaczynać obowiązywać, stawać się stosowanym, używanym
​träda i kraft
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu Thysanoptera, wciornastki;
  1. blåsfoting
  2. trips
/fʲt͡ɕɔ̃w̃ʃ/
adverb
wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy
  1. alltjämt
  2. i ett kör
  3. oavbrutet
  4. oupphörligen
  5. stup i ett
  6. ständigt
/ˈft͡ʃɛsnɨ/
adjective
taki, który jest u swojego początku
tidig
/ˈft͡ʃɛɕɲak/
noun
dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu
förtidsfödd
/ˈft͡ʃɛɕɲɛ/
adverb
podczas początkowego etapu trwania czegoś
tidigt
/ˈft͡ʃɔraj/
adverb
w dniu poprzedzającym dzisiejszy
  1. igår
  2. i går
/ˈft͡ʃɔraj/
noun
dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego
  1. gårdag
  2. i går
/ft͡ʃɔˈrajʃɨ/
adjective
taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego
  1. gårdagens
  2. gårdags-
/ˈvdɔva/
noun
kobieta, której ostatni mąż nie żyje;
änka
/ˈvdɔvʲjɛt͡s/
noun
mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje
  1. änkling
  2. änkeman
/ˈvdɨxat͡ɕ/
verb
wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc
  1. andas in
  2. inandas
  3. insupa
/ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa
tacksamhet
/ˈvʲd͡ʑɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
pełen wdzięczności
tacksam
/ˈvɛbɛr/
noun
(jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;
weber
noun
konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;
webbinarium
/ˈvɛdwuk/
preposition
  1. …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  2. …wyrażający autora czegoś
enligt
noun
sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia;
  1. veckoslut
  2. helg
/vɛˈɡãɲĩn/
noun
człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego
vegan
/vɛˈɡãɲism̥/
noun
styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);
veganism
/ˌvɛɡãɲiˈzɔvat͡ɕ/
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) opracowywać wegańską wersję potrawy tradycyjnie zawierającej składniki pochodzenia zwierzęcego
veganisera
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/
noun
człowiek, który nie je mięsa
vegetarian
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/
noun
sposób odżywiania się charakteryzujący się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;
vegetarianism
/ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/
adjective
  1. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  3. związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu
vegetarisk
noun
specjalista w dziedzinie weksylologii, czyli nauki o flagach, sztandarach i chorągwiach
vexillologist
/ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/
noun
(heraldyka, heraldyczny) nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;
vexillologi
/ˈvɛktɔr/
noun
  1. (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  2. (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  3. (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
vektor
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;
Wellington
noun
(transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem
cykelbil
/ˈvɛ̃na/
noun
  1. (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia
    1. inspiration
    2. ådra
  2. (dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
    tur
  3. (dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła
    ådra
/vɛ̃ˈnɛt͡sʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;
Venedig
/ˌvɛ̃nɛˈt͡sʲjä̃ɲĩn/
noun
mieszkaniec Wenecji
  1. venetian
  2. venetianare
/ˌvɛ̃nɛˈt͡sʲjãnka/
noun
mieszkanka Wenecji
venetianska
/vɛ̃ˈnɛt͡sʲci/
adjective
odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji
venetiansk
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;
Vänern
adjective
(medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową
venerisk
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;
Venezuela
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlt͡ʃɨk/
noun
obywatel lub mieszkaniec Wenezueli
venezuelan
/ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/
adjective
odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków
venezuelansk
/ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/
noun
(elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;
fläkt
/ˈvɛ̃nus/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  2. (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;
Venus
/vɛˈrãnda/
noun
(architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach
veranda
/ˈvɛrdɨkt/
noun
decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.
utslag
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;
vermouth
/ˌvɛrɔ̃ˈɲika/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Veronika
  2. Veronica
/ˈvɛrsʲja/
noun
jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś
version
/ˈvɛrva/
noun
ochota do działania
fart
/vɛˈsɛlɛ/
noun
(etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie
bröllop
/vɛˈsɔwɨ/
adjective
taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
  1. glad
  2. munter
/vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/
interjection
  1. …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy
    glad påsk
  2. …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
    god jul
noun
głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji
  1. suck
  2. flämtning
adjective
związany z Westfalią lub Westfalczykami, dotyczący Westfalii
westfalisk
/vɛʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;
lus
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pthirus pubis, mendoweszka;
flatlus
/vɛˈtɛrãn/
noun
(wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz
veteran
/ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;
  1. veterinär
  2. djurläkare
/ˈvɛtːɛr/
pronoun
(geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;
Vättern
/ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/
preposition
w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu
inom
/vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/
adjective
  1. taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
    inre
  2. taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku
    1. invärtes
    2. inre
/vɛzˈvãɲɛ/
noun
  1. apel, odezwa
    1. kallelse
    2. appell
  2. pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.
    stämning
  3. (rzeczownik odczasownikowy) od wezwać
    uppmaning
/ˈvɛwna/
noun
    1. (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
    2. sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)
    ull
  1. sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
    1. ull
    2. ylle
/ˈvɛwna ˌmʲĩnɛˈralna/
noun
(budownictwo) materiał izolacyjny wytwarzany z surowców mineralnych;
mineralull
noun
(spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;
whisky
/ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕt͡ɕi/
noun
telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny
nyhetsprogram
/vʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
nowina, informacja
meddelande
/ˈvʲjadrɔ/
noun
walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;
  1. hink
  2. ämbar
/ˈvʲjadukt/
noun
(urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);
viadukt
/ˈvʲjara/
noun
  1. przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych;
  2. (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga;
tro
/vʲjatr̥/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;
  1. vind
  2. blåst
noun
(astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;
solvind
/ˈvʲjatrak/
noun
  1. (potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem
    fläkt
  2. (potocznie, potoczny) elektrownia wiatrowa
    1. vindkraftverk
    2. vindmölla
  3. (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
    1. väderkvarn
    2. vindmölla
/vʲjaˈtrɔfskas/
noun
(technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;
vindflöjel
/vʲiˈbrɔvat͡ɕ/
verb
drgać bardzo szybko, falować
vibrera
/ˈvʲi.brɨs/
noun
(zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) prosty, sztywny i gruby włos pełniący rolę narządu dotyku;
morrhår
/vʲiˈdɛlɛt͡s/
noun
ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  1. gaffel
  2. grep
/vʲiˈdɛlɛd͡z ˌdɔ‿pɔrt͡sʲjɔˈvãɲa/
noun
widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej
tranchergaffel
/vʲiˈdɔt͡ʃnɨ/
adjective
taki, którego widać
synlig
/ˈvʲidɔk/
noun
widziana przestrzeń, krajobraz
  1. utsikt
  2. åsyn
/vʲit͡s/
noun
osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko
  1. åskådare
  2. tittare
/ˈvʲid͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. o organizmach żywych odbierać bodźce wzrokowe
  2. spotykać się
  3. mieć dany pogląd na coś/kogoś
se
/ˈvʲidwɨ/
noun
narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;
grep grepe
noun
(ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby
permafrost
/ˈvʲjɛt͡ʃnɔɕt͡ɕ/
noun
(książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;
evighet
/ˈvʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
trwający wieczność; dotyczący wieczności
evig
/ˈvʲjɛt͡ʃur/
noun
część doby między zachodem słońca a nocą
  1. kväll
  2. afton
/ˈvʲjɛt͡ʃur ˌkavaˈlɛrsʲci/
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;
svensexa
/ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Austrii;
Wien
/vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem
wiensk
/ˈvʲjɛd͡za/
noun
ogół posiadanych wiadomości
  1. kunskap
  2. vetande
  3. lärdom
/ˈvʲjɛ̇d͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś
veta
/vʲjɛk/
noun
  1. sto lat;
    1. sekel
    2. århundrade
  2. czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
    1. ålder
    2. ålderdom
/ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/
noun
(zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;
  1. kamel
  2. dromedar
/ˈvʲjɛlɛ/
indefinitePronoun
duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś
flera
/ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  2. (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;
Storbritannien
/ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇d͡ʑvʲjɛ̇ˈd͡ʑit͡sa/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;
Stora björnen
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ostatnia środa przed Wielkanocą;
dymmelonsdag
/vʲjɛlˈkãnɔt͡s/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;
påsk
/ˈvʲjɛlʲci/
adjective
  1. bardzo ważny, znaczący
    1. stor
    2. ansenlig
    3. avsevärd
    4. betydande
    5. viktig
  2. o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
    1. stor
    2. eminent
    3. framstående
    1. o nadzwyczaj dużych rozmiarach
    2. o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
    1. stor
    2. enorm
    3. oerhörd
    4. väldig
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;
skärtorsdag
/ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;
långfredag
/ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;
  1. fasta
  2. fastetid
  3. påskfasta
/ˈvʲjɛlʲci ˈtɨd͡ʑɛ̇̃ɲ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;
  1. stilla veckan
  2. dymmelveckan
  3. passionsveckan
/ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;
Stora Antillerna
interjection
okrzyk zdziwienia, zaskoczenia, oburzenia
  1. du milde tid
  2. du store tid
  3. milde tid
/ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/
adjective
taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością
  1. storsint
  2. generös
  3. givmild
  4. godhjärtad
  5. högsint
  6. ädelmodig
/ˈvʲjɛlkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
    storhet
  2. rozmiary czegoś
    storlek
/ˈvʲjɛlɔ/
pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dużą liczbę tego, co jest nazywane drugim członem
fler
noun
figura geometryczna o wielu bokach;
polygon
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne
flerspråkighet
/ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. napisany w wielu językach
  2. posługujący się wieloma językami
flerspråkig
/ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/
adjective
(biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek
flercellig
/ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/
adverb
wiele razy
upprepa gång
/ˌvʲjɛlɔˈkrɔ̃w̃ʒɛk/
noun
(technologia, technika, techniczny) układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą;
  1. gina
  2. talja
/ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕt͡ɕ/
noun
(socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy
mångkultur
/ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/
adjective
dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur
mångkulturell
/vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/
noun
(geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;
polygon
/vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/
noun
(matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;
polynom
adjective
złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości
multinationell
adjective
mający wiele form
  1. mångfaldig
  2. mångskiftande
  3. olikartad
/vʲjɛˈlɔrɨp/
noun
(zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) każdy większy waleń;
  1. val
  2. valfisk
/vʲjɛˈlɔɕt͡ɕãn/
noun
(geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;
polyeder
/ˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s/
noun
wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
krans
/ˈvʲjɛ̇̃ɲɛt͡s lawˈrɔvɨ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  2. symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);
lagerkrans
/ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Laosu;
Vientiane
/vʲjɛpʃ/
noun
(zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec świni
galt
/ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/
noun
(spożywczy) mięso ze świni;
  1. fläsk
  2. griskött
/ˈvʲjɛrnɨ/
adjective
wykazujący się wiernością, lojalnością
trogen
/ˈvʲjɛrnɨ ˈjak ˈpʲjɛs/
adjective
bardzo wierny, lojalny; całkowicie komuś oddany
trogen som en hund
/vʲjɛrʃ/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany
  1. dikt
  2. poem
/ˈvʲjɛʒba/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;
  1. pil
  2. vide
/vʲjɛʃˈxɔwɛk/
noun
(geografia, geograficzny) szczyt góry
topp
/vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/
noun
(publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska
  1. toppen av ett isberg
  2. toppen av isberget
/vʲjɛˈʒɨt͡ɕɛl/
noun
(potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
  1. borgenär
  2. kreditor
/ˈvʲjɛʒɨt͡ɕ/
verb
  1. wyznawać religię
    tro
  2. uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
    1. tro
    2. anta
    3. förmoda
    4. ha för sig
    5. tycka
  3. ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
    1. tro
    2. lita
    3. tilltro
    4. förlita
/ˈvʲjɛʃak/
noun
  1. kołek, haczyk lub drążek, służący do wieszania ubrań, ręczników itp.
    1. hängare
    2. klädhängare
    1. przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;
    2. mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)
    1. klädhängare
    2. hängare
/ˈvʲjɛtnãm/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Vietnam
/vʲjɛtˈnãmt͡ʃɨk/
noun
(etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej
vietnames
/vʲjɛtˈnãmsʲci/
adjective
odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków
  1. vietnamesisk
  2. vietnamesiska
/vʲjɛtˈnãmsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wietnamu;
  1. vietnamesiska
  2. vietnamesisk
/ˈvʲjɛṭʃnɨ/
adjective
odznaczający się silnymi podmuchami wiatru
blåsig
/vʲjɛˈvʲjurka/
noun
(zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;
ekorre
/vʲjɛ̇ɕ/
noun
  1. jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
    by
  2. tereny pozamiejskie
    1. land
    2. landsbygd
/ˈvʲjɛʒa/
noun
  1. (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  2. (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
torn
/ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/
noun
(biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;
Babels torn
/ˈvʲjɛʒa ˈt͡ɕiɕɲɛ̇̃ɲ/
noun
(technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;
vattentorn
/vʲjɛˈʒɔvʲjɛt͡s/
noun
(architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;
skyskrapa
/vʲiˈɟilʲja/
pronoun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;
julafton
/vʲiˈɟilʲja/
noun
    1. (książkowy) dzień poprzedzający inny dzień, zwykle jakieś święto lub ważne wydarzenie
    2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
    afton
  1. tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia
    julaftonsmiddag
/ˈvʲiɡɔr/
noun
energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu
must
/ˈvʲiɡvãm/
noun
(etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;
wigwam
/ˈvʲicĩŋk/
noun
(historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;
viking
/ˌvʲiciˈpɛdʲja/
pronoun
(informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wikipedia
/ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/
pronoun
(neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;
Wiktionary
/ˌvʲiciʑˈrudwa/
pronoun
wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;
Wikisource
adjective
związany z religią wicca, dotyczący religii wicca
wiccansk
/ˈvʲiktɔr/
pronoun
imię męskie;
Viktor
/vʲikˈtɔrʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Viktoria
/vʲilˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica wilka
  1. varginna
  2. varghona
/ˈvʲilɡa/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);
sommargylling
noun
stan wyższego nasycenia czegoś wodą
fuktighet
/vʲilˈɡɔtnɨ/
adjective
trochę mokry
fuktig
/ˈvʲilɡɔt͡ɕ/
noun
woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;
  1. väta
  2. fukt
  3. blöta
/ˈvʲilxɛlm/
pronoun
imię męskie;
Vilhelm
pronoun
imię żeńskie;
  1. Vilhelmina
  2. Wilhelmina
/vʲilk/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Vargen
/vʲilk/
noun
(zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;
  1. varg
  2. ulv
/ˈvʲilɡ ˈv‿ɔft͡ʃɛj ˈskuʒɛ/
noun
ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego
ulv i fårakläder
/vʲilˈkɔwak/
noun
(folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka
varulv
/ˈvʲilːa/
noun
podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;
villa
/ˈvʲilɛ̃mstat/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Antyli Holenderskich;
Willemstad
/ˈvʲilnɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Litwy;
Vilnius
/ˈvʲĩna/
noun
czyn niezgodny z normami postępowania
  1. skuld
  2. fel
/vʲĩnˈt͡sɛ̃ntɨ/
pronoun
imię męskie;
  1. Vincent
  2. Vincentius
/ˈvʲĩnda/, /ˈvʲĩndɨ/
noun
(technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;
hiss
/ˈvʲĩntxuk/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Namibii;
Windhoek
/vʲĩɲˈːit͡sa/
noun
(rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;
vingård
/ˈvʲĩnːɨ/
adjective
  1. muszący coś komuś oddać
    1. betalningsskyldig
    2. skuldsatt
    3. skyldig
  2. być zobowiązanym do czegoś
    1. förpliktad
    2. förpliktigad
    3. pliktskyldig
    4. skyldig
  3. taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego
    1. skyldig
    2. straffskyldig
/ˈvʲĩnɔ/
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;
vin
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słodkie i ekstraktywne wino, wytwarzane z winogron zamarzniętych na krzewie i wyciskanych jeszcze przed rozmarznięciem;
isvin
/ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/
noun
(spożywczy) owoc winorośli
  1. vindruva
  2. druva
/vʲĩˈnɔrɔɕl̥/
noun
(enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście
  1. vinranka
  2. vinstock
/vʲjɔˈlɛta/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Viola
  2. Violetta
/ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈt͡ʃɛla/
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;
  1. cello
  2. violoncell
/vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/
adjective
mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną
  1. vårlig
  2. vår-
/ˈvʲjɔsna/
noun
pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;
vår
/ˈvʲjɔswɔ/
noun
spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;
åra
verb
(sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku
ro
/vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;
rodd
/ˈvʲirus/
noun
  1. (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
    virus
  2. (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
    1. virus
    2. datorvirus
noun
(medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii
virolog
/ˌvʲirusɔˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;
virologi
/ˈvʲiɕɛ̇t͡ɕ/
verb
  1. zwieszać się w dół
    1. dingla
    2. hänga
    3. sloka
    1. być przymocowanym do czegoś od góry
    2. dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
    3. umierać na szubienicy
    hänga
  2. (potocznie, potoczny) być zbyt luźnym (o odzieży)
    1. hänga
    2. sloka
  3. znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
    1. hänga
    2. sväva
/vʲiˈskat͡ʃa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;
viscacha
/ˈvʲiswa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (hydronim, hydronimia) rzeka w Polsce;
Wisła
/ˌvʲitãˈmʲĩna/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;
vitamin
/ˈvʲitat͡ɕ/
verb
  1. pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś
    1. hälsa på
    2. välkomna
  2. składać sobie wzajemne przywitanie
    hälsa på varandra
/vʲiˈtlʲĩnɛk/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;
vitling
/ˈvʲitraʃ/
noun
(sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;
glasmålning
/ˈvʲiza/
noun
(urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;
visum
/vʲiˈzɨta/
noun
pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych
  1. besök
  2. visit
noun
(medycyna, medyczny) zbadanie chorego w jego własnym mieszkaniu
hembesök
/ˌvʲizɨˈtufka/
noun
mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi
visitkort
/vʲjɔ̃w̃s/
noun
(dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;
alm
/vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
(budownictwo) sposób ułożenia kamieni lub cegieł w murze;
stomme
/ˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ/
verb
splatać, tworząc węzeł
  1. binda
  2. knyta
/ˈvʲjɔ̃w̃ska/
noun
pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych;
bunt
/vʲjɔ̃w̃ˈʒɔ̃nt͡sɨ/
adjective
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający moc prawną, zobowiązujący do przestrzegania
bindande
/vʲit͡ɕ/
noun
  1. (biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna
    1. flagell
    2. gissel
  2. elastyczna, długa gałązka lub pęd;
    1. spö
    2. vidja
/vʲit͡ɕ/
verb
pełzać zygzakiem, poruszać się skręcając ciało na boki
  1. ringla
  2. ringla sig
  3. slingra
  4. slingra sig
/vʲjɛ̃nt͡s/
conjunction
…służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem
  1. därför
  2. alltså
  3. således
  4. sålunda
  5. följaktligen
/ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
(botanika, botaniczny) o roślinach: tracić wodę w komórkach
vissna
/ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕt͡ɕ/
noun
większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa
  1. majoritet
  2. flertal
noun
(anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;
stämband
/vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/
noun
miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności
  1. fängelse
  2. anstalt
/ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/
noun
człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia
fånge
noun
  1. stan posiadania czegoś wspólnego
  2. to, co łączy jednostki ze sobą
band
/ˈvʲiɕɲa/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
  2. (spożywczy) owoce wiśni (1.1)
körsbär
adjective
taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie
konkav
/ˈfkrutt͡sɛ/
adverb
w niedługim czasie, w najbliższym czasie
  1. snart
  2. inom kort
/vlɛt͡s/
verb
  1. ciągnąć po ziemi
    1. dra
    2. släpa
    3. kånka
  2. przemieszczać się powoli
    1. dra benen efter sig
    2. hasa
    3. släpa sig
  3. ciągnąć się
    släpa
/ˈvʲɲɔsɛk/
noun
  1. pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
    1. begäran
    2. ansökan
    3. ansökning
  2. wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania
    1. framställan
    2. framställning
/ˈvnut͡ʃka/
noun
córka syna lub córki
  1. dotterdotter
  2. sondotter
  3. barnbarn
/vnuk/
noun
syn córki lub syna
  1. barnbarn
  2. dotterson
  3. sonson
/ˈvnɛ̃nṭʃɛ/
noun
  1. duchowa strona człowieka, dusza, serce
    inre
    1. przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
    2. pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
    interiör
/vnɛ̃nˈṭʃnɔɕt͡ɕi/
noun
(anatomia, anatomiczny) narządy wewnętrzne jamy brzusznej, klatki piersiowej oraz miednicy człowieka lub zwierzęcia
  1. inälvor
  2. inkråm
  3. innanmäte
/ˈvɔda/
noun
  1. często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro
    vatten
  2. bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;
    1. vatten
    2. vätur
/ˈvɔda kruˈlɛfska/
noun
(chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;
kungsvatten
/ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/
noun
naturalna woda lecznicza;
mineralvatten
noun
woda pozbawiona lub zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli
  1. sötvatten
  2. färskvatten
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;
vigvatten
/vɔˈdɛvʲil/
noun
(sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;
vaudeville
/ˈvɔdʲɲik/
pronoun
  1. (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  2. (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;
Vattumannen
/ˈvɔdʲɲik/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;
vattenrall
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego
hydroxid
/vɔˈdɔspat/
noun
swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki
vattenfall
/vɔˈdɔvat͡ɕ/
verb
spuszczać statek na wodę
sjösätta
/ˈvɔd͡ʑid͡ʑ za‿ˈnɔs/
verb
(przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli
dra vid näsan
/ˈvɔdur/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;
väte
/vɔˈjɛ̃nːɨ/
adjective
związany z wojną, odnoszący się do wojny
krigs-
/ˌvɔjɛˈvut͡stfɔ/
noun
(administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;
vojvodskap
/ˈvɔjna/
noun
(wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;
krig
/ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;
inbördeskrig
adjective
skłonny do walki
  1. kamplysten
  2. krigisk
  3. militant
  4. stridbar
  5. stridslysten
/ˈvɔjskɔ/
noun
zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie
armé
adjective
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem
  1. vokal
  2. röst
  3. sång
/ˈvɔla/
noun
zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem
vilja
/ˈvɔlɛt͡ɕ/
modal
bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego
  1. föredra
  2. föredraga
/ˈvɔlfrãm/
noun
(chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;
volfram
/ˈvɔlnɔ/
adverb
  1. swobodnie, w sposób luźny
    fritt
  2. w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu
    1. sakta
    2. långsamt
/ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/
noun
członek stowarzyszenia wolnomularskiego
frimurare
/ˈvɔlnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  2. (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  3. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  4. (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem
frihet
/ˈvɔlnɔɕt͡ɕ ˈswɔva/
noun
(filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;
yttrandefrihet
/ˈvɔlnɨ/
adjective
  1. nieobciążony czymś niekorzystnym
    fri
  2. mogący postępować zgodnie z własną wolą
    1. fri
    2. ledig
  3. odbywający się bez pośpiechu
    långsam
/ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/
noun
handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);
fri marknad
/vɔlt/
noun
(fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;
volt
/vɔˈlũmʲĩn/
noun
pojedynczy egzemplarz książki
volym
/ˈvɔ̃mbat/
noun
(zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;
vombat
/ˈvɔrɛk/
noun
miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;
säck
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;
Voronezj
/vɔsk/
noun
plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;
vax
noun
(pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;
bivax
interjection
…(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.
wow
/ˈvɔwat͡ʃ/
noun
(gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;
vokativ
/ˈvɔwat͡ɕ/
verb
  1. wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  2. przekazywać coś krzykiem
ropa
/ˈvɔwɡa/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;
Volga
/ˌvɔwɔˈvʲĩna/
noun
(spożywczy) mięso z wołu lub krowy;
nötkött
/vɔʑˈɲit͡sa/
noun
osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;
kusk
/ˈfprava/
noun
biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności
vana
/ˈfpravʲd͡ʑɛ/
składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania
  1. visserligen
  2. förvisso
  3. i och för sig
/fprɔst/
adverb
  1. szczerze, otwarcie, bez ogródek
    1. direkt
    2. i klartext
    3. oförblommerat
    4. rakt på sak
    5. rent ut rentut
    6. utan omsvep
  2. bezpośrednio
    1. direkt
    2. raka vägen
    3. rakt
  3. wręcz
    1. faktiskt
    2. i själva verket
    3. rentav rent av
    4. till och med
/fprɔˈvad͡zat͡ɕ/
verb
zaczynać stosować jakąś zasadę/system
introducera
/fpuw/
adverb
przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną lub pół godziny po pełnej godzinie
halv
verb
(bankowość, bankowy) dokonywać wpłaty, uiszczać kwotę pieniężną
  1. betala in
  2. sätta in
noun
wpłacenie pieniędzy
insättning
/fpwɨf/
noun
presja, oddziaływanie na coś lub kogoś
  1. påverkan
  2. influens
  3. inverkan
/fpwɨˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wpływać
  1. influering
  2. inverkning
  3. påverkning
/ˈfpwɨvat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
  1. influera
  2. påverka
  3. ha utöva inflytande
  4. inverka
/fpwɨˈvɔvɨ/
adjective
mający duży wpływ, autorytet
inflytelserik
/ˈvrat͡sat͡ɕ/
verb
  1. ponawiać myśl lub temat, o którym mówiło się lub myślało wcześniej
    1. återgå
    2. återkomma
  2. przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio
    1. återvända
    2. komma tillbaka
    3. gå tillbaka
/vrak/
noun
  1. resztki uszkodzonego statku lub samolotu;
  2. (potocznie, potoczny) wyeksploatowany, zniszczony pojazd, maszyna
  3. (przenośnie, przenośnia) o człowieku schorowanym, niedołężnym, wyczerpanym fizycznie lub psychicznie
vrak
/vras/
preposition
  1. (książkowy) równocześnie (z jakimś wydarzeniem)
    samtidigt
  2. (książkowy) razem, wspólnie (z kimś)
    tillsammans
  1. (o osobach, obiektach) razem, wspólnie, łącznie z kimś / czymś
    1. jämte
    2. tillsammans med
    3. vid sidan av
  2. (o zdarzeniach) równocześnie z czymś
    samtidigt med
/vraˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;
intryck
/vraʒˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
  1. (fizjologia, fizjologiczny) zdolność odbierania bodźców poprzez zmysły
  2. słaba odporność, podatność
  3. zdolność przeżywania emocji i odczuwania wrażeń; bycie wyczulonym
känslighet
/ˈrɛstlʲĩŋk/
noun
(sport, sportowy) amerykańska odmiana zapasów z elementami popisów;
wrestling
/ˈvrɛʃʲt͡ɕɛ/
adverb
nareszcie, w końcu
  1. äntligen
  2. slutligen
  3. till sist
/vrɔˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
właściwy istocie żywej od urodzenia
medfödd
/ˈvrɔɟi/
adjective
właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy
  1. fientlig
  2. avog
/ˈvrɔ̃na/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Corvus Linnaeus, ptak z rodziny krukowatych;
kråka
/vʒask/
noun
bardzo głośny krzyk
  1. skrik
  2. skrän
  3. skrål
  4. tjut
  5. vrål
/vʒɛˈt͡ɕɔ̃nɔ/
noun
  1. (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;
    slända
  2. (technologia, technika, techniczny) element obrabiarki w kształcie wału, służący do zamocowania narzędzia lub obrabianego przedmiotu;
    spindel
/ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/
noun
dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);
  1. september
  2. höstmånad
/ˈvʒɛʃt͡ʃɛt͡ɕ/
verb
krzyczeć bardzo głośno i intensywnie
  1. gorma
  2. vråla
  3. gasta
  4. skria
  5. skräna
  6. gapa
/vʒɛt͡ɕ/
verb
(fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca
  1. koka
  2. sjuda
/vʒɔs/
noun
(botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;
ljung
/vʒut/
noun
(medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;
böld
/ˈvrubɛl/
noun
(potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;
  1. sparv
  2. gråsparv
/vruk/
noun
  1. nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  2. państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska
  1. fiende
  2. ovän
noun
przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu
spådom
/ˈvruʃka/
noun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;
fe
/ˈvruʒɨt͡ɕ/
verb
(ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę
spå
/vrɛ̃n͇t͡ʃ/
particle
…podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy
  1. rentav rent av
  2. rentutav rent utav
/ˈfsxɔdʲɲi/
adjective
mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
  1. östra
  2. östlig
adjective
odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią
östafrikansk
adjective
dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej
östeuropeisk
adjective
  1. dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)
  2. (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
östtysk
adjective
związany ze wschodnią Polską, dotyczący wschodniej Polski
östpolsk
/ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/
adjective
odnoszący się do Timoru Wschodniego
östtimoriansk
/ˈfsxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)
    1. gå upp
    2. stiga upp
  2. o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi
    komma upp
/fsxut/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
    uppgång
  2. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;
    1. öster
    2. öst
/fskaˈzɨvat͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) być znakiem czegoś, świadczyć o czymś
    1. indikera
    2. peka
    3. tyda
    4. visa
  2. pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje
    peka
  3. o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej
    visa
/ˈfskutɛk/
preposition
(książkowy) (zobacz) na skutek
  1. på grund av
  2. med anledning av
  3. till följd av
/ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/
adjective
szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały
  1. generös
  2. givmild
  3. godhjärtad
  4. högsint
  5. storsint
  6. ädelmodig
/fspãˈɲawɨ/
adjective
o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym
  1. härlig
  2. fantastisk
  3. underbar
/ˈfspʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. opierać o coś/na czymś
    1. stödja stöda
    2. stötta
  2. dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
    1. stötta
    2. befrämja
    3. främja
    4. gagna
    5. gynna
    6. hjälpa
/fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. utwór literacki dotyczący minionych przeżyć autora
    1. memoar
    2. självbiografi
  2. obraz przeszłości w pamięci
    1. minne
    2. hågkomst
    3. minnesbild
    4. åminnelse
  3. przedmiot przypominający przeszłość
    1. minnesgåva
    2. minnessak
    3. souvenir
  4. wzmianka, napomknięcie
    omnämnande
noun
  1. osoba mająca wspólny udział w czymś
    delägare
  2. osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie
    medbrottsling
/fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/
pronoun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;
Oberoende staters samvälde
/ˈfspulnɨ/
adjective
    1. należący lub używany przez kilka osób
    2. charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
    1. gemensam
    2. allmän
    3. samfälld
  1. wykonywany razem przez kilka osób
    1. gemensam
    2. samfälld
/fspuwˈt͡ʃɛsnɨ/
adjective
istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
  1. samtida
  2. nutida
/fspuwˈt͡ʃut͡ɕɛ/
noun
zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym
  1. medlidande
  2. medkänsla
/ˈfspuwt͡ʃut͡ɕ/
verb
czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą
  1. känna med
  2. sympatisera
  3. känna medlidande
  4. tycka synd
/fspuwˈprat͡sa/
noun
wspólne działanie kilku podmiotów
  1. samarbete
  2. samverkan
/ˌfspuwzavɔdʲˈɲit͡stfɔ/
noun
rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie
konkurrens
/ˈfstavat͡ɕ/
verb
    1. zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
    2. (przenośnie, przenośnia) o słońcu: wschodzić
    3. zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej
    stiga upp
  1. wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
    1. stiga upp
    2. komma upp
adjective
zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
måttlig
/fstrɛ̃nt/
noun
intensywne uczucie niechęci, odraza;
aversion
/ˈfstrɛ̃ntnɨ/
adjective
wywołujący obrzydzenie
  1. äcklig
  2. avskyvärd
  3. motbjudande
  4. vidrig
  5. vämjelig
  6. ohygglig
/fstɨt/
noun
  1. uczucie onieśmielenia, zażenowania
    1. blygsel
    2. skamkänsla
  2. (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
    1. skam
    2. vanära
    3. nesa
    4. vanheder
/ˈfstɔ̃w̃ʃka/
noun
ozdobny, wąski pasek tkaniny
band
/fstɛ̃mp/
noun
prawo wejścia dokądś
inträde
/ˈfʃaɡʒɛ/
particle
… podkreślająca prawdziwość i oczywistość wypowiedzi
  1. dock
  2. likväl
  3. ändock
  4. ändå
noun
przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc
  1. omnipotens
  2. allsmäktighet
  3. allmakt
/fʃɛxˈmɔt͡snɨ/
adjective
mający nieograniczoną moc, mogący wszystko
allsmäktig
adjective
(książkowy) wiedzący wszystko
allvetande
/ˈfʃɛxʲɕfʲjat/
noun
cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;
universum
/ˈfʃɨst͡sɨ/
indefinitePronoun
ogół ludzi z danego zbioru
  1. alla
  2. allesamman
  3. allesammans
  4. samtlig
/ˈfʃɨstɛk/
pronoun
taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic
all
/ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvad͡zɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/
proverb
do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby
alla vägar bär till Rom
/ˈfʃɨstkɔ/
indefinitePronoun
ogół rzeczy i spraw
  1. allt
  2. allting
  3. alltsamman
/ˈfʃɛ̃ɲd͡ʑɛ/
adverb
  1. do każdego miejsca
    1. varhelst var helst
    2. varsomhelst var som helst
  2. w każdym miejscu
    1. överallt
    2. allestädes
    3. på alla håll och kanter
/ˌftajɛ̃mʲˈɲit͡ʃat͡ɕ/
verb
sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje
inviga
/ˈftɛdɨ/
pronoun
w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie
då
/ˈftɔrɛk/
noun
drugi dzień tygodnia
tisdag
/ˈftɔrɛɡ zaˈpustnɨ/
noun
ostatni wtorek karnawału
  1. fastlagstisdag
  2. fettisdag
  3. vit tisdag
/ˈftrɔ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
  1. dodawać słowo, uzupełniać wypowiedź, przerywając jednocześnie jej tok
    1. flicka in
    2. flika in
    3. inflicka
    4. inflika
    5. inskjuta
    6. skjuta in
  2. nadmiernie ingerować w cudze sprawy; zajmować się czymś, nie będąc o to proszonym
    1. blanda sig i
    2. lägga sig i
/ˈvujɛk/
noun
  1. brat ojca (= stryj)
    farbror
  2. brat matki
    morbror
/ˈvulkãn/
noun
  1. (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  2. forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
vulkan
/ˌvulkãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
związany z wulkanami i ich aktywnością
vulkanisk
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;
vulvovestibulit
noun
(sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;
vuvuzela
/vɨ/
personalPronoun
druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy
ni
adjective
który można wybaczyć
  1. förlåtig
  2. ursäktlig
/vɨˈbat͡ʃat͡ɕ/
verb
dawać przebaczenie, odpuszczać winę
förlåta
/vɨˈbat͡ʃɨt͡ɕ/
verb
aspekt dokonany od: wybaczać
förlåta
/vɨˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. dokonywać wyboru
  2. powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie
välja
/vɨˈbʲitnɨ/
adjective
  1. o dużym nasileniu, znaczny, wyraźny
    1. avsevärd
    2. betydande
    3. markant
    4. påfallande
    5. tydlig
  2. wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony
    1. framstående
    2. eminent
    3. enastående
    4. betydande
    5. utomordentlig
adjective
(biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) wybierający w sposób selektywny
selektiv
/ˌvɨbɔˈ<sup>j</sup>istɨ/
adjective
pełny wybojów
guppig
/vɨˈbɔrt͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach
väljare
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;
Viborg
/vɨˈbɔrɨ/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;
val
noun
zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania
  1. rackartyg
  2. excentricitet
/vɨˈbʒɛʒɛ/
noun
(geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;
  1. kust
  2. strand
/vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕt͡ɕi swɔ̃ˈɲɔvɛj/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
Elfenbenskusten
noun
cecha tego, kto jest wybuchowy
impulsivitet
/ˌvɨbuˈxɔvɨ/
adjective
taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej
explosiv
/ˈvɨbuj/
noun
zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt
gupp
/ˈvɨbur/
noun
wybranie jednej z wielu możliwości
val
noun
ubikacja na wsi na zewnątrz domu
  1. avträde
  2. utedass
/vɨˈxɔd͡ʑid͡ʑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/
verb
wstępować w związek małżeński z mężczyzną
gifta sig
/ˌvɨxɔˈvãɲɛ/
noun
  1. kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania
    1. folkvett
    2. hyfs
    3. hyfsning
    4. skick
    5. uppförande
    6. vandel
  2. całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
    1. uppfostran
    2. fostran
    3. uppfostring
/ˌvɨxɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
  1. kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności
    1. uppfostra
    2. fostra
  2. być wychowywanym (1)
    växa upp
/vɨˈt͡ɕɛt͡ʃka/
noun
wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych
  1. utflykt
  2. resa
  3. tripp
/vɨˈt͡ɕɛkat͡ɕ/
verb
o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika
rinna ut
/ˌvɨt͡ɕɛˈrat͡ʃka/
noun
  1. mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;
    dörrmatta
  2. (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
    1. torkare
    2. vindrutetorkare
/ˈvɨt͡ɕɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/
noun
rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;
  1. stollift
  2. sittlift
/vɨˈt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
wydobywać, wyjmować coś z czegoś
dra fram
/ˌvɨt͡ʃɛˈcivat͡ɕ/
verb
czekać długo i niecierpliwie
  1. bida
  2. invänta
/ˌvɨt͡ʃɛrˈpãɲɛ/
noun
duże zmęczenie, wycieńczenie
utmattning
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
    1. utmattad
    2. slut
    3. dödstrött
    4. matt
    5. medtagen
    6. utpumpad
  2. wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości
    1. uttömd
    2. slut
    3. förbrukad
/ˈvɨt͡ʃɨ̃n/
noun
dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego
  1. dåd
  2. handling
verb
  1. (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
    1. avsöndra
    2. utsöndra
    3. avge
  2. usuwać kogoś niepożądanego
    1. utvisa
    2. avskeda
    3. entlediga
    4. relegera
    5. avpollettera
    6. förpassa
/vɨˈdãɲɛ/
noun
(drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego
upplaga
/vɨˈdaʒɨt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wystąpić jako rzeczywiste zjawisko
  1. hända
  2. ske
/vɨˈdavat͡ɕ/
verb
  1. wydzielać coś, wydobywać z siebie
    1. avge
    2. ge ifrån sig
  2. nakazywać coś w zdecydowanej formie ((na przykład) polecenie, wyrok (i tym podobne, i temu podobne))
    1. avge
    2. utfärda
  3. ujawniać kogoś lub czyjąś działalność w złej intencji, zdradzać kogoś
    1. avslöja
    2. förråda
    3. röja
    4. yppa
  4. przekazywać coś komuś
    1. dela ut
    2. lämna ut
    3. utdela
    4. utlämna
  5. publikować coś
    1. ge ut
    2. publicera
    3. utge
  6. oddawać pieniądze jako resztę
    ge växel
  7. sprawić, aby córka poślubiła kogoś
    gifta bort
  8. obwieszczać, ustanawiać coś publicznie ((na przykład) uchwałę, zarządzenie (i tym podobne, i temu podobne))
    1. kungöra
    2. proklamera
    3. utfärda
  9. wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
    1. spendera
    2. ge ut
  10. wychodzić na jaw, zostawać ujawnionym
    1. avslöja sig
    2. avslöjas
    3. visa sig
    4. yppa sig
    5. yppas
  11. zdradzać się z czymś
    1. avslöja sig
    2. förråda sig
    3. röja sig
    4. yppa sig
  12. mieć jakieś wrażenie, sądzić coś
    1. förefalla någon
    2. tycka sig
    3. tyckas någon
  13. sprawiać jakieś wrażenie, przedstawiać się w jakiś sposób
    1. förefalla
    2. se ut
    3. verka
    4. framstå
    5. synas
    6. te sig
  14. wstępować w związek małżeński z mężczyzną, wychodzić za mąż
    gifta sig
/ˌvɨdavʲˈɲit͡stfɔ/
noun
firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki
förlag
/ˈvɨdma/
noun
piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;
  1. dyn
  2. sanddyn
/ˈvɨdra/
noun
(zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;
utter
/ˈvɨdruk/
noun
efekt pracy drukarki, telefaksu lub innego urządzenia drukującego
utskrift
verb
  1. przestawać być
    1. avta
    2. falna
    3. tvina
    4. tyna
  2. przestawać się palić
    1. falna
    2. slockna
  3. tracić ważność
    1. löpa ut
    2. förfalla
    3. upphöra
    4. utgå
/ˈvɨɡlɔ̃nt/
noun
grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu
utseende
/vɨˈɡlɔ̃ndat͡ɕ/
verb
mieć dany wygląd
  1. se ut
  2. verka
  3. förefalla
  4. te sig
/vɨˈɡɔdnɨ/
adjective
charakteryzujący się wygodą, dający wygodę
  1. bekväm
  2. behändig
  3. lätthanterlig
  4. praktisk
  5. smidig
/vɨˈɡrɨvat͡ɕ/
verb
  1. grając w coś, zdobywać wygraną
  2. zdobywać pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonywać przeciwników, odnosić zwycięstwo
vinna
/ˌvɨɡvʲizˈdɨvat͡ɕ/
verb
  1. wyśmiewać, wyszydzać kogoś; wyrażać niezadowolenie, dezaprobatę za pomocą gwizdania (częściej w (aspekt dokonany))
    1. bua ut
    2. vissla ut
  2. odtwarzać jakąś melodię za pomocą gwizdania
    vissla
/vɨˈɡwad͡zat͡ɕ/
verb
  1. (książkowy) usuwać usterki, udoskonalać
    1. bearbeta
    2. fila
    3. förbättra
    4. putsa
    1. (technologia, technika, techniczny) wyrównywać powierzchnię czegoś za pomocą odpowiednich narzędzi polerujących
    2. czynić gładką powierzchnię czegoś, usuwając nierówności, zmarszczki, itp.
    1. fila
    2. glätta
    3. jämna
    4. slipa
/vɨˈjäɕɲät͡ɕ/
verb
  1. czynić coś zrozumiałym
    1. förklara
    2. klargöra
    3. klarlägga
    4. tydliggöra
    1. rozjaśniać się
    2. stawać się zrozumiałym
    1. klarna
    2. ljusna
/ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym
förklaring
/ˈvɨjɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;
vrålapa
/vɨˈjɔ̃ntɛk/
noun
coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  1. undantag
  2. avsteg
  3. avvikelse
  4. oregelbundenhet
/vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrd͡za rɛˈɡuwɛ/
proverb
…poucza, że reguły w życiu zawsze mają wyjątki; zatem sporadyczne odstępstwo od reguły nie obala jej prawdziwości
undantaget bekräftar regeln
/ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/
adjective
wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem
  1. enastående
  2. unik
  3. exceptionell
/ˈvɨjɔ̇̃ɲd͡ʑ ˈz‿ust/
verb
powiedzieć to, co ktoś miał na myśli
ta orden ur munnen på någon
/ˈvɨjɕt͡ɕɛ/
noun
  1. droga lub otwór, którym się wychodzi
  2. spotkanie towarzyskie poza własnym domem
  3. (elektryczność) gniazdo urządzenia podające wynik pracy, dźwięk, sygnał itp.
utgång
/vɨjɕt͡ɕ/
verb
opuścić jakieś miejsce
gå ut
/ˈvɨjɕt͡ɕ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/
verb
(potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe
göra sitt yttersta
/ˈvɨkas/
noun
pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę
  1. lista
  2. förteckning
  3. index
  4. katalog
  5. register
  6. rulla
/ˌvɨkaˈwat͡ʃka/
noun
cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;
  1. tandpetare
  2. tandsticka
/vɨˈkluvat͡ɕ‿ɕɛ/
verb
(zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja
kläcka
/ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ/
adjective
możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie
  1. genomförbar
  2. görlig
/ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wykonać
utförande
/ˌvɨkɔ̃ˈnɨvat͡ɕ/
verb
  1. odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
    1. framföra
    2. spela
    3. uppföra
  2. formalnie: spełniać pewne obowiązki
    fullgöra
  3. wytwarzać lub produkować coś
    1. göra
    2. framställa
    3. skapa
    4. tillverka
  4. urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku
    1. utföra
    2. verkställa
    3. fullgöra
    4. genomföra
    5. uträtta
verb
  1. wyrywać roślinę z korzeniami
    rycka upp
  2. (przenośnie, przenośnia) usuwać coś złego, niepożądanego
    1. utplåna
    2. utrota
    3. förgöra
    4. förinta
/ˌvɨkɔʒɨˈstɨvat͡ɕ/
verb
  1. mieć korzyść z czegoś lub kogoś, robić użytek z czegoś
    1. utnyttja
    2. använda
    3. nyttja
    4. bruka
    5. exploatera
  2. mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby
    1. utnyttja
    2. exploatera
    3. utsuga suga ut
/vɨˈkʃɨcɲik/
noun
  1. (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
    interjektion
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;
    utropstecken
/ˌvɨkʃtawˈt͡sɛ̃ɲɛ/
noun
poziom wiedzy nabytej na drodze nauki
utbildning
/ˌvɨkʃtawˈt͡sɔ̃nɨ/
adjective
taki, który posiadł szeroką wiedzę, ukończył jakąś szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię
  1. bildad
  2. allmänbildad
/ˈvɨkuʃ/
noun
(architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;
burspråk
/ˈvɨkwat/
noun
dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat
föreläsning
/vɨˈkwadat͡ɕ/
verb
  1. wyściełać powierzchnię czegoś
    belägga
  2. uczyć czegoś, prowadzić wykłady
    föreläsa
/ˌvɨkwaˈdɔft͡sa/
noun
(edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni
föreläsare
/ˈvɨlad͡ʑ ˈːɛt͡skɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/
verb
chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy
kasta ut barnet med badvattnet
adjective
  1. skłonny do okazywania serdecznych uczuć
  2. świadczący o byciu serdecznym, życzliwym
öppenhjärtig
noun
depopulacja, spadek liczby ludności
avfolkning
/ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/
noun
wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba
  1. krav
  2. begäran
  3. anspråk
  4. fordran
  5. pretention
/vɨ̃ˈmaɡat͡ɕ/
verb
  1. żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się
    1. begära
    2. erfordra
    3. fordra
    4. kräva
  2. potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
    1. behöva
    2. fordra
    3. kräva
    4. tarva
/vɨ̃ˈmavʲjät͡ɕ/
verb
wyrażać coś dźwiękowo, słownie
uttala
/vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲät͡ɕ/
verb
  1. dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego
    1. byta
    2. utbyta
    3. växla
  2. podawać coś z nazwy, wyliczać
    1. nämna
    2. omnämna
/vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈt͡ɕɛpwa/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;
värmeväxlare
/ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvat͡ɕ/
verb
(fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka
  1. kräkas
  2. spy
  3. kasta upp
/ˈvɨ̃mʲjɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;
juver
/vɨ̃ˈmɔva/
noun
(fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;
uttal
/vɨ̃ˈmuʃat͡ɕ/
verb
usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk
avtvinga
/vɨ̃ˈmɨɕlʲit͡ɕ/
verb
  1. uroić coś sobie
    1. dikta upp dikta ihop
    2. hitta på
  2. myśląc odkryć coś, wpaść na jakiś pomysł
    1. fundera ut
    2. klura ut
    3. komma på
    4. lista ut
    5. tänka ut
noun
  1. pretensja wyrażana słownie
    1. förebråelse
    2. klander
  2. wykrętne usprawiedliwienie
    1. undanflykt
    2. förevändning
    3. svepskäl
    4. krumbukt
    5. omsvep
/ˌvɨ̃najˈmɔvat͡ɕ/
verb
  1. korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę
  2. zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę
hyra
/ˌvɨ̃naˈlast͡sa/
noun
autor wynalazku, ten, który coś wynalazł
uppfinnare
/ˌvɨ̃naˈlazɛk/
noun
coś, co wynaleziono;
uppfinning
verb
odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane
uppfinna
/ˈvɨ̃ɲik/
noun
  1. (matematyka, matematyczny) rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia)
    resultat
  2. rezultat, skutek
    1. resultat
    2. följd
    3. utgång
    4. effekt
    5. konsekvens
    6. påföljd
  3. (sport, sportowy) stan spotkania/meczu
    1. resultat
    2. ställning
    3. utgång
/vɨ̃ˈnɔɕit͡ɕ/
verb
  1. osiągać jakąś wartość liczbową
    1. belöpa sig
    2. uppgå
  2. podnosić coś i umieszczać poza jakimś obszarem
    1. bära bort
    2. bära ut
  3. otrzymywać jakąś wiedzę skądś
    få
  4. wywyższać
    1. höja
    2. upphöja
  5. zabierać ponad Ziemię
    lyfta
/ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/
adjective
możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć
tänkbar
/ˌvɨɔˈbraʒat͡ɕ/
verb
  1. tworzyć sobą jakiś obraz, symbol
    1. framställa
    2. föreställa
    3. avbilda
    4. återge
  2. tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)
    1. föreställa sig
    2. inbilla sig
    3. tänka sig
/ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń
    1. aning
    2. föreställning
    3. uppfattning
    4. åskådning
  2. obraz, podobizna, wizualne przedstawienie czegoś
    1. bild
    2. framställning
  3. domniemany obraz czegoś, pogląd na jakiś temat
    1. föreställning
    2. mening
    3. uppfattning
    4. åsikt
verb
  1. deformować kształt, zniekształcać
    1. deformera
    2. förvrida
    3. göra skev
    4. skeva
  2. deformować charakter, demoralizować
    1. demoralisera
    2. depravera
    3. fördärva
  3. (przenośnie, przenośnia) przedstawiać niezgodnie z prawdą, zniekształcać
    1. förvanska
    2. förvrida
    3. förvränga
    4. snedvrida
    5. vanställa
/vɨˈpadɛk/
noun
  1. to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie
    1. fall
    2. händelse
  2. nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
    1. olycka
    2. olycksfall
    3. olyckshändelse
    4. tillbud
/ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
  1. (rzeczownik odczasownikowy) od wypełnić
  2. (stomatologia, stomatologiczny) (zobacz) plomba
  3. (technologia, technika, techniczny) materiał wypełniający jakieś urządzenie lub przestrzeń
fylling
/ˈvɨpʲjɛk/
noun
  1. ilość produktów otrzymanych w czasie pieczenia
    bak
  2. czynność wypiekania
    1. bak
    2. bakning
  3. produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia
    1. bakverk
    2. bak
  4. zaczerwienienie na twarzy, wywołane ekscytacją lub podnieceniem (najczęściej w liczbie mnogiej)
    rodnad
/ˌvɨpʲiˈsɨvat͡ɕ/
verb
usuwać z listy/rejestru
skriva ut
/vɨpɔˈvʲjɛd͡ʑi/, /vɨˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane
  1. utlåtande
  2. utsaga
  3. uttalande
  4. yttrande
/vɨˈpʃɛdaʃ/
noun
(handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu
rea
/ˌvɨrafʲĩnɔˈvãnɨ/
adjective
mający wyszukane maniery, kulturę, zachowanie
sofistikerad
/vɨˈraʑnɨ/
adjective
taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty
klar
/vɨˈraʒat͡ɕ/
verb
  1. przedstawiać, określać coś za pomocą znaków umownych
    1. föreställa
    2. uttrycka
  2. opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
    1. uttrycka
    2. framföra
    3. uttala
    4. yttra
  3. uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem
    1. uttrycka
    2. visa
  4. formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat
    1. uttala sig
    2. uttrycka sig
    3. yttra sig
/ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy
uttryck
/ˈvɨrɔk/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;
dom
/vɨˈrɔstɛk ˌrɔbat͡ʃˈkɔvɨ/
noun
(anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;
  1. appendix
  2. blindtarmsbihang
  3. maskformigt bihang
noun
cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe
tålamod
noun
(książkowy) dziura, wyłom
bräsch
verb
  1. zrezygnować z czegoś
    1. avstå
    2. avsäga sig
    3. frånsäga sig
    4. försaka
    5. umbära
    6. undvara
  2. wyprzeć się czegoś lub kogoś
    1. förneka
    2. förskjuta
    3. stöta bort
noun
rezygnacja z wygód lub przyzwyczajeń
  1. försakelse
  2. umbärande
  3. uppoffring
/vɨˈʒut͡sat͡ɕ/
verb
  1. pozbywać się czegoś
    kasta ut
  2. (książkowy) robić komuś wyrzuty
    förebrå
noun
odczuwanie winy po zrobieniu czegoś złego
  1. ruelse
  2. samvetskval
  3. självförebråelse
/ˌvɨruvnɨˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wyrównywać
utjämning
/vɨˈruʒʲɲät͡ɕ/
verb
zwracać na kogoś lub coś specjalną uwagę, wybierać spośród innych; dawać komuś, czemuś pierwszeństwo
framträda
/ˌvɨɕaˈdɨvat͡ɕ/
verb
  1. (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem
    ruva
  2. siedzieć gdzieś przez dłuższy czas
    1. hänga
    2. hålla till
/vɨˈɕiwɛk/
noun
wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś
  1. ansträngning
  2. möda
/vɨˈsɔci/
adjective
    1. mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
    2. mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
    3. o dźwięku: mający dużą częstotliwość
    hög
  1. mający duży wymiar pionowy
    1. hög
    2. lång
/vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɛ/
noun
(fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)
högspänning
/vɨˈsɔkɔɕt͡ɕ/
noun
  1. wymiar pionowy czegoś lub kogoś
    höjd
  2. odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu
    1. höjd
    2. altitud
/ˈvɨspa/
noun
  1. (zobacz) wyspa kuchenna
    köksö
  2. (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
    1. ö
    2. holme
pronoun
(geografia, geograficzny) niezamieszkana wyspa wulkaniczna na południowym Oceanie Atlantyckim stanowiąca terytorium zależne Norwegii;
Bouvetön
/ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈd͡zɛ̃ɲa/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;
Julön
/ˈvɨspa ˈmãn/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;
Ön Man
pronoun
(geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;
Påskön
/ˈvɨspʲjaʃ/
noun
mieszkaniec wyspy
öbo
/ˈvɨspɨ aˈlãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;
Åland
/ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;
Brittiska öarna
/ˈvɨspɨ ˈkuka/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;
Cooköarna
/ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  2. (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)
Kanarieöarna
/ˈvɨspɨ ˌkɔkɔˈsɔvɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Australii na obszarze Wysp Kokosowych (1.2),
  2. (geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim na południowy zachód od Sumatry
Kokosöarna
/ˈvɨspɨ marˈʃala/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;
Marshallöarna
/ˈvɨspɨ nɔrˈmãnt͡sʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;
Kanalöarna
/ˈvɨspɨ ˈɔft͡ʃɛ/
pronoun
  1. (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  2. (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)
Färöarna
/ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Oceanii ze stolicą w Honiara;
Salomonöarna
/ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nt͡sa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;
São Tomé och Príncipe
adjective
dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom
  1. tillräcklig
  2. nog
/vɨˈstart͡ʃɨt͡ɕ/
verb
być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć
  1. förslå
  2. räcka
  3. räcka till
/vɨˈstava/
noun
zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz
utställning
/vɨˈstavʲjät͡ɕ ˌna‿pɔɕmʲjɛˈvʲiskɔ/
verb
narażać kogoś na szyderstwa, drwiny, kpiny
prisge åt löje
verb
(pospolicie) oszukać kogoś
föra bakom ljuset
/ˌvɨsṭʃɛˈlʲivat͡ɕ/
verb
powodować lot pocisku – kuli karabinowej, rakiety, strzały itp.
skjuta
/ˌvɨstɛ̃mˈpɔvat͡ɕ/
verb
odgrywać rolę (w teatrze, filmie)
uppträda
/vɨˈsɨwat͡ɕ/
verb
  1. przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
    1. skicka
    2. sända
  2. nadawać, wydawać z siebie; emitować
    sända
verb
dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach
  1. framhärda
  2. hålla ut
  3. hålla fast
  4. stå fast
adjective
cierpliwie bądź uparcie dążący do celu
  1. ihärdig
  2. enträgen
  3. envis
  4. uthållig
  5. flitig
  6. idog
/ˌvɨtfaˈʒãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od wytwarzać
  1. framställan
  2. framställning
  3. tillverkning
/vɨˈtfaʒat͡ɕ/
verb
produkować na większą skalę, wydawać
  1. producera
  2. tillverka
  3. framställa
/ˈvɨvʲjat/
noun
rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom
intervju
/ˈvɨvʲjɛ̇ɕt͡ɕ ˈf‿pɔlɛ/
verb
oszukać, zwieść kogoś
föra bakom ljuset
verb
(potocznie, potoczny) przewrócić się
  1. falla omkull
  2. sätta en rova
/ˌvɨvɔˈwɨvat͡ɕ/
verb
skłaniać do wyjścia poprzez wołanie
ropa upp
/vɨˈznat͡ʃat͡ɕ/
verb
  1. określać wartość czegoś poprzez pomiar lub obliczenia
    1. bestämma
    2. fastlägga
    3. fastställa
  2. ustalać warunki, takie, jak termin, miejsce lub cenę
    fastslå
  3. określać granicę, trasę lub zasięg czegoś przy pomocy znaków lub linii
    staka ut
  4. wskazywać osobę do określonego zadania
    1. utnämna
    2. utse
    3. förordna
    4. tillsätta
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii
trosbekännelse
/vɨˈznavat͡ɕ/
verb
  1. wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii
    1. bekänna
    2. omhulda
    3. vara anhängare
  2. wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało
    1. erkänna
    2. vidgå
    3. bekänna
/vɨˈznaft͡sa/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów
    1. anhängare
    2. fan
    3. meningsfrände
    4. supporter
    5. sympatisör
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;
    1. bekännare
    2. troende
    3. dyrkare
/vɨt͡ɕ/
verb
  1. o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć
  2. o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
yla
verb
odłączać lub usuwać coś łamiąc
  1. bryta upp
  2. bända
/vɨˈwãɲät͡ɕ/
verb
  1. wybierać spośród siebie
    1. kora
    2. nominera
    3. utkora
    4. utnämna
    5. utropa
    6. utse
  2. stać się widocznym
    1. dyka upp
    2. framstå
    3. framträda
    4. uppenbara sig
    5. visa sig
/vɨˈwɔ̃n͇t͡ʃat͡ɕ/
verb
wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia
  1. stänga av
  2. koppla av
  3. slå av
  4. slå ifrån
/vɨˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲɛ/
adverb
wyłączając wszystko inne, wszystkich innych
  1. uteslutande
  2. bara
  3. blott
  4. enbart
  5. endast
  6. enkom
/ˈvɨɕt͡ɕiɡ ˈv‿ːɔrkax/
noun
(sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku
säcklöpning
/ˈvɨʃːɔɕt͡ɕ/
noun
przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś
överlägsenhet
/vɨˈʒɨ̃na/
noun
(geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;
högland
/vzaˈjɛ̃mnɨ/
adjective
dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony
  1. ömsesidig
  2. inbördes
verb
czynić bogatszym
berika
/ˈvzbud͡zat͡ɕ/
verb
wywoływać, powodować
väcka
/ˈvzdrɛ̃ŋɡa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;
sarv
/ˈvzdɨxat͡ɕ/
verb
głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi
sucka
/vzdwuʃ/
preposition
…informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu
längs
/ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/
adverb
wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony
kors och tvärs
/vzɡlɔ̃nt/
noun
  1. (najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty
    1. anledning
    2. grund
    3. orsak
    4. skäl
  2. branie pod uwagę, liczenie się
    1. hänsyn
    2. avseende
    3. beaktande
/ˈvzɡlɛ̃ndnɨ/
adjective
  1. odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy
  2. nieodnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp.
relativ
/ˈvzɡuʒɛ/
noun
(medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;
talamus
noun
(medycyna, medyczny) przyrząd lekarski służący do oglądania jam ciała i wykonywania niewielkich zabiegów
spekulum
/ˈvʲʑɔ̇̃ɲt͡ɕ‿ɕɛ za‿ˈwbɨ/
verb
(pospolicie) podjąć walkę, pobić się, pomocować się z kimś, czymś
ryka ihop
verb
nie udać się, nie dojść do skutku
gå i stöpet
/vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/
noun
miejsce wyższe od innych w okolicy;
backe
/ˈvznɔɕit͡ɕ/
verb
  1. budować coś ku górze, coraz wyżej
    1. bygga
    2. uppföra
    3. resa
  2. unosić coś do góry
    1. lyfta
    2. höja
  3. unosić do góry samego siebie
    1. häva sig
    2. häva sig upp
    3. höja sig
    4. resa sig
  4. o budynku, górze, maszcie: górować nad okolicą
    resa sig
  5. o drodze: prowadzić pod górę
    stiga
/ˈvzɔʒɛt͡s/
noun
wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk;
mönster
/vzrɔst/
noun
zwiększanie się jakiejś wartości
  1. tillväxt
  2. uppgång
  3. växt
noun
(psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim
sinnesrörelse
/ˈvzɨvat͡ɕ/
verb
  1. zwracać się z apelem do kogoś
    1. anmana
    2. anmoda
    3. mana
    4. säga till
    5. tillsäga
    6. uppfordra
  2. przywoływać do siebie
    1. inkalla
    2. kalla
    3. kalla in
    4. påkalla
    5. tillkalla
/vzur/
noun
  1. zapis matematyczny, fizyczny lub chemiczny
    formel
    1. kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
    2. model służący jako przykład do powielania w produkcji
    mönster
noun
(chemia, chemiczny) krótkie przedstawienie składu związku chemicznego zawierające informację o liczbie atomów każdego pierwiastka w cząsteczce
kemisk formel
/ˈvutka/
noun
(spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;
vodka
/vut͡s/
noun
  1. przywódca plemienny
    hövding
  2. osoba dowodząca dowolną grupą
    1. ledare
    2. befälhavare
    3. överhuvud
noun
ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;
barnvagn
/ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲit͡sʲci/
noun
wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;
rullstol
/ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/
noun
(handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;
kundvagn
/vuw/
noun
(zoologia, zoologiczny) (rolnictwo, rolniczy) wykastrowany samiec bydła domowego;
  1. oxe
  2. stut
/ˈvɔ̃w̃xat͡ɕ/
verb
badać zapach nozdrzami
lukta
/vɔ̃ŋˈkrɔta ˌːzʲjaˈtɨt͡ska/
noun
(botanika, botaniczny) Centella asiatica, roślina lecznicza z rodziny araliowatych
pallatsspikblad
/ˈvɔ̃w̃sʲci/
adjective
mający niewielką szerokość
  1. smal
  2. trång
/ˌvɔ̃w̃skɔtɔˈrɔvɨ/
adjective
(kolejnictwo) mający węziej niż normalnie rozstawione szyny kolejowe
smalspårig
/ˈvɔ̃ntɛk/
noun
(informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
tråd
/ˈvɔ̃ntpʲit͡ɕ/
verb
nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość
tvivla
/vɔ̃ntˈplʲivɔɕt͡ɕ/
noun
brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś
  1. tvivel
  2. tvekan
/vɔ̃ntˈplʲivɨ/
adjective
taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności
tvivelaktig
/vɔ̃nˈtrɔba/
noun
(anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;
lever
adjective
  1. zagrożony zniszczeniem
    1. bräcklig
    2. klen
    3. skröplig
    4. skör
    5. spröd
    6. svag
  2. słabej budowy
    1. klen
    2. mager
    3. slank
    4. spenslig
    5. spinkig
    6. späd
  3. niezbyt silny, słabo powiązany
    1. klen
    2. skröplig
    3. svag
  4. słabego zdrowia
    1. skröplig
    2. klen
    3. sjuklig
    4. svag
  5. widziany niewyraźnie, słabo postrzegalny
    svag
/ˈvɔ̃w̃vus/
noun
(geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;
ravin
/vɔ̃w̃ʃ/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
  1. orm
  2. snok
/ˈvɛ̃ntka/
noun
sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;
  1. fiskespö
  2. metspö
noun
ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo
vandrare
/vɛ̃nˈdrɔvnɨ/
adjective
odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce
kringresande
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia
rökeri
verb
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
röka
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
  2. (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;
kol
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/
noun
  1. (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;
  2. opał z węgla brunatnego (1.1)
brunkol
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/
noun
  1. (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70% pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  2. opał z węgla kamiennego (1.1)
stenkol
/ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/
noun
człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier
ungrare
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/
noun
osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier
ungerska
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/
adjective
związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów
ungersk
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Węgrów;
ungerska
/vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem węgierskim
  2. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  3. udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim
ungerskspråkig
/ˈvɛ̃ŋɡlãn/
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;
karbonat
/ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/
noun
(zawód, zawodowy, zawodowo) ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;
kolare
/ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/
noun
(biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;
kolhydrat
noun
(chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;
kolväte
/ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;
ål
/ˈvɛ̃ŋɡrɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) państwo w Europie;
Ungern
/ˈvɛ̃w̃zɛw/
noun
  1. problem trudny do rozwiązania
    1. huvudfrågan
    2. knut
    3. kärnpunkt
    4. problem
  2. (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii – prędkości wiatrów;
    1. knop
    2. knut
    1. połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
    2. (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
    1. knut
    2. knop
  3. ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne
    1. nod
    2. knutpunkt
    3. knut
    4. korsning
/vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;
Ormbäraren
noun
(ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhingidae;
ormhalsfågel
/ˈvwatt͡sa/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika
  1. härskare
  2. suverän
  3. monark
  4. regent
/ˈvwad͡za/
noun
    1. relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą
    2. ludzie, którzy rządzą
    makt
  1. możliwość poruszania kończynami ciała
    rörelseförmåga
/ˈvwad͡zɛ/
noun
ludzie, którzy rządzą
  1. härskande
  2. makthavare
  3. myndigheter
  4. överhet
/ˈvwasnɨ/
adjective
  1. będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
  2. właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa
egen
/vwaɕˈt͡ɕit͡ɕɛl/
noun
osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność
ägare
/ˌvwaɕt͡ɕiˈt͡ɕɛlka/
noun
kobieta, która coś posiada
ägarinna
/vwaɕˈt͡ɕivʲjɛ/
particle
partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi
egentligen
/vwaɕˈt͡ɕivɔɕt͡ɕ/
noun
cecha, zwykle jakiejś substancji
  1. egenskap
  2. drag
  3. kännetecken
  4. särdrag
/vwaɕˈt͡ɕivɨ/
adjective
taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki
  1. lämplig
  2. passande
  3. tillbörlig
  4. vederbörlig
/ˈvwaɕɲɛ/
adverb
…komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia
just
/ˈvwaɕɲɛ/
particle
  1. …potwierdzająca to, co powiedział rozmówca, dająca do zrozumienia, że mówiący chciał powiedzieć to samo
    1. exakt
    2. just det
    3. precis
  2. …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym
    just
  3. …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
    1. precis
    2. exakt
    3. just det
/vwɔx/
noun
człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch
italienare
/ˈvwɔxɨ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;
Italien
/vwɔs/
noun
(anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;
  1. hår
  2. hårstrå
/ˈvwɔsʲci/
adjective
  1. związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  2. charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii
  1. italiensk
  2. italienska
/ˈvwɔsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;
  1. italienska
  2. italiensk
/ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨt͡ʃnɨ/
adjective
  1. posługujący się językiem włoskim
  2. spisany, stworzony w języku włoskim
  3. taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim
italienskspråkig
/ˈvwɔsɨ/
noun
owłosienie głowy ludzkiej
hår
/ˈvwɔʃka/
noun
kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch
italienska
/ˈvwut͡ʃʲɲa/
noun
ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej
spjut
/ˈvwuknɔ/
noun
jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;
fiber
/ˈfʲɕt͡ɕipsʲci/
adjective
natrętnie wtrącający się w cudze sprawy; ciekawski
klåfingrig
/fʲɕt͡ɕɛkˈlʲizna/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;
rabies
/fʲɕlʲisk/
noun
(sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki
glidtackling
/ˈjarɛ̃n/
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Nauru;
Yaren
pronoun
(geografia, geograficzny) miasto w południowej Szwecji
Ystad
/s/, /z/, /zet/
preposition
    1. …wskazujący punkt początku ruchu
    2. …wskazujący okres
    3. …wskazujący źródło
    1. från
    2. ifrån
    1. …opisujący związek
    2. …wskazujący zawartość
    3. …wskazujący towarzystwo
    med
/ˈz‿braku ˈlaku ˈdɔbrɨ ˈcit/
proverb
z braku czegoś lepszego, trzeba zadowolić się czymkolwiek
man tager vad man haver
/ˈs‿t͡sawɛj ˈɕiwɨ/
adverb
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) z zastosowaniem największego możliwego wysiłku, bardzo mocno
  1. för brinnande livet
  2. för glatta livet
adverb
w miarę upływu czasu, z upływem czasu, z biegiem czasu, stopniowo
  1. med tiden
  2. så småningom
adjective
nosząca (lub noszący) przed ślubem nazwisko wskazane po tej frazie
född
/ˈz‿ɡrupʃa/
adverb
niedokładnie, nieprecyzyjnie, nieściśle
  1. förenklat
  2. i grova drag
/ˈz‿ɡurɨ/
idiom
zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem
  1. i förväg
  2. på förhand
mając na względzie, mając na uwadze, mając na myśli
med tanke på
adverb
(książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie
  1. säkerligen
  2. bestämt
  3. förvisso
  4. obestridligen
  5. onekligen
  6. otvivelaktigt
adverb
wystawnie
  1. med pomp och ståt
  2. med pukor och trumpeter
/s‿pɔˈvɔdu/
wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności
  1. på grund av
  2. med anledning av
/s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/
adverb
ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem
tillbaka
adverb
od przeciwnej strony niż przód
bak
/z‿vɨˈjɔ̃ntʲcɛ̃m/
(zobacz) oprócz
  1. förutom
  2. med undantag av
  3. så när som på
adverb
bez okazywania emocji
i kallt blod
/za/
adverb
zbyt, zbytnio
för
/za/
preposition
    1. …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
    2. …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
    1. bakom
    2. för
  1. …służący do tworzenia wyrażeń, w których dana czynność będzie wykonana po jakimś czasie
    om
adverb
bezpłatnie, gratis
gratis
/ˌza‿ɡrãˈɲit͡sɔ̃w̃/
adverb
poza granicami kraju
utomlands
/ˌza‿kratˈkãmʲi/
idiom
(potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie
bakom lås och bom
/za‿ˈkrula ˈt͡ɕfʲjɛt͡ʃka/
idiom
bardzo dawno temu
på kung Orres tid
/ˌza‿pɔ̃ˈmɔt͡sɔ̃w̃/
przy użyciu czegoś
  1. med hjälp av
  2. medelst
fraza wprowadzająca element kontrastujący natomiast, jednak, lecz
däremot
/za‿ˈʒadnɛ ˈskarbɨ ˈɕfʲjata/
adverb
kategoryczna odmowa na czyjąś propozycję
inte för allt smör i Småland
verb
    1. włączyć kogoś lub coś w działania
    2. zatrudnić, przyjąć do pracy
    engagera
  1. zainwestować w coś dużo czasu lub energii
    engagera sig
adjective
będący w dalszej fazie rozwoju
avancerad
/zaˈbafka/
noun
rzecz służąca do zabawy;
leksak
/zaˈbavnɨ/
adjective
wywołujący rozbawienie, śmiech
  1. komisk
  2. lustig
  3. rolig
  4. skojig
  5. underhållande
  6. kul
/zaˈbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. idąc lub jadąc dokądś, brać coś lub kogoś ze sobą
    1. ta med
    2. ta med sig
  2. brać coś od kogoś, pozbawiać kogoś czegoś
    1. ta
    2. ta ifrån
/zaˈbʲijät͡ɕ/
verb
  1. pozbawiać życia
    1. döda
    2. dräpa
    3. mörda
    4. avliva
    5. slå ihjäl
    6. bringa om livet
  2. na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ
    1. spika för
    2. spika igen
    3. spika över
noun
przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu
  1. vidskepelse
  2. vidskeplighet
/zaˈbrãɲät͡ɕ/
verb
nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś
förbjuda
pronoun
imię męskie;
Sebulon
/ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy
störning
/ˌzabujˈt͡ʃɨ̃ɲi/
noun
(książkowy) kobieta, która kogoś zabiła lub zabija
mörderska
/zaˈxarʲjaʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Sakarja
  2. Sakarias
/ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;
molnmängd
adjective
związany z Afryką Zachodnią; tam położony
västafrikansk
adjective
odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią
västeuropeisk
adjective
(historia, historyczny, historycznie) związany z Indiami Zachodnimi, dotyczący Indii Zachodnich
västindisk
adjective
  1. (historia, historyczny, historycznie) związany z Republiką Federalną Niemiec (używać dla czasów, gdy RFN współistniała z NRD)
  2. (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony
västtysk
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Saharą Zachodnią
västsaharisk
/zaˈxɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
    1. gå ner
    2. gå ned
  2. zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce
    1. inträffa
    2. förekomma
  3. pokrywać się nalotem
    1. komma fram
    2. nå
  4. odwiedzać kogoś przy okazji
    titta in
  5. podchodzić do kogoś tak, żeby tego nie spostrzegł
    smyga sig på
/ˌzaxɔˈrɔvat͡ɕ/
verb
stać się chorym, popaść w chorobę
insjukna
/ˌzaxɔˈvãɲɛ/
noun
  1. sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;
    1. beteende
    2. uppförande
    3. uppträdande
    4. levnadssätt
    5. vandel
  2. utrzymanie czegoś jako obowiązujące
    1. bevarande
    2. bibehållande
  3. przestrzeganie, dochowanie nakazu, obowiązku
    iakttagande
/ˌzaxɔˈvɨvat͡ɕ/
verb
  1. być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
    1. behålla
    2. ha kvar
  2. pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie
    1. bevara
    2. bibehålla
    3. vidmakthålla
  3. postępować w jakiś sposób
    1. bete sig
    2. bära sig åt
    3. uppföra sig
    4. uppträda
/zaˈxfɨt͡sat͡ɕ/
verb
  1. wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu
    1. tjusa
    2. hänföra
  2. wyrażać swój podziw wobec czegoś lub kogoś, być olśnionym kimś lub czymś
    1. bli hänförd
    2. bli hänryckt
    3. hänföras
/ˌzaxfɨˈt͡sɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający zachwyt, pełen zachwytu
  1. begeistrad
  2. entusiastisk
  3. förtjust
  4. hänförd
  5. hänryckt
/ˈzaxut/
noun
  1. chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
    nedgång
  2. (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
    1. väst
    2. väster
noun
(astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont
månnedgång
/ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nt͡sa/
noun
zjawisko chowania się słońca za horyzont
solnedgång
/zaˈxɛ̃nt͡sat͡ɕ/
verb
próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś
uppmuntra
/zaˈxɛ̃nta/
noun
czynnik zachęcający
  1. incitament
  2. sporre
  3. uppmuntran
  4. eggelse
  5. stimulans
/zaˈt͡ɕɛ̇̃ɲät͡ɕ/
verb
tworzyć nad czymś cień
  1. skugga
  2. beskugga
/zaˈt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
  1. ciągnąc zaciskać, ściągać
    dra för
  2. ciągnąc, zmieniać położenie czegoś, zawlekać coś ciężkiego lub kogoś, najczęściej nieprzytomnego
    dra åt
  3. wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska
    rycka in
/zaˈt͡ʃɨ̃nat͡ɕ/
verb
  1. przystępować do wykonywania jakiejś czynności
    1. börja
    2. inleda
    3. påbörja
    4. igångsätta
    5. starta
    6. sätta igång
  2. mieć swój początek
    1. börja
    2. starta
/zaˈdãɲɛ/
noun
coś, co należy wykonać
  1. uppgift
  2. uppdrag
noun
  1. wstępnie zauważalna zdolność lub skłonność do czegoś
    1. anlag
    2. gry
  2. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część należnej kwoty wpłacana lub wypłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy, w przypadku niewywiązania się z umowy zwracana przez wykonawcę w podwójnej wysokości
    1. förhandsbetalning
    2. förskott
    3. handpenning
adjective
wystarczająco dobry
tillfredsställande
/ˌzadɔˈvalat͡ɕ/
verb
  1. zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom
    1. tillfredsställa
    2. gå till mötes
    3. tillmötesgå
  2. poprzestawać na czymś
    nöja sig
/ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/
noun
uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy
  1. belåtenhet
  2. tillfredsställelse
  3. behag
/ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/
adjective
taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny
  1. nöjd
  2. belåten
  3. tillfredsställd
noun
rysa na powierzchni
skrapa
/zaˈd͡ʑɛrat͡ɕ ˈnɔsa/
verb
być zarozumiałym
  1. sätta näsan i vädret
  2. sätta sig på sina höga hästar
adjective
wywołujący podziw, zdumienie
  1. förvånansvärd
  2. häpnadsväckande
  3. förvånande
  4. förbluffande
  5. förundransvärd
/zaˈɡatka/
noun
  1. łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  2. intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
  3. gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;
gåta
/ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
omawiany temat, wątek, problem, kwestia
  1. fråga
  2. sak
  3. ärende
/zaˈɡlɔ̃ndat͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) wstępować gdzieś na krótko
    1. hälsa på
    2. titta in
  2. patrzeć w głąb czegoś
    1. se in
    2. titta in
/ˌzaɡɔˈʒawɨ/
adjective
gorliwy, zawzięty, żarliwy, zdecydowany w poglądach
  1. benhård
  2. idog
  3. ihärdig
  4. ivrig
  5. nitisk
/ˌzaɡrãˈɲit͡sa/
noun
terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa
utland
/ˌzaɡrãˈɲit͡ʃnɨ/
adjective
odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy
  1. utländsk
  2. utrikes
/ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
coś, co jest niebezpieczne
  1. hot
  2. fara
/ˈzaɡʒɛp/
pronoun
(geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;
Zagreb
noun
substancja, która ma właściwość zagęszczania czegoś
förtjockningsmedel
/zaˈɡwada/
noun
(książkowy) całkowite, masowe wyniszczenie czegoś lub kogoś
ofärd
/zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/
noun
(gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;
pronomen
/zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ d͡ʑɛrˈʒaft͡ʃɨ/
noun
(gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy
  1. possessivpronomen
  2. possessivt pronomen
noun
(gramatyka) zaimek, który zastępuje wyraz określający osobę gramatyczną lub rzecz
personligt pronomen
/ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/
noun
zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą
intresse
/zaˈjadwɨ/
adjective
uparcie, zawzięcie walczący przeciwko komuś, czemuś; nieustępliwy
  1. bitter
  2. förbittrad
  3. hätsk
  4. oförsonlig
  5. ursinnig
/zajˈmɔvat͡ɕ/
verb
  1. rezerwować miejsce
    1. markera
    2. reservera
  2. opiekować się kimś
    1. sköta
    2. ta hand om något
/ˈzajʒɛt͡ɕ/
verb
popatrzeć do środka czegoś
titta in
/ˈzajɔ̃nt͡s/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;
    hare
  2. (przenośnie, przenośnia) wielkanocny zwyczaj obdarowywania dzieci upominkami i słodyczami
    påskhare
/zaˈjɔ̃n͇t͡ʃɛk/
noun
  1. mały lub młody zając
  2. (zdrobniale) od: zając
  1. harpalt
  2. harunge
/zaˈjɛ̃ntɨ/
adjective
taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność
upptagen
/ˌzakarˈpat͡ɕɛ/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią;
Karpato-Ukraina
/ˈzakas/
noun
zabronienie czegoś komuś
förbud
/zaˈkaʒat͡ɕ/
verb
powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu
smitta
/ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu
  1. infektion
  2. smitta
/ˌzakɔˈxãnɨ/
adjective
taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie
  1. kär
  2. förälskad
/ˈzakɔ̃n/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;
orden
/zaˈkɔ̃ɲːik/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;
munk
/zaˈkrɨstʲja/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;
sakristia
/zaˈkrɨvat͡ɕ/
verb
zasłaniać, przesłaniać, nie pokazywać
  1. täcka
  2. dölja
  3. hölja
  4. skyla
  5. täcka över övertäcka
noun
(medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi
trombos
/ˈzakrɛ̃nt/
noun
odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg
  1. kurva
  2. sväng
/zaˈkuvat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć
plugga
noun
(spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozmnożona kultura bakterii stosowana do zakwaszania, np. przy produkcji przetworów mlecznych, pieczywa;
surdeg
noun
(turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne
logi
/ˈzakwat/
noun
  1. instytucja świadcząca usługi lecznicze lub oferująca opiekę wychowawczą
    1. anstalt
    2. inrättning
    3. institut
  2. (handel, handlowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) jednostka gospodarcza produkująca, prowadząca sprzedaż lub świadcząca usługi
    företag
  3. umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność
    vad
/zaˈkwadat͡ɕ/
verb
  1. organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
    1. bilda
    2. stifta
    3. upprätta
  2. ubierać się w coś, ozdabiać się czymś
    dra på
/zaˈkwatka/
noun
  1. (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  2. kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie
bokmärke
/zaˈkwadʲɲik/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;
gisslan
/ˌzakwãˈmãnɨ/
adjective
o człowieku: nieszczery, fałszywy, obłudny
  1. förljugen
  2. lögnaktig
noun
poczucie braku pewności siebie w kłopotliwej sytuacji
  1. bryderi
  2. förlägenhet
adjective
taki, który wyraża zakłopotanie
  1. generad
  2. förlägen
  3. besvärad
  4. brydd
  5. osäker
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zalecić
  1. inrådan
  2. rekommendation
  3. råd
  4. tillrådan
/zaˈlɛta/
noun
  1. dodatnia cecha charakteru
    fördel
  2. cecha podwyższająca wartość przedmiotu
    förtjänst
/zaˈlɛʒɛt͡ɕ/
verb
  1. być uwarunkowanym
    1. ankomma på
    2. bero på av
    3. hänga på
    4. komma an på
    5. vara avhängig av
  2. potrzebować, pragnąć
    1. bry sig om
    2. vara mån om
/ˈzãmax ˈstãnu/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;
statskupp
/ˌzãmaˈxɔvʲjɛt͡s/
noun
(politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu
attentatsman
/ˈzãmbʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;
Zambia
/zãmˈbʲijt͡ʃɨk/
noun
obywatel Zambii
zambier
/zãmˈbʲijsʲci/
adjective
odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce
zambisk
/ˈzãmbɔ/
noun
(antropologia, antropologiczny) dziecko pochodzące od rodziców rasy czarnej i żółtej;
sambo
/ˈzãmɛk/
noun
  1. (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;
    lås
  2. (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
    1. slott
    2. borg
/ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲit͡ʃnɨ/
noun
(krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;
  1. blixtlås
  2. dragkedja
/ˈzãmʲjar/
noun
chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje
  1. avsikt
  2. uppsåt
  3. mening
  4. föresats
  5. intention
/ˈzãmʲjast/
conjunction
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio
  1. i stället
  2. istället
/ˈzãmʲjast/
preposition
słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio
  1. istället
  2. i stället
/zãˈmʲjatat͡ɕ/
verb
oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia
sopa
/zãˈmʲjɛʒat͡ɕ/
verb
planować coś, mieć intencję coś zrobić
  1. avse
  2. åsyfta
  3. syfta
/ˈzãmknɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
  1. zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku
    bomma
  2. skończyć działanie firmy/urzędu
    stänga
  3. sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
    1. stänga
    2. slå igen
/zãˈmɔʒnɨ/
adjective
dysponujący dużym majątkiem
  1. förmögen
  2. rik
  3. välbärgad
  4. besutten
/zãˈmɨkat͡ɕ na‿ˈklut͡ʃ/
verb
zamykać za pomocą klucza
  1. låsa
  2. bomma
  3. bomma för
/ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś
  1. beställning
  2. order
/zãˈmuvʲit͡ɕ/
verb
zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.
beställa
verb
nie podjąć działania lub ulec rezygnacji
  1. avstå
  2. låta bli
  3. underlåta
  4. uppge
verb
  1. stawać się niepostrzegalnym
    1. avta
    2. bedarra
    3. blekna
    4. dö ut
    5. ebba ut
    6. falna
  2. przestawać istnieć
    1. dö ut
    2. dö bort
    3. försvinna
    4. komma bort
    5. tyna bort
/ˈzãɲĩm/
conjunction
przed jakimś wydarzeniemx
  1. innan
  2. förrän
/ˈzapax/
noun
węchowe wrażenie zmysłowe;
lukt
/zaˈpadat͡ɕ/
verb
  1. osuwać się w głąb, spadać, opuszczać się w dół; stawać się wklęsłym, wklęsnąć; zagłębiać się, pogrążać się w czymś.
    1. gå ned
    2. gå ner
  2. zbliżać się (w czasie); nadchodzić, następować, nastąpić
    sänka
adjective
(książkowy) łatwo unoszący się gniewem
  1. eldfängd
  2. hetlevrad
  3. hetsig
  4. häftig
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/
noun
(medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;
inflammation
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy
kolit
noun
(medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;
hjärnhinneinflammation
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;
hjärtsäcksinflammation
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;
bronkit
noun
(medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego
blåskatarr
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwut͡s/
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;
lunginflammation
/ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/
noun
(medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu
  1. dermatit
  2. hudinflammation
noun
(medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;
blindtarmsinflammation
/zaˈpalʲit͡ɕ/
verb
  1. wzniecić ogień
    tända
  2. (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować
    dra på
/ˌzapalʲˈɲit͡ʃka/
noun
mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;
  1. tändare
  2. cigarettändare
/ˈzapaw/
noun
(książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania
iver
/zaˈpawka/
noun
cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;
tändsticka
/zaˈpɛvʲɲät͡ɕ/
verb
  1. oświadczać komuś, że coś jest lub będzie na pewno
    1. bedyra
    2. försäkra
  2. powodować, że coś będzie się stawać lub sprawiać, że ktoś będzie coś uzyskiwał
    1. säkerställa
    2. garantera
    3. säkra
    4. tillförsäkra
    5. trygga
noun
(muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym
  1. notsystem
  2. notrader
/ˌzapɔˈbʲjɛɡat͡ɕ/
verb
nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)
förhindra
adjective
taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie
glömsk
/ˌzapɔ̃ˈmʲĩnat͡ɕ/
verb
  1. tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  2. gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
glömma
/ˌzapɔ̃mʲˈɲãnɨ/
adjective
taki, o którym nikt już nie pamięta i o którego nikt nie dba
bortglömd
/ˌzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zapomnieć
glömska
/zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇t͡ɕ jɛ̃w̃ˈzɨka ˈv‿ɡɛ̃mbʲjɛ/
idiom
przestać mówić, zamilknąć (najczęściej z powodu zamieszania, zaskoczenia)
  1. inte ha mål i mun
  2. mista målet
/ˌzapɔˈvʲjadat͡ɕ/
verb
dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić
  1. bebåda
  2. förkunna
  3. förutsäga
/zaˈpɔvʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść
  1. tillkännagivande
  2. kungörelse
/ˌzapɔʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;
lånord
/zaˈpraʃat͡ɕ/
verb
  1. proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  2. zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś
  1. inbjuda
  2. bjuda
/ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
  2. kartka papieru wyrażająca taką informację
  1. inbjudan
  2. inbjudning
noun
wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja
negation
/zaˈpʃɔ̃ntat͡ɕ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/
verb
być opanowanym przez jakąś natrętną myśl lub sprawę
bry sin hjärna med
/zaˈpɨtat͡ɕ/
verb
zadać pytanie
  1. fråga
  2. spörja
/zaˈrabʲjät͡ɕ/
verb
dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę
  1. förtjäna
  2. tjäna
adjective
umiejący radzić sobie
  1. finurlig
  2. fyndig
  3. påhittig
  4. rådig
adjective
zniszczony przez rdzę
rostig
/zaˈrɔbɛk/
noun
wynagrodzenie za wykonaną pracę
  1. förtjänst
  2. vinst
/zaˈrɔdɛk/
noun
  1. (przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium
    1. ansats
    2. grogrund
  2. (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
    embryo
  3. (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu
    grodd
/ˈzarɔst/
noun
owłosienie w dolnej części twarzy
  1. skäggstubb
  2. skäggväxt
/ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/
adjective
mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę
  1. förmäten
  2. övermodig
  3. högfärdig
  4. dryg
  5. dumdryg
  6. grötmyndig
/ˈzarɨs/
noun
  1. ogólny kształt jakiegoś obiektu
  2. podstawy jakiegoś pomysłu lub zagadnienia
stomme
/ˈzaʒut/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
    anklagelse
  2. słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania
    1. förebråelse
    2. klander
noun
osoba zarządzająca czymś
  1. förvaltare
  2. administrator
  3. handhavare
/zaˈruvnɔ/
…oznajmiającego, że wspomniane cechy lub stany rzeczy charakteryzowane przez dwa zdania lub składniki zdań odnoszą się do tego samego desygnatu
  1. både och
  2. såväl som
noun
(kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;
förlovning
/zaˈsada/
noun
  1. (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
    1. bas
    2. alkali
  2. reguła rządząca czymś
    1. princip
    2. regel
/zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲt͡ɕ jɛ̃w̃ˈzɨka/
verb
wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś
sondera terrängen
verb
sprawiać niespodziankę
  1. överraska
  2. förvåna
/zaˈskrɔ̃ɲɛt͡s/
noun
(zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;
snok
/zaˈskurʲɲik/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze
pormask
/ˈzasnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
przejść w stan snu, spania; zacząć spać
  1. somna
  2. slockna
/ˈzaspat͡ɕ/
verb
obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas
försova sig
/ˌzaspɔˈkajät͡ɕ/
verb
aspekt niedokonany od: zaspokoić
tillfredsställa
/ˌzastãˈnavʲjät͡ɕ/
verb
  1. skłaniać do refleksji
    1. få att fundera
    2. få att tänka efter
    3. göra fundersam
  2. myśleć, rozważać coś w myślach
    1. reflektera
    2. fundera
    3. grubbla
    4. grunna
    5. tänka efter
    6. tänka över
verb
próbować wzbudzić strach i poczucie zagrożenia
  1. skrämma
  2. hota
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) propagować nowe idee, wprowadzać nowe prądy
    1. bibringa
    2. inplanta
    3. inpränta
    4. ympa in
  2. (ogrodnictwo, ogrodniczy) osadzać drzewa szlachetnymi pędami lub pączkami
    1. inokulera
    2. ympa in
/ˈzaʃt͡ʃɨt/
noun
coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie
  1. ära
  2. heder
noun
(ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;
naturresurs
/zaˈswɔ̃na/
noun
tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;
  1. gardin
  2. förhänge
/zaˈswɔ̃nak/
noun
(mykologia, mykologiczny) Cortinarius, najliczniejszy w gatunki rodzaj grzybów kapeluszowych z rodziny zasłonakowatych
  1. spindelskivling
  2. spindling
/zaˈswuɡa/
noun
godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania
förtjänst
/ˌzaswuˈɟivat͡ɕ/
verb
być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło
förtjäna
/ˌzaswuˈʒɔ̃nɨ/
adjective
(książkowy) obdarzany szacunkiem i uznaniem ze względu na swe dokonania czy zasługi
förtjänstfull
/ˈzatɛ̃m/
conjunction
(książkowy) spójnik przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim. Czasami w połączeniu z a: a zatem.
  1. därför
  2. alltså
  3. följaktligen
  4. således
  5. sålunda
/zaˈtɔka/
noun
(geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;
  1. bukt
  2. vik
  3. golf
pronoun
(geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego a Somalią;
Adenviken
/zaˈtɔka bʲiˈskajska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;
Biscayabukten
/zaˈtɔka bɔtʲˈɲit͡ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;
Bottniska viken
/zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;
Finska viken
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami;
Flensburgfjord
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;
Genuabukten
/zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;
Mexikanska golfen
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej;
Narvabukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;
Neapelbukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii
Pärnuviken
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;
Pommernbukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;
Rigabukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w Estonii, w południowej części Zatoki Fińskiej;
Tallinnbukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;
Tarantobukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;
Venedigbukten
pronoun
(geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;
Viken Viborgska
noun
(medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu
förgiftning
noun
(medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);
matförgiftning
/zaˈtrudʲɲät͡ɕ/
verb
dawać komuś pracę
anställa
adjective
mający zatrudnienie
anställd
noun
człowiek posiadający zatrudnienie
  1. anställd
  2. arbetare
  3. tjänsteman
verb
  1. zgadzać się oficjalnie na coś
    1. anta
    2. godkänna
    3. godta
  2. uznawać za obowiązujące
    1. fastställa
    2. ratificera
    3. stadfästa
/zaˈtɨkat͡ɕ/
verb
wkładać coś w otwór, zamykając go
  1. plugga
  2. tillsluta
  3. täppa igen
  4. täppa till
/ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/
noun
przeświadczenie, że można komuś ufać
  1. tillit
  2. förtroende
adjective
dający się zauważyć
märkbar
/ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨt͡ɕ/
verb
  1. zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś
    1. anmärka
    2. påpeka
    3. yttra
    4. framhålla
    5. observera
  2. dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
    1. lägga märke till
    2. uppmärksamma
    3. märka
    4. observera
    5. notera
    6. iaktta
/zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/
noun
niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu
gränd
/zaˈvartɔɕt͡ɕ/
noun
  1. ilość jakiegoś składnika w czymś
    1. halt
    2. innehåll
  2. to, co się w czymś znajduje
    innehåll
/ˈzavaw/
noun
(medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi;
infarkt
/ˌzavʲjaˈdãmʲjät͡ɕ/
verb
przekazywać komuś wiadomość lub informację o czymś
  1. meddela
  2. underrätta
adjective
taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się
  1. besviken
  2. missräknad
  3. slokörad
  4. snopen
/zaˈvʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się
    1. innehålla
    2. rymma
    3. inrymma
    4. omfatta
  2. utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie
    1. sluta
    2. ingå
/ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/
noun
umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;
stillestånd
/zaˈvʲjɛṭʃna/
noun
(morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr
lä
/zaˈvʲilɛt͡s/
noun
(botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
anemon
noun
(botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;
vitsippa
noun
niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem
knyte
/zaˈvʲisak/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl należący do rodziny zawisakowatych (Sphingidae), przypominający kolibra;
svärmare
/zaˈvʲiwɨ/
adjective
trudny do zrozumienia
invecklad
/ˈzavʲiɕt͡ɕ/
noun
uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości
avund
/ˌzavɔˈdɔvɨ/
adjective
  1. związany z zawodem, pracą
    1. fack
    2. yrke
  2. taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód
    1. professionell
    2. yrkesmässig
    3. fackmässig
/zaˈvɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając
    1. föra
    2. leda
  2. wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc
    1. gny
    2. jämra sig
    3. klaga
    4. kvida
    5. lamentera
  3. robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się
    1. göra besviken
    2. svika
/zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/
noun
(medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;
  1. svindel
  2. yrsel
/ˌzafstɨˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający zawstydzenie, wstyd
skamsen
/ˈzafʃɛ/
pronoun
w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy
  1. alltid
  2. jämt
/ˈzavut/
noun
czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze
  1. profession
  2. yrke
/ˈzavur/
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;
ventil
/ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈt͡ʃɛ̃j̃stfa/
noun
(technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,
säkerhetsventil
/zaˈvwadnɔ̃ɲt͡ɕ/
verb
zupełnie kogoś opanować, ogarnąć
bemäktiga sig
/zazˈdrɔsnɨ/
adjective
taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku
  1. svartsjuk
  2. avundsjuk
verb
odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny
  1. avundas
  2. missunna
  3. vara avundsjuk
/ˈzazdrɔɕt͡ɕ/
noun
  1. uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona
    1. avund
    2. avundsjuka
    3. missunnsamhet
  2. podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
    svartsjuka
/zaˈzvɨt͡ʃaj/
adverb
w większości przypadków
  1. vanligen
  2. vanligtvis
  3. för det mesta
  4. i regel
  5. mestadels
  6. oftast
/ˈzat͡ɕma/
noun
(medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;
  1. grå starr
  2. katarakt
/zaˈt͡ɕmʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;
  1. förmörkelse
  2. eklips
/ˌzawãˈmãɲɛ/
noun
osłabienie lub całkowita utrata odporności psychicznej; stan silnego smutku, depresji
sammanbrott
verb
  1. obsługiwać kogoś
    1. betjäna
    2. expediera
  2. podejmować różne działania w celu doprowadzenia czegoś do skutku
    1. ordna
    2. fixa
    3. greja
    4. kirra
    5. klara upp
  3. (potocznie, potoczny) oddawać mocz lub stolec
    1. förrätta sin tarv
    2. uträtta sin behov
/ˌzawɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
teza stanowiąca punkt wyjścia do dalszych rozważań i dalszego toku rozumowania
  1. antagande
  2. förutsättning
  3. premiss
  4. utgångspunkt
noun
ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek
  1. grundare
  2. stiftare
/zaˈwɔ̃n͇t͡ʃʲɲik/
noun
  1. dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
  2. plik dołączony do wiadomości e-mail
bilaga
/ˌzaɕfʲjaṭˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
dokument potwierdzający coś
attest
adjective
taki, który odczuł zażenowanie
  1. generad
  2. brydd
  3. förlägen
  4. försagd
verb
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odżegnać niebezpieczeństwo potępienia wiecznego
    1. frälsa
    2. förlossa
    3. återlösa
  2. wyciągać kogoś z opresji, uratować
    1. rädda
    2. undsätta
/zbʲjɛk/
noun
ktoś, kto uciekł, zbiegł
rymmare
/ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲit͡ʃˈnɔɕt͡ɕi/
noun
przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie
  1. sammanträffande
  2. händelse
  3. tillfällighet
/ˈzbʲjɛrat͡ɕ/
verb
  1. gromadzić
  2. kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
  3. podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
  4. powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu
samla
/ˈzbʲijäd͡ʑ ˈbɔ̃ŋʲci/
verb
leniuchować, próżnować, obijać się
  1. driva omkring
  2. dröna
  3. dåsa
  4. lata sig
  5. slå dank
  6. slöa
noun
(rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) to co pozyskano poprzez zbieranie
  1. bärgning
  2. gröda
  3. skörd
/zbʲir/
noun
bandyta, zbój, przestępca
bandit
/zbʲjur/
noun
  1. grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
    grupp
  2. (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
    1. mängd
    2. grupp
  3. zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś
    1. samling
    2. grupp
verb
pobić, zbić bardzo dotkliwie
  1. göra hackmat av någon
  2. göra kål på något
  3. göra mos av någon
  4. göra slarvsylta av någon
/ˈzblʲiʒat͡ɕ/
verb
  1. nachodzić; stawać się bliższym, mającym wkrótce nastąpić; zmniejszać dystans w czasie
  2. podchodzić, przysuwać się do czegoś
närma sig
/zbɔˈt͡ʃɛ̃ɲɛt͡s/
noun
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych
pervers
/ˈzbɔʒɛ/
noun
(botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna
  1. spannmål
  2. säd
/ˈzbrɔdʲɲa/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;
  1. brott
  2. förbrytelse
/ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/
noun
(historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;
Katynmassakern
noun
człowiek, który popełnił zbrodnię
  1. brottsling
  2. förbrytare
  3. bandit
  4. bov
  5. skurk
/ˈzbrɔja/
noun
(historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;
rustning
/zbɨt/
adverb
nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie
för
/zbɨt/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) odpłatne rozprowadzanie towarów, najczęściej przez producenta
  1. avsättning
  2. åtgång
noun
(dawniej, dawny) członek góralskiej bandy rozbójniczej;
rövare
/ˈzdãɲɛ/
noun
  1. (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
    1. mening
    2. fras
  2. opinia
    1. mening
    2. åsikt
/ˈzdaʒat͡ɕ/
verb
wydarzać się, trafiać się
  1. inträffa
  2. förekomma
/ˌzdɛt͡sɨdɔˈvãnɨ/
adjective
niebudzący wątpliwości, niewątpliwy
avgjord
/ˌzdɛ̃nɛrvɔˈvãnɨ/
adjective
  1. odczuwający niepokój, niepewność
    nervös
  2. odczuwający rozdrażnienie, złość
    upprörd
/ˈzdɛʒak/
noun
(motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;
  1. stötfångare
  2. kofångare
/zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
uderzenie poruszającego się obiektu w inny obiekt
  1. kollision
  2. stöt
adjective
taki, który utracił rozeznanie w sytuacji
desorienterad
noun
(medycyna, medyczny) (zobacz) rentgenogram
röntgenbild
/zdɔˈbɨvat͡ɕ/
verb
  1. uzyskiwać, osiągać dzięki własnemu wysiłkowi
    1. erhålla
    2. få
    3. komma över
    4. skaffa sig
    5. tillvinna sig
    6. vinna
  2. odbierać przemocą
    1. erövra
    2. roffa åt sig
    3. tillskansa sig
  3. zjednywać sobie, pozyskiwać względy
    1. vinna
    2. erövra
    3. tillvinna sig
/ˈzdɔlnɔɕt͡ɕ/
noun
  1. naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
    1. kapacitet
    2. förmåga
    3. duglighet
  2. umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
    1. talang
    2. anlag
    3. begåvning
    4. disposition
    5. gry
    6. predisposition
/ˈzdɔlnɨ/
adjective
będący w stanie wykonać określoną czynność
  1. kapabel
  2. duktig
/ˌzdɔwɔˈvãnɨ/
adjective
(potocznie, potoczny) przygnębiony
nere
/ˈzdrada/
noun
działanie na szkodę narodu lub kraju
förräderi
/ˈzdrad͡zat͡ɕ/
verb
  1. złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
    bedra
    1. o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
    2. łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały
    förråda
adjective
  1. taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza
    förrädisk
  2. taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego
    1. förrädisk
    2. lömsk
    3. försåtlig
/zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/
noun
(gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;
diminutiv
/ˈzdrɔvʲjɛ/
noun
stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)
hälsa
/ˈzdrɔvɨ/
adjective
  1. taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
    1. frisk
    2. sund
  2. dobry dla zdrowia
    1. hälsosam
    2. frisk
/zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
z uwagi na, biorąc pod uwagę
med avseende på
/ˈzɛbra/
noun
(zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;
  1. zebra
  2. sebra
/zɛˈbrãɲɛ/
noun
zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu
samling
/ˈzɛbu/
noun
(zoologia, zoologiczny) typ bydła domowego hodowanego głównie w Indiach, z charakterystycznym garbem mięśniowo-tłuszczowym;
  1. sebu
  2. zebu
/ˈzɛɡar/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;
Pendeluret
/ˈzɛɡar/
noun
przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;
  1. klocka
  2. ur
/ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛt͡ʃnɨ/
noun
zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;
solur
/zɛˈɡarɛk/
noun
niewielkich rozmiarów zegar do użytku osobistego, podręcznego;
  1. armbandsur
  2. klocka
/zɛˈɡarmʲisṭʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków
urmakare
noun
człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika
sjöman
/zɛˈlãndʲja/
pronoun
(geografia, geograficzny) wyspa Danii;
Själland
/ˈzɛ̃msta/
noun
odwet za krzywdy
hämnd
/ˈzɛ̃ɲit/
noun
  1. (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;
  2. (przenośnie, przenośnia) najwyższy stopień nasilenia czegoś
zenit
/ˈzɛrɔ/
noun
  1. liczba 0;
    1. noll
    2. nolla
  2. (pogardliwie, pogardliwy) osoba nic nie znacząca, nic nie warta
    nolla
  3. cyfra 0
    1. nolla
    2. noll
/ˈzɛrvat͡ɕ/
verb
(potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś
slå upp
/ˈzɛspuw/
noun
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
    1. band
    2. musikgrupp
  2. grupa osób realizująca wspólny cel;
    1. lag
    2. grupp
  3. (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
    syndrom
/ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/
noun
(medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka
karpaltunnelsyndrom
/ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕa ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇t͡ʃkɔˈvɛɡɔ/
noun
(medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;
premenstruellt syndrom
noun
(medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;
Sjögrens syndrom
/ˈzɛʃɨt/
noun
(edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;
  1. häfte
  2. skrivbok
/ˈzɛʃwɨ/
adjective
taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)
förra
/ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
preposition
(przestarzałe, przestarzały) poza obrębem czegoś, poza obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu lub środowiska
utom
/zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/
adjective
taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz
yttre
/ˈzɛfʃɔ̃nt/
indefinitePronoun
(książkowy) ze wszystkich stron
  1. från alla håll
  2. från alla håll och kanter
/zɛs/
noun
(medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;
  1. skelning
  2. strabism
/ˈzɡad͡zat͡ɕ/
verb
  1. wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś
    1. bekänna
    2. erkänna
    3. gå med
    4. medge
    5. tillstå
    6. vidgå
  2. być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
    1. överensstämma
    2. hålla med
    3. instämma
    4. stämma
    5. stämma in
    6. stämma överens
noun
gnijąca substancja
  1. ruttenhet
  2. röta
/ˈzʲɟɲiwɨ/
adjective
  1. (przenośnie, przenośnia) taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
  2. taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło
rutten
/ˈzɡɔda/
noun
  1. stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie
    1. endräkt
    2. enighet
    3. harmoni
    4. samförstånd
    5. sämja
  2. pozwolenie, aprobata, zgodzenie się
    1. samtycke
    2. medgivande
    3. bifall
    4. tillstånd
/ˈzɡɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne
överensstämmelse
/ˈzɡɔdnɨ/
adjective
taki, który tworzy harmonię, jest jednogłośny, jednakowy, jednolity z czymś
  1. enig
  2. överens
/ˈzɡraja/
noun
  1. (potocznie, potoczny) liczna grupa zwierząt, często uciążliwa
    1. flock
    2. skock
  2. (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona
    1. hop
    2. anhang
    3. gäng
    4. skock
/zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/
noun
(gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;
augmentativ
/zɡrɨs/
noun
(anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie
bett
/zɡrɨʑˈlʲivɨ/
adjective
świadczący o zgryźliwości
bitande
noun
(zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;
ryktskrapa
/ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/
proverb
oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać
många bäckar små gör en stor å
/ˈʑarnɔ/
noun
(botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  1. korn
  2. frö
/ˈʑɛlɛ/
noun
(botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach
ört
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;
kryddpeppar
/ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania
grönt te
/ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/
adjective
w kolorze podobnym do zielonego
grönaktig
/ˌʑɛlɔ̃nɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/
adjective
mający kolor niebieski o odcieniu zielonym
grönblå
/ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/
adjective
(książkowy) taki, który ma zielone oczy
grönögd
adjective
związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka
kapverdisk
/ʑɛˈlɔ̃nɨ/
adjective
  1. mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  2. o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały
  3. (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
grön
noun
(żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze
små gröna män
/ˈʑɛ̃mʲja/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;
  1. jorden
  2. Jorden
  3. Tellus
/ˈʑɛ̃mʲja/
noun
    1. grunt, podłoże (także w budynku)
    2. (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
    jord
  1. gleba
    1. jord
    2. mark
/ˈʑɛ̃mʲɲak/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  2. (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)
potatis
/ʑɛˈvãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od ziewać
gäspning
/ˈʑɛvat͡ɕ/
verb
szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia;
gäspa
/ˈʑĩ.ma/
noun
najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;
vinter
/zʲĩmˈbabvɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;
Zimbabwe
/ˈʑĩmna ˈvɔjna/
noun
(historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;
kalla kriget
/ˈʑĩmnɔ/
adverb
z uczuciem utraty ciepła
kallt
/ˈʑĩmnɔ/
noun
odczuwalna subiektywnie niska temperatura
köld
/ˈʑĩmnɨ/
adjective
  1. mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna
  2. pozbawiony emocji, czysto intelektualny
  3. o jedzeniu podawany na zimno
kall
/ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;
kungsfiskare
/ʑĩˈmɔvɨ/
adjective
typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie
  1. vinterlig
  2. vintrig
/ˌʑɔwɔlɛt͡ʃʲˈɲit͡stfɔ/
noun
(medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;
fytoterapi
/ˈʑɛ̃mba/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;
bofink
/ʑɛ̇̃ɲt͡ɕ/
noun
mąż córki
  1. svärson
  2. måg
adjective
niezwykle złośliwy
  1. argsint
  2. ettrig
  3. hetsig
  4. ilsken
/zʲjaˈvʲiskɔ/
noun
naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;
fenomen
/ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  1. Förenade Arabemiraten
  2. Förenade arabemiraten
/ˌzʲjɛdnɔˈt͡ʃɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/
pronoun
(geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej
  1. Förenade Konungariket
  2. Förenade kungariket
/zʲjɛʒˈd͡ʒalʲɲa/
noun
urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;
  1. rutschkana
  2. rutschbana
/zlɛf/
noun
naczynie, pojemnik na wodę umiejscowione pod kranem, połączone z rurą odpływową
  1. diskho
  2. vask
  3. slask
/ˈzmarʃt͡ʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
rynka
adjective
taki, który się czymś martwi
  1. bekymrad
  2. sorgsen
/ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;
uppståndelse
/ˈzmʲjãna/
noun
przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną
  1. ändring
  2. förändring
/ˈzmʲjɛ̇̃ɲät͡ɕ/
verb
nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
  1. förändra
  2. ändra
  3. växla
/ˈzmʲjɛ̃nːɨ/
adjective
  1. ulegający zmianom
    1. föränderlig
    2. ombytlig
    3. ostadig
    4. varierande
    5. växlande
    6. skiftande
  2. niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
    1. ombytlig
    2. ostadig
    3. nyckfull
    4. oberäknelig
    5. vacklande
/ˈzmʲjɛʒat͡ɕ/
verb
działać w kierunku realizacji danego celu
syfta
verb
ulitować się, darować
förbarma sig
/ˈzmʲɲɛ̇jʃat͡ɕ/
verb
  1. sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary
    minska
    1. sprawiać, że coś staje się mniej intensywne
    2. sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość
    sänka
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;
större snabelsvärmare
/ˈzmuʃat͡ɕ/
verb
  1. nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś
    1. tvinga
    2. nödga
    3. nödsaka
    4. pressa
  2. przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo że nie ma się chęci, przekonania
    tvinga sig
/zmɨsw̥/
noun
zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;
sinne
noun
cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne
sinnlighet
/zmɨsˈwɔvɨ/
adjective
dotyczący zmysłów, odbierany za pomocą zmysłów
sinnlig
/ˈzmɨvad͡ʒ ˌdɔ‿pazˈnɔct͡ɕi/
noun
(kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;
nagellackborttagningsmedel
/zmɨˈvarka/
noun
(technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;
diskmaskin
verb
mówić nieprawdę, koloryzować
  1. dikta
  2. dikta upp
  3. fabulera
  4. fantisera
  5. hitta på
  6. skarva
/zmɛ̃n͇ˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem
trötthet
/zmɛ̃n͇ˈt͡ʃɔ̃nɨ/
participleAdjective
odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek
trött
/ˈznat͡ʃɛk pɔt͡ʃˈtɔvɨ/
noun
(usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mała nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służąca jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);
frimärke
/znaˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
    1. betydelse
    2. mening
  2. wartość, ważność czegoś, waga
    1. betydelse
    2. vikt
/ˈznat͡ʃʲɲɛ/
adverb
dużo, w dużym/znacznym stopniu, bardzo
  1. avsevärt
  2. betydligt
/ˈznat͡ʃnɨ/
adjective
(książkowy) istotny, duży, ważny
  1. avsevärd
  2. betydande
  3. ansenlig
  4. betydlig
/znajˈdɔvat͡ɕ/
verb
  1. (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
    1. finna
    2. erfara
    3. förnimma
    4. komma underfund
    5. uppfatta
    6. uppleva
  2. zdobywać to, czego się szuka
    1. finna
    2. hitta
    3. upphitta
    4. återfinna
  3. odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
    1. upptäcka
    2. anträffa
    3. påträffa
    4. råka på
    5. stöta på
    6. träffa på
  4. być w jakimś miejscu
    1. befinna sig
    2. dväljas
    3. finnas
    4. uppehålla sig
    5. vara
    6. vistas
/znaˈjɔ̃mɨ/
noun
taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)
bekant
/znak/
noun
  1. dowód, oznaka czegoś
    tecken
  2. kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
    1. tecken
    2. märke
  3. dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
    1. tecken
    2. vink
/ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/
noun
(motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;
vägmärke
/ˈznak ˌĩntɛrpũŋkˈt͡sɨjnɨ/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego;
  1. interpunktionstecken
  2. skiljetecken
noun
(termin typograficzny) znak = używany m.in. w matematyce dla oznaczenia równości wyrażeń po obu jego stronach;
likhetstecken
/ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/
noun
obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;
  1. vattenstämpel
  2. vattenmärke
/ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;
frågetecken
/ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/
adjective
  1. bardzo dobry, doskonały, świetny
    1. briljant
    2. excellent
    3. finfin
    4. förträfflig
    5. lysande
    6. perfekt
  2. będący w przewadze, większości
    1. dominerande
    2. övervägande
    3. överväldigande
  3. powszechnie znany i szanowany ze względu na swoje zasługi, pochodzenie itp.
    1. eminent
    2. framstående
  4. wyróżniający się, wybitny pod jakimś względem; niezwykły, nieprzeciętny
    1. enastående
    2. framstående
    3. utomordentlig
    4. ypperlig
/ˌznalɛˈʑiskɔ/
noun
rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie
fynd
/ˈznãnɨ/
adjective
taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób
  1. bekant
  2. känd
  3. välkänd
/znat͡ɕ/
modal
  1. mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  2. mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
  1. känna
  2. känna till
/ˈzʲɲit͡ʃɛk/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;
brandkronad kungsfågel
/ˈznɔɕit͡ɕ/
verb
  1. o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych tolerować, wytrzymywać
    bestå
  2. przemieszczać coś własnymi siłami w dół
    1. bära ned
    2. bära ner
/ˈznɔvu/
adverb
jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać
  1. igen
  2. ånyo
  3. en gång till
/zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/
acronym
= (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego;
PMS
/znuˈd͡zɔ̃nɨ/
adjective
odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś
uttråkad
noun
(książkowy) ciężka praca, wysiłek
  1. strapats
  2. vedermöda
/ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/
noun
powinność
  1. skyldighet
  2. åtagande
  3. förpliktelse
  4. plikt
  5. åliggande
/ˌzɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zat͡ɕ/
verb
(książkowy) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności
  1. förplikta
  2. förpliktiga
  3. ålägga
/ˈzɔfʲja/
pronoun
imię żeńskie;
  1. Sofia
  2. Soffia
  3. Sofi
  4. Sofie
  5. Sophi
  6. Sophia
/ˈzɔ̃mbʲi/
noun
(etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;
zombie
/ˈzɔː/
noun
ogród zoologiczny
zoo
/zɔˈːlɔk/
noun
(biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią
zoolog
/ˌzɔːˈlɔɟja/
noun
(biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;
zoologi
/ˌzɔɔ̃ˈnɔza/
noun
(weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;
zoonos
adjective
związany z zoonozą, dotyczący zoonozy
zoonotisk
/zɔˈstavat͡ɕ/
verb
  1. stawać się kimś/czymś
    bli
  2. być pozostałością po czymś, czego już nie ma
    bli kvar
  3. nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
    1. stanna kvar
    2. förbli
/zɔˈstavʲjät͡ɕ/
verb
  1. przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)
    1. efterlämna
    2. testamentera
    1. kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
    2. odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
    lämna
/zɔˈstavʲit͡ɕ f‿spɔˈkɔju/
verb
  1. nie przeszkadzać komuś, nie molestować kogoś
  2. przestać interesować się kimś lub czymś
  1. lämna ifred
  2. låta bli
/ˈzrɛʃtɔ̃w̃/
particle
partykuła wprowadzająca nową informację, nawiązującą do wcześniejszej i uwydatniająca ją
  1. för den delen
  2. för resten
  3. för övrigt
/zrɔst/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) wyraz powstały z połączenia kilku wyrazów, zachowujących swój układ składniowy i postać morfologiczną;
sammansättning
/ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/
adjective
  1. dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia
  2. dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia
förståelig
/ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/
adjective
niebudzący wątpliwości
självklar
/ˈzrɨvat͡ɕ/
verb
  1. o roślinach lub ich owocach zbierać
    plocka
  2. odłączać coś silnym szarpnięciem
    rycka av
  3. kończyć związek z kimś
    slå upp
/ˈzʒut͡sat͡ɕ/
verb
spychać coś z jakiejś wysokości; sprawić, że coś spada skądś
kasta av
noun
(potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania
  1. surpuppa
  2. vresig person
adjective
taki, który często zrzędzi
  1. gnatig
  2. gnällig
  3. grinig
adjective
skłonny do zrzędzenia, lubiący w męczący sposób narzekać lub krytykować
  1. gnatig
  2. gnällig
  3. grinig
  4. kinkig
  5. knarrig
/zʒɛ̃nˈd͡zɛ̃ɲɛ/
noun
(książkowy) narzekanie lub krytykowanie w męczący sposób
  1. gnäll
  2. gnöl
  3. klagan
  4. knorr
  5. knot
/ˈzʒɛ̃ɲd͡ʑit͡ɕ/
verb
w męczący sposób narzekać lub krytykować
  1. gnälla
  2. gnöla
  3. klaga
  4. knorra
  5. knota
/ˈzrɛ̃n͇t͡ʃnɨ/
adjective
  1. umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści
    1. fingerfärdig
    2. händig
    3. skicklig
  2. zwinny
    1. smidig
    2. spänstig
    3. vig
/ˈɕːadwɛ ˈmlɛkɔ/
noun
(spożywczy) mleko poddane procesowi fermentacji, o kwaśnym smaku i gęstej konsystencji;
  1. filmjölk
  2. surmjölk
  3. fil
  4. filbunke
/ˈsʃɨvat͡ʃ/
noun
(biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek za pomocą metalowych zszywek;
häftapparat
/zuxˈfawɨ/
adjective
o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych
  1. oförskämd
  2. övermodig
acronym
= (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;
UVI
/ˈzupa/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;
soppa
/zuˈpɛwnɨ/
adjective
  1. mający wszystkie cechy typowe dla danego przedmiotu, pojęcia, danej istoty
    1. absolut
    2. fullkomlig
    3. fulländad
    4. total
  2. obejmujący całość
    1. fullständig
    2. komplett
    3. uttömmande
pronoun
(geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;
Zürich
/zuˈzãnːa/
pronoun
imię żeńskie;
Susanna
/ˈzvalʲɲät͡ɕ/
verb
  1. (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
    1. avskeda
    2. säga upp
    3. sparka
  2. zmniejszać prędkość
    1. sakta
    2. retardera
adjective
(potocznie, potoczny) szalony, niespełna rozumu, nieokiełznany lub niepohamowany
  1. galen
  2. fånig
  3. stollig
  4. dåraktig
  5. knasig
  6. knäpp
noun
(wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;
  1. spanare
  2. spejare
/zvʲjaˈstɔvat͡ɕ/
verb
  1. (przestarzałe, przestarzały) oznajmić, oznajmiać coś uroczyście; obwieścić albo obwieszczać
    1. bebåda
    2. förkunna
  2. (książkowy) być zapowiedzią czegoś
    1. bebåda
    2. förutsäga
/ˈzvʲjɛʒɛ/, /ˈzvʲjɛʒɛnta/
noun
(biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;
djur
/ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/
noun
zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;
husdjur
/zvʲjɛˈʒɛ̃nt͡sɨ/
adjective
związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia
  1. animalisk
  2. djurisk
adjective
  1. o płynach taki, który stracił pewne właściwości lotne
    1. avslagen
    2. duven
    3. nattstånden
  2. (przenośnie, przenośnia) taki, który stracił świeżość, ważność, moc, (i tym podobne, i temu podobne)
    1. däven
    2. fadd
    3. unken
  3. o skałach taki, który skruszał pod wpływem czynników atmosferycznych
    1. förvittrad
    2. söndervittrad
/ˈzvʲilʒat͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś staje się wilgotne, mokre
  1. blöta
  2. fukta
  3. väta
/ˈzvʲĩnːɨ/
adjective
mający szybkie, zręczne ruchy
  1. flink
  2. kvick
  3. rask
  4. rapp
/zvʲjɔ̃w̃ˈzãnɨ/
adjective
dotyczący czegoś, mający związek z czymś lub kimś
  1. förenad
  2. förknippad
  3. knuten
  4. kopplad
  5. relaterad
  6. samhörande
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/
noun
sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
  1. förbund
  2. sällskap
  3. förening
  4. samfund
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈd͡ʑɛt͡sʲci/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;
Sovjetunionen
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔt͡sʲjalʲiˈstɨt͡ʃnɨx rɛˈpublʲik raˈd͡ʑɛt͡sʲcix/
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;
Socialistiska rådsrepublikernas union
/ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/
noun
(prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;
  1. fackförening
  2. fack
/zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvat͡ɕ/
verb
trwale łączyć końce sznurka, liny itp.
  1. binda
  2. knyta
/ˈzvʲjɛ̃ndwɨ/
adjective
  1. (botanika, botaniczny) pozbawiony jędrności na skutek utraty wody w komórkach; wiotki, obwisły, ale jeszcze nieuschnięty
  2. (przenośnie, przenośnia) pozbawiony świeżości, siły witalnej, cech młodości
vissen
/ˈzvʲjɛ̃ŋkʃat͡ɕ/
verb
sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia
öka
/ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/
adjective
  1. mający zwartą strukturę
    1. kompakt
    2. komprimerad
    3. koncentrerad
  2. zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów
    1. koncis
    2. kortfattad
    3. lapidarisk
    4. fåordig
    5. knapp
    6. knapphändig
/zvɔˈlɛ̃ɲːik/
noun
osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś
  1. anhängare
  2. supporter
  3. meningsfrände
  4. sympatisör
/zvrɔtʲˈɲit͡sa/
noun
urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych
växel
/ˈzvrɔtʲɲik/
noun
(geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);
vändkrets
noun
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;
Stenbockens vändkrets
noun
(geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;
Kräftans vändkrets
/ˈzvrut͡ɕit͡ɕ/
verb
  1. (potocznie, potoczny) zwymiotować
    kräkas
  2. oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone
    1. återlämna
    2. lämna tillbaka
    3. ge igen
    4. ge tillbaka
  3. skierować do kogoś swoje słowa
    tilltala
adjective
związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa
  1. segrande
  2. segerrik
  3. vinnande
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃stfɔ/
noun
zdecydowany sukces w walce lub rywalizacji (najczęściej sportowej), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji
  1. seger
  2. vinst
  3. triumf
  4. viktoria
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃st͡sa/
noun
ten, który zwyciężył, wygrał
  1. vinnare
  2. segrare
  3. besegrare
/zvɨˈt͡ɕɛ̃w̃ʒat͡ɕ/
verb
  1. odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś
    1. segra
    2. vinna
  2. pokonywać kogoś, wygrywać z kimś
    1. besegra
    2. klå
    3. segra
    4. slå
    5. spö
/ˈzvɨt͡ʃaj/
noun
  1. sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę
    1. sed
    2. bruk
  2. indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
    1. vana
    2. bruk
/zvɨˈt͡ʃajɲɛ/
adverb
w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie
vanligt
/zvɨˈt͡ʃajnɨ/
adjective
taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły
slät
/ˈzvɨklɛ/
adverb
zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często
  1. vanligen
  2. vanligtvis
/ˈzvɨkwɨ/
adjective
niewyróżniający się niczym
vanlig
/ˌzvɨ̃mɨɕˈlãɲɛ/
noun
(rzeczownik odczasownikowy) od zwymyślać
  1. bannor
  2. ovett
  3. skrubbor
  4. skäll
  5. utskällning
/ˈzvwɔci/
noun
ciało martwego człowieka;
  1. lik
  2. kadaver
noun
(biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;
zygot
/ˌzɨpraˈzɨdɔ̃n/
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) atypowy lek przeciwpsychotyczny będący pochodną piperazyny, stosowany w terapii schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej
ziprasidon
/zɨsk/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
  1. vinst
  2. avkastning
/zɔ̃mp/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  2. (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu
  3. (technologia, technika, techniczny) jeden z ciągu wystających elementów narzędzia lub przyrządu, służący do cięcia, czesania, chwytania, piłowania, przytrzymywania, rozdzielania itp. czegoś
tand
noun
(stomatologia, stomatologiczny) ząb z pierwszego kompletu uzębienia wypadającego w dzieciństwie;
mjölktänd
/ˈzɔ̃mbɛk ˈt͡ʃɔsn̥ku/
noun
(kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku
vitlöksklyfta
/zɛ̃mˈbɔvɨ/
adjective
  1. (anatomia, anatomiczny) związany z zębami, dotyczący zębów
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) wydawany, gdy język dotyka (górnych) zębów
dental
verb
aspekt dokonany od: łagodzić
  1. lindra
  2. mildra
  3. släta över
  4. tona ner
/ˈzwɛj ˌbalɛtʲˈɲit͡sɨ pʃɛˈʃkad͡za ˈrɔ̃mbɛk ˌu‿spudʲˈɲit͡sɨ/
proverb
przy braku umiejętności zasłaniamy się niesprzyjającymi okolicznościami
en dålig hantverkare klagar på sina verktyg
/zwɔ/
noun
coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;
  1. ondska
  2. ond
verb
pokrywać coś warstwą złota lub malować coś na złoty kolor
förgylla
/ˈzwɔd͡ʑɛ̇j/
noun
osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela; sprawca kradzieży
tjuv
/zwɔ̃m/
noun
zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny
skrot
/zwɔ̃ˈmɔvat͡ɕ/
verb
oddawać na złom (złomowisko), wycofywać z użytkowania
skrota
/ˈzwɔta ˈpɔlska ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/
noun
okres żółknięcia liści drzew we wrześniu lub październiku, połączony z piękną i ciepłą pogodą
Brittsommar
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;
guldfisk
/ˈzwɔtʲɲik/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)
guldsmed
/ˈzwɔtɔ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  2. stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  3. (sport, sportowy) złoty medal
  4. (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)
guld
/ˈzwɔtɨ/
adjective
  1. mający kolor i połysk złota
  2. (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
gyllene
/ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/
noun
kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska
gyllene medelväg
adjective
zapowiadający coś złego
  1. illavarslande
  2. olycksbådande
noun
(informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;
skadlig programvara
/zwɔɕˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest złośliwy
  1. ondska
  2. giftighet
/zwɔɕˈlʲivɨ/
adjective
  1. o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu
    1. elakartad
    2. malign
  2. nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
    1. illvillig
    2. illasinnad
    3. ondskefull
    4. elak
    5. gemen
    6. nedrig
/zwɔɕt͡ɕ/
noun
silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;
ilska
/zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/
noun
  1. (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
  2. coś powstałe w wyniku składania różnych części
  3. (rzeczownik odczasownikowy) od złożyć
sammansättning
adjective
pozornie prawdziwy
illusorisk
/zwɨ/
adjective
  1. agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
    dålig
  2. niepasujący, nieodpowiedni
    1. dålig
    2. fel
    1. kiepski, nieznający się
    2. niekorzystny
    3. niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
    1. dålig
    2. ful
    1. o zdrowiu, zmysłach słaby
    2. niesmaczny
    3. niegrzeczny, nieposłuszny
    1. dålig
    2. illa
  3. niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
    1. ond
    2. dålig
/a‿prɔˈpɔ/
(książkowy) …wprowadzająca temat wypowiedzi
  1. apropå
  2. på tal om
  3. angående
  4. beträffande
/uˈsɛ̃mka/
noun
nazwa cyfry 8
åtta
/ˈusmɨ/
adjective
od 8
åttonde
/ˈɛrɛ/
noun
(ekonomia, ekonomiczny) moneta szwedzka, obecnie setna część korony;
öre
/ˈɛrɛ/
noun
  1. (ekonomia, ekonomiczny) najmniejsza moneta duńska, obecnie setna część korony duńskiej;
  2. (ekonomia, ekonomiczny) najmniejsza moneta norweska, obecnie setna część korony norweskiej;
öre
/t͡ɕma/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;
  1. nattfjäril
  2. mal
/t͡ɕfʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka
övning
/t͡ɕfʲiˈt͡ʃɛ̃ɲɛ ˈt͡ʃɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/
proverb
im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy
övning ger färdighet
noun
(sport, sportowy) uczestnik ćwierćfinału
kvartsfinalist
noun
(sport, sportowy) kobieta, która doszła do ćwierćfinału w rozgrywkach lub konkursie
kvartsfinalist
/t͡ɕfʲjɛrʲt͡ɕˈfʲĩnaw/
noun
(sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału
kvartsfinal
/ˈwaba/
pronoun
(geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i Czechy;
Elbe
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ/
pronoun
(astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;
Svanen
pronoun
(geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;
Ladoga
/ˈwɔtfa/
pronoun
(geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Lettland
/ˈwɔtɨʃ/
noun
(etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy
lett
/ˈwut͡sʲja/
pronoun
imię żeńskie;
Lucia
/ˈwukaʃ/
pronoun
imię męskie;
  1. Lukas
  2. Lucas
/wuˈʒɨt͡sɛ/
pronoun
(geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian;
Lausitz
/waˈbɛ̃ɲd͡ʑi ˈɕpʲjɛf/
noun
(przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności
svanesång
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;
svan
/ˈwabɛ̃ɲt͡ɕ ˈɲɛ̃mɨ/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, pospolicie występującego w Polsce;
knölsvan
/waˈt͡ɕĩna/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;
  1. latinsk
  2. latin
/waˈt͡ɕĩj̃sʲci/
adjective
właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego
latinsk
/ˈwadnɨ/
adjective
odznaczający się urodą
  1. behaglig
  2. vacker
/waˈdɔvat͡ɕ/
verb
    1. (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
    2. (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
    3. nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną
    ladda
  1. umieszczać przedmioty w jednym miejscu w celu przetransportowania ich gdzieś indziej
    1. lasta
    2. stuva
/waˈɡɔdnɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny
mildhet
/waˈɡɔdnɨ/
adjective
  1. charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  2. o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny
mild
/waˈɡɔd͡ʑit͡ɕ/
verb
  1. czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym
    1. dämpa
    2. mildra
  2. czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym
    1. mildra
    2. lindra
    3. dämpa
    4. blidka
/ˈwajdak/
noun
(potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy
  1. bov
  2. kanalje
  3. lymmel
  4. niding
  5. skurk
  6. slyngel
/wãˈmãɲɛt͡sʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/
idiom
trudna do wymówienia fraza;
tungvrickare
/ˈwãmat͡ɕ/
verb
o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając
bryta
/ˈwãmat͡ɕ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/
verb
intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi
bry sin hjärna med
/wãˈmʲistrajk/
noun
(potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku
  1. strejkbrytare
  2. svartfot
/wãmˈlʲivɨ/
adjective
łatwo łamiący się
  1. bräcklig
  2. ömtålig
/ˈwãɲa/
noun
(zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela
hind
/ˈwapa/
noun
noga zwierzęcia niemającego kopyt
tass
/ˈwapat͡ɕ/
verb
  1. polować na coś lub łowić
    fånga
  2. chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
    1. fånga
    2. gripa
    3. ta fast
    4. få tag
  3. dawać się zwieść (podstępem)
    1. falla för något
    2. låta sig lura
  4. chwytać samego siebie
    ta sig
noun
(pejoratywnie, pejoratywny) człowiek biorący łapówki
mutkolv
/waˈpufka/
noun
(kryminologia, kryminologiczny) wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści
muta
/waˈɕit͡sa/
noun
(zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;
vessla
/ˈwaska/
noun
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
  2. darowanie lub złagodzenie kary
  3. przychylność, wielkoduszność
nåd
adverb
  1. (przenośnie, przenośnia) łagodnie, nieszkodliwie, niegroźnie
    1. blitt
    2. snäll
    3. vänlig
  2. w sposób łaskawy, wspaniałomyślnie, wielkodusznie, życzliwie
    1. nådig
    2. storsint
    3. välvillig
    4. vänlig
  3. (grzecznościowo, grzecznościowy) jeśli łaska, z łaski swojej, uprzejmie
    1. snälla
    2. vänligen
adjective
  1. niedokuczliwy, przychylny
    1. blid
    2. mild
    3. nådig
  2. w zwrotach grzecznościowych: zacny, wielmożny
    1. bäst
    2. nådig
  3. dobry, pełen wielkoduszności
    1. snäll
    2. välsinnad
    3. välvillig
    4. vänlig
    5. älskvärd
verb
  1. lekko podrażniać miejsca wrażliwe na dotyk
    1. kittla
    2. killa
  2. łaskotać (1.1) siebie samego
    1. killa sig
    2. kittla sig
  3. łaskotać (1.1) siebie nawzajem
    1. killas
    2. kittlas
verb
umieszczać łaty
lappa
/ˈwatfɨ/
adjective
niewymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód
  1. lätt
  2. enkel
  3. okomplicerad
/ˈwafka/
noun
twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;
bänk
/waˈʑɛ̃nka/
noun
(architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;
badrum
/ˈwãj̃nt͡sux/
noun
szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
kedja
/ˈwãj̃nt͡sux ˌpɔkarˈmɔvɨ/
noun
(ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;
näringskedja
/wɛxˈtat͡ʃka/
noun
(anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;
  1. klitoris
  2. clitoris
  3. kittlare
/wɔˈdɨɡa/
noun
(biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;
skaft
/ˈwɔcɛ̇t͡ɕ/
noun
  1. (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)
    aln
  2. (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
    armbåge
/wɔ̃m/
noun
(technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;
  1. kofot
  2. bräckjärn
/wɔˈpata/
noun
narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;
  1. spade
  2. skyffel
/wɔˈpatka/
noun
  1. mięso przylegające do łopatki (1.1) zwierząt z uboju
    bog
  2. (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;
    skulderblad
  3. mała łopata – narzędzie lub zabawka
    spade
  4. roboczy element śmigła, turbiny lub śruby napędowej
    turbinblad
verb
(książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk, będąc szybko poruszanym
fladdra
/ˈwɔsɔɕ/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)
lax
noun
(zoologia, zoologiczny) młode łosia; cielę łosia
älgkalv
/wɔˈtɛfsʲci/
adjective
odnoszący się do Łotwy
  1. lettisk
  2. lettiska
/wɔˈtɛfsʲci/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;
lettiska
/wɔˈzufka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;
kärrsångare
/wɔɕ/
noun
(zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;
älg
/wuk/
noun
(chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;
lut
/wuk/
noun
    1. (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
    2. każdy kształt przypominający łuk (1.1)
    3. (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
    båge
  1. (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) sprężysta broń miotająca strzały dzięki napięciu łączącej oba jej końce cięciwy, która nadaje pociskowi energię lotu;
    1. båge
    2. pilbåge
  2. (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
    1. båge
    2. valv
/ˈwupʲjɛʃ/
noun
(medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;
mjäll
/ˈwuska/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt
    fjäll
  2. (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
    hylsa
/wuʃˈt͡ʃɨt͡sa/
noun
(medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;
psoriasis
/ˈwɨtka/
noun
(anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;
vad
/ˈwɨska/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;
sothöna
/ˈwɨsɨ/
adjective
całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie
  1. skallig
  2. flintskallig
/wɨˈʒɛt͡ʃka/
noun
mała łyżka
tesked
noun
mała łyżka, której używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów
tesked
/ˈwɨʃka/
noun
  1. (gastronomia) rodzaj sztućca, narzędzie do nabierania pokarmów płynnych lub półpłynnych
  2. miara objętości substancji mieszczącej się w łyżce (1.1)
sked
/ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/
noun
proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;
skohorn
/wɨʒˈvʲjarka/
noun
(sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo
skridskoåkerska
/wɨʒˈvʲjarstfɔ/
noun
(sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;
skridskoåkning
noun
(sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.
konståkning
noun
(sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);
  1. synkroniserad konståkning
  2. teamåkning
/ˈwɨʒvʲjaʃ/
noun
(sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;
skridskoåkare
/wza/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;
tår
/wut͡ɕ/
noun
mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;
båt
noun
  1. (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
  2. (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji
talg
/ˈwuʃkɔ/
noun
mebel przeznaczony do spania;
  1. säng
  2. bädd
noun
rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;
våningssäng
/ˈwɔ̃n͇t͡ʃɨt͡ɕ/
verb
  1. spajać elementy za pomocą środków technicznych
    1. förbinda
    2. koppla
    1. (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
    2. jednoczyć, umożliwiać zespolenie
    3. kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
    koppla
  2. jednoczyć się
    förena sig
/ˈwɔ̃ŋka/
noun
teren gęsto porośnięty trawami;
äng
/ɕlɔ̃w̃sk/
pronoun
(geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;
Schlesien
/ˈɕɲɛʃka/
pronoun
(literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;
Snövit
/ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈt͡sɔva/
noun
(religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;
askonsdag
/ˈɕt͡ɕãna/
noun
(budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;
vägg
/ˈɕt͡ɕãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/
proverb
mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany
väggarna har öron
/ˈɕt͡ɕɛ̃mʲɲät͡ɕ/
verb
ściemniać się → na dworze robi się ciemniej, zapada zmierzch
  1. mörkna
  2. skymma på
/ˈɕt͡ɕɛrvɔ/
noun
martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia
as
/ˈɕt͡ɕɛʃka/
noun
wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych
  1. stig
  2. gång
noun
(transport, transportowy) wydzielona trasa do poruszania się rowerem;
cykelbana
verb
  1. poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym
    1. beivra
    2. gripa in
    3. ingripa
    4. lagföra
    5. åtala
  2. gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić
    1. förfölja
    2. jaga
    3. följa efter
/ˈɕt͡ɕɔ̃ŋɡat͡ɕ/
verb
  1. zdejmować część ubioru przez opuszczenie, zsunięcie w dół, np. spodnie / majtki / spódnicę
    1. dra av sig
    2. dra ned
    3. dra ner
    4. ta av sig
  2. zdejmować ubranie lub buty
    1. dra av
    2. dra av sig
    3. ta av sig
    1. zdejmować niżej coś, co znajduje się wysoko
    2. zdejmować płachtę materiału umieszczoną w jakimś miejscu
    1. dra ned
    2. dra ner
  3. odpisywać podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp.
    1. fuska
    2. planka
    3. skriva av
  4. importować coś zza granicy
    importera
  5. egzekwować podatki lub inne należności
    1. indriva
    2. uppbära
  6. (rzadki, rzadko używany) (potocznie, potoczny) kraść
    1. knycka
    2. sno
  7. (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu
    1. ladda ner
    2. ladda hem
    3. ladda ned
  8. schodzić się, przybywać w jedno miejsce
    1. dra ihop
    2. komma samman
    3. samlas
/ˈɕt͡ɕɛ̃ŋɡnɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;
sena
noun
(anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową
  1. hälsena
  2. akillessena
noun
(fizyka, fizyczny) cecha tego, co jest ściśliwe;
kompressibilitet
/ɕlat/
noun
  1. oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś
  2. (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;
spår
/ˈɕlad vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/
noun
suma emisji gazów cieplarnianych wywołanych przez daną jednostkę (osobę, organizację, wydarzenie lub produkt);
koldioxidavtryck
/ˌɕlãmaˈzarnɨ/
adjective
powolny, flegmatyczny, mało energiczny
  1. sävlig
  2. sölig
/ɕlɛˈd͡ʑɔ̃na/
noun
(anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;
mjälte
/ˈɕlɛd͡ʑit͡ɕ/
verb
szpiegować podążając za kimś
  1. spana
  2. speja
  3. spionera
/ɕlɛt͡ɕ/
noun
  1. (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
    1. sill
    2. strömming
  2. metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu
    tältpinne
/ɕlɛˈpɔta/
noun
  1. (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie
  2. (przenośnie, przenośnia) niedostrzeganie faktów
blindhet
noun
(medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;
snöblindhet
/ˈɕlɛpɨ/
adjective
  1. taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
  2. (przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności
blind
/ˈɕlʲit͡ʃʲɲɛ/
adverb
w śliczny sposób
  1. vackert
  2. fagert
  3. skönt
/ˈɕlʲĩmak/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
    1. snigel
    2. snäcka
  2. (rzemiosło, rzemieślniczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdobne zakończenie szyjki instrumentu smyczkowego
    snäcka
  3. (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)
    1. snäcka
    2. snäckornament
  4. (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
    öronsnäcka
/ˈɕlʲĩna/
noun
(fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;
  1. spott
  2. saliv
/ˈɕlʲisʲci/
adjective
mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami
  1. hal
  2. glatt
/ˈɕlʲiva/
noun
  1. (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  2. (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)
plommonträd
/ˈɕlʲifka/
noun
(spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie
plommon
/ɕlup/
noun
akt zawarcia małżeństwa;
  1. vigsel
  2. bröllop
/ˈɕlusaʃ/
noun
(rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe
låssmed
/ɕlus/
noun
(biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych
slem
noun
(technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;
sluss
/ˈɕmʲjät͡ɕ‿ɕɛ/
verb
wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem
skratta
/ɕmʲjɛx/
noun
charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło
skratt
/ˈɕmʲjɛx ˈtɔ ˈzdrɔvʲjɛ/
proverb
dobre samopoczucie sprzyja posiadaniu dobrej kondycji ciała
ett gott skratt förlänger livet
/ɕmʲjɛ̇ˈt͡ɕarka/
noun
(motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;
sopbil
/ˈɕmʲjɛrʲd͡ʑɛ̇t͡ɕ/
verb
wydzielać nieprzyjemny zapach
stinka
/ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/
adjective
  1. taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)
  2. taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
dödlig
/ɕmʲjɛrʲt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
  1. död
  2. bortgång
  3. frånfälle
  4. hädanfärd
adverb
wywołując śmiech, wesołość
  1. roligt
  2. skojigt
/ˈɕmʲjɛʃnɨ/
adjective
  1. wywołujący śmiech
    1. komisk
    2. dråplig
    3. skrattretande
  2. (pejoratywnie, pejoratywny) nie dający się potraktować poważnie
    1. löjlig
    2. fjantig
    3. fånig
    4. löjeväckande
    5. skrattretande
/ɕmʲjɛˈtãna/
noun
(spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka
grädde
/ɕmʲjɛ̇t͡ɕ/
noun
coś do wyrzucenia, odpadek
  1. sopor
  2. skräp
  3. avfall
  4. sopa
/ɕmʲjɛ̇t͡ɕ/
verb
mieć odwagę, śmiałość
våga
noun
(lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi
helikopter
/ɕɲaˈdãɲɛ/
noun
poranny posiłek;
  1. frukost
  2. frulle
/ɕɲɛk/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora
    1. myrornas krig
    2. snö
    1. (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
    2. śnieg (1.1) leżący na ziemi, przedmiotach
    snö
/ˈɕɲɛʃka/
noun
(ornitologia, ornitologiczny) Montifringilla, mały ptak z rodziny wróbli;
snöfink
/ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/
adjective
(książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały
snövit
noun
(botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;
snödroppe
/ˈɕɲɛʒɨt͡ɕ/
verb
padać (o śniegu)
snöa
/ɕɲit͡ɕ/
verb
  1. widzieć sen podczas spania
  2. (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie
drömma
/ˈɕpʲjɛʃɨt͡ɕ/
verb
  1. (książkowy) zdążać dokądś szybko
    1. skynda
    2. skynda på
  2. robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć
    skynda sig
/ɕpʲjɛf/
noun
dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;
sång
/ˈɕpʲjɛvat͡ɕ/
verb
  1. (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem
  2. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzać podczas przesłuchania tajemnice
sjunga
adjective
podobny do śpiewu
  1. melodisk
  2. melodiös
  3. sjunga
/ɕpʲjɔx/
noun
człowiek lubiący dużo, długo spać
  1. sömntuta
  2. sjusovare
/ˈɕpʲivur/
noun
(turystyka, turystyczny) worek do spania;
sovsäck
noun
(matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;
  1. genomsnitt
  2. medeltal
/ɕrɛdʲˈɲit͡sa/
noun
  1. (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  2. (geometria) długość średnicy (1.1)
diameter
/ˈɕrɛdʲɲik/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;
semikolon
noun
(sport, sportowy) biegacz na średnich dystansach
medeldistanslöpare
/ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛt͡ʃɛ/
noun
epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;
medeltid
/ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛt͡ʃnɨ/
adjective
pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza
medeltida
/ˈɕrɔda/
noun
trzeci dzień tygodnia;
onsdag
/ˈɕrɔdɛk/
noun
  1. coś, co ułatwia działanie
  2. dobro ekonomiczne
medel
noun
(farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży
preventivmedel
noun
jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie
trafikmedel
/ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/
noun
prasa, radio, telewizja i internet;
massmedium
/ˈɕrɔtʲci prɔˈdukt͡sʲji/
noun
ekonomia marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;
produktionsmedel
noun
(geometria) odcinek łączący wierzchołek trójkąta ze środkiem przeciwległego boku;
median
/ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/
adjective
odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce
centralafrikansk
adjective
związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej
centralamerikanisk
adjective
odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową
centraleuropeisk
/ɕrɔtˈkɔvɨ/
adjective
znajdujący się w środku
mellersta
/ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/
noun
  1. miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej
    omgivning
  2. (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
    1. omgivning
    2. miljö
/ˈɕruba/
noun
  1. (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;
    propeller
    1. (sport, sportowy) w piłce ręcznej: strzał wykonany z obrotu
    2. (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
    skruv
  2. (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
    1. skruv
    2. bult
/ɕruˈbɔkrɛ̃nt/
noun
(technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów
skruvmejsel
/ɕrudˈmʲjɛ̇ɕt͡ɕɛ/
noun
centrum; główna, centralna część miasta
centrum
noun
(anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami
mellanfot
/ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/
adjective
(geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem
mediterran
/ˈɕfʲjaṭt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
wykonywać dla kogoś pewną czynność
göra
/ˈɕfʲjadɛk/
noun
  1. (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  2. osoba, która widziała coś na własne oczy
  3. (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
vittne
/ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕt͡ɕ/
noun
zdawanie sobie sprawy z czegoś;
medvetenhet
/ɕfʲjat/
noun
  1. cała Ziemia
  2. (przenośnie, przenośnia) planeta
  3. przestrzeń, w której się żyje
värld
/ˈɕfʲjatwɔ/
noun
  1. (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  2. przedmiot będący źródłem światła (1.1)
ljus
/ˈɕfʲjɛt͡sa/
noun
przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;
  1. ljus
  2. stearinljus
/ˈɕfʲjɛ̇t͡ɕit͡ɕ/
verb
emitować, produkować światło
  1. lysa
  2. skina
/ˈɕfʲjɛt͡sʲci/
adjective
niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych
sekulär
/ˈɕfʲjɛt͡ʃʲɲik/
noun
przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec
  1. ljusstake
  2. stake
/ɕfʲjɛrk/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;
  2. (leśnictwo) drewno z drzewa świerkowego
gran
/ɕfʲjɛrʃt͡ʃ/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad polny, wydający charakterystyczne dźwięki;
syrsa
/ɕfʲjɛʃp/
noun
(medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;
skabb
/ˈɕfʲjɛʒɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, co jest świeże
  1. frisk
  2. friskhet
/ˈɕfʲjɛʒɨ/
adjective
o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu
  1. färsk
  2. fräsch
/ˈɕfʲĩɲa/, /ˈɕfʲĩɲɛ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
    1. gris
    2. svin
    1. (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
    2. (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
    3. (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes Flower;
    4. (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
    1. svin
    2. gris
verb
(potocznie, potoczny) brudzić, zanieczyszczać
svina
/ˈɕfʲĩnka/
noun
(medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic
  1. påssjuka
  2. parotit
/ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/
noun
(zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku świnka morska (1.1)
marsvin
/ɕfʲir/
noun
(potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo
  1. dårfink
  2. knasboll
  3. knäppgök
  4. knäppskalle
  5. stolle
  6. tok
/ˈɕfʲistak/
noun
(zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;
  1. alpmurmeldjur
  2. murmeldjur
/ɕfʲit/
noun
  1. okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
  2. światło widoczne o świcie (1.1)
  3. (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego
gryning
/ˈɕfʲita/
noun
otoczenie asystujące przywódcy
uppvaktning
/ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/
noun
(architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;
tempel
/ˈɕfʲjɛ̃nta ˈpravda/
noun
(potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niewątpliwa racja, prawda, słowa niewątpliwie wyrażające prawdę
  1. dagsens sanning
  2. så sant som det är sagt
/ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/
noun
dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni
  1. helg
  2. högtid
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/
adjective
  1. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o bóstwie: godny czci religijnej, czczony w religii
  2. (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o przedmiocie, miejscu: pochodzący od bóstwa, związany z bóstwem, lub poświęcony bóstwu i w związku z czym godny czci lub szacunku
helig
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/
noun
mężczyzna święty (1.4)
helgon
/ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/
noun
człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;
jultomte
noun
spokój, wolność od kłopotów, odpoczęcie od czegoś, odetchnięcie
lugn och ro
/ʑd͡ʑbwɔ/
noun
  1. (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) bardzo mała ilość czegoś
    1. aning
    2. dugg
    3. gnutta
    4. grand
    5. smack
    6. smula
  2. (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy (w tym zbóż);
    strå
/ˈʑd͡ʑbwɔ ˈv‿ɔku blʲiʑˈɲɛɡɔ ˈvʲid͡ʑiʃ a‿ˈbɛlʲci ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩmʲ ˌɲɛ‿dɔˈsṭʃɛɡaʃ/
proverb
używane w stosunku do osoby przesadnie krytykującej czyjeś drobne wady bez poczucia świadomości, że sama dopuszcza się bardzo poważnych uchybień
man ser grandet i sin broders öga men inte bjälken i sitt eget
/ʑlɛ/
adverb
w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami
  1. illa
  2. dåligt
/ˈʑrɛbʲjɛ/
noun
(zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;
föl
/ʑrɛ̃ˈɲit͡sa/
noun
  1. (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej
    pupill
  2. (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
    1. pupill
    2. ögonsten
/ˈʑrudwɔ/
noun
  1. (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  2. często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  3. przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  4. to, co stanowi początek czegoś
källa
/ʑrudˈwɔswuf/
noun
  1. podstawa etymologiczna wyrazu
    etymologi
  2. (językoznawstwo, językoznawczy) słowo wyjściowe w etymologii
    1. etymon
    2. grundord
    3. stamord
pronoun
(geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;
Samogitien
/ʒɨt/
noun
(etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael i tworzącego światową diasporę etniczno-religijną;
jude
/ʒɨˈdufka/
noun
(etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael
judinna
/ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨt͡s/
pronoun
(historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;
fruktbara halvmånen
/ˈʒaba/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;
groda
/ʒabʲˈɲit͡sa/
noun
(ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;
marulk
/ˈʒadɛ̃n/
pronoun
…informujący o braku kogoś lub czegoś
  1. ingen
  2. inget
/ˈʒaɟɛl/
noun
(marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku
segel
/ʒaɡˈlɔvʲjɛt͡s/
noun
(marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;
segelfartyg
/ʒaɡˈlufka/
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;
segelbåt
noun
(rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;
fyssja
noun
męskie eleganckie odzienie dzienne;
kavaj
/ʒal/
noun
  1. pretensja, uraza
    agg
  2. negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;
    1. sorg
    2. beklagande
  3. skrucha, wyrzuty sumienia
    ånger
/ʒar/
noun
tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa
glöd
/ˈʒarʲt͡ɕɛ/
noun
(pospolicie) jedzenie dla człowieka
  1. krubb
  2. käk
/ˈʒarɡɔ̃n/
noun
(językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;
jargong
/ʒarˈlʲivɔɕt͡ɕ/
noun
cecha tego, kto jest żarliwy
  1. glöd
  2. iver
/ʒarˈlʲivɨ/
adjective
cechujący się dużym zapałem, oddaniem
  1. entusiastisk
  2. hängiven
  3. ivrig
  4. brinnande
/ʒart/
noun
coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć
  1. skämt
  2. skoj
/ʒarˈtɔvat͡ɕ/
verb
mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć
  1. skoja
  2. skämta
/ʒarˈtɔvʲɲiɕ/
noun
ktoś lubiący żartować
spefågel
/ˈʒaʒɨt͡ɕ‿ɕɛ/
verb
palić się bez ognia, świecąc przy tym
glöda
/ʒaˈrufka/
noun
(elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;
glödlampa
/ʒaˈwɔba/
noun
smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby
sorg
/ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/
noun
jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;
landssorg
/ʒaˈwɔsnɨ/
adjective
  1. wyrażający żal, smutek
    1. bedrövlig
    2. dyster
    3. ledsam
    4. nedstämmande
    5. sorgesam
    6. sorglig
  2. wzbudzający politowanie lub pogardę
    1. bedrövlig
    2. jämmerlig
    3. ynklig
    4. ömklig
/ʒaˈwɔvat͡ɕ/
verb
  1. odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
    1. beklaga
    2. deppa
    3. gräma sig
    4. sörja
    5. vara ledsen
  2. okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł
    1. förbarma sig
    2. tycka synd
    3. ynka
    4. ömka
    5. ömma
  3. skąpić, niechętnie wydawać na coś pieniądze; niechętnie dawać coś komuś
    1. gnida
    2. missunna
    3. snåla
  4. ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad
    1. ångra
    2. beklaga
/ʒbʲik/
noun
(zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;
vildkatt
/ʒɛ/
conjunction
…rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym
att
/ʒɛˈbrat͡ʃka/
noun
kobieta, która żebrze
tiggerska
/ˈʒɛbrak/
noun
ten, kto żebrze
tiggare
/ˈʒɛbrat͡ɕ/
verb
  1. prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie
  2. (przenośnie, przenośnia) usilnie, bez godności prosić o coś
tigga
/ˈʒɛbrɔ/
noun
(anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;
revben
/ˈʒɛbɨ/
conjunction
…łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu
  1. för att
  2. så att
  3. i syfte att
/ˈʒɛbɨ/
particle
…wyrażająca życzenie
  1. hoppas att
  2. må
  3. måtte
noun
(żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;
segling
/ˈʒɛɡlaʃ/
noun
człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych
  1. seglare
  2. sjöfarare
/ʒɛl/
noun
(chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;
gel
/ˌʒɛlaˈtɨ̃na/
noun
(chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;
gelatin
/ʒɛˈlaskɔ/
noun
urządzenie służące do ręcznego prasowania;
strykjärn
/ʒɛˈlaznɨ/
adjective
wykonany z żelaza lub zawierający żelazo
  1. järnhaltig
  2. järn-
/ʒɛˈlazɔ/
noun
  1. (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
  2. (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
järn
/ˈʒɛlbɛt/
acronym
= (budownictwo) żelazobeton;
armerad betong
/ʒɛˈlʲivɔ/
noun
(hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;
gjutjärn
/ʒɛ̃ˈnɛta/
noun
(zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;
genett
adjective
wprawiający w zakłopotanie, krępujący, onieśmielający, zawstydzający
  1. genant
  2. pinsam
  3. besvära
  4. genera
/ˈʒɛtɔ̃n/
noun
krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;
pollett
/ˈʒɛ̃j̃sʲci/
adjective
odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  1. kvinnlig
  2. feminin
/ˈʒmʲija/
noun
(herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
huggorm
/ˈʒɔ̃na/
noun
kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą
  1. hustru
  2. fru
verb
szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów
jonglera
/ˈʒɔwɲɛʒɛ/, /ˈʒɔwʲɲɛʃ/
noun
(wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej
soldat
/ʒɔˈwɔ̃ndɛk/
noun
(anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;
  1. mage
  2. magsäck
/ˈʒɔwɔ̃ɲt͡ɕ/
noun
  1. (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
    1. ekollon
    2. ollon
  2. (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;
    1. ollon
    2. ekollon
/ʒupr̥/
noun
(zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;
  1. visent
  2. europeisk bison
/ˈʒuxfa/
noun
(anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;
underkäke
/ʒuk/
noun
(entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych;
tordyvel
/ˈʒuraf/
noun
  1. (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak bagienny odbywający sezonowo masowe przeloty, należący do podrodziny żurawi;
    trana
  2. (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;
    1. lyftkran
    2. trana
/ˌʒuraˈvʲĩna/
noun
  1. (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  2. (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)
tranbär
/ʒut͡ɕ/
verb
rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć
  1. tugga
  2. idissla
/ˈʒvavɨ/
adjective
pełen werwy i temperamentu
livlig
/ʒvʲir/, /ˈʒvʲirɨ/
noun
okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;
grus
/ˈʒɨt͡ɕɛ/
noun
  1. czas życia (1.1)
    1. levnad
    2. liv
    1. (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;
    2. w grach komputerowych: punkt na liczniku, odejmowany, gdy gracz popełni duży błąd, przy czym utrata wszystkich punktów powoduje zakończenie gry
    liv
/ʒɨˈt͡ʃɛ̃ɲɛ/
noun
  1. pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  2. w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)
  1. önskan
  2. önskning
/ʒɨt͡ʃˈlʲivɨ/
adjective
przychylnie nastawiony do innych ludzi
välvillig
/ˈʒɨt͡ʃɨt͡ɕ/
verb
    1. składać życzenia
    2. pragnąć czyjegoś szczęścia
    3. źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia
    önska
  1. chcieć, żądać czegoś
    önska sig
/ʒɨˈdɔfsʲci/
adjective
związany z Żydami, ich religią, kulturą
judisk
/ʒɨˈlɛtka/
noun
stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;
rakblad
adjective
(anatomia, anatomiczny) związany z żyłą, dotyczący żyły
venös
/ʒɨˈrafa/
noun
(zoologia, zoologiczny) Giraffa Brisson, ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;
giraff
/ʒɨˈrãndɔl/
noun
ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem
  1. ljuskrona
  2. kristallkrona
noun
(historia, historyczny, historycznie) członek lub sympatyk żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej;
girondist
/ˈʒɨtɔ/
noun
  1. (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
  2. (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)
råg
/ʒɨˈvʲit͡sa/
noun
(biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;
  1. kåda
  2. harts
/ˈʒɨvʲit͡ɕ/
verb
  1. (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś
    1. hysa
    2. känna
    3. nära
  2. karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś
    1. nära
    2. föda
    3. mata
  3. karmić samego siebie, jeść coś, odżywiać się
    livnära sig
/ˈʒɨvnɔɕt͡ɕ/
noun
ogół produktów spożywczych;
mat
/ʒɨˈvɔpwɔt/
noun
płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;
häck
/ʒɨˈvɔtnɨ/
adjective
  1. aktywny, mający dużo energii, czynny
    1. livlig
    2. livskraftig
  2. dający życie, życiodajny
    vital
/ˈʒɨvɨ/
adjective
  1. jasny, jaskrawy, niestonowany
    1. intensiv
    2. stark
    1. przejawiający oznaki życia
    2. będący w użyciu
    levande
  2. żwawy, szybki
    1. livlig
    2. pigg
/ˈʒɨznɨ/
adjective
  1. (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
  2. (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów
bördig
/ʒɨt͡ɕ/
verb
  1. bytować w jakichś warunkach
  2. istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  3. obcować z kimś
  4. trwać
leva
verb
nie mieć stałego miejsca zamieszkania, ciągle zmieniać miejsce pobytu, żyć w podróży
  1. bo i kappsäck
  2. leva i kappsäck
/ˈʒɨt͡ɕ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/
verb
żyć luksusowo, wystawnie
att leva på stor fot
/ˈʒɨwa/
noun
  1. (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
    ven
  2. (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
    åder
verb
stawać się żółtym, przybierać żółtą barwę
gulna
noun
(medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką
gula febern
/ˈʒuwta ˈkartka/
noun
(sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);
gult kort
/ʒuwˈtat͡ʃka/
noun
(medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;
gulsot
/ʒuwˈtavɨ/
adjective
lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty
gulaktig
/ˈʒuwtkɔ/
noun
  1. (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;
    1. gula
    2. äggula
  2. (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
    1. äggula
    2. gula
/ʒuwˈtɔd͡ʑup/
noun
(potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator
  1. gröngöling
  2. amatör
  3. dununge
  4. novis
  5. nybörjare
/ˈʒuwtɨ/
adjective
mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;
gul
noun
(społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu
gul fackförening
/ʒuwf/
noun
(zoologia, zoologiczny) zwierzę ziemno-wodne z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
sköldpadda
/ˈʒuwf lãmˈparʲt͡ɕi/
noun
(zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates
leopardsköldpadda
/ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/
noun
(zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze
havssköldpadda
/ˈʒuwvʲi/
adjective
związany z żółwiem lub żółwiami
sköldpadda
/ʒuwʲt͡ɕ/
noun
(medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
  1. galla
  2. ilska
/ʒɔ̃nˈdãɲɛ/
noun
kategorycznie wyrażone życzenie
  1. begäran
  2. fordran
/ˈʒɔ̃ndat͡ɕ/
verb
domagać się czegoś kategorycznie
  1. kräva
  2. fordra
  3. begära
  4. yrka
/ˈʒɔ̃nd͡za/
noun
  1. fizyczne pożądanie
    1. begär
    2. lust
    3. åtrå
  2. silne pragnienie, chęć
    1. begär
    2. lystnad
/ˈʒɔ̃ndwɔ/
noun
(zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;
gadd
/ˈʒwɔbɛk/
noun
(edukacja, edukacyjny) dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia;
daghem